Cytaty o winie

Zbiór cytatów na temat wino.

Pokrewne tematy

Razem 114 cytatów o winie:


Robert Gawliński Fotografia
Robert Gawliński Fotografia
Reklama
Sidney Polak Fotografia

„Człowiek jest tylko sumą oddechów.“

— Sidney Polak polski muzyk 1972
Źródło: Otwieram wino

Marcin Bielski Fotografia

„Piwo a miód pijali, o wino nie dbali.“

— Marcin Bielski pisarz polski 1495 - 1575
o dawnej tężyźnie i prostocie Polaków.

Krzysztof Ignaczak Fotografia
Graham Masterton Fotografia
Reklama
Maria Rodziewiczówna Fotografia
Dalajlama VI Fotografia
Jonasz Kofta Fotografia

„Wypij do dna
Gorzkie wino samotnych“

— Jonasz Kofta polski poeta, dramaturg, satyryk, i piosenkarz 1942 - 1988
Źródło: Wino samotnych w: Wiersze, Toruń 1994, s. 37.

„Nie biorę pióra do ręki,
aby malować obłoki (...)
i dzikie wino (...).
Nie biorę pióra do ręki,
by wypowiadać ciszę,
której naprawdę nie trzeba żadnego z moich słów.“

— Bogdan Ostromęcki poeta polski 1911 - 1979
Źródło: Oczekiwanie, „Życie Literackie” 1956, nr 8 (19 lutego), s. 3 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14793

Reklama
Krzysztof Grabowski (wokalista) Fotografia

„Zupełnie jak wino, zupełnie jak krew.“

— Krzysztof Grabowski (wokalista) polski wokalista, kompozytor i autor tekstów 1965
Źródło: Droga na Brześć

Julie Powell Fotografia

„Kiedy nie wierzy się niebo, śmierć jest stuprocentowym Końcem. Choć to śliczna myśl, nie wierzę, że Julia je w raju Sole Meunière z Paulem. Wierzę, że jej ciało zostało pogrzebane - pod bardzo fajnym nagrobkiem, nawiasem mówiąc, ciekawe, czy zgadniecie, jakie ma epitafium - a mózg, serce, poczucie humoru i doświadczenie, które sprawiły, że to ciało było Julią, znikły. Wszystko, co zostało, znajduje się w naszych wspomnieniach. Ale to też jakieś życie pozagrobowe, prawda? (...) Kiedy byłam w liceum, miałam wyjątkowo przykrego nauczyciela aktorstwa. (...) Już umarł i żyje w mojej pamięci, ale jako wredny, manipulujący, nieszczęśliwy sukinsyn. To kiepski sposób na spędzenie wieczności. Z Julią jest inaczej. Zamiast snuć się po jakimś niewydarzonym niebie, zastanawiając się skąd skombinować prawdziwą solę z Dover, chodzi po komnatach mojego mózgu, zatrzaskuje z rozmachem porządny, mocny piekarnik, pije wino i bawi się jak jasna cholera. Ma swoje zwyczaje, bywa uparta jak muł, ale już nie klaruje masła, bo uznała, że to zawracanie głowy, więc ciągle się uczy. A ponieważ dałam jej miejsce, w którym może bywać, uznała, że jednak nie jestem taką zarozumiałą suką i nawet fajna ze mnie kobitka. Przynajmniej tak uważa Julia z mojej głowy. Istnieją tysiące tysięcy Julii w umysłach ludzi z całego świata, ale ta Julia jest moja.“

— Julie Powell 1973
Julie and Julia: 365 Days, 524 Recipes, 1 Tiny Apartment Kitchen: How One Girl Risked Her Marriage, Her Job, and Her Sanity to Master the Art of Living

Natępna