Cytaty na temat pot
strona 10

„Miłość – ona nadal istnieje, mimo iż niekiedy jest tylko uczuciem bólu. Istnieje, staje się silniejsza, obumiera, a potem znowu odżywa.”

Roma Ligocka (1938) polska malarka i pisarka

Tylko ja sama

O miłości, O emocjach

„Teraz jest zupełnie inaczej. Liga całkowicie się zmieniła. Gracze są młodsi. Kiedyś większość graczy była starsza. Dawniej ludzie chodzili przez cztery czy pięć lat do szkoły, a dopiero potem przychodzili do Ligi. Teraz gracze przychodzą prosto z liceów, jest w niej dużo młodzieży. To naturalne, że z tego powodu robi się od czasu do czasu nieco zamieszania.”

Derek Harper (1961) amerykański koszykarz

Źródło: Derek Harper, „Pro-Basket. Magazyn” nr 4/99 (32), s. 44.

O ludziach, O młodzieży, O czasie

„Jako człowiek był osobowością niezbyt wysokiej próby, niezrównoważoną i autocentryczną. Ale w tym niezrównoważonym autocentryku zapalił się raz błysk geniuszu i tak powstał jego słynny „Traktat” – jedyne naprawdę wielkie dzieło filozoficzne, jakie wydał wiek XX. A potem ten błysk zgasł i tak powstała „nowa filozofia Wittgensteina” (…) Ta jego nowa filozofia to płód poroniony.”

Bogusław Wolniewicz (1927–2017) filozof polski

o Ludwiku Wittgensteinie.

O wieku, O osobowości

„Gdybyśmy w szkole rozmawiali o seksie tak, jak my rozmawiamy, to pary umiały by potem rozmawiać w sypialni. (…) Po wielu latach przestałem się czepiać rodziców o to, że nie zapewniają dzieciom edukacji w sprawach seksualnych. Podstawowy powinni przekazać. Zwłaszcza to, co dotyczy ochrony przed przemocą seksualną. Ale szkoła jest miejscem, gdzie wiedza o seksualności powinna być przekazywana, jak wiedza geografii, matematyce, historii. Żeby seks wyciągnąć ze sfery sensacyjności. Żeby seks stał się sferą naturalną.”

Zbigniew Izdebski (1956) seksuolog polski

Źródło: Żakowski z Izdebskim o seksie Polaków (cz.II), polityka.pl, 20 marca 2012 http://www.polityka.pl/spoleczenstwo/artykuly/1525435,2,zakowski-z-izdebskim-o-seksie-polakow-czii.read

O dzieciach, O szkole, O seksie, O historii

„Palikot został stworzony przez elity polityczne, wśród których dominowała oczywiście „Gazeta Wyborcza”, ale i TVN, a także znani duchowni. Próbę zeświecczenia Polski podjęto już w latach 90. Na czele tego ruchu stała redakcja „Wyborczej”. Jednak to wpływowe środowisko musiało się zderzyć z postacią wielokrotnie potężniejszą – Janem Pawłem II, który nie godził się na wyparcie wiary z życia publicznego. Potem przyszło europejskie referendum i konieczność pozyskania Kościoła.”

Tomasz Sakiewicz (1967) polski dziennikarz

Źródło: Kto obudził diabła?, „Gazeta Polska”, 19 października 2011

O wierze

„(…) jestem jedynakiem i muszę powiedzieć, że miało to szereg dobrych, jak i złych stron, bo na przykład bardzo sobie ceniłem, że nikt nie korzysta razem ze mną z prawa do opieko u ojca czy matki, byłem egocentrykiem, na którym się wszystko skupiało. Ale potem zobaczyłem, szczególnie w okresach biedy wojennej, jak bardzo dużo moim rówieśnikom dawało to, że obok był brat, obok była siostra, na kim można się było oprzeć, czasem wypłakać, a ja tego nie miałem.”

Cezary Chlebowski (1928–2013) polski pisarz i publicysta

Źródło: Aleksandra Żaczek, 1944.pl, 29 maja 2006 http://ahm.1944.pl/Cezary_Chlebowski

O matce, O siostrze, O czasie

„Myślę, że najpierw powstawała mi w głowie muzyka, dopiero potem tworzyłem słowa, by zawiesić je w melodii, w pewnym rodzaju dźwięku. Słyszałem w sobie ten dźwięk, a ponieważ nie znałem zapisu muzycznego, jedynym sposobem utrwalenia go było znalezienie słów i dodanie ich do niego. Ale ileż to razy zostawały w końcu same słowa, a melodii nie mogłem już odtworzyć”

Jerry Hopkins (1935–2018)

Nikt nie wyjdzie stąd żywy. Historia Jima Morrisona

O muzyce, O myślach, O myśleniu

„W XXI w. mamy dużo lepsze narzędzia korygujące więdnący parlamentaryzm. Na przykład panele deliberacyjne, podczas których losowani ochotnicy (jak ławnicy w sądach) najpierw pracowicie poznają jakąś problematykę, a potem podejmują decyzje. Panele dużo lepiej wyrażają publiczny interes niż beztroscy, zlobbowani, poddani partyjnej dyscyplinie politycy i rozumniej niż nieświadomi rzeczy uczestnicy referendum.”

Jacek Żakowski (1957) dziennikarz polski

Źródło: Achilles przegonił żółwia, polityka.pl, 1 marca 2012 http://www.polityka.pl/kraj/analizy/1524475,2,stare-metody-tuska-zawiodly-czas-na-nowa-polityke.read#ixzz1o9CNRCbU

O decyzjach, O czasie

„Polski pracownik już jest tani. W wielu przypadkach różnica między nim a niewolnikiem przestała być widoczna. Podam przykład oferty zatrudnienia, jaką dał jeden z nowo powstałych marketów. Chce zatrudnić pracowników na pół etatu, za 800 zł brutto. To jakiś absurd, za co ci ludzie mają żyć? Więc jak słyszę, że w Polsce pracownik jest drogi, to się pytam, ile w takim razie warta jest praca? Ciągle tylko słyszymy, że jest kryzys, nie ma pieniędzy, firmy będą zwalniać. A potem czytam w gazetach, że oszczędności przedsiębiorców są rekordowe. To gdzie tu sprawiedliwość?”

Piotr Duda (1962) związkowiec, przewodniczący NSZZ "Solidarność"

Źródło: rozmowa Marty Piątkowskiej, Polski pracownik już jest tani, wyborcza.biz, 22 października 2012 http://wyborcza.biz/biznes/1,101716,12711286,Piotr_Duda_z__S___Polski_pracownik_juz_jest_tani.html#ixzz2A2V5sFU4.

O ludziach, O sprawiedliwości, O biznesie, O czytaniu

„Szawła też by Pan przekreślił? Został potem Świętym Pawłem. Każdy ma prawo do służenia krajowi, w projekcie IV RP potrzebni są także nawróceni grzesznicy.”

Ryszard Czarnecki (1963) polityk polski

o udziale byłych działaczy Samoobrony w koalicji rządowej.
Źródło: „Dziennik”, 3 sierpnia 2007

„Punktem wyjścia winno tu być, aby od pierwszej chwili, gdy się u dziecka zacznie budzić życie umysłowe, pomóc mu w nawiązaniu osobistego stosunku z Bogiem, pełnego dziecięcej ufności, i aby ten stosunek wciąż potem utrwalać i głębiej uzasadniać, w miarę jak to życie umysłowe się rozwija. Od tych pierwszych chwil winno się utrwalić w jego duszyczce to przekonanie, że najważniejszym zadaniem roztropności ludzkiej jest tak przejść przez życie, aby przy jego końcu dojść z powrotem do Tego, który nas stworzył dla swej chwały i że wobec tego każdy nasz uczynek winien być przez nas sądzony z tego punktu widzenia, czy nas zbliża do Boga, czy też nie, czy odpowiada jego świętej woli, czy też się od niej odchyla lub nawet przeciw niej buntuje.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Katolicka etyka wychowawcza, Tom II/1
Źródło: s. 60

O życiu, O Bogu, O dzieciach

„Historyk sztuki, jak każdy inny historyk, musi najpierw ustalić fakty, by potem móc z nich wyciągnąć wniosek.”

Karol Estreicher (młodszy) (1906–1984) polski historyk sztuki

Źródło: Wizja sztuki i historja sztuki http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=63444&dirids=1, Kraków 1933, s. 12.

„Dziś już się nie pamięta, że kiedyś jedynym sposobem na to, żeby się wybić – i nie chodzi o pracę w Kopalni „Wujek” – była literatura. Dopiero potem kino czy teatr.”

Janusz Morgenstern (1922–2011) polski reżyser filmowy

Źródło: Wywiad, 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=59755

O literaturze

„Nie wiedziałam nawet o co chodziło konkretnie w tej całej sprawie z kontraktem. Wiedziałam tylko, że miałam śpiewać dla jakiegoś gościa i jeśli mu się spodobałam, umożliwiłby mi nagranie piosenki i tego właśnie chciałam. Chciałam mojej płyty, chciałam nagrać płytę i… potem poszło już bardzo szybko.”

Avril Lavigne (1984) muzyk rockowy, wokalistka

O śpiewie

„Najważniejsze jest TERAZ i trzeba się nie bać wyssać to TERAZ do końca, potem odrzucić i zastanowić się, jakby następne TERAZ najlepiej wykorzystać. Zastanawia mnie w tym tylko jedno: nie jest to ani „Carpe diem” Horacego, „ani apres nous le deluge”. Do pierwszego potrzeba spokoju, do drugiego znudzenia lub zmęczenia. Nie wiem.”

Andrzej Bobkowski (1913–1961) polski pisarz i przedsiębiorca emigracyjny

7 września 1940.
Szkice piórkiem

„Ameryka najpierw przybysza zachwyca, a potem szokuje, wzbudza opór. Wtedy trzeba wrócić do starego kraju, gdzie najpierw wszystko będzie się bardzo podobało, a potem już nic. I wtedy z ulgą „wraca się” do Ameryki.”

Henryk Grynberg (1936) prozaik, poeta, dramaturg i eseista

Uchodźcy

„Zawsze chciałem być reporterem wojennym, robić takie fotografie jak Tim Page w Wietnamie. A potem zobaczyłem dokumenty Donna Pennebakera i innych przedstawicieli Direct Cinema i uznałem, że dokument daje więcej możliwości.”

Roger Deakins (1949) brytyjski operator filmowy

Źródło: Wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=50897

„Oczy Juana igrały z ciałem Mildred, muskały jej piersi, prześlizgiwały się po biodrach. Spostrzegł, że westchnąwszy lekko wygięła plecy – i gdzieś głęboko zadrgał w nim impuls nienawiści. Nie bardzo silny, bo nie było jej wiele w Juanie – ale miał w sobie indiańską krew i z mrocznej przeszłości brała się ta nienawiść do ojos claros, do jasnookich, do rasy blondynów. Była to nienawiść i wstręt. Ludzie o jasnych oczach zabierali im przez całe stulecia najlepszą ziemię, najlepsze konie, najlepsze kobiety. Wstrząsnęło nim jak od porażenia piorunem, zalało go przyjemne ciepło satysfakcji, że oto, gdyby tylko zechciał, mógłby wziąć sobie tę dziewczynę. Zgnieść ją i zniweczyć. Mógłby stłamsić ją, zgwałcić moralnie i fizycznie, a potem odrzucić. Zalała go fala okrucieństwa i nie próbował jej powstrzymać.”

John Steinbeck książka Zagubiony autobus

Autobus do San Juan

O kobietach, O nienawiści, O ludziach, O przeszłości

„Przypomnijmy sobie niesławne oblężenie Sarajewa w latach 1992–1995: to, że „normalne” europejskie miasto z pół milionem mieszkańców będzie otoczone, zagłodzone, regularnie bombardowane, a jego obywatele zastraszeni ogniem snajperów itd.., że wszystko to będzie trwało przez trzy lata, przed rokiem 1992 uznano by za coś niewyobrażalnego – zachodnie mocarstwa mogły z łatwością przełamać oblężenie i stworzyć bezpieczny korytarz prowadzący do miasta. (…) A potem, bardzo szybko, zaczęto traktować oblężenie jako coś „normalnego”…”

Slavoj Žižek (1949) słoweński socjolog, filozof, psychoanalityk i krytyk kulturalny

Źródło: Życie u kresu czasu, „Krytyka Polityczna”, 19/2009.

O życiu, O czasie

„Najpierw zapomniałam, jak brzmiał jej głos, potem zamazywał się wyraz twarzy, stopniowo zanikały także: zapach jej rozczochranych włosów, delikatny dotyk i śmiech.”

Jana Frey (1969)

Chłód od raju

O śmiechu

„Rozpusta jest jak dzikie zwierzę, podrażnione łańcuchami, a potem na arenę wypuszczone.”

Tytus Liwiusz (-59–17 p. n. e.) rzymski historyk

O zwierzętach

„Jeśli popełni się błąd, a potem okaże skruchę, można liczyć na przebaczenie. Można wrócić. Ale jeśli zaczniesz kłamać, kiedy kłamstwo zacznie gonić kłamstwo, to dla ciebie już nie będzie miejsca.”

Jodi Picoult (1966)

Świadectwo prawdy (2000)

O kłamstwie, O błędach, O przebaczeniu

„Wpierw zniszcz kraj wroga, a potem atakuj nieprzyjaciela.”

Wegecjusz

„Miłość jest naszą odpowiedzią na najwyższe wartości. Nie może być niczym innym. Człowiek, który sprzeniewierzy się własnym wartościom i własnej wizji istnienia i będzie głosił, że miłość to nie radość z własnego ja, lecz jego negacja, że cnotą nie jest duma, lecz litość, ból, słabość lub poświęcenie, że największą miłość rodzi nie podziw, lecz chęć wsparcia, nie odzew na wartości, lecz na skazy - zostanie rozdarty na dwie części. Jego ciało nie będzie mu posłuszne, nie będzie reagować na wdzięki kobiety, którą rzekomo kocha, zamiast tego każąc mu pragnąć najnędzniejszej z możliwych dziwek. Ciało zawsze będzie się kierować żelazną logiką jego najgłębszych przekonań: jeśli człowiek uwierzył, że wady są zaletami, potępił własne istnienie jako zło, a zatem zło będzie go pociągać. Potępił siebie, więc będzie czuł, że tylko zepsucie może mu dawać radość. Zrównał cnotę z bólem, więc uzna, że jedynym źródłem przyjemności jest występek. A potem będzie wrzeszczał, że jego ciało odczuwa podłe pragnienia, których umysł nie potrafi pokonać, że seks jest grzechem, a prawdziwa miłość czystym stanem ducha. I będzie się zastanawiał, dlaczego miłość potrafi go jedynie nudzić, a seks - zawstydzać.”

Ayn Rand książka Atlas zbuntowany

Atlas zbuntowany

O miłości, O kobietach, O bólu, O przyjemności

„Hezjod opowiada o sukcesji bogów nieba, znanej też Homerowi. Pierwotnie najpotężniejszy był Uranos, ale ponieważ gnębił swe dzieci, Gaja namówiła jego syna Kronosa, żeby wykastrował ojca. Kronos z kolei połykał własne potomstwo, aż jego żona Rea dała mu do zjedzenia kamień zamiast Zeusa. Ten ostatni wychowywał się na Krecie, a potem zmusił ojca do wyplucia połkniętych braci. Korzystając z ich pomocy oraz ze wsparcia innych sprzymierzeńców, pokonał Kronosa z jego tytanami i strącił ich do Tartaru.(…) Prawdopodobnie pochodzi on [ten mit] aż z Sumeru. W tych wschodnich opowiadaniach spotykamy się z sukcesją bogów, a motyw kastracji, połykania oraz kamienia przewija się w taki sposób, iż pomimo różnic widać wyraźnie, że podobieństwo do pism Hezjoda nie jest przypadkowe.”

Jasper Griffin (1937–2019)

Źródło: Dzieje świata klasycznego

O Bogu, O dzieciach, O wsparciu, O pomocy

„Pisanie piosenek powinno być terapią. Nie mam dnia, w którym nie wpadnę na jakiś świetny pomysł, a potem wyłażę ze skóry, żeby go sobie przypomnieć.”

Skye Sweetnam (1988) kanadyjska piosenkarka

„Nie jest zadaniem poezji lirycznej, ani w ogóle poezji, konsekwentne rozwijanie jakiejś myśli we wszystkich kierunkach, wyczerpywanie wszystkich jej zastosowań; do niej należy tylko budzenie uczuć i myśli, rzucanie ziarna w duszę słuchacza, ziarna, które tam potem samo będzie kiełkować i rozwijać się, i im więcej własnych soków dusza słuchacza użyczy temu rozwojowi, tym większą radość sprawiać mu będzie zbudzona w nim myśl lub uczucie.”

Józef Tretiak (1841–1923) polski historyk literatury, krytyk

Źródło: Adam Asnyk jako wyraz swojej epoki, Krakowska Spół. Wyd., Kraków 1922, s. 36.

O emocjach, O duszy, O myślach, O myśleniu

„Potem chciał wiedzieć, czy wybrałem już sobie adwokata. Przyznałem się, że nie i zacząłem wypytywać go, czy to jest konieczne. „Dlaczego?” – powiedział. Odpowiedziałem, że uważam moją sprawę za bardzo prostą. Uśmiechnął się mówiąc: „Jak kto uważa. Jednakże jest takie prawo. Jeśli pan sam nie wybierze adwokata, przydzielimy go z urzędu.” Poczytałem to za wielką wygodę, iż sprawiedliwość zajmuje się takimi drobiazgami. Powiedziałem mu to. Zgodził się ze mną i dodał, że prawo jest dobrze pomyślane.”

Albert Camus książka Obcy

Obcy (1942)

O sprawiedliwości

„W naszym kraju istniały dwie ekonomie stworzone przez cudzoziemców: północnoamerykańska i niemiecka. Niemcy opanowali doskonałe ziemie i uprawiali kawę, trzcinę cukrową, a także hodowali bydło, traktując chłopów gwatemalskich nawet nie jak swoich poddanych, ale jak niewolników. Majątki niemieckie, sięgające tysięcy hektarów, oraz ich wspaniałe pałace powstawały z potu Indian i kosztem wsi: ciągnęli stąd większe zyski niż z jakiejkolwiek innej kolonii. Hamburg zamienił się w wielki rynek naszej kawy. Gwatemala stała się półkolonią niemiecką. Nasz rynek został w wielu dziedzinach opanowany przez Stahla, Nottebohma, Sappera, Dieseldorffa, Gerlaha itd.”

Luis Cardoza y Aragón (1901–1992)

Źródło: Ryszard Kapuściński, Chrystus..., op. cit., s. 96.

O kawie

„Popatrzyłem ja na jej burżujską mordę, na kapelusz z piórkiem. Potem cofnąłem się i chciałem kopnąć gadzinę w ten tłusty kapitalistyczny brzuch. Ale przypomniałem sobie, że jestem oficerem i że mam na sobie mundur Armii Czerwonej. Więc, pomyślałem sobie, niech zna mój honor! I tylko zajechałem ja pięścią w zęby. A ona, jak worek mąki, chlap na ziemię. Nasza by, sowiecka baba, nawet i nie mrugnęła. A ta… od razu widać: burżujskie paskudztwo – żadnej w niej wytrzymałości nie ma! Splunąłem ja na nią z absolutną pogardą i nie oglądając się nawet dumnie odszedłem.”

Sergiusz Piasecki książka Zapiski oficera Armii Czerwonej

Zapiski oficera Armii Czerwonej
Źródło: op. cit., s. 65.

O odejściu

„Wciągnęła mnie działalność polityczna i telewizja. Byłem posłem na Sejm I kadencji, współtworzyłem ustawę o radiofonii i TV, która regulowała rynek mediów. Potem pojechałem do Kanady studiować reżyserię filmową. Kiedy wróciłem, zacząłem przygotowywać felietony dla „5,10,15”, wymyślać quizy do programów dla młodzieży. Wtedy autorka zapytała, kto je poprowadzi. Pytałem kolegów w Studio, ale nikt nie chciał się w nie bawić. Wtedy telewizyjne występy były obciachem. Aktorzy myśleli, że jak poprowadzą program dla młodzieży, przestaną dostawać poważne role. Wreszcie sam stanąłem przed kamerą i tak się zaczęło. Potem szybko wpadłem w wir telewizji, pojawiły się kolejne projekty. I już nie wróciłem na deski. Chociaż słabość do magii teatru została z lat łódzkiej Filmówki.”

Krzysztof Ibisz (1965) polski prezenter telewizyjny

o przerwie w byciu aktorem teatralnym Źródło: „Dziennik Gazeta Prawna”, 18 września 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24114

O młodzieży, O ustawie, O myślach, O czytaniu

„Zmierzam w kierunku stacji Pankow, rozmyślając po drodze o stylu pisarstwa Niewrzędy, który tak trudno zdefiniować, bo z każdą nową publikacją autor zmienia się niczym kameleon. To, co go wyróżnia i pozostaje niezmienne, to niesłychana dbałość o język, ogromna finezja w kreowaniu nowych terminów, melodyka. Choć szuka się podobieństw między nim a Gombrowiczem, czy Kapuścińskim, to Niewrzęda znakomicie zdaje sobie sprawę z własnej oryginalności na tyle, by nie szczędzić trudów na poszukiwanie własnego wizerunku. Jego oryginalność przejawia się także w odwadze demontowania istniejących rodzajów i gatunków literackich, w których mu po prostu za ciasno i tworzeniu nowych, skrojonych na własną miarę. Przesiąknięty na wskroś problemami globalnej cywilizacji i najbliższego mikrokosmosu lepi potem z tego niewiarygodne historie. A tym z kolei nie brak wiarygodności, bo gwarantuje ją ktoś, kto osobiście podróżuje wnikliwie po wielu ludzkich wnętrzach.”

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Autorka: Dorota Hoffmann, Z pięciu minut wielki zamęt, „Wyspa” nr 2/2014.
O Krzysztofie Niewrzędzie

O podróżowaniu, O historii, O poszukiwaniu

„Sam wiele razy popełniałem takie błędy, że szukałem potem szczęścia gdzieś na zewnątrz. Szczęście jest w nas. Jest w ludziach obok nas, których kochamy i na których nam zależy. W tym, co robimy i w naszych marzeniach.”

Maciej Migas (1976)

Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=30974

O szczęściu, Kochać się

„Wytłumaczyłem sobie, że wygrać w „Mam talent” to jakby pokonać pięciolatka w siłowaniu się na rękę, a potem dumnie machać na piedestale flagą.”

Gienek Loska (1975) wokalista i gitarzysta białoruskiego pochodzenia, mieszkający w Polsce

Źródło: Życie uczy pokory. Hipisi też wyłysieją. http://www.gazetakrakowska.pl/magazyn/356617,zycie-uczy-pokory-hipisi-tez-wylysieja,id,t.html

O życiu

„Potrzeba gwałtu i okrucieństwa targają naturą człowieka, człowiek przed nimi ucieka, ucieka od samotności, boi się jej i wstydzi, potem w stadzie, silny i szalony, zadaje i szerzy gwałt, jest ślepy, jest głuchy, ale jest silny, ponieważ jest szalony, aż przychodzi chwila przebudzenia i wówczas człowiek znów zostaje sam, tylko o całą zbrodniczość opętania bardziej niż przedtem samotny.”

Jerzy Andrzejewski książka Ciemności kryją ziemię

Ciemności kryją ziemię
Źródło: s. 230.

O naturze, O samotności

„Powiedz, powiedz mi, co czujesz! – woła. Nie mogę. Oczy przesłania mi krwawa mgła, czuję pulsowanie w czaszce. Mam ochotę krzyczeć dziko, bez słów, bez sensu, wydobywać nieartykułowane dźwięki z najpierwotniejszego rdzenia mojego jestestwa, tryskające z mojej macicy niczym miód. Wyciskająca łzy z oczu rozkosz, potem leżę cicho, pokonana, uspokojona.”

Anaïs Nin (1903–1977) pisarka francuska

o związku z pisarzem Henrym Millerem.
Związek z Henrym Millerem

O łzach, Sens

„Można umierać ładnie i brzydko, to jasne, tak jak można mieć dobre i złe maniery przy stole. A wy nie potraficie nawet zabić zwierzęcia, które potem jecie, zamykacie całe to zabijanie do fabryk i udajecie, że go nie ma. Co jest, wierzcie mi, wyjątkowo żałosne. Te wasze płacze, że ktoś zabił pieska, podczas gdy świnie zabijacie w fabrykach, a potem żrecie ich mięso. I jeszcze to gadanie, że w fabrykach to zabijanie jest humanitarne. Co mnie jeszcze więcej dziwi, bo z kolei fabryczne zabijanie ludzi uważacie za niehumanitarne.”

Szczepan Twardoch (1979) polski pisarz fantasy

Wieczny Grunwald

O ludziach, O zwierzętach, O płaczu

„On miał szklane oko, a ja wodoszczelny zegarek,
Więc mogliśmy czarować i uchodzić za magów
U okolicznych hinduskich wieśniaków.
Otaczali nas kołem, a myśmy wołali o wiadro,
Albo dzban jaki, wypełniony wodą.
I kiedy przynosili, Franek Herzog
Wyczyniał hokus pokus, wyjmował lewe oko
I ciskał je do wiadra, gdzie się nie rozpływało.
A potem je wyjmował i robiąc abra-kadabra
Wkładał je w swój oczodół, wśród powszechnego podziwu.
Potem ja zdejmowałem swój wodoszczelny zegarek,
Dar Rubinsteina, który się kochał w matce,
I puszczałem go w obieg, żeby słuchali, że cyka.
A kiedy wracał do mnie, wrzucałem go do wody,
I trochę odczekawszy, wołając abra-kadabra,
Wyjmowałem go gestem maga i znów puszczałem w obieg,
Żeby sami sprawdzili, że dalej, jak nigdy nic, cyka.”

Bogdan Czaykowski (1932–2007)

Źródło: Przypowieść

O matce, O wodzie, Kochać się

„Już po pierwszym transporcie! Pomyśl, ja – od Bożego Narodzenia przewinęło się przez moje ręce chyba z milion ludzi. Najgorsze są transporty spod Paryża: zawsze człowiek spotyka znajomych.
– I co im mówisz?
– Że się idą kąpać, a potem spotkamy się w obozie. A ty byś co powiedział?”

Tadeusz Borowski (1922–1951) polski poeta, prozaik i publicysta

Proszę państwa do gazu

O ludziach

„Objawy kultu Napoleona tak w dobie romantyzmu, jak i potem nie były nigdy w Polsce wolne od przymieszki krytycyzmu i goryczy. Ani Polski nie wyzwolił ostatecznie, ani nawet sprawy polskiej nie potraktował tak, jak wedle naszego własnego poczucia na to zasługiwała.”

Stefan Treugutt (1925–1991) polski historyk literatury, krytyk teatralny

Źródło: Napoleon Bonaparte jako bohater polskiego romantyzmu (1974)

„Czuję się za niego odpowiedzialny, bo jako przewodniczący SLD zgłosiłem go na swego zastępcę, a potem negocjowałem z Olejniczakiem, by został sekretarzem generalnym. Jak widać, Grzegorz Napieralski jest zwolennikiem odcinania się.”

Krzysztof Janik (1950) polski polityk i politolog

Źródło: „Nie brałem udziału w morderstwie Oleksego”, dziennik.pl, 14 czerwca 2008 http://wiadomosci.dziennik.pl/opinie/artykuly/129457,nie-bralem-udzialu-w-morderstwie-oleksego.html

„Matka po czymś takim przechodzi różne stadia. Na początku chce mieć zdrowe dziecko. Szybko. Potem godzi się z chorobą. Z czasem akceptuje to, że będzie ona trwała długo. Aż wreszcie nabiera przekonania, że życie jej dziecka jest dalej życiem. Ale w innej postaci. Taka matka zmienia swój stosunek do czasu, do miłości, do Boga…”

Ewa Błaszczyk (1955) polska aktorka

Wejść tam nie można (2005)
Źródło: s. 29

O życiu, O Bogu, O dzieciach, O matce

„A cała ta zadyma z przypisywaniem mi gęby ćpuna wynika z prostych, stereotypowych skojarzeń: reggae – Jamajka – trawa. Tak się ludziom kojarzy. Sami sobie tworzą różne bajki na ten temat, a potem w nich żyją.”

Kamil Bednarek (1991) polski piosenkarz

Źródło: wywiad, 2011 http://www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20110103/REPORTAZ01/751683969

O trawie

„Kiedy pszczoła zniknie z powierzchni Ziemi, człowiekowi pozostaną już tylko cztery lata życia. Skoro nie będzie pszczół, nie będzie też zapylania. Zabraknie więc roślin, potem zwierząt, wreszcie przyjdzie kolej na człowieka…”

Karol Darwin (1809–1882) biolog angielski

O pszczołach, O zwierzętach

„Słuchaj, słuchaj, słuchaj, a potem rób to, co chcesz.”

Lisa See (1955)

Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz

„Pol Pot nie wierzy w Boga, ale sądzi, że niebo, czy też przeznaczenie, chcą, by to on prowadził Kambodżę drogą, która jego zdaniem jest dla Kambodży najlepsza… Pol Pot jest szaleńcem… jak Hitler.”

Norodom Sihanouk (1922–2012) król Kambodży

o Pol Pocie
Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, tłum. Jerzy Korpanty, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, ISBN 9788324715480, s. 279.

O Bogu, O książkach, O świecie, O historii

„strzał w głowę. wystarczy, by bohatersko umrzeć, wiemy o tym z książek, telewizji.
teoretycznie moglibyśmy w ten sposób umierać codziennie, jeśli powód byłby
odpowiednio ważny. ale to zbyt odległe, niepraktyczne. wystarczy przecież
otworzyć usta i mówić albo znaleźć się tu i teraz (nie tam, nie w porę).
dzisiaj celujesz we mnie, trzymasz na muszce, jutro być może będziesz żywą tarczą.
ja śniegową drobinką, która ukradkiem spadnie ci na język, potem zejdzie głębiej, lawiną.”

Marzena Orczyk-Wiczkowska

Źródło: kula, III

O książkach, Odległy

„Przebudzenie i żniwa już wiszą w powietrzu, a dzieci odegrają w nich główną rolę. Lecz to się jeszcze okaże, o ile będziemy gotowi zanieść czystą i pewną ewangelię do zgłodniałego pokolenia najmłodszych i oczekiwać, co się potem wydarzy.”

Becky Fischer (1951)

Źródło: Zadziwiające historie ponadnaturalnych dzieci, str. 1 http://www.wieczernik.pl/wp-content/uploads/2009/05/bf_zadziwiajace_historie_ms226.pdf

O dzieciach, O historii

„Kościołowi dziś najbardziej potrzeba zdolności do leczenia ran i rozgrzewania serc wiernych, bliskości. Widzę Kościół jako szpital polowy po bitwie. Nie ma sensu pytać ciężko rannego, czy ma wysoki poziom cholesterolu i cukru! Trzeba leczyć jego rany. Potem możemy rozmawiać o całej reszcie.”

Franciszek (papież) (1936) papież

Źródło: rozmowa o. Antonio Spadaro, „Civiltà Cattolica”, tłum. Paweł Bravo i o. Kasper Mariusz Kaproń, Leczmy rany, „Tygodnik Powszechny” nr 39, 29 września 2013.

Serce, Sens

„Dzisiaj jest pogoń za sensacją, pogoń za rzeczami, które nie miały nigdzie i nigdy wychodzić, nie powinny być pokazywane. Często jest tak, że ktoś komuś zrobi zdjęcie i później zrobi się jakiś podpis pod to zdjęcie… Potem wychodzi z tego wielka sensacja, a często ten podpis nie jest prawdziwy.”

Sebastian Świderski (1977) siatkarz polski

Źródło: Nie czuję się pewniakiem http://www.sebastianswiderski.pl/artykuly/pewniak.html

O zdjęciach

„Wielkie wydarzenia zarysowują się na morzu historii zrazu odległą i małą bruzdą, potem rosną i rosną w coraz większą falę, aż pióropuszami piany upadną na czekające na nie piaski.”

Albert Sorel (1842–1906)

Źródło: Stanisław Cat-Mackiewicz, Europa in flagranti, Universitas, Kraków 2012, s. 29.

O historii, Odległy

„Chyba każdy aktor przynajmniej raz o tym śnił, nawet jeśli trudno mu się do tego potem przyznać.”

Katarzyna Zielińska (1979) aktorka polska

o Oscarze. Źródło: Marzenia o... Oscarze? http://www.barwyszczescia.pl/wywiady:1090:190.html

O marzeniach

„Wciąż żywemu odrąbano uszy, odcięto nos, wyłupiono oczy i rzucono je na ziemię. Oderwano mu genitalia, potem amputowano ramiona i nogi. Wszystko to, gdy jeszcze żył. Jego szczątki wrzucono do worka i zatopiono w rzece.”

Justin Marie Bomboko (1928–2014)

o Pierre'rze Mulelem
Źródło: Jean-Pierre Langellier, Mobutu, ucieczka "Wielkiego Lamparta" w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 224.

„Pechem mogę nazwać to, że moje relacje damsko-męskie zawsze są skomplikowane. Spotykam kogoś na swojej drodze, życie na chwilę staje się piękne, a potem okazuje się, że kolejny raz trafiłam z deszczu pod rynnę.”

Magdalena Schejbal (1980) aktorka polska

Źródło: wywiad dla dziennika „Fakt”

O życiu, O relacjach

„Boskie dzieło stworzenia nigdy nie dobiega końca. Zaczyna się, a potem trwa nieskończenie, w nieustannym trudzie dając początek nowym sceneriom, nowym przedmiotom i nowym światom.”

Immanuel Kant książka Universal Natural History and Theory of Heaven

Źródło: Allgemeine Naturgeschichte und Theorie des Himmels

„Jeszcze tylko jedna wojna
potem dadzą nam czas
na lizanie ran”

Anna Janko (1957) polska poetka, pisarka, felietonistka, krytyk literacki

O wojnie, O czasie

„Umysły i charaktery mężczyzn i kobiet rozjeżdżają się w kompletnie różne strony. Każdy ma swoje zdanie i twardo go broni, a tymczasem hormony buzują i choć się opieramy intelektem, w końcu wygrywa biologia. I nie wiemy, dlaczego ulegamy. To mocowanie się jest fascynujące. Potem rodzi się namiętność, która może się mienić rożnymi odcieniami. Gdy partnerzy mają żywy temperament, chęć zabawy i radości, to ich związek i seks też inaczej się układają. Czasem chciałbym zepchnąć w kąt nasz „intelektualizm” i zbliżyć się witalnością do człowieka epoki kamienia.”

Ireneusz Czop (1968) polski aktor teatralny i filmowy

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Łódź, 24 marca 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/tnro.htm

O kobietach, O seksie, O charakterze, O czasie

„Jesteśmy jak gałęzie i liście, które najpierw zielenią się i kwitną, a potem żółkną i opadają, giną.”

Janusz Pasierb (1929–1993) polski ksiądz, poeta, eseista, historyk sztuki

Śmierć

„W 2003 roku, kiedy dr Jirtle razem swoimi grubymi myszami dowiedli, że z pomocą czegoś tak banalnego jak dieta ciężarnej matki można wpłynąć na DNA dziecka, świat nauki na chwilę zamarł. A zaraz potem gwałtownie się rozkrzyczał. To była sensacja. I początek zupełnie nowej nauki: epigenetyki. Od tej chwili zajmować się ona będzie badaniem dziedziczności pozagenowej. Jean Baptiste Lamarck zachichotał w grobie.
O DNA mówi się, że stanowi instrukcję budowy i działania naszego organizmu. Istnieje jednak instrukcja do instrukcji. To epigenom. Informacja o tym, który gen, kiedy i jak ma zostać uaktywniony.”

Jean Baptiste de Lamarck (1744–1829) biolog francuski

Autorka: Olga Woźniak, Czego się boi twoje DNA?, „Gazeta Wyborcza”, 4 grudnia 2013.

O dzieciach, O świecie, O matce, O nauce

„Jeżeli chodzi o komentarze sportowe to jest wielu ludzi, którzy komentują do przesady, nie dają skupić się na oglądaniu spotkania, tylko ciągle gadają. Jakby włączyć i wyłączyć maszynkę do mielenia. Jeżeli chodzi o ludzi, których można posłuchać, to dla mnie takim dobrym komentatorem jest pan Wojciech Drzyzga, który po prostu pozwala oglądać siatkówkę. Pozwala mieć swoje zdanie i tylko potem dorzuca jakiś swoje spostrzeżenia. Jeżeli on jest komentatorem to wtedy mecz się fajnie ogląda.”

Sebastian Świderski (1977) siatkarz polski

Źródło: Siatkówka to sport dla inteligentnych http://www.sebastianswiderski.pl/artykuly/dla%20inteligentnych.html

O ludziach, O sporcie

„Witruwiusz, starożytny architekt, któremu Rzymianie powierzali wielkie budowle, mówi: ktokolwiek chce budować, powinien zyskać wiedzę o doskonałości człowieka, gdyż w niej znajduje się ukryta tajemnica proporcji. I dlatego zanim powiem o budynkach, chcę opowiedzieć, jaki powinien być dobrze ukształtowany człowiek, potem postać kobiety, dziecko i koń. W taki sposób możesz wymierzyć każdą rzecz.”

Albrecht Dürer (1471–1528) niemiecki malarz i grafik

Źródło: Traktat o proporcjach (1528), tłum. Jan Białostocki

O kobietach, O dzieciach, O tajemnicy, Koń

„Mówią, że Niemcy nic o Niutku nie wiedzieli. Że chcieli tylko, żeby wziął łopatę i zakopał kogoś, kogo już zastrzelili przedtem. Byli bardzo źli, kiedy musieli potem martwić się o dwóch.”

Henryk Grynberg (1936) prozaik, poeta, dramaturg i eseista

Żydowska wojna i Zwycięstwo (1965)

„Ja Mury napisałem w 1978 roku jako utwór o nieufności do wszelkich ruchów masowych. Usłyszałem nagranie Lluísa Llacha i śpiewający, wielotysięczny tłum i wyobraziłem sobie sytuację – jako egoista i człowiek, który ceni sobie indywidualizm w życiu – że ktoś tworzy coś bardzo pięknego, bo jest to przepiękna muzyka, przepiękna piosenka, a potem zostaje pozbawiony tego swojego dzieła, bo ludzie to przechwytują. Dzieło po prostu przestaje być własnością artysty i o tym są Mury.”

Jacek Kaczmarski (1957–2004) polski bard, poeta i prozaik

I ballada ta sama siebie wywróżyła, bo z nią się to samo stało. Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/baza-muzyka-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/jacek-kaczmarski

O ludziach, O muzyce

„BFL był tym, czego podświadomie pragnęli Białorusini w życiu społecznym. I ruch, i potem partia BFL powstały jako harmonia idealnego i realnego, kiedy wysokie cele łączyły się z niemal idealną praktyką wprowadzania ich w życie.”

Piotr Sadouski (1941) białoruski parlamentarzysta i ambasador

o Białoruskm Froncie Ludowym na przełomie lat 80. i 90. Źródło: ARCHE: Paczatak, 12 stycznia 2009 http://arche.by/by/9/40/298/

O życiu

„Rozumiesz, jestem na obiedzie. Ciocia jedna – żabocik, druga – surducik, normalnie, srebro, wiesz, jak najbardziej, rozumiesz mnie, o co mnie chodzi. I jedna z cioć uprzejmie mówi: „Zdzisieńku, jak tam u was w teatrze?” Tu rosół, sztuka mięsa, jak najbardziej, nie wiem, czy wiesz, o co mnie chodzi. I jedna z cioć uprzejmie mówi: „Zdzisieńku, jak to tam u was w teatrze?” Tu rosół, ja mam kaca, nie wiem, czy wiesz, o co mnie chodzi. No wie ciocia, jak główna rola – to nie, ale jak mniejsza – to i mniej tekstu się trzeba nauczyć, to człowiek ma więcej czasu, nie wiem, czy ciocia wie, o co mnie chodzi. No to przecież w teatrze są koleżanki i koledzy, garderoba męska i żeńska. Zanim reżyser, zanim tego, to się pójdzie – czy do żeńskiej, czy do męskiej – z kolegą, prawda, czy z koleżanką. Troszeczkę sobie popijemy, no nie za dużo, bo za chwilę próba, prawda? To popróbujemy, potem obiad, no potem, proszę cioci, to idziemy, jest taki klub dla aktorów SPATiF. No tam są koleżanki rozwiedzione, często mają wolne mieszkania. To człowiek sobie popije, jak duża rola – to nie, ale jak mniejsza – to tę seteczkę, pójdzie sobie do koleżanki, rozpusta absolutna. No a potem, proszę cioci, mamy przedstawienie. No jak duża rola – to nie, a jak mniejsza – to jeszcze jeden kieliszeczek, człowiek coś powie ze sceny, potem SPATiF, znów rozpusta, a w poniedziałki to mamy wolne.”

Zdzisław Maklakiewicz (1927–1977) aktor polski

jedna z anegdot Maklakiewicza, opisującego rozmowę rodzinną.

O prawdzie, O sztuce, O czasie

„Pozostawiłam więc moją cudowną, inteligentną rodzinę, zanurzyłam się w ciepłej kąpieli i zaczęłam rozważać samobójstwo przez utopienie. Potem jednak przypomniałam sobie o resztkach ciasta czekoladowego w lodówce i wynurzyłam się, nabierając powietrza w płuca. Dla niektórych rzeczy warto żyć.”

Cecelia Ahern (1981) irlandzka pisarka

Na końcu tęczy

O rodzinie, O samobójstwie

„Polska jeszcze nie zginęła, potem niemal zginęła, a wreszcie, po słynnych osiemnastu dniach, zginęła, choć niebawem okazało się, że wciąż jeszcze nie zginęła, jak i dzisiaj, na przekór śląskim i wschodniopruskim ziomkostwom, Polska jeszcze nie zginęła.”

Günter Grass książka Blaszany bębenek

Polen noch nicht verloren, dann bald verloren und schließlich, nach den berühmten achtzehn Tagen, war Polen verloren, wenn sich auch bald darauf herausstellte, daß Polen immer noch nicht verloren war, wie ja auch heute, schlesischen und ostpreußischen Landsmannschaften zum Trotz, Polen noch nicht verloren ist. (niem.)
Blaszany bębenek
Źródło: tłum. Sławomir Błaut, wyd. Mediasat Poland, Kraków 2004, s. 237.

„Tę Wojnę domową z domu na wyrywki znam,
przez lata całe Fifi sam,
w pokoju mały TV mam, po nocach w Vice City gram,
ratuję się Monty Pythonem,
przekładam wszystkie obowiązki na potem.”

Taco Hemingway (1990) polski raper, znany też jako FV, albo Fifi

Marmur
Źródło: utwór Mgła I (Siwe włosy)

O pokoju, O domu, O nocy

„Może na skutek kompleksów, braku akceptacji? Nie wiem. Kumpel o ksywce „Morda” chciał zdawać. Pojechałem z nim do Łodzi na spotkanie konsultacyjne. Spodobało mi się miejsce. Po korytarzach jacyś ludzie chodzili, mówili wierszem, panny fajne i wiele z błyskiem w oku – bierz mnie. „Dobre miejsce”, pomyślałem. Ale „Morda” się nie dostał, ja też nie i kolejne 707 dni spędziłem w wojsku. Potem, jako żołnierz służby zasadniczej, zdałem.”

Maciej Kozłowski (1957–2010) polski aktor

odpowiedź na pytanie, dlaczego został aktorem.
Źródło: „Viva!” nr 8, 13 kwietnia 2004

O ludziach

„Stopnie barbarzyństwa: najpierw niszczy się tych, którzy tworzą wartości. Potem również ci, którzy wiedzą, co to są wartości i że ludzie, których przed nimi zgładzono, właśnie je tworzyli. Rzeczywiste barbarzyństwo, kiedy nikt już nie potrafi ocenić, nikt już nie wie, że to, co czyni, jest barbarzyństwem.”

Ryszard Kapuściński (1932–2007) polski reportażysta, dziennikarz, pisarz i publicysta

z Warszawy, 1982.
Lapidaria

O ludziach

„Trudno jest kręcąc, zatrzymywać się i potem znów zaczynać od początku. Dzień mija, słońce zachodzi. Trudno jest kręcić na łonie natury, w plenerze.”

Andriej Zwiagincew (1964)

Źródło: Iwona Król, Andriej Zwiagincew, reżyser „Powrotu”, specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 16 marca 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=19079

O naturze, O słońcu

„Pierwej zbawienie duszy, a potem Polska” powtarzają nam prawowierni katolicy. I nie bierzmy tego zdania za czcze brzmienie, za chwilowe obłąkanie kwietyzmu religijnego. Nie widzieliśmy-ż w ostatnim naszym powstaniu ludzi, którzy je ściśle zastosowali? Jest ono logicznie wyciągnione z ducha katolicyzmu; za takie musimy je przyjąć – a przyjąwszy, cóż mamy z niego wnosić? Oto, że niepodobna być zarazem dobrym katolikiem i dobrym Polakiem.”

Seweryn Goszczyński (1801–1876) polski pisarz

Źródło: Dzieła zbiorowe, t. 4, Lwów 1911, s. 413–414.

O ludziach, O duszy

„Takim, który stoi na straży dumy narodowej, tradycji, honoru, walczy o polski interes na arenie międzynarodowej, byłby przedstawicielem nowoczesnego, ambitnego narodu, dumnego ze swej polskości. Takim, który nie boi się musztrować polityków. Gdy jest afera podsłuchowa czy teraz sprawa z górnikami, prezydent nie może siedzieć i malować bombek w przedszkolu, tylko powinien się w te sprawy angażować. I przywołać polityków do porządku, bo kiedy na nich patrzę i słucham tego, co wygadywali u Sowy, wiem, że są to ludzie, których dawno nikt porządnie nie opier… jak kiedyś robił to ze swoimi Piłsudski. Potem mamy takich bawidamków w wąskich garniturkach, którym wydaje się, że są bezkarni. Zrobiłbym z nimi porządek!”

Marian Kowalski (1964) polski polityk

na pytanie, jakim byłby prezydentem.
Źródło: Kamila Baranowska, Arnold po polsku, „Do Rzeczy” nr 5/104, 26 stycznia-1 lutego 2015, s. 31.

O ludziach

„Trafiłam do teatru, gdzie była hierarchia i szczebelki w drabinie, po której trzeba się było piąć. Wymagano talentu, oryginalności i techniki. Mówiło się żartem, że Woszczerowicz straszy po korytarzach: jak się ma złą dykcję albo mówi za cicho, to złapie za kostkę. Partnerzy, wspaniali doświadczeni koledzy, byli wymagający. Wchodziłam na scenę z Aleksandrą Śląską, Janem Świderskim, Czesławem Wołłejką. Nie było żartów. Trzeba było im dorównać. Kiedy graliśmy Mewę zdarzyła się zabawna sytuacja: Śląska w roli Arkadiny grała słynną scenę pożegnania, tymczasem Bohdan Ejmont – w epizodycznej roli rządcy – mówił w tej scenie krótkie zdanie, które ktoś na widowni nagrodził brawami. To oznaczało, że reżyser się pomylił. Zwołano w tej sprawie zebranie, a potem zrobiono próbę.”

Krystyna Janda (1952) polska aktorka

Źródło: „Rzeczpospolita”, 10 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20429

O czytaniu, O pożegnaniu

„Grałem kiedyś z Bartkiem Chmurskim, mówimy na niego Bałwanek. Przychodzimy do stolika, a tam siedzi Bill Gates – niepozorny, rudy, w dżinsach. Dwa rozdania, jak to w turnieju. W obu uzyskujemy maksymalny wynik. Potem mówię do niego:
– Bałwanek, czy ty wiesz, z kim ty grałeś?
– Nie wiem – on na to.
– To był Bill Gates.
– Co? Ten osioł?”

Piotr Gawryś (1955) brydżysta polski

„Rzeczpospolita”, 18 lutego 2011 roku

„Potem zjawił się Graal, niesiony oburącz przez bardzo piękną i szlachetną pannę, za którą znowu szli giermkowie. Kiedy weszła panna z Graalem, tak wielka jasność spłynęła na komnatę, że świece pobladły, jak gwiazdy i księżyc bledną przed wschodzącym słońcem. Za tą panną szła druga niosąc tacę ze srebra. Graal niesiony przodem był z najczystszego złota, wysadzany drogimi kamieniami, najwspanialszymi i najróżniejszymi, jakie tylko są w ziemi albo w morzu – żaden klejnot nie może się równać z Graalem.”

Chrétien de Troyes średniowieczny poeta francuski

Źródło: Perceval z Walii czyli opowieść o Graalu, tłum. J. Kowalski.

„Nie pozwól im wygrać… Jeśli zrezygnujesz ze skrzydeł, z czego jeszcze będziesz musiała potem zrezygnować, ponieważ ktoś ci powie, że jesteś tylko domową czarownicą?”

Anne Bishop (1955) amerykańska pisarka

Serce Kaeleer (2005)

„Czy utrata miłości musi boleć? Drgnąłem. Liść otarł się o policzek i pomyślałem, że jest znakiem, jaki żywi dają umarłym. Chwile potem zastygłem, kiedy powietrze wdarło mi się do gardła, mokre, niosące zapach pleśni. Na cokolwiek spojrzałem, życie wydawało się nieskończoną kroplą wody, w której nie potrafiłem pływać.”

Marzena Broda (1965) polska pisarka, poetka i dramaturg

Luka

O życiu

„Polacy odbierają bardzo katolickie wychowanie, a to nie sprzyja seksowi. Jeśli od wczesnych lat seks utożsamiany jest z grzechem, to trudno potem puścić wodze fantazji. Istnieje szczelny pancerz religii. Przez spowiedź powstaje ponadto w nas przekonanie, że fantazja erotyczna jest czymś złym i potem tłumimy te różne grzeszne myśli. Nawet, jeśli taka osoba uwalnia się z gorsetu religijnego, jakiś jego wpływ jednak pozostaje.”

Zbigniew Lew-Starowicz (1943) polski lekarz, ekspert seksuologii

Źródło: Lew Starowicz: Polakom brakuje czasu na seks , tvp.pl, 18 marca 2011 http://www.tvp.pl/styl-zycia/aktualnosci/lew-starowicz-polakom-brakuje-czasu-na-seks/4163001

O religii, O seksie, O fantazji, O myślach

„Jest tą panią, która najpierw była (przez jeden) dzień komisarzem politycznym Trybunału, a potem uzurpatorem tej funkcji (…). [Została wybrana] niezgodnie z konstytucją, niezgodnie z ustawą która była w tym obszarze oczywiście niekonstytucyjna.”

Andrzej Rzepliński (1949) polski prawnik

o Julii Przyłębskiej. Źródło: Prof. Rzepliński: mamy kontrrewolucję. O Julii Przyłębskiej: „ta pani” nie jest prezesem TK http://www.tvn24.pl/andrzej-rzeplinski-w-faktach-po-faktach-w-tvn24,706832,s.html, tvn24.pl, 13 stycznia 2017

O ustawie

„Z miłością jest jak z wyprawą statkiem: najpierw go budujemy, potem płyniemy nim przez ocean i marzymy, żeby dopaść w końcu swojego lądu. A kiedy to się uda, chcemy go poznać i nauczyć się w nim funkcjonować. I to jest właśnie odkrycie miłości. Wspaniale, gdy już na tym lądzie jesteśmy, ale przed nami jeszcze wiele przygód z miłością.”

Bartłomiej Kasprzykowski (1977) polski aktor

Źródło: Aleksandra Szarłat, Bartek Kasprzykowski – Moje motto? Kochać!, gala.pl, 20 lutego 2013 http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/viewpointer/2/artykul/bartek-kasprzykowski-moje-motto-kochac.html

„Skąd się wzięło słowo sachar? – zapytałam ojca po rosyjsku.
– Od Sahary. Jest taka pustynia w Afryce. Ogromna pustynia, na której nic nie rośnie, bo cała jest z białego piasku. Ten piasek to właśnie cukier, czyli po rosyjsku sachar. W Afryce deszcze padają bardzo rzadko, ale wtedy cukier się topi, a potem, w upale, schnie i powstają wielkie cukrowe głazy… Biada wędrowcowi, który zapuści się na pustynię, w chwili gdy zaczyna się burza piaskowa. Wiatr podnosi całe chmury cukrowego piasku. Cukier skrzypi mu w zębach, zalepia nos i oczy… Niewolnicy-Murzyni pracują tam w straszliwym upale: Ładują piasek cukrowy do worków i wysyłają do różnych krajów. A dla tych, co lubią pić herbatę na prikusku, tną cukrowe głazy na kostki specjalnymi tarczami.
– Czy ta Sahara nie leży w Rosji? – zdziwiłam się.
– Nie… Jeszcze nie – odparł ojciec.
– To dlaczego jej nazwa pochodzi z rosyjskiego sachar? Ojciec zastanawiał się chwilę.
– Bo większość, a może nawet wszystkie nazwy wymyślili Rosjanie – powiedział z dziwnym uśmieszkiem. – Im szybciej to sobie przyswoisz, tym łatwiej ci będzie
iść przez życie.”

Helena Amiradżibi-Stawińska (1932–2017) polska reżyserka i scenarzystka filmowa, pochodzenia gruzińskiego

Słodkie życie księżniczki (1996)

O życiu, O piciu, O herbacie

„Boleję nad swoim gadulstwem, walczę z tym, uczę się zwięzłości, ale wychodzi, jak wychodzi. Ciągle się uczę. Zauważyłem na przykład, że w telewizji najlepiej sprzedaje się autentyczność. Dlatego jadę na instynkcie. Mówię do rozumu i do serca. Tak jest najlepiej. Intelekt, kojarzenie i forma, czyli bajer. Bach, szybka riposta, wcięcie się, nie można się zagapić, bo inaczej w ogóle się do głosu nie dojdzie. Mam taką książkę Erystyka. Tam są wszystkie chwyty opisane. I wszystkie są, nie ukrywam, moralnie podejrzane. Pamiętam taką konferencję prasową Tuska. Najpierw powiedział: „Na zdrowiu się nie znam”. Pokazał w ten sposób, że jest skromny. Potem dodał: „Ale zna się na tym profesor Religa, który tu ze mną jest i popiera Platformę”. Powołał się w ten sposób na autorytet i się uwiarygodnił. Proste, nie? Ja to wszystko widzę. A ostatnia rada w Erystyce dotyczy sytuacji bez wyjścia, kiedy się już przegrało dyskusje i wszystko zawiodło: „Zdenerwuj swego interlokutora, jak ci starczy odwagi, to nawet go obraź. Wytrącony z równowagi przeciwnik może popełnić błąd i powiedzieć coś, co go skompromituje.””

Tadeusz Cymański (1955) polski ekonomista i polityk

Doskonałe dzieło… Muszę to sobie jeszcze raz przeczytać.
Źródło: wywiad dla „Gazety Wyborczej”

O zdrowiu, O błędach, Serce

„Praca nad komiksem jest monotonna, po prostu siedzisz i rysujesz. Muszę to jakoś odreagować, dlatego koncerty są dla mnie świetną odskocznią. Daję sobie wycisk, a potem znów wracam do rysowania.”

Jacek Frąś (1977)

Źródło: „Zwierciadło”, 6/1964, czerwiec 2010

„W nocy śniło jej się, że jej komputer wybucha, że traci konto na Hell, że resztę życia spędza na gotowaniu obiadów i sprzątaniu mieszkania. Obudziła się o piątej rano, zlana potem. Andrzej uśmiechał się przez sen, więc uznała, że śni mu się to samo.”

Antonina Liedtke polska pisarka

O snach, O gotowaniu

„Wielu ludziom interesującym się literaturą chodzi często po głowie pytanie, jak to możliwe, żeby dwóch autorów pisało wspólnie powieść. Odpowiedź jest prosta: powieści wspólnie napisać się nie da. Można ją wspólnie wymyślić, skonstruować fabułę i rozwiązania, wspólnie obmyślić szczegółowy szkic, synopsę. Ale napisać tekst musi jeden z partnerów: drugi może potem – i powinien – krytycznie go ocenić, to znaczy nie tylko poprawić ortografię, ale też zaproponować na przykład inne epizody, sformułowania, uzupełnienia i skreślenia.”

Josef Škvorecký (1924–2012) czeski pisarz

Kryminały w moim życiu
Źródło: Kryminały w moim życiu, „Literatura na świecie” nr 3–4/2007

O literaturze, Pytanie

„Potem okazało się, że z tych moich zdjęć chce korzystać: oceanografowie, żeby zaobserwować, jak się zmienia linia morza, socjologowie, żeby zbadać, jak ludzie obracają się, kiedy słońce wędruje po niebie; przychodzili naukowcy z PAN. Zrozumiałem, że nagroda WPP zobowiązuje.”

Kacper Kowalski (1977)

Źródło: „Zwierciadło”, 1/1959, styczeń 2010

O ludziach, O słońcu

„Czas opowieści krąży niejako w pewnej przestrzeni; wydłuża się, opóźnia, zatrzymuje się lub też przyspiesza, nabierając zawrotnego pędu. Opowieść w ę d r u j e w czasie powieściowym, jakby po jakimś obszarze, przybliża się i oddala, biegnie do przodu wielkimi skokami albo posuwa się drobnymi kroczkami, pozostawia białe plamy całych okresów chronologicznych (wykreślając je), potem zaś cofa się, by odzyskać ten utracony czas, przeskakuje z przeszłości w przyszłość i z powrotem ze swobodą niedostępną nam, istotą z krwi i kości, w realnym życiu.”

Mario Vargas Llosa (1936) pisarz peruwiański

Listy do młodego pisarza

O czasie, O przeszłości, O przyszłości

„Nazywam się Kuba Wojewódzki, prowadzę program Kuba Wojewódzki, potem wysiadam na stacji „obciach” i jestem osobą prywatną.”

Kuba Wojewódzki (1963) polski dziennikarz muzyczny

Źródło: MW Media

„Europa nam się starzeje. Słyszymy to i widzimy na każdym kroku. W krajach Unii Europejskiej rodzi się coraz mniej dzieci. Dlaczego? Czy przestaliśmy kochać dzieci? Nie. Mamy tylko większą świadomość trudu ich wychowania, a kobiety w Europie coraz rzadziej i coraz później podejmują decyzję o macierzyństwie. Jednym z powodów takiego stanu rzeczy jest zapewnienie opieki nad dziećmi podczas wykonywania pracy. Tylko kobiety, które mają zapewnioną właściwą opiekę nad swoimi dziećmi, mogą koncentrować się na obowiązkach zawodowych. Państwa, które zapewniają właściwą ochronę kobietom w ciąży, w okresie połogu, karmienia i potem, podczas wychowywania, mają mniejszy odsetek bezrobotnych kobiet.”

Marek Czarnecki (1959) polityk polski, prawnik

wystąpienie w Parlamencie Europejskim, 13 marca 2007.

O kobietach, O dzieciach, O decyzjach, O macierzyństwie

„Należał do wierzących. Przeszło mu szybko, jak zupa się wylała, ale w owym czasie był ideowym żydowskim komunistą. Był od zawsze lewicowcem (…) otarł się o anarchistów, a w końcu trafił do Związku Młodzieży Komunistycznej. Miał dziewiętnaście lat, właśnie zdał na medycynę, kiedy zaczęła się wojna. Uciekł do Rosji. Wstąpił do Armii, najpierw Czerwonej, a potem do Berlinga. Pobyt w Rosji oceniał pozytywnie. Tak przynajmniej mówiła matka, bo on raczej nie opowiadał mi o sobie. Nie mówił o swoim pochodzeniu, nie wspominał rodziny. Oprócz jego siostry wszyscy zginęli podczas wojny. Dowiedziałam się o tym dopiero od mamy.”

Agnieszka Holland (1948) polska reżyserka i scenarzystka

o swoim ojcu. Źródło: rozmowa Marii Kornatowskiej, wysokieobcasy.pl, 5 sierpnia 2002 http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,96856,961254.html?as=2

O wojnie, O młodzieży, O matce, O siostrze

„Powiedz: byłem częścią projektu natury;
Znałem jej chłodne serce, będąc świadomością,
Niegdyś nienawidziłem. Potem błogosławiąc,
Wierzyłem jej; wątpiłem; i znowu wierzyłem.”

Conrad Aiken (1889–1973) amerykański pisarz i poeta

Źródło: Preludium XLII, tłum. Jarosław Marek Rymkiewicz

O naturze, Serce

„Obraz wojny jest coraz bardziej zafałszowany. Ludzie myślą, że wojenna machina to przede wszystkim karabiny, helikoptery i rakiety – bo tak zwykle media pokazują konflikty, zwłaszcza prowadzone przez Amerykanów. Chcielibyśmy wojnę wysterylizować, odczłowieczyć, pokazać jako walkę maszyn – nawet jeśli tymi maszynami są żołnierze. Ale to nieprawda. Przepis na wojnę wciąż jest ten sam – weź niedużą grupę żołnierzy, mniej więcej rozmiaru plutonu, ćwicz ich razem, potem wrzuć w ekstremalne sytuacje, a będą ginąć albo zabijać za siebie nawzajem. Zawsze bardziej niż sama wojna interesowały mnie relacje między żołnierzami. To jest samo sedno machiny wojennej.”

Tim Hetherington (1970–2011)

Źródło: Wywiad, 2011 http://wyborcza.pl/1,101708,9127242,Tim_Hetherington___Wojna_Restrepo_.html

O wojnie, O ludziach, O myślach, O relacjach

„Riffy piszę cały czas, bo to moje ulubione zajęcie. Wszystko jedno jakiego sprzętu używam, ważne, żebym miał przester. Dobry przester to 90 procent riffu. Najpierw gram do utworów zespołów metalowych, na przykład Mercyful Fate, potem przełączam się na… Beethovena (śmiech). To ciekawe, bo za każdym razem, kiedy zderzają się te dwa odmienne style, wpadają mi do głowy różne pomysły.”

Max Cavalera (1969) brazylijski muzyk rockowy

Źródło: Max Cavalera (Cavalera Conspiracy), magazyngitarzysta.pl http://www.magazyngitarzysta.pl/ludzie/wywiady/159-max-cavalera.html

O ludziach, O śmiechu, O czasie

„Robienie filmów, nie jest rzeczą trudną. Kiedy zamykasz oczy widzisz ciemność, ale jeśli zamkniesz je jeszcze mocniej wtedy zaczniesz widzieć małe gwiazdki. Niektóre z nich są postaciami ludzkimi, inne zwierzętami, końmi, ptakami. Teraz, wystarczy im powiedzieć jak się poruszać, gdzie iść, kiedy upaść… i masz gotowy scenariusz. Potem otwierasz oczy i film jest już gotowy.”

Djibril Diop Mambéty (1945–1998)

Źródło: Kino jest potęgą wyobraźni&#8230; wystarczy zamknąć oczy żeby powstał film&#8230;, afryka.org, 25 maja 2007 http://afryka.org/afryka/kino-jest-potega-wyobrazni--8230--wystarczy-zamknac-oczy-zeby-powstal-film--8230-,news/

O ptakach, O zwierzętach

„Najpierw zaszło słońce, potem zaszedł fakt, a w rezultacie i ona.”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

Wiersze i aforyzmy, Jarmark rymów
Źródło: s. 535

O słońcu

„Dziś żądają związków, utworzą siłę, a potem przypuszczą szturm na partię, na rząd, na Sejm.”

Edward Gierek (1913–2001) polski polityk komunistyczny, I sekretarz KC PZPR

26 sierpnia 1980.

O sile

„Staniek ruszył przodem, zadowolony, że pochwalić się może odświętnie przybraną śiątynią. Ale Wojciech zdał się nie widzieć, co się dokoła niego dzieje. Gdy w asyście Radzima przystąpił do ozdobionego choiną ołtarza, kapelan patrzył na niego zrazu zdziwiony, a potem wstrząśnięty i niemal przerażony. Działo się coś, czego nie pojmował, nie dlatego, że nie rozumiał już łacińskich słów, które sam powtarzał tylekroć, wyuczywszy się ich jak guseł. Ongiś znał wprawdzie ich znaczenie, gdy objaśniano go w Jordanowej szkole, ale i wtedy pozbawione były dla niego zrozumiałej treści. Wiedział, że łacińska mowa, na równi z grecką i hebrajską, uświęcona została napisem na krzyżu Zbawiciela i dlatego słowami, które powtórzyć mógł nawet we śnie, wzywać należy Boga, tak jak ongiś rodzic zaklęciami wzywał bogów pogańskich. Słowa miał wbite w pamięć jak kołki, w których dawno już wyschły wszelkie soki. W ustach Wojciecha te same wyrazy zdały się ożywać jak laska Aarona, wypuszczać żywe pędy. Kapelan pochylił głowę i przymkną oczy, a potem lękał się je otworzyć, by nie ujrzeć Tego, którego wzywał tylekroć, nie myśląc, że można zostać wysłuchany.”

Karol Bunsch książka Rok tysięczny

Źródło: Rok tysięczny

O Bogu, O myślach, O rodzicach, O snach

„Unikaj przyjemności, które potem przynoszą zmartwienie.”

Menander (-342–-291 p. n. e.) starożytny poeta grecki, przedstawiciel komedii nowej i komedii charakterów

O przyjemności

„To nie miał być żaden hołd. Zależało mi raczej na odtworzeniu tej atmosfery sprzed lat, kiedy pójście do kina miało w sobie coś magicznego. Dlatego osadziłem akcję w 1979 roku – to był idealny czas na tego typu rozrywki. Właściwie nie musiałem korzystać z pomocy researcherów, bo pamiętam doskonale czasy własnego dzieciństwa. Po kinie człowiek przez resztę dnia chodził z głową w chmurach, a potem kręcił samemu filmy amatorską kamerą na taśmie super 8 mm i wydawało mu się, że jest drugim Stevenem Spielbergiem.”

Jeffrey Abrams (1966) amerykański aktor, reżyser i scenarzysta

o swoim filmie Super 8. Źródło: Yola Czaderska-Hayek, To nie był hołd dla Spielberga. Yola rozmawia z J.J. Abramsem o „Super 8”, stopklatka.pl, 14 czerwca 2011 http://www.stopklatka.pl/wydarzenia/wydarzenie.asp?wi=77881&klik=polecaneglowna

O czasie, O pomocy, O dzieciństwie

Cytaty na temat pot strona 10

Cytaty na temat pot
strona 10