Cytaty na temat wręczenie
strona 4

„Wielki postęp materialny nie pociągnął za sobą postępu duchowego. Wręcz przeciwnie, od kiedy człowiek stał się tak bogaty, pod tym względem nie był chyba nigdy tak biedny.”

Tiziano Terzani (1938–2004) włoski pisarz i dziennikarz

Listy przeciwko wojnie

„A tymczasem leżę pod gruszą,
na dowolnie wybranym boku
i mam to, co na świecie najświętsze,
święty spokój.
A tymczasem leżę pod gruszą,
a świat obok płynie leniwie
i niczego więcej nie pragnę,
wręcz przeciwnie.”

Magda Czapińska (1951) poetka polska, autorka tekstów piosenek

Źródło: Święty spokój

O świecie

„Fonetyczna i morfologiczna struktura polskich dialektów Górnego Śląska jest bez wątpienia polska – z częściowo archaicznymi cechami. To było i zawsze jest rzeczowo uzasadnione ujęcie slawistycznych badań językoznawczych. System deklinacyjny i koniugacyjny jest bez zarzutu słowiański w polskiej odmianie. Aspekt czasownikowy, jedna z cech językowych różniących zasadniczo język słowiański od niemieckiego, pozostał do dzisiaj nienaruszony. (…) Polskie dialekty Górnego Śląska wykazują zwykłą dla dialektów właściwą charakterystykę. Elementy archaiczne znajdują się obok dialektowych nowości. Poza tym polskie gwary Górnego Śląska odznaczają się licznymi zapożyczeniami ze słownictwa niemieckiego, zjawisko, które również w sensie dobrze pomyślanych uczuć patriotycznych stało się powodem, by mówić o rozwodnionym języku polskim. Rzeczowo bezzasadnym było natomiast określać polski język górnośląski jako język, który ulega rozkładowi i rozwija się od słowiańskiego ku niemieckiemu. Tę nienaukową wypowiedć możemy całkowicie pominąć. W dyskusjach naukowych nigdy nie odgrywała jakiejkolwiek roli. Są to więc dialekty polskie, które z powodu długiego, bo od lat trzydziestych XIV wieku, odosobnienia Śląska od Polski w następstwie historycznych rzeczywistości przejęły wiele ze słownictwa niemieckiego integrując to jednak w swój słowiańsko-polski system językowy. To słownictwo niemieckie, które podczas długiego odosobnienia Śląska od państwa polskiego w czasach czeskich, austriackich i pruskich zostało przejęte do dialektów górnośląskich, wzbogaciło się szczególnie w ostatnich dziesięcioleciach XIX wieku mnogością nowoczesnych pojęć technicznych i administracyjnych z języka niemieckiego. Fonetycznie i morfologicznie zostało jednak zintegrowane i nie zdołało ono polskiej struktury tych dialektów zasadniczo zmienić lub wręcz rozkruszyć (…). Podobne zjawiska spotykamy w najrozmaitszych okolicach europejskiego obszaru językowego. Jednym z najbardziej zwracających na siebie uwagę przykładów ukazać można język rumuński, który mimo bogatych leksykalnych zapożyczeń słowiańskich zachował swój romański charakter językowy; bo jego struktura gramatyczna pozostała w swoich wschodnioromańskich właściwościach. Nie ma trudności dowieść polskiego charakteru dialektów górnośląskich, co zresztą w badaniach naukowych dialektologicznych nigdy nie było poddawane w wątpliwość.”

Reinhold Olesch (1910–1990)

O zachowaniu, O emocjach, O charakterze, O rzeczywostości

„Uwielbiam filmy, aczkolwiek proces ich realizacji potrafi przyprawić mnie nieraz o ciężkie frustracje. Poszczególne sceny kręci się w bardzo dziwnej kolejności, nie mającej nic wspólnego ani z chronologią, ani z rozwojem postaci. Często zdarza się, że na samym początku mam do zagrania jakąś bardzo trudną sekwencję albo wręcz finał filmu, kiedy jeszcze nie zdążyłem oswoić się z bohaterem, w którego się wcielam! Nie cierpię też sytuacji, w których wiem, że dałem z siebie wszystko, po czym okazuje się, że daną scenę trzeba powtórzyć, bo reżyserowi nie podoba się kompozycja kadru. Praca na planie wymaga olbrzymiej cierpliwości, a także odporności psychicznej. (…) W teatrze jest zupełnie inaczej: po prostu wychodzisz na scenę i grasz. Zdarza się oczywiście, że danego wieczoru nie jestem w najlepszej formie, że moja kreacja pozostawia wiele do życzenia. Myślę sobie wtedy: jaka szkoda, że nie można moich wpadek wyciąć w montażu, chciałbym nakręcić parę scen na nowo. Niestety, co się stało, już się nie odstanie. Teatr to hazard: publiczność kupuje bilety, ale za każdym razem spektakl wygląda inaczej, coś wychodzi lepiej, coś gorzej. Podczas prób aktorowi udaje się nawiązać o wiele bliższy kontakt z reżyserem niż na planie, ale z kolei w filmie można pozwolić sobie na zbliżenia, pokazujące całą gamę uczuć malujących się na ludzkiej twarzy. W teatrze to niemożliwe.”

Ralph Fiennes (1962) aktor angielski

Źródło: wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=16270

O emocjach, O myślach, O cierpieniu, O cierpliwości

„Bardzo wcześnie środowisko szlacheckie, z którego pochodzę, stało mi się obce. Wszystko mnie w nim denerwowało, a wiele jego cech wydawało mi się wręcz wstrętnymi. (…) Od dziecka odczuwałem wstręt do państwa jako instytucji oraz do wszelkiej władzy. Pamiętam, że gdy będąc małym chłopcem zbliżałem się tylko do jakiegoś gmachu, który był siedzibą instytucji państwowej, choćby najniewinniejszej natychmiast wprawiało mnie to w stan najwyższego wzburzenia. (…) Wszelka instytucja państwowa, stawała się w moich oczach siedliskiem inkwizycji, każdy zaś jej przedstawiciel – siepaczem. (…) Wrodzony mi jest jakiś metafizycznie anarchistyczny personalistycznie anarchistyczny sposób myślenia. Właściwy mi jest on dzisiaj tak, jak właściwy był mi w czasach chłopięcych i młodzieńczych.”

Nikołaj Bierdiajew (1874–1948)

O dzieciach, O myślach, O myśleniu

„Zawód prostytutki nie tylko nie jest przykry, ale wręcz konieczny, skoro istnieje monogamia.”

Nicolas Edme Restif de La Bretonne (1734–1806) francuski pisarz, libertyn

„Zachód stoi wobec inwazji islamu praktycznie bezbronny, bo się rozbroił duchowo. Rozbroiła go głównie owa pomyleńcza ideologia multi-kulti, otwierająca wrota temu, co nam obce lub wręcz wrogie. (…) Zachód rozbraja się duchowo także przez coś innego: przez samobójcze poniewieranie tym, co jego własne i rdzenne – z wiarą chrześcijańską na czele. Potulnie pozwala na degradowanie i profanowanie swoich świętych symboli, jak z tym orłem białym z czekolady. Muzułmanin by na to nie pozwolił; w tym ich siła i nad nami przewaga.”

Bogusław Wolniewicz (1927–2017) filozof polski

Źródło: Islam i my, „Najwyższy Czas!”, 12 października 2013, nr 42 (1221)

O wierze, O sile, O czasie

„Przed przyjściem do Szkoły Filmowej nie istniał dla mnie podział na kobiety i mężczyzn, raczej na tych, którzy niosą coś ze sobą i tych 'obojętnych'. Dopiero w Szkole zauważyłam, że świat dzieli się według płci i, oczywiście, lepiej być mężczyzną. Do dziś zresztą w środowisku operatorów czuję się nieswojo, wręcz obco.(…) Na festiwalu w Gdyni i w Toruniu podczas trwania Camerimage odczułam, że środowisko operatorów daje mi do zrozumienia, że jestem właściwie… wybrykiem natury.”

Jolanta Dylewska (1958) polska operator i reżyser filmowy

Źródło: „Kino”, nr 12/1994

O kobietach, O świecie, O zrozumieniu, O naturze

„Przede wszystkim odniosłem wrażenie, że cała ludność dzielnicy z jakiegoś powodu znalazła się na ulicy. Idąc chodnikiem, potykaliśmy się o kobiety, mężczyzn i dzieci. Byli ubrani tak nędznie, że nasze ubrania wydały mi się jakimiś strojami wieczorowymi. Byli wychudzeni, głodni i chorzy.
Siedzieli na ziemi, usiłując żebrać lub coś sprzedać. Jakieś nędzna resztki tego, co im pozostało. Niekiedy przedmioty wręcz surrealistyczne. Jakaś kobieta trzymała przed sobą abażur lampy. Chłopiec obok niej wyciągał przed siebie karafkę w kształcie ryby i puste blaszane pudełko po paście do butów „Kiwi”. Mijali nas ludzie o dzikim spojrzeniu błyszczących od gorączki oczu. Gdzieś biegli, śpieszyli się. Czegoś gwałtownie szukali. Może – kogoś.
W powietrzu wisiało nienaturalne napięcie, chorobliwa aktywność, jakby przedśmiertne pobudzenie. Swoją sztuczną ruchliwością i zabieganiem chcieli oszukać śmierć?
Panował smród. Ulice były nie sprzątane. Rynsztoki wypełnione fekaliami. I trupy. Nagie trupy…
… Wyjrzałem przez okno. Środkiem ulicy szło dwóch młodych Niemców w mundurach. Byli wysocy, wysportowani. Jeden z nich trzymał w ręku pistolet. Ulica była pusta. Wodził wzrokiem po oknach. Przystanęli. Ten z pistoletem uważnie wpatrywał się teraz w jakiś punkt. Uniósł broń i starannie wycelował. Padł strzał. Doleciał nas brzęk szkła i rozpaczliwy okrzyk bólu. Strzelający uniósł rękę w geście satysfakcji. Jego kolega zamaszyście poklepał go po plecach. Następnie ruszyli wolnym krokiem w kierunku bramy wyjściowej getta. Gestykulowali, śmiali się, coś do siebie głośno mówili…”

Jan Karski (1914–2000) prawnik, dyplomata, wykładowca akademicki, polski kurier czasów II wojny światowej

relacja Karskiego z pobytu w getcie warszawskim.
Tajne państwo: opowieść o polskim Podziemiu

O śmierci, O kobietach, O dzieciach, O ludziach

„Z punktu widzenia etyki nie podoba mi się instytucja świadka koronnego, jak również nie podoba mi się to, że sprawca może być bezkarny, pomimo że tę łapówkę wręczył. Ale ta instytucja jest potrzebna w tych czasach, w których żyjemy. Bez tego nie damy rady. Ta instytucja już zaczęła spełniać swoją rolę.”

Anna Wesołowska (1954) polska sędzia

o instytucji świadka koronnego. Źródło: Zapis dyskusji podczas seminarium na temat dostosowanie prawa polskiego do konwencji międzynarodowych dotyczących korupcji, Warszawa, Fundacja im. Stefana Batorego, 1 lipca 2004 http://www.batory.org.pl/korupcja/dys_040701.htm

„Faktycznie mamy dziś do czynienia z trwaniem, a nawet rozwojem marksizmu-leninizmu z okresu PRL, cały czas dążącego do wykluczenia Boga i Kościoła rzymskokatolickiego z przestrzeni państwa, nauki, sztuki, moralności, polityki, ekonomii i oczywiście mediów. Tylko że obecnie ta ideologia stosowana jest w praktyce społecznej w znacznie trudniejszy do zdemaskowania sposób. Otóż ci, którzy prowadzą ten neomarksistowski marsz przez dzisiejszą Polskę, często publicznie deklarują, że są katolikami. To jest to novum. Komuniści zapewniali o czymś wręcz przeciwnym, czasem nie do końca szczerze, ale istota ideologii socjalistyczno-komunistycznej pozostaje niezmienna.”

Tadeusz Guz (1959) ksiądz katolicki, filozof, teolog

Źródło: Anty-Boska i antyludzka ideologia, naszdziennik.pl, 4 lutego 2012 http://naszdziennik.pl/index.php?dat=20120204&typ=my&id=my09.txt

O Bogu, O nauce, O czasie

„Zwykłą praktyką było też oskarżanie przeciwników o pospolite przestępstwa: cudzołóstwa, gwałty, kradzieże, morderstwa – nic tak skutecznie nie odejmowało prestiżu duchownym jak stwierdzenie, że są po prostu podli w życiu codziennym. (…) jedną z powszechnie stosowanych w nich reguł było polemizowanie z poglądami przeciwnika, nie w takiej postaci, w jakiej były one przez niego głoszone, ale ze stwierdzeniami wyprowadzonymi z nich ze skrajną, wręcz absurdalną konsekwencją (…) Wyrywano zdania przeciwnika z kontekstu, przycinając je tak, aby ułatwić sobie atak. Nie przyjmowano do wiadomości zmian w postawie osób znajdujących się po drugiej stronie barykady (…) Ariusz i arianie wedle ich przeciwników negowali boskość Chrystusa, choć nikt z nich nigdy tego nie czynił.”

Ariusz

Autorka: Ewa Wipszycka, Kościół w świecie późnego antyku, Wyd. Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2014, s. 187–188.

Chrystus

„Znamy to: ludzie, którzy w coś bardzo wierzą i przede wszystkim są ambitni, wrażliwi i odważni, zawsze ocierają się o to ryzyko, że staną się opętani swoją ideą. To wręcz może zakrawać na chorobę psychiczną.”

Tomasz Mycan (1977)

Źródło: „Dziennik Teatralny, Toruń”, 25 marca 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/onsu.htm

O ludziach

„Krzysztof zawsze, niezależnie od tego, czy pracuje nad tekstami współczesnymi, czy klasycznymi, opowiada o sobie. O tym, co się wydarza na świecie i w Polsce. Dziś w naszym kraju zakazuje się Parad Równości, zamyka się takie miejsca jak Le Madame. Nietolerancja, homofobia, niezgoda na wszystko co inne są na porządku dziennym. Aktualność „Aniołów..” dziś w naszym kraju jest wręcz porażająca, mimo że ich akcja rozgrywa się w Ameryce lat 80…”

Maja Ostaszewska (1972) aktorka polska

o Krzysztofie Warlikowskim.

O aniołach

„Doświadczenie historyczne uczy również, że zaangażowane mniejszości bywają zdolne do zmiany kierunku, w jakim podąża reszta społeczeństwa. Potrafią czasem przekonać większość, że jej obojętność prowadzi donikąd albo do katastrofy, i skłonić masy do zaangażowania. Ktoś mógłby zapytać, dlaczego odwołuję się akurat do tradycji ruchu oporu z okresu II wojny światowej, a nie na przykład do rewolucji francuskiej. Ale to chyba dlatego, że dla mojego pokolenia sytuacja była w pewnym sensie podobna do dzisiejszej. Stanęliśmy w obliczu czegoś strasznego, potwornego wręcz – a większość mówiła, że przecież nic nie można zrobić, że nic od nas nie zależy. Mniejszość była gotowa stawić opór i ostatecznie udało się pokonać faszyzm.”

Stéphane Hessel (1917–2013)

Źródło: Najgorsza jest obojętność, krytykapolityczna.pl, 6 maja 2011 http://www.krytykapolityczna.pl/Wywiady/HesselNajgorszajestobojetnosc/menuid-1.html

O wojnie, O czasie, O obojętności, Sens

„Jestem szczęśliwy i spełniony, bo jestem zdrowy, mam świetną rodzinę, a w dodatku robię to, co kocham i pozwala mi to żyć na dobrym poziomie. Jednak skoro, jak już ustaliliśmy, nie powinno się osiadać na laurach, a wręcz przeciwnie, w mądry i kreatywny sposób iść za ciosem, to siłą rzeczy ciągle mi mało.”

Donatan (1984)

Źródło: Andrzej Cała, Muzyka ponad biznes i profity, muzyka.onet.pl, 2 kwietnia 2013 http://muzyka.onet.pl/publikacje/muzyka-ponad-biznes-i-profity,2,5435818,wiadomosc.html

O rodzinie, O muzyce, O biznesie, O sile

„Dziennik w stanie wojennym polegał głównie na dubbingu. W początkowym okresie nie miałem kamery, nie mogłem robić dokrętek. Mogłem tylko – mając dwa magnetowidy – montować materiały nagrane z telewizji i kasując dźwięk oryginalny, podkładać własny. Oba magnetowidy pracowały 24 godziny na dobę, powielając potem gotowe programy. Kopie rozchodziły się po całym kraju. Opowiadano mi wielokrotnie, że zrobiono komuś żart – o godzinie 19.30 zamiast prawdziwego Dziennika ktoś dyskretnie włączał ten mój. Najpierw było zdumienie, konsternacja, a dopiero potem dziki śmiech. Do dziś pamiętam te ryki, czasem wręcz spazmy ze śmiechu, jakie miałem okazję słyszeć na – nielegalnych oczywiście – pokazach tych filmów w różnych salach i salkach, najczęściej kościelnych. Te reakcje widowni śmiało mogę zaliczyć do najprzyjemniejszych momentów w życiu.”

Jacek Fedorowicz (1937) polski satyryk i aktor

o Dzienniku telewizyjnym, który najpierw realizowany był nieoficjalnie. Źródło: Jacek Szczerba, Artysta pierwszego dubla, „Gazeta Wyborcza”, 18 lipca 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/apdu.htm

O śmiechu, O czasie

„Błędem jest sądzić, że używanie środków antykoncepcyjnych da się ograniczyć jedynie do regulacji rozrodczości. Można liczyć na uczciwe życie tylko jeżeli utrzyma się związek życia płciowego z powoływaniem cennego życia. To wyklucza płciowość perwersyjną oraz do pewnego stopnia promiskuizm. Oddzielenie aktu płciowego od jego naturalnych konsekwencji musi prowadzić do obrzydliwej rozwiązłości i do akceptacji jeżeli nie wręcz promocji zboczeń.”

Mohandas Karamchand Gandhi (1869–1948) Indyjski przywódca polityczny i religijny

Źródło: Philip F. Lawler, Cena motyli, „Catholic World Report”, lipiec 1997

O życiu, O błędach

„To jest fałszywe, to jest gra, to jest świętokradztwo nie tylko ze względu na zbrodnię „drugiego Katynia” ale również dlatego, że popiera publicznie in vitro, przegłosował ustawę antyrodzinną przeciwko przemocy w rodzinie i ją podpisał. Szereg jego decyzji stawia go w sytuacji nie tylko grzechu ciężkiego, ale wręcz ekskomuniki. W prawie kanonicznym rozróżnia się excommunicatio latae sententiae i excommunicatio ferendae sententiae. Ferendae sententiae to jest ekskomunika, która obowiązuje od momentu jej ogłoszenia, a latae sententiae to ekskomunika, która wynika z samego faktu, że ktoś jakieś przestępstwo popełnił i czy to będzie ogłoszone czy nie, ten człowiek jest w stanie ekskomuniki.”

Stanisław Małkowski (1944) polski duchowny katolicki, działacz opozycji w PRL

o przyjęciu przez Bronisława Komorowskiego Komunii Świętej. Źródło: Ks. Stanisław Małkowski: Smoleńsk to była zbrodnia z zimną krwią, bibula.com, 19 sierpnia 2010 http://www.bibula.com/?p=25937

O rodzinie, O ustawie, O grach, O decyzjach

„Przywódcy polityczni muszą umieć wytłumaczyć społeczeństwom, ze zamykanie granic nie rozwiązuje żadnych problemów. Wręcz przeciwnie – może je tylko pogłębiać.”

Viviane Reding (1951)

Źródło: Wojciech Lorenz, Kryzys musi nas jednoczyć, nie dzielić, rp.pl, 13 listopada 2011 http://www.rp.pl/artykul/13,751231-Kryzys-musi-nas-jednoczyc--nie-dzielic.html

„Laurence Olivier – to największy mistrz maskowania się naszych czasów. W jego grze było wszystko z wyjątkiem jego duszy, której nikt nie znał, ponieważ Olivier zawsze starał się ją trzymać w ukryciu. Z Gielgudem było wręcz odwrotnie. Podobnie – głęboki, tajemniczy, skryty Scofield błyszczy w swej grze w każdym geście.”

Peter Brook (1925) brytyjski reżyser

Źródło: „Guardian Newspapers Limited”, 8 czerwca 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wielokulturowosc.htm

O duszy, O grach

„Muszę przyznać, że czuję się w moim kraju bezpiecznie. A przecież uczucie to jest wręcz niestosowne, gdyż w Rwandzie dwie na pięć osób, które mijają nas na ulicy, są mordercami.”

Assumpta Mugiraneza

Źródło: wywiad dla „National Geographic Polska”, luty 2011

O emocjach

„Kiedyś mężczyzna – człowiek w ogóle – wierzył, że świat można odmierzyć, poznać, skategoryzować, na tym opierał się cały rozwój nauk przyrodniczych. Wydawało się, że poznając budowę ludzkich tkanek, jest w stanie dojść tajemnicę istnienia. To wszystko gdzieś się skompromitowało i nic nie jest oczywiste, proste, przewidywalne. Mężczyzna został z wewnętrznym przymusem zdobywania, podporządkowywania sobie świata, a jeśli sobie z tym nie radzi, jest kompletnie nieuzbrojony, a poczucie klęski miażdży go. Do pewnego czasu kobiety były cywilizacyjnie zwolnione z tego przymusu. W tej chwili przejmują męskie obowiązki, przyjmują rolę odkrywcy i zdobywcy. W dziedzinach dotąd zdominowanych przez mężczyzn kobiety odgrywają coraz większą rolę i dla mężczyzn wcale nie jest to komfortowe wybawienie z opresji. Wręcz przeciwnie.”

Paweł Miśkiewicz (1964) polski aktor i reżyser teatralny

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 18 października 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/tkwy.htm

O kobietach, O tajemnicy, O świecie, O nauce

„(…) ryzyko to jest warunek konieczny zarówno w żartowaniu, jak i w robieniu filmów. W sztuce generalnie. Ta świadomość, że może wyjść, ale może nie wyjść. W ogóle żeby żartować, potrzeba luzu. dystansu. Przede wszystkim do samego siebie. Mogę wręcz powiedzieć, że nikt nie ma prawa śmiać się z innych, jeżeli nie potrafi śmiać się z siebie.”

Juliusz Machulski (1955) polski reżyser filmowy

Źródło: Tomasz Kwaśniewski, Skażony śmiechem, „Newsweek Polska” nr 15, 8–14 kwietnia 2013, s. 27, 28.

O śmiechu

„Filmowiec jest podobny do marynarza. Te zejścia na ląd są bardzo ważne. Wtedy można podładować baterie, przygotować się do kolejnej wyprawy. Trzeba też zatęsknić, jest to wręcz kluczowe.”

Jacek Bławut (1950) polski operator i reżyser filmowy

Źródło: wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=54947

„(…) nie umiem imitować. Są aktorzy, którzy potrafią świetnie naśladować lub wręcz potrzebują tego rodzaju inspiracji, żywią się tym, że reżyser pokaże im, czego chce. Co wcale nie oznacza, że są złymi aktorami lub nie mają własnej wizji – to kwestia predyspozycji, natury. Ale ja w takim momencie staję się bardzo złą aktorką. Kiedy mam naśladować, tracę orientację. A ponieważ o tym wiem, to zwyczajnie się zjeżam.”

Katarzyna Figura (1962) aktorka polska

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 6 września 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/dlaczegoa.htm

O naturze

„Koncert był niesamowity, jeśli chodzi o to jak ludzie reagowali. Pamiętam niezwykły, jakby wąski hall z kolumnami dookoła. Pamiętam też, że ludzie byli bardzo uważni, ale potem oszaleli i cała sala wręcz drżała. (…) W pokoju natknęłam się na jakieś urządzenie elektroniczne i spanikowałam, myśląc, że to podsłuch. Okazało się jednak, że był to zwykły system elektryczny. Po przylocie dano nam wódkę, więc jak dojechaliśmy do hotelu to byliśmy już nieco wstawieni.”

Tina Turner (1939) amerykańska piosenkarka

o koncertach w komunistycznej Polsce.
Źródło: Oko w oko, wywiad Macieja Orłosia, TVP, 1996

O ludziach, O pokoju, O myślach, O myśleniu

„Porównywanie obecnych relacji polsko-amerykańskich do niewolniczego stosunku władz PRL do Związku Sowieckiego jest ulubionym zabiegiem propagandowym postkomunistów, którzy wykorzystują je do przedstawiania własnego wysługiwania się Rosji jako normalnej polityki. Trudno było jednak uciec od przykrych skojarzeń z tą przeszłością, gdy obserwowało się pokaz upokarzającego serwilizmu zaprezentowanego przez prezydenta Komorowskiego i premiera Tuska wobec tego prezydenta Ameryki, który nie zrobił dla Polski nic dobrego, a wręcz przeciwnie.”

Krzysztof Wyszkowski (1947) polski polityk, publicysta, działacz opozycji w PRL

Źródło: Adres do cara Obamy, „Gazeta Polska”, 1 czerwca 2011

O relacjach, O przeszłości

„To zdecydowanie wyjątkowy występ. Przede wszystkim ze względu na jego intymny, bardzo osobisty charakter. Takie show daje możliwość zaangażowania się w każdą chwilę. Atmosfera, energia, publiczność są bardzo wyczuwalne, wręcz namacalne.”

Alicia Keys (1981) amerykańska piosenkarka

na pytanie, co szczególnego jest w występach „unplugged”. Źródło: onet.pl http://muzyka.onet.pl/publikacje/wywiady/alicia-keys-osobista-plyta,1,4561974,wiadomosc.html

O muzyce, O charakterze

„Jak jeżdżę czasami na Zachód, to widzę, że tam jest sytuacja wręcz dramatyczna. Ostatnio ktoś mi powiedział, że dorosłe dzieci nie wiedzą o śmierci swoich rodziców. Dowiadują się o tym, dostając rachunek z domu pogrzebowego. W złym kierunku to wszystko zmierza.”

Jacek Bławut (1950) polski operator i reżyser filmowy

Źródło: wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=54947

O śmierci, O dzieciach, O domu, O rodzicach

„Lubię występować. Te endorfiny, które się wyzwalają, wprowadzając nas i widzów w stany wręcz euforyczne, są tak bezcenne i silne, że nie sposób się od nich uwolnić. Dla mnie najcenniejsze są uśmiechnięte buzie i bolące od śmiechu brzuchy widzów, którzy przychodzą po występach i dziękują nam za radość, jakiej doznali.”

Agnieszka Litwin (1972)

Źródło: Śmiech cenniejszy od złota, „To i Owo” nr 5, 31 stycznia 2012, s. 12.

O śmiechu, Radość

„Nazywam go milczącym aktorem. Są piękne przedstawienia teatrów ruchu czy tańca, które ze sztuką mimu nie mają wiele wspólnego. Pantomima ma wspaniałe korzenie, ale każdy, kto chce zostać mimem, musi znaleźć własny styl i pokazywać prawdę emocjonalnego przeżycia; przemiany, które byłoby trudno, a czasami wręcz niemożliwe wyrazić słowami. Ciało powinno „mówić”. Musi on też dbać, by technika nie zabiła w nim tego, co najpiękniejsze w teatrze pantomimy, czyli płynności zmieniających się stanów emocjonalnych – tego wszystkiego, co składa się na ludzką ciszę. W pantomimie każdy ruch na scenie musi ukazać proces przemiany emocjonalnej. Patrząc na akcję wykonawcy, śledzimy zmienność myśli aktora.”

Stefan Niedziałkowski (1945) polski artysta pantomimy

odpowiedź na pytanie, kim jest współczesny mim.

O myślach, O tańcu, O myśleniu

„Chyba rzeczywiście piątek, trzynastego jest feralny. Wczorajszy był wręcz tragiczny. Oto wraca kaczyzm. Na ustach posłów Palikota i Celińskiego.”

Joanna Senyszyn (1949) polska działaczka polityczna, ekonomistka

Źródło: blog Joanny Senyszyn http://senyszyn.blog.onet.pl/UWAGA-KACZYZM-WRACA,2,ID412591647,n, 14 sierpnia 2010

„Mój stosunek do reklamy jest czysto użytkowy. Nie ma ona nic wspólnego ze sztuką. To jest handel, a wizerunek jest towarem. Reklama jest zjawiskiem normalnym. Ma swoje wieloletnie tradycje. Od niepamiętnych czasów każdy kupiec starał się jak najlepiej zareklamować swój towar. Nie mam wątpliwości, że jest też zjawiskiem pożytecznym, o ile jest rzetelna. W większości wypadków nie mamy jednak do czynienia z reklamą rzetelną. Cechy towaru podawane w reklamie nie mają nic wspólnego z rzeczywistością. Oddzielnym zagadnieniem jest eksploatacja reklamy. Sposób, w jaki eksploatuje się reklamę na świecie, bo nie tylko w Polsce, uważam wręcz za bandycki. To wręcz zarzynanie towaru i zniechęcanie do niego telewidzów, a już przerywanie filmów reklamami jest wręcz haniebne.”

Krzysztof Kowalewski (1937) aktor polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 4 stycznia 2002 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pogodaw.htm

O rzeczywostości

„Wprawdzie w Egipcie wielu polityków i intelektualistów niechętnie przyjęło rozmowy w Camp David, a w innych państwach arabskich wywołały one wręcz oburzenie, były one w istocie rzeczy sukcesem as-Sadata. Do tej pory w świecie arabskim dominowało przekonanie, że najpierw musi się on wzmocnić, aby wymusić na Izraelu korzystne warunki kompromisu. Rzeczywistość zadawała jednak takiej koncepcji raz po raz ciosy.”

Anwar as-Sadat (1918–1981) prezydent Egiptu

Autorzy: B. Stępniewska-Holzer, J. Holzer, Egipt. Stulecie przemian, Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 2006, ISBN 9788389899583, s. 193–196.
O Anwarze as-Sadacie

O rzeczywostości, O sukcesie

„Przez wiele lat byliśmy waszymi waszymi przyjaciółmi. Nigdy nie żądaliśmy zapłaty za tę przyjaźń. W pewnym momencie wyobraziliście sobie jednak, że nie Arabowie, lecz Izrael może zapewnić wasze interesy na Bliskim Wschodzie. Wojna z 6 października udowodniła coś wręcz przeciwnego. W zależności od przebiegu tego etapu, trudnego dla świata arabskiego, określony zostanie los naszej przyjaźni. Ewolucja w naszych stosunkach musi być poprzedzona poważnym działaniem ze strony Ameryki. Jesteście w stanie zobowiązać Izrael do natychmiastowego wycofania się z okupowanych ziem arabskich.”

Fajsal ibn Abd al-Aziz Al Su’ud (1906–1975)

w rozmowie z Henrym Kissingerem (relacja za agencją Reutera, serwis z 21 listopada 1973).
Źródło: Kazimierz Kozub, Politycy z pierwszych stron gazet, wyd. Iskry, Warszawa 1976, s. 104.

O przyjaźni, O losie, O wojnie, O relacjach

„Na stole leżał duży bochen chleba,
A obok chleba nóż,
A obok noża jabłko.
A przed bochenkiem, nożem, jabłkiem
Stał człowiek.
Nie ma w tym nic, powiecie,
To tak banalne, wręcz dziecinne przecie.
Ale ten człowiek był malarzem,
Więc namalował stół i bochen chleba,
A obok chleba nóż,
A obok noża jabłko,
I do wszystkiego dodał trochę nieba -
I to jest właśnie to, co trzeba.”

Maurice Carême (1899–1978)

Źródło: Ta odrobina nieba, tłum. Maria Leśniewska

„Ze wszystkich lęków człowieka lek przed śmiercią jest najbardziej nieuchronny i niechybny… Śmierć to nadal niesmaczne, ale nieuniknione wydarzenie, o którym rzadko się mówi. Można by pomyśleć, że wychowany w świadomości naukowej człowiek dwudziestego wieku powinien nauczyć się radzić sobie z tym powszechnym strachem równie skutecznie, jak nauczył się przedłużać sobie życie… Ale postęp naukowy nie tylko nie pomógł, ale wręcz przeszkodził człowiekowi w przyjęciu śmierci z godnością.”

Elisabeth Kübler-Ross (1926–2004) amerykańska lekarka

fragment referatu wygłoszonego w seminarium teologicznym w Chicago w 1966.
Źródło: Deborah G. Felder, 100 kobiet, które miały największy wpływ na dzieje ludzkości, wyd. Świat Książki, Warszawa 1998, ISBN 8371296665, s. 171, tłum. Maciej Świerkocki.

O życiu, O śmierci, O kobietach, O książkach

„Nie odskoczył, nie nosił się, wiedział, gdzie jego miejsce i jak je kochać. A uwierz, że miał naprawdę ciężko. Naprawdę. A mimo to nigdy nie widziałem go smutnego. Najważniejsze dla niego było to, że jest tu i gra dla tych tutaj. Chciałbym mieć tyle odwagi i siły, co on. To niesamowite. Potrafił obrazić się na Kazimierza Kutza, bo wmontował do „Śmierci…” za mało ballady, którą w jednej ze scen Janek gra na harmonijce. A mówił, że to dla niego strasznie ważne było, bo jak robił na grubie, to codziennie grał ją chopom na końcu szychty. Obraził się i wyszedł z „Kosmosu” podczas premiery. Wałęsa, pół rządu, Kutz, wielka impreza, ogólnopolska premiera, temat wręcz polityczny, gorący, ciężki – a Janek się wkur… i wychodzi, bo takie zagranie to według niego brak szacunku dla niego i górników. Trzeba coś dodawać?”

Miuosh (1986)

o Janie Skrzeku.

O śmierci, O historii, O grach, O sile

„Oczywiście nie wyjaśnimy wiele mówiąc, że Rosja należy do Wschodu lub w ogóle do Azji. Jest zadziwiające jak wielu powtarza tak bezsensowne zdanie. Rosja nie jest przecież krajem azjatyckim. Gdyby nawet takim była, przydałoby się wówczas wiedzieć, że w Azji istnieją różne kultury, np. arabska, hinduska, chińska i inne, między którymi istnieją różnice być może większe niż między nimi a kulturą zachodnioeuropejską. Nic się nie zyskuje charakteryzując tło kulturowe Lenina jako „wschodnie” lub wręcz „azjatyckie.””

Józef Maria Bocheński (1902–1995) polski duchowny katolicki, dominikanin, filozof

Marksizm-leninizm. Nauka czy wiara?
Źródło: s. 37

„Młode dziewczyny, ale i dojrzałe kobiety, często żony i matki, po dwu-, trzygodzinnym internetowym seansie decydują się na akt seksualny nie tylko dlatego, że im się to opłaca, ale uważają to za swego rodzaju wyzwanie, test na atrakcyjność czy wręcz akt dezynwoltury.”

Mike Godwin (1956)

o zjawisku sieciowej prostytucji. Źródło: Piotr Krzyżanowski, Narzeczona z e-maila, wprost.pl http://www.wprost.pl/ar/45459/Narzeczona-z-e-maila/?I=1073

O kobietach, O dziewczynach, O matce

„Stopień antyklerykalizmu, wręcz odrażającej nienawiści do Kościoła katolickiego w tygodniku Tomasza Lisa jest porównywalny do „Nie” Jerzego Urbana. Dziennikarz „Newsweeka” Michał Krzymowski najpierw atakował zarząd PWPW pytaniami o to, czy chodzimy na poranne czy popołudniowe msze św., a później wyprodukował kilkustronicowy tekst na podstawie jednego anonimowego donosu. Pytania dotyczyły na przykład tego, czy to prawda, że nowi prezesi zapraszali do siebie księży, żeby poświęcili pomieszczenia przez nich zajmowane. To jest poziom pracy Departamentu IV MSW PRL. Ten departament zajmował się oprócz skrytobójstw także inwigilacją księży i osób wierzących, funkcjonariusze chodzili na msze, zapisując, kto w nich uczestniczy. Krzymowski w tajemniczy sposób przejął mentalne dziedzictwo Departamentu IV SB.”

Piotr Woyciechowski (1966)

Źródło: Jest na nas zlecenie – ujawnia prezes Piotr Woyciechowski http://niezalezna.pl/85218-jest-na-nas-zlecenie-ujawnia-prezes-piotr-woyciechowski, niezależna.pl, 26 sierpnia 2016.

O prawdzie, Pytanie

„Nie podzielam opinii, że Warszawa jest brzydka, wręcz przeciwnie – uwielbiam to miasto, kocham ten chaos, brak centrum, tymczasowość przestrzeni, wszystkie warszawskie urbanistyczne wpadki, handlowe niezręczności, nowe wbite jak klin w stare, co czasem tworzy przedziwne, prawie że geologiczne formacje. Bardziej cenię ten „azjatycki” melanż, niż glanc – jakże nudny i przewidywalny – europejskich, ślicznych stolic.”

Paweł Soszyński (1979) polski literaturoznawca, krytyk teatralny i pisarz

Źródło: Warszawa jest łobuzem http://www.dwutygodnik.com/artykul/3881/, Dwutygodnik.com nr 89/2012.

O czasie, Kochać się

„Nigdy nie marzyłam o Julii. Wręcz bałam się tej roli. Przytłaczała mnie ilość inscenizacji dramatu, setki razy powtarzane monologi Julii na egzaminach wstępnych czy konkursach recytatorskich i jej obraz jako delikatnej filigranowej dziewczynki gdzieś głęboko aż nadto dojrzałej. Odcięłam się jednak od moich uprzedzeń i zaczęłam odkrywać tę sztukę na nowo. Przepuszczając przez to, co kiedyś sama przeżyłam. Chciałam, by moja Julia nie popadła w sztampę i była jak najbardziej moja.”

Monika Buchowiec (1982) aktorka polska

Źródło: „Dziennik Zachodni”, 12 września 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/rjwsg.htm

Obraz

„Między odbytnicowo-pisuarowymi kawałami a seksualnymi istnieje po prostu otchłań. Ale mężczyźni na ogół i wręcz lubują się w kawałach pisuarowo-odbytnicowych. Upraszczając: nie może być mowy o równości między płciami, skoro mężczyzna tak bardzo przepada za ge, a kobieta ge nie lubi.”

Michał Choromański (1904–1972) pisarz polski

Miłosny atlas anatomiczny (1972)
Źródło: s. 99

O kobietach, O mężczyznach

„Profil referatów wygłaszanych w ramach seminariów w Castel Gandolfo obejmował z jednej strony fizykę i matematykę, a z drugiej filozofię i teologię. Moje referaty mieściły się właśnie w tej formule. Ojciec Święty raczej nie podejmował dyskusji, ale bardzo uważnie słuchał. Podczas jednego z takich seminariów wręczyłem Papieżowi w przerwie między referatami swoją książkę i opowiedziałem mu, co ona zawiera.”

Zbigniew Jacyna-Onyszkiewicz (1944) polski fizyk i polityk

Źródło: Przekraczamy granice fizyki, naszdziennik.pl, 15 marca 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20080315&id=my21.txt

O matematyce

„W filmie ważne są pierwsze plany, zbliżenia, ogromną rolę w kostiumie odgrywają więc detale niedostrzegane przez widzów w teatrze. Lubię być na planie i ubierać nawet najmniej ważne postaci, dopracowywać każdy szczegół, choć długie wyczekiwanie na rozpoczęcie zdjęć bywa męczące. Czasami wręcz odnoszę wrażenie, że niekończące się rozmowy są ważniejsze od pracy.”

Franca Squarciapino (1940)

Źródło: Czerwień na ślubnej sukni, „Rzeczpospolita”, 27 marca 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/cnss.htm

O wrażeniach

„Mój największy sukces – dzieci – przyszedł tak naturalnie, intuicyjnie wręcz, a kariera to całe życie ciężkiej pracy.”

Liliana Komorowska (1956) polska aktorka filmowa i teatralna

Źródło: „Zwierciadło”, nr 5/1927, maj 2007

O życiu, O dzieciach, O sukcesie

„Erotyka, seks to przecież jedna z najbardziej moralnych stron życia. Erotyka nie zabija, nie unicestwia, nie nakłania do zła, nie prowadzi do popełnienia przestępstwa. Wręcz przeciwnie: łagodzi obyczaje, przynosi radość, daje spełnienie, sprawia bezinteresowną przyjemność.”

Walerian Borowczyk (1923–2006) polski reżyser i rysownik

o tym, że odróżnia erotykę od pornografii.
Źródło: wywiad Andrzeja Makowskiego, „Kino” 4/1975

O przyjemności, O seksie, Radość

„Alpiniści nie są ludźmi nierozważnymi. Wręcz przeciwnie, każdy się dobrze zastanawia, czy na jakąś drogę może sobie pozwolić, i jeżeli już jej próbuje, to nie jest to przypadek.”

Leszek Cichy (1951) Polski alpinista i geodeta

Źródło: Leszek Cichy, Krzysztof Wielicki, Jacek Żakowski, Rozmowy o Evereście, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1982, ISBN 8320316340, s. 113.

„Niech mi pan powie, proszę – szepnął mi pewnego razu do ucha Stiepan Trofimowicz – dlaczego wszyscy owi zajadli socjaliści i komuniści są zarazem tak straszliwymi kutwami, jakby wręcz byli opętani żądzą zbicia pieniędzy, przy czym im bardziej ktoś jest zatwardziałym socjalistą, tym silniej przejawia się u niego instynkt posiadacza?…”

Fiodor Dostojewski książka Biesy

Biesy
Źródło: cz. 1 (2, 8)

„On już za życia był jego wrogiem, od kiedy przejrzał na oczy i przestał się przyjaźnić z Michnikiem. Od tego momentu „Gazeta Wyborcza” zaczęła go zwalczać, a nawet próbowano zrobić z niego człowieka niespełna rozumu. Tymczasem było wręcz odwrotnie – Herbert do końca życia bardzo trzeźwo patrzył na otaczającą go rzeczywistość. On wyłamywał się z salonowego myślenia. Sądzę, że gdyby żył, nie pozwoliłby na tę aferę, która wybuchła po słowach o „zdradzonych o świcie.””

Przemysław Gintrowski (1951–2012) polski kompozytor i muzyk

Źródło: Żyjemy w czasach kłamstwa i obłudy, „Gazeta Polska Codziennie”, 21 stycznia 2012

O przyjaźni, O kłamstwie, O myślach, O rzeczywostości

„Proszę spojrzeć na branżę finansową: sektor bankowy stał się jeszcze większy i jeszcze ważniejszy, a polityka go wręcz do tego popychała. Mamy obecnie ogromne instytucje, które myślą: „Możemy spokojnie ryzykować, w razie czego polityka znów nas uratuje”.(…) Musimy wygłodzić bestię zwaną Wall Street.”

Nouriel Roubini (1958)

Źródło: „Forum”, 17 maja 2010.

O myślach, O myśleniu

„Uświadamiając sobie, że ludzie zawsze zanurzeni są w historii, którą sami stwarzają, bynajmniej nie musimy kapitulować przed relatywizmem czy nihilizmem, porzucając wszelką nadzieję, iż zdołamy zrozumieć nasz ludzki świat. Wręcz przeciwnie, afirmujemy w ten sposób moc człowieka, który stwarza sam siebie, dokonując oceny własnego miejsca w świecie i podejmując swoje wybory. Tylko dzięki temu jednostka może przezwyciężyć względność – poprzez absolutność własnej decyzji – i tylko dzięki temu może ona zawładnąć historią, którą w sobie niesie i która staje się jej własnością.”

Raymond Aron (1905–1983) francuski filozof, socjolog, teoretyk polityki i publicysta polityczny

Wprowadzenie do filozofii historii. Esej o granicach obiektywizmu historycznego

O ludziach, O świecie, O historii, O decyzjach

„Jestem pewien, że się nie zgodzą. Prorokuję wręcz, że nawet gdyby z tarczy zrezygnował prezydent Stanów Zjednoczonych to okopy św. Trójcy w BBN będą walczyć dalej. Natomiast my jako rząd musimy zachować dojrzałość. Gotowi jesteśmy na zbliżenie polsko-amerykańskie w dziedzinie obrony przeciwrakietowej, ale pamiętamy także o ryzyku, które wiąże się z tarczą.”

Radosław Sikorski (1963) polski polityk, dziennikarz

o ewentualnej reakcji Prezydenta Kaczyńskiego na niepowstanie tarczy antyrakietowej. Źródło: wyborcza.pl http://wyborcza.pl/1,76498,6352981,Czy_czerwony_moze_byc_zbawiony_.html, 8 marca 2009

O zachowaniu

„Nie nagrałem tej płyty ze znudzenia czy nadmiaru wolnego czasu. Wręcz odwrotnie – kradłem ten czas, jeżdżąc z Warszawy do Częstochowy przynajmniej rok, żeby nagrać te piosenki.”

Andrzej Grabowski (1952) aktor polski

Źródło: „Nowa Trybuna Opolska”, 20 stycznia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26648

O czasie, O czytaniu

„Wykończysz się, Mordimerze – powiedział i splunął w kąt. – Jak Bóg na niebie, wykończysz się.
Oczywiście, takie słowa wsparcia i otuchy były mi wręcz nad wyraz niezbędne. Cichym jeszcze głosem powiedziałem Kostuchowi, co myślę o nim, o jego matce oraz o sposobach, na jakie chędożyło ją okoliczne bydło nierogate. (…)”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Miecz aniołów
Źródło: s. 261, wyd. I

O Bogu, O matce, O myślach, O wsparciu

„Zostałem oficjalnie ostrzeżony, że jeżeli jeszcze raz pojawię się na wiecu białoruskiej opozycji, dostanę co najmniej osiem lat więzienia. Na potwierdzenie tego wręczono mi oficjalny dokument. Żebym zrozumiał, że to nie żarty, kilka razy uderzono.”

Andrzej Poczobut (1973) białoruski dziennikarz polskiego pochodzenia

Źródło: Tak straszy białoruskie KGB, wyborcza.pl, 7 stycznia 2011 http://wyborcza.pl/1,75402,8918524,Tak_straszy_bialoruskie_KGB.html#ixzz1JIvuyt00

„To kamera powinna szukać aktora, wyprzedzać jego reakcje i odruchy naturalne. Tak przecież postępuje się w filmie dokumentalnym, gdzie mamy do czynienia z 'naturszczykami', których kamera wręcz podpatruje. Według mnie – film trzeba nakręcać w taki sposób aby dać odczuć widzowi wrażenie autentyzmu.”

Zygmunt Samosiuk (1939–1983)

Źródło: wywiad Urszuli Biełous, „Trybuna Ludu”, 3.06.1972

O ludziach, O wrażeniach

„Jest to jedna z form pracy zawodowej, która ją również w pewien sposób ubarwia. Aczkolwiek, podobnie jak i w innych przypadkach, wymaga ona od aktora odpowiedniej techniki. W dubbingu, jak czasami słyszę, nie każdy może się odnaleźć. Niektórzy twierdzą wręcz, że nie są w stanie tej techniki opanować. Rzeczywiście jest ona dość specyficzna, trzeba tu i słuchać i widzieć, grać, mówić jednocześnie, gdyż na tym to właśnie polega. Ja sam mimo wszystko bardzo lubię dubbing.”

Krzysztof Tyniec (1956) aktor polski

o dubbingu. Źródło: Wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=37797

„Pamiętam jak Kazimierz Marcinkiewicz cytował swojego syna, który miał mówić o politykach Platformy per „cieniasy”. Ciekawe, jak teraz mówi o swoim tacie. Panu Kaziowi dedykuję zaś piosenkę: „Był niepozorny, brzydki, chudy, wręcz nieudolny, w rozmowach nudny, w obejściu prosty, prawie bez zalet, gość domorosły, miał jeden talent…”.”

Monika Olejnik (1956) polska dziennikarka

o Kazimierzu Marcinkiewiczu.

„Te moralnie zdegenerowane osoby miały i pewnie mają nadal rodziców, miały bądź mają nauczycieli i miały bądź mają katechetów i księży. Moim zdaniem cały ten system zawiódł. To znaczy i rodzice, i szkoła, i Kościół zawiodły. Jeśli w lokalnej społeczności znajdują się takie osoby i cieszą się anonimowością, mało tego, mamy sygnały, że wręcz poparciem, to znaczy, że mamy do czynienia z czymś bardzo złym, co dotyczy całej społeczności, a nie tylko pojedynczych degeneratów. Bo degeneraci nie biorą się sami z siebie.”

Bartłomiej Sienkiewicz (1961) polski historyk, publicysta i polityk

o sprawcach kilkunastu rasistowskich i ksenofobicznych ataków w Białymstoku. Źródło: Minister spraw wewnętrznych wypowiada wojnę białostockim rasistom, wyborcza.pl, 12 maja 2013 http://wyborcza.pl/1,75248,13891803,Minister_spraw_wewnetrznych_wypowiada_wojne_bialostockim.html#ixzz2T0iRVztc

O szkole, O rodzicach, O nauczycielach

„Matematyka kosmosu wręcz żąda istnienia innych form życia.”

Dan Brown książka Zwodniczy punkt

Zwodniczy punkt (2001)

O matematyce

„Czy ktoś widział kiedyś, żeby koń wręczył kopertę weterynarzowi?”

Janusz Korwin-Mikke (1942) polski polityk

Źródło: TVN24, 2 października 2007

Koń

„Dzisiaj zbyt dużo uwagi poświęca się tzw. „prorokom nieszczęść”, jak ich mawiał Paweł VI. Mnożą się analizy i diagnozy sytuacji wiary w dzisiejszym społeczeństwie tchnące wielkim pesymizmem czy wręcz jakimś katastrofizmem. Nie neguję istnienia problemów, a uważam, iż nie możemy być ślepi na dobro jakie dzieje się w Kościele i w świecie. Duch Święty wcale nie przestał działać w naszych czasach! Ruchy kościelne pokazują, że pomimo postępującego procesu sekularyzacji, w życiu wielu świeckich dokonał się dzisiaj wielki „skok jakościowy”, gdy idzie o przeżywanie wiary, radykalizm wyborów ewangelicznych, czy też zaangażowanie w misję ewangelizacyjną Kościoła. Nie brak wśród świeckich objawów autentycznej dojrzałości chrześcijańskiej i świadectw prawdziwej świętości. Rośnie też nowe pokolenie młodzieży, nazywane często „pokoleniem Jana Pawła II”, którego nie zadowala konsumpcyjny styl życia narzucony przez współczesną kulturę, które szuka głębszego sensu swej egzystencji i znajduje go w Chrystusie, w Ewangelii, w Kościele. Tym dwom ważnym znakom nadziei staramy się służyć w Papieskiej Radzie ds. Świeckich i dawać o nich świadectwo.”

Stanisław Ryłko (1945) polski duchowny katolicki, kardynał

Źródło: o. Stanisław Tasiemski OP, Nowy polski kardynał Stanisław Ryłko – wywiad http://pl.radiovaticana.va/storico/2007/11/24/nowy_polski_kardyna%C5%82_stanis%C5%82aw_ry%C5%82ko_-_wywiad/pol-169441, pl.radiovaticana.va, 24 listopada 2011

O nieszczęściu, O młodzieży, O wierze, Sens

„Muzyka SBB wciąż wydaje się niezwykle świeża w porównaniu z propozycjami ogromnej większości grających obecnie zespołów. Także fani Ścianki, uznawanej dzisiaj za jedną z najbardziej progresywnych grup na polskiej scenie rockowej, z pewnością nie poczują się więc zawiedzeni. A może zrozumieją nawet na czym wzoruje się ich ulubiony zespół, słuchając utworów SBB. Przede wszystkim tych z lat 1973–1975, w których Skrzek grał jeszcze na sfuzzowanej gitarze basowej i wyczyniał na niej takie cuda, iż magazyn „Melody Maker” ogłosił go jednym z najlepszych gitarzystów basowych w Europie. W tamtym czasie muzyka SBB była połączeniem bluesa z radykalną awangardą – ujawniającą się w improwizacjach. Dawało to niewyobrażalne wręcz efekty.”

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Źródło: Grupa kultowa – „Pogranicza” Nr 1/2005

O muzyce, O czasie

„Wciąż wychodzą na jaw fakty kładące się smugą cienia na polskim pontyfikacie. Według wielu, do świętości Jana Pawła II nie bardzo pasuje tolerowanie i zalecanie ukrywania pedofilii duchownych, jawna przychylność dla zbrodniczego reżimu Pinocheta czy potępienie usuwania ciąży przez zgwałcone ofiary wojny bałkańskiej. Wręcz się z nią kłóci ortodoksyjny zakaz stosowania prezerwatyw, także przez nosicieli wirusa HIV, co przyczyniło się do rozpowszechnienia epidemii AIDS i śmierci tysięcy ludzi. (…) Miłość Jana Pawła II wydaje się mocno toksyczna. Papieska zaś chęć dostosowania świata do Rzymu spowodowała więcej osobistych nieszczęść niż przyniosła korzyści. Tysiącom ludzi wręcz zrujnowała życie.”

Joanna Senyszyn (1949) polska działaczka polityczna, ekonomistka

Źródło: blog Joanny Senyszyn http://senyszyn.blog.onet.pl/CZWORCA-SWIETA,2,ID346423351,n, 17 października 2008

O miłości, O życiu, O śmierci, O wojnie

„Dla mnie Oscary to przede wszystkim niezwykły zaszczyt. No i zaskoczenie, bo przecież galę wręczenia nagród Akademii na ogół prowadzą aktorzy komediowi, a ja trochę nie pasuję do tego wizerunku. Gdy organizatorzy złożyli mi propozycję, przez moment się zawahałem, ale kiedy dowiedziałem się, że moją partnerką na scenie ma być Anne Hathaway, zgodziłem się od razu. Nabrałem pewności, że wszystko będzie w porządku.”

James Franco (1978) aktor amerykański

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Oscary to zaszczyt. James Franco w Stopklatce!, stopklatka.pl, 17 lutego 2011 http://stopklatka.pl/-/6661869,oscary-to-zaszczyt-james-franco-w-stopklatce-

„Nie należy wierzyć, że istnieją granice grozy, którą zdolny jest przyjąć ludzki umysł. Wręcz przeciwnie, wszystko wskazuje na to, iż w miarę jak ciemność staje się coraz głębsza, głębia owa zaczyna rosnąć wykładniczo – i choć nie chcemy tego przyznać, to doświadczenie podpowiada nam, iż kiedy koszmar staje się dość czarny, groza zaczyna rodzić grozę, a jedno przypadkowe zło płodzi następne, często rozmyślne złe czyny, póki w końcu wszystko nie pochłonie ciemność. Najstraszniejszym zaś pytaniem pozostaje to, ile dokładnie grozy może znieść ludzki umysł i wciąż zachować niezłomną, nieugiętą łączność z rzeczywistością… W pewnym momencie wszystko staje się zabawne. Możliwe, że w tej właśnie chwili nasze zdrowie umysłowe zaczyna albo ratować się przed upadkiem, albo też załamywać i pękać. To moment, gdy człowiekowi wraca poczucie humoru.”

Stephen King książka Smętarz dla zwierzaków

It’s probably wrong to believe there can be any limit to the horror which the human mind can experience. On the contrary, it seems that some exponential effect begins to obtain as deeper and deeper darkness falls – as little as one may like to support the idea that when the nightmare grows black enough, horror spawns horror, one coincidental evil begets other, often more deliberate evils, until finally blackness seems to cover everything. And the most terrifying question of all may be just how much horror the human mind can stand and still maintain a wakeful, staring, unrelenting sanity. That such events have their own Rube Goldberg absurdity goes almost without saying. At some point, it all starts to become rather funny. That may be the point at which sanity begins either to save itself or to buckle and break down; that point at which one’s sense of humor begins to reassert itself. (ang.)
Cmętarz zwieżąt (Smętarz dla zwierzaków)
Źródło: s. 215

O zdrowiu, O zachowaniu, O rzeczywostości, O złu

„Demokracja przedstawicielska musi iść w stronę demokracji dialogowej albo wręcz bezpośredniej – oddania obywatelom prawa głosu w ważnych sprawach. Przykładem może być dla nas nie tylko maleńka Szwajcaria, ale także np. Kalifornia, jeden z najbardziej rozwiniętych stanów USA, o obszarze większym od Polski, gdzie obywatele wypowiadają się na temat tego, czy w szkołach należy uczyć po hiszpańsku, gdzie wybudować kolejne osiedle, jak zmienić kierunek autostrad i chronić zasoby wodne.”

Piotr Sztompka (1944) polski socjolog

Źródło: „Tygodnik Powszechny”, kwiecień 2007.

O demokracji

„Czas pokaże, jak się zachowam w stresującym momencie. Na przykład w piątym secie meczu finałowego przy stanie 13:13. Wtedy okaże się, czy swoją agresję jestem w stanie skierować na przeciwnika i zdobyć ważne punkty. A może wręcz przeciwnie, w meczu o awans do półfinału stracę głowę, zdemoluję całą drużynę i przeze mnie przegramy. Nie chcę, żeby tak się stało. Staram się całą negatywną energię stłumić w sobie lub skierować ją w stronę przeciwnika. Ale ja jestem tylko człowiekiem.”

Łukasz Kadziewicz (1980) siatkarz polski

Źródło: Jestem tylko człowiekiem. http://aktualnosci.siatka.org/pokaz/2006-11-16-lukasz-kadziewicz-jestem-tylko-czlowiekiem

O zachowaniu, O czasie

„W toku dyskusji publicznej pytania w rodzaju „Ile Polski w konkordacie?” czy wręcz stwierdzenia takie jak „konkordat kościelnych przywilejów” wskazują na niedopuszczalne, sprzeczne z polską racją stanu odstępstwo od zasady równości stron. Nie można bowiem godzić się na ratyfikację dokumentu, który pomija interesy naszego państwa, przyznając jednocześnie stronie kościelnej uprawnienia stojące nierzadko w sprzeczności z polskim systemem prawnym.”

Izabella Sierakowska (1946) polska działaczka polityczna

Źródło: Wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 30 czerwca 1994 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata2.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/c05db3dec7d42da0c12574e50045ea75?OpenDocument

Pytanie

„O ile na innych imprezach nie szuka się kontaktu z rywalami, tutaj [na igrzyskach olimpijskich] wręcz przeciwnie. Ludzie z całego świata się potykają, są ciekawi innych, kto jest skąd. I nie ma tu wcale zawiści.”

Renata Mauer-Różańska (1969) polska sportsmenka, specjalistka w strzelaniu

Źródło: Bogdan Zakrzewski, Renata Mauer-Różańska. Przed pierwszym strzałem, „Halo!”, październik 2000, s. 10.

O ludziach

„Patrząc na bohatera romantycznego, uświadomiłem sobie, jak bardzo łatwo wpadamy w pewne stereotypy. Dlaczego bowiem ma to być zawsze jakiś rozchełstany chłopak w białej koszuli, a nie zgryźliwy, dociekliwy, wręcz matematyczny umysł?”

Jan Frycz (1954) aktor polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 20 stycznia 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/rozwaznyr.htm

Chłopak

„Niepełna, niecałościowa informacja, czyli dezinformacja, czyli w rezultacie kłamstwo praktykowane na co dzień, wrasta nam w krew, staje się druga naturą, ba, nieraz wręcz powinnością moralną czy narodową.”

Stefan Kisielewski (1911–1991) polski publicysta, działacz polityczny, kompozytor

O kłamstwie, O naturze

„W latach sześćdziesiątych wytoczono w Niemczech proces jednemu z lekarzy SS, który na rampie w Oświęcimiu dokonywał selekcji dowożonych Żydów. Adwokat żądał uniewinnienia: jego klient ratował przecież codziennie życie setek ludzi zdolnych do pracy, których dzięki niemu nie posłano od razu do komór gazowych. Tak, Żydzi ci powinni wręcz posadzić mu drzewko w Yad Vashem… Czy jestem mściwy? – Sprawiedliwy sędzia, którego bym sobie życzył, powinien skazać tego adwokata na dożywotnie więzienie, w jednej celi z oskarżonym.”

Wolf Biermann (1936) niemiecki pisarz, poeta, bard, dysydent

Źródło: Pomost pomiędzy Władysławem Szpilmanem i Wilmem Hosenfeldem złożony z 33 części, tłum. Andrzej Szpilman w: Władysław Szpilman, Pianista. Warszawskie wspomnienia 1939-1945, Wydawnictwo Znak, Kraków 2002, ISBN 83-7006-954-1, s. 199–200.

O życiu, O ludziach

„Maksymalnie wykorzystuję możliwości kostiumu. Kostium bardzo mnie inspiruje, jakiś jego drobny motyw, na jaki nikt nie zwróci uwagi, dla mnie może być wręcz kluczem do zrozumienia postaci. Traktuję go jako przepustkę do pewnych stanów czy zachowań, na które nie zdobyłabym się już prywatnie. Kostium to najlepsze alibi.”

Małgorzata Buczkowska (1976) aktorka polska

Źródło: Stopklatka, 16 września 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=69316

O zachowaniu, O zrozumieniu

„Niektórzy oceniali Księdza Jerzego jako działacza „Solidarności”, jako mieszającego się niepotrzebnie do polityki kapłana, wręcz jako człowieka szukającego własnej chwały. Te wątpliwości zostały pokonane pod natchnieniem Ducha Świętego, dzięki jednoznacznej, czystej postawie Jana Pawła II, który od początku widział Księdza Jerzego jako Męczennika. I podobnie odczuwał to lud Boży, zwłaszcza ci, którzy gromadzili się w parafii św. Stanisława Kostki. Widziałem to, bo z wieloma osobami rozmawiałem, modliliśmy się wspólnie, żeby proces beatyfikacyjny w swoim czasie był wszczęty.”

Stanisław Małkowski (1944) polski duchowny katolicki, działacz opozycji w PRL

Źródło: Wziął narzędzia Boże i nimi zwyciężył, naszdziennik.pl, 5 czerwca 2010 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20100605&typ=zj&id=zj82.txt

O Bogu, O ludziach, O czasie

„To ktoś sam lub pewna społeczność z własnej woli, z własnego rozumienia obdarza kogoś lub jakąś instytucję autorytetem. Jest to dar swobodny, najczęściej spontaniczny, niespodziewany, a często przez obdarzonego nie tylko niewymagany, lecz wręcz niechciany. Nie ma zatem mowy o posłuszeństwie, ale choć ten obdarzony żadnego posłuszeństwa się nie domaga, istnieje pewien rodzaj podporządkowania, poddania się wyrażającego przekonanie, że warto się poddać.”

Barbara Skarga (1919–2009) polska filozof i uczona, członkini PAN

Źródło: Kilka słów o autorytecie, „Gazeta Wyborcza”, 18–19 września 2010. (tekst powstał w 2004 r.)

„Zauważa się często, że wulgaryzacja języka pociąga za sobą zubożenie myśli, a ta znów odbija się ujemnie na kształcie osobowości, stylu życia i międzyludzkich stosunków. Mniej jednak często, a niesłusznie, dostrzega się i wyciąga na powierzchnię inny jeszcze skutek, w moim mniemaniu bardziej jeszcze naganny i alarmujący, bo potencjalnie patogenny dla standardów moralnych: upadek odpowiedzialności za słowo – a w jego wyniku wątlenie kultury życia publicznego pospołu z szansami toczących się w tym życiu debat na wzajemne zrozumienie, nie mówiąc już o porozumieniu. Legalizacja grubiańskiego, gruboskórnego i obelżywego języka stwarza nieustającą pokusę zastępowania dogadywania się wzajemnym się dobijaniem – czy wręcz zaniechania argumentacji nastawionej na przekonywanie i nawrócenie rozmówcy na własną wiarę.”

Zygmunt Bauman (1925–2017) polski socjolog, filozof, eseista

Źródło: wywiad dla gazety „La Repubblica” (czerwiec 2016); tłum. Nieprawda, że ignorancja stała się wartością http://krytykapolityczna.pl/swiat/bauman-goldkorn-wywiad/, krytykapolityczna.pl, 9 stycznia 2017.

O wierze, O myślach, O zrozumieniu, O osobowości

„Abp Tadeusz Gocłowski wspierał całym sercem pomorską PO, a w czasie rozmów nad powołaniem rządu POPiS-u, o czym zaświadczał Kazimierz Marcinkiewicz, wręcz naciskał na polityków Prawa i Sprawiedliwości, by ci ustępowali jego ulubionej partii. Nie inaczej było w Krakowie, gdzie kard. Stanisław Dziwisz organizował rekolekcje tylko dla polityków PO, przyjmował – przeważnie krótko przez wyborami – kandydatów tej partii i sympatycznie się o nich wyrażał (…) W Warszawie np., choć kardynał Kazimierz Nycz unikał jasnych, publicznych deklaracji politycznych, to już w czasie spotkań z księżmi nie ukrywał swoich sympatii i sugerował, która z partii jest bliższa jego sercu. Nie inaczej można było zinterpretować kazania Prymasa Polski abp. Józefa Kowalczyka, który niekiedy zupełnie wprost wspierał partię rządzącą i krytykował Prawo i Sprawiedliwość.”

Tomasz Terlikowski (1974) polski dziennikarz i publicysta

Źródło: Klęska ugodowców, „Gazeta Polska”, 22 lutego 2012.

O sprawiedliwości, O czasie, Serce

„Po to masz ręce, by nie zaniedbywały
biednych głów, kiedy na raz obcy sen
im się przyśni, zupełnie jak nam
w nocy, kiedy jesteś już daleko od kina,
w którym wszystkie najgorsze sceny
nie idą na złomowisko, wręcz przeciwnie,
długo jeszcze rozkładają się po kątach
i sięgają po cudze. U nas jest inaczej,
nie potrzebujemy cudzego wymachiwania.”

Rafał Skonieczny (1983)

Źródło: Piosenka o sznurkach

O snach

„Ich nie trzeba prowokować. To są pożyteczni idioci Moskwy od dawna przecież, tylko oni tego nie rozumieją. Oni są takimi idiotami pożytecznymi a rebours, poprzez to właśnie, że bardzo odgrywają taką role, jaką Rosja oczekuje. Bo Rosja nie oczekuje w Polsce na kogoś, kto będzie wobec Rosji takim kimś w rodzaju wasala czy czegoś takiego. Rosja oczekuje, że Polska będzie się jej bać – to jest dzisiaj jej oczekiwanie. Rosjanie mają świadomość, że oni w Polsce nie znajdą kolaborantów. Natomiast chcą – bo to jest dla Rosji marzenie, że świat się ich boi, sąsiedzi się ich boją. I Kaczyńscy, ten obóz się Rosji boi, wręcz histeryzuje na dźwięk, na widok Rosji. I w tym sensie odgrywa taką pożyteczną z rosyjskiego punktu widzenia rolę pożytecznego idioty.”

Roman Kuźniar (1953) polski politolog

odpowiedź na pytanie czy Rosja prowokuje PiS. Źródło: rmf24.pl http://www.rmf24.pl/tylko-w-rmf24/wywiady/kontrwywiad/news-roman-kuzniar-pis-to-pozyteczni-idioci-moskwy,nId,598457, 18 kwietnia 2012

O świecie, O idiotach, Sens

„To, co działo się wtedy w Polsce, odbierałam w sposób zapośredniczony. I to niezależnie od faktu, że dotyczyło to moich bliskich, przyjaciół i żydowskiej części mojej rodziny, która zdecydowała się wtedy na emigrację; jedynej rodziny, która została mi z gałęzi mojego ojca, czyli ciotki i jej bliskich. Wielu moich znajomych trafiło do więzienia, ale w marcu, kiedy się tam znaleźli, przeżywałam jeszcze w Czechach euforie Praskiej Wiosny. Stała się ona dla mnie, podobnie jak dla Czechów i Słowaków, przeżyciem pokoleniowym. Praska Wiosna i jesień po sowieckiej inwazji wojsk układu warszawskiego były ogromnie ludycznym wybuchem swobody, wręcz karnawałem, jak to ujął Kundera.”

Agnieszka Holland (1948) polska reżyserka i scenarzystka

o Praskiej Wiośnie. Źródło: Michał Hernes, dla Stopklatki: co się stało z naszą tolerancją?, stopklatka.pl, 18 lutego 2013 http://stopklatka.pl/-/42242296,holland-dla-stopklatki-co-sie-stalo-z-nasza-tolerancja-?page=3Holland

O wiośnie, Jesień

„Otóż, jak już wspominałem, nie mam żadnych zastrzeżeń wobec religii jakiegokolwiek człowieka, bez względu na to, jaka ona jest - dopóki ów człowiek nie zabija czy nie lży innego, dlatego że ten jej również nie wyznaje. Kiedy jednak religia tego człowieka staje się wręcz opętana, kiedy okazuje się oczywistą dla niego udręką i koniec końców czyni tę naszą ziemię zajazdem wielce niewygodnym do mieszkania - wtedy uważam, że wielki czas wziąć owego osobnika na stronę i przedyskutować z nim rzecz całą.”

Herman Melville książka Moby Dick

Ismael, Moby-Dick or, The Whale
Źródło: Moby Dick

O religii, O udręce, O czasie

„Można oskarżyć człowieka o tchórzostwo, jeśli ucieka przed wszelkiego rodzaju fizycznymi zagrożeniami. Ale gdy już nie tylko jego bezpieczeństwu i dobremu samopoczuciu, ale wręcz jego zdrowiu i jego najtajniejszemu jestestwu zaczynają zagrażać zjawiska nadprzyrodzone, bezcielesne i niewytłumaczalne, wtedy odwrót jest oznaką nie słabości, ale tego, że wybrał rozsądną linię postępowania.”

Susan Hill książka The Woman in Black

The Woman in Black

O zdrowiu

„Regent nader zręcznie wprasował się do autobusu, który na pełnym gazie pędził w kierunku placu Arbackiego, i umknął. Iwan, zgubiwszy jednego ze ściganych, całą swoją uwagę skoncentrował na kocurze i zobaczył, że dziwny ów kot podszedł do drzwi wagonu motorowego linii A, który stał na przystanku, bezczelnie odepchnął wrzeszczącą kobietę, chwycił za poręcz i nawet wykonał próbę wręczenia konduktorce dziesiątaka przez otwarte z powodu upału okno.
Zachowanie się kota wstrząsnęło Iwanem do tego stopnia, że zastygł nieruchomo obok sklepu kolonialnego na rogu, i wtedy zdumiał się po raz drugi, i to znacznie silniej, tym razem za przyczyną konduktorki. Ta, skoro tylko zobaczyła włażącego do tramwaju kota, wrzasnęła, dygocąc z wściekłości:
-Kotom nie wolno! Z kotami nie wolno! Psik! Wyłaź, bo zawołam milicjanta!
Ani konduktorki, ani pasażerów nie zdziwiło to, co było najdziwniejsze – nie to więc, że kot pakuje się do tramwaju, to byłoby jeszcze pół biedy, ale to, że zamierza zapłacić za bilet!
Kot okazał się zwierzakiem nie tylko wypłacalnym, ale także zdyscyplinowanym. Na pierwszy okrzyk konduktorki przerwał natarcie, opuścił stopień i pocierając monetą o wąsy, usiadł na przystanku. Ale gdy tylko konduktorka szarpnęła dzwonek i tramwaj ruszył, kocur postąpił tak, jak postąpiłby każdy, kogo wyrzucają z tramwaju, a kto mimo to jechać musi. Przeczekał, aż miną go wszystkie trzy wagony, po czym wskoczył na tylny zderzak ostatniego, łapą objął sterczącą nad zderzakiem gumową rurę i pojechał, zaoszczędziwszy w ten sposób dziesięć kopiejek.”

Michaił Bułhakow książka Mistrz i Małgorzata

The Master and Margarita

O kobietach, O zachowaniu, O kotach, Szarpnięcie

„Dzisiaj przyszła mi do głowy pewna myśl - tak jasna i oczywista! W pierwszej chwili wydała mi się wręcz niedorzeczna, wprawiła mnie w oszołomienie i wręcz lekką histerię - Mogę zrobić absolutnie wszystko i poza mną samą nie istnieje nic, co by mnie powstrzymało.”

Susan Sontag (1933–2004) pisarka amerykańska

O myślach, O myśleniu

„Komunizm był szary – truizm, który zatruł umysły. Więc gdy się bohatersko wyzwolilyśmy, pierwszym odruchem była wizyta w sklepie z farbami. I tak teraz wygląda moja ojczyzna: jakby małpa bawiła się pędzlem. Mnie jednak to imponuje. Ta sobiepańskość, to warcholostwo, ta wolność od reguł, od estetycznej poprawności, od napomnień znawców, czasami wręcz od rozumu: bo jak na przykład nazwać świetlne reklamy przy jednej z głównych szos w kraju, które nocą migają to na zielono, to na czerwono niczym znerwicowana sygnalizacja?”

Andrzej Stasiuk (1960) pisarz polski

Nie ma ekspresów przy żółtych drogach

O wolności, O ojczyźnie

„Było rzeczą wręcz niepożądaną, aby prole mieli zdecydowane poglądy polityczne. Wymagano od nich jedynie prymitywnego patriotyzmu, do którego można się było odwołać narzucając im wydłużony czas pracy lub zmniejszone racje żywnościowe. I nawet gdy wyrażali niezadowolenie, co się czasami zdarzało, nie prowadziło to do niczego, ponieważ żyli w nieświadomości politycznej i koncentrowali się wyłącznie na drobnych, pojedynczych bolączkach. Większe zło i jego przejawy niezmiennie umykały ich uwadze.”

George Orwell książka Rok 1984

1984

O złu, O czasie

„Coś takiego jak tradycja to nie jest tylko słowo. Jest to coś niezwykle ważnego w społeczeństwie, a szczególną rolę zajmuje w armii. To wpływa na jej morale. Żołnierza nie tylko się szkoli, ale też wychowuje. Jeżeli patronami jednostek są osoby wątpliwe moralnie, których życiorys był upiększany, to jest to obciążenie. Obecna sytuacja wprowadza wielkie zamieszanie. Z jednej strony patronem jest gen. bryg. Stanisław Sosabowski, a z drugiej gen. Edwin Rozłubirski, były bojówkarz Armii Ludowej. Takiej sytuacji nie można akceptować. To jest wręcz skandal i mam nadzieję, że jedynie niedopatrzenie kolejnych ekip kierujących resortem obrony. Być może uznano, że uzbrojenie i reforma armii jest dla nich ważniejsza. Ale zwracajmy też uwagę na to, kto patronuje żołnierzom.”

Wojciech Muszyński (1972) polski historyk

o tradycjach Wojska Polskiego. Źródło: Czerwoni patroni w wojsku https://naszdziennik.pl/polska-kraj/216134,czerwoni-patroni-w-wojsku.html,, naszdziennik.pl, 16 grudnia 2019.

„Polityka to nie religia, gdzie ufamy Panu Bogu. Do polityków należy mieć stosunek wręcz przeciwny: z zasady obdarzać ich głęboką nieufnością.”

Łukasz Warzecha (1975)

Źródło: Łukasz Warzecha Początek kadencji jak u Hitchcocka https://wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/poczatek-kadencji-jak-u-hitchcocka-opinia/hb6yp7w, onet.pl, 16 listopada 2019.

O Bogu, O religii

„Nadzieja jest obowiązkiem, a nie luksusem. Nadzieja nie jest marzeniem, wręcz przeciwnie. Jest sposobem przekształcania marzeń w rzeczywistość. Szczęśliwi są ci, którzy odważą się marzyć i są gotowi zapłacić wysoką cenę, aby ich marzenie mogło przybrać kształt w życiu.”

Léon-Joseph Suenens (1904–1996)

Espérer est un devoir, non un luxe. Espérer n’est pas rêver, bien au contraire: C’est le moyen pour transformer un rêve en réalité. Heureux ceux qui osent rêver, et qui sont prêts à payer le prix fort, pour que leur rêve prenne corps dans la vie des hommes. (fr.)
Źródło: Nowe zesłanie Ducha Świętego?

O nadziei, O rzeczywostości

„Lubię, gdy piosenka opowiada jakąś historię. Wtedy jest dla mnie jak zaklęcie. Dzięki niej możesz wytłumaczyć coś sobie lub kogoś zabawić. Piosenki mają różne zastosowania. Myślę o nich jak o porządkowaniu swojego umysłu. W takim znaczeniu, że problemom, które zaprzątają moje myśli, nadaję formę za pomocą rymu i rytmu. Gdy jeszcze wyobrazisz sobie ten kształt i zaśpiewasz go, to sprawia ci to dodatkową przyjemność. Śpiewam w ten sposób dla córki, próbując przyciągnąć jej uwagę, starając się rzucić na nią czar, wręcz testuję na niej piosenki. Właśnie do tego celu je wykorzystuję. Aby rzucić urok na słuchacza i zakląć w nich jego uwagę.”

Suzanne Vega (1959) piosenkarka amerykańska

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Nowy Jork, 5 września 1996.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 83-7052-806-6, s. 202-203.

O przyjemności, O historii, O myślach, O śpiewie

„Rząd PiS-u wręczył właśnie 500 milionów złotych w prezencie panu Czartoryskiemu. Rzeczpospolita kupiła od niego w podejrzanych okolicznościach kolekcję, która zgodnie z polskim prawem była praktycznie niesprzedawalna.”

Adrian Zandberg (1979) polski historyk i polityk lewicowy

Źródło: „Szlachta nie pracuje”. Partia Razem o zakupie kolekcji Czartoryskich https://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/partia-razem-o-zakupie-kolekcji-czartoryskich,703367.html, tvn24.pl, 30 grudnia 2016

„Czytając recenzowaną pracę, nie sposób nie zwrócić uwagi na spekulatywny charakter wysuwanych w niej twierdzeń. Nie są one bowiem w żadnej mierze – co należy uznać za symptomatyczne – poparte przykładami praktycznej ich aplikacji na gruncie omawianych w niej przepisów. Odnieść by można wrażenie, że Autor ich wręcz unika. Brak ukazania własnego całościowego algorytmu wykładni tych przepisów czyni z recenzowanej pracy – niejako siłą rzeczy – opracowanie o w istocie niewielkiej użyteczności, zarówno teoretycznej, jak i praktycznej.”

Jarosław Wyrembak (1967)

Autorzy: Łukasz Pohl, Maciej Zieliński, W sprawie rzetelności wiedzy o wykładni https://repozytorium.amu.edu.pl/bitstream/10593/1235/1/03.%20%C5%81UKASZ%20POHL,%20MACIEJ%20ZIELI%C5%83SKI%20RPEiS%201-2011.pdf, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny”, 73, 2011, z. 1, s. 19. o książce Wyrembaka Zasadnicza wykładnia znamion przestępstw. Pozycja metody językowej oraz rezultatów jej użycia (Warszawa 2009).

O wrażeniach, O charakterze, O sile, O czytaniu

„Jarosław Kaczyński to gorący patriota, a zarazem człowiek bardzo, wręcz fanatycznie przeświadczony o swoich racjach. To stuprocentowy cynik.”

Jarosław Gowin (1961) publicysta, senator VI kadencji

Źródło: Gowin: Kaczyński to stuprocentowy cynik http://wiadomosci.onet.pl/kraj/gowin-kaczynski-to-stuprocentowy-cynik/gvkkw, onet.pl, 28 lipca 2012

„Właśnie poprzez rodzinę zaczyna się prawdziwa rewolucja obyczajowa, znajdująca swój fundament w chrześcijaństwie. Była to rewolucja, której na sobie doświadczył także sam Mieszko I. Przed przyjęciem chrztu był bowiem zmuszony oddalić siedem żon, które dotychczas posiadał. Według Kpinomira, spowiednika Dobrawy, który w kronice zatytułowanej Vita Mesconis – Żywot Mieszka – przekazał nam nawet ich imiona, Mieszko I podjął decyzję o ich oddaleniu na skutek zabiegów swojej nowej czeskiej małżonki. Philip Earl Steele podkreśla również dobroczynny wpływ Dobrawy, gdy chodzi o przyjęcie przez Mieszka samego sakramentu chrztu. Tym samym amerykański historyk przywrócił należną rangę dwom wczesnośredniowiecznym dokumentom, które z przyczyn ideologicznych były dotąd lekceważone, lub wręcz odrzucane przez scjentystycznie nastawionych historyków.”

Marek Jędraszewski (1949) polski biskup katolicki

artykuł w kwartalniku „Łódzkie Studia Teologiczne 26 (2017) 2”, będący przeróbką własnego wykładu z 18 października 2016 w siedzibie Biblioteki Polskiej w Paryżu, w oparciu o niedawne odkrycie czeskiej po łacinie kroniki Kpinomira, ocalonej przez przeora Rechotosława w murze Klasztoru na Břevnovie w Pradze, co opisał w formie wywiadu z samym sobą mieszkający w Polsce amerykański historyk Philip Earl Steele na rp.pl „Plus Minus” 1 kwietnia 2016. Źródło: Abp Marek Jędraszewski, Uniwersytet Adama Mickiewicza, Poznań: „Chrzest Polski” http://archidiecezja.lodz.pl/lst/pdf/26(2017-2)-Marek-Jedraszewski-Chrzest-Polski.pdf, archidiecezja.lodz.pl, 2017

O rodzinie, O decyzjach

„Jestem głęboko przekonany, że Polsce potrzebna jest nowa ustawa zasadnicza, która będzie lepiej niż obecna odpowiadać potrzebom czasu, likwidować sfery wyjęte spod społecznej kontroli, zmniejszać niebezpieczeństwo patologizacji państwa, eliminować nieodpowiedzialność. Wiem, że w obecnym parlamencie będzie ją niezwykle wręcz trudno uchwalić, niemniej będę o to zabiegał, odwołując się do poczucia odpowiedzialności wszystkich obecnych w parlamencie frakcji. Uchwalenie nowej konstytucji ułatwiłoby bowiem w bardzo wysokim stopniu naprawę państwa, byłoby też uwieńczeniem budowy tego, co nazywamy czwartą Rzecząpospolitą.”

Lech Kaczyński (1949–2010) polski polityk, prezydent Polski

o potrzebie uchwalenia nowej konstytucji, w orędziu 23 grudnia 2005. Źródło: Niedokończona prezydentura. 9 lat temu Lech Kaczyński został zaprzysiężony na prezydenta http://telewizjarepublika.pl/niedokonczona-prezydentura-9-lat-temu-lech-kaczynski-zostal-zaprzysiezony-na-prezydenta,15237.html, telewizjarepublika.pl, 23 grudnia 2014

O ustawie, O czasie

„Ale w tamtym okresie gdyby nie zorganizowanie armii blisko milionowej, gdyby nie olbrzymi wysiłek wyniszczonego czteroletnią wojną narodu – chodzi o pierwszą wojnę światową – nie mielibyśmy państwa, które miało wtedy w rezultacie trzysta osiemdziesiąt osiem tysięcy kilometrów kwadratowych. (…) Nie mielibyśmy państwa 24–25 milionowego, które w ciągu lat dwudziestu doszło do 35 milionów. Mielibyśmy państwo może 16, może 18 milionowe. I to proszę pamiętać jest w największym stopniu dzieło Marszałka Piłsudskiego i jego obozu politycznego. Nie tylko ich, zaangażowani byli i inni, ale w pierwszym rzędzie jest to dzieło tego właśnie obozu. To olbrzymia wręcz historyczna zasługa Marszałka, który w tym sensie jest istotnie ojcem naszego państwa.”

Lech Kaczyński (1949–2010) polski polityk, prezydent Polski

o Józefie Piłsudskim i II RP. Źródło: Uroczystość 73. rocznicy śmierci Marszałka Józefa Piłsudskiego http://www.prezydent.pl/archiwum-lecha-kaczynskiego/aktualnosci/rok-2008/art,148,398,uroczystosc-73-rocznicy-smierci-marszalka-jozefa-pilsudskiego.html, prezydent.pl, 12 maja 2008.

O wojnie, O wysiłku, Sens

Cytaty na temat wręczenie strona 4

Cytaty na temat wręczenie
strona 4