Cytaty na temat smutny
strona 3

„Gdy pieściłem, gdy tuliłem,
Zawsze błaznem smutnym byłem.”

Endre Ady (1877–1919) węgierski poeta

Źródło: Nigdy wiernie nie kochałem, tłum. Bohdan Zadura

„N. rozwinął przede mną swoje poglądy na rząd i na społeczeństwo, swoje zapatrywania na ludzi i świat, nader smutne i bolesne; zauważyłem na to, że musi być nieszczęśliwy. Odpowiedział, że w istocie cierpiał dość długo, ale że obecnie te pojęcia nie przerażają go już. Podobny jestem – rzekł – do owych Spartan, którym dawano za łóżko ciernie, z tym, że kolce wolno im było kruszyć jedynie własnym ciałem; po tej operacji łóżko zdawało się im wcale wygodne.”

Sébastien-Roch Nicolas de Chamfort (1741–1794)

Charaktery i anegdoty

O ludziach, O świecie, O cierpieniu

„Póki nie umierasz i nie stajesz się na nowo, jesteś tylko smutnym gościem na tej tajemniczej ziemi.”

Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832) niemiecki poeta

Pozostałe
Źródło: Dietrich von Hildebrand, Przemienienie w Chrystusie, Znak, Kraków 1982, tłum. Juliusz Zychowicz, s. 15.

„Tylko osoby młode, niedoświadczone życiowo, nieposiadające kultury prawnej są zdolne wykonywać polecenia Macierewicza. Nie zdają sobie oni sprawy z odpowiedzialności karnej, jaka na nich ciąży, są też przeświadczone o swojej bezkarności. Smutne nie jest to, że Misiewicz przyjmuje honory od generałów. Smutne jest to, że są mu one oddawane.”

Piotr Pytel (1967)

Źródło: Gen. Piotr Pytel: funkcjonariusze BOR czują się teraz jak ludzie gorszej kategorii http://wiadomosci.onet.pl/kraj/gen-piotr-pytel-funkcjonariusze-bor-czuja-sie-teraz-jak-ludzie-gorszej-kategorii/7gqkywd, onet.pl, 13 lutego 2017.

O ludziach

„Byłam smutna… Coś zakłóciło spokój naszych ciał.”

Patricia Bosworth (1933)

Diane Arbus. Biografia

„Budziłam się w smutku, zasypiałam w smutku i chciałam być smutna pomiędzy.”

Janusz Leon Wiśniewski (1954) polski naukowiec i pisarz

Martyna

„Czy to nie smutne, że większość ludzi musi zachorować, by zdać sobie sprawę z cudowności życia?”

Jostein Gaarder książka Świat Zofii

Świat Zofii

O ludziach

„Każde stworzenie jest smutne po cielesnym obcowaniu.”

Arystoteles (-384–-321 p. n. e.) Filozof starożytnej Grecji

„Człowiek jest JEDNOŚCIĄ w smutnym
skłóconym osaczeniu losu.”

Gregory Nunzio Corso (1930–2001) pisarz amerykański

powracający motyw wiersza
Źródło: Życie to Rotary Club

O życiu, O losie

„Policja mundurowa odegrała smutną rolę w akcjach wysiedleńczych. Na jej głowę spada krew setek tysięcy Żydów polskich złapanych przy jej współudziale i zapędzanych do „wagonów śmierci”. Taktyka Niemców była zazwyczaj następująca. Przy pierwszej akcji przesiedleńczej posługiwano się Żydowską Służbą Porządkową, która pod względem etycznym nie stała wyżej od jej polskich kolegów. Przy następnych akcjach, gdy likwidowano i Żydowską Służbę Porządkową, brano do pomocy policję polską.”

Emanuel Ringelblum (1900–1944) polski historyk narodowości żydowskiej

Stosunki polsko-żydowskie w czasie drugiej wojny światowej. Uwagi i spostrzeżenia
Źródło: s. 102.

O śmierci, O pomocy

„Mam fajne życie, ale – tak jak każdy – czasem płaczę, czasem jestem smutna, czasem w ogóle mi się nie chce wstać z łóżka. Jestem normalnym człowiekiem.”

Joanna Brodzik (1973) polska aktorka

O życiu, O czasie

„Umrę ci kiedyś
Oczy mi zamkniesz
i wtedy swoje
smutne, zdziwione
– bardzo otworzysz…”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

Wiosny i jesienie. Wiersze dawne i nowe
Źródło: s. 27

„Pewien smutny wujo rzekł: Ci, panie, wszyscy
To są… jakby… tego… kryptokomuniści.”

Wacław Bojarski (1921–1943) polski poeta

Źródło: Antologia poezji głupich i mądrych Polaków, wybór Ludwik Stomma, Gdańsk 2000.

„Jeśli puszczasz film na telefonie, to przez bilion lat nie będziesz przeżywać filmu. Myślisz, że będziesz go przeżywał, ale zostaniesz oszukany. To takie smutne, jeśli myślisz, że obejrzałeś film na swoim chujowym telefonie. Wróć do rzeczywistości.”

David Lynch (1946) amerykański reżyser i scenarzysta filmowy

o iPhonie.

O myślach, O rzeczywostości, O myśleniu

„Jakże smutna księżniczka… Cóż księżniczkę tak boli?
Wstrzymywane westchnienia płyną z ust mimo woli,
Co straciły swą barwę, których uśmiech już zbladł.
Siedzi smutna księżniczka na swym krześle złoconym,
W oniemiałych klawiszach pochowały się tony,
Zapomniany w wazonie rozsypuje się kwiat.”

Rubén Darío (1867–1916)

Źródło: Sonatina (początek), tłum. Janusz Strasburger, cyt. za: Tomasz Pindel, Leksykon hispanofantastyczny: #1 Rubén Darío http://katedra.nast.pl/artykul/5133/Leksykon-hispanofantastyczny-1/ [udostępniony 6 października 2010] – katedra.nast.pl

O uśmiechu, O Kwiatach, Księżniczka

„Ja z frasa czy z frasunku?
Jeśli z frasunku tylko, ze smutku
utkanego z dni huczących jak żarna,
ze smutku dolin co minęły,
ze smutku mijania –
gdzie młodość tamtych wzgórz!
Gdzie echo?
O wieczorze wiatr postukuje smutny.
W szczelinach, w szparach ten wiatr poświstuje. –
To nie ballada wiatru. Płacz.”

Józef Andrzej Frasik (1910–1983) polski poeta i prozaik

Źródło: Etymologia poetycka, „Życie Literackie” 1964, nr 15, s. 5 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=1601

O życiu, O płaczu

„O wiele lepiej, gdy zapomnisz o urazach i uśmiechniesz się, niż gdy będziesz pamiętać o nich i będziesz smutny.”

Christina Rossetti (1830–1894)

„Szczególnie polscy reżyserzy potrafią tak przywalić – że ponoć my, dystrybutorzy myślimy tylko o tym jak zarobić, nie jesteśmy kreatywni. Nie mają racji i to jest smutne. Mówię to z perspektywy osoby, która wprowadziła około 300 tytułów do kin. Więc moje słowa mają potwierdzenie w praktyce. W każdym razie mnie się to w pewnym momencie zrutynizowało i postanowiłem odstąpić pola innym.”

Roman Gutek (1958) polski działacz kulturalny, przedsiębiorca

Źródło: Wywiad, 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=61298

O myślach, O myśleniu

„Po raz kolejny już, nawet trudno mi zliczyć który, Wysoka Izba zajmuje się sprawą udzielenia zgody na zawarcie konkordatu pomiędzy Stolicą Apostolską a Polską. Sądząc z przedstawionej przez chwilą informacji ministra spraw zagranicznych na temat aktualnego stanu rokowań w tej sprawie, będziemy się tą kwestią zajmowali jeszcze wielokrotnie i przez dłuższy czas. Jest to smutna konstatacja i chciałbym się mylić, że moje przewidywania są nazbyt pesymistyczne. Wlokąca się od paru lat sprawa uregulowania prawnych stosunków między Polską a Stolicą Apostolską jest doświadczeniem bolesnym dla mnie jako obywatela, posła i osoby wierzącej. Uczestnicząc w kolejnych debatach na ten temat, z goryczą obserwuję, jak można, jeśli chodzi o pewne ważne dla narodu i państwa sprawy, uwikłać się w spory prawdziwe i fikcyjne, omotać poprzez stosowanie najgorszej klasy demagogicznych chwytów proceduralnych, uczynić ze sprawy konkordatu element gry politycznej, który jedynie pogłębia podziały naszego społeczeństwa, niwecząc wspólny trud jego jednoczenia.”

Władysław Żabiński (1942) polski polityk i poseł

Źródło: wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 6 grudnia 1996 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata2.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/8632b5c50b5ad12bc12574ef004b5470?OpenDocument

O czasie

„Choćbyś tysiąc wzniósł pysznych miast, większą zasługę
Będzie miał, kto myśl trefną w smutne serce rzuci;
Jeżelibyś dobrocią mógł zniewolić pana,
Więcej zdziałasz, niż szlachcąc tysiąc niewolnika.”

Abu Sajid Fadlullah ben Abulchajr książka Czterowiersze

Źródło: Czterowiersze, I

O myślach, O myśleniu, Serce

„Kontrast między spokojnym Śródmieściem a tym co się tu [na Starym Mieście] działo był przytłaczający. Kiedy czekałam na resztę patrolu, otoczyli mnie chłopcy i zaczęli zarzucać pytaniami.
– Co w Śródmieściu?
– Jak tam żyjecie?
– Czy to prawda, że PAST-a wzięta?
Na zawiadomienia, że u nas jest zupełnie spokojnie, a PAST-a po długich walkach wczoraj została zdobyta, jeden z chłopców powiedział:
– Co za szczęście, że to całe piekło na nas się zwaliło. Żeby tylko jak najdłużej udało się nam to u nas zatrzymać.
Spojrzałam na niego. W spokojnych, smutnych oczach nie było brawury. Zrobiło mi się głupio. Byłam tu zaledwie parę minut, a już marzyłam, żeby wrócić do kanału, do Śródmieścia. Bałam się. Znowu się bałam, Starówka załamała mnie. A oni byli szczęśliwi, że to wszystko skupia się na nich, że gdzie indziej ludzie żyją spokojnie.”

Teresa Wilska (1926)

Notatka dotycząca 22 sierpnia 1944
Oszczędzajcie filipinki

O szczęściu, O ludziach, O prawdzie, O piekle

„Niekryty Krytyk to postać, która zaspokaja moją potrzebę pajacowania, zabawiania ludzi, dzielenia się swoimi poglądami w nieco bardziej odjechany sposób. Uważam, że wciąż żyjemy w dość smutnym kraju – wolimy marudzić, niż tworzyć. Mieszamy z błotem każdego, kto próbuje robić coś więcej, niż przychodzić na 9 do pracy, odbębniać swoje i od 18 oglądać telewizję albo siedzieć przed komputerem. Mam nadzieję, że postać, którą stworzyłem, przyczyni się choć trochę do zmiany tej mentalności.”

Maciej Frączyk (1984)

Źródło: Niekryty Krytyk: Przed kręceniem odcinka jadę po dawkę Pavulonu http://radomnews.pl/index.php?id=newsmore&nr=1230 (wywiad z Maciejem Frączykiem), radomsnews.pl, 10 stycznia 2011

O ludziach

„Obecnie działa co najmniej kilka zespołów – niekoniecznie z naszego gatunku – które w swoich tekstach oddają to, co dzieje się w dzisiejszych czasach. Myślę, że najlepszym przykładem są dwie grupy rapowe” Public Enemy i N. W. A. Zarówno oni jak i my jesteśmy odzwierciedleniem naszych czasów. Smutny fakt, że z biegiem lat świat nie staje się ani trochę lepszy.”

Kirk Hammett (1962) gitarzysta zespołu heavymetalowego Metallica

O świecie, O myślach, O myśleniu

„Czy zło istnieje? Czy jest śmiercionośną mocą, która opętuje nieostrożnych? Czymś oddzielnym, co można oskarżyć i obciążyć winą, odrębnym od osoby, którą wykorzystało? Czy przeskakuje z duszy do duszy, snując swe diaboliczne spiski w niedostrzegalnych miejscach, czy splata w węzły paraliżujące lęki i zdumiewające sposobności, czyste przerażenie i brutalny interes? A może to straszliwe słowo jest jedynie staromodnym, bardzo wygodnym określeniem wszelkich cech, którym zdecydowanie brak moralnego kontekstu, uogólnieniem obejmującym wszystko co zdeprawowane i porażająco okrutne, nazwą definiującą ów szczególny błysk w oku tego, kto jest dawcą grozy, bólu, cierpienia i niemożliwej do zniesienia żałoby? Dajcie demonowi szkarłatne łuski i ostre szpony. Macki i ociekające jadem kły. Troje oczu i sześć wężowych języków. A gdy przycupnie w waszej duszy, kolejnym mieszkaniu w wiecznym korowodzie mieszkań, niech wszyscy bogowie uklękną w modlitwie. W rzeczywistości jednak zło to tylko słowo, zbędne uprzedmiotowienie. Odrzućmy ideę zewnętrznego czynnika będącego źródłem niewyobrażalnego okrucieństwa. Smutna prawda wygląda tak, że wszyscy jesteśmy skłonni do obojętności, świadomej odmowy miłosierdzia, odrzucenia wszystkiego, co w nas moralne.”

Steven Erikson książka Myto ogarów

Myto ogarów (2008)

O Bogu, O prawdzie, O duszy, O rzeczywostości

„Kto powiedział, że jesień jest smutna, że ma kolor szarego płótna, że jej prawie nie widać we mgle? Kto to powiedział? Ja nie!”

Marek Głogowski (1947)

Źródło: Pora Wesoła

O kolorach, Jesień

„W tragicznym zderzeniu przepełnionego busika z TIR-em, zginęło 18 pasażerów. To bezrobotni, którzy jechali z małej Drzewicy, by zbierać w sadach jabłka i zarobić choć 10 zł za godzinę pracy. Tylko w ten sposób mogli próbować utrzymać się „na powierzchni życia”. Należeli do sporej społeczności Polaków, którzy przegrali na transformacji minionych 21 lat. (…) Smutne, że ta śmierć – w jakimś stopniu – spotkała się z mniejszym zainteresowaniem w Polsce niż ocalenie chilijskich górników. (…) Gdyby obecny premier walce z polskim ubóstwem poświęcił choć połowę uwagi – rozpalanej w celach propagandowych – udzielanej batalii z dopalaczami, byłoby dużo lepiej!”

Tadeusz Iwiński (1944) polski polityk

Źródło: iwinski. blog, 17 października 2010 http://iwinski.blog.onet.pl/Chilijski-cud-polskie-ubostwo,2,ID415898804,n

O śmierci, O walce

„Czy kultura, która jest jałowa, negatywna, pasywna i autorytarna może uchronić się przed upadkiem? W rzeczywistości przyszłość Frankokanadyjczyków jest smutna.”

Pierre Vadeboncoeur (1920–2010)

Źródło: Marta Kijewska-Trembecka, Quebec i Quebecois. Ideologie dążeń niepodległościowych, Kraków 2007, s. 174.

O rzeczywostości, O przyszłości

„To naprawdę smutne, jeśli ziemskiemu człowiekowi nigdy nie wolno pójść za swoim, w gwiazdach zapisanym, uzdolnieniem!”

Karol May książka Czarny Mustang

Czarny mustang

„Patrzyłam na piękną twarz, spokojną i nawet smutną […], i serce pękało mi z żalu. Czułam, że nie wywiązałam się z roli córki, że nigdy nie byłam dobrą córką, że mieszkałam w domu jak obcy człowiek i w niczym nie pomagałam tej samotnej duszy, temu staremu, choremu, przez wszystkich odrzuconemu i pozostawionego na swoim Olimpie człowiekowi, który mimo wszystko był moim ojcem i kochał mnie tak, jak umiał i mógł - i wobec którego muszę żywić nie tylko uczucia złe, ale i dobre.”

Swietłana Alliłujewa (1926–2011)

patrząc na umierającego ojca.
Źródło: Swietłana Alliłujewa, Dwadzieścia listów do przyjaciela

O emocjach, O domu, O duszy, Serce

„Wiesz, jeśli chodzi o mnie, to czasem jestem szczęśliwy, a czasem smutny, i ciągle się zastanawiam, jak to możliwe.”

Stephen Chbosky (1970)

Charlie

O czasie

„Pesymizm powinno się ośmieszać; „Nic nie wiem, ale jestem taki smutny, jakbym wszystko wiedział.””

Jan Twardowski (1915–2006) poeta polski, duchowny katolicki

„Dla każdego mam życzliwość, staram się wywoływać uśmiech u ludzi smutnych i rozweselić ich. Chcę mieć dobry wpływ na ludzi i pomagać im. Chcę służyć Bogu i kochać Go.”

Antoni Scheur (1896–1920)

O Bogu, O ludziach, O uśmiechu, Kochać się

„Płaczemy kiedy coś jest smutne. Ale też chętnie ronimy łezkę, gdy coś jest piękne.”

Jostein Gaarder (1952) pisarz norweski

W zwierciadle niejasno

O płaczu

„To bardzo smutne, że w Polsce, kraju, który jako pierwszy w Europie zagwarantował w konstytucji wolność słowa, o homoseksualizmie nie można nawet rozmawiać ze studentami na uniwersytecie.”

Paul Cameron (1939)

Źródło: Homoseksualiści są jak narkomani, rp.pl http://www.rp.pl/artykul/2,301548__Geje_sa_jak_narkomani_.html

O wolności

„Z Chopinem zaprzyjaźniłam się do tego stopnia, że mojemu mężowi – pianiście – powiedziałam (…), że gdybyśmy żyli w czasach Chopina, to miałby konkurencję. Bo rzeczywiście zobaczyłam w tym wielkim kompozytorze faceta z krwi i kości, naprawdę wspaniałego mężczyznę, ciekawą osobowość, człowieka, który mógł się podobać, w którym można się zwyczajnie zakochać. To było dla mnie odkrycie, bo Chopin kojarzy się z takimi pojęciami jak: wielki kompozytor, gruźlica, problemy, emigracja, tęsknota, dramatyczne i smutne utwory. A ja nagle zobaczyłam, że to był mężczyzna naprawdę ciekawy, interesujący, dowcipny, taki który mógł porwać, mógł się podobać, mógł powodować różne emocje.”

Anna Czerwińska-Rydel (1973)

Źródło: Agnieszka Sikorska-Celejewska, Wielcy ludzie obrastają w legendy – rozmowa z Anną Czerwińską-Rydel http://qlturka.pl/2015/12/11/wielcy-ludzie-obrastaja-w-legendy-rozmowa-z-anna-czerwinska-rydel/, qlturka.pl, 25 listopada 2011

O ludziach, O literaturze, O osobowości

„W czasach mojego dzieciństwa niewiele było zabawek, które by mnie zajmowały. Fortepian był więc dla mnie wszystkim – zabawką, koniem, ale i miejscem na którym można się było położyć. Albo na górze, albo pod spodem – i zrobić z tego namiot. A przy okazji wydawał dźwięki. Później okazało się też, że nie tylko wydaje dźwięki, ale i potrafi okazywać emocje. Pokazać, że coś jest smutne, a coś wesołe. Nie wiedziałem jeszcze wtedy, że to się nazywa: komponowanie.”

Krystian Zimerman (1956) pianista polski

Źródło: Mój przyjaciel fortepian, „Głos Wielkopolski”, 17.09.1999 http://www.jmc.pl/produkcje/pfo/pl-win/gazety/gloswielkopolski170999.htm

O dzieciństwie, Koń

„(…) lubię tę aurę ciemności, która go otacza. Lubię jego twarz, smutne oczy. Jest dziwnie piękny, niczym noc bez gwiazd.”

Isabel Abedi (1967) niemiecka autorka książek dla dzieci

Whisper – Nawiedzony dom
Źródło: rozdział 9

O nocy

„Dziewczyny, które szybko rosną, mają smutne oczy.”

Arturo Pérez-Reverte (1951) pisarz hiszpański

Cierpliwy snajper

O dziewczynach

„Niedbalstwo i oziębłość sprawiają, że wszystkie prace są smutne gnuśnemu.”

Ignacy Loyola (1491–1556) założyciel jezuitów, święty Kościoła Katolickiego

Sentencje wybrane św. Ignacego

„Jaki to hałas tak smutny, który wytwarzają dwa ciała kiedy się kochają,
Wydaje się jak wiatr, co kołysze się jesienią
Nad kalekimi młodzieńcami,
Podczas gdy dłonie padają,
Dłonie lekkie, dłonie egoistyczne, dłonie obsceniczne
Wodospady dłoni, które były kiedyś
Kwiatami w ogrodzie maleńkiej kieszeni.”

Luis Cernuda (1902–1963)

Źródło: Jaki to hałas tak smutny

Kochać się, Jesień

„Emigrancki los to strasznie smutna sprawa. Kompleksy! Żale! Urazy!”

Tadeusz Breza (1905–1970)

Urząd (1960)
Źródło: s. 101

O losie

„Nie odskoczył, nie nosił się, wiedział, gdzie jego miejsce i jak je kochać. A uwierz, że miał naprawdę ciężko. Naprawdę. A mimo to nigdy nie widziałem go smutnego. Najważniejsze dla niego było to, że jest tu i gra dla tych tutaj. Chciałbym mieć tyle odwagi i siły, co on. To niesamowite. Potrafił obrazić się na Kazimierza Kutza, bo wmontował do „Śmierci…” za mało ballady, którą w jednej ze scen Janek gra na harmonijce. A mówił, że to dla niego strasznie ważne było, bo jak robił na grubie, to codziennie grał ją chopom na końcu szychty. Obraził się i wyszedł z „Kosmosu” podczas premiery. Wałęsa, pół rządu, Kutz, wielka impreza, ogólnopolska premiera, temat wręcz polityczny, gorący, ciężki – a Janek się wkur… i wychodzi, bo takie zagranie to według niego brak szacunku dla niego i górników. Trzeba coś dodawać?”

Miuosh (1986)

o Janie Skrzeku.

O śmierci, O historii, O grach, O sile

„Dobre chwile dzisiejszego dnia są smutnymi wspomnieniami jutra.”

Bob Marley (1945–1981) jamajski muzyk reggae

The good times of today are the sad thoughts of tomorrow (ang.)

„Smutna to rzecz cokolwiek bądź rozburzyć, obalić, zniszczyć, nim by się co lepszego w to miejsce postawić miało. Więc nie burzmy, ale budujmy sobie cichuteńko większą powagę swoją w społeczeństwie, opierając się na podwyższeniu osobistej wartości naszej.”

Józefa Śmigielska (1820–1899)

Źródło: artykuł Do piszących kobiet

O kobietach

„W Pałacu Prymasa była narada na temat muzyki i śpiewu w liturgii. Smutne to, bo widać, jak niszczą wszelką tradycję, i w muzyce, i w tekstach. Zniszczyli chorał gregoriański, wycofując łacinę, zniszczyli stary kościelny folklor, wprowadzili za to cukierkowe pieśni bez stylu. A znów w tekstach likwidują archaiczną polszczyznę, dając na jej miejsce język pospolity. Modernizacja Kościoła, mające na celu jego większą powszechność, może u nas sprawić, że oddali się on od mas i tradycji, a w łaski nowych ludzi się nie wkupi.”

Stefan Kisielewski (1911–1991) polski publicysta, działacz polityczny, kompozytor

Źródło: ks. Grzegorz Śniadoch, Msza święta trydencka. Mity i prawda, wydanie II popr. i uzup., Centrum Kultury i Tradycji, Ząbki 2014, s. 102–103.

O ludziach, O prawdzie

„O, wódki ty demonie, niszczycielu okrutny,
Tyś ludu przekleństwo co niesie los smutny,
Cóżeś ludzkości uczynił, pomyśleć mi dajcie przez chwilę,
Odpowiem: tyś spowodował przykrych chorób aż tyle.”

William McGonagall (1825–1902)

Wiersze Źródło: Najlepsze, najgorsze, najbardziej niezwykłe (fragment) http://niniwa2.cba.pl/naj_na_naj.htm

O losie, O ludziach

„Gdy przeczytałem pani list, siadłem do fortepianu – mam smutne przeczucie, że poza muzyką nie będę miał w życiu innej pocieszycielki.”

Béla Bartók (1881–1945) węgierski kompozytor

Źródło: z listu do S. Geyer (1907)

„Obraziłam się, gdy pokazałam tacie, co wymyśliłam i nie usłyszałam: „Ale super!”, tylko: „Trochę za smutno”. Zaczęłam dzielić się swoimi kompozycjami z kolegą z klasy. On słuchał i mówił: „Dobre, dobre, smutne, ale dobre”. To mi bardziej odpowiadało. A po latach „odobraziłam się” i pokazuję tacie to, co tworzę.”

Dorota Miśkiewicz (1973) polska wokalistka jazzowa, skrzypaczka

Źródło: Magdalena Rybak, Dorota Miśkiewicz: Zawsze mam jakieś „ale”…, zwierciadlo. pl, 19 lipca 2012 http://zwierciadlo.pl/2012/kultura-wywiady/dorota-miskiewicz-zawsze-mam-jakies-ale/5

„Och Jarosławie, cóż byśmy poczęli bez Ciebie? Jaki los nam gotujesz każdego dnia?! Jak pięknie ścielesz nam drogę do zwycięstwa?! Jak mamy wyrazić naszą dozgonną wdzięczność? Bez Ciebie wszystko jest takie czarne i smutne!”

Janusz Palikot (1964) polski polityk

o wywiadzie Jarosława Kaczyńskiego dla „Gazety Polskiej”. Źródło: blog Janusza Palikota http://palikot.blog.onet.pl/, 29 lipca 2009

O losie, O gotowaniu, O wdzięczności

„Też wyjdę na idiotę, ale powiem, że jestem wystarczająco inteligentny, żeby występować w telewizji, ale nie, żeby ją oglądać. I trochę a propos tego zidiocenia, ja doszedłem do bardzo smutnego wniosku: widz w Polsce ogłupiany od lat, konsekwentnie przez wszystkich, bo tu jest straszna rywalizacja – zdebilenie w jednostce czasu – kto osiągnie największy sukces. Widz w Polsce wybaczy wiele, bardzo wiele, ale jednego nie wybaczy nigdy: nigdy, przenigdy nie wybaczy tego, żeby go potraktować poważnie. Włączyłem sobie dzisiaj kanał TVN24 i oglądałem go całkiem długo (…) i byłem tym zafascynowany, bo w telewizji informacyjnej przez trzy godziny właściwie o niczym mnie nie informowano. Przez trzy godziny się do mnie mizdrzono. Wszystko sprowadzone do anegdoty. Nie możemy mówić poważnie, bo poważny, to znaczy nudny, a jak nudny, to te barany wezmą pilota i przełączą.”

Tomasz Lis (1966) polski dziennikarz telewizyjny

Źródło: debata „Dlaczego głupiejemy?”, Uniwersytet Otwarty Uniwersytetu Warszawskiego, 25 marca 2010 http://www.uo.uw.edu.pl/debata/dlaczego_glupiejemy

O czasie, O sukcesie

„Abyście tylko potrafili położyć kwiaty pomiędzy smutnymi liśćmi życia!”

Wilhelm Raabe (1831–1910)

O Kwiatach

„Uśmiech bywa aktem męstwa, smutek to słabość i postawa zbyt wygodna. Być radosnym i dobrym, kiedy świat jest smutny i zły, to mi dopiero odwaga.”

Małgorzata Musierowicz (1945) pisarka polska

Małomówny i rodzina (1975), Opium w rosole (1983)
Źródło: s. 56, 57

O świecie, O smutku, O uśmiechu, O odwadze

„Ten puchar nie jest mój, nie jest drużyny, jest wszystkich w Realu. To oczywiście wspaniałe uczucie i wielki sukces, ale moja praca tutaj to nie tylko kolekcjonowanie zaszczytów, ale przede wszystkim budowanie silnego zespołu. W mojej pracy ta wygrana wiele nie zmienia, tylko to, że w razie porażki po prostu byłbym smutny.”

José Mourinho (1963) portugalski trener piłkarski

po zwycięstwie w finałowym meczu Pucharu Króla z FC Barceloną. Źródło: onet.pl, Mourinho: nie przyszedłem tu tylko po trofea, 21 kwietnia 2011 http://sport.onet.pl/pilka-nozna/liga-hiszpanska/mourinho-nie-przyszedlem-tu-tylko-po-trofea,1,4249001,wiadomosc.html

O emocjach, O sporcie, O sukcesie

„Okazja do zwrotu zaczepnego została przeoczona, a gdy po wahaniach została zarządzona, operacja była już słusznie spóźniona i – została słusznie odwołana. Rozkaz Naczelnego Dowództwa do odmarszu na stolicę wzbudził we mnie smutne refleksje. Niechybnie bowiem dowodził, że w pierwszej fazie wojny, w osłonie granic i koncentracji, przegraliśmy. Mimo że było to do przewidzenia, przegrana nasza była o wiele za wczesna.”

Tadeusz Kutrzeba (1886–1947) generał polski

Bitwa nad Bzurą

O wojnie

„(…) pochodzę z Podhala, gdzie człowiek smutny bywa tylko na kacu.”

Artur Więcek (1967) filmowiec polski

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=25620

„Jakież to smutne, że wielkie narody i wielcy politycy nie potrafią przewidzieć logicznych i nieuniknionych konsekwencji swych poczynań. A przecież dzisiejsze czyny mają w sobie zalążki przyszłych wydarzeń, które nastąpią nieubłagane jak Nemezis.”

Zulfikar Ali Bhutto (1928–1979) pakistański polityk

na forum ONZ w 1960.
Źródło: Barbara Wizimirska, Drogi kariery. Zulfikar Ali Bhutto i jego partnerzy: Indira Gandhi i Mujibur Rahman, op. cit., s. 3.

„Wam nie rozedrze serca narzekanie,
Fatalność bytu wam piersi nie stłoczy,
Bo jej odczuwać nie jesteście w stanie.
My karły ślepe ludzkie wznosim oczy,
Nadludzko smutne, ku wielkiej Nirwanie,
Co wszystko zamknie w bezdennej pomroczy.”

Bogusław Butrymowicz (1872–1965)

Źródło: Dekadenci. Sonety, IX w: Poezje tom 1 (1897)

Serce

„Lecz nawet jeśli byłbym smutny, Bóg rozświetli moje serce.”

Phil Bosmans (1922–2012)

O Bogu, Serce

„Zostało mi tak niewiele, czego mógłbym się uczepić… I nie chcę, aby mi to odebrano.
– Nikt nie może nam odebrać wspomnień – powiedział Lonerin ze smutnym uśmiechem.
– Mylisz się. Rzeczywistość wyrywa je nam jedno po drugim.”

Licia Troisi (1980)

Wojny świata wynurzonego, Nowe królestwo
Źródło: rozdział 23, Trup puszczy

O uśmiechu, O rzeczywostości

„Historia Syda to smutna historia, idealizowana przez ludzi, którzy nic na jej temat nie wiedzą. Uczynili ją bardzo popularną, ale to po prostu nie było tak.”

David Gilmour (1946) brytyjski muzyk rockowy, gitarzysta i wokalista

Źródło: „Musican”, grudzień 1982

O ludziach, O historii

„Proszę odrzucić to, co uważa się za motywy i motywacje. Pozostanie smutna prawda; zazwyczaj robimy różne rzeczy, bo możemy je robić.”

Jonathan Kellerman (1949)

Selekcja

O prawdzie, O motywacji

„Filmy powinno się raczej odbierać jako dobre i złe. Taka przynajmniej jest moja kategoria oceny filmu. Nie dzielę filmów na smutne czy wesołe, optymistyczne bądź pesymistyczne.”

Sławomir Fabicki (1970) polski reżyser i scenarzysta

Źródło: Artur Cichmiński, Właściwie to wkurza mnie wszystko. Rozmowa ze Sławkiem Fabickim, autorem filmu „Z odzysku”, stopklatka.pl, 16 listopada 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=34642

„Puenta jego życia jest rzeczywiście bardzo smutna, ale życie wcale takie nie było. Przecież on pokazał Polakom, że przeciętny, zwykły człowiek może stać się bardzo ważnym politykiem i odgrywać bardzo istotną rolę w państwie. Myślę, że dla wielu ludzi stał się symbolem niewyobrażalnego sukcesu.”

Artur Balazs (1952) polski polityk

o Andrzeju Lepperze. Źródło: „Lepper ze łzami mówił, że nie wie, jak spojrzy w oczy rodzinie”, onet.pl, 8 sierpnia 2011 http://wiadomosci.onet.pl/raporty/andrzej-lepper-nie-zyje/lepper-ze-lzami-mowil-ze-nie-wie-jak-spojrzy-w-ocz,1,4815454,wiadomosc.html

O życiu, O ludziach, O rodzinie, O myślach

„Dariusz Zaborek: A tata jaki miał na Panią wpływ?
Przekazał mi większość talentu, wrażliwość na muzykę, myślę, że kreatywność mam po nim, chociaż go nie poznałam, ale tak mi się wydaje z opowiadań mamy. Nasze ostatnie spotkanie było smutne i pamiętam go poprzez dzień, kiedy odchodził.
DZ: Gdyby nie odszedł, byłaby Pani dziś inną osobą?
EG: Gorszą.
DZ: Jak to?
EG: Gdybym rozwijała się w stabilnej rodzinie, mogła się na kimś oprzeć, nie znalazłabym siły w sobie. Przez wiele lat nikt nie stawał w mojej obronie, dopóki nie spotkałam męża, który broni mojego honoru. Pozwalałam ludziom klepać mnie po policzkach, gdy mieli ochotę.”

Edyta Górniak (1972) polska piosenkarka

o wpływie ojca.
„Wysokie Obcasy” (gazeta.pl), 17 kwietnia 2006

O rodzinie, O myślach, O odejściu, O sile

„Ojciec (…) nie interesował się nim wcale, powierzając wychowanie syna tępym i okrutnym oficerom, sam odszedł z tego świata w 1739 roku. Chłopiec miał wtedy jedenaście lat i jego przyszłość zapowiadała się żałośnie. Słaby, zastraszony z powodu nieustannych kar, młody książę nienawidził wszystkiego, do czego usiłowano go brutalnie wdrożyć, a zwłaszcza nauki. Bardzo wcześnie, czując się szykanowany, zapowiadał, że w przyszłości tez będzie ćwiczył ludzi i to w sposób bezwzględny. Postawa maltretowanego młodzieńca, który chciał się zemścić na wszystkich. Powtarzał, że będzie urządzał defilady wojskowe w stylu pruskim, pił jak kozak i zadawał się z wieloma kobietami. Jego obyczajów nie złagodziła, niestety, gra na skrzypcach, której namiętnie się oddawał i w której starano się mu nie przeszkadzać. Praktycznie od wczesnej młodości Piotr odznaczał się uporem, ograniczoną inteligencją, był kapryśny i infantylny. Niewątpliwie smutne, spartańskie dzieciństwo i brak rodzicielskiej troski ukształtowały jego posępną i obłudną osobowość. Swoista forma samoobrony.”

Piotr III Romanow (1728–1762) car Rosji

Źródło: Jean des Cars, Kobiety, które zawładnęły Europą. Najpotężniejsze królowe, op. cit., s. 102.

O kobietach, O ludziach, O grach, O inteligencji

„Pożądanie wprowadzone w ruch przez takiego Rousseau rzuca intelekt w nieskończony świat postrzeżeń, zamiłowań, doświadczeń duchowych, subtelności i zachwytów – w gruncie smutnych jak śmierć, lecz w danej chwili rzeczywistych – które ukazują się nam jedynie w grzechu. Istnieje uduchowienie grzechu, o wiele bardziej przewrotne niż ordynarny pociąg do rozkoszy zmysłowej. To, co trzyma potomków Jana Jakuba, to DUCHOWY SMAK owocu znajomości zła. To właśnie ich niesie dzisiaj głęboki nurt ku niskim regionom, które uważają za płodniejsze niż szczyty, nie rozumiejąc, że w rzeczach ducha jedynie dziewictwo jest płodne. I prawdą jest, że w tych niskich kręgach, w „świecie podziemnym”, gdzie walczą ze sobą wielkie siły sprzeczne pierwiastka irracjonalnego z instynktem, jest jeszcze coś z bytu, z rzeczywistości i życia. Prawdą jest, że porządek rozumu znęca się bezlitośnie nad tym życiem i że tak być powinno. Tak długo bowiem, jak człowiek rządzony jest wyłącznie prawem natury i rozumu, bunt mieszka w nim razem z prawem i część jego istoty musi doświadczyć gwałtu.”

Jacques Maritain (1882–1973) filozof i teolog francuski

Trzej Reformatorzy. Luter, Kartezjusz, Rousseau

O śmierci, O świecie, O naturze, O rzeczywostości

„Zawsze wiadomo, co myśli pies. Są cztery możliwości. Pies może być wesoły, smutny, zły albo czujny. Poza tym psy są wierne i nie kłamią, bo nie mogą mówić.”

Mark Haddon książka Dziwny przypadek psa nocną porą

Dziwny przypadek psa nocną porą
Źródło: rozdział 5

O psie, O myślach, O myśleniu

„Ludzie nie chcą oglądać „czarnuchy”, nie chcą oglądać filmów smutnych. Tymczasem już od dawna jesteśmy świadomi tego, że film nie zmienia świata, a na pewno nie potrząsa ludzkimi sumieniami. Funkcję taką już od dłuższego czasu spełniają telewizyjne newsy, które coraz częściej paradoksalnie pozostawiają nas obojętnymi. Metoda potrząsania sumieniami w kinie współczesnym, moim zdaniem w ogóle się nie sprawdza. W związku z tym musimy znaleźć sposób na to, żeby widz chciał zobaczyć film, mógł się na nim wzruszać i bawić jednocześnie. Przy okazji otrzymał też pewną dawkę propozycji myślowej, jakiegoś elementu do dyskusji oraz zapytań, które w nim potem pozostaną. Dla mnie prostą odpowiedzią na pytanie: czy film jest dobry, jest to czy on do mnie później wraca. Największy komplement, jaki może otrzymać reżyser następuje wtedy, kiedy ktoś po obejrzeniu jego filmu chce do niego powrócić i to czyni.”

Tomasz Wiszniewski (1958–2016) polski reżyser

Źródło: wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=40688

O ludziach, O czasie, Pytanie

„Jak kobieta widzi, że ktoś jest smutny, to nie mówi mu nigdy: „jesteś smutny”. Tak głupio postępuje tylko mężczyzna. Kobieta udaje, że wcale nie widzi smutku – jest weselsza, milsza, piękniejsza niż zazwyczaj. Wtedy smutek znika.”

Tadeusz Rittner (1873–1921) dramatopisarz polski

Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku, wyb. Paweł Hertz, Władysław Kopaliński, Warszawa 1975, PIW, s. 419.

O kobietach, O smutku, O literaturze, O wieku

„To smutny i piękny świat.”

Jim Jarmusch (1953) amerykański reżyser, scenarzysta, aktor i muzyk

It’s a sad and beautiful world (ang.)
Źródło: piosenka z filmu Poza prawem, w wykonaniu Toma Waitsa

O świecie

„Znamy – ja znam mojego męża i wszyscy Amerykanie wiedzą, w jaki sposób zachował się w sprawie Afganistanu i wojny z terrorem (…). To smutne, że teraz gra się na ludzkich emocjach, tak jakbyśmy mogli zrobić cokolwiek, żeby do tego nie dopuścić, a przecież nie o to chodzi (…). Na podstawie tych danych wywiadu w żaden sposób nie mógł przewidzieć, co się stanie.”

Laura Bush (1946) żona 43. prezydenta USA

oświadczenie wydane na Węgrzech w okresie, kiedy w Stanach Zjednoczonych do świadomości mediów i obywateli dotarł fakt, że przed 11 września 2001 rząd amerykański otrzymywał wiele wskazówek odnośnie zamachu.
Źródło: John B. Roberts II, Ranking pierwszych dam, op. cit., s. 304.

O wojnie, O zachowaniu, O grach

„Jestem przekonany, że Polska szczeka pod niewłaściwym drzewem, bo kot jest gdzie indziej. Nigdy nie słyszałem głupszego stwierdzenia niż „pierwiastek albo śmierć”. Nie wiem, po co bracia Kaczyńscy to robią. Mam nadzieję, że nie po to, by pokazać coś Niemcom. To byłoby smutne, bo Niemcy były największym zwolennikiem wejścia Polski do UE.”

Alexander Stubb (1968) fiński polityk

o proponowanym przez Kaczyńskich wariancie głosowania w Radzie Unii Europejskiej.

O śmierci, O kotach

„Niektórzy ludzie mają tylko jedną właściwą chwilę na właściwe słowo. To smutne, ale najwyraźniej nic na to nie można poradzić.”

Terry Pratchett książka Nacja

Nacja (2008)

O ludziach

„Smutny jest los kobiet, gdy przekroczą trzydziestkę – cóż im po wolności, poza tym, że mogą dać to, czego nikt nie chce.”

Benjamin Constant (1767–1830) polityk francuski, pisarz

O kobietach, O losie, O wolności

„Jacek Saryusz-Wolski nie zdradził Platformy Obywatelskiej. Przyjmując propozycję PiS kandydowania na prezydenta Europy jako konkurent Donalda Tuska, zdradził siebie. I wszystkie ideały pokolenia lat 80., Solidarności, koleżeństwa, lojalności, uczciwości. Tak, uczciwość, jaka obowiązywała, obowiązuje i stanowi nieopisaną wartość. Smutne.”

Jacek Saryusz-Wolski (1948) polityk polski

Autorka: Jagienka Wilczak, Co Wolski załatwi dla Polski? https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kraj/1696522,1,saryusz-wolski-zdradzil-przede-wszystkim-sam-siebie.read, polityka.pl, 5 marca 2017. O Jacku Saryuszu-Wolskim

„Na wspomnienie o Traklu Amalfitano, prowadząc swój wykład niemal automatycznie, pomyślał o aptece nieopodal jego mieszkania w Barcelonie, do której zwykle chodził, kiedy potrzebował lekarstwa dla Rosy. Pracował w niej farmacueta wyglądający na nastolatka, nadzwyczaj chudy i w wielkich okularach, który nocami, kiedy apteka pełniła dyżur, zawsze czytał książkę. Pewnej nocy Amalfitano zapytał go, czuł bowiem, że powinien coś powiedzieć, podczas gdy farmaceuta szukał leków na półkach, jakie książki lubi i jaką książkę czyta w tej chwili. Farmaceuta odpowiedział mu, nawet się nie odwracając, że podobały mu się książki typu "Przemiana", "Bartleby", "Proste serce", "Opowieść wigilijna". A potem powiedział, że czyta teraz "Śniadanie u Tiffany'ego", Capotego. Pomijając "Proste serce" i "Opowieść wigilijną", które, jak powszechnie wiadomo, są opowiadaniami, a nie książkami, intrygujące było owo upodobanie młodego farmaceuty - który być może w swoim poprzednim życiu był Traklem, a być może w tym życiu miał napisać wiersze smutniejsze jeszcze niż te, które wyszły spod pióra jego dalekiego austriackiego kolegi - przedkładającego, ponad wszelką wątpliwość, dzieła mniejsze nad dzieła większe. Wybierał "Przemianę" zamiast "Procesu", wybierał "Bartleby'ego" zamiast "Moby Dicka", wybierał "Proste serce" zamiast "Bouvarda i Pecucheta", "Opowieść wigilijną" zamiast "Opowieści o dwóch miastach" albo "Klubu Pickwicka". Jakiż to smutny paradoks, pomyślał Amalfitano. Już nawet oświeceni farmaceuci nie mają odwagi siegnąć po wielkie dzieła, niedoskonałe, gwałtowne, te, które otwierają drogę w nieznane. Wybierają doskonałe wprawki wielkich mistrzów. Albo, by powiedzieć innymi słowy to samo: chcą widzieć wielkich mistrzów podczas szermierczych sesji treningowych, ale nie obchodzą ich prawdziwe batalie, gdzie wielcy mistrzowie walczą z czymś, z tym czymś, co przeraża nas wszystkich, czymś, co nas paraliżuje i bierze za rogi, i jest krew, i śmiertelne rany, i smród.”

Roberto Bolaño (1953–2003) chilijski pisarz

O książkach, O wspomnieniach, O czytaniu, O nocy

„Bo czasami ma się takie uczucie, kiedy widzi się, jak ktoś się zakochuje - może zwłaszcza w przypadku kogoś smutnego, trudnego lub z jakiegoś innego powodu niedopasowanego do świata. Uczucie ulgi, prawdziwej, jakbyś mogła pozbyć się ciężaru, który niosłaś, nie zdając sobie z tego sprawy. Tak się właśnie czułam, patrząc na ślub Isabel i Martina. "No, przynajmniej ta sprawa z głowy". Dwoje ludzi, którzy mogli się nie odnaleźć. Wydawało się, że to coś cennego i delikatnego.”

Julie Powell (1973)

Julie and Julia: 365 Days, 524 Recipes, 1 Tiny Apartment Kitchen: How One Girl Risked Her Marriage, Her Job, and Her Sanity to Master the Art of Living

O ludziach, O emocjach, O ślubie

„Czekam, czekam.
Obrazy przechodzą jeden za drugim, nie utrwaliły się mocno - zaledwie cienie i wspomnienia.
Nicość, nicość.
Niepokój mój wzrasta.
Przerażające uczucie obojętności chwyta mnie nagle. Nie mogę znaleźć sobie miejsca, jestem stąd wykluczony; jakkolwiek błagam i wysilam się, nic się tu nie porusza, beznamiętny i smutny siedzę niby skazaniec i przeszłość odwraca się ode mnie. […] Jestem żołnierzem, tego muszę się trzymać.
Zmęczony podnoszę się i wyglądam przez okno. Następnie biorę jedną z książek [.. ] lecz odstawiam ją na miejsce i biorę drugą. […] i wciąż dochodzą inne książki, coraz szybciej - kartki, kajety, listy.
Stoję milczący przed tą stertą. Jak przed sądem.
Zniechęcony.
Słowa, słowa, słowa - nie dosięgają mnie.
Powoli ustawiam książki z powrotem na półkach.
Stało się.
Cicho wychodzę z pokoju.”

Erich Maria Remarque książka Na Zachodzie bez zmian

All Quiet on the Western Front

O książkach, O pokoju, O emocjach, O czekaniu

„Skończyłam się. Wcale nie jestem smutna. Często się temu dziwiłam, ale nie miałam racji: dlaczegóż miałabym być smutna? Kiedyś byłam zdolna do dość pięknych namiętności. Namiętnie nienawidziłam swojej matki. A ciebie znowu – mówi z wyznaniem – ciebie kochałam namiętnie. Wszystko to oczywiście skończyło się.
-Skąd o tym wiesz?
-Wiem. Wiem, że już nigdy nie napotkam niczego i nikogo, kto mógłby wzbudzić moją namiętność. Wiesz, żeby móc kogoś pokochać, to całe przedsięwzięcie. Trzeba mieć energię, ciekawość, zaślepienie… jest nawet taka chwila na początku, kiedy trzeba przeskoczyć nad przepaścią: kto się zastanowi, nie zrobi tego. Wiem, że już nigdy nie skoczę. Obecnie żyję w otoczeniu moich martwych namiętności. Próbuję odnaleźć tę piękną wściekłość.”

Jean-Paul Sartre (1905–1980) powieściopisarz, dramaturg, eseista i filozof francuski, noblista

O matce, Kochać się, Wściekłość

„Przytłumione stukanie dobiegające z zewnątrz przerywało ciszę, jakby coś chciało się dostać do środka, coś szarego, ponurego i bezkształtnego, coś smutniejszego niż smutek - odległe anonimowe wspomnienie, niekończąca się fala, która nadpływała i pragnęła odzyskać i pogrzebać to, co poprzednio przyniosła i porzuciła na wyspie - trochę człowiek, a trochę światło i myślenie.

-Dobra noc na picie.

-Tak… i zła, żeby być samemu.

Ravic myślał przez chwilę.

- Do tego wszyscy musieliśmy się przyzwyczaić - powiedział w końcu. - To, co nas kiedyś trzymało razem, zostało zniszczone. Rozsypaliśmy się niczym szklane paciorki z zerwanego sznura. Nic nie jest już trwałe. - Ponownie napełnił kieliszek. - Jako chłopiec przespałem kiedyś noc na łące. Było lato, niebo zupełnie bezchmurne. Zanim zasnąłem, widziałem Oriona, który stał ponad lasami na horyzoncie. Potem, w środku nocy, obudziłem się - i Orion stał nagle w górze nade mną. Nigdy nie zapomnę tego widoku. Wcześniej uczyłem się, że Ziemia jest planetą i się obraca, ale uczyłem się tego tak jak wielu rzeczy, o których czyta się tylko w książkach, i nigdy się nad tym nie zastanawiałem. Wtedy po raz pierwszy poczułem, że naprawdę tak jest. Czułem, jak lecę bezszelestnie przez niesamowitą przestrzeń. Odczuwałem to bardzo mocno, wydawało mi się niemal, że muszę się trzymać, żeby nie wyrzuciła mnie siła odśrodkowa. Było tak pewnie dlatego, że obudzony z głębokiego snu, opuszczony przez pamięć i przyzwyczajenie, patrzyłem przez chwilę w ogromne przesunięte niebo. Ziemia przestała nagle być dla mnie trwałą podstawą - i od tamtej pory już nigdy się nią nie stała.”

Erich Maria Remarque książka Łuk triumfalny (powieść)

Arch of Triumph: A Novel of a Man Without a Country

O książkach, O smutku, O myślach, O piciu

„W muzyce nic się nie dzieje. To bardzo stresujące. A im silniej uwiera, tym trudniej znaleźć właściwą ścieżkę. (…) Nowym zespołom jest bardzo ciężko zaistnieć, nie tylko w radiu i telewizji. To smutne, że wielkie korporacje kontrolują możliwości prezentacji młodych zespołów. Dzisiejsza scena muzyczna zdominowana jest przez produkty tych korporacji. Jeżeli ktoś, nawet znany, pauzuje zbyt długo albo domaga się atencji, zostaje wykreślony z listy. Jego miejsce zajmuje nowy artysta, niedoświadczony i uległy.”

David Gahan (1962) angielski muzyk, wokalista zespołu Depeche Mode

z wywiadu dla Radiowej Trójki – 4 listopada 2003.
Źródło: Piotr Kaczkowski, 42 rozmowy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2004, ISBN 83-7337-709-3, s. 93.

„Chyba najbardziej śmieszą mnie politycy. Tylko że ich zachowanie jest żenujące, a żarty na ich temat mogą być tylko i wyłącznie niecenzuralne. Tak więc jest to bardzo smutny rodzaj rozrywki.”

Wiesław Michnikowski (1922–2017) aktor polski

Źródło: Tani drań. Wiesław Michnikowski w rozmowie z Marcinem Michnikowskim, Warszawa 2014, s. 216–217.

O zachowaniu

„Muzyka jest tym wszystkim, czym jest sztuka. Sprawia, że jesteś szczęśliwy, smutny albo zły. Wywołuje twoją reakcję. Myślę, że to nie muzycy są największymi wielbicielami muzyki. Zaprzątnięci ciężką pracą, dosłownie rzemiosłem tworzenia, mogą nie czuć jej tak, jak niektórzy odbiorcy. A to przecież oni są prawdziwymi wielbicielami. Ich definicja na pewno będzie się różnić od naszej, twórców. Dla artystów muzyka to oczywiście miłość, ale również zawód, praca na chleb. Ileż to razy zdarzało się, że nie chciałem wyjść na scenę. Przecież mogę być zły, niezadowolony albo po prostu zmęczony. Myślę o wszystkim, tylko nie o koncercie. Ale wychodzę na scenę, bo to mój zawód. Miłość odbiorcy nie podlega takim uwarunkowaniom. Ktoś przychodzi na koncert, bo chce, kupuje bilet z miłości.”

David Clayton-Thomas (1941)

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Münster, 22 lutego 1997.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 138.

O miłości, O sztuce, O muzyce, O myślach

„Żyjemy tu, w Warszawie życiem tramwajowym. Znaczy to, że w naszej warszawskiej epoce tramwaj wzniósł się do roli symbolu. Oczywiście tramwaj wyraża miejską jednostkę komunikacyjną, taką samą jak trolejbus czy autobus. Mówi się: żyjemy życiem takim czy innym, wtedy gdy życie owo dobywa z człowieka jego najistotniejsze cechy. Czyli że w zetknięciu z nim człowiek objawia się w całej okazałości. Przepełniony irracjonalnie tramwaj warszawski stanowi doskonały odczynnik, przekonujemy się w nim codziennie, jacy jesteśmy i jak bardzo żyjemy życiem tramwajowym. W chwili gdy najbliższy bliźni demoluje nam śledzionę, unicestwia czar dopiero co kupionego płaszcza, niweczy z trudem przyszyte guziki, gasi brutalnie przepiękny połysk żarliwie wyczyszczonych butów, gniecie na miazgę wiezione dla dzieci ciastka, uśmiecha się przepraszająco, pakując nam w usta rękaw od kurtki, w której przed chwilą czyścił kominy lub wypakowywał stare śledzie – w takiej chwili, powtarzam, instynkty, jak działa żaglowej fregaty, wysuwają się groźnie z burt naszych dusz. Wtedy dopiero spostrzegamy z przerażeniem, jacy potrafimy być pierwotni, dzicy, egoistyczni, kłótliwi, nietolerancyjni, zaślepieni, krótkowzroczni. Z drugiej strony – ileż wspaniałych wartości dostrzegamy naraz w życiu, gdy uda nam się wepchnąć jako ostatni do rozchodzącego się w szwach autobusu, gdy przygodny sąsiad, wisząc na stopniu, odstąpi nam trzy centymetry kwadratowe miejsca, akurat tyle, by postawić na nich szpic buta, gdy złapany rozpaczliwie za krawat ten, który już do połowy tkwi w środku, uśmiechnie się bez pretensji i przygnie nas mocnym ramieniem, gdy wreszcie starsza pani, której, prąc ku wyjściu, strąciliśmy kapelusz, porwali w strzępy gazety i wgnietli całą zawartość siatki z masłem, jajami i marmoladą w biust, uśmiechnie się z tramwajową melancholią i powie smutne, lecz przebaczające: – Nie szkodzi…”

Leopold Tyrmand książka Zły

Wtedy widzimy, jak dalece potrafimy być solidarni, wyrozumiali, ludzcy i coś ciepłego rozpływa się nam jak słodka, rozgrzana czekolada koło serca. Nic nie wzbudza w nas tak nieprzytomnej złości i bezmyślnej chęci awantur, jak niekończące się wyczekiwanie na wypchane ludźmi trolejbusy, do których nie można się dostać, jak tępota, brutalności i nieuprzejmość w tramwaju, o nic nie będziemy się sprzeczać i kłócić tak namiętnie, jak o grubiaństwa współpasażerów i bezduszną wrogość konduktorów. Ale też nic nie wzbudza w nas takiego uczucia zadowolenia, satysfakcji i wygody, jak widok wyczekiwanego numeru na ulicznym horyzoncie i stwierdzenie, że znajdziemy w nim miejsce siedzące. Tramwaj wyzwala w nas dziś w Warszawie cenną bezpośredniość przeżywania i dlatego żyjemy tu, w Warszawie życiem tramwajowym.
Zły

O życiu, O dzieciach, O uśmiechu, O butach

„Nie przejmuję się hejtem i atakami ze strony osób zaprzeczających istnieniu kryzysu klimatycznego. Po prostu ich ignoruję. To przezabawne, ponieważ są tak zdesperowani. Jeśli nie mają do czego się przyczepić, to po prostu zmyślają. To jednocześnie bardzo smutne, ale i śmieszne.”

Greta Thunberg (2003) szwedzka aktywistka klimatyczna

Źródło: Joanna Potocka, Greta Thunberg przepłynie Atlantyk na szczyt klimatyczny w USA https://www.rmf24.pl/fakty/swiat/news-greta-thunberg-przeplynie-atlantyk-na-szczyt-klimatyczny-w-u,nId,3122164, rmf24.pl, 30 lipca 2019.

„Założyli mi kajdanki i wrzucili na tylne siedzenie. Znowu ta sama smutna scena. Jechali wolno, rozmawiając o różnych planowanych absurdalnych rzeczach - o poszerzeniu frontowej werandy, o budowie basenu z tyłu domu albo dodatkowego pokoiku dla babci. Gadali też o sporcie - w końcu byli prawdziwymi mężczyznami.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Dodgersi mieli jeszcze szansę, nawet jeśli dwie albo trzy inne drużyny wyprzedzały ich w tabeli. I znowu o sprawach rodzinnych - jeśli Dodgersi wygrywali, oni też wygrywali. Jeśli człowiek lądował na Księżycu, oni też lądowali na Księżycu. Ale jeśli przymierający głodem żebrak prosił ich o dziesięć centów - brak dokumentów, spierdalaj, obsrańcu. Oczywiście kiedy nie byli w mundurze. Nie znam żebraka, który kiedykolwiek prosił gliniarza o wsparcie. Pod tym względem kartoteka jest czysta.
Historie o zwykłym szaleństwie

O domu, O sporcie

„Czytałem w ich smutnych oczach poczucie bliskiego końca. Nie troszczymy się o ich przyszłość, a oni szybko tracą swą indywidualność, zanikają w niszczycielskim starciu z zaborcami. Należąc do narodu, który także cierpi, czułem ich zgnębienie.”

Bronisław Piłsudski (1866–1918) polski etnograf i rewolucjonista

z prelekcji na temat Ajnów, wygłoszonej w Paryżu w Towarzystwie Antropologicznym w 1909 r.
Źródło: Jerzy Chociłowski, Bronisława Piłsudskiego pojedynek z losem, Iskry, Warszawa 2018, ISBN 978-83-244-0512-1, s. 153.

O cierpieniu, O czytaniu, O przyszłości

„Jeżeli dzisiaj mówimy o symbolu Platformy i PSL-u rządzenia w polskiej szkole, to co jest tym symbolem? Wojna z drożdżówkami. To jest symbol Platformy i PSL-u. Ale po tych smutnych dla polskiej szkoły latach, chcemy dać jej teraz nowy kształt, nowe możliwości i chcemy przede wszystkim wprowadzić te zmiany, które pani minister Anna Zalewska przygotowała.”

Beata Szydło (1963) polska działaczka samorządowa i polityczna

Źródło: Premier Szydło: Wojna z drożdżówkami, symbol rządów PO-PSL http://niezalezna.pl/88620-premier-szydlo-wojna-z-drozdzowkami-symbol-rzadow-po-psl, niezalezna.pl, 4 listopada 2016.

O wojnie

„Literatura polska jest bogata: proza polska posiada trzech prawdziwie wielkich przedstawicieli: Jana Długosza, Jana Chryzostoma Paska i Henryka Sienkiewicza. Nie każdy naród ma taką reprezentację. Długosz pisał po łacinie tak, że zachwyt to budziło u najsławniejszego ówczesnego humanisty Eneasza Sylwiusza Piccolominiego, a Pasek i Sienkiewicz pisali stylem wykształconym na łacinie. (…) Tak jak Sienkiewicz rozumiał XVII wiek polski, tak rozumiał Rzym starożytny. Zresztą to się łączy między sobą: Polacy XVII wieku wychowani są w umiłowaniu Rzymu. Znowuż najważniejszy jest język. Sienkiewicz opanował literaturę czasów rzymskich i jego polszczyzna w Quo vadis jest właściwie łaciną wypowiedzianą polskimi słowami. Powieść ta pocieszała Polaków w smutnym dla nas wieku XIX majestatycznością Rzymu.”

Stanisław Mackiewicz (1896–1966) premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Wychodźstwie

Europa in flagranti

O literaturze, O wieku, O pewności siebie, O języku słowackim

„Życie to smutne, a jednak nawyknieniem lekkie, byleby Bóg rodził, byleby ich zbyt obfity połów ryb głodem nie straszył, bo wierzą w przysłowie: Kiedy się ryba łowi, żyto się nie rodzi.”

Józef Ignacy Kraszewski książka Ulana

Ulana

O życiu, O głodzie, O Bogu, O rybach

„Moim zdaniem Kościół nie udostępni żadnych swoich archiwów, bo otworzyłoby to bardzo dużo różnych tropów. Jeśli powstanie komisja, która będzie badać przypadku pedofilii, zajmie się tylko tymi księżmi, których znamy z telewizji czy internetu. Nie dowiemy się niczego nowego. To smutne, ale myślę, że tak będzie.”

Wojciech Smarzowski (1963) polski reżyser i scenarzysta

Źródło: Wojciech Smarzowski w "Rezerwacji": Kościół nie udostępni żadnych swoich archiwów https://kultura.onet.pl/film/wiadomosci/wojciech-smarzowski-w-rezerwacji-kosciol-nie-udostepni-zadnych-swoich-archiwow/w2grxcc, onet.pl, 7 czerwca 2019.

O myślach, O myśleniu

„Ogromna jest potęga niewoli i bardzo smutne jej skutki, ludzie w niewoli wychowani nie potrafią już być wolnymi. Łatwiej jest spodleć i znikczemnieć, niż wznieść się i uszlachetnić, dla tego też prędzej człowiek przywyka do niewoli, niż nauczy się żyć jako wolny.”

Agaton Giller (1831–1887) polski dziennikarz, działacz niepodległościowy

Podróż więźnia etapami do Syberyi w roku 1854
Źródło: tom II, s. 176–177.

O ludziach

„Po dzisiejszych występach Premiera w Strasburgu i ministra Wilda w Sejmie o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, dochodzę do banalnego, acz smutnego wniosku – rządzą nami sztukmistrz i iluzjoniści.”

Rafał Trzaskowski (1972) polski polityk, Prezydent Warszawy od 2018

Źrodło: wyborcza.pl http://warszawa.wyborcza.pl/warszawa/7,54420,23634912,centralny-port-komunikacyjny-jest-potrzebny-bo-jastrzebie-zdroj.html, 4 lipca 2018 r.

„To smutne, że kobiety nie są wystarczająco doceniane. Nie tylko w muzyce, także w Hollywood. Cały czas natykam się na wypowiedzi kobiet, które żalą się, że zarabiają mniej od mężczyzn. Musimy o tym rozmawiać. Musimy postawić na swoim.”

Nicki Minaj (1982) trynidadzko-amerykańska raperka, piosenkarka, autorka tekstów, aktorka i modelka

Źródło: Alexandra Gouveia, Vogue Arabia, tłum. Marta Umiejewska, cyt. za: Nicki Minaj w Vogue Arabia: „Bycie silną kobietą albo posiadanie wpływów nie musi koniecznie oznaczać, że nie możesz okazać wrażliwości albo się rozpłakać” http://allaboutmusic.pl/nicki-minaj-w-vogue-arabia/, allaboutmusic.pl, 21 sierpnia 2018

O kobietach, O czasie

„Smutny seks zawsze jest znacznie gorszy niż dobry seks, zły seks, seks z samym sobą i brak seksu.”

Julian Barnes (1946) angielski pisarz

Jedyna historia
Źródło: s. 173.

O seksie, O pewności siebie

„Wrócili jeszcze na ojczyznę umrzeć, ale z nich już w gazdostwie niewiele pociechy. Wyssała im siły Ameryka. Krwawo naprawdę te dolary zdobyte. I refleksja się smutna zastanowi: czy warte straconego zdrowia.”

Władysław Orkan (1875–1930) polski pisarz tworzący w okresie Młodej Polski

W chwilach szczerości, gdy chwalba minęła, przyznają się też, jak tam ciężko było.
– Powiem wam – mówił mi jeden z takich inwalidów – tam ino bisness, dudki. Człek pracujący za maszyną stoi. Ino się kości mijają. Jakby tu człek pracował, jako tam, w tej Ameryce, toby się na kamieniu szczerym chleba dorobił.
Listy ze wsi
Źródło: t. 1, s. 123.

O sile, O ojczyźnie

„Przewodniczącemu Tuskowi wyznaczono – zgodnie z protokołem – miejsce w pierwszym rzędzie. Jednak Tusk, jako dżentelmen, przesunął się do drugiego rzędu, by w pierwszy rzędzie wprowadzić trochę równowagi płci. To smutne, że w swoim żałosnym ataku na przewodniczącego oceniasz, kto w EPL jest ceniony i szanowany. Donald Tusk jest najlepszym ambasadorem Polski w Unii Europejskiej i tak zostanie. A póki co niepokoi mnie stan twojego zdrowia psychicznego.”

Joseph Daul (1947)

odpowiedź na wpis na Twitterze Jacka Saryusza-Wolskiego dot. Donalda Tuska. Źródło: gazeta.pl http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114884,22705636,saryusz-wolski-spekuluje-nt-tuska-byly-szef-na-to-niepokoi.html?utm_source=facebook.com&utm_medium=SM&utm_campaign=FB_Gazeta, 27 listopada 2017.

„To smutne, że chrześcijanie co i rusz twierdzą, jakoby wojna prowadzona przez Niemcy nie była aż tak dalece niesprawiedliwa, ponieważ ma na celu wytępienie bolszewizmu. Tak, to prawda, że większość naszych żołnierzy przebywa obecnie w najgorszym bolszewickim kraju, chcąc unieszkodliwić i rozbroić wszystkich stawiających opór. Mam jednak pytanie. Kogo tam zwalczają? Bolszewizm czy naród rosyjski? (…) Nawet pobieżna analiza historii nasuwa konstatację: jeśli władca napada zbrojnie na inny kraj, to zazwyczaj nie po to, aby zmieniać ten kraj na lepsze, lub coś mu ofiarować. Zazwyczaj najeźdźca pragnie czegoś dla siebie i bierze to. Pojawia się więc pytanie, przeciw komu prowadzona jest ta walka? Jeśli przeciw bolszewizmowi, wówczas dziwić musi fakt, dlaczego tak dużo mówi się o innych sprawach, jak złoża rud, ropy naftowej czy urodzajnej ziemi?”

Franciszek Jägerstätter (1907–1943) Austriacki żołnierz Wehrmachtu uznany przez Kościół katolicki za męczennika i błogosławionego

o ataku Niemiec na ZSRR
Źródło: Erna Putz, Boży dezerter. Franz Jagerstatter 1907–1943, Warszawa 2008, s 226-227

O wojnie, O prawdzie, O historii, O walce

„Chrzciny, smutne następstwo wesołego początku.”

Kazimierz Bartoszewicz (1852–1930) polski historyk, publicysta, satyryk

Źródło: Słownik prawdy i zdrowego rozsądku

„Nie miałem pojęcia o spotkaniach z Jezusem Sakramentalnym, nie znałem prawie w ogóle Najświętszej Dziewicy, chodziłem do spowiedzi, żałowałem za grzechy, bo zaprowadzono mnie do kościoła. Smutne jest, że nie dba się o to, by otwierać dziecięce serca na miłość Boga, choć to właśnie dzieci są bardziej niż ktokolwiek sądzi zdolne Ją przyjąć.”

Dolindo Ruotolo (1882–1970) włoski ksiądz

Źródło: Fui chiamato Dolindo, s. 31, za: Joanna Bątkiewicz-Brożek, Jezu, Ty się tym zamij! O. Dolindo Ruotolo. Życie i cuda, Wydawnictwo Esprit, Kraków 2017, s. 33.

O miłości, O Bogu, O dzieciach, Serce

Cytaty na temat smutny strona 3

Cytaty na temat smutny
strona 3