Cytaty na temat noga
strona 4

„Obóz, jak się zorientowałem. Obejmował teren około półtora kilometra kwadratowego płaskiego terenu. Otoczony był solidnym ogrodzeniem z drutu kolczastego, rozpiętego kilkoma rzędami pomiędzy drewnianymi słupami. Ogrodzenie miało ponad dwa i pół metra wysokości. Po zewnętrznej stronie przechadzały się patrole w odstępach około pięćdziesięciometrowych. Po stronie wewnętrznej strażnicy z bronią stali co jakieś piętnaście metrów. Za drutami stało kilkanaście baraków. Przestrzeń pomiędzy nimi wypełniał gęsty, falujący tłum. Więźniowie tłoczyli się, przekrzykiwali. Z kolei strażnicy starali się utrzymywać ich we względnym porządku…
… Po lewej stronie od bramy, o jakieś sto metrów za ogrodzeniem, był tor kolejowy, a właściwie rodzaj rampy. Prowadził od niej do ogrodzenia chodnik zbity z desek. Na torowisku stał pociąg złożony z około trzydziestu wagonów towarowych. Były brudne i zakurzone…
… Mijaliśmy akurat jakiegoś starca. Siedział na ziemi nagi i rytmicznie kiwał się do przodu i tyłu. Jego oczy błyszczały i nieustannie mrugał powiekami. Nikt nie zwracał na niego uwagi. Obok leżało dziecko w łachmanach. Miało drgawki. Z przerażeniem spoglądało dookoła.
Tłum pulsował jakimś obłędnym rytmem. Wrzeszczeli, machali rękami, kłócili się i przeklinali. Zapewne wiedzieli, że niedługo odjadą w nieznane, a strach, głód i pragnienie potęgowały poczucie niepewności i zwierzęcego zagrożenia. Ludzie ci zostali wcześniej ograbieni z całego skromnego dobytku, jaki im pozwolono zabrać w tę podróż. Było to pięć kilogramów bagażu. Były to zwykle jakieś najpotrzebniejsze w drodze przedmioty. Poduszka, jakieś okrycie, trochę jedzenia, butelka z wodą. Czasem kosztowności czy pieniądze. Docierała tu przeważnie ludność gett, która nie miała już nic…
Pobyt w obozie nie trwał długo. Zazwyczaj nie dłużej niż cztery dni. Potem pakowano ich w wagony na śmierć. Przez czas pobytu w obozie prawie nie otrzymywali jedzenia. Zdani byli na własne zapasy.
Baraki obozowe mogły pomieścić mniej więcej połowę więźniów. Drugie tyle pozostawało na dworze. Powietrze wypełniał odór ludzkich odchodów, potu, brudu i zgnilizny…
… Oficer SS, odpowiadający zapewne za załadunek, stanął przed tłumem Żydów. Nogi rozstawił szeroko.
– Ruhe! Ruhe! Spokój! – wrzasnął. – Wszyscy Żydzi mają wejść do wagonów. Pojedziecie tam, gdzie jest dla was praca. Ma być porządek. Nie wolno się pchać ani opóźniać załadunku. Kto będzie wywoływał panikę albo stawiał opór, zostanie zastrzelony.
Przerwał i wbił wzrok w masę ludzką przed sobą. Spokojnie zaczął otwierać kaburę pistoletu. Wyjął broń. Pierwsze szeregi Żydów zaczęły się cofać. Niemiec zaśmiał się i oddał trzy strzały w tłum. W grobowej ciszy rozległ się przeszywający krzyk. Spokojnie schował pistolet.
– A teraz do wagonów! Raus! – wrzasnął.
Tłum zamarł. Z tyłu rozległy się strzały. Ludzie ławą ruszyli do przodu, krzycząc przeraźliwie. Zbliżali się do drewnianego pomostu. Ludzki strumień był jednak zbyt szeroki, aby się w nim pomieścić. Esesmani otworzyli ogień. Pędzący zaczęli padać. Rozległ się głuchy tupot nóg po deskach rampy. Teraz zaczęli strzelać strażnicy stojący przy wagonach. Tłum przyhamował.
– Ordnung! Ordnung! – wrzeszczał esesman.
Pierwsi Żydzi wpadli do wagonu. Niemcy przy drzwiach odliczali ich. Po liczbie „sto czterdzieści” esesman zawył „Halt!” i dwukrotnie strzelił. Przystanęli. Pociąg powoli szarpnął i nowy wagon wtoczył się na wysokość pomostu. Zaczęli go wypełniać nowi więźniowie.
Wedle wojskowych regulaminów wagon towarowy przeznaczony był na osiem koni lub czterdziestu żołnierzy w transporcie. Upychając ludzi na siłę i bez jakiegokolwiek bagażu, można było pomieścić w wagonie sto osób. Niemcy wydali rozkaz pakowania po stu trzydziestu, ale jeszcze dopychali dodatkową dziesiątkę. Gdy drzwi nie dały się zamknąć, tłukli na oślep kolbami, strzelali do środka wagonu, wrzeszczeli na nieszczęsnych Żydów. Ci, aby zrobić miejsce dla nowych, wspinali się na ramiona i głowy już znajdujących się wewnątrz. Z głębi wagonu dochodził jakiś potępieńczy ryk i wycie.
Gdy upchnięto już sto czterdzieści osób, strażnicy przystąpili do zamykania drzwi. Były ciężkie, wykonane z drewna obitego żelazem. Miażdżyły wystające na zewnątrz kończyny wśród wrzasków bólu. Po zasunięciu drzwi zabezpieczano je żelazną sztabą i ryglowano.
Przed załadunkiem na podłogę wagonów sypano warstwę niegaszonego wapna. Oficjalnie był to zabieg higieniczny. Chodziło o nie rozprzestrzenianie się chorób zakaźnych. W praktyce wapno gwałtownie absorbowało wilgoć z powietrza. Spadała zawartość tlenu i ludzie zaczynali się dusić. Równocześnie wapno w kontakcie z ludzkimi odchodami wydzielało trujące substancje, między innymi chlor. Ten zaś dusił stłoczonych więźniów. Niemcy osiągali podwójny cel. Choroby zakaźne istotnie się nie rozprzestrzeniały, a wagon można było łatwiej po transporcie wymyć. Po drugie, transportu tego nie przeżywało wielu „podróżnych”. A o to przecież chodziło.
Czasami od polskich kolejarzy docierały informacje, że takie wagony z Żydami stały na bocznicach po kilka dni. Po otwarciu znajdowano w nich same trupy…
… Na obozowym placu pozostali zabici i konający. Strażnicy przechadzali się wolnym krokiem i dobijali ich strzałami w głowę. Wkrótce zapanowała cisza…”

Jan Karski (1914–2000) prawnik, dyplomata, wykładowca akademicki, polski kurier czasów II wojny światowej

Karski dostał się w przebraniu strażnika do obozu tranzytowego dla Żydów w Izbicy, który był „ostatnim etapem” przez obozem zagłady w Bełżcu.
Tajne państwo: opowieść o polskim Podziemiu

O miłości, O śmierci, O pieniądzach, O głodzie

„Wychodzę z założenia, że lepiej nie mieć założeń, bo przecież i tak wszystko może się wywrócić do góry nogami.”

Dominika Ostałowska (1971) aktorka polska

Źródło: Serial jak rebus - wywiad z Dominiką Ostałowską, 15 listopada 2010 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/6530/Serial-jak-rebus-wywiad-z-Dominika-Ostalowska.html

„ametystowe oczy wielkie pływają
razem z wigilijnymi karpiami w wannie w łazience
długie lunatyczne nogi schodzą z kanapy
zbliżają się cichaczem do komody”

Tytus Czyżewski (1880–1945) polski malarz, poeta, krytyk sztuki

„Zdecydować, które z nich jest gorsze to jak decydować, którą nogę wolelibyście mieć amputowaną.”

Jeremy Clarkson (1960) angielski dziennikarz motoryzacyjny

o Austinie Allegro i Morrisie Marina.

„Myślę, że życie nauczyło mnie jednak trochę pokory. Zanim dostałem się do Akademii Teatralnej, przeżyłem bolesne rozczarowanie. W szkole muzycznej przepowiadano mi wielką karierę skrzypka. Byłem przekonany, że z roku na rok gram coraz lepiej i w którymś momencie czułem wręcz, że chwytam Pana Boga za nogi. Ten stan euforii był jednak bardzo złudny. Okazało się, że wcale nie jestem taki dobry, jak myślałem. Wyrzucono mnie ze szkoły i wszelkie marzenia prysły jak bańka mydlana. Kiedy wkrótce zdawałem do warszawskiej Akademii Teatralnej, musiałem znaleźć w sobie siłę, by podnieść się na nowo. Od tamtego czasu wszelkie nagrody, uznanie traktuję z większą pokorą. I jest mi z tym naprawdę o niebo lepiej.”

Marcin Przybylski (1975) polski aktor

Źródło: „Rzeczpospolita”, 8 sierpnia 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/opowiesco2.htm

O życiu, O Bogu, O marzeniach, O rozczarowaniu

„Istota uważa się za samodzielną dopiero wtedy, gdy stoi na własnych nogach, a stoi na własnych nogach dopiero wtedy, gdy swoje istnienie zawdzięcza samej sobie.”

Karol Marks książka Rękopisy ekonomiczno-filozoficzne

Rękopisy ekonomiczno-filozoficzne (1844)

„Owego ranka w ubojni obserwowałem zwierzęta pędzone na rzeź. W ostatniej chwili niemal wszystkie opierały się, nie chciały iść. Poganiano je biciem po tylnych nogach. Ta scena często przychodzi mi na myśl, gdy, wyrzucony ze snu, nie mam siły stawić czoła codziennej męczarni Czasu.”

Emil Cioran (1911–1995) pisarz pochodzenia rumuńskiego

O niedogodności narodzin

O myślach, O sile, O czasie, O zwierzętach

„Zaproś rosyjskiego chłopa do domu, a on położy nogi na stole.”

Józef Stalin (1879–1953) przywódca ZSRR

O domu

„Nogi: artykuł chodliwy.”

Antoni Regulski

„W momencie dokonania się transformacji ustrojowej, zaczęło brakować powodu do buntu. Od tego momentu filmy przestały powstawać przeciwko czemuś lub komuś. A wcześniej często nie było ważne czy film jest dobry, tylko jak mocno wali w tyłek komunizm. W obliczu nowej sytuacji trzeba było stanąć na nogi i zdać sobie sprawę, że liczy się także pewna estetyka, wartość dramaturgiczna. Połowa z filmów, które w tamtym okresie zrobiłem, jest nic nie warta, mimo iż większość z nich była głośna, uderzała w ustrój, w którym żyliśmy. W tej chwili są one nie do oglądania. Te ważniejsze uratowały się dlatego, że wynikały z przekonania, iż nie trzeba uderzać w rzeczy społeczne, podstawowe. Powinno się robić kino prawdziwe. Jeśli uderza się w rzeczy, które nie są prawdziwe, to jest to do dupy. Natomiast jeśli film ma psychologię, opowiada o ludzkim cierpieniu, namiętnościach, które zostają pogrzebane, to zaczyna być dobry, prawdziwy.”

Bogusław Linda (1952) aktor i reżyser polski

Źródło: wywiad, 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=67165

O cierpieniu

„Do środka wchodzi szef (Hoffmann), a z nim jakiś pan w pewnym wieku, z komicznym wąsikiem, w jasnym, angielskim trenczu, z wielkim filcowym kapeluszem, w dłoni… Zerkam na nich ukradkiem, nie odwracając się, i widzę, że ten mężczyzna przygląda się moim nogom. Właśnie tego dnia skróciłam sukienkę i nie czułam się w niej całkiem dobrze, bo nie byłam pewna, czy udało mi się prawidłowo zaszyć zakładkę. Schodzę, a Hoffmann przedstawia go jako pana Wilka.”

Eva Braun (1913–1945) niemiecka aktorka, żona Adolfa Hitlera

wspominając poznanie Adolfa Hitlera pewnego wieczoru 1929, kiedy pracowała jako asystentka fotografa Heinricha Hoffmanna.
Źródło: Ulrike Grunewald, Słynne rywalki, czyli gra o miłość, pieniądze i władzę, tłum. Roman Niedballa, wyd. Videograf II, Katowice 2009, ISBN 9788371836824, s. 158.

O miłości, O pieniądzach, O grach, O wieku

„Kiedyś się zjawi, z twarzą pustą,z otokiem czarnych ustdookoła głowy. Jana śnieg wybiegnę, milczące drzewona rwących się nogach.I nic już nie będzie.”

Mariusz Grzebalski (1969)

Źródło: Śmierć z tomu Negatyw (1994)

O śmierci, O drzewach

„Obudził się z nadejściem świtu i od razu poczuł obok siebie jej śpiące ciało. Leżała wtulona w jego ramię. Czuł na skórze jej oddech i miękkie podnoszenie się i opadanie piersi. Prawą nogę przełożyła nad nim, a jej prawa dłoń leżała nad jego sercem. Na udzie zaś czuł delikatne kłucie jej podbrzusza. Była to wyjaśniająca godzina prawdy, kiedy zazwyczaj mężczyźni odchodzą, a kobiety chcą, aby zostali.”

Nicholas Evans książka Zaklinacz koni

Zaklinacz koni

O kobietach, O mężczyznach, Serce

„Pewnie serca i głowy by chciały, ale nogi nie nadążają.”

Dariusz Szpakowski (1951) polski dziennikarz sportowy

podczas meczu Argentyna – Serbia i Czarnogóra.
Komentarze z mistrzostw świata w piłce nożnej Niemcy 2006

Serce

„Zamknięcie stadionów nie jest wymierzone w kibiców, lecz w tumiwisizm klubów i PZPN, których obowiązkiem jest utrzymanie porządku na stadionach. Krzyczącym objawem tego tumiwisizmu były ostatnie wypowiedzi działaczy piłkarskich. Mecze bez widowni to cios po kieszeniach tych panów, dotkliwy, więc może będzie trzeźwiący. Szczególnie wtedy gdy premier nie tylko nie cofnie zakazów pod naciskami, ale zamknie jeszcze kilka meczów dla publiczności, jeśli dojdzie do bandytyzmu na stadionach. Rząd trzeba poprzeć, a nie podkładać nogi pomagając tym samym łobuzom i tłustym nygusom piłkarskim.”

Waldemar Kuczyński (1939) polski polityk, ekonomista

Źródło: Kibolom na pomoc http://wyborcza.pl/1,75968,9547687,Kibolom_na_pomoc.html#ixzz1LVRN1wIy, wyborcza.pl, 5 maja 2011.

O pomocy

„Ciągnąc za sobą pękatą czerwoną walizeczkę w kwiatki, Licho człapało niczym skazaniec schodami na parter. Półtora nieszczęścia w bamboszkach, krzywo ostrzyżonego, ze zwisającymi smutno skrzydłami i różowym królikiem kicającym przy nodze. Po jego pyzatych policzkach ciurkiem płynęły łzy niczym grochy.”

Marta Kisiel (1982)

Dożywocie (2010)

O łzach

„Komitet to stworzenie o 3 lub więcej nogach i bez mózgu.”

Robert A. Heinlein (1907–1988) pisarz amerykański, klasyk amerykańskiej fantastyki naukowej

„Wstawaj zawsze prawą nogą. Jest to jedna z niewielu prawych rzeczy, na którą w każdych warunkach cię stać.”

Lech Nawrocki (1950)

„Odnośnie Waszych obraźliwych i fałszywych oświadczeń pod moim adresem odpowiem krótko: nie, nie i nie. Nie „chrząkałem w korycie Łukaszenki”, nie korzystałem z niego, „okrzepłem i wstałem na nogi” bez wszelkiej Pańskiej pomocy (jeszcze w czasie, kiedy Pana poza organizacjami, w których Pan pracował, nikt nie znał), nie „kradłem”, nie „zajmowałem zdradzieckiego stanowiska”, nie „wchodziłem w opozycję”, nie popełniałem „głupoty za głupotą”. Za wszystkie pieniądze, które zarabiałem, pracując w akademii i w Radzie Republiki, rozliczałem się, tak że łatwo policzyć, ile miałem tych pieniędzy; w akademii zarabiałem więcej, niż pracując w Radzie Republiki.”

Alaksandr Wajtowicz (1938) fizyk i polityk białoruski

O pieniądzach, O głupocie, O czasie, O pomocy

„Chrześcijaństwo w pewnym sensie przyczyniło się do utrwalenia zabobonów. Wszystkie dogmaty wiary bardzo ładnie się z nimi kojarzyły. Weźmy picie krwi na ołtarzu, wiarę w błąkające się potępione dusze czyśćcowe i w diabły-demony. Prosty lud nie wdawał się w szczegóły teologiczne. Pamiętał o piciu krwi, prowadzącym do zmartwychwstania. O przybiciu ciała do krzyża, żeby nie wstało. W wampirach lud widział pomniejsze diabły, zasiedlające feudalnie podzielone piekło.
Co więcej, w całej naszej kulturze pogrzeb ma charakter pożegnalny, a więc w pewnym stopniu i antywampiryczny! Do dziś stosujemy takie „zabiegi”, jak rzucanie ziemi na trumnę. Dlaczego? Ewidentnie po to, aby pożegnać umarłego raz na zawsze. Są też inne rzeczy: wynoszenie ciała nogami do przodu (żeby z powrotem do nas nie trafił), zasłanianie luster (żeby się nie pojawiał) itp.”

Łukasz Maurycy Stanaszek (1976)

Źródło: Adam Węgłowski, Żywe trupy. Prawdziwa historia zombie, Kraków 2016, s. 97.

O ludziach, O wierze, O duszy, O historii

„Samowładztwo bezwstydnie wyciąga ku nam zbroczone krwią ręce i doradza pojednanie! Ogłosiło jakiś „ukaz najwyższy”, w którym obiecuje nam jakąś tam „wolność” (…) Stare łotry! Myślą, że słowami nakarmią miliony głodującego proletariatu Rosji! Spodziewają się, że słowami zaspokoją zubożałe i udręczone wielomilionowe masy chłopskie! Obietnicami chcą zagłuszyć płacz osieroconych rodzin – ofiar wojny! Nikczemni! Tonąc chwytają się słomki!… Tak towarzysze, od podstaw chwieje się tron rządu carskiego! Rząd, który za złupione z nas podatki płaci pensje naszym siepaczom – ministrom, gubernatorom, naczelnikom powiatów i więzień, komisarzom policji, żandarmom i szpiegom: rząd, który żołnierzy wziętych spośród nas – naszych braci i synów – zmusza do przelewania naszej krwi; który na wszelkie sposoby popiera obszarników i przedsiębiorców w ich codziennej walce przeciwko nam; który spętał nam ręce i nogi i zepchnął nas do położenia wyzutych z praw niewolników; który bestialsko zdeptał i sponiewierał to, co mamy najświętszego – naszą godność ludzką – ten właśnie rząd chwieje się teraz i traci grunt pod nogami! Czas już pomścić! Czas pomścić okrytych sławą towarzyszy bestialsko zamordowanych przez siepaczy carskich w Jarosławiu, Dąbrowie, Petersburgu, Moskwie, Batumie, Tyflisie, Złatouście, Tichorieckiej, Michajłowie, Kiszyniowie, Komlu, Jakucku, Gurii, Baku i innych miejscowościach! Nastał czas porachunku za dziesiątki tysięcy niewinnych nieszczęsnych ludzi, którzy zginęli na polach Dalekiego Wschodu! Czas osuszyć łzy ich żon i dzieci. Czas pociągnąć carat do odpowiedzialności za cierpienia i poniżenia, za łańcuchy hańby, w które zakuł nas od wieków! Czas skończyć z rządem carskim i oczyścić szlak wiodący do ustroju socjalistycznego! Czas obalić rząd carski! I my obalimy go!”

Józef Stalin (1879–1953) przywódca ZSRR

Źródło: Robotnicy Kaukazu nadszedł czas pomsty!, styczeń 1905 r., tom I, wyd. Książka i Wiedza, Warszawa 1949, s. 94, 95.

O wojnie, O dzieciach, O ludziach, O książkach

„Chińczycy chcieli, żebyśmy się czuli poniżeni. Mówili: „Wy, Tybetańczycy, jesteście śmieciami”. Ale ja w każdej sytuacji byłam dumna, że jestem Tybetanką. Starałam się wobec strażników nie podnosić głosu, zachować spokój, nie dać się wyprowadzić z równowagi. A kiedy mnie bito – możliwie najdłużej utrzymać się na nogach. To wszystko jeszcze bardziej ich złościło.”

Ngałang Sangdrol (1977) mniszka tybetańska, działaczka praw człowieka

Źródło: Nazywam się Tybet, „Tygodnik Powszechny”, onet http://wiadomosci.onet.pl/1316507,2678,3,kioskart.html

O zachowaniu

„W dziedzinie bitów komputerowych można wszystko oddzielić od siebie. Można przecież sobie odrąbać rękę lub uciąć nogę.”

Bill Gates (1955) szef firmy Microsoft

Komputery
Źródło: „Der Spiegel”, 28 lutego 2005

„Nie byłoby to dla mnie niemożliwością, lecz muszę ci, bracie, zwrócić, uwagę na skutki takiego cudu. Otóż jeśli go dokonam, będziesz miał do końca twojej ziemskiej wędrówki dwie nogi. Atoli gdy nastąpi dzień Sądu Ostatecznego, nie tylko ta ta druga noga zmartwychwstanie wraz z tobą, lecz także tamta – utracona. Tak więc przez całą wieczność będziesz musiał kuśtykać na trzech nogach. Czy więc w tym stanie rzeczy nie jest lepiej dla ciebie, mój bracie, żebyś w ciągu tej krótkiej ziemskiej wędrówki zadowolił się stanem obecnym?”

Brigham Young (1801–1877) amerykański polityk i prorok Kościoła mormonów

reakcja na prośbę jednonogiego inwalidy o przywrócenie nogi
Źródło: Przemysław Słowiński, Sławni ludzie w anegdocie, Videograf II, Katowice 2009, ISBN 9788371837272.

O ludziach

„Czarny jest dla ciebie, a jasny dla mnie, to oczywiste – powiedział. – Co prawda oba prezentują się znacznie lepiej od nas, jak powiedział pewien żeglarz chirurgowi, który amputował mu nogi.”

Gene Wolfe (1931–2019) amerykański pisarz fantastyki naukowej i fantasy

Kolor czarny jest tradycyjny dla profesji katowskiej.

O prawdzie, O kolorach

„Gruntu pod nogami nie czują wcale najlepiej ci, którzy muszą chodzić boso, ale ci, których stać na luksusowe obuwie.”

Stefan Pacek (1938)

„Na sam widok muzeum nogi są już zmęczone.”

Janina Ipohorska (1914–1981)

„Do diabła, jeśli chcecie, piszcie do góry nogami albo używajcie kredek.”

Stephen King książka Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika

Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika

„Uwodziła mnie, ale nie biustem, nie pupą czy nogami. Uwodzenie było zaproszeniem, żeby we wnętrzu jej ciała zapomnieć o całym świecie.”

Bernhard Schlink książka Lektor

Lektor (1995)

„W czasie wywiadu telewizyjnego realizowanego na żywo moja mama powiedziała: „Miley, masz strasznie owłosione nogi!”. Myślałam, że spalę się ze wstydu na popiół!”

Miley Cyrus (1992) aktorka i piosenkarka amerykańska

O myślach, O czasie, O myśleniu

„…) historia ironicznie rozsiadła się w kącie,
z podkurczonymi nogami w starym
fotelu z dawno zapomnianej epoki (…”

Marek Chorabik (1962)

Źródło: Wszystko za nami

O historii

„On ma bardzo dużo siły. Nie tylko w ręce, ale i w nodze. Dlatego boimy się go na tej piłce nożnej, żeby nam nie zrobił krzywdy. Albo żeby krzywdy nie zrobił sobie.”

Mariusz Jurasik (1976) polski piłkarz ręczny

o Karolu Bieleckim. Źródło: onet.pl http://sport.onet.pl/0,1274768,2114791,,jurasik_szwedzi_na_pewno_sie_na_nas_rzuca,wiadomosc.html

O sporcie, O sile

„Polski inteligent jest wyjątkowym konformistą. Owszem, uwielbia mieć własne zdanie, ale pod warunkiem, że jest to zdanie podzielane przez wszystkich innych. Z przejęciem powtarza więc obiegowe banały i nawet nie przyjdzie mu do głowy, aby zadać jakieś pytanie. Uwielbia chodzić w nogę, być w masie, po słusznej stronie i śpiewać w chórze.”

Rafał A. Ziemkiewicz książka Polactwo

Źródło: Polactwo, Lublin 2004

O śpiewie, Pytanie

„Jeśli jesteś palny i masz nogi – nigdy nie blokujesz wyjścia pożarowego.”

Mitch Hedberg (1968–2005) komik amerykański

„Wyobrażam to sobie jako drzewo, bo każde z nich tak naprawdę składa się z dwóch drzew: tego z gałęziami, które wszyscy widzą, i tego do góry nogami, rosnącego pod ziemią w odwrotną stronę. Ziemia to gałęzie wyciągnięte w stronę nieba, a Gdzie Indziej – korzenie rosnące co prawda w przeciwnym kierunku, ale z zachowaniem idealnej symetrii. Gałęzie nie bardzo przejmują się korzeniami, a korzenie być może nie bardzo przejmują się gałęziami, lecz przez cały czas są połączone z pniem, rozumiesz? Chociaż może się wydawać, że jedne są bardzo oddalone od drugich, to jest to tylko złudzenie. Zawsze jesteśmy połączeni nawet jeśli nie zdajemy sobie z tego…”

Gabrielle Zevin (1977)

Gdzie Indziej

O prawdzie, O zachowaniu, O drzewach, O czasie

„Pamiętasz, tato, jak drugiego dnia śpiączki goliliśmy ci nogi?”

Billy Owens (1969) amerykański koszykarz

do Jonathana.
Źródło: odc. 78

„Jeśli opowiadamy tak, jakbyśmy cwałowali konno po polu, wyrzucając tylną nogą naszego konia raz kapustę ze skiby, raz buraki, to zachowujemy się tak skandalicznie bynajmniej nie dlatego, by pszczeli rój tego wszystkiego, co wiemy i co mamy do powiedzenia, pozbawił nas ostrości wiedzenia i zwykłej nam skądinąd powagi kroku i postawy, lecz jedynie i wyłącznie gwoli linii powietrznej, po której zmierzamy do naszego właściwego celu.”

Albert Paris Gütersloh (1887–1973)

Słońce i księżyc. Powieść historyczna z teraźniejszości

Koń

„Islandzka poczta potwierdziła i wzmocniła popularność hulajnog na wyspie. Panie z biura miały do dyspozycji trzykołowe hulajnogi, którymi przemieszczały się na przykład do jadalni po drugiej stronie hali. Po co chodzić, skoro kilkadziesiąt metrów można raz-dwa śmignąć na hulajnodze i przywieźć sobie do biura kawunię lub śniadanie (hulajnogi z przodu miały mały stoliczek). Najczęściej z tego pojazdu korzystała dyrektorka. Gdy chciała skontaktować się z kimś z hali, robiła to szybko i sprawnie, jakby z hulajnogą się urodziła. Myślę, że była najszybsza ze wszystkich pracowników poczty. Stała sztywno wyprostowana, wpatrzona w punkt docelowy i energicznymi ruchami lewej nogi odpychała się od podłogi. I tylko suknia z szerokimi falbanami powiewała między listami i paczkami. Dyrektorkę na hali można było rozpoznać po latającej sukni.”

Mirosław Gabryś (1973)

Islandzkie zabawki

O myślach, O myśleniu

„Wystarczy kilka słów, uścisk dłoni i wiesz, czy masz do czynienia z prawdziwym mężczyzną. Facet musi mieć własne zdanie. Musi walczyć o swoje, ale posiadać też zdolność wycofania się w porę. Jak gra w piłkę, to nie podstawia nogi. Ale jak trzeba, umie grać w drużynie i podać piłkę do kolegi.”

Grzegorz Schetyna (1963) polski polityk

jak poznać prawdziwego mężczyznę. Źródło: Grzegorz Schetyna: Najwięcej oferm jest w PiS-ie, 1 marca 2010 http://www.se.pl/wydarzenia/opinie/Grzegorz-Schetyna-najwiecej-oferm-jest-w-pis-ie_131670.html

O facetach, O grach

„Straciłem coś znacznie cenniejszego niż nogi, Forrest. Straciłem duszę. Czuję wewnątrz pustkę. Mam ordery zamiast duszy.”

Winston Groom Forrest Gump

Forrest Gump, Porucznik Dan

O duszy

„Zbadaj swoje priorytety. Twoja drabina stoi do góry nogami. Najwęższa część jest na dole, a najszersza na górze. Zwróć uwagę, jak mądrze budowane są domy: największe kamienie kładzie się na dole, a najmniejsze na górze. Wielu ludzi dzisiaj buduje na odwrót: nie odróżniają między tym co wielkie i małe, pierwsze i ostatnie, tym co jest ważne, a co najważniejsze. Taka ściana szybko runie. Tak wiele ścian dzisiaj się sypie, tyle wiązań pęka przez bezmyślność robotników i dumę budowniczych.”

Charbel Makhlouf (1828–1898)

Św. Charbel. Orędzia z Nieba
Źródło: s. 52

O ludziach

„Była to [Teatr Domowy] najwspanialsza przygoda, jaka mi się przytrafiła w życiu. Mieliśmy możliwość bezpośredniego reagowania na to, co niosło życie. Mogliśmy tupnąć nogą, wrzasnąć, wyśmiać, wygwizdać i żaden cenzor nie miał na to wpływu.”

Ewa Dałkowska (1947)

Źródło: „Film” 1991, nr 06

O życiu

„Faceci są przekonani, że najważniejszy organ męski znajduje się między nogami, ale to nieprawda. Najważniejszym męskim organem jest ucho. Dobry kochanek przede wszystkim wsłuchuje się w kobietę.”

Glenn Meade (1957)

Źródło: Pajęczyna kłamstw

O kobietach, O kochankach

„Już się przyzwyczaiłem. Ale na pierwszym przedstawieniu nogi się pode mną uginały.”

Henryk Gołębiewski (1956) polski aktor filmowy

o swojej rozbieranej roli w teatrze. Źródło: „Dziennik Zachodni”, 11 lutego 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/jeszczen.htm

„Tam uczyłem się tego knajackiego życia, bo przecież wzorem dla mnie była moja ulica. Tam działała słynna grupa Rogala. Rogal tworzył gangi, które napadały na konwoje, na sklepy, na ludzi, terroryzowali miasto. Dzieci członków tej bandy to byli moi koledzy z podwórka. Ich ojcowie siedzieli, wychodzili i wracali z więzienia, a my temu wszystkiemu się przyglądaliśmy. Napatrzyłem się na patologię toczącą wiele rodzin, z których wywodzili się moi koledzy. Uczyłem się przy nich charakteru, sztuki milczenia, bycia odważnym i twardym. A potem proza życia, ta patologia wycięła ich w pień, nawet 50 lat nie dożyli, mogę na palcach policzyć chłopaków, którzy stanęli na nogi. Generalnie zapijali się na śmierć, nie mieli sposobu na życie.”

Leszek Danielak (1951)

Źródło: rozmowa Piotra Pytlakowskiego, My z kolegami, „Polityka” nr 28 (2915), 10 lipca 2013, s. 24, 25.

O życiu, O śmierci, O dzieciach, O ludziach

„Zaskakuje mnie to, że mnóstwo moich utalentowanych znajomych nie ma szans, żeby ich muzyka była rozpowszechniana. Często jest też tak, że podpisze się z wytwórnią kontrakt na pięć lat i przez cztery następne lata nic twojego nie wychodzi.
Na sukces wpływa tyle czynników, że staje się to bardzo trudne. W tej chwili rynek muzyczny jest kompletnie przewalony do góry nogami, nie wiadomo, czy danego wykonawcę się uda wypromować czy też będzie zupełna klapa.”

Natalia Lesz (1981)

Źródło: „Strasznie trudno było mi dojrzewać”, muzyka.interia.pl, 30 maja 2008 http://muzyka.interia.pl/wywiady/wywiad/natalia-lesz/news/strasznie-trudno-bylo-mi-dojrzewac,1119088

O muzyce, O sukcesie

„Zupełnie nie wyczuwał niebezpieczeństwa. Był niczym naiwny rozbitek, który zastanawia się, co też muska go po nogach i dlaczego to coś wystawia trójkątną płetwę znad powierzchni wody.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Łowcy dusz
Źródło: s. 67, wyd. I

„Maszerować noga w nogę nie jest bynajmniej tym samym, co iść ręka w rękę.”

Tadeusz Kotarbiński (1886–1981) polski filozof

Pisma etyczne
Źródło: s. 234

„Są kobiety, które aby zatuszować swoje krzywe nogi, noszą bardzo duże dekolty.”

Gabriela Zapolska (1857–1921) polska pisarka

Źródło: Myślę, więc jestem…, oprac. Czesława i Joachim Glenskowie, op. cit., s. 349.

O kobietach

„Trudno iść krok w krok, gdy się idzie noga za nogą.”

Władysław Grzeszczyk (1935) polski aforysta

Parada paradoksów (1985)

„Są stoły o kulawych nogach, pod które podkłada się – Biblię.”

Karol Irzykowski (1873–1944) polski prozaik, dramaturg i krytyk literacki

Aforyzmy

„Nabierałem szybkości, odbijałem się o półki, tłukłem w skałę kaskiem i plecakiem, czekając na ostatnie uderzenie. Po prawdopodobnie 30 sekundach wylądowałem w głębokim śniegu u podstawy ściany. Zacząłem ruszać nogami i rękami i zrozumiałem, że niczego nie złamałem. W szoku wyjąłem przeciwsłoneczną szminkę i zacząłem smarować nią usta.”

Jan Mostowski (1928–2012)

o upadku z północnej ściany Eigeru (ok. 500 m). Źródło: Jan Mostowski, drytooling.com.pl, 10 maja 2012 http://drytooling.com.pl/baza/ludzie/2031-jan-mostowski

O ludziach

„Przebieramy coraz szybciej nogami na ruchomej bieżni, która prowadzi donikąd. Aby produkować coraz więcej towarów, prowadzimy rabunkową gospodarkę zasobami naturalnymi, ludzkimi i kulturalnymi Ziemi. Są one tak przetrzebione, że nie czerpiemy już z nich takiej satysfakcji, jaką mieliśmy dawniej. Aby zaspokoić głód utraconych wartości – ciszy, towarzystwa drugiego człowieka, piękna i zdrowego otoczenia – konsumujemy coraz więcej materialnych produktów, co prowadzi do jeszcze większej degradacji naszego środowiska i kultury.”

Dennis Meadows (1942)

Źródło: „Granice wzrostu” na nowo, European Heritage Fund, tłum. „Forum”, 10 grudnia 2012.

O głodzie

„(…) kto ma dobre plecy, temu trudno podstawić nogę.”

Tadeusz Borowski (1922–1951) polski poeta, prozaik i publicysta

Źródło: Wybór opowiadań, wyd. Kama, 1994, s. 88.

„Po wsiach zobaczyć można dzikie zwierzęta, samice i samce, czarne, chude, spalone słońcem, grzebiące w ziemi i przewracające ją z niepokonanym uporem. Posiadają one mowę, a gdy się podnoszą na nogi, ukazują twarz ludzką; i w rzeczy samej to ludzie. Na noc chronią się do nor, gdzie żyją czarnym chlebem, wodą, korzeniami; innym ludziom oszczędzają trudu siania, uprawiania i zbierania plonów, zasługują więc na to, by nie brakowało im chleba, który zasiali…”

Jean de La Bruyère książka Charaktery

Charaktery, czyli Obyczaje naszych czasów (1688)

O ludziach, O wodzie, O zwierzętach, O nocy

„(…) gdy występuję na estradzie jako muzyk mam potworną tremę! Przez dwanaście lat egzaminy w szkole muzycznej były koszmarem! Trzęsły mi się ręce i nogi, ciągle się myliłem i nie umiałem nic na to poradzić. Właśnie dlatego zrezygnowałem z dalszej nauki.”

Kacper Kuszewski (1976) aktor polski

Źródło: Gdyby nie aktorstwo, to co? – wywiad z Kacprem Kuszewskim http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/1544/Gdyby-nie-aktorstwo-to-co-wywiad-z-Kacprem-Kuszewskim.html

O nauce

„Mam taki zwyczaj, że zawsze na boisko muszę wejść prawą nogą, jeśli to mi się nie uda, to po prostu zawracam i próbuję do skutku.”

Bruno Mossa Rezende (1986) siatkarz brazylijski

Źródło: volley24.pl http://www.volley24.pl/index.php/Mam-z-Toba-do-pogadania/Mam-z-Toba-do-pogadania-Bruno-Rezende

„Piotrkowi nic poważnego się nie stało, tylko urwał nogę…”

Łukasz Kadziewicz (1980) siatkarz polski

o kontuzji Piotra Gruszki

„Prezydentura Lecha Wałęsy polegała na popieraniu raz jednej, raz drugiej nogi. Ja nie będę popierał nóg, ani nic, co jest między nimi. Będę popierał głowę.”

Aleksander Kwaśniewski (1954) polski polityk, przezydent Polski

Źródło: wyborcza.pl http://wyborcza.pl/1,75248,14031860,Jezyk_po__89__agresja_stala_sie_wartoscia.html, 4 czerwca 2013

„Na ulicach panował niezwykły ruch i ożywienie. Tramwaje, oblepione młodymi chłopcami, którzy bez ceremonii pakują się także na przedni pomost „Nur für Deutsche” (Tylko dla Niemców), na co Niemcy nie reagują. Po chodnikach, szybkim krokiem, z widocznym pośpiechem idą po dwie, trzy kobiety na raz, obładowane ciężkimi paczkami i torbami. Mówię do siebie po cichu: „Roznoszą broń na punkty zborne…”. Ulicą mkną rowery jeden za drugim. Chłopcy w butach z cholewami i w wiatrówkach pedałują co sił w nogach. Jednemu z plecaka wygląda coś, jakby kij okręcony gazetą i obwiązany sznurkiem. A to bezczelny smarkacz! Przecież każdy chyba widzi, że to lufa! Z rzadka, tu i ówdzie, mundurowy Niemiec i patrole krążą, nic nie widząc i nic nie rozumiejąc, co się wokół nich dzieje. Minąłem po drodze wielu mężczyzn, idących w różnych kierunkach. Mieli na twarzach wyraz powagi i skupienia. Wpatruję im się w oczy, odpowiadają spojrzeniem, pełnym cichego porozumienia.”

Stefan Korboński (1901–1989) polski polityk ruchu ludowego, działacz Polskiego Państwa Podziemnego

przed wybuchem powstania warszawskiego, 1 sierpnia 1944.

O kobietach, O butach, O historii

„Gdy już traw, korzonków, myszy, psów, kotek, ścierwa nie stało; więźnie wyjedli, trupy wykopując z ziemie wyjedli, piechota się sama między sobą wyjadła i ludzie łapając pojedli. Truszkowski, porucznik piechotny, dwu synów swych zjadł; hajduk jeden także syna zjadł; drugi matkę; towarzysz jeden sługę zjadł swego; owo zgoła syn ojcu, ociec synowi nie spuścił, pan sługi, sługa pana nie był bezpieczen; kto kogo zgoła zmógł, ten tego zjadł, zdrowszy chorszego pozbył.(…) W tak tedy okrutnym głodzie nastąpiły rozmaite choroby, śmierci srogie, że na człowieka z głodu umierającego patrzeć z strachem i nie bez płaczu przychodziło, których wielem się napatrzył, ziemię pod sobą, ręce, nogi, ciało jako mógł żarł, a co najgorsza, że choćby rad umarł, a umrzeć nie mógł, kamień albo cegłę kąsał, prosząc Pana Boga, aby w chleb przemienił, ale ukąsić nie mógł.”

Józef Budziłło

relacjonując sytuację polskiej załogi na Kremlu na kilka dni przed kapitulacją w listopadzie 1612 r.
Źródło: Wojna moskiewska wzniecona i prowadzona z okazji fałszywych Dymitrów od 1603 do 1612 r., oprac.J. Byliński, J. Długosz, Wrocław 1995, s. 164.

O śmierci, O głodzie, O Bogu, O wojnie

„Boli mnie głowa, ręce i nogi. Mięśnie, kości, paznokcie, włosy, zęby i serce. A najbardziej dusza.”

Anna Onichimowska (1952) polska pisarka i scenarzystka

Hera, moja miłość
Źródło: Haiku 9, s. 131

O duszy, Serce

„Chyba jestem szczęściarzem, bo przecież mogłem stracić nogę. Przeszedłem przez piekło, ale teraz jest już lepiej. Zacisnę zęby i wrócę do siatkówki.”

Dawid Murek (1977) siatkarz polski, olimpijczyk

o swojej kontuzji. Źródło: reprezentacja.net http://www.reprezentacja.net/siatkowka/seniorzy/aktualnosci/25108

O piekle

„Rozchylałam nogi na przyjęcie rozkoszy, płynęły ze mnie miody – teraz te same nogi wykręca ból, a miody wypływają razem z krwią. Taka sama pozycja, taka sama wilgoć namiętności, ale to nie miłość, lecz umieranie.”

Anaïs Nin (1903–1977) pisarka francuska

nt. przedwczesnego o miesiąc porodu w sierpniu 1934.
Poronienie

O miłości, O bólu

„'Jacek Gmoch:' Bo tak, lewa noga prawie taka sama jak prawa, aczkolwiek prawa noga jest z przewagą. Naprawdę przyjemnie… No to jest coś, co warto… Jak to się mówi: „I love these games”. On jest wart tego. To mówią w koszykówce, w „en-bi-aj”, w „en-bi-ej”… Nie w „en-bi-aj”… (śmiech) „ef-bi-aj”! Tak… No to właśnie mi się kojarzy z olimpiadą… (śmiech) Przepraszam państwa, ale tak to czasami się skróty mylą.
'Jacek Kurowski:' Może zróbmy sobie przerwę, jeśli chodzi o Zinedine’a Zidane’a.”

Jacek Gmoch (1939) polski trener piłkarski

komentując w TVP mecze mistrzostw Europy w piłce nożnej w Portugalii w 2004.

O śmiechu

„Ideologia kolonialistyczna, pragnąc ułatwić ucisk tego wspaniałego ludu [Majów], zniekształciła kulturę indiańską i narzuciła dyskryminację rasową. Przez długi czas uważano Indian za istoty niższe, za lud zacofany, nie potrafiący przyswoić sobie postępu i techniki. Niemało rewolucjonistów było w sobie przeszłości więźniami tej ideologii i uważało masy indiańskie za kulę u nogi rewolucji. Doświadczenie walki partyzanckiej wykazało, że chłopstwo indiańskie, zamiast być przeszkodą dla rewolucji, jest jej siłą decydującą. Nie ma ludu, bez względu na to, jak zacofanym uczynił go ucisk, który by nie mógł zostać zmobilizowany przez zbrojną walkę wyzwoleńczą, mającą prawidłowo ocenić orientację. Konkretnie położenie wsi i droga naszej rewolucji pozwalają na zmobilizowanie owych mas chłopskich, wychodząc nie od poziomu ich świadomości, lecz od stopnia wyzysku, który cierpią.”

Luis Augusto Turcios Lima (1941–1966)

Źródło: Zbigniew Marcin Kowalewski, Guerilla latyno-amerykańska, Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1978, s. 89.

O ludziach, O sile, O cierpieniu, O czasie

„Lenin chciał ująć władzę w ręce swej partii, by zbudować w Rosji ustrój socjalistyczny. Była to koncepcja zupełnie nowa, nie znajdujemy jej u Marksa. Wedle Marksa, żadna forma ustrojowa nie ginie, dopóki się nie rozwiną wszystkie siły wytwórcze, które się w niej mogą pomieścić; nowe, wyższe stosunki produkcyjne nie pojawiają się nigdy, dopóki warunki materialnej ich egzystencji nie wylęgną się w łonie dawnego społeczeństwa. Wedle Marksa, socjalizm będzie mógł nadejść dopiero wtedy, gdy w systemie kapitalistycznym nie będzie już miejsca dla dalszych sił produkcyjnych. I na odwrót, gdy dojrzeją po temu warunki materialne, socjalizm nadejdzie niezawodnie. Lenin odwrócił tezę Marksa do góry nogami, dowodząc, że trzeba najpierw obalić społeczeństwo stare i zbudować społeczeństwo nowe, aby stworzyć warunki materialne dla socjalistycznych stosunków produkcji.”

Adam Ciołkosz (1902–1978) polski działacz socjalistyczny, instruktor harcerski

Źródło: Socjalizm – ale jaki?, „Orzeł Biały”, Nr 140, kwiecień 1976 http://lewicowo.pl/socjalizm-%E2%80%93-ale-jaki/.

O sile

„Jego popęd płciowy zrobił sobie wakacje, może nawet wyjechał na stałe… no i dobrze. W minionych latach to urządzenie między nogami narobiło mu wystarczająco dużo kłopotów. To straszliwy wynalazek (…). Przez dwanaście lat człowiek nawet go nie zauważa, a przez następne pięćdziesiąt – a nawet sześćdziesiąt – biega z jego powodu w kółko jak jakiś stuknięty, łysy diabeł tasmański.”

Stephen King książka Rose Madder

Rose Madder

O wakacjach

„Jeśli kochacie jakieś miasto i dużo po nim spacerujecie, wasze ciało, nie wspominając już o duszy, uczy się rozkładu ulic, tak że w chwili smutku, gdy smętnie sypie śnieg, nogi same niosą was na ulubione wzgórze.”

Orhan Pamuk książka Nazywam się Czerwień

Nazywam się Czerwień (1998)

O duszy, Kochać się

„Szewc: „majster kopert na nogi.””

Antoni Regulski

„Miała zanadto męski skład umysłu, a mężczyźni tego nie trawią. Zaraz brali nogi za pas.”

Michał Choromański (1904–1972) pisarz polski

Miłosny atlas anatomiczny (1972)
Źródło: s. 39

O mężczyznach

„Marek Hłasko (1934–1969) już za swojego życia był dość szczelnie okryty wielką legendą, do czego na pewno przyczynił się prowadzony przez niego styl życia. Nie można zaprzeczyć, że był obdarzony wielkim literackim talentem. Okrzyknięto go „polskim Jamesem Deanem” i sam pozował na twardego faceta, takiego „buntownika bez powodu”. Można by nawet odnieść wrażenie, że z wielkim uporem próbował upodobnić się do bohaterów swoich powieści i opowiadań. Leżąc ze złamaną nogą w gipsie, przeczytałem kolejny raz ponownie wydaną powieść Marka Hłaski Następny do raju (Agora S. A., Warszawa 2011). Uważam Marka za mojego „brata duchowego” i zawsze z wielką przyjemnością zagłębiam się w lekturę jego tekstów, chociaż od tej jego powieści wolę Pierwszy krok w chmurach, Pętlę, Sowę, córkę piekarza czy Pięknych dwudziestoletnich.”

Jarosław Hebel (1974) dziennikarz polski

Źródło: „Nowa Gazeta Literacka” nr 4, Warszawa, maj-czerwiec 2012, ISSN 20802811.

O przyjemności, O wrażeniach

„Jedną z zasług lat 60. jest to, że nagrano i wydano wówczas trochę muzyki o niezwykłym czy też eksperymentalnym charakterze. Kim byli ci mądrzy, niezwykle światli menadżerowie, którym zawdzięczamy Złotą Erę Amerykańskiej Muzyki? Idący z duchem czasu młodzieńcy o kwiatowym oddechu? Nie – starzy, żujący cygaro faceci, którzy słuchali taśm i mówili: „ Bo ja wiem…, Co to, kurwa, jest? Dobra wypuść to, wiadomo? Nie wiadomo.”
Takie podejście do muzyki przynosiło znacznie więcej dobrego niż postawa dzisiejszych bossów. „Młodzi z głową na karku” są o wiele bardziej zachowawczy, a także o wiele bardziej niebezpieczni od swych poprzedników. Skąd się wzięli? Paru wylądowało w branży dlatego, że ich ojcami byli niektórzy z owych staruszków, od których jechało tytoniem. Inni sami utorowali sobie drogę na szczyty – pewnego dnia gość z cygarem mówił: „Posłuchaj Sherman. Zaryzykowałem, wypuściliśmy to i ani się obejrzałem, gdy sprzedaliśmy kilka milionów egzemplarzy. Ja wciąż nie mam pojęcia, co to, kurwa było, ale trzeba nam zrobić tak jeszcze raz. Posłuchaj, co ci powiem, Sherm. Ktoś nam musi dać cynk, co teraz wypuścić. Dlaczego nie przyjmiemy do roboty jakiegoś z tych hipisowskich skurwieli?”
Tak więc przyjmują do pracy jednego z hipisowskich skurwieli – nie żeby miał robić coś poważnego – przynosi kawę, listy, stoi z boku i patrzy, co się dzieje – wyrabia się. Pewnego dnia staruszek z cygarem mówi: „Posłuchaj Sherman, myślę, że możemy mu zaufać – wygląda na to, że się powoli otrzaskał. Zrobimy go naszym przedstawicielem – niech ON gada z tymi pojebami od tamburynu i kadzideł. On rozumie to całe gówno, przecież ma takie same włosy jak oni”.
Od tej chwili młodzian pnie się i pnie, nie mija wiele czasu, jak trzyma nogi na biurku i mówi: „Niech pan wywali Shermana panie Maxwell. Aha, ten nowy zespół… Nie możemy ryzykować… to po prostu nie to, czego chcą dzieciaki. Wiem, bo przecież mam takie same włosy”

Frank Zappa (1940–1993) amerykański muzyk rockowy, multiinstrumentalista, kompozytor

Źródło: Takiego mnie nie znacie

O zaufaniu, O kawie, O myślach, O charakterze

„Zdobywać majątek za cenę zdrowia znaczy to samo, co odciąć sobie nogi, by kupić za nie parę butów.”

Prentice Mulford (1834–1891) amerykański pisarz, filozof

O butach

„Trzeszczy Kazimierz
Trumną pod nogami”

Jerzy Gizella (1949)

Źródło: Prostopadłościan

„Na szczęście powiedział pan: „Kocham siostrę, siostro Lucie”; bez „siostry” myślę, że straciłabym grunt pod nogami.”

Éric-Emmanuel Schmitt (1960) pisarz francuski

Przypadek Adolfa H.

O szczęściu, O myślach, O siostrze, O myśleniu

„Nogi piłkarzy są ciężkie jak z waty.”

Andrzej Zydorowicz (1942)

Wpadki komentatorskie
Źródło: TVP, cyt. za: „Przegląd” nr 3, 21 stycznia 2002

„Męczyły mnie okropne bóle, głośno wyłem, gdyż miałem wybite dwa przednie zęby, głębokie rany na twarzy i całym ciele; byłem jak sparaliżowany, a nogi miałem opuchnięte.”

Heinrich Schliemann (1822–1890) niemiecki archeolog amator

w liście do siostry, opisując swój stan po przeżyciu zatonięcia statku u brzegu Wysp Fryzyjskich.
Źródło: Ludwik Stomma, Choroby i dolegliwości sławnych ludzi, Wydawnictwo Literatura Net Pl, Gdańsk, ISBN 8392364546, s. 124.

O ludziach, O chorobach, O literaturze, O siostrze

„Ten, kto straci oko, nogę, rękę albo władzę w nich (…) otrzyma (…) sześćset dolarów lub sześciu niewolników.”

William Kidd (1645–1701)

punkt 2.
Regulamin obowiązujący na pokładzie Adventure Galley

O stracie

„Kasa leciała, popularność Hołowni rosła, więc tolerancja wobec chamstwa również rosła. Kiedy starzejąca się topowa aktorka śliniła się (taką pewnie rolę odgrywała w tym programie) na widok chippendales’ów doceniając ich talent ukryty między nogami, jakoś Hołownia również nie bulwersował się, nie ganił, księdza Bonieckiego na pomoc nie wzywał. I z takich samych powodów jak wówczas Szymon Hołownia nie rezygnował z udziału w talent-show z takich dokładnie samych powodów nie rezygnuje z pisania felietonów do „Newsweeka”. I z tych samych powodów pełen pychy Hołownia miał czelność pisać podły i napastliwy tekst skierowany w biskupa Kościoła Rzymsko-Katolickiego, Kompletna padaka…”

Jerzy Wasiukiewicz (1966)

Źródło: I po co o oszukiwać samego siebie, panie Hołownia? Nie piszesz Pan w „Newsweeku” dla jakiejś misji. Robisz Pan w mediach dla kasy i popularności i z tego jest ciężko nagle rezygnować, wpolityce. pl, 21 lipca 2012 http://wpolityce.pl/dzienniki/dziennik-jerzego-wasiukiewicza/32697-i-po-co-o-oszukiwac-samego-siebie-panie-holownia-nie-piszesz-pan-w-newsweeku-dla-jakiejs-misji-robisz-pan-w-mediach-dla-kasy-i-popularnosci-i-z-tego-jest-ciezko-nagle-rezygnowac

O pomocy, O oszukiwaniu

„Możemy się wreszcie zająć pytaniem: co byłoby bez biurokracji? Przestałoby państwu grozić bankructwo. Utrzymanie biurokracji przekracza od dawna siły finansowe wszystkich państw kontynentu europejskiego. Obcina się pensje urzędnikom, a za to przybywa ich całymi hufcami. Z nieuchronnego bankructwa państw wyłania się widmo anarchii na kilka pokoleń. Wspomnijmy tylko o tzw. „klasie średniej”, wieszającej się klamki państwowej. Jednocześnie mniej więcej bankructwo kilku państw europejskich toć bankructwo urzędników, oficerów, nauczycieli wszelkich rodzajów i stopni, sędziów policji, dostawców przemysłowych i handlowych, tudzież upadek mnóstwa drobnych „kapitalistów” i znacznej większości towarzystw akcyjnych. Nie zapobiegnie się temu inaczej, jak obcięciem radykalnym wszystkich budżetów w ogóle i zmniejszeniem podatków. Bez biurokracji żyłoby się w atmosferze wzajemnej życzliwości państwa wobec społeczeństwa. Zniknęłyby powody do starć, gdyby urzędy państwowe ograniczyły się do spraw państwowych, a przestały mieszać się w sprawy społeczne. Zniknęłoby schorzenie organizmu polskiego, pochodzące stąd, że niemal cała inteligencja nasza siedzi na publicznych urzędach. Wszyscy są niewolnikami „pierwszego”, zawiśli materialnie od władzy urzędowej. Jakżeż wobec tego ma ta inteligencja tworzyć „opinie publiczne”, skoro nie może wypowiadać swej myśli? Inaczej byłoby, gdyby się rzucili do handlu i przemysłu. Gdyby młodzież nie mogła liczyć na posady urzędowe, zmieniłaby się struktura społeczna w Polsce na korzyść narodu polskiego. Przestalibyśmy być najuboższym w Europie narodem. A my nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, żeśmy tacy ubodzy! My zatraciliśmy wszelki miernik bytu materialnego i nie wiemy nawet, jak wygląda zamożność. Ubóstwo nasze stanowi ciężką kulę u nogi dla wszystkich kategorii naszego bytu, od polityki do literatury.”

Feliks Koneczny (1862–1949) historyk polski, historiozof

O biurokracji
Źródło: Państwo i Prawo, Wydawnictwo WAM, Kraków 1997, s. 92–93.

O młodzieży, O inteligencji, O literaturze, O myślach

„Przy takiej publiczności nogi same ciągną mnie do gry.”

Rob Bontje (1981) holenderski siatkarz

o atmosferze na meczach w Polsce. Źródło: „Nasza gra będzie lepsza” http://www.volley24.pl/index.php/2011100216607/PlusLiga/Bontje-Nasza-gra-bedzie-lepsza

O grach

„Trzeba nie lada odporności, by wytrwać tak godzinami przy polewanym wodą kamieniu szlifierskim ostrząc i szlifując, gdyż od wody ciągnie chłód, który jest złym kompanem. To prawda, że zwykle szlifierze trzymają na nogach śpiącego psa, lecz cóż po psie, kiedy brzuch nie jest rozgrzany od środka? A co lepiej go rozgrzeje niźli wino? Piją więc wino litrami! Również nasz szlifierz mógłby osuszyć całą krainę Limoges i okolice Saint-Pourcain.”

Henri Pourrat (1887–1959)

Szlifierz w raju
Źródło: Leggende cristiane, Mediolan 1963, s. 514–517, cyt. za: Legendy…, s. 288.

O prawdzie, O piciu, O wodzie, O winie

„(…) skoczył na równe nogi, przewracając krzesło. Z patio za domem, z ciemności i wiatru, Coś weszło w drzwi.”

Dean Koontz (1945) pisarz amerykański

Drzwi do grudnia (1985)

O domu

„Jestem szczupły i średniego wzrostu. Twarz mam bladą, włosy kasztanowe i miękkie, oczy czarne, nos prawie orli. O torsie wiele nie powiem, bo szczerze mówiąc, nie jestem atletą. Mam wreszcie dwie długie, cienkie nogi i stopy, które są małe. (…) jestem młodzieńcem dość przeciętnym (…) wprawdzie nie znoszę, kiedy ktoś mi się sprzeciwia, lecz łatwo wybaczam moim winowajcom (…).”

Pius XII (1876–1958) papież

Źródło: wypracowanie szkolne 13-letniego Pacellego Mój portret

„Lód zwisa z krawędzi dachu.
Sople: gotyk do góry nogami.”

Tomas Tranströmer (1931–2015) poeta szwedzki

Półgotowe niebo
Źródło: Sześć zim, 4, z cyklu Żywym i umarłym, tłum. Leonard Neuger

„Mojzesowicz zawsze przerastał Leppera o głowę. Lepiej wykształcony, lepiej znał się na rolnictwie, lepiej postrzegał go tak zwany teren, czyli ludzie na wsi (…) Jednak to Lepper odniósł pełny sukces, a Mojzesowicz tylko sukces połowiczny. Inne charaktery. Ten pierwszy oddał się cały polityce i zdobywaniu władzy, a drugi trochę okrakiem stał jedną nogą w polityce, a drugą w swoim gospodarstwie. Lepper ma charakter nadzorcy w PGR, a Mojzesowicz to taki rodzaj chłopa z tradycyjnej, w części inteligenckiej rodziny.”

Henryk Dzido (1941–2018) polski polityk, prawnik

Źródło: Razy na ludowo, newsweek.pl, 3 września 2006 http://www.newsweek.pl/artykuly/wydanie/813/razy-na-ludowo,13131,2

O ludziach, O charakterze, O sukcesie

„Kot potarł pyskiem o jego prawą nogę, przeciągnął się i zamruczał. Uznał widać temat za skończony.”

Maciej Żerdziński (1967) polski pisarz

Źrenice

O kotach

„Siedzę tu, pod gontem już cały lipiec. Pada w Szczyrku i pada. Będzie tak lało do końca wakacji? Boli siedzenie od siedzenia. Czuję tyłek najwyraźniej. Brzuch też boli, pusty bardzo. Hałas w kiszkach, chcenie kwasów. Głowa jednak nie pozwala wchodzić nogom do chałupy. Opór w mózgu. Stożek w kuli piknął znowu chłopca czoło. Dzień za dniem tak przesiaduję w drzwiach Huczkowej z ołówkami i kredkami. Rosną góry na papierze. Za to w nocy tylko słucham – rozpluskania, rozbębnienia – ziemi z wodą. Przetwarzam dźwięki na kolory. Widzę barwną prędkość.”

Jacek Durski (1943)

Źródło: Okno

O wodzie, O wakacjach, O prędkości

„Kozacy Zaporożcy 800 lat byli w poddaństwie u królów polskich, potem siedem lat u nas, a my, garnąc ich do siebie i mając nadzieję, że w służbie będą prawi i stali, broniliśmy ich, walczyliśmy o nich z Polską i Litwą, wiele krwi niewinnej wylaliśmy, a niepozwalaliśmy ich krzywdzić. Wówczas Kozaków było tylko 8 000, a my Tatarzy zrobiliśmy ich 20 000. Kozakom to się podobało, gdyśmy ich zasłaniali i z pomocą zawsze przychodzili, wówczas Chmielnicki mnie, Sefergazy-agę w nogi całował i chciał być u nas w poddaństwie wiecznem. Teraz Kozacy sprzeniewierzyli się nam, zdradą od nas odłączyli, zapomniawszy naszą dobroć, poszli do Cara moskiewskiego. Wy, posłowie, wiedzcie o tem, że to zdrajcy i buntowniki, zdradzą Cara tak, jak nas i Polaków zdradzili. Mechmet-girej Car nie zdoła tego zrobić, ażeby na nich wojną nie chodzić i nie niszczyć. Chyba żaden z Krymców i Nogajów nie będzie miał paznogci na palcach rąk swoich, chyba oczy ich ziemia przysypie – wtenczas tylko zdrady i wiarołomstwa kozackiego mścić nie będziemy.”

Sefer Gazi aga

do posła moskiewskiego, Żerebcowa, żądającego zaprzestania wojny przeciwko Kozakom. Źródło: Franciszek Gawroński, Krwawy gość we Lwowie http://www.pbi.edu.pl/book_reader.php?p=31532&s=1, str. 4 (11)

O wojnie, O zdradzie, O pomocy

„Rasowy?
– Poczwórnie.
– To znaczy, że jak?
– Znaczy nogi jamnika, morda buldoka, uszy wyżła, ogon owczarka – a razem, uważasz pan, mój pies.”

Stefan Wiechecki (1896–1979) pisarz i dziennikarz polski, humorysta (pseud. Wiech)

Źródło: Ja chcę „Bukieta”

„Miał raczej [Samuel Vimes] cyniczny stosunek do śladów. Instynktownie im nie ufał. Pchały się pod nogi.”

Terry Pratchett książka Na glinianych nogach

Na glinianych nogach (1996)

„Wtedy nie było tie-breaka. Dużą wagę przywiązywało się do wytrzymałości. Teraz siatkówka jest dużo bardziej dynamiczna, bardziej stresowa, każdy punkt się liczy. Jest bardziej atletyczna. Te wszystkie zmiany, które nastąpiły w siatkówce osobiście oceniam jako bardzo dobre. Jest inna piłka, podłoże do grania, można odbijać nogą. Większy nacisk jest na samą grę, a kiedyś trzeba było idealnie technicznie odbijać piłkę, bo wszystko było błędem. Teraz tych błędów praktycznie nie ma, w kwestii czystości odbicia jest bardzo duża dowolność – to bardzo dobrze. Także to wszystko powoduje, że trenowało się inaczej.”

Włodzimierz Sadalski (1949) siatkarz polski, mistrz olimpijski

o ówczesnej drużynie narodowej. Źródło: 15 pytań do... http://www.plusliga.pl/news/id/4516/15_pyta%C5%84_EXTRA_do_Wlodzimierza_Sadalskiego

O błędach

„[Polskość to] popęd ku śmierci i samozniszczenia, tępienie dobra wśród swoich, by nie mieć w stadzie nikogo lepszego od siebie. (…) Mamy do czynienia z wyścigiem szczurów odwróconym do góry nogami. W społeczeństwie zachodnim, w kulturze europejskiej szczury ścigają się o to, kto będzie lepszy, po to by nie zginąć. W Polsce ścigają się o to, kto będzie najlepszy, po to by oddać swoje życie w ofierze. I giną najlepsi. To odwrócony mechanizm selekcji.”

Tomasz Piątek (1974) polski pisarz i dziennikarz

Źródło: wyborcza.pl, 13 maja 2011 http://wyborcza.pl/1,75475,9587843,Robia_czarny_PR_Jezusowi.html?as=4&startsz=x#ixzz1MF88Rpe5

O życiu, O śmierci

„By umywać nogi drugiemu, nie trzeba być bogatym, nie trzeba być uczonym. Wystarczy mieć Jezusowego ducha i naśladować Jego ręce trzymające misę z wodą. Nauczycielu w domu rodzinnym, nauczycielu w szkole, nauczycielu na uczelni, nauczycielu Ewangelii, nauczycielu życia społecznego i politycznego – czy nie zapomniałeś owej misy i ręcznika? W czym będziesz mył i ocierał nogi swoich uczniów?”

Piotr Libera (1951) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: homilia w katedrze płockiej podczas wielkoczwartkowej mszy Wieczerzy Pańskiej, 1 kwietnia 2010

O domu, O nauczycielach, O wodzie

„Nie umie grać lewą nogą, ani głową, nie umie robić wślizgów i nie strzela wielu goli. Poza tym jest w porządku.”

George Best (1946–2005) północnoirlandzki piłkarz

He cannot kick with his left foot, he cannot head a ball, he cannot tackle and he doesn't score many goals. Apart from that he's all right. (ang.)
o Davidzie Beckhamie.

„Noszak (7492) w Hindukuszu, był pierwszym wysokim szczytem, który atakowaliśmy zimą.(…) Pamiętam noc w obozie VI, na 6 000 m. Wcześniejsze minorowe nastroje po przejściu galerii i to wrażenie bliskości szczytu, kiedy od górnego plateau pozostało nam jeszcze dwa kilometry ciężkiego marszu, minorowe nastroje w małym namiociku, szarpanym wichurą. I po trzech nocach spędzonych w tych warunkach nagle gwiazdy nad górami, cudowny widok Hindukuszu spowitego śniegiem. I mróz -45° C. Szybka decyzja o nocnym wyjściu na lekko. W namiocie pozostawiliśmy plecaki a nawet maszynkę do gotowania. Odkopując namiot spod śniegu ujrzałem nagle czarną rękę, wystającą pod nogami. Był to zapewne jeden z dwóch szkieletów z tragicznie zakończonej wyprawy bułgarskich wspinaczy.”

Andrzej Zawada (1928–2000) wspinacz polski

Źródło: Janusz Kasza, Andrzej Zawada - Pozostało jeszcze siedem. Wywiad, wyprawy.onet.pl http://wyprawy.onet.pl/877,509,1024197,ekspedycja.html

O wrażeniach, O decyzjach, O zimie, O gotowaniu

„Zarazy na was nie ma antychrysty wilkołaki żeby was piorun jasny spopielił i święta ziemia pochłonęła przybłędy próżniowe przejść człowiekowi spokojnemu nie dają purchle parszywe no i co narobiłeś ty łbie kapuściany ty purchawko spulchła żebyś ty jutra nic doczekał za moją krzywdą poczwaro kosmiczna niech cię Pan Bóg skarze łobuzie tyłem się nachodziła od samiusieńkiego rana, łojezu ledwie nogami powłóczą i wszystko na nic wszystko zmarnuje ten diabli pomiot!”

Janusz A. Zajdel książka Wyjście z cienia

staruszka spotkana w lesie przez Tima wyzywa Proksów którzy połakomili się na zebrane przez nią grzyby.
Wyjście z cienia

O Bogu

„Każdy rodzi się podobny do drugiego, bo mamy dwie nogi, ręce, głowę itd. A jednak każdy z nas jest inny. Różnimy się kolorem skóry, cechami charakteru, upodobaniami. Kiedy powstaje muzyka wypływająca ze szczerego serca, zawsze jest ona inna od tej, która już była, bo chociażby inna chwila ją tworzy. Jeśli chodzi o fuzje muzyczne, tak modne ostatnio, to w moim odczuciu niewiele jeszcze wymyślono, co by nie było tylko spotkaniem czy zderzeniem gatunków, tradycji, talentów. Ja oczekuję stworzenia nowej wartości artystycznej, wartości dodanej, innej, nowej przestrzeni otwierającej nieodkryte jeszcze w ludziach pokłady wrażliwości i myślę, że to możliwe.”

Maria Pomianowska (1961)

Źródło: Łukasz Kaliszewski, O muzyce dawnej, muzyce dziwnej i kondycji polskiej sceny fussion - Wywiad z dr hab. Marią Pomianowską, infomusic.pl, 5 czerwca 2015 https://www.infomusic.pl/wywiad/43579,o-muzyce-dawnej-muzyce-dziwnej-i-kondycji-polskiej-sceny-fussion-wywiad-z-dr-hab-maria-pomianowska

O muzyce, O myślach, O charakterze, O myśleniu

„Komenda dyktatorów: do nogi myśl!”

Antoni Regulski

O myślach, O myśleniu

Cytaty na temat noga strona 4

Cytaty na temat noga
strona 4