Cytaty na temat gazeta
strona 4

„Gładko wygolona twarz, niby arkusz gazety, z daleka ukazywała tylko śmiałe wersaliki. Drobniejszy druk, małe subtelności, skryte obawy – były niewidoczne.”

Graham Greene (1904–1991) angielski powieściopisarz i dramaturg

Koniec romansu

„W prywatnym życiu jestem bardzo emocjonalną osobą. I to się przełożyło na mój dokument. Niektóre czeskie gazety pisały nawet, że może mój film jest zbyt sentymentalny i nostalgiczny, że za dużo w nim emocji. Zarzucali mi, że jest w nim także za dużo muzyki. Ja chciałam, żeby tak było. Bo dla mnie dokument to jest właśnie to – nastrój, budowany za pomocą obrazu, muzyki, nie dialogów, bo słowa nie potrafią oddać wszystkiego.”

Olga Špátová (1984)

Źródło: W hołdzie mistrzowi. Wywiad z Olgą Špátovą, Stopklatka, 13 października 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=70199

O nastroju, O pomocy, Obraz

„Gazety są mniej lub bardziej obiektywne w przekazywaniu wiadomości, jednak relacje telewizyjne są w wielu wypadkach tendencyjne. Wierzę w wolność słowa, ale my też musimy przedstawiać swój punkt widzenia.”

Tarun Gogoi (1936)

Źródło: Agnieszka Budyńska, Asam: Powstanie obiektywne medium rządowe?, polska-azja.pl, 23 kwietnia 2012 http://www.polska-azja.pl/2012/04/23/asam-powstanie-obiektywne-medium-rzadowe/

O wolności, O relacjach

„W teoretycznie demokratycznym kraju politycy z pierwszych stron gazet mogą używać języka nienawiści nawołując do izolacji osób homoseksualnych, delegalizacji naszych organizacji, zmuszania nas do leczenia z homoseksualizmu. Musimy jak nigdy dotąd pokazać nasza postawą, że nie ma naszej zgody na poniżanie naszej godności łamiąc podstawowe prawa i wolności człowieka.”

Robert Biedroń (1976) polski polityk i działacz środowiska gejowskiego

O wolności

„Włoscy czytelnicy powinni ogłosić strajk. Nauczyłoby to gazety, żeby ludzi traktować poważnie.”

Silvio Berlusconi (1936) włoski polityk

zarzucając prasie „totalną dezinformację”.
Źródło: „Forum”, 12 lipca 2010

O ludziach

„Z objawami lekkiej paniki zacząłem szperać w gazetach codziennych. Rząd to, rząd tamto – ciągle tylko o rządzie, a po stronie opozycji tylko stale ten sam komentarz, cokolwiek by rząd zrobił, źle.”

Rafał A. Ziemkiewicz (1964) polski pisarz

ironicznie o raporcie Fundacji Batorego dotyczącym „mediów publicznych”.
Źródło: „Gazeta Polska” nr 47, 22 listopada

„Proszę przypomnieć sobie liczne wygłupy i kpiny z religii katolickiej autorstwa na przykład Wojewódzkiego, Olgi Lipińskiej i innych. I proszę pamiętać przy tym, że to właśnie Michnik powiedział o Wojewódzkim, że jest on jego produktem mentalnym. Kolejny przykład to działania polityka z Lublina, którego nazwiska niespecjalnie mam ochotę wymawiać. Od kilku lat atakuje on Kościół, a liczne media pomagają mu się przy tym lansować i zdobywać popularność. Te przykłady pokazują jak realizowana jest koncepcja Michnika zapisana w Trzech fundamentalizmach. Rozpoznał on religię, patriotyzm jako zagrożenie dla tej nowej Polski, i właśnie Kościół od ponad dwudziestu lat jest atakowany. Podobnie zresztą jest z pozostałymi „fundamentalizmami”, które są projekcją umysłu naczelnego „Gazety Wyborczej”.”

Jan Pospieszalski (1955) gitarzysta polski (Czerwone Gitary, Voo Voo)

Źródło: Antykościelna manipulacja III RP, pch24. pl, 28 lipca 2012 http://www.pch24.pl/antykoscielna-manipulacja-iii-rp,4565,i.html

O religii

„Bardzo rzadko. (…) Czytam gazety, to moje okno na świat. Jeśli trzeba coś skomentować, robię szybki research, czasem dzwonię do asystenta, on relacjonuje mi przebieg wydarzeń i komentarze. Trudno w to uwierzyć, ale my siedząc długie godziny na komisjach nie wiemy o tym, co się dzieje gdzieś obok.”

Joanna Mucha (1976) polska działaczka polityczna

odpowiedź na pytanie czy ogląda telewizję. Źródło: wyborcza.pl http://wyborcza.pl/1,75478,8856655,Joanna_Mucha__Telewizje_ogladam__jak_trzeba_zrobic.html, 22 grudnia 2010

O świecie, O czasie, O czytaniu

„Urodziłam się 30 maja 1910 r.… Byłam jedna u matki. Bardzo chciałam się uczyć czytać, ale rodzice nie dbali o mnie. Ojczym był pijak, w karty grał, matka nie miała pojęcia, co to nauka i czy trzeba, czy nie, dziecko uczyć. I mamusia miała swój kłopot z ojcem, że był pijak, jak dziś jeszcze jest i do śmierci tak będzie. Otóż to dziecko skąd mogło się uczyć? Takie dziecko dobrze się chowało samo. Prosiłam dzieci, co chodzą do szkoły, ażeby mi pokazały jakie parę liter, i tak było. Potem coś ukradłam i nosiłam im, żeby mnie uczono i tak się nauczyłam abcd i tak dalej. Blisko mieszkała sklepikarka. Łapałam kury i jej dawałam i ona nauczyła mnie czytać. A potem czytałam dużo gazet i różne książki. Czytać umiem dobrze, ale pisać – szkaradnie, bom mało pisała, a czytałam dużo. I tak zostało we mnie na całe życie, aż do dziś. Jestem z tej nauki dumna, pomimo, że nie jestem uczona w szkołach… Że umiem czytać, to Cyganie ze mnie się śmieli i pluli na mnie… co chcieli to mówili na mnie, a ja im na złość czytałam jak najwięcej… Prosiłam rodziców, żeby mię dali do szkoły, ale nie chcieli słuchać o tym, co ja ich prosiłam. Mówili: No, będziesz pani nauczycielka! I dałam spokój z tym i tylko czytałam, czytałam, aż mnie oczy bolały.”

Papusza (1908–1987)

Źródło: Papusza – poetka cygańska, „Przekrój” 1952, nr 383, s. 5.

O życiu, O śmierci, O dzieciach, O książkach

„Prawdziwe oblicze Michnika to nie redagowanie gazety, w której społeczeństwo mogłoby znajdować rzetelną i obiektywną informację o wydarzeniach we własnym kraju. Prawdziwe oblicze Michnika to rządzenie Polską, ale rządzenie zza gazety, zza telewizji i za pomocą radia.”

Renata Beger (1958) polska polityk

Źródło: Wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 3 grudnia 2004 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata4.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/74b081030007bc3cc12574790039e274?OpenDocument

O pomocy

„Jedną z gazet piszących o rewolucji była „Hsiang Chiang Jih-pao”. Na jej łamach debatowano o socjalizmie i tam po raz pierwszy zetknąłem się z tym terminem. O socjalizmie, a raczej o socjalreformizmie, dyskutowaliśmy także z innymi studentami i żołnierzami.”

Mao Zedong (1893–1976) przywódca chiński

Źródło: Edward Snow, Red Star over China, cyt. za: Shelley Klein, Najgroźniejsi dyktatorzy w historii, op. cit., s. 77.

O historii

„Tak się sparzyłam, jeśli chodzi o pewne gazety, które nazywam „kolorowe niebłyszczące”, z których dowiadywałam się rzeczy, których nie wiedziałam o sobie, że teraz życie prywatne trzymam na uboczu.”

Marzena Kipiel-Sztuka (1965) aktorka polska

Źródło: Beata Banasiewicz, Niekiepski z niej rzecznik!, 31 sierpnia 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-niekiepski-z-niej-rzecznik,nId,632123

O życiu

„Zauważyłem, że mam za mało czasu w życiu przed sobą, żeby pisać gazetę. Bo gazeta następnego dnia jest już nieaktualna. I wyrzuca się ją albo robi z niej jeszcze gorszy użytek. Ja już wiem, że warto siły spożytkować na coś, co będzie miało sens nie tylko dzisiaj i jutro, ale może jeszcze za rok czy dwa. Człowiek dojrzały powinien pisać o rzeczach uniwersalnych.”

Krzysztof Jaroszyński (1953)

o zaprzestaniu satyryki politycznej. Źródło: Ryszarda Wojciechowska, Nie sprzedaję gumy do majtek na metry, „Polska Dziennik Bałtycki” nr 33, 8 lutego 2013 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/155816.html

O sile, O czasie, Sens

„Najszybciej bowiem
(jak to wiecie)
Stopa podnosi się
W gazecie!”

Marian Załucki (1920–1979)

Źródło: Stopa w głowie, „Życie Literackie” nr 1, 6 stycznia 1957, s. 12 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14844

O życiu

„W Nowy Rok 1943 pan G. H. Bondy, prezes zakładów MEAS, czytał sobie gazetę, jak zwykle, trochę niegrzecznie przeskoczył wiadomości wojenne, uchylił się od czytania o przesileniu gabinetowym i na pełnych żaglach (tak, na pełnych żaglach, bo „Gazeta Ludowa” już dawno powiększyła swój format pięciokrotnie i płachty jej nadawałyby się nawet do żeglugi morskiej) wpłynął na obszary gospodarki narodowej. Krążył przez chwilę tam i sam, po czym zwinął żagle i pozwolił kołysać się marzeniom.”

Karel Čapek (1890–1938) pisarz czeski

początek powieści.
Fabryka absolutu
Źródło: rozdz. 1, Ogłoszenie

O czytaniu

„Anelka nie zareagował w sposób najbardziej odpowiedni, ale on był tylko facetem siedzącym w rogu i mruczącym coś pod nosem – to nie miałoby znaczenia, gdyby nie wyszło poza szatnie. Rozczarowujące było to, że to ukazało się na pierwszej stronie gazety i pokazało wewnętrzne sprawy drużyny. (…) Uporządkowałem już wszystko. Rozmawiałem z Anelką w piątek. Pozostawiłem mu możliwość przeproszenia, ale on nie chciał tego zrobić. Po tym wszystkim decyzja o wykluczeniu go ze składu była właściwa.”

Raymond Domenech (1952) piłkarz francuski, trener

Źródło: Domenech zapewnia: On mógł zostać z nami, www.eurosport.pl

O facetach, O decyzjach

„Kiedyś to były seriale środowiskowe, tematyczne. Dzisiejsze to telenowele, których akcja tworzy się na bieżąco, ale dzięki temu są jakby rodzajem codziennej gazety pisanej na żywo.”

Jerzy Rogalski (1948)

Źródło: Tamten był młodszy, „Tele Tydzień”, nr 26, 21 czerwca 2004 http://www.plebania.pl/wywiady/rogalski.html

„Środki masowego przekazu niestety nie pomagają nam (…), albowiem gazety, kiedy tylko będą mogły, oczywiście będą o nas pisać pod takimi tytułami jak „Schizma”, „Ekskomunika”. Ale jesteśmy przekonani, że te wszystkie oskarżania nas, te wiszące nad nami kary to wszystko nic, to coś całkiem nieważnego! (…) za kilka lat – kiedy, tego nie wiem, tylko najukochańszy Bóg zna liczbę lat, które muszą upłynąć do dnia, kiedy Tradycja w Rzymie z powrotem uzyska swoje prawa – zostaniemy objęci ramionami przez autorytety rzymskie, które będą nam dziękować za to, że zachowaliśmy prawdziwą wiarę w seminariach, w rodzinach, we wspólnotach, w naszych krajach, w klasztorach, w domach zakonnych ku większej chwale Boga i ku zbawieniu dusz.”

Marcel Lefebvre (1905–1991) francuski biskup katolicki, twórca schizmy

Źródło: s. 236

O Bogu, O wierze, O karze, O zachowaniu

„(…) nie jestem raczej osobą o usposobieniu depresyjnym. Tak jak pewnie większość ludzi, wkurza mnie całe to gówno, o którym czytam codziennie w gazetach – wojny i morderstwa, napady, rozboje, skażenie środowiska itp. To samo jest, gdy włączasz telewizor. Czasem jadę metrem i widzę, jakimi ludzie są dla siebie sukinsynami. Wiesz, myślę, że teraz na świecie jest mnóstwo śmiecia.”

Leif Edling (1963)

Źródło: Leif Edling – Krux (gitara basowa), rockmetal.pl, 7 listopada 2003 http://www.rockmetal.pl/wywiady/krux-leif.edling.03.html?4

O wojnie, O ludziach, O myślach, O czasie

„Jeżeli [Alvaro] Cunhal nie przebierze się w szaty demokracji, jeśli jego komuniści nadal będą monopolizowali gazety, związki zawodowe i miejsca pracy, jeżeli utrwali się sytuacja, w której nie bierze się pod uwagę wyborów powszechnych, jeśli wojsko wszystko to zaakceptuje… Wtedy to koniec. Wpadniemy w pułapkę dyktatury. To jasne. Pewne.”

Mário Soares (1924–2017) polityk portugalski

w pierwszym wywiadzie udzielonym Orianie Fallaci we maju 1975 w Lizbonie.
Źródło: Oriana Fallaci, Wywiad z historią, wyd. Sfery, Warszawa 2012, ISBN 9788377990391, s. 538.

O demokracji, O historii

„Prawda jest taka, że niektóre mass media podjęły w przeddzień zjazdu ostrą kampanię wymierzoną zarówno przeciwko prezesowi KPA – Edwardowi Moskalowi, jak i pośrednio przeciwko Zjazdowi (…) Trudno mi mówić o żerowaniu na naiwności Polaków. Pewne media prowadzą po porostu swoją politykę. Najostrzej występowały tutaj: „Gazeta Wyborcza”, „Trybuna”, i „Wprost.””

Andrzej Stelmachowski (1925–2009) polityk polski, prawnik

Jak widać z bardzo różnych ideologicznie środowisk wychodziły te ataki. Źródło: czat z Andrzejem Stelmachowskim, wp.pl, 17 maja 2001 http://czat.wp.pl/id_czata,422,zapis.html?T%5Bpage%5D=7

O prawdzie

„Chciałbym kogoś zabić. Ale to musi być ktoś ważny, aby pisały o tym gazety.”

Luigi Lucheni (1873–1910) anarchista włoski

przed zamachem do jednego z przyjaciół.
Źródło: Grzegorz Jaszuński, Ostatni monarchowie, wyd. Czytelnik, Warszawa 1975, s. 161.

„Śniadanie, przy którym czyta się gazety
Karmi dzieci telewizji
Żyć nieświadomym, żyć świadomym
Kula przechodzi przez głowę
I już po wszystkim.”

Jim Morrison (1943–1971) amerykański muzyk rockowy i poeta

Breakfast where the news is read
Television children fed
Unborn living, living, dead
Bullet strikes the helmet’s head
And it’s all over
Cytaty z utworów The Doors
Źródło: Unknown Soldier

O dzieciach, O czytaniu

„Próby poskramiania polskiego patriotyzmu widzimy od 22 lat. A w zasadzie od ’45 roku, choć teraz mamy do czynienia z nową odsłoną. Komunizm był próbą – jak mówiono – nowego, innego patriotyzmu, ale jego racją główną była zależność od Związku Sowieckiego. Od ’89 roku zaczęto nam tłumaczyć – w ogromnym skrócie – że polskość jest jakimś brzemieniem, przeszkodą w procesie transformacji, modernizacji, że patriotyzm jest niebezpieczną cnotą, Jeśli w ogóle nią jest. Pojawiały się w „Gazecie Wyborczej” próby wmawiania nam, że patriotyzm to faszyzm. Plan zakładał, że mamy się rozpłynąć w wyższej wspólnocie, jaką stanowi Unia Europejska etc. To oczywiście nonsens, bo nie ma wspólnoty europejskiej, nie ma narodu europejskiego, ludu europejskiego, społeczeństwa europejskiego, nie ma demokracji europejskiej. I ten proces trwa.”

Bronisław Wildstein (1952) dziennikarz polski

Źródło: Wildstein: Renegaci nie zwyciężą z patriotami, stefczyk.info, 28 kwietnia 2012 http://www.stefczyk.info/publicystyka/opinie/wildstein-renegaci-nie-zwycieza-z-patriotami

O ludziach, O demokracji

„Historyk, który mówi krytycznie o tak zwanej spiskowej teorii dziejów, jest historykiem niepoważnym, hołdującym historii dla idiotów lub prostaczków, którzy wierzą w to, co widzą w telewizji i czytają w gazetach. Jest bowiem historia prawdziwa i historia medialna, fasadowa. Ta prawdziwa w dużej mierze toczy się za kulisami. A za nimi działają przede wszystkim tajne służby.”

Paweł Wieczorkiewicz (1948–2009) historyk polski

Źródło: Piotr Zychowicz, Napiszmy historię Polski od nowa http://niepoprawni.pl/blog/164/rewelacyjny-wywiad-z-sp-prof-pawlem-wieczorkiewiczem-dlaczego-rzeczpospolita-czekala-2-lata, niepoprawni.pl, 27 marca 2009

O historii, O czytaniu

„Kiedy byłem młodszy, i jeszcze tylko kobiety były na wyciągnięcie palca do tej gazety, to bardzo często oglądałem tam tylko obrazki. A teraz czytam, bo naprawdę fajne wywiady są w „Playboyu”. (…) Ale na mnie mały ma wpływ gazety, czy takie rzeczy, ja mam swój styl życia, który jest inny od każdego, więc jakby „Playboy” nie jest w stanie mi podskoczyć. Żaden. (…) Tego typu pisma wpływają na pewno na mężczyzn i patrzą co jest modne, żeby móc potem zaimponować kobietom, ale myślę, niestety, że nie w tym rzecz.”

Misiek Koterski (1979) aktor polski

Źródło: wywiad http://alefaceci.pl/title,Misiek-Koterski-o-Playboyu,vid,11785598,wideo_wiadomosc.html?ticaid=69b6f

O kobietach, O myślach, O czytaniu, O myśleniu

„Nie czytam gazet nie oglądam telewizji.
Jak tam spojrzę przez ramie to nie mogę się nadziwić.
Czy to ja nic nie rozumiem czy oni zwariowali.”

Fisz (1978)

Źródło: Jesteście gotowi?

O czytaniu

„Państwo chyba nie czytają „Gazety Wyborczej”. To co się tam wyprawia, to „Trybuna Ludu” z 1953 r. Atak na nas przekracza wszelką miarę. Barańskiego potrafią zostawić w tyle. Agora nie może nie mieć związków z oligarchią, jeżeli jest wydawnictwem na dużą skalę, a w Polsce gospodarka w niemałej części jest w rękach postkomunistycznych oligarchów. I w związku z tym zamówienia na ogłoszenia, reklamy, promocje są w ich rękach.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

o „Gazecie Wyborczej”.

O ludziach, O czytaniu

„Nasze życie rośnie jak trwoga i lęk,
nasze życie rośnie jak kolejka po chleb;

nasze życie rośnie jak trawa, jak kurz i jak mech
jak pajęcza sieć, szron i kolonia pleśni,
nasze życie rośnie nieubłaganie jak kaszel i śmiech;
niezależnie od wojen, rozejmów, rokowań,
odprężenia, zmian klimatu, ONZ,
tajnego wyzysku i jawnej tyranii,
pychy czarnych limuzyn i bezdusznych sędziów,
sług bezeceństwa, poddanych nicości,
trujących gazet i przeszczepów serca,
tajnych układów i jawnego kłamstwa,
drwiny z naszych świętości,
zatrucia atmosfery i trzęsienia ziemi”

Ryszard Krynicki (1943) polski poeta i tłumacz

Źródło: Nasze życie rośnie

O życiu, O kłamstwie, O śmiechu, O trawie

„Pierdolona gazeta się rozrastała, a przynajmniej tak wyglądało, przeniosła się do lokalu na Melrose. Nie cierpiałem zanosić tam tekstów, bo wszyscy wyżej dupy srali, snoby i nie tacy jak trzeba, no wiecie. Nic się nie zmieniło. Dzieje bestii imieniem Człowiek toczyły się bardzo powoli. Byli tacy sami jak ci gówniarze, których zobaczyłem, gdy pierwszy raz wszedłem do redakcji studenckiego pisma w City College w 1939 czy 1940 – wszystkie te nadęte manekiny z małymi czapeczkami z gazety na łbach, piszący czerstwe, głupie teksty. Okropnie ważni – za mało w nich człowieka, żeby dostrzec obecność innego. Dziennikarze prasowi to najparszywszy miot z całej rasy; więcej ikry mają babcie klozetowe, co wyciągają docipniki ze sraczy – z natury.
Popatrzyłem na tych dziwolągów, wyszedłem i już nigdy nie wróciłem.
A teraz „Otwarta Cipa.””

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Dwadzieścia osiem lat później.
Tom Najpiękniejsza dziewczyna w mieście (1967)
Źródło: Narodziny, żywot i upadek gazety podziemnej

O narodzinach, O naturze, O cierpieniu

„Wielu posłów ma nieszczęście spotykać codziennie na swojej drodze coraz więcej uzbrojonych w aparaty fotograficzne osób, robiących zdjęcia do ilustrowanych gazet, które tak prężnie się rozwijają.”

Winston Churchill (1874–1965) premier Wielkiej Brytanii

Źródło: z wystąpienia parlamentarnego Winstona Churchilla 26 czerwca 1911, za: Martin Gilbert, Churchill, Zysk i S-ka, Poznań 1998, s. 243.

O nieszczęściu

„Rano przyszedłem, otwieram gazety, a tam same problemy.”

Grzegorz Kurczuk (1949) polski polityk, poseł na sejm, senator

Źródło: „Polityka” cytująca „Życie”

O życiu

„Puszczając wodze fantazji wyobraźmy sobie, iż hitlerowscy ministrowie po drugiej wojnie światowej opływają w dostatek, a działacze narodowosocjalistyczni porozumieli się z opozycją antyhitlerowską, stając się zapleczem kadrowym demokratycznego państwa. Idąc dalej: fachowcy z gestapo tropiliby wówczas wrogów demokracji i podziemie neonazistowskie, a Abwehra stałaby się zapleczem kadr kierowniczych demokratycznych Niemiec. Minister Goebbels miałby własne środowisko demokratyczne, a przy tym wydawałby pluralistyczną gazetę, opiewając w niej uroki europejskości, demokracji i praw człowieka. Towarzyszyłyby temu – oczywiście – spółki tworzone w oparciu o majątek państwowy przez kadrę doskonałych narodowosocjalistycznych fachowców, wspieranych przez mniej doświadczonych profanów z dawnej opozycji. Członkowie partii narodowo-socjalistycznej – NSDAP – weryfikowaliby wówczas uprawnienia kombatanckie swoich przeciwników z czasów wojny. Na szczęście – po koszmarze hitleryzmu odbył się proces norymberski i dokonano surowej oceny co najmniej części zbrodniarzy. Odbyła się też w Niemczech denazyfikacja, której elementami były – między innymi – zakaz szerzenia poglądów narodowosocjalistycznych, demonopolizacja i dekartelizacja. Czas pokazał, że osąd ten oraz zastosowane środki były potrzebne i słuszne, choć może nie do końca konsekwentnie przeprowadzone. Obecnie nie kwestionuje tego chyba żaden poważny historyk, oczywiście – jeżeli nie należał do PZPR. Nie widzę dzisiaj żadnego powodu, aby osoby, które ułatwiały zniewolenie naszego kraju, mogły zajmować w nim stanowiska wymagające społecznego zaufania, prawości charakteru, a także kierowania się polską racją stanu. Odsunięcie tych ludzi od niektórych stanowisk jest niezbędne – w imię sprawiedliwości dziejowej i wiarygodności państwa. Bez tego obywatele naszego kraju nie wyzwolą się z apatii i zniechęcenia.”

Mariusz Marasek (1959) polski polityk

Źródło: Wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 5 września 1992 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata1.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/1198cd3a81e9a6d5c125750c0044e806?OpenDocument

O wojnie, O szczęściu, O ludziach, O sprawiedliwości

„Gazeta: filtrowana dystrybucja opinii.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

„Do partii wstąpiłem rok po Marcu. Zresztą moja deklaracja członkowska trzy razy ginęła, tak bardzo mnie tam chcieli. Marzec był dla mnie zmiłowaniem, pozwolono mi wreszcie kręcić filmy. Zmieniło się sporo w kinematografii, Aleksander Ford wyjechał do Izraela. Ja w pewnym sensie zostałem ukształtowany przez Marzec, tylko że w drugą stronę niż szefowie pańskiej gazety.”

Bohdan Poręba (1934–2014) reżyser polski

o marcu 1968.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 4 marca 2008

Sens

„W gazetach jest tylko jedna prawdziwa informacja – data.”

Alon Mizrahi (1971)

„niechaj zatłuką mnie skini albo fani Górnika
chcę spocząć w zbiorowej mogile miasta
w kołyszącym się groźnie tramwaju
w ciszy płynącej przez rzeźnie i prosektoria
patrzę jeszcze w szybę w nekrolog
modlę się o swój udział w historii chcę
spocząć w zbiorowej mogile miasta
Panie
w kadrze Twojego wzroku
zaciskam w pięści gazetę jak tasak”

Dawid Koteja (1987)

Źródło: Kadr albo modlitwa w tramwaju nr 11

O historii

„Przecież dziś panuje taki zamęt, że nie wiadomo nawet do czego się odwołać. No bo to, co w jakiejś gazecie albo stacji telewizyjnej uznawane jest za czarne, w innej przedstawiane jest jako białe. To zaś, co mówi jeden ekspert, podważane jest zaraz przez drugiego eksperta. Niczego nie można być zatem pewnym. Nie można bowiem właściwie już stwierdzić, co jest prawdą, a co kłamstwem. Można tylko zaufać którejś ze stron. Niewątpliwie z wszelkimi tego konsekwencjami. Ale nic innego nie pozostaje w sytuacji, w której można kierować się już wyłącznie przeczuciami. A przeczucia? Wiadomo. W pierwszym rzędzie są dyspozycyjne wobec miłości do samego siebie.”

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

Zamęt
Źródło: s. 66

O kłamstwie, O zaufaniu

„Trochę dziwnie się czuję, dowiadując się z gazet, że Madonna buduje szkoły w Malawi.”

Thomas John Bisika (1967)

o charytatywnej działalności Madonny w Malawi. Źródło: Robert Stefanicki, Malawi na wojnie z Madonną. Czy celebryci bardziej pomagają czy szkodzą Afryce? http://wyborcza.pl/1,76842,13758752,Malawi_na_wojnie_z_Madonna__Czy_celebryci_bardziej.html#TRrelSST, wyborcza.pl, 18 kwietnia 2013.

O wojnie

„On już za życia był jego wrogiem, od kiedy przejrzał na oczy i przestał się przyjaźnić z Michnikiem. Od tego momentu „Gazeta Wyborcza” zaczęła go zwalczać, a nawet próbowano zrobić z niego człowieka niespełna rozumu. Tymczasem było wręcz odwrotnie – Herbert do końca życia bardzo trzeźwo patrzył na otaczającą go rzeczywistość. On wyłamywał się z salonowego myślenia. Sądzę, że gdyby żył, nie pozwoliłby na tę aferę, która wybuchła po słowach o „zdradzonych o świcie.””

Przemysław Gintrowski (1951–2012) polski kompozytor i muzyk

Źródło: Żyjemy w czasach kłamstwa i obłudy, „Gazeta Polska Codziennie”, 21 stycznia 2012

O przyjaźni, O kłamstwie, O myślach, O rzeczywostości

„(…) nasz zryw przyczynił się do odzyskania niepodległości, ale gospodarczo Polska jest półkolonią wielkich korporacji i wielkiego biznesu. W przeciwieństwie do wielu moich dawnych kolegów, stale obecnych na pierwszych stronach gazet i telewizyjnych ekranach, nie mam zamiaru wstawiać tu kombatanckich przechwałek o naszych osiągnięciach. Chcę powiedzieć jasno i wyraźnie: walka, jaką wtedy prowadziliśmy, pod jednym względem zakończyła się całkowitą, kompromitującą klęską. Mam na myśli demokrację ekonomiczną, a zwłaszcza prawa pracownicze.”

Stefan Adamski (1954) polski publicysta, eseista i poeta

Źródło: Krótki tekst o niedokończonej historii http://partiarazem.pl/2015/10/krotki-tekst-o-niedokonczonej-historii/, partiarazem.pl, 15 października 2015.

O demokracji, O historii, O myślach, O biznesie

„(…) korespondent gazety „Le Temps” wyjaśnia nam bliżej niektóre prawdy o braku powodzenia pracy misjonarzy w Chinach.
Powiada ona, że Chińczyków raził brak zgody pomiędzy misjonarzami. Obok misji katolickich, niewątpliwie najpoważniejszych i najbardziej ofiarnych, było mnóstwo misji protestanckich, hojnie subsydionowanych przez Amerykanów. Te ostatnie prowadziły często nietaktowną propagandę przeciwko misjonarzom katolickim. Było aż szesnaście (tak: szesnaście!) wyznań protestanckich na terenie Chin, twierdzących, że tylko ich nauka jest jedynie słuszna i prawdziwa. Nawet imię Boże było rozmaicie przez te misje przywoływane. Jezuici, pierwsi misjonarze w Chinach, mówili o Bogu „Tien Czu”, pierwsi misjonarze amerykańscy nazywali Go „Czen Czi”, co znaczy: Duch Prawdziwy, a misjonarze angielscy: „Czang Ti”, co oznaczało: Władca Najwyższy.”

Stanisław Mackiewicz (1896–1966) premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Wychodźstwie

Europa in flagranti
Źródło: s. 31, 32

O Bogu, O nauce

„Napisałam SMS-a do koleżanki z Łodzi, że będę ją częściej odwiedzać, bo moja nowa miłość jest właśnie z jej miasta. „Ale to jeszcze tajemnica!”, zastrzegłam. Odpisała: „Ładna mi tajemnica! Trąbią o was wszystkie gazety i Teleexpress.””

Jagna Marczułajtis-Walczak (1978) polska snowboardzistka

o początkach związku z Sebastianem Kolasińskim.
Źródło: Beata Sadowska, Jagna Marczułajtis i Sebastian Kolasiński. Pod kołdrą wyszeptał jej, że...I..., „Viva!” 2002, nr 7 (135), s. 86.

O miłości, O tajemnicy

„Zostałem naczelnym trochę z przypadku. Odszedł Zawisza, Ewa na gwałt poszukiwała następcy. Ojciec Rydzyk zagroził, że jak nie znajdzie, to gazeta nie wyjdzie. Zaakceptował mnie, bo byłem dziennikarzem PAP z jakimś doświadczeniem i byłem ideowy, zarazem nie należałem do żadnej partii, a to było dla ojca dyrektora bardzo ważne.”

Artur Górski (polityk) (1970–2016) polski politolog, polityk

o pracy w „Naszym Dzienniku”.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 13 października 2008

O poszukiwaniu, O odejściu

„Model współpracy i debaty ze środowiskami laickimi, jaki proponowali katolicy otwarci ze starych środowisk „Więzi” czy „Znaku”, wyczerpał się. Ludzie „Gazety Wyborczej”, „Newsweeka” czy środowisk nowolewicowych już nawet nie udają, że chcą z kimkolwiek dialogować. Ich celem jest maksymalne osłabienie Kościoła, pozbawienie go autorytetu i przejęcie władzy nad duszami.”

Tomasz Terlikowski (1974) polski dziennikarz i publicysta

Źródło: Koniec katolicyzmu otwartego, „Gazeta Polska”, 2 listopada 2011

O ludziach, O duszy, O współpracy

„Przez waszą gazetę, proszę rosyjski rząd o wybaczenie za obwinienie go o przyczynienie się do śmierci naszego prezydenta i całej polskiej delegacji(…) Proszę mnie zrozumieć. Dawałem ten wywiad kilka godzin po informacji o tragedii. Wtedy byłem w głębokim szoku. Wywiadu udzieliłem w drodze do miejsca tragedii, gdy jechaliśmy pociągiem do Smoleńska, przez terytorium Białorusi. Żadnych szczegółów awarii jeszcze nie znaliśmy. Tylko jedno – prezydencki samolot 101 rozbił się. I wszystko, co powiedziałem dziennikarzom, było pod wpływem emocji.”

Artur Górski (polityk) (1970–2016) polski politolog, polityk

przeprosiny w gazecie „Izwiestia” za wywiad dla „Naszego Dziennika”. Źródło: gazeta.pl: Artur Górski przeprasza za swój wywiad. „Byłem w szoku” http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80269,7769839,Artur_Gorski_przeprasza_za_swoj_wywiad___Bylem_w_szoku_.html, 14 kwietnia 2010

O śmierci

„SLD i „Gazeta Wyborcza” protestują nieustannie. Oni chcieliby szkoły wychowującej człowieka lewicy – czyli pełna tolerancja, żadnej dyscypliny, róbta, co chceta, zero wartości i patriotyzmu. To była szkoła wszystkich niemal dotychczasowych ministrów edukacji”

Roman Giertych (1971) polski polityk narodowy

Źródło: wywiad udzielony Małgorzacie Subotić i Magdalenie Kuli; „Rzeczpospolita”, 6 września 2006, s. 5.

O szkole

„Dzisiaj definicja słowa „teatr” została gwałtownie poszerzona. Poszukiwania „innego teatru”, który za wszelką cenę miał być opozycją do istniejącego (trzeba przyznać, że w nie najlepszej kondycji) sprawiło, że zaczęliśmy nazywać teatrem przedsięwzięcia, które z teatrem nie miały nic wspólnego. Lubię teatr za to, że jest teatrem. Ciągle fascynuje mnie pusta scena, na której można wykreować dowolny świat, gdzie rzeczywistość może się jedynie odbić. W teatrze szukam metafory, iluzji, metafizyki, a zupełnie nie interesuje mnie poprawny do bólu, bardzo modny ostatnio teatr społeczno-polityczny, z dydaktycznym przesłaniem. Teatr stawia pytania, a nie narzuca gotowych odpowiedzi. Ostatnio często mam wrażenie, że wielu ludzi zajmujących się teatrem po prostu go nie lubi. Nie lubią jego teatralności, więc zadają sobie wiele trudu, żeby go upodobnić do filmu, telewizji lub gazety, co ma dowodzić uwrażliwienia teatru na problemy społeczne.”

Maciej Englert (1946) polski aktor i reżyser teatralny

Źródło: „Dziennik”, 9 sierpnia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/tnzs.htm

O ludziach, O świecie, O poszukiwaniu, O wrażeniach

„Polityka była zdominowana przez oportunizm, egoizm, karierowiczostwo. Było i jest to nadal możliwe, bo większość obywateli nie traktuje zbyt poważnie swojej roli w demokratycznym państwie, a także dlatego, że media nie dorastają do swoich powinności jako tzw. czwarta władza. Ignorancja, efekciarstwo, lekceważenie zasad rzetelnego dziennikarstwa, rozumienie konkurencji na rynku jako usprawiedliwiającej każdy dziennikarski grzech, to codzienny obraz większości gazet i telewizji.”

Włodzimierz Cimoszewicz (1950) polski polityk, premier RP

Źródło: rozmowa Michała Sutowskiego, krytykapolityczna.pl, 19 października 2011 http://www.krytykapolityczna.pl/Wywiady/CimoszewiczNauczmysieufacaleniePalikotowi/menuid-1.html

O egoiźmie, Obraz

„Wczoraj w godzinach wieczornych, przebywając w restauracji, zeszłam do łazienki, gdzie za mną trafił redaktor gazety „Fakt” pan Misznik Piotr. Robił mi zdjęcia w toalecie. Wybiegłam za nim, uciekł na zewnątrz.”

Danuta Hojarska (1960) polski rolnik i polityk

Źródło: Hojarska pobita przez dziennikarza?, wprost.pl, 14 czerwca 2007 http://www.wprost.pl/ar/108275/

„No więc raz białoruscy dziennikarze zainteresowali się przyczynami takiej wściekłej rusofobii Pazniaka. Rezultaty ich dochodzenia okazały się szokujące! Okazuje się, że jego dziadziuś, Jan Poźniak, jeszcze przed wojną był członkiem narodowo-socjalistycznej partii Białorusi. Była taka profaszystowska grupka emigrantów-nacjonalistów, która się okopała w latach 30. w hitlerowskim Berlinie. Jan Poźniak liczył się tam redaktorem naczelnym partyjnej gazety „Białoruski Świt”, gdzie publikowane były artykuliki o niepełnowartościowości Rosjan, którzy barbarzyńsko poniżyli „Białorusinów-Aryjczyków”, o konieczności zniszczenia „Żydów-komunistów” (…) Ciekawe, że potem te myśli, po prawie 50 latach, prawie słowo w słowo powtórzył wnuk Jana Poźniaka.”

Jan Poźniak (1895–1940) publicysta i działacz białoruskiej mniejszości narodowej w II Rzeczypospolitej

Paszkwile

O wojnie, O myślach, O myśleniu

„Potrzebny jest podatek dla piszących głupstwa w gazetach.”

Waldemar Dąbrowski (1951) polityk polski

Źródło: Program I Polskiego Radia, 13 czerwca 2005

„Kiedy myślę o mediach, to jako katolik, polityk i poseł czuję się zawstydzony. Nie udało nam się zbudować mediów katolickich. Liberalne są, naszych nie ma. Dobrych gazet brak. I między innymi dlatego taki człowiek jak ojciec Rydzyk zasługuje na szacunek.”

Tadeusz Cymański (1955) polski ekonomista i polityk

Źródło: wywiad dla „Gazety Wyborczej”

O myślach, O myśleniu

„Powiedziałbym, że żyjemy dziś w stanie wojny, wojny światowej. Zagrożenia są wszędzie, otaczają nas – w telewizji, w gazetach, na meczu piłkarskim. Świat stał się bardzo mały. Dociera dziś do nas każdy objaw gniewu, mamy świadomość każdego punktu zapalnego, wszystkich konfliktów – i z tymi tematami każdego dnia kładziemy się spać.”

Krzysztof Globisz (1957) aktor polski

„Rzeczpospolita”, 25 listopada 2004 Źródło: Wywiad http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/makbetz.htm

O wojnie, O świecie

„Między polityką i seksem istnieje jakiś dziwny, magnetyczny związek. Wyjaśnienie tkwi częściowo w samej naturze ludzi, którzy garną się do tej branży. Politycy z reguły lubią dominować, lubią zdobywać wpływy, lubią zaspokajać ambicję… a także lubią mieć wielu seksualnych partnerów. Może czują się dzięki temu bardziej męscy? Ryzyko polega na tym, że w przypadku osób publicznych łatwo o nagłośnienie kompromitujących sekretów. Statystyki mówią, że w Ameryce 15 procent mężczyzn przynajmniej raz dopuściło się niewierności. Tylko że nikt nie pisze w gazecie o tym, że jakiś strażak czy nauczyciel zdradził żonę, bo to żadna sensacja. Co innego zaś, jeśli uda się przyłapać kongresmena czy gubernatora. To jest wiadomość na pierwszą stronę. Oczywiście nie twierdzę, że wszystkim politykom zdarzają się skoki w bok. Można jednak odnieść takie wrażenie, gdy czyta się wiadomości w prasie czy Internecie.”

Ben Affleck (1972) amerykański aktor

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Ben Affleck w Stopklatce o Internecie, Obamie i nowym filmie, Stopklatka.pl, 27 maja 2009 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=55325

O ludziach, O seksie, O wrażeniach, O naturze

„Członkowie mojej bliższej i dalszej rodziny walczyli w legionach Piłsudskiego, ginęli w Katyniu i byli mordowani po 1945 r. przez „władzę ludową”. Piszę ten felieton dlatego, ponieważ Monika Olejnik na łamach „Gazety Wyborczej” wezwała do mojej lustracji pytając, czy moim ojcem jest Stanisław Kania, I sekretarz KC PZPR. W stanie wojennym w 1982 r. Monika Olejnik, córka funkcjonariusza SB, razem z Grzegorzem Miecugowem & company, przy akceptacji partii i służb specjalnych PRL-u rozpoczynała pracę w III Programie Polskiego Radia, z którego wcześniej WRON-a wyrzuciła „nieprawomyślnych” dziennikarzy. Warto zauważyć, że gdy dzisiejsza gwiazda TVN-u i „Wyborczej” zaczynała karierę w radiu ściśle podporządkowanym wojskowej juncie Jaruzelskiego, przyzwoici dziennikarze nie mieli tam wstępu.”

Monika Olejnik (1956) polska dziennikarka

O gwiazdach, O córce

„Rok 1993 unicestwił republikańską alternatywę dla rozwoju Rosji. Póki trwał konflikt „prezydent-parlament”, istniała szansa na utrwalenie reguł gry i zapewnienie graczom bezpieczeństwa za pomocą konstytucji i instytucji państwowych. Po 1993 roku konstytucja przekształciła się w sztandar zwycięstwa Jelcyna nad parlamentarnym Białym Domem. Niezależne niskonakładowe gazety znikały lawinowo. Społeczni aktywiści i spółdzielcy szukali ratunku w biznesie lub polityce.”

Gleb Pawłowski (1951)

Źródło: rozmowa Tatiany Żurżenko i Iwana Krastewa, Anatomia bezalternatywności, przeł. Róża Maj, „Krytyka Polityczna”, Nr 27–28/2011.

O domu, O szansie, O pomocy

„Agnieszka Holland nie otrzymała Oscara. No i dobrze. Gdyby jej słaby artystycznie film zdobył jakimś cudem tę nagrodę, zostałaby ona przez „Gazetę Wyborczą” i pogrobowców z UD wylansowana na tzw. autorytet moralny. A nie jest tego warta. Przypomnę jej udział w nagonce na świetne dzieło Mela Gibsona „Pasja”, zorganizowanej przez ks. Adama Bonieckiego i „Tygodnik Powszechny”. W czasie pseudodyskusji po premierze, do której dopuszczono tylko zajadłych krytykantów, Holland nazwała Jezusa Chrystusa „krwawym pulpetem”, co później starano się zatuszować.”

Tadeusz Isakowicz-Zaleski (1956) polski duchowny katolicki obrządku ormiańskiego

Źródło: Krwawy pulpet, „Gazeta Polska Codziennie”, 28 lutego 2012

O pasji, O czasie, Chrystus

„Czy w Polsce 2011 roku wszystkie wartości, symbole, autorytety wolno ośmieszyć, a ośmieszenie to uznawać za show, happening, reklamę? A może takie zachowania i przyzwolenie na nie stanowi część jakiejś większej całości, skoro z naszego rynku zaczynają znikać ostatnie niezależne wobec dominującego nurtu liberalnego gazety, programy telewizyjne i tygodniki? A może to wszystko wpisuje się w jakiś świadomie tworzony program dla Polski? No, bo to tak dobrze ośmieszyć, ukazać moralną słabość kraju, z którego pochodził „największy wróg” dla wielu środowisk niewiary – błogosławiony papież Jan Paweł Wielki? No, bo to tak wygodnie uderzyć w kraj, z którego według objawień św. Siostry Faustyny ma wyjść iskra, która przygotuje świat na ostateczne przyjście Jezusa Chrystusa!”

Piotr Libera (1951) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: homilia w katedrze płockiej podczas obchodów Święta Niepodległości, 11 listopada 2011

O świecie, O wierze, O zachowaniu, O siostrze

„Redaktorzy „Gazety Wyborczej” pragną, żeby Polacy wreszcie przestali być Polakami.”

Jarosław Marek Rymkiewicz (1935) polski pisarz i krytyk literacki

Źródło: „Niech katolicy się modlą za Agorę” - głośny proces, wp.pl, 17 marca 2011 http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Niech-katolicy-sie-modla-za-Agore---glosny-proces,wid,13233836,wiadomosc.html

„Smród, jaki nazajutrz podniosły gazety, mógłby udusić skunksa.”

James Hadley Chase (1906–1985) angielski pisarz

Sielanka

„Kiedy robię wywiad, proszę, by cała ekipa poza operatorami wyszła. Przygotowuję się bardzo rzetelnie, czytam o danej osobie nawet najdrobniejsze wzmianki w gazetach, by potem móc rozmówcę czymś zaskoczyć. Nie rozmawiałam tylko z tymi, z którymi się nie da – z królową angielską, papieżami, bo oni nigdy nie rozmawiają z dziennikarzami.”

Barbara Walters (1929) dziennikarka amerykańska

Źródło: wysokieobcasy.pl, 28 sierpnia 2009 http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,53662,6973290,Krolowa_amerykanskiego_wywiadu.html?as=2

O czytaniu

„Kluby „Gazety Polskiej” to jest wielka pozytywistyczna praca.”

Katarzyna Łaniewska (1933) polska aktorka

Źródło: Rozmowa niezależna – Katarzyna Łaniewska, gazetapolska.pl, 14 lipca 2011 http://vod.gazetapolska.pl/282-rozmowa-niezalezna-katarzyna-laniewska

„Dobrych książek, rzeczom wiary poświęconych, jest dużo, lecz mało jest u nas rozumnych czytelników, traktujących czytanie poważnie, a nie tylko jako rozrywkę, i nie zrażających się pierwszemi napotkanemi trudnościami. Naturalnie, że dla osób, czytających tylko gazety lub połykających setkami najgłupsze powieści i opowiadania à la Sherlock Holmes, działające jedynie na wyobraźnię, poważna książka wyda się nudną; ale to już nie książki wina, lecz czytelnika.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Przewodnik po literaturze religijnej
Źródło: s. 25.

O książkach, O wierze, O czytaniu

„Jestem posiadaczem niemałej kolekcji wycinków prasowych na temat różnych dziwnych wydarzeń. Zamierzam wydać z czasem ten zbiór w postaci książki.
Większość z nich trafiła do moich rąk w dość niezwykły sposób. Jakiś mały chłopiec zadzwonił do drzwi i powiedział, że zarabia na studia zbierając zamówienia na prenumeratę gazet. Zgodziłem się i odtąd codziennie ramo znajdowałem pod drzwiami paczuszkę wycinków. Gdybym chciał zająć się tą sprawą poważnie, to sądzę, że powinienem wstać któregoś dnia wcześniej i zobaczyć, kto je przynosi.”

Ron Goulart (1933)

Źródło: Nowe „Lo!”, początek opowiadania

O książkach, O studiach, O czasie

„Ile się w tym kraju czyta książek? Co się dzieje ze sprzedażą gazet? Niech państwo – a jest tu sporo pracowników naukowych – powie, jak wygląda przeciętny wywiad z kandydatem, który przychodzi na wyższe uczelnie. (…) Jasne, jest x miejsc w Polsce, które są fantastycznym zaprzeczeniem tego procesu, o którym mówimy. Tylko będę się upierał: to jest margines. Kiedyś w telewizji, jak zaczynałem pracę było takie powiedzenie, które brzmiało, jak anegdota, teraz zaczynam się obawiać, że to nie jest anegdota, brzmiało: „ludzie nie są tacy głupi jak nam się wydaje, są dużo głupsi”. (…) Ktoś z państwa słusznie może powiedzieć, a ja się nawet od razu zgodzę, bez stawiania zarzutu, że jestem hipokrytą, przecież mógłbym rozmawiać o literaturze, robić poważniejsze programy. (…) Nie dowiozę 2,5 mln widzów, to program znika. I ktoś powie: „pojawią się inni, lepsi”.”

Tomasz Lis (1966) polski dziennikarz telewizyjny

Źródło: debata „Dlaczego głupiejemy?”, Uniwersytet Otwarty Uniwersytetu Warszawskiego, 25 marca 2010 http://www.uo.uw.edu.pl/debata/dlaczego_glupiejemy

O ludziach, O książkach, O literaturze, O czytaniu

„Gdy przejął tygodnik, powiedziałem, że czuję się, jakbym oddał córkę do domu publicznego. Podtrzymuję to. Zeszmacił w mojej ocenie pismo całkowicie. (…) To, co on tworzy, to są wyroby prasopodobne. Żadnej samodzielnej myśli, tylko konfekcja. I powtarzanie opinii wygłoszonych już wcześniej w „Gazecie Wyborczej.””

Marek Król (1953) dziennikarz polski, działacz polityczny

o Tomaszu Lisie. Źródło: Marek Król o Tomaszu Lisie: Zeszmacił „Wprost”, dziennik.pl, 27 marca 2012 http://wiadomosci.dziennik.pl/media/artykuly/384901,marek-krol-o-tomaszu-lisie-zeszmacil-wprost.html

O domu, O myślach, O myśleniu

„Już od lat „Gazeta Wyborcza” próbuje zamykać usta swoim adwersarzom poprzez sądy. Skazanie Rymkiewicza jest kuriozalne, dlatego bez chwili wahania podpisałem się pod listem sprzeciwu wobec takiego sposobu uprawiania polemiki w naszym kraju. Jak można poecie, w dodatku takiemu, którego można nazwać dziś narodowym wieszczem, nie pozwolić na publiczne wypowiedzi? Taka Polska nie wydaje mi się wolna.”

Antoni Krauze (1940–2018) polski reżyser i scenarzysta filmowy

Źródło: Komentarze w sprawie prof. Jarosława Marka Rymkiewicza, „Gazeta Polska”, 27 lipca 2011

„Na papierze stosunki są bardzo dobre, wymiany delegacji, mężów stanu, mądre przemówienia, staranie ambasady polskiej, by przyciągnąć diasporę polską. W rzeczywistości nie znam żadnej polskiej firmy, przedsiębiorstwa, poszczególnych postaci zainteresowanych w ścisłej współpracy. Nie możemy nabyć tu na Łotwie gazet i tygodników polskich, jak niegdyś, nie przyjeżdżają do nas teatry i piosenkarze z Polski, choć z Rosji sporo. Nie mamy możliwości uczestniczyć w polskiej kulturze, np. oglądać polskich filmów. Tak pokrótce wyglądają te stosunki polsko-łotewskie.”

Ryszard Łabanowski (1940)

o stosunkach polsko-łotewskich. Źródło: Tomasz Otocki, Łabanowski: Ossendowskiego przybliżyć Łotwie, pl.delfi.lt, 14 lipca 2013 http://pl.delfi.lt/kultura/kultura/labanowski-ossendowskiego-przyblizyc-lotwie.d?id=61852221

O rzeczywostości, O współpracy

„Jak ciasto biorą gazety w palce
I żują, żują na papkę pulchną,
Aż, papierowym wzdęte zakalcem,
Wypchane głowy grubo im puchną.”

Julian Tuwim (1894–1953) polski poeta

Wiersze i aforyzmy, Nowy wybór wierszy
Źródło: Mieszkańcy, s. 166

„Niemieckie gazety oburzają się, że Amerykanie wywożą z południowych Włoch dzieła sztuki. Ta reakcja na przestępstwa innych jest naprawdę naiwna, gdy się zważy, jakie skarby kultury wywieźliśmy z Polski i co zniszczyliśmy w Rosji. Jeśli ktoś reprezentuje pogląd: ojczyzna, dobra czy zła, ale zawsze moja, i dziś nie próbuje się nawet nad tym zastanowić, jest zakłamany i tym samym nas ośmiesza.”

Wilm Hosenfeld (1895–1952) niemiecki wojskowy

wpis z 1 stycznia 1944.
Źródło: Fragmenty pamiętnika kapitana Wilma Hosenfelda, tłum. Andrzej Szpilman w: Władysław Szpilman, Pianista. Warszawskie wspomnienia 1939–1945, Wydawnictwo Znak, Kraków 2002, ISBN 8370069541, s. 194.

O ojczyźnie

„Na ulotce rozdawanej w kinach widnieje logo następujących sponsorów: radiowa Trójka, Religia. tv, „Tygodnik Powszechny”, „Więź”, „Film”, „Gazeta Wyborcza”, „Metro”, AMS i Gazeta. pl. Łatwo rozpoznać zaprzyjaźnione między sobą środowiska i gremia, połączone więziami ideologicznymi, finansowymi i przyjacielskimi oraz koligacjami rodzinnymi. To w dużym stopniu forpoczta „Kościoła otwartego”, który w ostatnim okresie przeżywa coraz głębszy kryzys, a więc i coraz większą frustrację i irytację. Jednak tym razem znów posunięto się zbyt daleko, co można porównać z hucpą wydania przez krakowski Znak oszczerczej i antypolskiej książki Jana T. Grossa. Potwierdza się zasada, że przekraczanie granic bezkarności rodzi pokusę ponawiania i nasilania zasiewu cynizmu.”

Waldemar Chrostowski (1951)

o filmie Habemus Papam. Mamy papieża.
Źródło: Film o Kościele bez Boga, „Nasz Dziennik” nr 100 (4335), 28–29 kwietnia 2012

O Bogu, O książkach, O religii

„Nigdy nie dotrzemy do prawdy o ludziach, o których czytamy w gazetach i wcale nas to nie obchodzi. Kiedy księżna [Diana Spencer] umarła, nie mogłam zrozumieć, dlaczego ludzie objawiają żałobę w tak histeryczny sposób, gdy w rzeczywistości niewiele o niej wiedzieli. Mimo że nigdy jej nie spotkali, uważali, że znali ją dokładnie, bo czytali opowieści w gazetach.”

Alison Jackson (1960)

Źródło: Królewskie majtasy, „Angora”, nr 45 (1221), 10 listopada 2013, s. 81.

O ludziach, O rzeczywostości, O czytaniu

„Nigdy się nie spodziewałam, że ktoś będzie się interesował mną osobiście; w moich najdzikszych fantazjach nie posunęłam się dalej, jak tylko publikacja książki i Szczytem osiągnięć wydawała mi się recenzja w dobrej gazecie.”

Joanne Kathleen Rowling (1965) angielska pisarka

Źródło: Sean Smith, Biografia J.K. Rowling, Oficyna Wydawnicza Panteon, Wrocław 2002, ISBN 8389182009, tłum. Dorota Strukowska, s. 160.

O książkach, O fantazji

„Jest taka historyjka o pewnym gentlemanie, który czytał gazetę w pociągu, gdy nagle konduktor zawołał: „Zepsuły się hamulce! Nabieramy szybkość i za chwilę rozbijemy się na stacji kolejowej – wszyscy z pociągu!” Pasażerowie zaczęli wyskakiwać, w chwili gdy konduktor już miał sam wyskoczyć, zauważył, że ów gentleman nadal spokojnie czyta gazetę. „ A pan nie skacze?” – zapytał. Gentlemen odpowiedział: „Zaczekam, aż będę na stacji, i wtedy podejmę decyzję.” Powinnam była wyskoczyć, zanim pociąg zaczął nabierać szybkości.”

Richard Paul Evans (1962)

Obiecaj mi

O decyzjach, O czytaniu

„Ależ ja nie jestem gwiazdą! Jestem aktorem, który gra w serialu. Tak się złożyło, że ten serial stał się najpopularniejszym serialem w Polsce i ta popularność stała się również udziałem grających w nim aktorów. Jednak bycie popularnym aktorem to coś innego niż bycie gwiazdą. Gwiazdy robią sesje zdjęciowe dla kolorowych magazynów, ich życie prywatne staje się publiczne, muszą chodzić na rauty i bankiety i najlepiej od czasu do czasu spowodować jakiś skandal. To nie dla mnie. Poza tym gwiazdy muszą znać się na wielu rzeczach, na przykład na gotowaniu, modzie i kosmetykach. Jakaś pani z gazety robi „świąteczną” sondę i dzwoni do mnie z pytaniem: „jakiego balsamu po goleniu używasz i jaki ma on wpływ na twoje samopoczucie.””

Kacper Kuszewski (1976) aktor polski

Ratunku! Ludzie, nie jestem kosmetyczką. Mogę wam opowiedzieć o aktorstwie! Źródło: Codzienne zmagania z Markiem - wywiad z Kacprem Kuszewskim http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/1340/Codzienne-zmagania-z-Markiem-wywiad-z-Kacprem-Kuszewskim.html

O życiu, O ludziach, O grach, O czasie

„Potrafię panią uszczęśliwić – mówił spoza krzaku wpatrzony w kark odwróconej od niego dziewczyny. – Za rok lub dwa miałaby pani pianino; teraz żony farmerów coraz częściej kupują sobie pianina, a jeszcze zacznę pilnie wprawiać się w grze na flecie, abyśmy wieczorami mogli grywać razem.
– Owszem, to by mi się podobało.
– Kupiłbym za dziesięć funtów taka lekka bryczuszkę do wyjazdu na targ; mielibyśmy ładne kwiaty i drób, to jest kury i koguty, gdyż uważam, że są pożyteczne – mówił lawirując pomiędzy poezją i prozą. – Bardzo by mi się to podobało.
–… i pod szkłem grządkę ogórków, jak prawdziwi państwo.
– Tak, tak…
– A po ślubie dalibyśmy do gazety ogłoszenie w rubryce matrymonialnej. – Ach, to byłoby wspaniale!
–… a w łóżeczkach dzieci, jedno w drugie sami chłopcy. A zaś w domu, przy ognisku, co spojrzę, to zobaczę panią, a pani, co spojrzy, to zobaczy mnie.
– Zaraz, zaraz, proszę być przyzwoitym.(…) Gabriel nie przestawał wpatrywać się w czerwone jagody głogu tak uporczywie, że w przyszłości dzika róża stała się dla niego niejako symbolem miłosnych oświadczyn.”

Thomas Hardy książka Far from the Madding Crowd

Źródło: Z dala od zgiełku (ang. Far from the Madding Crowd), tłum. Róża Czekańska-Heymanowa

O dzieciach, O domu, O dziewczynach, O grach

„Co się tyczy [paryskich] bulwarów, to w ogóle nie można po nich chodzić. Wszyscy zasuwają z burdelu do kliniki, a z kliniki z powrotem do burdelu. A dokoła jest tyle trypra, że ledwie można złapać dech. Kiedyś wypiłem trochę i poszedłem Polami Elizejskimi - a dokoła było tyle trypra, że ledwie powłóczyłem nogami. Zobaczyłem dwoje znajomych: on i ona, oboje jedzą kasztany, bardzo starzy oboje. Gdzieś ich już widziałem? W gazetach? Nie pamiętam, ale poznałem: Louis Aragon i Elsa Triolet. "Ciekawe - błysnęła mi myśl - skąd idą: z kliniki do burdelu czy z burdelu do kliniki?" I sam sobie przerwałem: "Wstydziłbyś się. Jesteś w Paryżu, a nie w Chrapuszowie. Zadaj im lepiej pytania o sprawy społeczne, o najbardziej palące sprawy."
Doganiam Louisa Aragona i zaczynam mówić, otwierając przed nim serce. Mówię, że jestem zdesperowany, ale nie mam najmniejszych wątpliwości, że umieram od nadmiaru węwnętrznych sprzeczności, i dużo różnych takich. A on spogląda na mnie, salutuje mi jak stary weteran, bierze swą Elsę pod rękę i idzie dalej. Ja znów ich doganiam i zwracam się tym razem już nie do Louisa, lecz do Triolet. Mówię, że umieram na brak wrażeń, że gdy przestaję rozpaczać, ogarniają mnie wątpliwości, gdy tymczasem w chwilach rozpaczy w nic nie wątpiłem… A ona tymczasem, jak stara kurwa, poklepała mnie po policzku, wzięła pod rączkę swojego Aragona i poszła dalej.
Potem, rzecz jasna, dowiedziałem się z prasy, że to wcale nie byli oni, tylko Jean-Paul Sartre i Simone de Baeuvoir, ale jaka to teraz dla mnie różnica! Poszedłem do Notre-Dame i wynająłem tam mansardę. Mansarda, facjatka, oficyna, antresola, strych - ciągle to wszystko mylę i nie widzę różnicy. Krótko mówiąc, wynająłem miejsce, w którym można leżeć, pisać i palić fajkę. Wypaliłem dwanaście fajek i odesłałem do "Revue de Paris" mój esej pod francuskim tytułem "Szyk i blask - immer elegant". Esej na temat miłości.
A wiecie przecież, jak trudno jest we Francji pisać o miłości. Dlatego że wszystko, co dotyczy miłości, zostało już we Francji dawno napisane. Tam wiedzą o miłości wszystko, a u nas nic. Spróbujcie u nas komuś ze średnim wykształceniem pokazać twardy szankier i zapytać: "Jaki to szankier, twardy czy miękki!" - na pewno strzeli: "Jasne, że miękki." A jak zobaczy miękki, to już zupełnie straci orientację. A tam - nie. Tam mogą nie wiedzieć, ile kosztuje dziurawcówka, ale jeśli już szankier jest miękki, to będzie takim dla każdego i nikt go nie nazwie twardym…
Krótko mówiąc, "Revue de Paris" zwróciło mi esej pod pretekstem, że został napisany po rosyjsku, a francuski był tylko tytuł. Wypaliłem więc na antresoli jeszcze trzynaście fajek i stworzyłem nowy esej, również poświęcony miłości. Tym razem cały tekst od początku do końca był napisany po francusku, a rosyjski był jedynie tytuł: "Skurwysyństwo jako najwyższe i ostatnie stadium kurestwa." I posłałem tekst do "Revue de Paris".
[Znów mi go zwrócili. ] Styl, powiedzieli, znakomity, natomiast główna myśl - fałszywa. Być może, powiedzieli, da się to zastosować do warunków rosyjskich, ale nie francuskich. Skurwysyństwo, powiedzieli, wcale nie jest u nas stadium najwyższym i bynajmniej nie ostatnim. U was, Rosjan, powiedzieli, kurestwo, które osiągnie granice skurwysyństwa, zostanie przymusowo zlikwidowane i zastąpione przez programowy onanizm. Natomiast u nas, Francuzów, nie jest wprawdzie w przyszłości wykluczone organiczne zrastanie się pewnych elementów rosyjskiego onanizmu, potraktowanego bardziej swobodnie - z naszą ojczystą sodomią, będącą efektem transformacji skurwysyństwa za pośrednictwem kazirodztwa; jednakże owo zrastanie się nastąpi na gruncie naszego tradycyjnego kurestwa, mając charakter absolutnie permanentny.”

Wieniedikt Jerofiejew książka Moskwa-Pietuszki

Moscow to the End of the Line

O wykształceniz, O myślach, O wrażeniach, O charakterze

„Ulica Krokodyli była koncesją naszego miasta na rzecz nowoczesności i zepsucia wielkomiejskiego. Widocznie nie stać nas było na nic innego, jak na papierową imitację, jak na fotomontaż złożony z wycinków zleżałych, zeszłorocznych gazet.”

Bruno Schulz (1892–1942) polski prozaik, krytyk literacki, grafik i rysownik

Opowiadania, wybór esejów i listów

„Ten świat nie zginie od bomby atomowej, jak prorokują gazety, ale umrze ze śmiechu, ze strywalizowania, z obracania wszystkiego w żart, na domiar złego w kiepski żart.”

Carlos Ruiz Zafón (1964)

O świecie, O śmiechu

„Ej Maryśka! Noc się kończy! - i porwał kobietę do tańca. Zderzyli się ciężko, bezwdzięcznie i cieleśnie, by z brzękiem wywalcowac zza stołu pod drzwi, a potem wzdłuż sciany i na powrót, jak ciężarny, dziecinny bąk. Spadła szklanka, brzękneła, ale chrzęst deptanego szkła przepadł w śmiechu Maryśki. Zamiotła czerwonymi włosami powietrze i ogień smagnął nagie ramiona Gacka. Upał jak czarny miód wlewał się oknem i ciała tancerzy wirowały wolno, splecione, związane tą pewnością która zjawia się od pierwszego dotyku i wszystko, co ma się stać, własciwie już się stało. Ciężki od krwi wir wciągał wszystko wokół. Ściany w rzucik, półnagą Sandy z gazety, żółtą kulę żyrandola, stół i satelity popielniczek i naczyń, wersalkę i ciemną Czestochowską za szkłem, podłogę, dreszcz przenikał dom aż po miekką skórę nieba, w którym gwiazdozbiory ocierały się o siebie nazwajem, sunąc ku ciemniejszej niż noc rozpadlinie zachodu i tylko Gacek pozostawał nieruchomy.
Muzyka urwała się raptem, lecz oni kołysali się dalej, jakby dzwięki nie były im potrzebne. Krzesło upadło na podłogę. Edek posłał je kopniakiem w kąt i próbował coś zrobić z kasetą, chociaż nie chciał ani na chwilę wypuścić tancerki z rąk.
- Pić! - zawołała Maryśka, ale butelka była już pusta.
- Co Gacek? Po wódkę też strach? - zaśmiał się Edek.”

Andrzej Stasiuk (1960) pisarz polski

Tales of Galicia

O kobietach, O strachu, O muzyce, O domu

„Ja nie oglądam telewizji, nie szukam specjalnie wiadomości o tym, co się w Polsce ostatnio dzieje. A dzieje się głównie polityka, która zubaża nam świat. Nie jest warta uwagi. Nie może wypełniać każdego dnia i wszystkich gazet, bo to jest horror umysłowy. Cały czas te same twarze, które mówią to samo, głupio najczęściej. Ja się na to nie godzę. Życie jest ciekawsze, potężniejsze, bardziej przejmujące niż to, co oni opowiadają. Tęsknię za ich kompletną nieobecnością, tak jak w krajach skandynawskich. Są, ale ich nie ma.”

Andrzej Stasiuk (1960) pisarz polski

O życiu, O świecie, O czasie

„Drugi pewnik, który dobrze mi [kretynowi] robi na zdrowie, to przekonanie, że ideologia - taka czy inna chciałoby się powiedzieć, ale nie można, bo zawsze chodzi o jedną ideologię, tę, którą się wybiera jako swoją - samoczynnie zapewnia mądrość osobnikowi, który ją wybiera. A wszystkie one, te ideologie, zgromadzone są w dwie osobne kupy, nazwane "lewicową" i "prawicową". Dzisiaj nie można już otworzyć gazety, usłyszeć radia, usłyszeć i zobaczyć co gada i pokazuje telewizja, ani też rozmawiać z kimkolwiek, nawet ze sobą samym, żeby wszystko, ale to wszystko - nie było interpretowane tylko jako "lewicowe", "prawicowe". Nikt już nie pyta, czy coś jest mądre czy głupie, uczciwe czy nieuczciwe, wysokie czy niskie, małe czy duże, otwarte czy zamknięte, rzadkie czy gęste, miękkie czy twarde, okrągłe czy kanciaste, suche czy lepkie, grząskie, proste, krzywe, pachnie, śmierdzi, stoi, biegnie, żyje, zdechło, mówi, ryczy, milczy, truje, smakuje, gadzie, ptasie, a może futerkowe? Mój Boże, tyle pytań, można je mnożyć w nieskończoność, bo nieskończenie bogaty jest przecież świat. Ale nie, jest tylko jedno pytanie: "postępowe to czy niepostępowe"."Prawicowe to czy lewicowe".”

Sławomir Mrożek (1930–2013) polski dramatopisarz, prozaik i rysownik

O mądrości, O Bogu, O zdrowiu, O świecie

„Większość prasy w Polsce należy do niemieckich koncernów. Dlaczego mamy zakładać, że niemieccy właściciele są gorszymi patriotami niż my. Oni też są patriotami, tylko niemieckimi. I jak dochodzi do konfliktu interesów między Polską a Niemcami, to te gazety reprezentują niemiecki punkt widzenia i niemieckie interesy. Ja to widzę w sposób zupełnie czytelny jako minister. Szanujące się państwo i naród nie może dopuszczać, by większość mediów znajdowała się w cudzych rękach. I to jest pewne zadanie, które stoi przed naszym rządem, jeżeli będziemy nadal sprawować władzę.”

Jarosław Gowin (1961) publicysta, senator VI kadencji

Źródło: Agnieszka Kublik, Jak wybory, to huzia na prywatne media http://wyborcza.pl/7,75398,24921070,jak-wybory-to-huzia-na-prywatne-media.html#S.main_topic-K.C-B.3-L.1.glowka, wyborcza.pl, 20 czerwca 2019.

„Żyjemy tu, w Warszawie życiem tramwajowym. Znaczy to, że w naszej warszawskiej epoce tramwaj wzniósł się do roli symbolu. Oczywiście tramwaj wyraża miejską jednostkę komunikacyjną, taką samą jak trolejbus czy autobus. Mówi się: żyjemy życiem takim czy innym, wtedy gdy życie owo dobywa z człowieka jego najistotniejsze cechy. Czyli że w zetknięciu z nim człowiek objawia się w całej okazałości. Przepełniony irracjonalnie tramwaj warszawski stanowi doskonały odczynnik, przekonujemy się w nim codziennie, jacy jesteśmy i jak bardzo żyjemy życiem tramwajowym. W chwili gdy najbliższy bliźni demoluje nam śledzionę, unicestwia czar dopiero co kupionego płaszcza, niweczy z trudem przyszyte guziki, gasi brutalnie przepiękny połysk żarliwie wyczyszczonych butów, gniecie na miazgę wiezione dla dzieci ciastka, uśmiecha się przepraszająco, pakując nam w usta rękaw od kurtki, w której przed chwilą czyścił kominy lub wypakowywał stare śledzie – w takiej chwili, powtarzam, instynkty, jak działa żaglowej fregaty, wysuwają się groźnie z burt naszych dusz. Wtedy dopiero spostrzegamy z przerażeniem, jacy potrafimy być pierwotni, dzicy, egoistyczni, kłótliwi, nietolerancyjni, zaślepieni, krótkowzroczni. Z drugiej strony – ileż wspaniałych wartości dostrzegamy naraz w życiu, gdy uda nam się wepchnąć jako ostatni do rozchodzącego się w szwach autobusu, gdy przygodny sąsiad, wisząc na stopniu, odstąpi nam trzy centymetry kwadratowe miejsca, akurat tyle, by postawić na nich szpic buta, gdy złapany rozpaczliwie za krawat ten, który już do połowy tkwi w środku, uśmiechnie się bez pretensji i przygnie nas mocnym ramieniem, gdy wreszcie starsza pani, której, prąc ku wyjściu, strąciliśmy kapelusz, porwali w strzępy gazety i wgnietli całą zawartość siatki z masłem, jajami i marmoladą w biust, uśmiechnie się z tramwajową melancholią i powie smutne, lecz przebaczające: – Nie szkodzi…”

Leopold Tyrmand książka Zły

Wtedy widzimy, jak dalece potrafimy być solidarni, wyrozumiali, ludzcy i coś ciepłego rozpływa się nam jak słodka, rozgrzana czekolada koło serca. Nic nie wzbudza w nas tak nieprzytomnej złości i bezmyślnej chęci awantur, jak niekończące się wyczekiwanie na wypchane ludźmi trolejbusy, do których nie można się dostać, jak tępota, brutalności i nieuprzejmość w tramwaju, o nic nie będziemy się sprzeczać i kłócić tak namiętnie, jak o grubiaństwa współpasażerów i bezduszną wrogość konduktorów. Ale też nic nie wzbudza w nas takiego uczucia zadowolenia, satysfakcji i wygody, jak widok wyczekiwanego numeru na ulicznym horyzoncie i stwierdzenie, że znajdziemy w nim miejsce siedzące. Tramwaj wyzwala w nas dziś w Warszawie cenną bezpośredniość przeżywania i dlatego żyjemy tu, w Warszawie życiem tramwajowym.
Zły

O życiu, O dzieciach, O uśmiechu, O butach

„Moim zdaniem wszystko poszło w diabły z wybuchem II wojny światowej. I nie tylko Sztuka. Nawet papierosy smakują inaczej. Tamale. Chili. Kawa. Wszystko jest zrobione z plastiku. Rzodkiew straciła ostry smak. Obierasz jajko i skorupka zawsze odchodzi razem z białkiem. Kotlety wieprzowe są różowe i tłuste. Ludzie kupują wyłącznie nowe samochody. To jest ich życie: cztery kółka. Żeby oszczędzać energię w miastach włącza się tylko co trzecią latarnię. Policjanci wlepiają mandaty jak szaleni. Pijakom wymierza się potworne grzywny, a pijakiem jest niemal każdy, kto się napił. Psy trzeba prowadzić na smyczy, psy trzeba szczepić. Żeby łapać księżycówki rękami, musisz mieć kartę wędkarską, a komiksy uważane są za szkodliwe dla dzieci. Mężczyźni, którzy nigdy nie znali się na boksie, oglądają walki bokserskie i gdy nie zgadzają się z jakąś decyzją, piszą oburzeni plugawe listy do gazet we wrzaskliwym proteście.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

O Pisaniu

O życiu, O mężczyznach, O wojnie, O dzieciach

„I teraz wróćmy do obrazów Dudy-Gracza. Do tego, co skonstatowaliśmy wyżej, że oto ta rzeczywistość, gruzłowata i bulwiasta, tłumna i naładowana znakami najprzedziwniejszych obyczajowych konwencji, przyjmowana jest przez współczesną widownię polską, przez przypadkowych często widzów prowincjonalnych galerii sztuki jako rzeczywistość znajoma, oczywista, nie budząca zastrzeżeń pod względem prawdomówności i jej autentycznej tożsamości z doświadczeniem wynoszonym z ulic i mieszkań Katowic, Częstochowy, Warszawy czy Torunia naszych lat naszego stulecia. Że jest to rzeczywistość, której prawdziwości nie jest w stanie zakwestionować w powszechnej świadomości społecznej nie tylko dzisiejsze malarstwo, ale co ważniejsze, także ekran telewizora i kina, opis i zdjęcie z gazety czy fotograficznego albumu, a więc te środki przekazu, które z nieporównanie większą niż obrazy Dudy-Gracza natarczywością wtłaczały nam do oczu obraz inny, wizję nie tylko niepodobną temu malarstwu, ale wręcz nie dopuszczających pytań i skojarzeń, na których malarstwo Dudy-Gracza się opiera.”

Jerzy Duda-Gracz (1941–2004) polski malarz, rysownik, scenograf, pedagog, publicysta

O Jerzym Dudzie-Graczu
Źródło: Krzysztof Teodor Toeplitz, Wstęp, w: Jerzy Duda-Gracz, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1985, ISBN 83-213-3288-9, s. 7.

O rzeczywostości, O malarstwie, O zdjęciach, Obraz

„Obecnie nie można wierzyć temu, co piszą gazety. Nawet prawda, gdy się do nich dostanie, wydaje się podejrzana.”

Thomas Jefferson (1743–1826) 3. prezydent Stanów Zjednoczonych

Źródło: Myślę, więc jestem…, oprac. Czesława i Joachim Glenskowie, op. cit., s. 176.

O prawdzie

„Byłem w listopadzie w Łodzi. Typowe i czysto niemieckie miasto. Nie tylko, że wszystkie ulice, sklepy, urzędy itp. mają nazwy tylko niemieckie, nie tylko, że Łódź zalana jest niemieckimi flagami, hasłami, afiszami – nie tylko, że wystawy, okna domów – mury, patrzą oczami niesłychanej masy portretów dygnitarzy hitlerowskich, nie tylko, że setki niemieckich gazet, wydawnictw, książek nieomal wala się wszędzie – ale, co najciekawsze wszędzie, absolutnie wszędzie słychać tylko i wyłącznie niemiecki język.”

Jan Karski (1914–2000) prawnik, dyplomata, wykładowca akademicki, polski kurier czasów II wojny światowej

Źródło: Raport Karskiego. Sytuacja ogólna w kraju (1940), s. 1–2 http://karski.muzhp.pl/misja_raporty_karskiego_kraj.html

O książkach, O języku słowackim

„Kościół zabija i gwałci ludzi. Polski Kościół jako już jeden z nielicznych na świecie ma nierozwiązane afery pedofilskie. Od dwóch tygodni nie ma dnia, żebym nie otworzyła gazety i nie przeczytała, że ksiądz kogoś zgwałcił. Księża zabijają ludzi. Gwałcą dzieci i zabijają ludzi, zabijają dzieci. Niszczą ludziom życie, robią to też w sensie psychicznym. Są pełni pogardy do ofiar.”

Eliza Michalik (1976) polska dziennikarka

Źródło: Eliza Michalik: polski Kościół zabija i gwałci ludzi, wp.wiadomosci, 21 marca 2018 https://wiadomosci.wp.pl/eliza-michalik-polski-kosciol-zabija-i-gwalci-ludzi-6232637230847617a

O życiu, O dzieciach, O ludziach, Sens

„Ogłaszam przedświąteczny bojkot piwa Paulaner. Nie mam nic do piwa, ale menedżerowie firmy sprzedającej Paulanera w Polsce postanowili umieścić reklamę piwa w Wyborczej. To oznacza BOJKOT produktu (…). Czasami bywam w Warszawie, przy placu Trzech Krzyży jest taka mała knajpka Adler, tam chodzimy coś zjeść, zamawiamy Wasze piwo i rozmawiamy o polityce. Teraz już tak nie będzie, dalej będziemy tam przychodzić, ale Paulanera już nie tkniemy. Reklamujecie się w Wyborczej? Jak wam nie wstyd?! Reklamujecie się w gazecie, która popiera zabijanie nienarodzonych dzieci, homomałżeństwa i esbecką agenturę. Nie pijemy już Waszego piwa. BOJKOT.”

Stanisław Pięta (1971) polski prawnik i polityk

Źródło: Poseł PiS ogłosił bojkot niemieckiego piwa. Za reklamę w „Wyborczej” http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114873,13087616,Posel_PiS_oglosil_bojkot_niemieckiego_piwa__Za_reklame.html, gazeta.pl, 20 grudnia 2012

O dzieciach, O piciu, O piwie

„Przysłała mi czytelniczka opowiadanie, które chce wysłać na konkurs w pewnej gazecie. Opowiadanie było o szukaniu ideału mężczyzny, a kończyło się stwierdzeniem, że coś takiego nie istnieje. Toż samo z ideałem kobiety! Zaczyna się od tego, że ta jedyna nie lubi Slayera i nie cierpi filmów wojennych, a kończy na tym, że wkurza ją, gdy zostawiasz w WC podniesioną deskę. I to drugie jest w pewnym momencie bardziej wkurzające, zwłaszcza że łatwiej o dwa magnetofony niż o dwie łazienki.”

Małgorzata Karolina Piekarska (1967) polska dziennikarka i pisarka

Wzrockowisko (rubryka w czasopiśmie Cogito)
Źródło: All you need is love..., nr 7/2000 (131), 29 marca 2000, cyt. za: s. 82.

O kobietach, O cierpieniu

„Długo musieli tropić, aby wreszcie jakąś grupkę neonazistów, sfilmować ich ukrytymi kamerami i pokazać, że oni są też w Polsce, co chętnie pokażą i rozdmuchają zagraniczne stacje telewizyjne i gazety. Super materiał przed wizytą Sekretarza Stanu USA w Warszawie…”

Piotr Wilczek (1962) polski historyk i tłumacz literacki

wypowiedź po ujawnieniu przez TVN działań neonazistów w Polsce w okolicy Wodzisławia Źródło: Ambasador RP w USA zamknął dostęp do konta na Twitterze. Po wpisie o neonazistach http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114884,22930235,ambasador-rp-w-usa-zamknal-dostep-do-konta-na-twitterze-po.html, gazeta.pl, 22 stycznia 2018.

„Mówiłem mu, że gazety wspominają nasz wyczyn. Powiedział, że wie. Otworzył gazetę na tej stronie, wziął długopis i napisał: Niczego nie żałuję. Rychu, naprawdę niczego nie żałuję.”

Ryszard Szurkowski (1946) polski kolarz szosowy, olimpijczyk

To był cały Staszek. Jeżeli mogę was wszystkich tu zgromadzonych o coś prosić, to pożegnajmy go brawami. O Stanisławie Szoździe Źródło: Stanisław Szozda nie żyje. Zmarł wielki kolarz (kiedy pogrzeb, wspomnienia), gazetawroclawski.pl, 23 września 2013 http://www.gazetawroclawska.pl/artykul/999121,stanislaw-szozda-nie-zyje-zmarl-wielki-kolarz-kiedy-pogrzeb-wspomnienia,id,t.html

„W Niemczech od kilku dziesięcioleci istnieje świetnie funkcjonujący organizm, składający się z domów książki, domów literatury, olbrzymich fundacji, stowarzyszeń, instytucji, o jakich w Polsce nikomu się nie śniło(…) To wielka machina, którą napędza uporządkowany i stabilny, a dzięki temu przewidywalny rynek książki, czyli stała cena książki, wsparcie samorządów i landów, zaangażowana polityka ministerstwa oświaty i kultury. Instytucje dysponują imponującą bazą danych: czy to adresów mejlowych, czy dosłownie adresów potencjalnych czytelników, do których rozsyłają zaproszenia, newslettery, gazety. Mają na to fundusze, otrzymują subwencje, to już prawdziwa tradycja, wieloletnie doświadczenie. Profesjonalna współpraca najróżniejszych instytucji.”

Magdalena Parys (1971) polska poetka, pisarka i tłumaczka mieszkająca w Berlinie

Źródło: rozmowa Malgorzaty Kąkiel. Magdalena Parys: Wszyscy są skądś. „Tygodnik Przegląd” 20 listopada 2016

O książkach, O literaturze, O wsparciu, O współpracy

„Znając pański talent nie od dziś, mam nadzieję, że dzięki mojej gazecie zdobędzie pan trzy dobre rzeczy, drogie sercu każdego pisarza: poczytność, pieniądze i powodzenie.”

Kalman Segal (1917–1980) pisarz i poeta polski narodowości żydowskiej

wypowiedź redaktora naczelnego gazety skierowana do narratora opowiadania
Źródło: Siedem wcieleń zbrodni, w: Przygoda w miasteczku, Iskry, Warszawa 1965, s. 104.

O pieniądzach, Serce

„Gazeta bez etyki to żadna gazeta.”

Jean-Claude Izzo książka Solea

Solea (1998)
Źródło: s. 121.

„Ale skądinąd wiadomo, co myśleć o naszych gazetach. Oto niedosłyszący notuje to, co mu opowiedział ślepy, wioskowy półgłówek to poprawia, a koledzy w innych wydawnictwach prasowych odpisują od nich.”

Timur Vermes (1967)

On wrócił
Źródło: s. 32.

O myślach, O myśleniu

„Teraz gwiazdorstwo to pokazywanie się w gazetach, w programach rozrywkowych. Gwiazdą może być człowiek z Big Brother.”

Teresa Dzielska (1977) aktorka polska

A na to miano powinno się naprawdę zasłużyć. Zawsze, jak ktoś mi mówi „gwiazda”, to odpowiadam – „srazda”. Źródło: „Mam duży sentyment do Eweliny” - pierwsza odsłona wywiadu z Teresą Dzielską, serialową Kają, 2010 http://www.barwyszczescia.pl/wywiady:904:130.html

To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?

„Guardian to najbardziej nieznośna gazeta na Ziemi.”

Elon Musk (1971) Południowoafrykański przedsiębiorca i filantrop

Cytaty na temat gazeta strona 4

Cytaty na temat gazeta
strona 4