Cytaty na temat znaczenie

Zbiór cytatów na temat znaczenie.

Pokrewne tematy

Razem 1942 cytatów:


Marek Żukow-Karczewski Fotografia
Céline Dion Fotografia

„Być rodzicem znaczy wiele, zmienia resztę twojego życia.“

—  Céline Dion kanadyjska piosenkarka 1968
Źródło: to życie w świetle reflektorów. http://muzyka.interia.pl/wywiady/wywiad/celine-dion/news/zapomnialam-co-to-zycie-w-swietle-reflektorow,845107,Zapomniałam,co

Reklama
Andrzej Majewski Fotografia
Antoni Długosz Fotografia

„Być uczniem Jezusa to znaczy też rozmawiać z nim jak z najlepszym Ojcem, Przyjacielem.“

—  Antoni Długosz polski duchowny katolicki, biskup 1941
Źródło: Mali świadkowie Jezusa u swojej Matki, naszdziennik. pl, 14 czerwca 2010 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20100614&typ=wi&id=wi11.txt

George Bernard Shaw Fotografia

„Nikt nie może być jednostronnym specjalistą, nie będąc przy tym idiotą, w całym tego słowa znaczeniu.“

—  George Bernard Shaw dramaturg i prozaik irlandzki, noblista 1856 - 1950
Źródło: Andrzej Piskozub, Cywilizacje w czasie i przestrzeni, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 1996, s. 126.

Piotr Morta Fotografia
Piotr Morta Fotografia
Henry Miller Fotografia
Reklama
Charles Manson Fotografia

„Kiedyś bycie szalonym coś znaczyło. Dziś wszyscy są szaleni.“

—  Charles Manson morderca amerykański, przywódca sekty, muzyk 1934
Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, tłum. Jerzy Korpanty, Świat Książki, s. 294.

William Faulkner Fotografia
Stanisław Barańczak Fotografia

„Szkoda, że Cię tu nie ma. Zamieszkałem w punkcie,
z którego mam za darmo rozległe widoki:
gdziekolwiek stanąć na wystygłym gruncie
tej przypłaszczonej kropki, zawsze ponad głową
ta sama mroźna próżnia
milczy swą nałogową
odpowiedź. Klimat znośny, chociaż bywa różnie.
Powietrze lepsze pewnie niż gdzie indziej.
Są urozmaicenia: klucz żurawi, cienie
palm i wieżowców, grzmot, bufiasty obłok.
Ale dosyć już o mnie. Powiedz, co u Ciebie
słychać, co można widzieć,
gdy się jest Tobą.

Szkoda, że Cię tu nie ma. Zawarłem się w chwili
dumnej, że się rozrasta w nowotwór epoki;
choć jak ją nazwą, co będą mówili
o niej ci, co przewyższą nas o grubą warstwę
geologiczną stojąc
na naszym próchnie, łgarstwie,
niezniszczalnym plastiku, doskonaląc swoją
własną mieszankę śmiecia i rozpaczy
nie wiem. Jak zgniatacz złomu, sekunda ubija
kolejny stopień, rosnący pod stopą.
Ale dosyć już o mnie. Mów jak Tobie mija
czas-i czy czas coś znaczy,
gdy się jest Tobą.

Szkoda, że Cię tu nie ma. Zagłębiam się w ciele,
w którym zaszyfrowane są tajne wyroki
śmierci lub dożywocia-co niewiele
różni się jedno z drugim w grząskim gruncie rzeczy,
a jednak ta lektura
wciąga mnie, niedorzeczny
kryminał krwi i grozy, powieść rzeka, która
swój mętny finał poznać mi pozwoli
dopiero, gdy i tak nie będę w stanie unieść
zamkniętych ciepłą dłonią zimnych powiek.
Ale dosyć już o mnie. Mów jak Ty się czujesz
z moim bólem-jak boli
Ciebie Twój człowiek.“

—  Stanisław Barańczak polski pisarz 1946 - 2014
Widokówka z tego świata i inne rymy z lat 1986–1988

Haruki Murakami Fotografia
Reklama
Martín Caparrós Fotografia

„W społeczeństwach, w których tylu ludzi cierpiało głód, ci, którzy byli od niego wolni, narzucali sobie posty. Głód zawsze stanowił formę pewnego oczyszczenia. Religie monoteistyczne kładą silny nacisk na stan braku pokarmu, starając się narzucić post, czyli kontrolowaną formę głodu, i udowodnić, że jakiś bóg i jego słudzy potrafią zmusić nas do robienia tego, czego byśmy inaczej nie zrobili. Zmusić do zadawania sobie gwałtu dla oddania hołdu najbardziej absolutnej władzy. Religia musi być narzucana wbrew naturze. Jest to kultura w postaci ekstremalnej: kultura, która tłumaczy ten świat, stwarzając inne. Post jest triumfem kultury, pomnikiem jej dumy. W myśleniu religijnym – takim, które zakłada, że istnieje coś lepszego niż ludzie, czyli że my, ludzie, jesteśmy rasą niższą – jedzenie stanowi wyraz słabości. Bylibyśmy lepsi, gdybyśmy nie musieli jeść. Jedzenie zawsze było pojmowane jako powinność przykra, niska. Istoty wyższe są od niej wolne. Tradycja chrześcijańska nie wspomina nigdzie, żeby Bóg cokolwiek jadł; w grecko-rzymskiej, na przykład, antropomorficzni bogowie żywili się nektarem i ambrozją. Post jest właściwy aniołom – twierdzili chrześcijanie – wykracza poza to, co naturalne. Pościć to znaczy akceptować zakłócenie naturalnego porządku, przyjąć porządek kulturowy, religijny, który jawi się jako nadprzyrodzony, czy raczej prenaturalny, uprzedni w stosunku do natury, stwarzający ją. Natura to dekadencja – ciało to dekadencja. Do dekadencji prowadzi karmienie ciała; to, co nadprzyrodzone, naprawia, koryguje ciało.   Nie ma nic bardziej prymitywnego niż jeść, aby zaspokoić głód.“

—  Martín Caparrós 1957
El hambre

Herman Melville Fotografia
Ryszard Kapuściński Fotografia
Marek Kossakowski Fotografia
Natępna