Cytaty o charakterze
strona 5

„Szkoda, że Halina (…) nie dożyła do świtania, kiedy skona ciemność i nad Białorusią zaświeci nowy dzień. Ten dzień już się zbliża. Stuka do naszych drzwi. (…) Halina Siamdzianawa była osobą sumienną i trzymającą się zasad, z twardym charakterem i przenikliwym rozumem. Wiedzieliśmy, że w taktycznych kontaktach z naszymi przeciwnikami politycznymi jej nie przestraszą, nie skrzywią, nie domówią się i nie oszukają. (…) Halina Siamdzianawa wybrała naszą drogę – drogę walki o prawdę, o sprawiedliwość, o demokrację i wolność, o niepodległość Białorusi, drogę męczeńską, drogę ciężką, drogę wieczną…”

Halina Siamdzianawa (1947–2011) białoruska polityk

O Halinie Siamdzianawej

O sprawiedliwości, O demokracji, O wolności, O walce

„Czymś innym jest wiedza naukowa a czymś innym polityka. Uniwersytet nie jest właściwym miejscem dla załatwiania interesów partyjnych oraz osobistych interesów, do czego zmierza kwestionowana przeze mnie uchwała. Ma ona charakter polityczny i stanowi próbę wciągnięcia naszego Wydziału w walkę polityczną. Pod pozorami troski o demokrację kryje się w uchwale dążenie do przejęcia władzy przez jej inspiratorów. Uchwała została napisana przez tych lub z inspiracji tych, którzy utracili władzę polityczną i przywileje w rezultacie ostatnich wolnych wyborów parlamentarnych. Wyrazem rzeczywistej wolności obywatelskiej – którą uchwała kwestionuje – jest chociażby możliwość jawnego organizowania przez twórców tej uchwały oporu prawników polskich wobec legalnie wybranej władzy. Nie wdając się w dyskusję ze stwierdzeniami uchwały, chcę podkreślić, że w czasie długiej kadencji rządów PO nie było prób podejmowania na naszym Wydziale uchwał krytykujących oczywiste nieprawidłowości rządów Platformy Obywatelskiej.”

Maria Szyszkowska (1937) polska działaczka polityczna, filozof

zdanie odrębne do uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 12 grudnia 2016 w sprawie naruszania ładu konstytucyjnego przez władze państwowe Rzeczypospolitej. Źródło: Stanowisko odrębne w związku z uchwałą Rady Wydziału Prawa i Administracji UW w dniu 12 XII 2016 http://strony.wpia.uw.edu.pl/zarzadzeniauchwaly/files/2016/12/201612141453_0001.pdf, wpia.uw.pl, 12 grudnia 2016.

O demokracji, O wiedzę, O wolności, O czasie

„Liczba niedojrzałych mężczyzn przyjmuje charakter epidemii.”

Zbigniew Lew-Starowicz (1943) polski lekarz, ekspert seksuologii

Źródło: interia.pl, Populacja Piotrusiów Panów http://kobieta.interia.pl/uczucia/news-populacja-piotrusiow-panow,nId,433222

O kobietach, O emocjach

„To zwycięstwo wcale mnie nie cieszy. Owszem, udowodniliśmy rywalom, niekoniecznie zawodnikom, ale zwłaszcza wszystkim otaczającym zespół, że jesteśmy lepsi, ale tego meczu nie powinno wcale być. Moi Czeczeńcy przed meczem powiedzieli jednak, że jeszcze raz wyjdą i dadzą z siebie wszystko. Taki mają charakter.”

Ryszard Skutnik (1948)

o powtórzonym 2 maja 2011 meczu z Warmią Olsztyn w ćwierćfinałach fazy play-off PGNiG Superligi. Źródło: Skutnik: Wyjdziemy powalczyć, vivetargi.pl, 2 maja 2011 http://vivetargi.pl/pl/aktualnosci/klubowe/717,skutnik_wyjdziemy_powalczyc.html

O zwycięstwie

„Dla Polaków nadszedł czas uznania „kolonialnego” charakteru ich obecności na Ukrainie, z której w końcu zostali wygnani. Możemy dyskutować i twierdzić, że bardzo dawne panowanie Polaków na prawym brzegu Dniepru – przez ponad cztery stulecia – miało raczej charakter feudalny, co potwierdzają rusińskie korzenie wielu znacznych rodów (acz daleko nie wszystkich) spolonizowanych od XVII wieku, lecz zarówno sposób traktowania miejscowej ludności, jak i typ gospodarki latyfundialnej, nastawionej przede wszystkim na eksport, przypomina nade wszystko system kolonialny właśnie.”

Daniel Beauvois (1938)

Źródło: Trójkąt ukraiński. Szlachta, carat i lud na Wołyniu, Podolu i Kijowszczyźnie 1793–1914, Lublin 2005, str. 725.

O ludziach, O czasie, O wieku

„Jako generał o. Joseph William Tobin zdziałał bardzo wiele dla dobra Kościoła. Był m. in. wiceprzewodniczącym Unii Przełożonych Generalnych w Rzymie. Brał też udział w ostatnim synodzie, gdzie miał swoje wystąpienie, zresztą bardzo dobrze przyjęte. To typowy misjonarz redemptorysta. Swoją osobą zaświadcza o charakterze misyjnym Kościoła.”

Zdzisław Klafka (1959)

Źróło: Sakra byłego generała redemptorystów, naszdziennik.pl, 6 października 2010 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20101006&typ=wi&id=wi11.txt

„Człowiek czynu bardziej jest skłonny patrzeć na ludzkie charaktery przez pryzmat swych interesów niż przez wzgląd na nie same i dlatego jego sąd wypaczony jest przez namiętności. Gdy zaś filozof kontempluje w swej samotni ludzi i ich zachowania, jego abstrakcyjne podejście do przedmiotu badań jest tak chłodne i beznamiętne, że na żadną emocję nie ma tam miejsca i rzadko kiedy czuje on różnicę pomiędzy występkiem a cnotą. Historia – znajdując się pomiędzy tymi skrajnościami – ogląda rzeczy z właściwego punktu widzenia.”

David Hume (1711–1776) brytyjski filozof, pisarz i historyk

Źródło: O studiowaniu historii (ang. Of the Study of History) (1741), tłum. Piotr Michalski

O ludziach, O zachowaniu, O historii

„Charakter państwa poznaje się po tym, jacy ludzie siedzą w więzieniach.”

Ilona Bodden (1940–1985)

O ludziach

„W sierpniu tego samego roku na skutek politycznego podburzenia wybuchły zamieszki (Putsch), wtedy to miały miejsce zacięte walki uliczne i wielu zostało rannych a nawet utraciło życie.
Wielce czcigodny dr Mielęcki (gotykiem: Milenski), który zaopiekował się rannymi i ich opatrywał, sam poniósł straszliwą śmierć przez fanatycznych i odczłowieczonych ludzi. (Podkreślenie autora) Nie dość okrutnego pastwienia się, w którym śmiertelnie go zatratowano (dosłownie: todegetroten), to nadto wleczono konającego dobrodzieja ludzkości do brudnej rzeki Rawy aby go utopić.
Tak oto niemiecka odwaga zemściła się na dobroczyńcy ludzkości, bo on się jako Polak deklarował i tego nie ukrywał.
Wszyscy obywatele Katowic, którzy znali szlachetny charakter zmarłego, byli przerażeni takim okrucieństwem i nienawiścią rasową”

Andrzej Mielęcki (1864–1920) polski działacz na Śląsku, lekarz

narodową
Źródło: fragment niemieckiego rękopisu z 1920 roku. Rękopis, sporządzony w pisowni gotyckiej jest autorstwa zakonnicy – kronikarki Domu Sióstr św. Elżbiety w Katowicach.

O życiu, O śmierci, O ludziach, O domu

„Przekształcenie w spółki akcyjne, tak samo jak przekształcenie we własność państwową, nie usuwa kapitalistycznego charakteru sił wytwórczych. O ile idzie o spółki akcyjne, jest to zupełnie jasne. Co się zaś tyczy nowoczesnego państwa, to jest ono tylko organizacją, którą stwarza sobie społeczeństwo burżuazyjne celem uchronienia ogólnych zewnętrznych warunków kapitalistycznego sposobu produkcji przed zamachami zarówno ze strony robotników, jak ze strony poszczególnych kapitalistów. Nowoczesne państwo jest bez względu na swoją formę machiną w istocie swej kapitalistyczną, państwem kapitalistów, idealnym kapitalistą zbiorowym. Im więcej sił wytwórczych przejmuje ono na swoją własność, w tym większym stopniu staje się rzeczywistym kapitalistą zbiorowym, tym więcej obywateli wyzyskuje. Robotnicy pozostają robotnikami najemnymi, proletariuszami. Stosunki kapitalistyczne nie zostają zniesione, przeciwnie, zaostrzają się do ostatecznych granic. Ale doszedłszy do tych granic, zmieniają się w swoje przeciwieństwo. Państwowa własność sił wytwórczych nie rozwiązuje konfliktu, ale kryje w sobie formalny środek, możliwość jego rozwiązania. Rozwiązanie to może polegać tylko na faktycznym uznaniu społecznej natury nowoczesnych sił wytwórczych, czyli na uzgodnieniu sposobu produkcji, zawłaszczania i wymiany ze społecznym charakterem środków produkcji. A to się może dokonać tylko wtedy, gdy społeczeństwo jawnie i bez żadnych półśrodków ujmie w swoje ręce siły wytwórcze, które przerosły wszelki inny prócz społecznego sposób kierowania nimi.”

Fryderyk Engels (1820–1895) niemiecki filozof i rewolucjonista

Anty-Dühring (1878)

O naturze, O sile

„W jego czynach i charakterze znaleźliśmy wsparcie i nadzieję w owych pamiętnych dniach ciemności i bezprawia. Uczmy nasze dzieci i wszystkich na tej ziemi, że są ludzie dobrzy, tacy jak Henryk Sławik.”

Zvi Zimmerman (1913–2006)

Źródło: Marek Borucki, Wielcy zapomniani. Polacy, którzy zmienili świat – część 2, wyd. MUZA SA, Warszawa 2016, ISBN 978-83-287-0320-9, s. 378.

O dzieciach, O ludziach, O świecie, O wsparciu

„W milczeniu skanował te młode, miękkie buzie. Niezdeformowane, niezbrukane twarze, które nie przeżyły jeszcze tego czasu, do jakiego miały prawo. Dopiero miały się kształtować, uzyskiwać charakter, a z upływem lat zesztywnieć, zmienić się w maskę skrywającą ich prawdziwe wnętrze.”

Jo Nesbø (1960)

Policja (2013)

O czasie

„Naszym obowiązkiem jest kształtowanie charakteru. Godne życie jest naszym wielkim i wspaniałym arcydziełem.”

Michel de Montaigne (1533–1592) filozof francuski

O życiu

„Liberalnych cyników i religijnych fundamentalistów łączy jedna wspólna cecha: jedni i drudzy utracili wiarę we właściwym sensie tego słowa. Symptomatyczne, że dla jednych i drugich twierdzenia dotyczące religii mają charakter quasi-empiryczny, pretendujący do bezpośredniej wiedzy.”

Slavoj Žižek (1949) słoweński socjolog, filozof, psychoanalityk i krytyk kulturalny

Źródło: Lacan. Przewodnik Krytyki Politycznej, Warszawa 2007.

O wierze, O religii, O wiedzę, Sens

„Charakter człowieka, jaki winny wyrabiać góry wysokie, wyraża się nie tylko w odważnym decydowaniu się na atak, ale także w umiejętności rezygnowania.”

Ludwig Purtscheller (1849–1900) alpinista austriacki

Wariant: Charakter człowieka wyraża się nie tylko w odważnym decydowaniu się na atak, ale także w umiejętności rezygnowania. Źródło: Cytaty o górach, alpinistyczne, wspinaczkowe, drytooling.com.pl, 9 stycznia 2013 http://drytooling.com.pl/serwis/art/artykuly/2136-cytaty-o-gorach-alpinizmie-himalaizmie-wspinaczce-wspinaczach?showall=&start=4

„Istnienie ludzkie bynajmniej nie ma charakteru daru, natomiast jest w każdym calu zaciągniętym długiem. Ściąganie go następuje w postaci ustanowionych przez to istnienie palących potrzeb, dręczących pragnień i bezmiernej nędzy. Na spłatę tego długu potrzeba z reguły całego życia, ale umorzone zostają przez to tylko odsetki. Spłata kapitału dokonuje się przez śmierć.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

Świat jako wola i przedstawienie
Źródło: t. 2

O śmierci

„No, jeżeli stoi za nią ten wybitny mózg, to co innego. To kaliber porównywalny z bombą atomową. Jeśli atakiem na Ćwiąkalskiego pokieruje ten tytan intelektu, woli, czynu i charakteru, to rzeczywiście zaczynam się bać. Nocami będę spocony pod kołdrą przekręcać się z boku na bok, licząc barany i nie mogąc zasnąć ze strachu.”

Stefan Niesiołowski (1944) polityk polski, biolog

o Przemysławie Gosiewskim; komentarz do planów złożenia przez PiS wotum nieufności dla Ćwiąkalskiego. Źródło: dziennik.pl http://www.dziennik.pl/polityka/article120330/PiS_nie_daruje_Cwiakalskiemu.html

O strachu, O nocy

„Norwedzy są mili, uśmiechnięci, ale zdystansowani i z zasady trzymają się „w rodzinie”. Przyjaciele – tak, ale okazjonalnie. W Polsce ze znajomymi potrafimy się spotkać ot tak, bez okazji. Choć ja ze swoim charakterem, otwartością te bariery w Norwegii szybko przełamywałam.”

Sylwia Juszczak (1977) polska aktorka

Źródło: Iza Dawidowicz, Rodzina jest zawsze w mojej głowie, „Claudia” nr 3, marzec 2013 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/157016.html

O rodzinie

„Nie znosiłem bezwzględnej dyscypliny, która pozbawia człowieka własnej inicjatywy. Dyscypliny, która każe prężyć się przed innym człowiekiem, mimo że uważa się go za głupszego od siebie. Natomiast chętnie podporządkowuję się poleceniom takiego człowieka, który potrafi zaimponować mi wiedzą i twardym charakterem.”

Stanisław Grzesiuk książka Boso, ale w ostrogach

Boso, ale w ostrogach

„Pół cepra, pół górala ze mnie. Jestem podobny do ojca. I z wyglądu, i z charakteru. Wychowanie zawdzięczam jednak mamie.”

Henryk Gaertner (1922–2020)

Źródło: Teresa Bętkowska, Ojciec kochał – matka wychowywała, „Alma Mater” nr 156–157, kwiecień-maj 2013, s. 24.

O matce, O wyglądzie

„Zysk z kapitału i jego naturalnie stały charakter sprawiają, że czas wolny może rodzić się dzięki pracy i oszczędzaniu. To słodka perspektywa, którą każdy może mieć przed oczyma; to szlachetna rekompensata, do której każdy może dążyć.”

Frédéric Bastiat (1801–1850) francuski ekonomista

Kapitał i zysk z kapitału
Źródło: s. 166

O czasie

„Krytykować, potępiać i narzekać potrafi każdy głupiec – i większość głupców to robi. Ale aby zrozumieć i darować, potrzeba charakteru i samokontroli.”

Dale Carnegie (1888–1955)

Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi

O głupcach

„(…) ludzi poznaje się dobrze dopiero wtedy, kiedy się z nimi raz porządnie pokłóciło. Dopiero potem można oceniać ich charaktery.”

Anne Frank (1929–1945) Żydówka, autorka dziennika

O ludziach

„Bądź co bądź te tendencje polityczne oraz faktyczna zależność od rządu austriackiego w połączeniu z jaskrawie prononsowanum frontem antyrosyjskim, wszystko to tam, na gruncie zaboru austriackiego, z konieczności musiało ruchowi strzeleckiemu nadać charakter ugody i lojalizmu wobec rządu austriackiego, a przy ścisłym sojuszu, a raczej ścisłej zależności Austrii wobec Niemiec – także wobec rządu niemieckiego.”

Irena Pannenkowa (1879–1969)

o poglądach Piłsudskiego, dotyczących sprzymierzenia z Austrią, które po latach przedstawił Marszałek jako kwestię wyłącznie taktyczną.
Źródło: Daria i Tomasz Nałęcz, Józef Piłsudski – legendy i fakty, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1987, ISBN 8320319676, s. 139–140.

„Dziś w Polsce trudno jest zorganizować jakąkolwiek debatę publiczną bez ryzyka rozbicia przez skrajnie prawicową bojówkę. To nie ma charakteru incydentu, ale działania systemowego. To ma wpływ na debatę publiczną i stan wolności słowa. ABW, która z urzędu zwalcza faszyzm i przestępstwa popełniane z nienawiści, w ubiegłym roku znalazła siedem takich spraw. Rok wcześniej – sześć.”

Rafał Pankowski (1976)

Źródło: Miasto spotkań białej siły, „Newsweek”, 27/2013, s. 16.

O wolności, O sile

„14 marca w przestrzeni miejskiej Lhasy wybuchł gwałtowny incydent o charakterze kryminalnym, w tym walki, rozboje, grabieże i podpalenia. Zorganizowała to klika Dalaj, która z premedytacją doprowadziła do tego poprzez skrupulatnie przemyślany plan i zmowę z siłami separatystów w kraju i zagranicą.”

Qiangba Puncog (1947) polityk chiński pochodzenia tybetańskiego

na temat zamieszek w Lhasie i innych miastach Tybetu. Źródło: rp.pl, 17 marca 2008 http://www.rp.pl/artykul/107902.html

O sile, O walce

„Zahamowanie rozwoju duchowego może przejawiać się nie tylko w bezpośrednim popełnianiu przez ludzi dorosłych młodzieńczych czynów agresywnych, lecz również pośrednio w wywoływaniu takich zachowań u młodzieży i zachęcaniu młodszych do tych poczynań. Taka pośrednia działalność sprzyja wytwarzaniu nawykowego okrucieństwa, które może stać się trwałą cechą charakteru nowej generacji i przyczynić się do opóźnienia ewolucji psychicznej całego społeczeństwa w kierunku pokojowym i konstruktywnym. Jeśli osoba posiadająca skłonności agresywno-eksploatacyjne ma możliwości kształtowania charakteru młodzieży, może wywrzeć znaczny wpływ uwsteczniający i przyczynić się do nawrotu barbarzyńskiej dzielności. Takie jest właśnie opiekuńcze oddziaływanie wielu przedstawicieli kleru i innych filarów społeczeństwa na «brygady chłopięce» i podobne organizacje paramilitarne. To samo można powiedzieć o umacnianiu «ducha college’u», tworzeniu w college’ach rywalizujących drużyn sportowych i o podobnych zabiegach wychowawczych praktykowanych na wyższych uczelniach.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O młodzieży, O zachowaniu

„Czy chcemy zniszczenia Niemiec? – Nie. Byłoby to niszczenie cywilizacji europejskiej, która jest wspólnym dobrem całej Europy. (…) Pracowałem całe życie przeciw Niemcom, bo chciałem, żeby Polska żyła, zaś niemiecka polityka za cel sobie postawiła jej zgubę. Myliłby się wszakże ten, kto by sądził, że kieruje mną jakaś ślepa nienawiść do Niemców, lub że niezdolny jestem do sprawiedliwego sądu o wartości niemieckiego narodu. Wiele cech umysłowości i charakteru niemieckiego są przeciwne mojej polskiej psychice, cały szereg innych narodów jest mi bliższy duchowo, ale mam głęboki szacunek dla indywidualności każdego narodu i daleki jestem od potępiania wszystkiego, co mi jest obce. Byłbym szczęśliwy, gdyby stosunki wzajemne między nami a Niemcami mogły być zdrowymi stosunkami sąsiedzkimi, opartymi na wzajemnym szacunku, który by umożliwiał współdziałanie tam, gdzie to jest potrzebne. Niestety obawiam się, że wiele jeszcze czasu upłynie zanim do takich stosunków dojdzie. Do głębi niezdrowa psychologia narodu niemieckiego w stosunku do Polski przez długi czas jeszcze będzie źródłem nieubłaganej walki i straty sił, zarówno polskich, jak niemieckich, które by mogły być użyte na wielką pracę cywilizacyjną obu narodów.”

Roman Dmowski (1864–1939) polski polityk

Źródło: Izabella Wolikowska, Roman Dmowski. Człowiek, Polak, Przyjaciel, s. 124–125.

O życiu, O nienawiści, O stracie, O czasie

„Lubię te wszystkie sytuacje, gdy mój bohater jest nieprzewidywalny.(…) Lubię też grać sceny, które mają nieco komediowy charakter.”

Kacper Kuszewski (1976) aktor polski

Źródło: „To jest pana siostra, a to mama. Akcja!” - wywiad z Kacprem Kuszewskim, 3 listopada 2010 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/6490/To-jest-pana-siostra-a-to-mama-Akcja-wywiad-z-Kacprem-Kuszewskim.html

O siostrze

„Co jeśli zanieczyszczenia płynące z naszych wysp zagroziłyby istnieniu samych największych emitentów? Jaki charakter miałyby nasze dzisiejsze debaty w takich warunkach?”

Marcus Stephen (1969) polityk Nauru, sztangista

Źródło: ONZ nadal bierne, ziemianarozdrozu.pl http://ziemianarozdrozu.pl/artykul/1861/ONZ-nadal_bierne

„W tych dniach w Warszawie toczy się bitwa, jakiej charakter chyba trudno zrozumieć narodowi brytyjskiemu. To bitwa, w której czynny udział bierze tak ludność cywilna, jak i AK. (…) To wojna totalna. Przez minione dwadzieścia cztery dni linią frontu jest każda ulica miasta. Nieprzyjacielskie moździerze, artyleria i lotnictwo zbierają obfite żniwo wśród ludności. Nie można oszacować strat materialnych. Oczywiście, zamarło zwyczajne życie miasta.”

John Ward (1921–1995) Oficer brytyjskich sił powietrznych RAF, w czasie II wojny światowej działający w polskim podziemiu

depesza sierżanta RAF Johna Warda do rządu brytyjskiego w Londynie, Warszawa, 24 sierpnia 1944.
Źródło: Norman Davies Powstanie ’44, Wydawnictwo Znak, Kraków 2008, s. 394.

O życiu, O wojnie, O stracie

„Myślę, że istnieje różnica między tworzeniem muzyki a pisaniem piosenek, a dla mnie słowa są sednem, tam znajduje się charakter piosenki i jej historia. Fascynuje mnie jak postrzegana jest piosenka z perspektywy czasu, migawki, czy fotografii czasów, w których żył kompozytor. Czy jest to piosenka z początków XX wieku opowiadająca o reglamentacji i kolejkach po żywność, czy to Justin Bieber śpiewający „baby, baby, baby” otrzymuje się wgląd w mentalność kulturową i wartości społeczne, nadzieje i obawy.”

Hozier (1990)

o ewolucji muzyki popularnej i tworzeniu piosenek. Źródło: Neil McCormick, wywiad dla magazynu „ The Telegraph”, 30 listopada 2014, polskie tłumaczenie: Aleksandra Urbańska, sounduniverse.pl, 24 grudnia 2014 http://www.telegraph.co.uk/music/artists/hozier-im-a-gangly-introvert/

O historii, O myślach, O czasie, O wieku

„Wszystko można nabyć w samotności, prócz charakteru.”

Stendhal (1783–1842)

O samotności

„Święta religijne i święta w ogóle mają charakter daniny, ściąganej od społeczeństwa. Spłaca się ją poprzez zastępcze próżnowanie, a płynący z tego prestiż zostaje przeniesiony na osobę lub wydarzenia, na cześć których święto zostało ustanowione. Prawo do dziesięciny w formie świąt jest atrybutem wszystkich członków nadprzyrodzonej klasy próżniaczej i jest niezbędne dla ich dobrego imienia.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

„(…) wielkie charaktery, jak latarnie morskie, świecą daleko w ciemności.”

Karol Irzykowski (1873–1944) polski prozaik, dramaturg i krytyk literacki

Pisma. Czyn i słowo
Źródło: s. 662

„Został oczerniony. Cała ta nasza formacja została zniszczona, dorobiono nam gębę. Bogatych chłopów, pijaków, erotomanów, same bzdury. Ja nie zaprzeczam, że z Andrzeja nieraz wychodziło to chłopstwo. Zarechotał nie tam, gdzie było trzeba, mi się to też nie podobało. Ale trzeba wiedzieć, skąd on i wielu jego współpracowników wyszli. Z jakiej biedy, wsi, PGR-ów. Jak na takie warunki startu, to Lepper okazał się niezwykle zdolnym, wybitnym człowiekiem. Tylko że tym porządnym, warszawskim politykom ani taka partia jak Samoobrona nie była do niczego potrzebna, ani taki przywódca jak Lepper. I pozbyli się nas skutecznie.”

Lech Woszczerowicz (1940) polski ekonomista i polityk

Źródło: Lech Woszczerowicz o Lepperze: to był mocny charakter, gazeta.pl, 5 sierpnia 2011 http://trojmiasto.gazeta.pl/trojmiasto/1,35612,10072500,Lech_Woszczerowicz_o_Lepperze__to_byl_mocny_charakter.html

„Psy są bez charakteru. W porównaniu z kotami to lokaje.”

Włodzimierz Kalicki (1955)

Kot typu Stealth

O psie

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Źródło: Nie w rzędzie czyli „w poprzek” – rozmowa Józefa Plessa – „AKANT” Nr 4/2000

„(…) nic tak nie rozwija, jak zdrowa rywalizacja. Uważam, że tylko konkurencja skłania nas do ciągłego rozwoju. W świecie mody nie liczy się tylko talent artystyczny, ale także wiele innych cech charakteru, niezbędnych do wybicia się, przetrwania na trudnym, konkurencyjnym rynku.”

Joanna Przetakiewicz (1967)

Źródło: Anna Kaplińska-Struss, Joanna Przetakiewicz: Rozpieszczam kobiety, gala.pl, 8 kwietnia 2014 http://www.gala.pl/wywiady-i-sylwetki/joanna-przetakiewicz-rozpieszczam-kobiety-15150?strona=6

O kobietach

„Tylko wzorowanie się na wielkich i kryształowo czystych charakterach rodzi piękne idee i szlachetne czyny.”

Albert Einstein (1879–1955) fizyk niemiecki, noblista

„Choć nie miał łatwego życia, zawsze ujmował wszystkich pogodą ducha, optymizmem. Bardzo lubił nucić sobie coś wesołego pod nosem. Pamiętam, jak kiedyś zapomniał się i podśpiewywał także na pogrzebie. Dopiero po dyskretnym szturchnięciu przez mamę zmienił tonację na bardziej stosowną do charakteru uroczystości.”

Hanka Bielicka (1915–2006) polska artystka kabaretowa

o swoim ojcu. Źródło: „Rzeczpospolita”, 9 listopada 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/mamwie.htm

O optymiźmie, O pogodzie

„Do dzisiaj cenię takie kapele, jak Brygada Kryzys, które były i dobre, i ważne, a ich muzyka miała charakter uniwersalny. Natomiast punkowcy, którzy odnotowywali największe sukcesy na fali koniunktury, na początku lat 90., po prostu nie przetrwali. Ich muzyka była przywiązana do danego momentu i kiedy ten moment minął, naturalną koleją rzeczy odeszła do krainy cienia.”

Maciej Kurowicki (1970) wokalista polski (Hurt)

Źródło: Wojciech Wysocki, Hurt: „Czas na serki dietetyczne” http://www.nuta.pl/wywiady/d/1/61/

O muzyce, O odejściu, O czasie, O sukcesie

„Najważniejszą rzeczą w praktyce kuratorskiej są obecnie dwie rzeczy. Pierwszy problem wielu wystaw to rodzaj oderwania.(…) Zawsze staram się budować relację z otaczającą rzeczywistością. Niekiedy ta relacja ma charakter abstrakcyjny, mniej lub bardziej poetycki, ale ta poetyckość bywa ostrzejsza niż jakiekolwiek agresywne i bezpośrednie przesłanie. Drugi problem to rodzaj agresywności ze strony widza, połączonej z brakiem uwagi. Ten aspekt dotyczący psychologii współczesnej publiczności jest niezwykle istotny, chociaż bardzo rzadko podejmowany przez strategie muzealne.”

Adam Budak (1966)

Źródło: Adam Mazur, W Ameryce mi niewygodnie, dwutygodnik.com, nr 98/2012 http://www.dwutygodnik.com/artykul/4186/

O problemach, O rzeczywostości, O relacjach

„Podstawową cechą charakteru rosyjskiego jest azefizm (dwustronna prowokacja, oparta na zasadniczej sprzeczności celów i idei), który powstał w narodzie rosyjskim w wyniku wielowiekowego ucisku i tyranii policyjnej państwa. Podstawową cechą charakteru polskiego jest hamletyzm (brak decyzji, pokryty kwietyzmem – słowa… słowa… słowa… – tchórzostwo cywilne, przesadna skłonność do analizy, a unikanie syntezy i wniosków), wytworzony w narodzie polskim przez nałóg ciągłego szukania oparcia poza sobą.”

Jerzy Niezbrzycki (1902–1968) oficer polskiego wywiadu wojskowego

Źródło: Piotr Lisiewicz, James Bond z Dzikich Pól, Niezależna Gazeta Polska, 5 października 2007, s. 26.

O decyzjach

„Nauka wkracza obecnie w dziedzinę właściwą nam, powieściopisarzom (…). Mamy tak traktować charaktery, uczucia, fakty ludzkie, jak chemik czy fizyk traktują ciała nieożywione, jak fizjolog traktuje ciała żywe…”

Émile Zola (1840–1902) francuski pisarz

Źródło: Jerzy Adamski, Historia literatury francuskiej. Zarys, Wrocław 1989, s. 147.

O emocjach, O historii, O literaturze, O nauce

„Informacje o naszych życiorysach były w materiałach tajnych służb dość ograniczone, jednak ich język i specyfika sprawiły, że wystąpiliśmy do IPN o zgodę na zajrzenie do własnych teczek. Zaskakująca była już ilość materiałów zgromadzonych o nas, niewielkiej w końcu grupce młodych ludzi, którzy wyobrazili sobie, że poprzez teatr można zmieniać świat. Dalekich jednak od możliwości obalenia ustroju. Tymczasem machina środków uruchomionych wobec nas była imponująca – inwigilacja, kontrola korespondencji, podsłuchy – zupełnie nieproporcjonalna do ewentualnego zagrożenia. Obraz, jaki się z tych dokumentów wyłania, ma jednak charakter podobny do odbicia w krzywym zwierciadle.”

Marcin Kęszycki (1953)

o Służbie Bezpieczeństwa. Źródło: „Rzeczpospolita”, 10 stycznia 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/ttod.htm

O ludziach, O świecie, Obraz

„Celem wychowania skautowego jest podniesienie poziomu przyszłych, obywateli, szczególnie pod względem charakteru i zdrowia; zastąpienie samolubstwa służbą dla bliźnich, usprawnienie chłopców pod względem moralnym i fizycznym, aby mogli pełnić służbę bliźnim.”

Robert Baden-Powell (1857–1941) brytyjski wojskowy, pisarz, twórca skautingu

Skauting

„Główna (…) trudność tkwi w samym charakterze dzisiejszego ustroju ekonomicznego, wysuwającego na czoło życia żywioły niższe moralnie, szerzące rozprzężenie obyczajowe, i w wielkim na życie współczesne wpływie Żydów, którzy właściwym swej rasie bezwstydem zarażają dziś szybko społeczeństwa europejskie.”

Roman Dmowski (1864–1939) polski polityk

o kapitalizmie w 1929 r. Źródło: Adam Leszczyński, Jak prawica cenzuruje Dmowskiego http://wyborcza.pl/1,75968,15216829,Jak_prawica_cenzuruje_Dmowskiego.html, wyborcza.pl, 3 stycznia 2014.

O życiu

„Przeciętnie co dziesiąty oficer był donosicielem WSW, GZP lub służb radzieckich. Ci ludzie są dzisiaj wśród nas, na wysokich stanowiskach, zmienili tylko szyldy i nie wiadomo komu służą. I tak naprawdę nie o nich tu chodzi. Nie chodzi o krzywdy czy kary, jakie chcielibyśmy im wymierzać. I o żadną nienawiść, o której tu tak z przekonaniem, przynajmniej dla niektórych, mówił pan poseł Oleksy. Chodzi zaś o zupełnie coś innego, mianowicie o to, że państwo nie jest zbiorowym miejscem prostytucji i nie każdy może się tam przespać. Nie mogą być przełożonymi młodego żołnierza ludzie bez charakteru, słabi, podatni na szantaż, obciążeni antynarodową działalnością.”

Józef Pawelec (1934) polski polityk

Źródło: Wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 5 września 1992 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata1.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/91d876eafc26d897c125750c0044e468?OpenDocument

O nienawiści, O ludziach, O karze

„Jak często ludzie wierzący nie zdają sobie z tego sprawy! Wobec trudności, jakie im się nasuwają w sprawach wiary, sądzą, że grozi im jej utrata, i oskarżają się nawet o wątpliwości w wierze. Chcąc ich z tego błędnego mniemania wyprowadzić, wystarczy ich zapytać, czy pragnęliby, aby objawione tajemnice wiary okazały się nieprawdziwymi. Jeśli odpowiedzą, że bynajmniej, i że przeciwnie, całą dusza pragną, aby wszystko, w co wierzą, było prawdą, ale, że nie mogą rozwiązać trudności wewnętrznych tkwiących w tajemnicach wiary, można ich uspokoić, iż ich wierze żadne niebezpieczeństwo nie grozi i że trudności, które ich niepokoją, nie mają wcale charakteru wątpliwości.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Katolicka etyka wychowawcza, Tom II/1
Źródło: s. 115

O ludziach, O tajemnicy, O wierze, O duszy

„Czytam już którąś z kolei wersję scenariusza i mogę stwierdzić, że postacie są coraz bardziej mięsiste, kolorowe. Z tego filmu dużo dowiemy się o naszym polskim charakterze, ale bez drwin. Autorzy raczej akceptują swoich bohaterów pełnych słabości i ułomności. To ma być ciepłe spojrzenie na świat, a nie kolejny film o tym, że świat się składa wyłącznie z kurw i złodziei.”

Łukasz Garlicki (1977) aktor polski

o filmie Lekcje pana Kuki. Źródło: wywiad, „Gazeta Wyborcza”, 2006 http://serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,68586,3582291.html

O świecie, O czytaniu

„(…) sport kształtuje charakter, osobowość, uczy dystansu do świata i do siebie. Człowiek dzięki niemu staje się silniejszy i zmienia się na lepsze. To niezwykła próba charakteru. Sport to również zdrowie, odporność i obrona przed chorobami cywilizacyjnymi.”

Radosław Majdan (1972) piłkarz polski

Źródło: Majdan: „Zaszczepić sportowego ducha”, dlastudenta.pl, 24 sierpnia 2010 http://sport.dlastudenta.pl/artykul/Majdan_Zaszczepic_sportowego_ducha,55729.html

O zdrowiu, O chorobach, O sporcie, O osobowości

„Rzeczywiście, jest tak, że kobiety w polityce przejmują wiele męskich cech: wysoki poziom rywalizacji, potrzebę sukcesu, czasem niezwiązanego z jakimś przedsięwzięciem, tylko sukcesu osobistego. Pierwszy premier Izraela Dawid Ben Gurion powiedział o Goldzie Meir, minister pracy w swoim rządzie, że jest jedynym mężczyzną w jego gabinecie. Właśnie ona. (…) Kobieta może być skuteczna – również w polityce – dzięki swoim cechom. Intuicja, miękki – jak to nazywam – sposób rozmowy, negocjacji, bardzo się przydają. Natomiast na pewno musi mieć silny charakter.”

Joanna Mucha (1976) polska działaczka polityczna

Źródło: wywiad, 2009 http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/artykul/joanna-mucha-wenus-z-wiejskiej.html

O kobietach, O czasie, O sukcesie

„Wypuszczone przez nas dzieło idzie w świat, uniezależnia się od nas, po latach zrywa z nami częstokroć więzy nawet uczuciowe. Autor usiłujący ten twór właściwego czasu ratować dla współczesności komentarzami przypomina ojca, który, zdradzając tajniki charakteru i przeżyć swego syna w dzieciństwie, domaga się, by na tej podstawie uznano jego pełne i trwałe prawa dojrzałości. Daremnie. Syn działa już i przemawia we własnym imieniu, na nic nie zdadzą się ojcowskie ględzenia.”

Stanisław Dygat książka Jezioro Bodeńskie

Jezioro Bodeńskie
Źródło: przedmowa do II wydania, wyd. KiW 1987, s.5.

O świecie, O czasie, O dzieciństwie

„Żyłem dla opoczyńskiej ziemi (…) żadnego uczynku w życiu publicznym nie żałuję, niczego nie odwołuję, niczego się nie wypieram i wierzę, że dyktatura runie pod naporem sił moralnych i ducha narodu polskiego. Z Polski zrobiono moralne cmentarzysko, gdzie się łamie wszystko – ludzi, sumienia i charaktery. Otrzeźwienie będzie tym boleśniejsze im bardziej spóźnione.”

Kazimierz Król (1897–1965)

Słowa, które wypowiedział poseł Kazimierz Król u schyłku ośmioletniej służby poselskiej.

O ludziach

„Hitlera charakter jest najczystszą wolą, jego siła polega nie tylko na darze wymowy, lecz w równym stopniu na godnej podziwu wiedzy i otwartym umyśle.”

Rudolf Hess (1894–1987) niemiecki działacz nazistowski

w 1921.
Źródło: Roman Bäcker, Partia nowego typu, w: Totalitaryzm. Geneza. Istota. Upadek

O wiedzę, O sile

„Nie wiadomo dlaczego akurat Ciebie Hitler mianował generalnym gubernatorem. Myślę, że wiedział jak parszywy masz charakter. Wiedział, że łakniesz zaszczytów i dlatego posłusznie wykonasz wszystko, co Ci zostanie przekazane z Berlina.”

Niklas Frank (1939) niemiecki dziennikarz i pisarz; syn Hansa Franka

Źródło: s. 70.

O myślach, O myśleniu

„Aktorstwo to materia żywa, w której głównym czynnikiem jest człowiek oraz jego indywidualne i niepowtarzalne właściwości, osobowość, charakter lub jego brak, przeżycia, emocje, doświadczenie. Umiejętności nabyte w szkole lub „to coś”, czego nie zniszczyła żadna szkoła, wrażliwość na otoczenie, na zmieniającą się rzeczywistość i reagowanie z nią. To wszystko sprawia, że aktorstwo wymyka się klasyfikacji i dookreślaniu. Wymyka się również ocenom.”

Barbara Wysocka (1978)

Źródło: Rytmy wewnętrzne, „Tygodnik Powszechny” nr 51, 19 grudnia 2010 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/108221.html

O szkole, O rzeczywostości, O osobowości

„Przez eksploatację rynku światowego burżuazja nadała produkcji i spożyciu wszystkich krajów charakter kosmopolityczny. Ku wielkiemu żalowi reakcjonistów usunęła spod nóg przemysłu podstawę narodową. Odwieczne narodowe gałęzie przemysłu uległy zniszczeniu i ulegają mu codziennie w dalszym ciągu. (…) Dawna miejscowa i narodowa samowystarczalność i zasklepienie ustępują miejsca wszechstronnym stosunkom wzajemnym i wszechstronnej współzależności narodów. (…) Jednostronność i ograniczoność narodowa staje się rzeczą coraz bardziej niemożliwą.”

Karol Marks książka Manifest komunistyczny

Die Bourgeoisie hat durch die Exploitation des Weltmarkts die Produktion und Konsumtion aller Länder kosmopolitisch gestaltet. Sie hat zum großen Bedauern der Reaktionäre den nationalen Boden der Industrie unter den Füßen weggezogen. Die uralten nationalen Industrieen sind vernichtet worden und werden noch täglich vernichtet. (…) An die Stelle der alten lokalen und nationalen Selbstgenügsamkeit und Abgeschlossenheit tritt ein allseitiger Verkehr, eine allseitige Abhängigkeit der Nationen von einander. (…) Die nationale Einseitigkeit und Beschränktheit wird mehr und mehr unmöglich. (niem.)
Manifest komunistyczny (1848)

„Przy pomocy szachów ukształtowałem swój charakter.”

Aleksander Alechin (1892–1946) rosyjski szachista

Źródło: Mark Dworecki, Artur Jusupow, Metody szachowego treningu, Wydawnictwo Arden, Rzeszów 2000, str. 177.

O pomocy

„Ruchy o charakterze faszystowskim istniały przed wojną w całej Europie. W niektórych krajach doszły nawet do władzy, w innych im się to nie udało. Już wówczas one się między sobą nieco w pewnych kwestiach różniły, ale przede wszystkim łączyła je podstawowa idea – wizja totalnej, homogenicznej kulturowej jednolitości. Istniały różne odłamy tych ruchów i w Niemczech najbardziej znanym był oczywiście narodowy socjalizm. W Polsce ruchem analogicznym był natomiast Obóz Narodowo-Radykalny. I dzisiaj też mamy w Europie do czynienia z takimi ruchami, gdzie ta idea totalnej jednolitości jest wciąż bardzo żywa. Choć nie wszystkie sięgają głęboko do tej tradycji najbardziej niechlubnych z czasów II wojny światowej. Do takich ruchów należy też węgierski Jobbik.”

Rafał Pankowski (1976)

Źródło: Nacjonalisty nie można nazwać neonazistą? Prof. Pankowski: Decyduje nienawiść, a nie poglądy społeczno-gospodarcze http://natemat.pl/60347,nacjonalisty-nie-mozna-nazwac-neonazista-prof-pankowski-decyduje-nienawisc-a-nie-poglady-spoleczno-gospodarcze, natemat.pl, 2013.

O nienawiści, O wojnie

„Kto sobie w drugim upodobał charakter i ducha dzielnego, ten zostanie przez całe życie, bo się w jedno stopił z tym, co trwa.”

Platon Uczta

Uczta

O życiu

„Zdarzenia rosną i potęgują się wraz z charakterem.”

Ralph Waldo Emerson (1803–1882) filozof amerykański

„W klasycznej opozycji filozoficznej nie mamy do czynienia z pokojowym współistnieniem pewnego vis-á-vis, lecz z hierarchią mającą charakter przemocy. Jeden z członów rządzi drugim (aksjologicznie, logicznie, etc.), zajmuje wyższe miejsce.”

Jacques Derrida książka Positions

Źródło: Positions, tłum. Stanisław Barańczak

„Charakter jest mocą. Pracuj nad nim wytrwale i wykorzystaj go do osiągnięcia Oświecenia.”

Sathya Sai Baba (1926–2011)

Misterium Sai
Źródło: s. 69

„Chrześcijaństwo w pewnym sensie przyczyniło się do utrwalenia zabobonów. Wszystkie dogmaty wiary bardzo ładnie się z nimi kojarzyły. Weźmy picie krwi na ołtarzu, wiarę w błąkające się potępione dusze czyśćcowe i w diabły-demony. Prosty lud nie wdawał się w szczegóły teologiczne. Pamiętał o piciu krwi, prowadzącym do zmartwychwstania. O przybiciu ciała do krzyża, żeby nie wstało. W wampirach lud widział pomniejsze diabły, zasiedlające feudalnie podzielone piekło.
Co więcej, w całej naszej kulturze pogrzeb ma charakter pożegnalny, a więc w pewnym stopniu i antywampiryczny! Do dziś stosujemy takie „zabiegi”, jak rzucanie ziemi na trumnę. Dlaczego? Ewidentnie po to, aby pożegnać umarłego raz na zawsze. Są też inne rzeczy: wynoszenie ciała nogami do przodu (żeby z powrotem do nas nie trafił), zasłanianie luster (żeby się nie pojawiał) itp.”

Łukasz Maurycy Stanaszek (1976)

Źródło: Adam Węgłowski, Żywe trupy. Prawdziwa historia zombie, Kraków 2016, s. 97.

O ludziach, O wierze, O duszy, O historii

„W praktyce człowiek musi dowieść prawdziwości, tzn. rzeczywistości i mocy, ziemskiego charakteru swego myślenia. Spór o rzeczywistość czy nierzeczywistość myślenia izolującego się od praktyki jest zagadnieniem czysto scholastycznym.”

Karol Marks (1818–1883) niemiecki filozof, ekonomista i działacz rewolucyjny

In der Praxis muß der Mensch die Wahrheit, das heißt die Wirklichkeit und Macht, die Diesseitigkeit seines Denkens beweisen. Der Streit über die Wirklichkeit oder Nichtwirklichkeit eines Denkens, das sich von der Praxis isolirt, ist eine rein scholastische Frage. (niem.)
Tezy o Feuerbachu (1845)
Źródło: Teza II

O myślach, O rzeczywostości, O myśleniu

„Demokracja jest antropoteistyczną religią. Jej zasadą jest opcja o charakterze religijnym; akt, w którym człowiek uznaje człowieka za Boga. Jej doktryną jest teologia boskiego człowieka, jej polityką urzeczywistnienie tej zasady w działaniu, w instytucjach, w dziełach (…). Boskość, jaką demokracja nadaje człowiekowi nie jest ani figurą retoryczną, ani poetyckim obrazem, ani wreszcie niewinną hiperbolą, lecz ścisłą definicją teologiczną.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

Demokracja

O miłości, O Bogu, O religii, O demokracji

„(…) większość z tego, co napisałem nie odnosi się bezpośrednio do treści związanych z krajem mojego pochodzenia, z Polską, lub z miejscem, w którym w danym momencie przebywałem. Ma inny charakter. Wynikający raczej z relacji między jednostką a społeczeństwem, jednostką a systemem.”

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Źródło: W Berlinie przestałem się czuć emigrantem – rozmowa Tomira Mazura – „tomir pisze o kulturze” https://tomirmazur.wordpress.com/2015/10/15/w-berlinie-przestalem-sie-czuc-emigrantem/

O relacjach

„Ewelina nie jest bezbarwna, dlatego mam dużo fajnych rzeczy do grania, a nie tylko przysłowiowe „mieszanie herbaty.””

Maja Bohosiewicz (1990) polska aktorka

o roli w M jak miłość. Źródło: Kolorowy czarny charakter – rozmowa z Mają Bohosiewicz, 13 grudnia 2010 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/6617/Kolorowy-czarny-charakter-rozmowa-z-Maja-Bohosiewicz.html

O miłości, O herbacie

„Przekonanie, że Bóg wybrał dany naród jako wyróżniający się swym idealnym charakterem i doskonałością, celem przeprowadzenia swych zamierzeń na ziemie, wydaje się powszechne; w tej czy innej formie spotykamy je chyba u wszystkich narodów, które (…) przedstawiają je jako pewną stałą tendencję o idealnym charakterze, którą następnie stopniowo idealizują coraz bardziej, widząc w niej owo przeznaczenie, misję, przez Boga włożoną na naród.”

Jan Stanisław Bystroń (1892–1964) polski socjolog i etnograf

Źródło: Megalomania narodowa (1935)

O Bogu

„Śpiewanie może sprawiać również fizyczną przyjemność, kiedy czujesz, że dobrze ci to wychodzi. Sądzę, że podobnie reaguje publiczność – wiele doznań płynących z muzyki ma charakter zmysłowy, zwłaszcza jeśli chodzi o oddziaływanie rytmu. W wypadku muzyki poważnej mamy dość sztuczną sytuację, ponieważ nie pozwalamy sobie na spontaniczne reakcje na rytm, zupełnie inaczej jest, kiedy idzie się do klubu (czego nigdy nie robiłem) i tańcem odpowiada na muzykę i rytm. W sali koncertowej publiczność chowa emocje w sobie, nie ma tu przyzwolenia na ich cielesne okazywanie.”

Ian Bostridge (1964) angielski tenor

Źródło: Karolina Kolinek, Cielesność muzyki, dwutygodnik.com, marzec 2013 http://www.dwutygodnik.com/artykul/4350-cielesnosc-muzyki.html

O przyjemności, O tańcu

„Zasada według której działa skauting jest to, że bierze się pod uwagę pomysły chłopca, jego zainteresowania i zamiast uczyć, skłania się do samowychowania. To nie jest ofiarowane ubranie, które się wdziewa na niedzielę. Jest ona istotną częścią charakteru i rozwoju duszy, nie zaś pokostem który się nakłada. Religia – to sprawa osobowości, wewnętrznego przekonania wiary, a nie nauczania.”

Robert Baden-Powell (1857–1941) brytyjski wojskowy, pisarz, twórca skautingu

Skauting i Bóg

O wierze, O religii, O duszy, O osobowości

„Podstawowy problem polega na tym, że dzięki dochodom z gospodarki surowcowej bardzo wzrosły nasze ambicje i poczucie wartości. Jednocześnie jednak uzależnienie od eksportu gazu i ropy oraz coraz większa dominacja tych sektorów sprawiają, że struktura naszej wymiany handlowej ze światem przybiera coraz bardziej kolonialny charakter. (…) Nasze pozorne bogactwo zderza się z coraz mniej, wbrew pozorom, podmiotową pozycją w gospodarce. I ten rozdźwięk jest coraz silniejszy. Część elit to rozumie. Opowiadają bajki o modernizacji, o nowych technologiach, ale niewiele w tym kierunku robią. Przestawienie kraju na nowe tory nie leży w ich interesie.”

Boris Kagarlicki (1958)

Źródło: rozmowa Sławomira Sierakowskiego i Michała Sutowskiego, „Krytyka Polityczna” nr 27–28/2011.

O świecie, O problemach, O uzależnieniu, O bogactwie

„Musimy patrzeć w przyszłość i pracować dla obopólnej korzyści. My, Tybetańczycy, pragniemy należnej, znaczącej autonomii i ustaleń, które pozwolą nam żyć w strukturach Chińskiej Republiki Ludowej. Spełnienie aspiracji Tybetańczyków zapewni Chinom stabilność i jedność. Nie przedstawiamy żadnych żądań o charakterze historycznym. Historia uczy, że nie ma na świecie kraju – i nie są nim również Chiny – którego status terytorialny pozostawałby, i mógł pozostać, niezmienny.”

Dalajlama XIV (1935) Dalajlama, duchowy i polityczny przywódca Tybetu

oświadczenie z okazji 50. rocznicy powstania tybetańskiego, 10 marca 2009. Wypowiedzi, oświadczenia i przemówienia Źródło: Orędzie Jego Świątobliwości Dalajlamy, hfhrpol.waw.pl, 10 marca 2009 http://www.hfhrpol.waw.pl/Tybet/raport.php?raport_id=880

O historii, O przyszłości

„Faust to wielkie dzieło. Jest ono najpełniejszym wyrazem epoki, która się w Europie nie powtórzy. Epoki, kiedy społeczeństwo doszło do odrzucenia samego siebie, kiedy każdy obywatel stał się człowiekiem, kiedy wreszcie zaczęła się walka między starymi a nowymi czasami i ludzie przestali uznawać za niewzruszone cokolwiek prócz rozumu ludzkiego i przyrody. Francuzi w swojej rzeczywistości wprowadzali rządy rozumu ludzkiego; Niemcy wprowadzili je w teorii, w filozofii, w poezji… Fausta możemy uważać za najpełniejszy literacki wyraz epoki dzielącej średniowiecze od nowych czasów… W życiu każdego z nas przychodzi okres, kiedy Faust wydaje się nam najznakomitszym dziełem umysłu ludzkiego, kiedy zaspokaja on całkowicie nasze pragnienia; ale nadchodzi z kolei okres, kiedy nie przestając uważać Fausta za wspaniałe i przepiękne dzieło, idziemy jednak naprzód poszukując innych, może mniejszych talentów, ale silniejszych charakterów, kiedy dążymy do innych celów… Powtarzam, jako poeta Goethe nie ma równego sobie; ale nam teraz potrzebni są nie tylko poeci… staliśmy się (i to niestety jeszcze niezupełnie) jak ludzie, co na widok pięknego obrazu przedstawiającego nędzarza nie potrafią rozkoszować się „artyzmem dzieła”, lecz ze smutkiem niepokoją się myślą, że w naszych czasach mogą jeszcze istnieć nędzarze.”

Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832) niemiecki poeta

Źródło: Iwan Turgieniew: „Połnoje sobranije soczinienij”, Petersburg 1898, t. XII.

O ludziach, O myślach, O rzeczywostości, O walce

„Charaktery z natury złe nie zmieniają się.”

Menander (-342–-291 p. n. e.) starożytny poeta grecki, przedstawiciel komedii nowej i komedii charakterów

O naturze

„Nie talent to, lecz charakter!”

Heinrich Heine (1797–1856) poeta niemiecki

Kein Talent, doch ein Charakter. (niem.)
Atta Troll. Sen nocy letniej (1843)
Źródło: 24

„Żadna moc nie odbierze tradycji, wspomnień dziejowych i kultury, bo te w nas tkwią nieprzezwyciężenie, jak pamięć, jak rozum, jak dusza w człowieku. Nikt nam Polakom nie weźmie świadomości tej naszej pełnej, bo wiemy, że jesteśmy narodem posiadającym po temu wszystkie dane, wiemy, żeśmy od innych odrębni, że różnimy się nieskończenie całą przeszłością, mową, tradycją, charakterem… Wiemy nareszcie, iż stać nas hojnie na coraz dalszy rozwój sił i zdolności, że stąd zadania nasze w świecie są wielkie i wielkie, a oczywiste prawa nasze. Zrozumienie wspólnych nam wszystkich interesów narodowych i odpowiednich obowiązków naszych, mądra świadomość obywatelska stanowi jakby najwyższe ogniwo arcypotężnej spójni. A ta nas kojarzy od głębi, od rdzenia, aż do szczytu w przeszłości, teraźniejszości i na przyszłość daleką; imię jej, jak powiedziano już narodowość, trwałość i siła nadzwyczajne. Przez nią, przez moc tę, my, naród polski, dźwigamy się znów po tylu nieszczęściach, odradzamy się, rozrastamy i da Bóg, posiądziemy należną nam niepodległość i chwałę.”

Jan Ludwik Popławski (1854–1908)

Wybór pism

O Bogu, O nieszczęściu, O duszy, O zrozumieniu

„Typowe zajęcia członków klasy próżniaczej w jej stadium dojrzałym są te same co w okresach wcześniejszych. Są to: rządzenie, rzemiosło wojenne, sport i obrządki religijne. Ktoś bardzo skrupulatny mógłby zauważyć, że zajęcia te są przynajmniej częściowo i pośrednio „produkcyjne”. Jednakże sprawą decydującą dla rozważanego zagadnienia jest motywacja, jaką kierują się przedstawiciele klasy próżniaczej: do podejmowania tych prac bynajmniej nie skłania ich chęć pomnożenia bogactwa przez wysiłek produkcyjny. W tym, tak jak i w innych stadiach rozwoju kultury, stanowiska w rządzie i w wojsku przynoszą pewien zysk, lecz jest on osiągany w sposób nie przynoszący ujmy, metodą podboju i stosunków. Zajęcia te mają charakter łupieżczy, nie produkcyjny. Nieco podobnie jest z polowaniem. Gdy społeczeństwo wychodzi z okresu myśliwskiego, polowanie stopniowo dzieli się na dwa różne zajęcia. Z jednej strony jest to rzemiosło, uprawiane głównie dla zarobku. Nie zawiera więc elementu czynów świetnych lub zawiera go w stopniu nie wystarczającym, aby można je było traktować jako nie przynoszące ujmy, nieprodukcyjne. Z drugiej strony polowanie jest sportem, ćwiczeniem umiejętności potrzebnych łupieżcy (umiejętności walki). Ten rodzaj polowania, wolny od pobudek materialnych, zawiera mniej lub bardziej wyraźny element czynów bohaterskich. Oczywiście tylko ten drugi rodzaj polowania – oczyszczony ze wszelkich znamion zarobkowego rzemiosła – godny jest tego, aby go uprawiać i mieści się w stylu życia w pełni ukształtowanej klasy próżniaczej.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O motywacji, O wysiłku, O sporcie, O walce

„Wie pani jaka to wygodna rzecz, taka kufajka? Toż to prototyp wszelkiej maści późniejszych puchówek i kurtek sportowych! A berecik też niczego sobie. Co do pulowerka, to proszę się nie śmiać, pewnie i sam Kołek, niby elegancki doktor, mu go zazdrościł, bo była to prawdziwa dziewiarska robota, z prawdziwej wełny, którą niełatwo szło zdobyć… Ale Kotek potrafił, zaradny chłop! I w sumie porządny, w przeciwieństwie do strażaka Kuśmira, którego zagrałem w „Zmiennikach.””

Kazimierz Kaczor (1941) aktor polski

To już był szwarc-charakter na całego!
odpowiedź na pytanie, jak czuł się w ubraniu dźwigowego Zygmunta Kotka, którego zagrał w serialu Alternatywy 4.
Źródło: „Tele Tydzień” nr 33, 13 sierpnia 2012

„Charakter jednostki jest „czynnikiem” społecznego rozwoju tylko tam, tylko wówczas i tylko o tyle – gdzie, kiedy i o ile pozwalają na to stosunki społeczne.”

Gieorgij Plechanow (1856–1918) rosyjski rewolucjonista i teoretyk marksizmu, publicysta, filozof

Źródło: O roli jednostki w historii, str. 15 http://www.filozofia.uw.edu.pl/skfm/publikacje/plechanow01.pdf

O historii

„Jesteśmy w pełni świadomi naszej wyjątkowości i ocierania się o granice legalności w Kościele. Jednak misję apostolską pojmujemy w postaci kapłaństwa pozostającego w odwiecznej służbie ruchowi historycznemu, który nie ma charakteru ani antyreligijnego, ani antychrześcijańskiego – jak pragną tego niektórzy – lecz stanowi ruch humanitarny, a nasza rewolucja jest humanitarna, ponieważ służy biednym.”

Fernando Cardenal (1934–2016)

Źródło: Artur Domosławski, Chrystus bez karabinu. O pontyfikacie Jana Pawła II, wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa, 1999, ISBN 837337552X, s. 108

„Talent kształci się w ciszy, a charakter – w wirze świata.”

Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832) niemiecki poeta

Pozostałe

„Rządy Donalda Tuska to nie jest polityka wyzbyta ambicji. Przeciwnie, ambicje są, i to wielkie: zdezintegrować społeczeństwo, podważając solidarność międzygrupową, międzypokoleniową i międzyregionalną. Zdezintegrować naród, rozbijając system edukacji, politykę kulturalną, w tym historyczną, media publiczne, wreszcie zdezintegrować państwo, likwidując de facto jego unitarny charakter i poddając je na różnych płaszczyznach wpływowi sieci zewnętrznych ośrodków decyzyjnych.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

Źródło: Dziennik.pl, 18 września 2008 http://wiadomosci.dziennik.pl/opinie/artykuly/131580,celem-tuska-jest-dezintegracja-narodu.html

„Na pewno wiara, bo ona góry przenosi. Następnie zawziętość, która cechuje mnie jako górala z Gilowic. Mam charakter twardy, góralski, nigdy nie odpuszczam. Dorastałem bez ojca. Tata zginął, gdy miałem dwa lata, więc go nie pamiętam. Mama wychowywała mnie twardo, nie rozpieszczała mnie. To mi pomogło w zdobywaniu sukcesów.”

Tomasz Adamek (1976) polski bokser

Źródło: Wiara pomaga osiągać sukcesy, mojarodzina.org, 15 grudnia 2010 http://www.mojarodzina.org/index.php?option=com_content&view=article&id=383

O wierze, O sukcesie

„Uwzględniając cechy charakteru ministra Ziobry, bardziej można by go określić jako killera z twarzą dziecka niż jako zwierzynę, na którą się poluje.”

Sebastian Karpiniuk (1972–2010) polski polityk

o Zbigniewie Ziobrze. Źródło: tvn24.pl http://www.tvn24.pl/12690,1535100,wiadomosc.html

O dzieciach

„Miałam świadomość, że ludzie utożsamiają aktorów z granymi przez nich postaciami i przypuszczałam, że będą mnie obwiniać [o śmierć Ryszarda Lubicza, bohatera serialu]. Ale do głowy mi nie przyszło, że sprawy przybiorą aż tak dramatyczny obrót, bym się musiała tłumaczyć na każdym kroku, że będę napiętnowana! A mama mnie ostrzegała… – że to wstyd przed sąsiadami, że żadna sprzedawczyni w sklepie już teraz nic mi nie sprzeda! Dostałam też całą masę sms-ów od znajomych, którzy pytali, dlaczego się na to zgodziłam.”

Jolanta Mrotek (1970) aktorka polska

Źródło: Jolanta Majewska, Dyżurny czarny charakter, teletydzien. pl, 17 kwietnia 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-dyzurny-czarny-charakter,nId,598381

O śmierci, O ludziach

„W obliczu coraz bardziej skomplikowanych produktów dystrybuowanych przez banki, których charakter także się zmienił, ten system, który przekształcił się w kapitalizm finansowy, cierpi obecnie na tę samą chorobę, która powaliła jego komunistycznego rywala: skrajną złożoność. Jego organizacja osiągnęła taki próg złożoności, że niestabilność bierze górę.”

Paul Jorion (1946)

Źródło: rozmowa Jean-Gabriela Fredeta, „Le Nouvel Observateur”, tłum. „Forum”, 26 kwietnia 2011.

O górach, O cierpieniu

„Charakter to instynkt osobowości. Instynktu nie da się zmienić, najwyżej zaspokoić.”

Manuela Gretkowska (1964) pisarka polska

O osobowości

„Choroba sprawiła, że poczułam, iż nie wolno wyładowywać swoich emocji na innych. Po ojcu odziedziczyłam charakter choleryczki. Ale teraz wybucham z dużym opóźnieniem. Musi się naprawdę wiele nazbierać.”

Małgorzata Pieńkowska (1965) polska aktorka

Źródło: polki.pl http://polki.pl/zycie_gwiazd_znaniilubiani_artykul,10001129.html

O chorobach

„Moim zdaniem zapach idealny przypomina nieco aurę, która wyprzedza i podąża za kobietą, opowiadając o jej charakterze.”

Giorgio Armani (1934) włoski projektant mody

Źródło: wywiad http://stylio.pl/styliowirowka-wywiad-z-giorgio-armani

O kobietach

„Nigdy nie grałem postaci dobrej w tradycyjnym rozumieniu tego słowa. W każdym razie wydaje mi się, że nie szukam roli herosa, na pewno nie w Hollywood, więc nigdy nie dostaję takich propozycji. Z dziecinnego punktu widzenia czarne charaktery są fajniejsze.”

Tim Roth (1961) aktor i reżyser brytyjski

„Co krok w życiu spotykamy ludzi, którzy dużo umieją, otrzymali więc gruntowne wykształcenie, a nie mają charakteru, nie umieją postępować jak należy, bo nie zostali wychowani.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

W szkole wychowania
Źródło: Zdolność wychowawcza szkoły publicznej i jej granice, s. 64

O ludziach, O wykształceniz

„Fonetyczna i morfologiczna struktura polskich dialektów Górnego Śląska jest bez wątpienia polska – z częściowo archaicznymi cechami. To było i zawsze jest rzeczowo uzasadnione ujęcie slawistycznych badań językoznawczych. System deklinacyjny i koniugacyjny jest bez zarzutu słowiański w polskiej odmianie. Aspekt czasownikowy, jedna z cech językowych różniących zasadniczo język słowiański od niemieckiego, pozostał do dzisiaj nienaruszony. (…) Polskie dialekty Górnego Śląska wykazują zwykłą dla dialektów właściwą charakterystykę. Elementy archaiczne znajdują się obok dialektowych nowości. Poza tym polskie gwary Górnego Śląska odznaczają się licznymi zapożyczeniami ze słownictwa niemieckiego, zjawisko, które również w sensie dobrze pomyślanych uczuć patriotycznych stało się powodem, by mówić o rozwodnionym języku polskim. Rzeczowo bezzasadnym było natomiast określać polski język górnośląski jako język, który ulega rozkładowi i rozwija się od słowiańskiego ku niemieckiemu. Tę nienaukową wypowiedć możemy całkowicie pominąć. W dyskusjach naukowych nigdy nie odgrywała jakiejkolwiek roli. Są to więc dialekty polskie, które z powodu długiego, bo od lat trzydziestych XIV wieku, odosobnienia Śląska od Polski w następstwie historycznych rzeczywistości przejęły wiele ze słownictwa niemieckiego integrując to jednak w swój słowiańsko-polski system językowy. To słownictwo niemieckie, które podczas długiego odosobnienia Śląska od państwa polskiego w czasach czeskich, austriackich i pruskich zostało przejęte do dialektów górnośląskich, wzbogaciło się szczególnie w ostatnich dziesięcioleciach XIX wieku mnogością nowoczesnych pojęć technicznych i administracyjnych z języka niemieckiego. Fonetycznie i morfologicznie zostało jednak zintegrowane i nie zdołało ono polskiej struktury tych dialektów zasadniczo zmienić lub wręcz rozkruszyć (…). Podobne zjawiska spotykamy w najrozmaitszych okolicach europejskiego obszaru językowego. Jednym z najbardziej zwracających na siebie uwagę przykładów ukazać można język rumuński, który mimo bogatych leksykalnych zapożyczeń słowiańskich zachował swój romański charakter językowy; bo jego struktura gramatyczna pozostała w swoich wschodnioromańskich właściwościach. Nie ma trudności dowieść polskiego charakteru dialektów górnośląskich, co zresztą w badaniach naukowych dialektologicznych nigdy nie było poddawane w wątpliwość.”

Reinhold Olesch (1910–1990)

O zachowaniu, O emocjach, O rzeczywostości, O wieku

„Nikt nie wybiera swego charakteru i Bóg jeden wie, kto i jak sądzi nasze sługi.”

Eduardo Mendoza książka Oliwkowy labirynt

Oliwkowy labirynt (1982)

O Bogu

„Niektórzy pytają mnie, co widzę w kobiecie, którą kocham. Mógłbym wymieniać jej cechy charakteru, które lubię i cenię, ale czy to one są istotą miłości? Nie. To energia, którą człowiek emanuje sprawia, że się zakochujesz, że czujesz, że to jest ta osoba. Po prostu.
Podobnie jest z muzyką – ona ma w sobie przepotworną adrenalinę, moc, agresję, ale też może uwodzić wielką subtelnością. Każdy może się w niej wyrazić, pod warunkiem, że jest naprawdę zainspirowany.”

Adam Darski (1977) polski muzyk rockowy (Behemoth)

Źródło: wywiad Doroty Wodeckiej, Napędza mnie gniew, „Gazeta Wyborcza”, 13 sierpnia 2010.

O kobietach, O gniewie, Kochać się

„(…) dobrze zagrać czarny charakter to aktorskie wyzwanie, ale i przyjemność. Gdybym miał sobie wyobrazić diabła, to na pewno byłby bardzo atrakcyjny. Diabeł nie chce straszyć, tylko uwodzić.”

Michael Douglas (1944) amerykański aktor i producent filmowy

Źródło: „To i Owo” nr 38, 21 września 2010, s. 5.

O przyjemności

„Czasami jednak właśnie kalectwo daje takim ludziom siłę charakteru.”

Graham Masterton (1946) brytyjski pisarz

Śmiertelne sny (1988)

O sile

„Należy sięgnąć do przeszłości, do obrazu okupowanego kraju pod hitlerowskim terrorem, do rosnącej w siły Armii Krajowej i kształtujących się dążeń programowych Polski Podziemnej. Jak różne były przecież nastroje społeczeństwa w okresie od klęski wrześniowej do upadku Francji, od jego postawy, jaka się hartowała w poczuciu świadomości długiej okupacji, wymagającej wielu ofiar i wytrwałych przygotowań do upragnionego dnia jawnego chwycenia za broń. Gdy rozpoczynała się wojna, Stalin był partnerem Hitlera. W czasie Powstania Warszawskiego należał do Wielkiej Trójki, decydującej również o powojennych losach Europy i w tym charakterze uzyskał już w 1943 r. w Teheranie zatwierdzenie przez Roosevelta i Churchilla zaboru polskich ziem wschodnich, zagarniętych w porozumieniu z Hitlerem.”

Tadeusz Żenczykowski (1907–1997) polski prawnik, działacz polityczny i publicysta

Źródło: Tadeusz Żenczykowski, Samotny bój Warszawy, Wydawnictwo Editions Spotkania, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin–Paryż 1990, s. 7–8.

O losie, O wojnie, O sile, O czasie

Cytaty o charakterze strona 5

Cytaty o charakterze
strona 5