„Przytłumione stukanie dobiegające z zewnątrz przerywało ciszę, jakby coś chciało się dostać do środka, coś szarego, ponurego i bezkształtnego, coś smutniejszego niż smutek - odległe anonimowe wspomnienie, niekończąca się fala, która nadpływała i pragnęła odzyskać i pogrzebać to, co poprzednio przyniosła i porzuciła na wyspie - trochę człowiek, a trochę światło i myślenie.

-Dobra noc na picie.

-Tak... i zła, żeby być samemu.

Ravic myślał przez chwilę.

- Do tego wszyscy musieliśmy się przyzwyczaić - powiedział w końcu. - To, co nas kiedyś trzymało razem, zostało zniszczone. Rozsypaliśmy się niczym szklane paciorki z zerwanego sznura. Nic nie jest już trwałe. - Ponownie napełnił kieliszek. - Jako chłopiec przespałem kiedyś noc na łące. Było lato, niebo zupełnie bezchmurne. Zanim zasnąłem, widziałem Oriona, który stał ponad lasami na horyzoncie. Potem, w środku nocy, obudziłem się - i Orion stał nagle w górze nade mną. Nigdy nie zapomnę tego widoku. Wcześniej uczyłem się, że Ziemia jest planetą i się obraca, ale uczyłem się tego tak jak wielu rzeczy, o których czyta się tylko w książkach, i nigdy się nad tym nie zastanawiałem. Wtedy po raz pierwszy poczułem, że naprawdę tak jest. Czułem, jak lecę bezszelestnie przez niesamowitą przestrzeń. Odczuwałem to bardzo mocno, wydawało mi się niemal, że muszę się trzymać, żeby nie wyrzuciła mnie siła odśrodkowa. Było tak pewnie dlatego, że obudzony z głębokiego snu, opuszczony przez pamięć i przyzwyczajenie, patrzyłem przez chwilę w ogromne przesunięte niebo. Ziemia przestała nagle być dla mnie trwałą podstawą - i od tamtej pory już nigdy się nią nie stała.“

—  Erich Maria Remarque, Arch of Triumph: A Novel of a Man Without a Country
Reklama

Podobne cytaty

Zdzisław Beksiński Fotografia

„Być może, kiedyś porzucę ten mój świat (…) i wtedy zacznę obserwować, jak przemieniają się chmury na niebie.“

—  Zdzisław Beksiński polski malarz, rzeźbiarz, fotografik i grafik komputerowy 1929 - 2005
Źródło: Zdzisław Beksiński – artysta z Sanoka, twojebieszczady. net, luty 2006 http://www.twojebieszczady.net/den/beksinski.php

„Kiedyś spadniemy głową w dół,
żeby nas ziemia mogła uspokoić,
żeby nas trawa mogła przewyższyć.“

—  Jiřina Hauková poetka czeska 1919 - 2005
Źródło: Niekiedy spadamy głową w dół, 1970, tłum. Leszek Enkelking

Reklama
Anne Frank Fotografia
Kuba Wojewódzki Fotografia
Leonardo da Vinci Fotografia

„Ziemia nie znajduje się w środku koła słonecznego ani w środku świata.“

—  Leonardo da Vinci malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof 1452 - 1519

Marie von Ebner-Eschenbach Fotografia
Erich Maria Remarque Fotografia
Reklama
Robert Król Fotografia
Jadwiga Kaczyńska Fotografia

„Byłam kiedyś sześć tygodni w Związku Radzieckim – takiego zastraszenia w życiu nie widziałam.“

—  Jadwiga Kaczyńska polska filolog 1926 - 2013
Źródło: Przeraża mnie myśl, że to nie była zwykła katastrofa, gazetapolska. pl, 6 kwietnia 2011 http://www.gazetapolska.pl/2540-przeraza-mnie-mysl-ze-nie-byla-zwykla-katastrofa

Rainer Maria Rilke Fotografia
Reklama
Paweł Małaszyński Fotografia
Józef Mączka Fotografia

„I w niebo pieśni popłynie orędzie –
kiedyś – po latach – gdy nas tu nie będzie...“

—  Józef Mączka poeta polski, żołnierz Legionów Piłsudskiego 1888 - 1918
Źródło: Kiedyś

Jarosław Iwaszkiewicz Fotografia

„Ale noc zawsze dzień przesila,
Nic nigdy ziemi nie przeraża,
Pole kłosami się pochyla,
Niebo gwiazdami się rozżarza.“

—  Jarosław Iwaszkiewicz polski poeta i pisarz 1894 - 1980
Źródło: XXXVIII, z tomu Lato 1932; za: Wiersze zebrane, Czytelnik 1968.

Natępna