Cytaty o życiu
strona 8

Janet Evanovich Fotografia
Jan Nowicki Fotografia
Guy de Maupassant Fotografia
Sébastien-Roch Nicolas de Chamfort Fotografia
Comte de Lautréamont Fotografia
Kazimierz Lutosławski Fotografia
Guy de Larigaudie Fotografia
Lucy Maud Montgomery Fotografia
Jean-Pierre Claris de Florian Fotografia

„Rozkosz miłości chwilę trwa tylko,
Troski miłości trwają całe życie.”

Jean-Pierre Claris de Florian (1755–1794)

Plaisir d'amour ne dure qu'un moment,
Chagrin d'amour dure toute la vie. (fr.)
Źródło: Plaisir d'amour

Ludwig von Mises Fotografia
Guillaume Musso Fotografia

„Tam sięga – woła za poetą –
kędy nie sięga oko!
Po czym przykłada centymetr,
czy to aby nie za wysoko…”

Tadeusz Gicgier (1927–2005)

Źródło: Ostrożny, Fraszki, „Życie Literackie” nr 32, 5 sierpnia 1956, s. 12 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14822

Ernst Jünger Fotografia
Bronisław Wildstein Fotografia

„Żyjemy w takim świecie, gdzie wybaczenie jest jak fast food taki. Czasy wybaczamy, wszystko to przestaje ważyć. A ja chcę, żeby moje życie miało jakoś ciężar.”

Bronisław Wildstein (1952) dziennikarz polski

Źródło: Trzech kumpli http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/4222826, 2008

William Somerset Maugham Fotografia
Benjamin Franklin Fotografia
Jehuda Amichaj Fotografia

„Gdy się człowiek starzeje, jego życie mniej zależy
od zmian i upływu czasu.”

Jehuda Amichaj (1924–2000)

Źródło: To wszystko tworzy taneczny rytm (hebr. Kol ele osim kecew rikud), tłum. Tomasz Korzeniowski

Eva Perón Fotografia

„Hej, dziewczęta, posłuchajcie tego! Halo, czy to rada ministrów? Dajcie mi tu prezydenta [Pedro] Ramireza… Halo, panie prezydencie. Tu Eva Duarte… Tak, z rozkoszą zjem z panem obiad jutro wieczorem. O dziesiątej… Dobrze. Na razie… Chau, Pedro.”

Eva Perón (1919–1952) argentyńska działaczka związkowa, żona gen. Perona

w lipcu 1943 Eva zaszokowała swych kolegów w sali prób Radio Belgrano demonstrując im, jakie wpływy daje jej sława; zadzwoniła do Pedro Ramireza i rozmawiała z nim słowami podanymi wyżej.
Źródło: Nigel Cawthorne, Życie erotyczne wielkich dyktatorów, tłum. Zofia Domaniewska, wyd. Puls, ISBN 1859170676, s. 149.

Joyce Carol Oates Fotografia

„Przymus bycia szczęśliwym tylko komplikuje życie.”

Joyce Carol Oates (1938) pisarka amerykańska

Córka grabarza (2007)

Walther Funk Fotografia

„Na ludzkie życie składają się błędy i wina. Ja również wiele błądziłem, ja również przyjmowałem pozory za prawdę i otwarcie przyznaję, że zbyt łatwo dawałem siebie zwodzić i zbyt wiele spraw przyjmowałem bardzo beztrosko i w dobrej wierze. W tym widzę swoją winę.”

Walther Funk (1890–1960) niemiecki polityk nazistowski

wypowiedziane w dniu 31 sierpnia 1946 w norymberskim Pałacu Sprawiedliwości jako ostatnie słowo w procesie (powyżej zacytowano tylko jego fragment).
Źródło: Joe J. Heydecker, Johannes Leeb, Proces w Norymberdze, tłum. Marek Zeller, wyd. Świat Książki, Warszawa 2006, ISBN 8324701583, s. 417.

Kurt Vonnegut Fotografia

„Czymże jest zalotność jak nie argumentem na to, że życie musi trwać i trwać, i trwać?”

Kurt Vonnegut (1922–2007) amerykański pisarz i publicysta

What is flirtatiousness but an argument that life must go on and on and on? (ang.)
Recydywista

Julianna Margulies Fotografia

„Nie chcę być dla nikogo barometrem moralnym pokazującym, jak przeżyć własne życie.”

Julianna Margulies (1966) aktorka amerykańska

Źródło: „To i Owo” nr 24, 15 czerwca 2010, s.5.

Papusza Fotografia

„Mnie ten Gorzów zjadł. Benzyna dusi, powietrze złe. Dobre ludzi dali mieszkanie, ale wziąć słowika w klatkę zamknąć, to on wszystko traci. Choć pięknie śpiewa, to jemu jest smutno. I te ściany takie ciężkie nade mną. A ja cygańska córka, las mi zdrowie daje. Jechałam taborem, to czułam się jak królowa Bona. Do mnie należeli perły rannej rosy. Moje były gwiazdy złote. Dziś co we włosy wplotę? W majowym słońcu jagody zbirałam, czarne jak łzy cygańskie. Na gałązkach się huśtałam. Żyłam wodnym szumem i jego srebrzystym dźwiękiem. Śpiewać nauczył mnie wiatr, ruczaje płakać. A jak lipy kwitły, to aż mnie zatykało, tak miód było czuć. W górach też cudnie. Jechalimy potokiem, pienił się, skakł, chodził po kamieniach, w deszczu groźniał, rozlewał się, wszystkich nas potopić chciał. Cyganka zejszła z wozu na drogę i tańczyła. Czemu? Bo jej radość była. Kawałek chleba suchego ugryzła, wody się napiła i była szczęśliwa. Z gołymi ręcami jechał człowiek po świecie. Czasem tylko coś pomieniał, parę groszy wziął. Wywróżył. I szedł dalej za tym chlebem żebraczym. Po pięćdziesiąt wozów jeździło u nas. Polskę znam od końca do końca. To wszystko nie można wydrężyć ze serca. Ale kto to zrozumi? Może tylko ci, co lubią przyrodę, świat, stare dawne życie przepamiętują w sobie.”

Papusza (1908–1987)

Źródło: Angelika Kuźniak, Papusza, op. cit., s. 21, 24.

Arturo Pérez-Reverte Fotografia
Maryla Rodowicz Fotografia

„Raczej nie wracam do wspomnień, nie grzebię w przeszłości.”

Maryla Rodowicz (1945) piosenkarka polska

Źródło: Cytat tygodnia, „Życie na Gorąco” nr 45, 8 listopada 2012, s.2.

Grubson Fotografia

„To wszystko dla tych którzy kochają szczerą muzykę,
szczerość to podstawa żeby przejść przez życie”

Grubson (1986) polski raper

Coś więcej niż muzyka
Źródło: Szczery

Ryszard Siwiec Fotografia
Stefan Wyszyński Fotografia

„Jest to porównanie może zbyt zuchwałe, ale godzi się je tutaj przytoczyć. Śmierć Chrystusa na krzyżu w oczach oglądających Go w tej kaźni wydawać się mogła nieużyteczna. Ale patrząc na nią oczyma wiary, przez którą dostrzegamy gorącą miłość Chrystusa do Ojca i Jego dzieci, widzimy jak bardzo była skuteczna i użyteczna. Podobnie możemy myśleć o małych chłopcach i dziewczynkach, o młodzieży z powstania warszawskiego, o żołnierzach bez broni, którzy chcieli zwyciężyć stalowego okrutnika mocą swojego ducha. Wiemy, że ta ofiara była owocna, bo groza płonącej Warszawy, w której Pius XII widział tygiel żarzący dla jej dzieci wstrząsnęła sumieniem narodów. Nie mogły one przejść do porządku dziennego po takim widzeniu Polski. Ojczyzna nasza doszła do głosu w układach międzynarodowych, przez krew swych dzieci i synów rozlaną w płonącej Warszawie. Dlatego też i my, w 33 rocznicę powstania warszawskiego doceniamy każdy odruch serca, każde zwycięstwo nas sobą, każdy wyraz gotowości na wszystko, na walkę wbrew wszelkiej nadziei. Doceniamy to zmaganie się ducha i stali i z głęboką czcią oraz wdzięcznością patrzymy na tych, którzy mieli odwagę oddać własne życie, abyśmy mogli żyć.”

Stefan Wyszyński (1901–1981) polski duchowny katolicki, prymas

z wypowiedzi prymasa 1 sierpnia 1979.
Źródło: Świadectwa powstania warszawskiego 1944, Andrzej Gałka (red.), op. cit., s. 10.

Andrzej Krzysztof Waśkiewicz Fotografia
Paulina Holtz Fotografia
Mata Hari Fotografia

„Moje życie stało się puste i jałowe bez niego.”

Mata Hari (1876–1917) tancerka holenderska, stracona za szpiegostwo

o śmierci swego dwuletniego synka Normana (zmarłego 27 czerwca 1899).
Źródło: Bogusław Wołoszański, Wojna, miłość, zdrada, Wydawnictwo Wołoszański, Warszawa, ISBN 9788389344830, s. 13.

Honoriusz Balzac Fotografia
John B. Kelly Fotografia

„To niepojęte, że właśnie ona [Grace] odniosła taki sukces. Obawiałem się, że nie będzie umiała zarobić na życie.”

John B. Kelly (1889–1960) wioślarz amerykański

Źródło: Anna Jasińska, Wszystko o Grace, „Twój Styl”, nr 6 (287), czerwiec 2014, s. 118.

Doda Fotografia

„Snem było życie,
Dopóki ty nie pojawiłeś się
Wtedy w nim.
Obudzić chcę się wreszcie,
Lecz nie jestem pewna,
Czy też chcesz.”

Doda (1984) polska piosenkarka (Doda; Doda Elektroda)

Cytaty z piosenek Dody, Z zespołem Virgin, Ficca
Źródło: 2 bajki

Jo Nesbø Fotografia
Aleksy Awdiejew Fotografia
Thorstein Veblen Fotografia

„Kosy w śniegu
Czarne flety
Futerały z piór”

Marian Jachimowicz (1906–1999)

Źródło: Dzwonek w śniegu (1950), „Życie Literackie” nr 5, 2 lutego 1958, s. 1. http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14900

Jean Paul Fotografia
Jean de La Bruyère Fotografia
Karol Darwin Fotografia
Jolanta Stefko Fotografia
Cecil Day Lewis Fotografia

„Wolno chmury wędrują, tylko księżyc czuwa
Śledząc marsz ich marsz ich niesforny w burych batalionach (…).”

Cecil Day Lewis (1904–1972)

Źródło: Po burzy, tłum. Leszek Elektorowicz, „Życie Literackie” nr 5, 3 lutego 1957, s. 3 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14848

Andrzej Stasiuk Fotografia
Aneta Todorczuk-Perchuć Fotografia

„Serial, choć nie jest szczytem moich marzeń, pozwala mi ćwiczyć warsztat.”

Aneta Todorczuk-Perchuć (1978) polska aktorka

Źródło: Izabela Górnicka-Zdziech, Życie bez rutyny, „Magazyn Familia”, 21 sierpnia 2010 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Zycie_bez_rutyny,3396,91.html

Popek Fotografia
Rudolf Höß Fotografia
Teresa Socha-Lisowska Fotografia

„Kiedy się rzuca z okna człowiek
Każdy z żyjących jest mordercą”

Teresa Socha-Lisowska (1928–2010) Polska poetka (1928-2010)

Źródło: Kiedy się rzuca z okna człowiek, „Życie Literackie” nr 41, 13 października 1957, s. 4 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14884

Zdzisław Peszkowski Fotografia

„Tu, w Sanoku wszystko się dla mnie zaczęło, i życie, i nauka, i harcerstwo, i moje późniejsze dzieje, związane z Golgotą Wschodu.”

Zdzisław Peszkowski (1918–2007) polski duchowny katolicki, kapelan rodzin katyńskich

Źródło: Joanna Kozimor, Na skrzydłach młodości, „Tygodnik Sanocki” nr 27 (713), 8 lipca 2005, s. 1.

Emil Karewicz Fotografia
Liza Minnelli Fotografia

„Przez całe życie otaczała mnie ciekawość ludzi. Słyszałam jak mówili: gdybyś tylko ją poznał osobiście, okazałoby się, że wcale nie jest taka, jak się wydaje. Więc niech teraz zobaczą, jacy jesteśmy naprawdę. To jedyny sposób na takie gadanie.”

Liza Minnelli (1946) aktorka i piosenkarka amerykańska

odnośnie serialu Liza i Dawid, którego ostatecznie nie wyemitowano.
Źródło: Tomasz Raczek, Karuzela z Madonnami. 57 bardzo zakręconych kobiet, op. cit., s. 261–262.

Fiodor Dostojewski Fotografia

„(…) urzędnicy najniższego szczebla są kluczową siłą, jednoczącą i wiodącą masy na śmiertelny bój z separatyzmem oraz stabilizującą regiony rolnicze i pasterskie.”

Raidi (1938)

wypowiedziane 15 listopada 1998. <br class="br">Źródło: Polityka Chin w Tybecie Walka na śmierć i życie ze starożytną cywilizacją, str. 17 http://www.hfhrpol.waw.pl/Tybet/pdf/polityka_chin.pdf

Slavoj Žižek Fotografia
Slavoj Žižek Fotografia
Maria Szyszkowska Fotografia

„spadam w głąb miłosnej ciemności
daremnie opierając się
na mej laseczce trzcinowo-moralnej.”

Leszek Herdegen (1929–1980)

Źródło: ***, „Życie Literackie” nr 16, 21 kwietnia 1957, s. 3 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14859

Guy Debord Fotografia

„Życie społeczeństw, w których panują nowoczesne warunki produkcji, przypomina olbrzymie zbiorowisko spektakli. Wszystko, co dawniej przeżywano bezpośrednio, oddaliło się, przybierając postać przedstawienia.”

Guy Debord (1931–1994) francuski pisarz, filozof, myśliciel polityczny, filmowiec

Społeczeństwo spektaklu (1973)
Źródło: s. 33

Jaroslav Seifert Fotografia
O.S.T.R. Fotografia
Juan Perón Fotografia

„W czasach, gdy byłem chłopcem, nie istniał zwyczaj chodzenia na prywatki. Nie zdarzało się nam ot tak, po prostu pójść do kogoś i kochać się z porządną dziewczyną.”

Juan Perón (1895–1974) polityk argentyński, wojskowy

Źródło: Nigel Cawthorne, Życie erotyczne wielkich dyktatorów, tłum. Zofia Domaniewska, wyd. Puls, ISBN 1859170676, s. 146.

„Dobry dyktator to stworzenie tak rzadkie, że naród, który takowe posiada, musi nie tylko przedłużać mu okres sprawowania władzy, lecz samo jego życie.”

Francisco Bulnes (1847–1924)

wypowiedziane w 1887.
Źródło: Tadeusz Łepkowski, Historia Meksyku, Wrocław, Ossolineum, 1986, s. 293

Mo Yan Fotografia

„Uważam, że mówienie prawdy to bez wątpienia jedna z najwartościowszych cech pisarza. Jeśli pisarz kłamie, to społeczeństwo nie ma z jego pracy żadnych korzyści, nie pozostaje to też bez negatywnego wpływu na jakość literatury. Największe dzieła literatury muszą mieć w sobie coś z prawdy, a w szczególności powinny odzwierciedlać życie ludzi z klas niższych.”

Mo Yan (1955) chiński pisarz, noblista

wykład na Wolnym Uniwersytecie Hongkongu (2005). <br class="br">Źródło: Jakub Urbański, [Dzienniki zza Tarczy http://www.polska-azja.pl/2012/10/13/dzienniki-zza-tarczy-mo-yan-jak-zostalem-pisarzem/ Mo Yan – jak zostałem pisarzem, polska-azja.pl, 13 października 2012]

Winston Churchill Fotografia

„Mam tylko jeden cel – zniszczenie Hitlera – i to znacznie upraszcza mi życie. Gdyby Hitler napadł na piekło, Izba Gmin usłyszałaby ode mnie pochwałę szatana.”

Winston Churchill (1874–1965) premier Wielkiej Brytanii

I have only one purpose, the destruction of Hitler, and my life is much simplified thereby. If Hitler invaded Hell, I should make at least a favourable reference to the Devil in the House of Commons. (ang.)
w rozmowie ze swoim osobistym sekretarzem Johnem Colvillem.
Źródło: The Grand Alliance

Maja Ostaszewska Fotografia
Chuck Palahniuk Fotografia
Konstanty Schmidt-Ciążyński Fotografia

„Sprawy miejskie
Posiedzenie Rady Miejskiej d. 1 kwietnia.
(…)
Z porządku dziennego r. m. Dr F. Jakubowski uzasadnia wnioski co do nabycia przez gminę dla Muzeum Narodowego zbioru kamei i gem p. Schmidta-Ciążyńskiego. Sprawozdawca podnosi wysoką wartość tego zbioru, jakiego nie posiada w takiej ilości żadna instytucya, a zbiór ten mieści 2,500 sztuk kamei i gem. Wartość tę zbioru sprawdzili wysłani do Wiednia pp. Maryan Sokołowski i Zygmunt Cieszkowski. Za zbiór ten, którego wykaz szczegółowy odczytuje sprawozdawca, zażądał właściciel wypłaty rocznej renty w sumie 3,600 złr. Suma ta przedstawia się jako mała w porównaniu z wartością zbioru, lecz ponieważ było za ciężko dla Rady ponosić takową wyłącznie, dlatego zwrócono się do Sejmu z prośbą o subwencyę jak najwyższą na ten cel, a Sejm przeznaczył 1,000 złr., przez co umożliwił nabycie zbioru. Prócz kamei i gem ofiaruje p. Schmidt-Ciążyński dla Muzeum 61 obrazów, które się już tam znajdują i 67 sztuk obrazów, które tymczasowo do Rapperswylu posłał, a których odebranie będzie połączone z pewnemi trudnościami. W ocenienie szczegółowe zbioru nie wdaje się sprawozdawca, znanym on jest bowiem z wystawy Sobieskiego, i prosi wreszcie Radę o przyjęcie wniosków, które brzmią następnie:
1) Gmina miasta Krakowa nabywa od p. Konstantego Schmidt-Ciążyńskiego zbiór kamei i gemm na własność, na rzecz Muzeum Narodowego w Krakowie, za rentę dożywotnią p. Konstantemu Schmidt Ciążyńskiemu, rocznie począwszy od 1 stycznia. 1885 w ilości 3600 zł. aw. w ratach półrocznych z góry opłacać się mającą. 2) Nabycie dokonanem zostaje na podstawie wykazu inwentarycznego dołączonego. 3) Renta roczna, w ustępie 1) określona, wypłacaną będzie w ten sposób, iż na ten cel użytą będzie suma 1000 złr. przez Sejm krajowy na ten cel przeznaczona, zaś resztę, w ilości 2600 złr. wa. wypłacać będzie gmina m. Krakowa z funduszów bieżących. 4) Poleca się Sekcyi skarbowej, aby fundusz na zapłacenie renty tegorocznej obmyśliła i do dyspozycyi Pana Prezydenta pozostawiła, tudzież, aby na przyszłość odpowiednie fundusze w budżecie rocznym zamieszczała. 5) Do zawarcia i podpisania umowy z p. Konstantym Schmidt Ciążyńskim, upoważnia Rada miejska Pana Prezydenta, tudzież Radców pp. Dra Faustyna Jakubowskiego i Dra Henryka Jordana.
Po otwarciu dyskusyi nad wnioskami, zabiera głos r. m. Baranowski, który sądzi, iż właśnie dlatego, że Muzeum jest Narodowe, Sejm powinien dać większą subwencyę, a mianowicie 2,600 złr., miasto zaś mogłoby się przyczynić kwotą 1,000 złr. Zawielki to ciężar dla gminy, dlatego oświadcza, iż głosować będzie przeciw wnioskom.
R. m. Dr Warschauer rozbiera szczegółowo charakter wydatków miejskich i dzieli takowe na egoistyczne, tj. potrzebne na budowę bruków, kanałów itd., i na wydatki krajowe, do których miasto przyczyniać się musi. Ani z jednego, ani z drugiego funduszu wydatku na nabycie kamei czynić nie można. Mówca był przeciwny założeniu Muzeum, które obecnie już kosztuje gminę 3,000 złr., a które przysporzyło miastu dwóch urzędników i woźnego. Niezawodnie jest ładnie, żeby były Muzea, galerye; niezawodnie, że zbiór rzeczony jest cenny, że ma pretium affectionis; niezawodnie, że ma gmina pewne obowiązki względem kraju, ale nie tak wielkie, bo przypuśćmy, że Sejm w którymkolwiek roku nie da subwencyi, to wtedy cały jej ciężar spadnie na miasto, za rzecz, która nie jest w ścisłym związku z Muzeum Narodowem, chyba o tyle, o ile działy sztuki wogóle mają związek ze sobą. Mówca doradza, aby i zamożne prywatne osoby przyczyniły się do nabycia, i proponuje następujący rozkład kwoty: Sejm niech da 1/3, miasto 1/3 i ludzie prywatni 1/3. Pieniądze są, trzeba je dać.
R. m. prezes Majer jest za wnioskami, ale musi się usprawiedliwić, dlaczego. Wiele jest prawdy w słowach mówcy poprzedniego, i gdyby nie pewne względy, nie mógłby oświadczyć się za nabyciem zbioru. Na wszelkie targi, jak podobny, bo inaczej układu na przeżycie nazwać nie można, wzdryga się jego sumienie, inna rzecz bowiem, jeżeli rodzice odstępują dzieciom majątek, a sobie zastrzegają rentę. Przyznaje mówca, że zbiór ten, to rzecz przydatna, ale pierwej iść powinny potrzeby konieczne. Gdyby nie było Muzeum Narodowego, to nikomu nie postałoby w głowie nabywanie zbioru, ale skoro Muzeum jest, to naszym obowiązkiem, aby się rozrastało. Znawcy powiadają, że nabytek robimy za cenę stosunkowo niską; znawcy w Wiedniu orzekli, iż wartość samego materyału, nie licząc wartości sztuki, oszacować można na 40,000 do 50,000 złr. Ale to wszystko mając na względzie, nie mógłby jeszcze mówca za nabyciem wotować, gdyby nie zasiłek, jaki przeznaczył Sejm w kwocie 1,000 złr., a nie traćmy nadziei, że usiłowaniom naszych posłów uda się więcej uzyskać. Drugim względem, skłaniającym mowcę do głosowania za nabyciem, jest zapewnienie, że znajdzie się fundusz i to taki, iż miasto ciężaru nie poniesie.
R. m. Dr Machalski wyjaśnia poprzedniemu mówcy, iż niema najmniejszej niemoralności co do zachodzącego tu dożywocia, bo ono jest uświęconem we wszystkich społeczeństwach cywilizowanych. Rada nie spekuluje tu na życie niczyje, a życie p. Schmidta-Ciążyńskiego jest w ręku Boskiem.
R. m. Rehman zapytuje, czy subwencya Sejmu jest jednorazową, czy też będzie udzielaną i na przyszłość.
R. m. Romanowicz wyjaśnia, że jest to datek roczny, więc nie potrzeba będzie wnosić petycye, bo odnośną kwotę będzie wstawiał co roku Wydział krajowy; nie chroni to wszakże tej rubryki od tego, że może się za nią nie podnieść większość rąk, czego przecież po reprezentacyi kraju przypuścić nie można, aby się w tym względzie taka większość nie znalazła.
Sprawozdawca Dr F. Jakubowski dodaje do wyjaśnienia r. m. Machalskiego tę uwagę, że jeżeli rodzice dzieciom majątek zostawiają, a sobie rentę dożywotnią zastrzegają, to tutaj obywatel przychodzi i mówi: oddaję wam wszystko, co mam, całą moją własność, dajcie mi rentę dożywotnią. Tu propozycya wychodzi z jego strony i jemu wolno tak postąpić; Co do r. m. Warschauera, który mówi: niech ktoś da, to nie od nas zawisło, by dał, ani Sejmu także do większej ofiary zmusić nie możemy, Sejmu, który w trudnych warunkach ofiarował 1000 złr. Jeżeli zaś ktoś ma dać, to nie od nas także zawisło, ale trzeba rozpocząć składać datki, a radca Warschauer rozpoczął od proponowania datków. Radca Warschauer dzieli także wydatki na niższe i wyższe, lecz ile razy przychodzimy z żądaniem niższych wydatków, to nam mówią o wyższych, ile zaś razy żądamy wydatków na wyższe cele, to nam mówią o brukach, kanałach itd. Gdy szło n. p. o szkołę przemysłową, to mówiono: po co szkoła przemysłowa! I zdaje się, ze słów p. Warschauera, jak gdyby gmina Krakowa mogła tylko kanały i bruki budować i ten jedynie miała obowiązek. Muzeum, przeciw któremu występuje p. Warschauer, ma dziś dziesięć razy większą wartość, niż suma, jaką na nie gmina wydała. Sprawozdawca wskazuje i na te wyższe cele, jakie miasto Kraków ma do spełnienia wobec kraju i narodu i prosi jeszcze raz o uchwalenie wniosków.
W głosowaniu imiennem, zarządzonem na wniosek r. m. Epsteina, głosowali za: Armółowicz, Dr Bobrzyński, Dr Bochenek, Geissler, Dr Hajdukiewicz, Dr F. Jakubowski, Dr Jakubowski Maciej, Dr Jordan, Dr Kasparek, dyrektor Kieszkowski, Knaus. JE. Dr Kopff, Dr Kohn, Dr Lisowski, Dr Majer, Dr Machalski, Muczkowski, hr. Potocki, Romanowicz, Dr Rosenblatt, Dr Straszewski, Szpakowski, hr. Tamowski, Zaremba, Dr Zatorski, Dr Zoll. Razem 26 głosów.
Przeciw głosowali: Dr Asnyk, Baranowski, Birnbaum, Epstein, Grosse, Gwiazdomorski, Kwiatkowski, Dr Oetinger, Rehman, Stockmar, Dr Warschauer, Zieleniewski. Razem 12 głosów.
Wstrzymali się od głosowania: Chęciński, Dr Domanski, Fedorowicz, Feintuch, wiceprezydent Friedlein, Goebel, Dr Horowitz, X. Midowicz, Mendelsburg, Schwarz.
Nieobecni: Chrzanowski Leon, Goldgardt, Matusińsiki, hr. Mieroszowski, Mirtenbaum, Dr Pareński, Dr Pieniążek, Dr Retinger, Rzewuski, Spira, Dr Weigel.”

Konstanty Schmidt-Ciążyński (1818–1889) polski kolekcjoner dzieł sztuki

O Konstantym Schmidcie-Ciążyńskim <br class="br">Źródło: „Czas” nr 76, 3 kwietnia 1885, s. 2, Małopolska Biblioteka Cyfrowa http://mbc.malopolska.pl/publication/20747

„Gdyby ludzie więcej czytali o życiu ptaków, dowiedzieliby się, jak żyć nie martwiąc się zanadto, ciesząc się każdą dobrą chwilą, kiedy życie ciśnie mniej niż zwykle.”

Andrzej Kruszewicz (1959) polski ornitolog, lekarz weterynarii, autor książek

Źródło: wywiad, „Tygodnik Powszechny” nr 12, 21 marca 2010

Francesc Ferrer i Guàrdia Fotografia

„Dzieci moje, mierzcie dobrze! To nie wasza wina! Jestem niewinny. Niech żyje Szkoła Nowoczesna!”

Francesc Ferrer i Guàrdia (1859–1909)

Ostatnie słowa, wypowiedziane przed rozstrzelaniem przez pluton egzekucyjny.
Źródło: Francisco Ferrer: życie i dzieło, Towarzystwo etyczne, Kraków 1911, s. 112.

Władysław Ludwik Anczyc Fotografia

„Warszawo, cudne kreślisz w dziejach naszych karty,
Oby cały kraj duchem twoim był przejęty.”

Władysław Ludwik Anczyc (1823–1883) polski poeta, dramatopisarz, wydawca, tłumacz, działacz ludowy

Źródło: Wstęp do pieśni, w: Władysław Ludwik Anczyc: Życie i pisma http://archive.org/details/ycieipismaopraco02anczuoft, tom II, wyd. Gebethnera i sp., Kraków 1908, s. 78.

Tadeusz Nalepa Fotografia

„dali ci życie
więc w końcu zrób z nim coś
żyj w dzień, żyj w nocy
zanim ktoś powie dość”

Tadeusz Nalepa (1943–2007) polski muzyk rockowy, gitarzysta i wokalista

Słowa: Bohdan Loebl
Jesteś w piekle (Tadeusz Nalepa & Breakout)
Źródło: Żyj chwilą

Dhafer Youssef Fotografia

„Dla mnie nie istnieją bariery między kulturami, ludźmi czy muzyką. Kiedy słucham muzyki elektronicznej, odczuwam ją emocjonalnie, zupełnie tak, jak dźwięki akustyczne.”

Dhafer Youssef (1967)

Źródło: Życie wyobraźni &amp;ndash; fragmenty wywiadu z Dhaferem Youssefem, tunezyjskim muzykiem i wokalistą tworzącym w Europie, afryka.org, 18 grudnia 2007 http://afryka.org/afryka/-ycie-wyobrazni---8211--fragmenty-wywiadu-z-dhaferem-youssefem--tunezyjskim-muzykiem-i-wokalista-tworzacym-w-europie,news/

Robert Gliński Fotografia

„Z pomysłem zrobienia filmu o Katyniu wystąpił osiem lat temu Lew Rywin. (…) Bardzo szybko zdaliśmy sobie sprawę z tego, że największym problemem przy realizacji tej produkcji będzie nie kwestia pieniędzy czy obsady aktorskiej, ale właśnie scenariusza. Taka opowieść musiała się składać z ogromnej ilości szczegółów, a scenarzysta zajmujący się tym tematem powinien posiadać ogromną wiedzę o tragedii, która rozegrała się wiosną 1940 roku. Niestety, na horyzoncie nie pojawił się nikt, kto potrafiłby napisać taki scenariusz. Rywin rozpisał nawet taki wewnętrzny konkurs, to znaczy zaproponował kilku wybranym scenarzystom przedstawienie pomysłu na taki film. Konkurs ten nie przyniósł jakiś rewelacyjnych efektów, a najciekawszym z nich był pomysł zaprezentowany przez Jerzego Janickiego i Andrzeja Mularczyka. Pomysł ten jednak został odrzucony, ponieważ jego wizja miała za bardzo reportażowo-telewizyjny charakter. Wtedy zaproponowałem, żeby scenariusz napisał Cezary Harasimowicz. Czarek zaproponował opowieść bazującą po części na losach swojego dziadka, który był polskim oficerem i tylko cudem nie trafił do obozu. Jego scenariusz przedstawia tragizm kampanii wrześniowej oraz odmalowuje portret głównego bohatera zanim dostał się do Katynia. Najistotniejsza część scenariusza rozgrywa się w obozie w Kozielsku, gdzie przesłuchujący więźniów enkawudzista prowadzi brutalną grę o duszę polskiego oficera, próbując go zwerbować do sowieckiego wywiadu. Stawką tej rozgrywki jest życie Polaka. (…) Scenariusz Czarka został poddany kilku przeróbkom i wreszcie w 1998 Rywin zdecydował, że robimy ten film. Natychmiast rozpoczęliśmy przygotowania. Byliśmy w Rosji, zwiedzaliśmy monastyr w Kozielsku, byliśmy również w Katyniu, żeby zobaczyć, jak wygląda dzisiaj ów złowieszczy las. Spotykaliśmy się również z ludźmi, którzy pamiętają tamte czasy. W czasie tej dokumentacji był z nami również scenograf Jacek Osadowski, który przygotował wstępne projekty dekoracji.(…) Zaczęliśmy angażować aktorów, była już w większości skompletowana ekipa realizacyjna, był harmonogram zdjęć. Według niego zdjęcia miały rozpocząć się we wrześniu 1999 roku. Prowadziliśmy również rozmowy z kaskaderami. Nagle któregoś dnia, to było na wiosnę ubiegłego roku, Rywin zaprosił mnie i Frykowskiego do swojego gabinetu i oświadczył, że nie będziemy robić tego filmu, ponieważ Andrzej Wajda zamierza robić film o Katyniu. Co więcej, Wajda uważa, iż tylko on powinien zrobić taki film, a jeśli tak jest w rzeczywistości, to nie będziemy w stanie zdobyć pieniędzy na tę produkcję, ponieważ sprzeciw Wajdy podparty jego wielkim autorytetem sprawi, że stanie się to bardzo trudne.”

Robert Gliński (1952) polski reżyser

Źródło: Wywiad, 2000 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=1069

Frank Sinatra Fotografia
Wojciech Kuczok Fotografia
Gabriel Laub Fotografia
George Bernard Shaw Fotografia
Ole Nydahl Fotografia
Trummy Young Fotografia
Szimon Peres Fotografia

„Zaczęliśmy jako wątpliwość, a osiągnęliśmy cud. Mało ziemi, niedostatek wody, wrogie otoczenie, żadnych surowców, po prostu nic poza niebezpieczeństwami. Ale jednak ten kraj pokazał, że człowiek może bardziej wzbogacić ziemię, niż ziemia wzbogacić człowieka. Czujemy, że wygrywamy wojny, ale co ważniejsze wygrywamy życie.”

Szimon Peres (1923–2016) izraelski polityk, noblista w dziedzinie pokoju

posłanie z okazji 64. rocznicy niepodległości Izraela. <br class="br">Źródło: Prezydent Peres na Dzień Niepodległości (Jom Haacmaut), izrael.org.il, 25 kwietnia 2012 http://izrael.org.il/news/2220-2012-04-25-11-36-02.html

William McDougall Fotografia
Tatiana Anodina Fotografia

„Brak mojego kobiecego „nacjonalizmu” nie dawał moim kolegom okazji do okazywania mi męskiego szowinizmu. Najważniejsze są profesjonalizm i umiejętność wykorzystania swojej szansy. Jestem człowiekiem pracy zespołowej, sama dobieram współpracowników i do tego raz na całe życie.”

Tatiana Anodina (1939)

Źródło: Tatiana Anodina, generał w spódnicy, polskatimes.pl, 28 maja 2010 http://www.polskatimes.pl/magazyn/262226,tatiana-anodina-general-w-spodnicy,id,t.html#material_2

Zoë Heller Fotografia
Wiktor Szkłowski Fotografia

„Życie to cykl działań – widzimy cel, ale nie zawsze widzimy drogę.”

Wiktor Szkłowski (1893–1984) rosyjski pisarz, literaturoznawca i filmoznawca

Жизнь – это ряд усилий. Мы видим цель, но не всегда видим дорогу. (ros.) <br class="br">Źródło: textik.ru http://textik.ru/citations/author/viktor-borisovich-shklovskij/ (ros.)

Johann Heinrich Pestalozzi Fotografia

„Życie wychowuje.”

Johann Heinrich Pestalozzi (1746–1827) szwajcarski pedagog i pisarz

Das Leben bildet. (niem.)
Źródło: Łabędzi śpiew

Jacek Petrycki Fotografia
Grzegorz Kajdanowicz Fotografia
Maxime Chattam Fotografia

„Życie nie jest za darmo – narodziny stanowią pierwszy rachunek, należy zatem płacić wszystkie następne, aby odsunąć jak najdalej ostateczny koniec.”

Maxime Chattam (1976) francuski pisarz powieści kryminalnych

W ciemnościach strachu
Źródło: rozdział 4

Adam Łomnicki Fotografia
Antoni Słonimski Fotografia

„Jak dotąd człowiek miał jedno ostateczne prawo. Mógł umrzeć za swoje przekonania. GPU pokazała światu, że i to prawo można oskarżonym odebrać. 16 ludzi potrafiono zmusić do samoupodlenia i odebrać im nie tylko życie, ale i godność ludzką.”

Antoni Słonimski (1895–1976) polski poeta, felietonista, dramatopisarz, satyryk, krytyk teatralny i działacz społeczny

Kroniki tygodniowe <br class="br">Źródło: Bolszewickie opętanie, 6 września 1936 http://wyborcza.pl/magazyn/1,124059,20635742,slonimski-ciagle-pisze-o-nas-czyli-czy-chcemy-wychowac-pokolenie.html

Nadieżda Krupska Fotografia