Cytaty o sercu
strona 13

„To zabawne. Zanim tu dotarłeś, biskup chciał nas przekonać, że jesteś Szatanem. W naszej rodzinie tylko Quim traktował to poważnie Ale gdyby biskup powiedział, że jesteś Enderem, pewnie ukamienowalibyśmy cię zaraz po lądowaniu.
– Czemu teraz tego nie zrobicie?
– Teraz cię znamy. Na tym polega cała różnica. Nawet Quim przestał cię nienawidzić. Kiedy pozna się kogoś naprawdę, nie można go nienawidzić.
– A może nikogo nie można naprawdę poznać, póki nie przestaje się go nienawidzić?
– Czy to paradoks błędnego koła? Dom Cristão twierdzi, że większość prawd daje się wyrazić jedynie poprzez błędne koło.
– Nie sądzę, by miało to związek z prawdą. To po prostu kwestia przyczyny i skutku. Nigdy nie zdołamy ich rozróżnić. Nauka nie uznaje żadnych przyczyn prócz najpierwszej – jeśli przewrócisz klocek domina, sąsiedni upadnie także. Jeśli idzie o istoty ludzkie, to jedyną przyczyną, która ma znaczenie, jest przyczyna ostateczna – cel. Co dana osoba chce osiągnąć. Kiedy zrozumiesz, czego ludzie naprawdę pragną, nie możesz ich nienawidzić. możesz się ich bać, ale nie nienawidzić, ponieważ zawsze znajdziesz te same pragnienia we własnym sercu.”

Orson Scott Card Saga Endera

Saga Endera, Mówca Umarłych

O ludziach, O rodzinie, O domu, O nauce

„Zresztą Sylvester ma też cechy godne podziwu – ciągnęła księżna, reagując na ową uwagę jedynie lekkim uśmiechem. – A najdziwniejsze jest to, że część jego zalet też wynika z owej dumy. Nigdy by mu nie przyszło do głowy, by uchylić się choćby od najdrobniejszego zobowiązania wynikającego z jego pozycji. Niestety, ta jego troska o poddanych nie wypływa z serca. Została mu wpojona, uważa się za odpowiedzialnego za los zależnych od niego ludzi i przyjmuje na siebie to brzemię, lecz nie ma w nim owego współczucia, które rodzi prawdziwych dobroczyńców.”

Georgette Heyer (1902–1974)

…
Oświadczyny księcia

O losie, O ludziach, O uśmiechu

„Polaków nie zdobywa się groźbą, tylko sercem.”

Stefan Wyszyński (1901–1981) polski duchowny katolicki, prymas

Źródło: Myślę, więc jestem…, oprac. Czesława i Joachim Glenskowie, op. cit., s. 348.

„(…) szczęście trwa chwilę, to cudownie, bo właśnie ta jego ulotność gwarantuje mu tę nadzwyczajną wartość. Swego rodzaju ekskluzywność. (…) Gdyby ktoś, na przykład Ty, zapytał mnie, czym jest dla mnie szczęście, to dziś bez wahania odpowiedziałabym: być sobą. Mieć możliwość funkcjonowania wśród ludzi w zgodzie z tym, co naprawdę kołacze mi się w głowie i w sercu. Poza tym najcudowniejsze momenty szczęścia przytrafiają się niespodziewanie i mają wiele wspólnego z prostą radością.(…) Jakie to wszystko szczęśliwie banalne.”

Małgorzata Domagalik (1957) dziennikarka polska

Między wierszami

O szczęściu, O ludziach, Radość

„Jeśli wasze serce będzie czyste, Bóg uczyni wielkie rzeczy dla was i przez was.”

Matka Teresa z Kalkuty (1910–1997) katolicka siostra zakonna

O Bogu

„Pisma kolorowe o seksie to same śmiecie. Tam są tylko gołe tyłki, nie ma słowa o uczuciach, o więziach. Pozycje są ważne. Gdy robili na bazary odbitki samych pozycji wybranych ze „Sztuki”, powiedziałam wprost: „Książka nie jest dla pozycji”. Zasadnicza ich rola to kwestia układu między dwojgiem ludzi i u jednych dany układ jest udany, a u innych nie. I trzeba wyszukać ten swój własny. Te pozycje, które proponują w pismach, są pozbawione wszystkiego. To znaczy nie ma tam po prostu serca.”

Michalina Wisłocka (1921–2005) polska lekarka-seksuolog

Źródło: Rozmowa z dr Michaliną Wisłocką http://seksualnosc-kobiet.pl/artykuly/rozmowa_z_dr_michalina_wislocka/5

O kobietach, O ludziach, O książkach, O seksie

„Miłość nie ma serca, więc musi z człowieka wydrzeć jego własne…”

Joan D. Vinge (1948)

O miłości

„Bóg stale raduje się, że daje – wypełnia pustkę w ludzkim sercu swoją obecnością.”

Jan Twardowski (1915–2006) poeta polski, duchowny katolicki

O Bogu

„Gdzież wyjście z piekła obecnego życia, w którym panuje wilcze prawo wyzysku, ucisku, gwałtu? Wyjście w idei życia harmonijnego, życia pełnego, obejmującego całe społeczeństwo, całą ludzkość – w idei socjalizmu, w idei solidarności mas pracujących. Idea ta już przychodzi, już lud otwarte serce ma dla niej; czas już przyszedł. Trzeba skupić szeregi głosicieli tej miłości i nieść wysoko jej sztandar, by lud go dojrzał i poszedł za nim. I to jest dziś najpilniejsze zadanie Socjaldemokracji.”

Feliks Dzierżyński (1877–1926) polski i rosyjski działacz komunistyczny

Pamiętnik więźnia
Źródło: s. 15

O ludziach, O piekle, O czasie

„Dziwne jest prawo naszego życia! Jestestwem swojem wrosnąć w kawałek ziemi; na lada marnym odłamie skały, wśród mchów, kamieni i piasków ugrzęznąć myślą i uczuciem, żyć i odradzać się, umierać!…
Czemże jest życie? Czerpaniem sił z ziemi i z nieba. A czem jest śmierć? Ona jest zwrotem, oddaniem wszystkiego, cośmy ze świata czerpali. Wiecznie w to jedno koło wpleceni, wiecznie spełniamy ten obowiązek my, wszyscy potomkowie przyrody. Smutni, czy szczęśliwi, ulegamy tylko prawu konieczności. Nad nami zawsze jedna tarcza jasnego słońca i niezliczone gwiazd miliony. Sąż one iskrami życia?
I po co życie wśród tych olbrzymów światła, ruchu? Aby czuć i myśleć? Aby przecierpieć wszystkie boleści, przebłądzić otchłań ciemności, poznać jedną prawdę, wyssać niekiedy kropelkę szczęścia? To dla człowieka za dużo, dla ciebie przyrodo – za mało.
Dlaczego w człowieku iskrzy się brylant życia, piękny w szczęściu, a może piękniejszy jeszcze w cierpieniu? Potężne siły wszechświata potrzebują tej marnej czaszki i bijącego serca, ażeby ziemi przelać dzielną moc swoją. A tak, zwikłani milionami węzłów z życiem całego świata, wpatrzeni w ciemne błękitu tonie i łańcuchem pracy przykuci do ziemi, spełniamy maleńką cząstkę dzieł niezmierzonej przyrody. Może być dumnym, kto wszechświat uczuwa w sobie! I uważa człowiek przyrodę za wielką, jeżeli sam jest wielki; on ją czcić musi, jeżeli czci – sam jest godny.
Ale człowiek na ziemi jest jeszcze dzieckiem, które nie dorosło swego przeznaczenia, nie dorosło uczuciem i myślą. On drży niespokojnie w puszczy, wśród wspaniałych kolumn, nakrytych zielonem sklepieniem, pod którem tak swobodnie gołębie gruchają i szczygły wyśpiewują pieśń godową. On w zamyśleniu lękliwie stąpa po kobiercu miękkich trawników, gdzie się do niego uśmiechają kwiaty sasanek, pierwiosnków i konwalij.”

Adolf Dygasiński (1839–1902) polski pisarz, publicysta i pedagog

W puszczy
Źródło: rozdz. II, s. 81, 82

O życiu, O śmierci, O dzieciach, O emocjach

„Rodzice nie byli całkiem zadowoleni z Józefa, chcieli, żeby przy wszystkich swoich uzdolnieniach sprawował jakiś świecki urząd, ale on nie miał do tego serca. Wydawał się im zbyt prosty i naiwny: modlitwa i ciche wykonywanie pracy były jego jedynymi zajęciami. Chłopiec uciekał przed ciągłym przekomarzaniem się braci. Często widywałam go – mógł mieć wtedy jakieś dwanaście lat – po drugiej stronie Betlejem, niedaleko późniejszej Groty Narodzenia, przebywającego u pobożnych kobiet. Należały one do małej wspólnoty esseńczyków mieszkającej na uskoku wzgórza, na którym leżało Betlejem, w szeregu pomieszczeń w skale. Budowali oni małe ogródki przy swoich mieszkaniach i uczyli dzieci innych esseńczyków. Widziałam często, że kiedy przy lampie modlili się ze zwojów w swoich mieszkaniach, Józef uciekał do nich przed swoimi braćmi i modlił się z nimi. Widziałam też, że przebywał w grotach, z których jedna stała się później miejscem narodzenia naszego Pana. Modlił się tam zupełnie sam albo wykonywał różne prace stolarskie, ponieważ w pobliżu kobiet należących do esseńczyków pewien stary stolarz miał swój warsztat; Józef często u niego przebywał, pomagając mu w jego pracy i poznając stopniowo to rzemiosło. Przydawała mu się bardzo znajomości miar, której nauczył się u swojego nauczyciela w domu.”

Anna Katarzyna Emmerich (1774–1824)

Źródło: Życie Maryi, bł. Anna Katharina Emmerich, Wydawnictwo M, Kraków 2008, s. 94–95.

O życiu, O kobietach, O dzieciach, O domu

„Takie sceny są kłopotliwe i krępujące, także ze względu na bliskich. Chłopaka, rodzinę. Chodzi o to, żeby nie padli na serce w kinie. Ja już wszystkich przygotowałam do tego, co zobaczą, żeby nie było zaskoczenia. Podczas kręcenia takich ujęć trzeba mieć zaufanie dla partnera i ekipy. Sprawdzałyśmy z dziewczynami w rozpisce, na który dzień przypada scena striptizu. Byłyśmy zestresowane. Jak się okazało, niepotrzebnie, bo na planie było dużo śmiechu.”

Katarzyna Zielińska (1979) aktorka polska

o rozbieranych scenach w filmie Och, Karol 2. Źródło: Striptiz z papierosem... Rozmowa z Katarzyną Zielińską http://www.barwyszczescia.pl/16593/striptiz-z-papierosem.html

O rodzinie, O zaufaniu, O śmiechu, Chłopak

„– Jaki smutny dźwięk. Taki samotny. (…) Czujesz się tak czasami?
– Samotny? (…)
– Niespokojny. Jakbyś jeszcze sam siebie nie spotkał. Jakbyś minął się we mgle, a twoje serce drgnęło nagle: „Hej, to ja! Tego fragmentu mi brakowało!”. Ale wszystko dzieje się zbyt szybko i część ciebie znów znika. I szukasz jej przez resztę swoich dni.”

Libba Bray (1964)

Magiczny krąg, Studnia wieczności

„Zaufanie jest oazą w sercu, do której nie dociera karawana myśli.”

Khalil Gibran (1883–1931) libański pisarz, poeta i malarz

O zaufaniu, O myślach, O myśleniu

„Niektórych wyborów dokonujesz sercem, innych głową, ale kiedy się wahasz zawsze wybieraj głowę – to ci uratuje życie.”

Laurell K. Hamilton (1963) pisarka amerykańska

Cykl Meredith „Merry” Gentry, Pocałunek ciemności (2000)

O życiu

„Bóg patrzy w moje serce. Widzi i zna moje intencje oraz zamiary, które są czyste i rzetelne. Jedynym moim celem jest wolna, sprawiedliwa i wielka Polska.”

Władysław Sikorski (1881–1943) generał polski, premier

przemówienie do żołnierzy polskich w Buzułuku.

O Bogu

„Panie, przyjmujemy teraz Twoją moc, która nas dotyka i uzdrawia nasze serca, nasze życie duchowe, nasz umysł, nasze ciało, całą naszą istotę. Niech Twoja uzdrawiająca moc, przemieniająca moc, przepływa teraz w każdej osobie. Ty, Panie poruszaj się w nas. Dziękujemy Ci. Przyjmujemy teraz Twoje dotknięcia naszych serc. Jesteśmy poranieni przez grzech, poranieni przez ludzi, dotykaj nas, a będziemy uzdrowieni. Dotykaj, Jezu, naszego dzieciństwa, bo niektórzy z nas byli wykorzystani przez najbliższych seksualnie, niektórzy byli bici. Jezu, oczyszczaj nas swoją Przenajświętszą Krwią.”

John Baptist Bashobora (1946) ksiądz katolicki, teolog, psycholog

Źródło: Jesteśmy ambasadorami Boga na ziemi, Pomoc, Częstochowa 2015, s. 101.

O życiu, O Bogu, O ludziach, O pomocy

„Niekiedy mawia się, iż wszystkie religie zmierzają do tego samego celu bądź są równorzędnymi drogami wiodącymi do prawdy, a nawet że wszystkie głoszą te same nauki (…) Ale dawna religia Azteków, którzy wznosili ku słońcu bijące serca swych ofiar, z pewnością nie była równie dobra, jak religia pokojowo usposobionego Buddy.”

Geoffrey Parrinder (1910–2005)

Religie świata – od starożytności do czasów nowożytnych

O religii, O nauce

„Dla mnie, któremu nic tak nie leży na sercu jak najdokładniejsze jego widzenie, czymś oszołamiającym jest ilość kłamstwa, jaką otoczony jest człowiek pobożny.”

André Gide książka Fałszerze

Fałszerze
Źródło: rozdział XII, część I

O kłamstwie

„Absolutne bezpieczeństwo związane z posiadaniem ziemi, którą kocham, opuściło mnie właśnie wtedy, w tej chwili i nigdy go już nie odzyskałam. Opuściłam dzieciństwo z bolącym sercem i umysłem pełnym gniewu i urazy. Dorosłość zaczęła się od gorzkiego smaku w ustach i mglistego postanowienia, że nie odejdę. Nie opuszczę Wideacre. Nie ustąpię miejsca Harry'emu. Jeśli świat każe dziewczętom opuszczać domy, to świat powinien się zmienić. Ja nigdy się nie zmienię.”

Philippa Gregory książka Wideacre

Źródło: Dziedzictwo (ang. Wideacre), tłum. Hanna Milewska

O świecie, O odejściu, O dzieciństwie, O dorosłości

„Tak bardzo przyzwyczaiłem się do obecności Boga w sobie, że w głębi serca zawsze mam modlitwę, która dochodzi niemal do warg. Ta zaledwie świadoma modlitwa nie ustaje nawet w półśnie, któremu towarzyszy kołysanie pociągu czy pomruk okrętowej śruby, nawet w uniesieniu ciała czy duszy, nawet w gorączce miasta czy napięciu uwagi w czasie pochłaniającego zajęcia. Gdzieś w głębi mnie jest toń nieskończenie spokojna i czysta i nie mogą jej dotknąć ani cienie, ani wiry powierzchni.”

Guy de Larigaudie (1908–1940)

O Bogu, O duszy, O czasie

„Język polski jest wspaniałym językiem, który kocham z całego serca. Do tego stopnia, iż zrozumiałem, że on inaczej, niż na przykład rosyjski czy angielski pozwala na wyrażanie pewnych emocji i niesamowitych subtelności.”

Aleksy Awdiejew (1940) polski aktor, piosenkarz i językoznawca

Wypowiedzi w wywiadach Źródło: Mówię o sobie „błazen”, wywiad http://hum.uwb.edu.pl/~kolo/wy_awd.htm

Kochać się

„Moje serce to jest muzyk,
który zwiał z orkiestry,
bo nie z każdym lubi grać.
Żaden mu maestro nie potrafi rady dać.
Moje serce to jest muzyk improwizujący,
co ma własny styl i rytm,
ale gdy gorąco kocha, wtedy gra jak nikt.”

Wojciech Młynarski (1941–2017) polski kompozytor i wykonawca piosenki autorskiej

Źródło: Moje serce to jest muzyk

O grach, Kochać się

„Ludzie mają co innego w sercu, co innego na języku.”

Salustiusz

Aliud clausum in pectore, aliud in lingua promptum habent (łac.)

O ludziach

„Od dnia, w którym Cezary Gmyz z „Rzeczpospolitej” odkrył trotyl i nitroglicerynę na wraku tupolewa, nic już nie będzie takie jak dawniej… Siły fachowej ekspertyzy Gmyza w dziedzinie materiałów wybuchowych nie osłabiły mętne zaprzeczenia nieuków z prokuratury wojskowej (…) A rodzina Pospieszalskich i tak szykuje się na najgorsze. „Tato, czy to oznacza wojnę?” – to pytanie zadała swojemu ojcu 15-letnia Basia Pospieszalska, a on – jako że pytanie było miażdżące i doniosłe – odpowiada córce w „Gazecie Polskiej Codziennie” (…) Dialog ojca z córką chwyta za serce i przypomina jedną ze strof ojczystego hymnu: „Już tam ojciec do swej Basi mówi zapłakany…”. Ciężko być prorokiem we własnym kraju, zwłaszcza prorokiem wojny polsko-ruskiej, red. Gmyza czeka więc trudny czas. „Podtrzymuję to, co napisałem””

Cezary Gmyz (1967)

przekonuje dziarsko. Nas jednak martwi, że podtrzymywać musi na łamach „GPC”, że nie może podtrzymywać w „Rzepie”, bo tam brzydko coś kręcą – najpierw o pomyłce, potem o „pochopności”. Autorka: Katarzyna Wiśniewska, Tato, czy to oznacza wojnę?, wyborcza.pl, 2 listopada 2012 http://wyborcza.pl/1,75968,12783194,Tato__czy_to_oznacza_wojne_.html#ixzz2B4M2gngu

O wojnie, O rodzinie, O sile, O czasie

„W krainie wolności dzieci Bożych wyzwolonych z tyranii szatana przewodnikiem pozostaje światło Chrystusa. W tym świetle, życie nawet ciężkie ma sens. W świetle Chrystusa nawet choroba i cierpienie ma sens. W świetle Chrystusa poświęcenie ma sens, samotność ma sens i przegrana ma sens. Kto zgasi światło Chrystusa, nie widzi pełnej prawdy, pozostaje w głębokim cieniu, nieraz brnie w ciemnościach. Nie rozpoznaje wystarczająco, bo oczy jego są słabe. Zadaniem całego Kościoła jest głoszenie Chrystusa Zmartwychwstałego tam, gdzie wojna i nienawiść, gdzie dyktatura i deptanie godności ludzkiej, gdzie nędza i korupcja, gdzie zabijanie nienarodzonych i ciężko chorych. Dziś do wszystkich płocczan, do wszystkich mieszkańców naszej diecezji zwracam się z wołaniem: Nie bójcie się wziąć do ręki światła Chrystusa! Nie bójcie się wziąć do serca światła Chrystusa! Chryste, jedyna nasza światłości! Niech wszyscy żyją światłem Twego Zmartwychwstania!”

Piotr Libera (1951) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: homilia w katedrze płockiej podczas wielkanocnej liturgii Wigilii Paschalnej, 22 marca 2008

O życiu, O nienawiści, O wojnie, O dzieciach

„Ochrona zasobów wodnych to obecnie bardzo istotna kwestia, biorąc pod uwagę zmiany klimatyczne, a także ilość zasobów wodnych. Chciałbym (…) zaznaczyć, iż każdy z nas powinien wziąć sobie do serca kwestię oszczędzania zasobów wodnych.”

Shih Yen-shiang (1950)

Źródło: Tajwan – Minister Spraw Gospodarczych nawołuje do oszczędzania zasobów wodnych, polska-azja.pl, 27 grudnia 2011 http://www.polska-azja.pl/2011/12/27/tajwan-zainwestuje-w-ochrone-zasobow-wodnych/

„Czucie i wiara silniej mówi do mnie,
Niż mędrca szkiełko i oko.

„Martwe znasz prawdy, nieznane dla ludu,
Widzisz świat w proszku, w każdej gwiazd iskierce;
Nie znasz prawd żywych, nie obaczysz cudu!
Miej serce i patrzaj w serce!””

Adam Mickiewicz książka Ballady i romanse

Ballady i romanse (1822)
Źródło: Romantyczność w: Poezye , t. I, Kraków 1899, s. 87.

O ludziach, O świecie, O wierze

„Współczesny świat przeżywa dzisiaj głęboki kryzys. Szerzący się relatywizm rodzi pustkę w dziedzinie wartości, sensu, prawdy. Brak trwałych i pewnych punktów odniesienia – wszystko jest płynne. W konsekwencji rośnie liczba ludzi wykorzenionych, ludzi, którzy zagubili gdzieś po drodze fundamenty własnej egzystencji. Obecny Ś[wiatowy] D[zień] M[łodzieży] chce być mocnym i jasnym przesłaniem skierowanym do młodych: fundament niezbędny do budowania domu własnego życia istnieje, a jest nim żywa osoba Jezusa Chrystusa! Tylko w Nim może człowiek znaleźć odpowiedź na najgłębsze pytania, niepokoje i pragnienia swego serca. Każdy ŚDM to moment ponownego wyboru Chrystusa jako Przyjaciela i Przewodnika. Benedykt XVI zapewnia młodych: nie ma nic ważniejszego i nic piękniejszego jak spotkać w życiu Chrystusa i z nim się zaprzyjaźnić! A kto przyjmie Chrystusa nie traci nic, a zyskuje wszystko.”

Stanisław Ryłko (1945) polski duchowny katolicki, kardynał

Źródło: Leszek Wilczak SJ, Wywiad z kard. Stanisławem Ryłką https://www.kapucyni.pl/index.php/duchowo-/chrzecijastwo/4316-wywiad-z-kard-stanisawem-rylka, kapucyni.pl, 11 sierpnia 2011

O ludziach, O świecie, O domu, Sens

„Całą siłą woli uważać na każde poruszenie serca. Dużo cierpieć raczej, aniżeli dla ulgi cierpień fizycznych zgrzeszyć. Mieć przede wszystkim zawsze i wszędzie wolę Bożą na celu, a nie własne zadowolenie i to we wszystkim. Koniecznie potrzeba żyć w zupełnym zapomnieniu o sobie, nic a nic nie pragnąć dla siebie, ani uznania, ani przyznania, ani ulgi w cierpieniach wewnętrznych, ani lepszego zdrowia, ani nawet tego, co jest koniecznie potrzebne i co wolno i koniecznie mieć. Jednym słowem nic a nic dla siebie.”

Aniela Salawa (1881–1922) Polka, błogosławiona Kościoła katolickiego

Dziennik, 16 października 1921.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, o. Albert Wojtczak, Polscy święci. Służebnica Boża Aniela Salawa, t. 1, ATK, Warszawa 1983, s. 329.

O sile, O cierpieniu

„Takie ślepe zaufanie Jezusowi podbija Jego Serce, bo On zaufania zawieść nie może… Niech żadna dusza nie mówi, że coś jest dla niej niemożliwe, że to było tylko dla świętych. Czy święci własną mocą zdobyli cnotę, czy własną mocą stali się świętymi? To Jezus w nich działał, a czynił to dlatego, bo Mu działać pozwolili, bo nie ufając sobie, ufali Jezusowi. To jest tajemnica działania Bożego w duszy, to jest sekret świętości.”

Leonia Nastał (1903–1940) polska zakonnica

Pisma Sługi Bożej Leonii Marii Nastał siostry Profeski Zgromadzenia Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej w Starej Wsi, t. 1, s. 150.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, s. Janina Bernadeta Lipian – Polscy święci. Służebnica Boża Leonia Maria Nastał, t. 2, op. cit., s. 311.

O tajemnicy, O duszy, O zaufaniu, O siostrze

„Serca mogą się połączyć, a wierni swoim uczuciom ludzie pozostają sobą. Miłość to dopuszcza. Miłość wszystko dopuszcza.”

Nora Roberts (1950)

Serce oceanu

O miłości, O ludziach, O emocjach

„(…) gdy serce kobiety zastygło, cały świat zamarł w bezruchu…”

Wacław Berent książka Ozimina

Ozimina
Źródło: s. 227

O kobietach, O świecie

„Aby wypełnić ludzkie serce, wystarczy walka prowadząca ku szczytom. Trzeba sobie wyobrażać Syzyfa szczęśliwym.”

Albert Camus (1913–1960) francuski pisarz, noblista

Mit Syzyfa (1942)

O walce

„Walka toczyła się o rzeczy wielkie. O niepodległość, o polityczny byt narodu. Ale intuicyjnie wyczuwałem jeszcze inny jej sens. Ogromna, stalowa maszyna miała startować i zgładzić wszystko, co miękkie i łagodne, w jej twardym łoskocie zamilknąć miały wszystkie głosy, niepodobne do klekotu pancernych blach. Poza betonowymi murami państw żyli jednak ludzie, których serca wypełniała litość, nie znana rządom i sztabom. Może oni mieli najwięcej racji, może ich należało przede wszystkim ocalić.”

Jan Józef Szczepański książka Polska jesień

Źródło: Polska jesień

O ludziach, O walce, Sens

„Żeby ktoś nie zależał od nikogo, żeby był człowiekiem według swego serca, według swoich zasad, według swoich uczuć, oto co spotykałem najrzadziej.”

Sébastien-Roch Nicolas de Chamfort (1741–1794)

Maksymy i myśli

O emocjach

„Chodzą wokół trzymając w ramionach drzwi,
Które otwierają się na wszystkie strony świata.
Kiedykolwiek chcę przez nie przejść,
Delikatnie otwieram je kluczem,
Tak cienko żłobionym jak język kłamcy.
Przekręcam go bezgłośnie lekkim poruszeniem.
Bez tego klucza musiałbym drzwi moje wyrzucić.
On kołacze w kieszeni jak żyjące serce.”

Paul Engle (1908–1991)

Źródło: Drzwi, tłum. Leszek Elektorowicz

„A jestem przecie z tych poetów rodu
których się prosi lękliwie do stoła
że chmura zwisa u mojego czoła
że piołun w sercu a w słowach brak miodu

Bo jestem cały nie z wagi nie z miary
ale z kamienia na swój nagrób własny
Ten świat dokoła dla mnie jest za ciasny
za wolno biją te wasze zegary.”

Ernest Bryll (1935) polski pisarz

Źródło: wiersz Ja

O świecie

„Chlubiła się tym, że odpowiada głosem serca.”

Éric-Emmanuel Schmitt (1960) pisarz francuski

Odette i inne historie miłosne

„Ręce przy pracy, serce przy Bogu.”

Edmund Bojanowski (1814–1871) polski błogosławiony Kościoła katolickiego

Źródło: Bł. Edmund Bojanowski - świecki założyciel rodziny zakonnej http://www.niedziela.pl/artykul/5736/Bl-Edmund-Bojanowski---swiecki-zalozyciel, niedziela.pl, 6 sierpnia 2013 r.

O Bogu

„Czasem życie pozwala spojrzeć, jak w zaczarowany kalejdoskop, w przyszłość. Dzień za dniem, krok za krokiem i ukazuje się to wszystko, co byłoby – co będzie – dla osiągnięcia czego koniecznie trzeba chcieć żyć. Jeżeli człowiek z niechęcią odwraca twarz od tych obrazów, jeżeli nie chce ich widzieć i pragnie tylko zanurzyć się w nicość, wtedy śmierć łagodnie kładzie dłoń na słabnącym sercu i przerywa jego bieg. Potem przesuwa palce po jego twarzy, pokrywając rysy powłoką wiecznej martwoty. Niekiedy zdarza się jednak, że opowieść którą snuje życie, budzi w żyjącym taki ból, burzę, protest, przepełnia jego serce takim płaczem rozpaczy i żalu za tym, co najbardziej umiłowane, że każe mu gestem niecierpliwej tęsknoty wyciągać ramiona i wołać: – Ja chcę żyć! Każe mu spękanymi od pragnienia ustami szeptać swą jedyną prośbę: – Ja chcę żyć! Każe mu zebrać całą wolę, skupić wszystkie siły organizmu, każe mu uchwycić się życia i trwać najbardziej nieprawdopodobnym wysiłkiem. Śmierć nie cofa wprawdzie swej niewidzialnej ręki, lecz jej też nie zbliża. Tymczasem życie ujmuje w swą dłoń gasnące serce człowieka i powoli napełnia je własnym ciepłem. Pierwszym doznaniem budzącego się do życia jest cierpienie. Jeszcze nie ocknął się po męczących, gorączkowych zjawach, a już czuje że boli, tu głęboko, koło serca. Tak jakby jakaś dobra, kochająca ręka ściskała biedne serce z czułością, nie pamiętając, że to boleć może.”

Seweryna Szmaglewska książka Dymy nad Birkenau

Dymy nad Birkenau (1945)

O życiu, O śmierci, O bólu, O wysiłku

„Jakoś tak się składa, że tych głównych ról nie gram, nie mam serca do repertuaru (…), do tych tam wiecznie niespełnionych nadziei, antybodźców bezinteresownej zawiści, czyli tego całego romantyzmu, krótko mówiąc, ja robię na pół etatu.”

Zdzisław Maklakiewicz (1927–1977) aktor polski

Źródło: artykuł Tomasza Lengrena, „Film” 2000, nr 11

„Słuchaj, czy chcesz się ze mną bawić w życie?
Codziennie zaczynając od nowa?
Czy umiesz w długą pluchę lub śnieżycę
W milczeniu pić herbatę rubinową?
Chcesz żyć rozrzutnie, serca strat nie licząc?
I tylko z rzadka trwożąc się, że oto
Listopad znów przechadza się ulicą?
Ten biedaczysko z szeleszczącą miotłą.”

Dezső Kosztolányi (1885–1936)

Źródło: Czy chcesz się bawić?, tłum. Gracja Kerenyi

O życiu, O piciu, O stracie, O herbacie

„Serce nasze to skarb. Niech kto je opróżni od razu, jest zrujnowany. Tak samo nie przebaczamy uczuciu, że się oddało całe, jak nie darowujemy człowiekowi, że jest bez grosza.”

Honoriusz Balzac Komedia ludzka

Komedia ludzka, Ojciec Goriot

O emocjach

„Ludzkie prawa, prawa moralne, prawa religijne – one wszystkie wydawały się sztuczne i proste, prawie dziecinne. Czułam w sercu sens poszukiwania dobra – często niewiele większy niż zwyczajne pragnienie – i musiałam w niego wierzyć. Nazwijcie to jak chcecie – instynktem, sumieniem, wyobraźnią – ale przypominało to nieustanne analizowanie wszystkiego, co robię, w odniesieniu do pewnych wewnętrznych granic: ciągle tylko analizowanie i analizowanie.”

John Marsden (1950) Pisarz australijski

Seria Jutro, Jutro: Kiedy zaczęła się wojna

O poszukiwaniu, Sens

„Spotkamy się w Soczi, Panie Prezesie! Nie otrzyma Pan akredytacji, to prawda, ale… przemycimy Pana w naszych sercach. Ja i inni polscy olimpijczycy. Już moja w tym głowa. I proszę pamiętać o tej obietnicy. Zrobię wszystko, by jej dotrzymać.”

Piotr Nurowski (1945–2010) polski działacz sportowy, biznesmen

Autorka: Justyna Kowalczyk cytat z listu, który odczytano na pogrzebie Piotra Nurowskiego. Źródło: Gazeta.pl http://www.sport.pl/celebrities/1,96807,7791164,Justyna_Kowalczyk_w_liscie___Piotr_Nurowski_pomagal.html

O prawdzie

„Tu rymowanie pozostanie mi niezmienne,
daje serce na membranę, za to mam u wiary respekt.”

Buka (1988)

Opowieści z miasta Fatum
Źródło: utwór Dawno temu

O wierze

„(…) każdy kochanek jest w głębi serca szaleńcem, a w umyśle minstrelem.”

Neil Gaiman książka Gwiezdny pył

Tristran Thorn do włochatego człowieczka.
Gwiezdny pył

O kochankach

„A to moje serce.
Posiwiałe jak ogród w śniegu,
Obnażone jak bezlistna brzoza.
Wystawione na północny wiatr.
Mróz maluje na nim białe kwiaty,
przez gałązki prześwituje przeszłość.”

Ludmiła Marjańska (1923–2005) polska poetka, tłumaczka literatury angielskiej

Źródło: Ogród w zimie

O Kwiatach, O przeszłości

„Pamiętaj: nie należysz już do siebie. Jesteś ofiarą. A więc, przez wzgląd na miłość i dla dochowania wierności swojemu posłannictwu, nie pobłażaj sobie. Każda pokuta to odjęcie jednej rany twojemu Bogu – ty otrzymujesz ją za Mnie. Każda pokuta to światło, które zapala się w jednym sercu. Ja odejmę ci pokutę, kiedy uznam, że wystarczy cierpienia, i włożę ci w rękę palmę. Tylko Ja. Jestem twoim Panem.”

Maria Valtorta (1897–1961) włoska pisarka

Zeszyty z 1943
Źródło: s. 140.

O miłości, O Bogu, O świetle, O cierpieniu

„Tajemnicza przyjaciółko, mieniąca się rybko, kochanko!
Sekretna powiernico, królowo piękności, sułtanko! (…)
Cudnowłosa, pięknobrewa, luba, zalotna wybranko!
Jak żyć bez ciebie, tyś mi pomocą, moja chrześcijanko!
Serce me pełne bólu, płaczę, jam Muhibbi szczęśliwy!”

Sulejman Wspaniały (1494–1566)

fragment wiersza napisanego dla Roksolany (tłum. Antoni Sarkady).

O pomocy

„I któż się nie zgodzi z tym, że ołtarzem Boga Najwyższego jest serce człowieka i to szczególnie pobożnego? Bo jak na ołtarzu materialnej świątyni jest zawsze Bóg ukryty w Najświętszej Eucharystii, tak samo jest i w oddanym Mu sercu.”

Stanisław Papczyński (1631–1701) zakonnik polski, założyciel katolickiego zgromadzenia marianów

Wskazania (Pamiętaj, że jesteś Bożą świątynią). Źródło: o. Stanisław Papczyński MIC – Duchowe wskazania., s. 57 http://www.stanislawpapczynski.org/assets/pdfs/duchowe_pl.pdf

O Bogu

„Nikt nie może nakazać miłości ustawowo. Nie można jej rozkazywać ani pochlebstwami namówić do służby. Miłość należy do siebie samej, głucha na błagania i niewzruszona wobec przemocy. Miłości nie można negocjować. Jedynie miłość jest silniejsza od pożądania i jest jedynym prawdziwym powodem oparcia się pokusie. Są tacy, którzy twierdzą, że przed pokusą można się zabarykadować w domu. To ci sami, którzy sądzą, że zabłąkane pragnienia można wypędzić z serca jak przekupniów ze świątyni. Może można, jeśli dniem i nocą myślisz o swoich słabych punktach, nie patrzysz, nie wąchasz, nie marzysz.”

Jeanette Winterson (1959) ang. pisarka

Zapisane na ciele (1992)

O miłości, O domu, O myślach, O myśleniu

„Miłość dostojna wypełnia serce o wiele lepiej niż miłość zwyczajna i pospolita. Serce człowieka jest wielkie, małe rzeczy pływają po nim, jedynie wielkie osiadają w nim i trwają.”

Blaise Pascal (1623–1662) filozof, matematyk i fizyk francuski

O miłości

„Zrobiłem dziś odkrycie
Smutne niesłychanie:
„Serce nie zna, co to pany”,
Lecz zna, co to panie.”

Jan Sztaudynger (1904–1970) poeta polski, satyryk

Źródło: Prawda serca, Fraszki, „Życie Literackie” nr 16, 15 kwietnia 1956, s. 11 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14806

O życiu, O prawdzie

„Jeden rodzi się artystą. Artysta to człowiek obdarzony wyjątkową naturą, ze szczególnym zmysłem spontanicznego widzenia formy i kształtu, jako całości, w doskonałej harmonii. Jeżeli jednostce brakuje tej wrażliwości, nie jest artystą i nigdy nie będzie; i stratą czasu jest brać pod uwagę tę możliwość. To rzemiosło jest osiągane przez naukę, obserwację i praktykę; doskonalone poprzez nieustanną pracę. Jednak zmysł artysty jest wrodzony. Przede wszystkim trzeba kochać naturę całym sercem i duszą, i potrafić uczyć się jej i podziwiać ją godzinami. Wszystko jest w naturze. Roślina lub liść, źdźbło trawy powinno być przedmiotem niekończącej się i owocnej medytacji; dla artysty, chmura unosząca się na niebie ma formę, forma ta wprawia w radość i pomaga myśleć.”

William-Adolphe Bouguereau (1825–1905) francuski malarz

O duszy, O myślach, O naturze, O trawie

„(…) pochodzę z klasycznej rodziny polskiej. Jeden alkoholik w domu, jeden prawnik, dla równowagi. Jedna pielęgniarka, kierowca TIR-a, babcia sklepowa w mięsnym. Dziadek, pijak i złodziej, bo „każdy pijak to złodziej”. Zanim skradł serce babci, po pijaku zgubił kontrabas. Pewnie jeszcze parę trupów w szafie by się znalazło. Nie miałam co prawda dziadka w Wermachcie, ale jakiegoś ubeka albo esbeka z pewnością dałoby się wygrzebać.”

Anna Mucha (1980) aktorka polska

Źródło: Agata Nowicka, Hanna Rydlewska, Polowanie na muchę!, exklusiv. pl http://www.exklusiv.pl/artykul/id,162

O prawdzie, O domu, O babci

„Uwielbiam świętować w Marszu Niepodległości, tu czuje się prawdziwy polski patriotyzm, tu widać tysiące flag niesionych przez młodzież z woli serca, a nie z interesownego przymusu. Obrazu tego nie zepsuje kilka incydentów, które zazwyczaj są inspirowane przez lewicowych i reżimowych prowokatorów. Trudno jest zdyscyplinować 100 tys. ludzi. Dzisiejszy Marsz rozpalił ponownie biało-czerwone serce Warszawy.”

Krzysztof Oksiuta (1961) polski polityk

o Marszu Niepodległości. Źródło: Facebook http://www.facebook.com/krzysztof.oksiuta/posts/666989630001711, 11 listopada 2013

O ludziach, O młodzieży, Obraz

„Najpierw starzeje się ciało, potem umysł, na końcu serce.”

Jan Twardowski (1915–2006) poeta polski, duchowny katolicki

„Miłość toruje sobie drogę przez ucho, a dopiero potem dosięga serca.”

Zhou Weihui (1973)

Szanghajska kochanka

O miłości

„Nie słyszano jeszcze nigdy, szczególnie u nas w Polsce, aby gorliwy kapłan umarł z głodu; im bardziej jest gorliwy, bezinteresowny, ofiarny, tem bardziej lgną do niego serca wiernych, pamiętając o najdrobniejszych jego potrzebach.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Królewskie kapłaństwo
Źródło: s. 108

O głodzie

„Gdybyśmy jako chrześcijanie uwierzyli prawdziwie w Syna Bożego, nastawili ucha na betlejemską pieśń o pokoju i wzięli ją sobie do serca, gdybyśmy w tę świętą noc nareszcie się przebudzili, świat wyglądałby inaczej. Zniknęłaby kultura niosąca zagubienie i niezadowolenie, obojętność i samotność, nienawiść i przemoc, a pojawiłaby się kultura życia i światła, nadziei i radości.”

Stanisław Gądecki (1949) polski duchowny katolicki, arcybiskup

Źródło: Pasterka w katedrze: Abp Gądecki o aborcji, feminizmie i klauzuli sumienia lekarzy http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114871,15188073,Pasterka_w_katedrze__Abp_Gadecki_o_aborcji__feminizmie.html, wiadomosci.gazeta.pl, 25 grudnia 2013

O nienawiści, O świecie, O pokoju, O samotności

„Małżeństwo dobrane jest to stan, w którym trudu życia już się nie czuje: gdzie jest myśli zamiana, tam każde życzenie zrozumiane, spełnione. Ale ten stan błogi ma największe słodycze dla tych, którzy już burz serca doznali; innych znudzić może.”

Klementyna Hoffmanowa (1798–1845) polska pisarka, pionierka polskiej literatury dziecięcej

O małżeństwie, O myślach, O myśleniu

„Ostrożnie wobec każdego człowieka,
patrz, czy w sercu gniew ukryty tając,
wesołym obliczem nie pozdrawia ciebie
i czy dwujęzyczna mowa nie wyszła z jego czarnej duszy.”

Solon (-638–-558 p. n. e.)

Źródło: Diogenes Laertios, Żywoty i poglądy słynnych filozofów, op. cit., s. 41.

O duszy, O gniewie

„Inklinacjami poetyckimi można poniekąd wytłumaczyć sobie owe psychologicznie paradoksalne zjawisko, że Łukasz, chyba najbardziej wykształcony wśród ewangelistów, nagromadził w swoich przekazach o narodzinach dzieciątka Jezus więcej elementów cudowności niż jego poprzednicy. Do pewnego stopnia musimy oczywiście położyć to na karb procesu mitologizacji Jezusa, procesu, który wówczas już posunął się dalej niż za czasów Marka i Mateusza. Ale sam fakt deifikacji nie wyjaśnia nam, dlaczego Łukasz tak bezkrytycznie wciela do swojej ewangelii te rozbrajająco naiwne, przez prostaczków kolportowane pogłoski, owe podawane z ust do ust, typowo ludowe, urocze baśnie, w których dzieją się dziwy nad dziwami. Archanioł Gabriel zwiastuje narodziny Jana Chrzciciela i Jezusa, a potem każe pasterzom iść do Betlejem. Gdy ruszają w drogę „zastępy wojsk niebieskich” głoszą chwałę Boga i wołają: „Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli”. Na widok ciężarnej Marii w łonie Elżbiety skoczyło z radości dzieciątko; przyszła matka Jana Chrzciciela zawołała wówczas: „Błogosławionaś ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota twego”.
Gdy przypominamy sobie te czarodziejskie sceny, pełne chwytającej za serce prostoty, radosnych uniesień i światłości niebieskiej, gdy słyszymy hymny Marii i Zachariasza, jak też rozlegające się w przestworzach pienia anielskie – zaczynamy rozumieć Łukasza. Wydaje się bowiem, że nie tylko poetycka wrażliwość na urodę tych ludowych baśni podszepnęła mu myśl, by wcielić je w biografię Jezusa. Wyczuł on może nieomylnym instynktem, ile radości, pokrzepienia i nadziei przyniosą te proste opowieści licznym pokoleniom smutnych i udręczonych ludzi. Dostrzegając ich wagę dla chrześcijaństwa, niejako zalegalizował je swoim autorytetem i nadał im sankcję prawdy historycznej.”

Zenon Kosidowski (1898–1978) polski pisarz, esseista, poeta

Opowieści ewangelistów (1979)
Źródło: Opowieści ewangelistów

O Bogu, O ludziach, O pokoju, O matce

„Przede wszystkim stwierdzam fakt, że Pan Bóg powołuje kogo chce i jak chce. My nie ustalamy z Bogiem dwustronnego kontraktu na nasze życie. Jeśli chcemy mieć pewnik życia wiecznego, to musimy zgodzić się na powołanie, które On nam daje. W konsekwencji musimy być wierni temu wyborowi. Muszę przyznać, że również dzięki tym publikacjom zwiększyłem swój szacunek dla instytucji kapłaństwa. I choć nie zawsze jestem w stanie przemóc się i w umyśle mieć szacunek do księdza, który sprzeniewierza się swojemu powołaniu, to w sercu klękam przed jego kapłaństwem. Być może jest to człowiek, który udzieli mi rozgrzeszenia tuż przed śmiercią.”

Kajetan Rajski (1994) pisarz

Źródło: ks. Andrzej Antoni Klimek, Prawdziwy mężczyzna... czyli kto? http://www.opiekun.kalisz.pl/index.php?dzial=artykuly&id=3537, opiekun.kalisz.pl, 7 sierpnia 2015

O życiu, O śmierci, O Bogu

„To stroje noszą nas, a nie odwrotnie – choć każemy im przybrać kształt ramienia czy piersi, one kształtują nasze serca, nasze mózgi, nasze języki wedle swego upodobania.”

Virginia Woolf (1882–1941) angielska pisarka

Orlando: biografia (1928)

„Przed kilkoma miesiącami powiedziałem Amerykanom, że nie wymieniałem broni na zakładników. W głębi serca wciąż wierzę, że taka była prawda, ale fakty i dowody temu przeczą. Strategiczne otwarcie na Iran zmieniło się w przekaz broni za zakładników. Było to sprzeczne z moimi przekonaniami, polityką administracji i planowaną przez nas strategią. Doszło do tego z określonych powodów, lecz był to błąd.”

Ronald Reagan (1911–2004) prezydent USA

fragment orędzia do narodu, w którym prezydent przepraszał za aferę Iran-Contras.
Źródło: Oliver Stone's Untold History of the United States (2012), tłum. Anna Rajca, Mirosław Filipowicz, odcinek 8

O prawdzie, O błędach

„Szczęście ludzkie zarówno w życiu prywatnym, jak i publicznym, polega głównie na możliwie największym wzroście uczuć życzliwości, które, gdy się ich doświadcza, dają najwięcej słodyczy; tylko też one mogą równocześnie zawładnąć sercami wszystkich ludzi.”

August Comte (1798–1857) filozof francuski

O szczęściu, O ludziach, O emocjach

„Do heroizmu dojrzewa się codziennie, wypowiadając z coraz pełniejszym zrozumieniem słowa zrodzone w sercu, w kontakcie z żywym Słowem Bożym, przekraczając barierę spojrzenia wiarą na każde z szarych wydarzeń. Bez szczególnej łaski Ducha Świętego heroizm wiary i miłości jest jednakże niemożliwy.”

Józef Michalik (1941) polski duchowny katolicki, arcybiskup

Źródło: Przypatrujcie się bracia, wierze Waszej, Korczyna, 1999

O wierze, O zrozumieniu

„Każda [rola] jest mega ważna.(…) Dla każdej roli staram się otwierać serce i głowę.”

Marta Malikowska (1982)

Źródło: Artur Tylmanowski, Dla roli – serce i głowa, „Metro” nr 2061, gazeta.pl, 6 kwietnia 2011 http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80276,9382560,Dla_roli___serce_i_glowa.html

„Oddal ode mnie nienawiść, niszczycielski popęd, jad zatruwający serce i wątrobę. Nie chcę już mścić się na życiu i sumieniach innych ludzi, chcę zapomnieć, odrzucić ją, przestać odpowiadać nienawiścią na nienawiść.”

Tahar Ben Jelloun (1944) marokański pisarz

To oślepiające, nieobecne światło Źródło: „Czas jest pozbawiony sensu”, afryka.org, 8 listopada 2008 http://afryka.org/afryka/-czas-jest-pozbawiony-sensu-,news/

O nienawiści, O ludziach, O czasie

„Z poręczenia serca piękno w oku rezyduje.”

Antoni Regulski

Cytaty o pięknie

„Żaden płaz nie ma tak twardego życia jak człowiecze serce.”

Maria Rodziewiczówna (1864–1944) polska pisarka

Jerychonka
Źródło: s. 217

„Wiem, Agatko, że serce twe dla mnie przychylne,
Ale szczęście w tym życiu tak zwodne, tak mylne,
Tyle przeszkód dla niego!”

Julian Ursyn Niemcewicz Powrót posła

Powrót posła (1790)
Źródło: akt III, scena 1

O szczęściu

„Widzisz, mała, jak to jest,
Tyle serca, taki gest.”

Agnieszka Osiecka (1936–1997) polska poetka, autorka tekstów piosenek

Cytaty z tekstów literackich, Cytaty z wierszy i piosenek
Źródło: Widzisz, mała

„Stałem się godny ognia piekielnego z powodu gniewu płonącego w moim sercu.”

Nerses IV Piękny (1102–1173)

„Urszulo, czy ty Boga w sercu nie masz? Przecież to twój mąż esbek mnie wrobił.”

Zyta Gilowska (1949–2016) polska ekonomistka, działaczka polityczna

słowa jakimi Zyta Gilowska zwróciła się do Urszuli Wieczorek poprzez media po rozpoczęciu swojej lustracji.

O Bogu

„Powiedz mi zatem, czy to wiatr
wczoraj mi twoje serce skradł?”

Franciszek Walicki (1921–2015) polski oficer marynarki wojennej, dziennikarz muzyczny i publicysta

piosenka z repertuaru Ady Rusowicz.
Źródło: Nie pukaj do moich drzwi

„Obecnie wiele zachodnich społeczeństw położonych jest w samym sercu terytorium Szatana. Homoseksualizm, swoboda seksualna, narkomania przestępczość i niemoralność są dziełem Szatana (…) Sprawdźcie swoje otoczenie i obliczcie jaki procent jest pod władzą Szatana.”

Sun Myung Moon (1920–2012)

Źródło: Dariusz Kuncewicz, Kościół Zjednoczenia – charakterystyka i przekrój doktrynalno-socjologiczny organizacji, psychomanipulacja.pl http://www.psychomanipulacja.pl/art/kosciol-zjednoczenia-charakterystyka-i-przekroj.htm

„Nienawidzę tenisa, nienawidzę go z całego serca, a mimo to będę grał dalej, odbijał piłki cały ranek, całe popołudnie, bo nie mam wyboru. Bez względu na to, jak bardzo bym chciał przerwać, nie mogę.”

Andre Agassi książka Open. An Autobiography

Źródło: Open (2009), cyt. za: Halina Retkowska, „Czy dobrze być sadystą?”, Angora, nr 31 (1155), 5 sierpnia 2012, s. 54.

„Posłuszeństwo to [żony mężowi] nie zaprzecza bynajmniej i nie znosi wolności, która słusznie przysługuje kobiecie na podstawie jej człowieczej godności i szczytnych obowiązków małżonki, matki i towarzyszki; nie nakazuje też posłuszeństwa wobec jakichkolwiek zachcianek męża, mniej zgodnych może z rozsądkiem i kobiecą jej godnością; nie stawia jej w końcu na równi z osobami nazwanymi w prawie małoletnimi, którym dla braku dojrzałego sądu i doświadczenia życiowego odmawia się wolnego wykonywania praw osobistych. Posłuszeństwo to przeciwstawia się raczej tylko rozwydrzonej wolności, nie dbającej o dobro rodziny, zabrania w ciele rodziny serce odrywać od głowy ze szkodą niepowetowaną dla ciała i z niebezpieczeństwem bliskiej jego zagłady. Gdy bowiem mąż jest głową, żona jest sercem i jak mąż posiada pierwszeństwo rządów, tak żona może i powinna kierować się we wszystkim przywilejem miłości.”

Pius XI (1857–1939) papież

Encyklika Casti connubii o małżeństwie chrześcijańskim

O kobietach, O matce, O wolności

„Nie potrzeba odwoływać się do Opatrzności ani do nieśmiertelności, by uznać za słuszne, jeśli się chwali męstwo, dobroć serca, prawość, godność własną, szlachetność motywacji.”

Tadeusz Kotarbiński (1886–1981) polski filozof

O motywacji

„jak lizać rany celnie zadane
jak lepić serce w proch potrzaskane”

Edward Stachura (1937–1979) polski poeta, prozaik, pieśniarz i tłumacz

Źródło: Missa pagana. Jak w: Wiersze, poematy, piosenki, przekłady, wyd. Czytelnik, Warszawa 1982, s. 190.

„Uważajcie na tych, co mają serca zapięte na ostatni guzik. Zostaje tylko pętelka.”

Krecia P. (1934–2010) dziennikarka, tłumaczka

„W ten wieczór, trzeciej rocznicy śmierci Sługi Bożego, jesteśmy wezwani, aby na nowo podjąć to duchowe dziedzictwo, jakie nam zostawił. Jesteśmy zachęcani, między innymi, do tego, aby w naszym życiu indywidualnym i społecznym niestrudzenie szukać prawdy, bo tylko ona zaspokaja nasze serce. Jesteśmy zachęcani do tego, by bez lęku iść za Chrystusem, by nieść w nasze rodziny, w miejsca pracy, nauki, służby zawodowej, w struktury samorządowe i relacje międzyludzkie – przesłanie Ewangelii, która jest zaczynem bardziej braterskiej i solidarnej ludzkości.”

Piotr Libera (1951) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: homilia na placu budowy kościoła-wotum wdzięczności za pontyfikat Jana Pawła II w parafii Świętego Krzyża w Płocku podczas mszy w 3. rocznicę śmierci papieża – 2 kwietnia 2008

O śmierci, O nauce, O relacjach, Chrystus