Adam Mickiewicz cytaty

Adam Mickiewicz Fotografia
43  5

Adam Mickiewicz

Data urodzenia: 24. Grudzień 1798
Data zgonu: 26. Listopad 1855
Natępne imiona:Adam Bernard Mickiewicz

Reklama

Adam Bernard Mickiewicz herbu Poraj – polski poeta, działacz polityczny, publicysta, tłumacz, filozof, działacz religijny, mistyk, organizator i dowódca wojskowy, nauczyciel akademicki.

Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu oraz literatury polskiej, a nawet za jednego z największych na skalę europejską. Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański.

Członek założyciel Towarzystwa Filomatycznego, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. Jeden z najwybitniejszych twórców dramatu romantycznego w Polsce, zarówno w ojczyźnie, jak i w zachodniej Europie porównywany do Byrona i Goethego. W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Narodowy poeta Polski, Litwy i Białorusi. Działacz niepodległościowy, organizator polskich oddziałów do walki z Rosją, bonapartysta.

Cytaty Adam Mickiewicz

Reklama

„Pierwsza mowa szatana do rodu ludzkiego
Zaczęła się najskromniej od słowa: „Dlaczego?”“

— Adam Mickiewicz
Źródło: Zdania i uwagi z dzieł Jakóba Boehme, Anioła Szlązaka i Saint-Martina w: Poezye, t. I, Kraków 1899, s. 276.

„I postać twoją widzieć lękam się i żądam.“

— Adam Mickiewicz
Źródło: Do… (Na Alpach w Splügen) w: Poezye, t. I, Kraków 1899, s. 217.

Reklama

„Ten może deptać węże, głaskać lwy i tury,
Kto wyrwał z siebie żądło, rogi i pazury.“

— Adam Mickiewicz
Źródło: Zdania i uwagi z dzieł Jakóba Boehme, Anioła Szlązaka i Saint-Martina w: Poezye, t. I, Kraków 1899, s. 279.

Reklama

„Mierz siłę na zamiary,
Nie zamiar podług sił!…“

— Adam Mickiewicz
Źródło: Pieśń filaretów w: Poezye, t. I, Kraków 1899, s. 235.

Natępna