Cytaty o duszy
strona 8

„Nie prosiłam nigdy, aby mnie Jezus prowadził na Tabor… mój Tabor jest na Kalwarii. Krzyż (…) naszą naturę gniecie do ziemi, wyciska ból, ale słodycze płynące z krzyża przechodzą wszelkie ludzkie pojęcie. W niczym nie może mieć więcej człowiek radości, jak w miłosnym dźwiganiu krzyża. O, jak słodko jest cierpieć w milczeniu, z radością… Nic się nie dziwię, że święci pragnęli cierpieć, skoro cierpienie zawiera w sobie tyle szczęścia i słodyczy… nawet u dusz tak nędznych jak moja.”

Rozalia Celakówna (1901–1944) polska pielęgniarka

refleksje pasyjne.
Źródło: o. Zygmunt Dobrzycki, o. Sykstus Szafraniec: Wielkie wezwanie Serca Jezusa do narodu polskiego. Rozalia Celakówna i jej misja, op. cit., s. 101.

O bólu, O naturze, O cierpieniu, Radość

„Duszy mężnej i chrześcijańskiej bogactwo nie powinno wynosić, jeżeli przypadło w udziale; nie powinno też łamać, jeżeli przepadło.”

Aureliusz Augustyn z Hippony (354–430) wczesnochrześcijański biskup i teolog

Źródło: Kazanie 189.

O bogactwie

„Tęcza to przede wszystkim symbol tolerancji (…).”

Gabriel Gietzky (1969)

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 25 kwietnia 2008 http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/kupiec-wenecki-quot-czyli-spektakl-o-rozdarciu-duszy.html

„Dusze, tak samo jak ciała, bywają chore od urodzenia, albo od różnych przypadków życia. Utrzymywanie w zdrowiu dusz ludzkich i ich leczenie jest zadaniem trudniejszem niż czynienie tego względem ciał.”

Eliza Orzeszkowa (1841–1910) polska pisarka

Źródło: …I pieśń niech zapłacze http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=26114&dirids=1, wyd. Gebethner i Wolff, Warszawa 1905, s. 91.

O zdrowiu

„Dziś (…) wszyscy otaczający mnie dorośli Polacy są w Kościele, a jeśli w nim nie są, starają nie afiszować się zbytnio swoją odmiennością. Niektórzy przeszli nawet szybką drogę z PZPR, w której na wszelki wypadek pozostawali do wyprowadzenia sztandaru, bezpośrednio w otoczenie o. Rydzyka czy Jarosława Kaczyńskiego. Prokurator Piotrowicz nie jest tu wyjątkiem, on jest raczej normą. Kiedy byłem młody, otaczający mnie dorośli jeździli na wernisaże organizowane przez świeckie kluby kultury, na kursokonferencje organizowane przez Podstawowe Organizacje Partyjne, dziś jeżdżą na pielgrzymki. Kiedyś pili z sekretarzem na zakładzie, dziś piją z proboszczem w parafii. Kiedyś dzieci masowo wstępowały do HSPS-u (Harcerska Służba Polsce Socjalistycznej, w którą za czasów dojrzałego Gierka przemieniono harcerstwo) i karnie uczęszczali na pochody czy rocznicowe wiece. Dziś prawie wszyscy chodzą na lekcje religii i zbiorowo uczestniczą w uroczystościach kościelnych.”

Cezary Michalski (1963) polski eseista i prozaik

Źródło: Koniec kompromisu aborcyjnego. Diabeł zgłosił się po duszę Kaczyńskiego http://www.newsweek.pl/opinie/zaostrzenie-prawa-aborcyjnego-projekt-aborcja-w-polsce-,artykuly,397545,1.html?src=HP_Left_Opinions, newsweek.pl, 23 września 2016.

O dzieciach, O religii, O piciu

„Krzywda wyrządzona jednej duszy waży tysiąc razy więcej niż uratowanie kroci tysięcy istnień ludzkich.”

Jeremias Gotthelf (1797–1854)

Czarny pająk

O krzywdzie

„Społeczeństwo nasze jest samoistną indywidualnością kulturalną: stworzyć musimy sobie to, co nam jest niezbędne. Wszystko, co wie i co ma człowiek, jest dziełem męstwa i wytrwałości. Każdy twór dziejowy był czymś niebywałym, zanim powstał. Nie na to mamy się oglądać, co istnieje, co istniało: lecz tworzyć niebywałe: wolną, niepodległą Polskę, kraj bohaterskiej tragicznej pracy, najgłębszej samo-wiedzy; musimy rozpłomienić taki ogień duchowy, aby wychodziły zeń dusze jedynego hartu, musimy wytworzyć świadomość, rozwiązującą zagadnienia, które świat rozdzierają, musimy uczynić przynależność do naszego narodu – przywilejem i godnością.”

Stanisław Brzozowski (1878–1911) polski pisarz i filozof

Legenda Młodej Polski (1909)
Źródło: VIII, Rozbrojenie duszy

O świecie, O wiedzę

„(…) w hebrajskim każda litera jest liczbą, każdy wyraz przemądrą kombinacją, każde zdanie straszliwą formułą, która, gdy ją kto potrafi wymówić z potrzebnym przydechem i akcentem, z łatwością może poruszyć góry i osuszać rzeki. (…) Słowo wprawia w ruch powietrze i umysł, działa na zmysły i duszę zarazem (…) słowo jest koniecznym pośrednikiem między materią a wszelkim umysłem.”

Jan Potocki (1761–1815) polski pisarz (tworzący w języku francuskim), podróżnik, polityk i historyk

Rękopis znaleziony w Saragossie
Źródło: s. 101

„Podróże mają magiczną moc uzdrawiania duszy i zdecydowanie pomagają zdystansować się do problemów dnia codziennego. Nie rozwiązują ich bezpośrednio, jednak pomagają przewartościować i spojrzeć na nie jakby z drugiego brzegu rzeki.”

Martyna Wojciechowska (1974) polska prezenterka telewizyjna

Z wywiadu dla „Cogito” nr 15/09

„By uporać się z czymś, co jest niezdrowe, trzeba mieć końskie zdrowie. Tak brzmi moje motto. Mówiąc inaczej, niezdrowa dusza wymaga zdrowego ciała.”

Haruki Murakami książka O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu

O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu (2007)

O zdrowiu

„Funkcjonujący mózg jest niezbędny dla wyrażenia się duszy.”

Jerzy Vetulani (1936–2017) profesor nauk przyrodniczych, psychofarmakolog, neurobiolog, biochemik

Źródło: Jerzy Vetulani: Mózg i Świadomość. Prace Komisji Filozofii Nauk Przyrodniczych PAU nr 2, 2008, 37–62

O nauce

„Rany duszy nie zabliźniają się nigdy.”

Eduardo Mendoza książka Oliwkowy labirynt

Oliwkowy labirynt (1982)

„Pewnej nocy śniło mi się, że dobiłem targu z diabłem za cenę duszy. Spełniało się każde moje życzenie, a nowy służący wyprzedzał nawet moje myśli i pragnienia. Spróbowałem więc dać mu do rąk swoje skrzypce, aby przekonać się, co on z nimi uczyni. Jakież było moje zdziwienie, gdy zaczął znakomicie grać jakąś sonatę, której nadzwyczajne piękno przeszło wszelkie wyobrażenie. Poczułem się gdzieś przeniesiony, porwany i oczarowany. Próbowałem i ja wziąć skrzypce do ręki, aby powtórzyć zasłyszane przed chwilą dźwięki – na próżno. Gdy się obudziłem, zabrałem się natychmiast do spisywania tego, co usłyszałem we śnie. Skomponowałem wtedy najlepszą moją sonatę, która jednak daleka jest od cudownej muzyki, granej mi tej nocy.”

Giuseppe Tartini (1692–1770) włoski kompozytor i skrzypek późnego baroku

o Sonacie z diabelskim trylem.
Źródło: Janusz Ekiert, Czy wiesz? Zagadki muzyczne, Warszawa 1995, wyd. Alfa, s. 16, 17.

Cytaty o pięknie, O myślach, O snach, O myśleniu

„Ani moralność, ani religia nie styka się w chrześcijaństwie z żadnym punktem rzeczywistości. Same urojone przyczyny („Bóg”, „dusza”, „ja”, „duch”, „wolna wola” – lub też „niewolna”); same urojone skutki („grzech”, „zbawienie”, „łaska”, „kara”, „odpuszczenie grzechu”). Obcowanie urojonych istot („Bóg”, „duchy”, „dusze”); urojona wiedza przyrodnicza (antropocentryczna; zupełny brak pojęcia przyczyn przyrodzonych); urojona psychologia (same samonieporozumienia, interpretacje przyjemnych lub nieprzyjemnych uczuć ogólnych, na przykład stanów nervi sympathici, z pomocą mowy znakowej religijno-moralnej idiosynkrazji – „kara”, „wyrzut sumienia”, „pokusa diabelska”, „bliskość Boga”); urojona teleologia („Królestwo Boże”, „Sąd Ostateczny”, „życie wieczne”).”

Friedrich Nietzsche (1844–1900) filozof niemiecki

Antychryst (1895)

O życiu, O Bogu, O religii, O karze

„Krew męczennic chrześcijanek niezliczone razy rumieniła areny, 40% nagrobków w katakumbach przypada na kobiety, a jednak rozległy się potem słowa: Mullieres tacere in ecclesias, odtrącając kobietę od ołtarza. Sobór dyskutował nad tym, czy kobieta ma duszę, a Ojcowie Kościoła uznawali ją za „bramę piekielną”, za „istotę pozbawioną zmysłu moralnego”. Pogarda kobiet znalazła też sankcję Kościoła katolickiego, który wyniósł celibat nad małżeństwo i ustanowił bezżeństwo księży.”

Paulina Kuczalska-Reinschmit (1859–1921) polska działaczka społeczna i dziennikarka

o statusie kobiety w Kościele katolickim.
Historia ruchu kobiecego

O kobietach, O małżeństwie

„Ktoś kiedyś powiedział, że aktor powinien mieć skórę słonia i duszę motyla. Coś w tym jest. Inna sprawa, że ja nie zdawałam do szkoły z przekonaniem, że muszę być aktorką, bo to jest marzenie mego życia.”

Małgorzata Buczkowska (1976) aktorka polska

Źródło: Stopklatka http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=60329

„Istnieje pewna nieprzezwyciężona cnota ludzkiej duszy, której nie sposób zniweczyć; ukryte głęboko oblicze ludzkiej istoty opierające się wszelkim atakom… Bez tej zalety bylibyśmy jedynie bezimiennymi głupcami, niebezpiecznymi maniakami, dzikimi bestiami. Przynależny wszystkim ludziom wewnętrzny głos krzyczy: „Chcę żyć!””

Chester Himes (1909–1984)

Źródło: Gilles Van Grasdorff, Biografia XIV Dalajlamy, Katowice 2005, str. 8

„Myślę, że Bóg nie umieścił oczu na mojej twarzy, gdyż poświęcił swój czas na umieszczenie oczu w mojej duszy.”

Leandro Díaz (1928–2013) kolumbijski kompozytor

Yo creo que Dios no me puso ojos en la cara porque se demoró poniéndome ojos en el alma. (hiszp.) Źródło: Leandro Diaz/Biografia http://www.elvallenato.com/artistas/biografia.php?artista=120&mas=Leandro%20Diaz, ElVallenato.com, 26 marca 2008

O Bogu, O myślach, O czasie, O myśleniu

„Bywa, że kiedy obcuję z istotami ludzkimi, bez względu na to, czy są to dobrzy ludzie, czy łobuzy, moje zmysły ulegają przeciążeniu i wyłączają się. Nic nie mogę na to poradzić. Jestem uprzejmy. Potakuję. Udaję, że rozumiem, bo nie chcę robić przykrości rozmówcy. Ta właśnie słabość przysparza mi najwięcej kłopotów. Kiedy usiłuję być miły dla bliźnich, przypłacam to starciem mojej duszy na papkę. Nieważne. Mózg się odłącza. Słucham. Reaguję. A oni są zbyt tępi, żeby zauważyć, że mnie w ogóle nie ma.”

Charles Bukowski książka Hollywood

Hollywood

O ludziach

„Ma dola jest nieszczęsna, ma dola jest szczęśliwa!
Muszę mieć zawsze w duszy to, na czym innym zbywa.”

Leopold Staff (1878–1957) poeta polski

Źródło: Poeta

„Śmierć jest niezmienna w przestrzeni i w czasie. Jest tylko śmiercią, bezsprzecznie nie przeciwstawia się czemukolwiek ani niczemu. (…) Jest to miejsce, gdzie nie istnieje życie ani nicość.(…) Nie mam uczuć. Jedynie wspomnienia. Niedobre wspomnienia. Odrobina dobrego, co była we mnie, powędrowała do nieba, wraz z moją duszą, z ostatnią łzą, jaką uroniłem.”

Juan Rulfo (1917–1986) pisarz meksykański

O życiu, O śmierci, O emocjach, O czasie

„Dziś już artysta nie może robić, co mu w duszy gra, tylko jest zamówienie i plastyk ma wykonać to, za co mu płacą. Mnie się udaje przemycać swoje pomysły, bo do reklamy przeszedłem już ze znanym nazwiskiem.”

Andrzej Pągowski (1953) polski artysta plastyk, autor plakatów

Źródło: Sylwia Giżka, Andrzej Pągowski, culture.pl, listopad 2010 http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_pagowski_andrzej

O grach

„Byłem z poezją na Kujawach -Jak z Panem Bogiem po kolędzie.Stąd kiedyś do mnie przyszło szczęście,Tu duszę mą potargał płomieńI w żagiew zwinął – w wieczny żar.”

Zygmunt Dmochowski (1931–2013) polski poeta

Źródło: Byłem z poezją

O Bogu, O szczęściu

„Herr Porsche miałby zaburzenia wzwodu na widok Cayenne.”

Jeremy Clarkson (1960) angielski dziennikarz motoryzacyjny

Źródło: Wiem, że masz duszę

„Jak więc dla historyka dostarczają materjału archiwa, a dla przyrodnika wycieczki wycieczki, zbiory lub laboratorja, tak teolog materjał swój czerpie ze swej wiary, zapomocą której przyswaja sobie objawione prawdy Boże i potem je w swej duszy przechowuje. Teologja jest przeto naukowem usystematyzowaniem danych wiary; opiera się na wierze i bez niej istnieć nie może. Teolog, któryby stracił wiarę, przestałby być teologiem, byłby jak ten historyk, któryby raptem postradał wszystkie dokumenta historyczne, na których wyniki swojej pracy opierał, albo jak przyrodnik, który został pozbawiony całego swego materjału doświadczalnego.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Źródłoː s. 69
Królewskie kapłaństwo

O Bogu, O wierze

„Czym jest utrata wolności, zrozumiałam właśnie w wojsku. Regularnie wykreślano moje nazwisko z grafiku lotów. To wtedy uświadomiłam sobie, jak to jest stracić coś, co stanowi dla ciebie największą wartość. Zrozumiałam też, że albo spokornieję, albo przełożeni sprawią, że nie będę latać. No i nie latałam, bo jednak nie przestawałam się buntować.”

Nadija Sawczenko (1981)

Źródło: Michał Kukowski, Wolność jest w duszy (wywiad z Nadiją Sawczenko), „Twój Styl”, nr 9 (314), wrzesień 2016, s. 128.

O wolności

„Cierpieć nie będę, choć będę cierpiała, gdyż nie chcę, byś Ty, mój Jezu, cierpiał we mnie, a miał w mej duszy słodkie odpocznienie.”

Zofia Tajber (1890–1963)

Źródło: Sługa Boża Matka Paula Zofia Tajber (1890–1963) http://mtrojnar.rzeszow.opoka.org.pl/paula_tajber/zycie2.htm, rzeszow.opoka.org.pl

O matce, O cierpieniu

„Jezus godzien jest, by Go dusze ludzkie kochały – wszak On za nie cierpiał tak straszne katusze, On za nie umierał na szubienicy krzyża. Trzeba za miłość oddać miłość, bo to straszliwa niewdzięczność – odpłacać Jezusowi obojętnością.”

Leonia Nastał (1903–1940) polska zakonnica

Pisma Sługi Bożej Leonii Marii Nastał siostry Profeski Zgromadzenia Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej w Starej Wsi, t. 3, s. 140.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, s. Janina Bernadeta Lipian – Polscy święci. Służebnica Boża Leonia Maria Nastał, t. 2, op. cit., s. 302.

O miłości, O siostrze, O cierpieniu, Kochać się

„Duvalier to usposobienie energii. Niczym Napoleon Bonaparte, umie elektryzować dusze, pomnażać energię… Duvalier jest jednym z największych przywódców naszych czasów… Ponieważ Budowniczy naszej haitańskiej Ojczyzny łączy w sobie odwagę, męstwo, geniusz, dyplomację, patriotyzm i takt wszystkich tytanów starych i nowych czasów.”

François Duvalier (1907–1971) polityk haitański

Źródło: „Haiti Journal”, 4 marca 1967, cyt. za: Shelley Klein, Najgroźniejsi…, op. cit., s. 112

O ojczyźnie

„Rozmowa, jaka miała wówczas miejsce, wywarła na mnie wstrząsające wrażenie. Wódz Organizacji Bojowej, mój Wódz, przede mną, młodym chłopcem, otwierał swą duszę, ujawniał swe cierpienia moralne. Opowiadał mi Komendant, jak ciężko przeżył schyłek rewolucji. Mówił o tym, iż Organizacja Bojowa stanowi zamkniętą już i przegraną kartę historii, o tym, jak boli go przegrana. Mówił mi wreszcie, że zdecydował się zakończyć epopeję Organizacji Bojowej ostatnią grą, w której albo zginie sam, albo zwycięży, by rozpocząć nowy okres walki, bez której, wedle Jego zdania, żyć nie warto. (…) Postanowiłem w duchu dołożyć wszelkich sił, by ucieszyć Jego serce, by na miejsce starej karty otwarła się nowa. Tak skrystalizowało się we mnie podczas owej pamiętnej rozmowy, postanowienie założenia bezpartyjnej organizacji wojskowej.”

Kazimierz Sosnkowski (1885–1969) generał polski, minister

o decyzji założenia Związku Walki Czynnej.
Źródło: W 30-lecie współpracy z marszałkiem Piłsudskim, wywiad udzielony Konradowi Wrzosowi [w:] Kazimierz Sosnkowski, Materiały Historyczne, oprac. J. Matecki, Londyn 1966.

O historii, O wrażeniach, O decyzjach, O cierpieniu

„Dusza kobieca jest bliska miłości; żyje nią jak najodpowiedniejszą dla siebie manną.”

Daniel-Rops (1901–1965)

„Przestańcie służyć dwóm bogom.(…) Pan Bóg zapragnął, aby Polska, jako pierwsza poprzez swoje nadrzędne władze polityczne i duchowe, uznała uroczyście Pana Jezusa za swego Króla, nawracając się i uznając nadrzędność Prawa Bożego nad prawem publicznym.(…) Pozbądźcie się poczucia samowystarczalności, złudzenia o Waszej niezależności i skorzystajcie z wyciągniętych dłoni Zbawiciela[vi]. Obecne zamieszanie świata jest ogromne, bo okres panowania szatana zbliża się ku końcowi. Bóg chce skrócić okres tej szatańskiej swawoli, gdyż nie może już patrzeć jak wiele dusz wydziera Mu szatan i rzuca je w przepaść piekielną, szczególnie młodych.”

Piotr Natanek (1960)

Źródło: List otwarty do biskupów polskich, prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej i premiera rządu Rzeczpospolitej Polskiej, 13 lutego 2010 http://www.piotrnatanek.pl/-podpisz-sie-pod-listem

O Bogu

„Do dna zaglądnie duszy,
czymś nagle się ucieszy,
a potem czymś się wzruszy,
zrozumie – i rozgrzeszy…”

Beata Obertyńska (1898–1980) poetka polska

Źródło: Spowiedź

„Na to, by obywatele stawali się dobrymi i cnotliwymi, wpływają trzy czynniki; są nimi: natura, przyzwyczajenie, rozum. Przede wszystkim bowiem trzeba się urodzić człowiekiem, a nie jakąś inną istotą żyjącą, z odpowiednimi właściwościami ciała i duszy. Co do pewnych cech i urodzenie niczego nie przesądza, bo przyzwyczajenie powoduje ich zmianę. Są mianowicie pewne właściwości przyrodzone, które przez przyzwyczajenie ulegają zmianie tak w jedną, jak i w drugą stronę: na gorsze i na lepsze. Inne istoty żyjące przeważnie wedle swej natury, niektóre w drobniejszych szczegółach urabia i przyzwyczajenie, ale tylko człowiek kształtuje się pod wpływem rozumu, bo on tylko rozum posiada. Toteż wszystkie te trzy czynniki muszą być u niego zharmonizowane.”

Arystoteles książka Polityka

Polityka

O naturze

„Niebo, a nie duszę zmieniają ci, co żeglują po morzach.”

Horacy (-65–-8 p. n. e.) rzymski poeta liryczny

Caelum non animum mutant, qui trans mare currunt. (łac.)
Listy
Źródło: I, 11

„Miłość! Płomień ogarniający ciało, duszę i umysł! Uczucie przenikające całe jestestwo, okrutne, a zarazem dające szczęście.”

Lucy Maud Montgomery (1874–1942) pisarka kanadyjska

O miłości, O szczęściu, O emocjach

„Chciałbym zebrać miliony dzieci i młodzieży z wszystkich krajów i narodów, żywić ich za darmo i przyodziewać ich na duszy i na ciele.”

Bronisław Markiewicz (1842–1912) polski duchowny katolicki, błogosławiony

Źródło: Bronisław Markiewicz (1842-1912) http://www.vatican.va/news_services/liturgy/saints/ns_lit_doc_20050424_markiewicz_pl.html, vatican.va

O dzieciach, O młodzieży

„W Biblii nie ma przekonujących argumentów na poparcie doktryny o nieśmiertelności duszy.”

Krister Stendahl (1921–2008)

tym stwierdzeniem zaszokował wiernych Kościoła, a Filip Fridolfsson, członek parlamentu, uznał, że biskup podważył fundament wiary chrześcijańskiej.
Źródło: Opinie (szw. Meningar), wyd. Verbum, 1986, ISBN 9152613097.

O wierze

„My wszyscy ludzie Wschodu i Zachodu musimy pragnąć bez ustanku, dniem i nocą, sercem i duszą, osiągnąć ten wzniosły cel – porozumienie między wszystkimi ludźmi na ziemi.”

Bahá'u'lláh (1817–1892) założyciel Wiary Baha'i

Źródło: Iwona Szelezińska, Blow Horn Iwony Szelezińskiej: Dziewięć ramion globalnej miłości. Bahaizm. Cz. I, polska-azja.pl, 24 listopada 2011 http://www.polska-azja.pl/2011/11/24/blow-horn-iwony-szelezinskiej-dziewiec-ramion-globalnej-milosci-bahaizm-cz-i/

O ludziach, Serce

„W teatrze przefiltrowujemy się przez najbardziej tajemne zakątki własnej duszy i właśnie za tym w nim tęsknię.”

Agnieszka Dygant (1973) aktorka polska

Źródło: „Angora” 42/03 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/idealistka.htm

„Wojtyła wywodził się prawdopodobnie z najbardziej reakcyjnego bastionu Kościoła katolickiego, gdzie rzewnemu kultowi Maryi towarzyszyły nacjonalistyczny ferwor i zażarty antykomunizm. Lata kontaktów z polskimi władzami komunistycznymi sprawiły, że tak jak inni polscy biskupi przyszły papież stał się wytrawnym politycznym kombinatorem. Owo podejście przekształciło polski Kościół w strukturę czasami trudną do odróżnienia od stalinowskiej biurokracji. Obie instytucje były zamknięte, dogmatyczne, skłonne do potępień i hierarchiczne, a przy tym przesiąknięte mitem i kultem jednostki. Tak się jednak złożyło, że – jak wielu wrogów, będących w istocie swoimi lustrzanymi odbiciami – uwikłały się one w śmiertelną walkę toczoną o duszę polskiego ludu.”

Terry Eagleton (1943)

Źródło: krytykapolityczna.pl, 1 maja 2011 http://www.krytykapolityczna.pl/Wywiady/Bielik-RobsonNiktniechcepsucswieta/menuid-1.html

O ludziach, O walce

„Wszystko można osiągnąć wytrwałością duszy.”

Tales z Miletu (-624–-547 p. n. e.)

„Przy okazji, jeśli ktoś z was tutaj jest z branży reklamowej lub z marketingu… zabijcie się! To tylko taka moja myśl, po prostu staram się zasiać nasiona… Może pewnego dnia wykiełkują – nie wiem. Spróbuj. Zrób co możesz. Zabij się. Nie, naprawdę, jeżeli jesteś [z marketingu] to się zabij. Nie, serio… Nie ma racjonalnego wytłumaczenia dla tego co wyprawiacie. Jesteście małymi pomocnikami szatana. Zabijcie się. Serio. Rujnujecie wszystko co dobre. Serio. To nie żart. Pewnie myślicie „Za tym kryje się jakiś dowcip”. Nie. Nie idzie za tym żaden dowcip. Jesteście szatańskimi pomiotami wypełniającymi świat żółcią i śmieciami. Jesteście pojebani. I jebiecie nas. Zabijcie się! To jedyny sposób na ocalenie waszych pieprzonych dusz. Zabijcie się.”

Bill Hicks (1961–1994) amerykański komik i satyryk

Występ w Queens Theatre w Londynie (1992)

O świecie, O myślach, O myśleniu

„Nasz Pan chciał, abyśmy uczestniczyli w Jego ofierze Krzyża, abyśmy stali się uczestnikami Jego zasług, aby nasze dusze przez Jego ofiarę zostały obmyte z grzechów; jest to kontynuowane przez kapłanów od chwili kiedy On podczas Ostatniej Wieczerzy powiedział: „To czyńcie na moją pamiątkę”. Nasz Pan Nie powiedział: Opowiadajcie o Mojej Wieczerzy, pamiętajcie o Mojej Ofierze. Powiedział coś przeciwnego: To czyńcie – spełniajcie tę ofiarę, odnawiajcie tę ofiarę, kontynuujcie tę ofiarę.”

Marcel Lefebvre (1905–1991) francuski biskup katolicki, twórca schizmy

Źródło: s. 43

„Nigdy nie byłem za granicą. Wielkich malarzy dawnych i współczesnych znam tylko z reprodukcji.”

Zdzisław Beksiński (1929–2005) polski malarz, rzeźbiarz, fotografik i grafik komputerowy

Źródło: Zdzisław Beksiński: malował swoje sny, „Konfrontacje”, 1989 http://www.cialo-umysl-dusza.pl/strefa-dobrych-mysli/138-zdzislaw-beksinski-malowal-swoje-sny?start=1

„Trzeba się więc wyzuć ze wszystkiego, co nie jest koniecznie potrzebne, ograniczyć się do tego, bez czego obejść się nie można stanowczo. Różne drobiazgi, fatałaszki, nawet związane z pobożnością, jak: obrazeczki, medaliczki, książki itp., jeśli nie są konieczne, jeśli bez wiedzy przełożonych, stają się nieszczęściem – bo początkiem rozluźnienia dla duszy zakonnej. O, jakże ja uważać powinnam, by jaka igiełka, jaka niteczka nie przylgnęła do mojej duszy, nie stała się hamulcem wstrzymującym mój polot do Boga lub co gorsza nie oderwała mnie od Niego. Jak łatwo w zakonie zaplątać się niteczką i zasłonić sobie jakby pajęczyną widok Boga.”

Leonia Nastał (1903–1940) polska zakonnica

Pisma Sługi Bożej Leonii Marii Nastał siostry Profeski Zgromadzenia Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej w Starej Wsi, t. 1, s. 355.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, s. Janina Bernadeta Lipian – Polscy święci. Służebnica Boża Leonia Maria Nastał, t. 2, op. cit., s. 308.

O Bogu, O nieszczęściu, O książkach, O wiedzę

„O Boże, dodaj Ty mi sił i męstwa!
Przede mną przepaść czarna śmierci zieje;
Duch mój upada i dusza się chwieje
Na widok podłych szatanów zwycięstwa.”

Stanisław Korab-Brzozowski (1876–1901) polski poeta i tłumacz, przedstawiciel "fin de siècle'u" w literaturze Młodej Polski; jeden z najwybitniejs…

Źródło: Modlitwa

O śmierci, O Bogu

„jeśli tematem sztuki
będzie dzbanek rozbity
mała rozbita dusza
z wielkim żalem nad sobą

to co po nas zostanie
będzie jak płacz kochanków
w małym brudnym hotelu
kiedy świtają tapety”

Zbigniew Herbert (1924–1998) polski poeta

Wariant: Jeśli tematem sztuki
będzie dzbanek rozbity
mała rozbita dusza
z wielkim żalem nad sobą

to co po nas zostanie
będzie jak płacz kochanków
w małym brudnym hotelu
kiedy świtają tapety
Źródło: Dlaczego klasycy

O kochankach, O płaczu

„Podstawowe (…) objawy życia mistycznego, będące niczem innem, jak działalnością Ducha Św. w duszach naszych, należą do istoty życia nadprzyrodzonego i każdy chrześcijanin powinien je w sercu swem pielęgnować.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Przewodnik po literaturze religijnej
Źródło: s. 62.

Serce

„Gdy pomyślimy o pluralizmie u Rahnera, o zaprzeczaniu nieśmiertelności duszy, o negowaniu różnic między ciałem a duszą u Schillebeckxa, o odrzuceniu Boga transcendentnego u Marletha, o twierdzeniu Gregory Bauma, iż Bóg objawia się jako duch czasów, o negowaniu nieomylności Kościoła w kwestiach wiary i moralności u Künga oraz o wielu innych tezach - wówczas objawi się nam w przerażającej wyrazistości postępujące spustoszenie winnicy. Przerażające jest ono dlatego, że wszyscy ci teologowie nie niepokojeni nadal nauczają, wykładają, deklarują się jako katolicy, a także dlatego, że nie są ani usuwani ze stanowisk, ani suspendowani, ani oficjalnie potępiani. Jakżeż to nieodpowiedzialne postępowanie w dziedzinie teologii nie ma podminować Kościoła, a stopniowo - go zniszczyć?”

Dietrich von Hildebrand (1889–1977)

Spustoszona winnica
Źródło: s. 24

O Bogu, O wierze

„My, którzy przyjmujemy Najświętszą Eucharystię, powinniśmy być nisko pochyleni, a nie w pozycji stojącej. Czyżbyśmy byli równi Naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi? Czy to nie On zstąpił na obłokach niebieskich, aby nas sądzić? Czy nie powinniśmy, jak Apostołowie na Górze Tabor, ze strachu i zachwytu wobec blasku i wielkości Naszego Pana Jezusa Chrystusa rzucić się na ziemię, kiedy widzimy Go, jak przychodzi? Czy nie jest hańbą naszych czasów, kiedy stwierdzamy, że zanikł w nas konieczny szacunek dla Naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa? Zachowajmy w naszych sercach, w naszych duszach owego ducha uwielbienia, owego ducha głębokiej czci dla Tego, który nas zbawił, dla Tego, który umarł za nas na krzyżu.”

Marcel Lefebvre (1905–1991) francuski biskup katolicki, twórca schizmy

Źródło: s. 45

O strachu, O zachowaniu, Serce, Chrystus

„O duszo, co będziesz czuła, kiedy opuścisz ten świat? Zniknął ciasny, pewny, ograniczony świat i oto unosisz się w przestworzach albo pływasz w morzu – a świat ten znika na twoich oczach i oto zniknął! Cóż za nowy sposób myślenia!”

Johann Herder (1744–1803) filozof i pisarz niemiecki

Dziennik mojej podróży z roku 1769
Źródło: s. 11.

O świecie, O myślach, O myśleniu

„Poezja jest drugą twarzą duszy.”

Odisseas Elitis (1911–1996) poeta grecki, noblista

„Front: sytuacja z duszą na ramieniu.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

„Od nie napisanych wierszy gnije dusza poety.”

Anna Janko (1957) polska poetka, pisarka, felietonistka, krytyk literacki

Dziewczyna z zapałkami

„Jestem Nikaraguańczykiem i czuję się dumny, że w żyłach moich, w stopniu większym niż jakakolwiek inna, płynie krew Indian amerykańskich, która przez atawizm nosi w sobie tajemnicę lokalnego i szczerego patriotyzmu (…) Jestem miejskim robotnikiem, rzemieślnikiem, jak się mówi w naszym kraju, a mój ideał ogarnia rozległy horyzont internacjonalizmu, prawo do bycia wolnym i do egzekwowania sprawiedliwości, nawet jeśliby osiągnięcie tego stanu doskonałego wymagało przelania krwi własnej i cudzej (…) Najbardziej szczycę się tym, że pochodzę z łona uciśnionych, którzy są duszą i nerwem naszej rasy.”

Augusto Sandino (1895–1934)

Źródło: Zbigniew Marcin Kowalewski, Guerilla latyno-amerykańska, op. cit., s. 20–21.

O tajemnicy, O sprawiedliwości

„Popieramy Stany Zjednoczone, Wielką Brytanię, Hiszpanię i innych, którzy zostali zaatakowani. To nasza wojna. To wojna o pakistańską duszę.”

Asif Ali Zardari (1955)

o „wojnie z terroryzmem”. Źródło: Joanna Irzabek, Asif Ali Zardari z Pakistanu - zagadka nawet dla wróżbitów Prezydent na żółtych papierach, polityka.pl, 8 września 2008 http://www.polityka.pl/swiat/przegladyprasy/267429,1,asif-ali-zardari-z-pakistanu---zagadka-nawet-dla-wrozbitow.read

O wojnie

„Nieraz przekonywałem Leppera i Wierzbickiego, że wieś to potężny rynek, 8 mln dusz do wzięcia. Zamiast toczyć spory, trzeba to pokojowo podzielić.”

Władysław Serafin (1950) polski polityk

Źródło: polityka.pl, 10 czerwca 2006 http://archiwum.polityka.pl/art/chlopska-dola,372111.html

„Mam duszę Hamleta, ale publiczność skierowała mnie na inne tory. Widzowie lubią mnie w rolach charakterystycznych – komediowych. Ja jednak nie mam wizerunku komika, tak jak na przykład Janek Kobuszewski czy Wiesio Gołas. Oni wystarczy, że pokażą się na scenie i widzowie eksplodują śmiechem. Ja muszę popracować, żeby uzyskać efekt komediowy. Sam z siebie nie jestem zabawną postacią. Mam nadzieję, że się tego nauczyłem.”

Marian Opania (1943) aktor polski

Źródło: oficjalna strona Mariana Opani http://www.marianopania.pl/index.php?opania=kabaret

O śmiechu

„Rzadko na moich wargach –
Niech dziś to warga ma wyzna –
Jawi się krwią przepojony,
Najdroższy wyraz: Ojczyzna.

Widziałem, jak się na rynkach
Gromadzą kupczykowie
Licytujący się wzajem,
Kto Ją najgłośniej wypowie.

Widziałem, jak między ludźmi
Ten się urządza najtaniej,
Jak poklask zdobywa i rentę,
Kto krzyczy, że żyje dla Niej.

Widziałem, jak do Jej kolan –
Wstręt dotąd serce me czuje –
Z pokłonem się cisną i radą
Najpospolitsi szuje.

Widziałem rozliczne tłumy
Z pustą, leniwą duszą,
Jak dźwiękiem orkiestry świątecznej
Resztki sumienia głuszą.

Sztandary i proporczyki,
Przemowy i procesyje,
Oto jest treść Majestatu,
Który w niewielu żyje.

Więc się nie dziwcie – ktoś może
Choć milczkiem słuszność mi przyzna –
Że na mych wargach tak rzadko
Jawi się wyraz: Ojczyzna.”

Jan Kasprowicz (1860–1926) polski poeta, dramaturg, krytyk i tłumacz

Źródło: Księga ubogich, XL

O ojczyźnie, Serce

„Stefania Grodzieńska, świetna polska tancerka, odznaczająca się oryginalną urodą i niezwykłym wdziękiem młodocianej postaci. Ciemna brunetka, smukła, wiotka, o wyrazistych oczach. Cicha i spokojna, ale gdy dojdzie do tańca, to ta cicha woda brzegi rwie. Taka jest wtedy pełna tańca, tak wyładowuje z siebie kipiący nadmiar taneczności wzbierający w jej duszy.”

Stefania Grodzieńska (1914–2010) aktorka i pisarka polska

O Stefanii Grodzieńskiej Źródło: „Film”, 1937 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20985

O wodzie, O czytaniu, O tańcu

„Suma wszystkich podatków nie jest w Polsce na poziomie średniej europejskiej. Jest znacznie poniżej średniej. Średni udział wydatków publicznych (czyli z grubsza podatków) w PKB to w Unii 49 proc. A w Polsce 43 proc. Po drugie, ważne jest, kogo podatki w różnych krajach „duszą”. W Polsce zdecydowanie nie „duszą” zamożnych. Natomiast – zwłaszcza na tle Unii – duszą mniej zamożnych.”

Jacek Żakowski (1957) dziennikarz polski

Źródło: Bogatsi, ale biedniejsi, wyborcza. pl, 6 sierpnia 2012 http://wyborcza.pl/1,75968,12264934,Bogatsi__ale_biedniejsi.html#ixzz22mgMp15O

„Polacy wyjątkowo wręcz chcieliby być lubiani, a przede wszystkim doceniani od bieguna po biegun i w każdym punkcie równika. Jesteśmy wszakże przedmurzem, pierwsi stawiliśmy czoło, urodziliśmy papieża, zwyciężyliśmy komunizm i wynaleźli lampę naftową. Poza tym Polakami byli m. in. Apollinaire, Batory, Chopin, Conrad, Kopernik, Matka Boska czy Wit Stwosz. Obiektywnie więc od świata nam się należy, a jak nie, to antypolonizm. Ze swej strony, bliżej niż za oceanem, lubimy mało kogo. Niemcy to bezduszni pedanci i rozwrzeszczani w stadach piwosze, myślący wiecznie o Drang nach Osten i podporządkowaniu szlachetnych Słowian. Rosjanie – zapite prymitywy z niewolniczymi duszami niezdolnymi do demokracji, dybiące na nas od wschodu. Żydzi – brudni oszuści marzący o władzy nad globem, a na razie panoszący się w rządach, bankach i przemyśle rozrywkowym, nienawidzący też wszystkiego co czyste i chrześcijańskie. To oczywiście tylko śmieszne takie stereotypy, których zainteresowani powinni nie brać pod uwagę i wielbić nas pomimo. Z kolei niemieckie marzenia o wykupywaniu polskiej ziemi, spiski żydowskie i azjatyckie okrucieństwo Rosjan to przecież bezstronne stwierdzenie faktów, które jako takie nie mogą nikomu ubliżać”

Ludwik Stomma (1950) polski antropolog kultury i etnolog

Źródło: Radość we czworo, „Polityka”, nr 50 (2380), 14 grudnia 2002.

O marzeniach, O demokracji, O matce, Myślący

„Weszliśmy w cały szereg szczegółów, aby wykazać prawdę, która już a priori wydawała się oczywistą, a mianowicie, że kapłan obowiązany jest do świętości życia z racji swych zadań kapłańskich względem dusz. Łatwo ten jego obowiązek ująć w jedno krótkie zdanie: mając pracować nad tem, aby ziemia promieniowała chwałą Bożą, aby się na niej Imię Boże święciło, powinien on w pierwszej linji sam własnem życiem chwałę Bożą szerzyć i całem swem postępowaniem przynosić cześć Świętemu Imieniu swego Boga i Pana, które wciąż ma na ustach.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Królewskie kapłaństwo
Źródło: s. 64

O Bogu

„Miłość jest dziwną syntezą egoizmu i altruizmu; bywają wypadki, w których z drapieżnym egoizmem jest bardziej do twarzy niż z flegmatycznym zrzeczeniem się praw swoich. Gdy dusze mają się stać wzajemnie swoją własnością, wtedy ustają „zasadnicze prawa człowieczeństwa.””

Karol Irzykowski (1873–1944) polski prozaik, dramaturg i krytyk literacki

Aforyzmy
Źródło: s. 46

O miłości, O egoiźmie

„To dusza czyni ludzi bogatymi.”

Seneka Młodszy (-4–65 p. n. e.)

Animus est, qui divites facit. (łac.)

O ludziach

„Piękność Boża, piękność błyska mi w duszy i rani, i porywa, i męczy, a tu: ani ująć, ani objąć, ani zobaczyć nie można, takie te Boże reflektory ukryte, a ciskające rozmaite światła. Ta piękność niepojęta Boga, to głód straszliwy, to puszcza bezludna.”

Bernardyna Maria Jabłońska (1878–1940) zakonnica polska, błogosławiona Kościoła katolickiego

fragment zapisków z rekolekcji 1 stycznia 1933.
Wariant: Piękność Boża, piękność błyska mi w duszy i rani, i porywa, i męczy, a tu: ani ująć, ani objąć, ani zobaczyć nie można, takie te Boże reflektory ukryte, a ciskające rozmaite światła. Ta piękność niepojęta Boga, to głód straszliwy, to puszcza bezludna. [fragment zapisków z rekolekcji 1 stycznia 1933. ]
Źródło: o. Joachim Roman Bar, o. Władysław Kluz, Polscy święci. Służebnica Boża Bernardyna Jabłońska, t. 11, op. cit., s. 241.

O głodzie, O Bogu

„Kiedy i co wielkiego uczynił chłop polski, ażeby na cześć jego składać całopalenie z własnego, wyżej stojącego jestestwa?.”

Bronisław Ferdynand Trentowski (1808–1869) filozof i pedagog polski

Źródło: Wizerunki duszy narodowej, cyt. za: Kronika Polski. Marzenia i klęska: 1847-1864, Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński, Kraków, 1998, s. 14.

O marzeniach

„Kult dusz zmarłych przejawiał się w modłach i ofiarach, przede wszystkim w ucztach zadusznych, a zarazem po zgonie w stypie, po staropolsku strawie, po chorwacku karminie, po starorusku triznie (…). Zapisy folklorystyczne z ziem polskich mówią o pozostawianiu miejsca przy stole dla nieboszczyka w czasie tego „bożego obiadu”. Na Białorusi w czasie takiej uczty gospodarz wzywa przodków, zwracając się do nich: „Święci dziadowie, chodźcie do nas wieczerzać, proszę was na wieczerzę”. Niekiedy odbywa się to przy grobie, co należałoby uznać za formę starszą, której liczne inne elementy przechowała bałkańska kultura ludowa. Zmonumentalizowane przez Adama Mickiewicza dziady to poetycka synteza wierzeń i obyczaju litewskiego, białoruskiego i ukraińskiego, wierna w wielu szczegółach, pozbawiona jednak autentycznego modelu obrzędu wywoływania dusz.”

Aleksander Gieysztor (1916–1999) polski historyk mediewista

Mitologia Słowian
Źródło: s. 259–260.

O czasie, O zmarłych

„Znalezienie Lindy Lee zajęło mi 56 lat i warto było na nią czekać. Mężczyzna musi wejść w wiele kobiet, zanim znajdzie tę jedyną, i jeśli dopisze mu szczęście, trafi na nią. Mężczyzna wiążący się z pierwszą lub drugą kobietą, napotkaną w życiu, jest ignorantem; nie ma pojęcia o kobietach. Mężczyzna musi pobrać nauki, a to nie polega jedynie na spaniu z kobietami, wyjebaniu ich raz czy dwa; oznacza ż y c i e z kobietami przez miesiące i lata. Nie winię mężczyzn, którzy się tego obawiają – to oznacza podawanie duszy na otwartej dłoni. Oczywiście niektórzy mężczyźni po prostu przyzwyczajają się do kobiet, poddają się, wejdą, jak mówią, i o to chodzi, to najlepsze, co mogą zrobić.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Szekspir nigdy tego nie robił

O kobietach, O mężczyznach, O szczęściu, O nauce

„Narodzie, Białoruski Narodzie!
Ciemnyś ty i ślepy, jak ten kret w ogrodzie.
Tobą zawsze pogardzano,
Ciebie z jarzma nie spuszczano
Twoją duszę okradziono, –
Nawet Ci języka nie pozostawiono.”

Maksim Bahdanowicz (1891–1917) białoruski poeta, krytyk literacki, historyk

Народ, Беларускі Народ! Ты – цёмны, сляпы, быццам крот. Табою ўсягды пагарджалі, Цябе не пушчалі з ярма I душу тваю абакралі, – У ёй нават мовы няма. (białorus.) Źródło: wiersz Narodzie, Białoruski Narodzie! http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Narodzie,_Białoruski_Narodzie!&useskin=monobook, 1913

„Gdy Rosjanin się uśmiecha, stoi na granicy płaczu. Bo rzeczywistość wcale nie jest śmieszna. Istnieją trzy sposoby radzenia sobie z nią: można pić, postradać zmysły albo się śmiać.”

Boris Reitschuster (1971) niemiecki dziennikarz i publicysta

Źródło: P. Wilk, Rosyjska dusza umiera http://www.rp.pl/artykul/9131,498823.html, „Rzeczpospolita”, 24 czerwca 2010

O uśmiechu, O piciu, O rzeczywostości, O wilkach

„Dom to miejsce, gdzie dusza rozbiera się do naga. Dom to miejsce, gdzie można zdjąć maskę i dać się domowi pogłaskać po policzku. Dom kołysze do snu. Dom nie ocenia, nie rozlicza, dom kocha bezwarunkowo i bezinteresownie. Tylko dom tak kocha. Jeśli jest prawdziwym domem.”

Agnieszka Kacprzyk (1980)

Źródło: Klinika kukieł

O domu, O zdjęciach, Kochać się

„Nie chcę, aby wyrok na mnie wykonany stał się powodem zemsty krwi. Był on zgodny z prawem i życzeniem moim, był zatem sprawiedliwy, więcej – był potrzebny. Śmierć moja jest koniecznym uzupełnieniem mego czynu. Bez niej był on nie tylko bezpłodny, ale leżałby na nim cień mordu. Śmierć to zatrze, czyn mój zakwitnie dopiero podlany krwią moją. Zakwitnie to znaczy przemówi do Narodu. Głupcy i hipokryci widzą w nim akt szaleństwa albo fanatyzmu. Tak nie jest! Byłoby źle z Polską, gdyby odrobina charakteru wystarczała aby być uznanym za wariata, a odrobina uczucia wychodzącego poza normy przeciętne dawała kwalifikacje na fanatyka. Czyn był straszny, bo musiałem uderzyć w naród. Nie słowem bezsilnym, lecz gromem. Gromem równym tej hańbie, jaką go opanowała spółka cynicznych hultajów i jawnych wrogów Polski. Musiałem uderzyć gromem, aby zbudzić tych co mniemają, że Polska już się ciałem stała, że minął czas wysiłków i ofiar i że broń można już złożyć. Tak nie jest! To, na co patrzą oczy nasze, nie jest jeszcze Polską. Nie o takiej śniły wielkie serca poetów naszych, nie za taką cierpiały, walczyły i ginęły pokolenia. (…) To jest dopiero Polska Piłsudskiego, Judeo-Polska. Naród polski do władzy w niej jeszcze nie doszedł. Polskę prawdziwą trzeba dopiero zdobyć i zbudować. W walce o nią niech się hartuje dusza pokoleń. Od udziału w tej walce nie zwalnia nikogo ani wiek, ani stanowisko społeczne, ani przynależność lub nieprzynależność do partii. Trzeba ją zacząć od zwycięstwa nad sobą, od pokonania własnej słabości.”

Eligiusz Niewiadomski (1869–1923) malarz polski, zabójca prezydenta Narutowicza

przesłanie napisane w celi.
Źródło: Do wszystkich Polaków

O śmierci, O wariatach, O emocjach, O zemście

„Złość jest chorobą duszy…”

Eliza Orzeszkowa (1841–1910) polska pisarka

Źródło: …I pieśń niech zapłacze http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=26114&dirids=1, wyd. Gebethner i Wolff, Warszawa 1905, s. 91.

„Bo ja i mikrofon: tupolew i brzoza,
żenię się z miastem i wnoszę swój posag,
dusza Biggiego i Cześka Miłosza.”

Taco Hemingway (1990) polski raper, znany też jako FV, albo Fifi

Trójkąt warszawski
Źródło: utwór 900729

„W tej epoce bardzo potrzebujemy miłości, a przez to słowo – miłość – rozumiem wszystkie więzy, wszystkie myśli, które mogą powiązać dwie rozumiejące się dusze. Harmonia wszechświata wymaga, aby – gdy wszystko się kruszy, parę dusz przynajmniej, parę umysłów łączyła jedność, zbliżenie i miłość tak silna, jak silna jest nienawiść innych”

Zygmunt Krasiński (1812–1859) polski poeta i dramatopisarz

Źródło: Listy Krasińskiego do Delfiny Potockiej, opr. Z. Sudolski, t. 2, list z 23 września 1832, s. 12.

O miłości, O nienawiści, O myślach, O myśleniu

„Anioł zamieszkujący wnętrze człowieka nigdy nie zdoła całkowicie pokonać demona, z którym dzieli ludzką duszę, a dzieje się tak nawet w społeczeństwach rozwiniętych, przekonanych, że zdołały się odeń uwolnić.”

Mario Vargas Llosa (1936) pisarz peruwiański

Prawda kłamstw
Źródło: Wołanie z otchłani (hiszp. El llamado del abismo) – Śmierć w Wenecji (1913), Tomasz Mann

O śmierci, O aniołach

„Po babce Rosjance mam przepastną duszę i pewnie dlatego w moich spektaklach najważniejsze są nadzieja, wiara i miłość.”

Stanisława Celińska (1947) polska aktorka

Źródło: Małgorzata Piwowar, Radość życia przyszła z wiekiem, „Rzeczpospolita” nr 140 - „Tv Magazyn”, 17 czerwca 2011 http://www.rp.pl/artykul/9131,674949_Radosc_zycia_przyszla_z_wiekiem.html

O miłości, O wierze, O nadziei, O wieku

„Zniechęcająca jest myśl o żeglowaniu sześćdziesiąt, pięćdziesiąt, czterdzieści, dwadzieścia lat po tym morzu życia, przy braku w naszej duszy zagrzewającego ją przekonania, odległej nadziei. To tak, jakby wiosłować niczym najemnik lub galernik dookoła tego samego horyzontu, płaskiego i okrągłego jak talerz, z którego nie sposób uciec. To mdłe istnienie przeraża mnie. To dlatego szukam czegoś, co przypominałoby tego, co zostało zaczęte w moich myślach. Realizacja nie jest trudna, jeśli wspomaga ją wiara.”

Charles Maurras (1868–1952)

Źródło: La dentelle du rempart. Choix de pages civiques en prose et en vers (1886–1936), Paryż 1937, s. 142.

O wierze, O myślach, O myśleniu, Odległy

„Prawdziwa rewolucja jest o wiele bardziej skomplikowana. Naprawa dotyczy nie maszynerii państwa, ale tajemnego życia każdej duszy.”

Léon Degrelle (1906–1994) belgijski polityk faszystowski

„Oczy są oknami dusz.”

Guillaume Salluste du Bartas (1544–1590)

1578

„Kościół, tracąc poczucie władzy politycznej nad duszami, które miał w czasie stanu wojennego, postanowił zrekompensować je sobie, przejmując władzę nad prokreacją, bo w ten sposób mógł kontrolować kobiety i społeczeństwo.”

Magdalena Środa (1957) polska filozof, etyk, działaczka państwowa

Źródło: Aleksandra Pawlicka, Ta straszna Środa?, op. cit., s. 179.

O kobietach, O czasie

„Jego syn przeszedł do historii jako jeden z największych bohaterów ludowych Anglii. Ryszard I, znany jako Lwie Serce, był w każdym calu księciem-wojownikiem. Wysoki, złotowłosy mężczyzna o nieskazitelnej cerze niczego nie miłował tak jak wojny i bitew. Był homoseksualistą i jego małżeństwo z Berengarią z Nawarry nigdy nie zostało skonsumowane. Jego wielką miłością był francuski król Filip, z którym wyruszył na wyprawę krzyżową. (…) Ryszard traktował Anglię głównie jako bank finansujący jego wyprawy krzyżowe. Był jednym z najmężniejszych rycerzy w historii chrześcijaństwa, ale wycisnął z Anglii wszystkie pieniądza. Daleko mu było do bohatera, o którym mówi legenda. W 1191 roku kazał wymordować prawie trzytysięczny garnizon w Acre. Jeden z jego współczesnych twierdził, że Ryszard był wielkim rycerzem, ale jego dusza łaknęła krwi. Zginął wcale nie w czasie wyprawy krzyżowej, ale podczas niewielkiej wyprawy grabieżczej. Został trafiony z kuszy w ramię i wdała się gangrena.”

Ryszard I Lwie Serce (1157–1199) król Anglii

Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 8385763058, s. 32–33.

O małżeństwie, O wojnie, O historii, O czasie

„Ulf kładł nam do głowy, by się nie poddawać. Nigdy. Nie miał na myśli, by nigdy nie składać broni, ale by nie poddawać się w sobie, w duszy. Twierdził, że można uciec z każdej niewoli, a walczyć czymkolwiek, co znajduje się wokół. Byle nie przestać myśleć.”

Jarosław Grzędowicz Pan Lodowego Ogrodu

Postać: Filar
Pan Lodowego Ogrodu
Źródło: Tom 4

O myślach, O myśleniu

„Opowiada mężowi, jak wygląda śmierć: duszy nie ma, znaku nie ma. My jesteśmy, dodaje pocieszająco, ale mąż mówi, że i to jest coraz mniej pewne.”

Hanna Krall (1935) polska pisarka i dziennikarka

Król kier znów na wylocie

O śmierci

„W tomizmie człowiek jest duszą i ciałem. W sztuce prawdą i zmyśleniem.”

Manuela Gretkowska (1964) pisarka polska

Obywatelka

„Istnieją rzeczy gorsze niż rany i śmierć. Jeśli twój duch i twoja dusza ulegną nieodwracalnemu zniszczeniu, co ci przyjdzie z tego, że nadal możesz reagować na bodźce, oddychać, wydalać i spełniać wszystkie inne funkcje istot żywych?”

John Marsden (1950) Pisarz australijski

Seria Jutro, Jutro 5: Gorączka

O śmierci

„Och, biedne dusze wszystkich umarlaków złapanych w niezniszczalną materię, nie mogące się zestarzeć ani umrzeć.”

Anne Rice (1941) pisarka amerykańska

Królowa potępionych

„Chcąc poznać, jaka dusza zamieszkuje w czyimś ciele, obserwujemy, w jakim to ciało lubuje się otoczeniu, bo jeśli panują w nim nieporządek i pomieszanie, taki sam nieporządek i pomieszanie panują w jego duszy.”

Leonardo da Vinci (1452–1519) malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof

„Na dnie sprawy narodowej leży zawsze interes kapitalistów. Jedności narodowej nie może być tam, gdzie jest wyzysk; gdzie jedni duszą drugich, tam nie może być braterstwa.”

Edward Abramowski (1868–1918) polski filozof i działacz polityczny

Źródło: Robotnicy wiejscy cierpią biedę, bo panowie ich pracę wyzyskują w: Edward Abramowski, Pisma, tom IV http://dir.icm.edu.pl/pl/Pisma/Tom_4/107, Warszawa 1928

O cierpieniu