Cytaty o muzyce

Zbiór cytatów na temat muzyka.

Pokrewne tematy

Razem 715 cytatów o muzyce:


Marek Żukow-Karczewski Fotografia
 Eminem Fotografia

„Gdybym naprawdę powiedział to wszystko, co chcę powiedzieć, dopiero wtedy wszyscy by mnie znienawidzili.“

—  Eminem 1972
Źródło: Paweł Piotrowicz, [http://muzyka. onet. pl/publikacje/artykuly/tupet-malych-slow,2,4566977, wiadomosc. html Tupot małych słów, onet. pl, 24 marca 2010]

Reklama
Ludwig van Beethoven Fotografia
Adam Darski Fotografia

„Muzyka, którą gramy wymusza taką, a nie inna manierę wokalną. Pies szczeka, kot miauczy, deathmetalowi wokaliści growlują.“

— Adam Darski polski muzyk rockowy (Behemoth) 1977
Źródło: wywiad Doroty Wodeckiej, Napędza mnie gniew, „Gazeta Wyborcza”, 13 sierpnia 2010.

Adolf Hitler Fotografia
Adam Zagajewski Fotografia

„Muzyka słuchana z tobą
zostanie na zawsze z nami.
(…)
Muzyka słuchana z tobą
zamilknie razem z nami.“

— Adam Zagajewski poeta polski, eseista, prozaik, tłumacz 1945
Źródło: Muzyka słuchana z tobą

Louis Aragon Fotografia
Reklama
Leonard Cohen Fotografia
 Shakira Fotografia
Bruno Coulais Fotografia
Roger Waters Fotografia
Reklama
Czesław Mozil Fotografia
Billy Corgan Fotografia

„Dla mnie, muzyka była ucieczką od tego nędznego istnienia.“

— Billy Corgan 1967
Źródło: Jim Stapleton, Smashing Pumpkins, Carlton Books Ltd., 1996.

Andrzej Stasiuk Fotografia

„Ej Maryśka! Noc się kończy! - i porwał kobietę do tańca. Zderzyli się ciężko, bezwdzięcznie i cieleśnie, by z brzękiem wywalcowac zza stołu pod drzwi, a potem wzdłuż sciany i na powrót, jak ciężarny, dziecinny bąk. Spadła szklanka, brzękneła, ale chrzęst deptanego szkła przepadł w śmiechu Maryśki. Zamiotła czerwonymi włosami powietrze i ogień smagnął nagie ramiona Gacka. Upał jak czarny miód wlewał się oknem i ciała tancerzy wirowały wolno, splecione, związane tą pewnością która zjawia się od pierwszego dotyku i wszystko, co ma się stać, własciwie już się stało. Ciężki od krwi wir wciągał wszystko wokół. Ściany w rzucik, półnagą Sandy z gazety, żółtą kulę żyrandola, stół i satelity popielniczek i naczyń, wersalkę i ciemną Czestochowską za szkłem, podłogę, dreszcz przenikał dom aż po miekką skórę nieba, w którym gwiazdozbiory ocierały się o siebie nazwajem, sunąc ku ciemniejszej niż noc rozpadlinie zachodu i tylko Gacek pozostawał nieruchomy.
Muzyka urwała się raptem, lecz oni kołysali się dalej, jakby dzwięki nie były im potrzebne. Krzesło upadło na podłogę. Edek posłał je kopniakiem w kąt i próbował coś zrobić z kasetą, chociaż nie chciał ani na chwilę wypuścić tancerki z rąk.
- Pić! - zawołała Maryśka, ale butelka była już pusta.
- Co Gacek? Po wódkę też strach? - zaśmiał się Edek.“

— Andrzej Stasiuk pisarz polski 1960
Tales of Galicia

Terry Pratchett Fotografia
Natępna