Cytaty na temat pot
strona 5

„Większość ludzi uważa, że prawdziwa miłość przychodzi w wieku 18 lat, potem ślub i „żyli długo i szczęśliwie”. Co za bzdura! Znam wiele osób, które zakochały się dość późno i są bardzo szczęśliwe. Liczy się każda wspólnie spędzona chwila. Obojętne, czy trwa kilka tygodni, czy kilkadziesiąt lat.”

Cameron Diaz (1972) amerykańska aktorka filmowa

Źródło: Warto jest być zdrową egoistką, „To i Owo” nr 29, 2010, s. 5.

O miłości, O ludziach, O ślubie, O wieku

„Przeniknąłem (pół żartem, pół serio) wszystkie święte imiona (których jest wiele
i ciągle się mnożą):
losowo wymieniam tu, dla ciebie, St. Peter Memoriał, który wyrósł (to oczywiste, zbyt oczywiste, bardzo prawdziwe), koło Kafarnaum (czy jak tam się to pisze i wymawia), wśród wykopalisk świeckich i uświęconych (VIA MARIS, MILESTONE, jak grzmi słup graniczny, naszpikowany napisami bez miary i bez normy), over the house of St. Peter:
błąkałem się wraz z bezładną
wycieczkową bandą (nie wyłączając maleńkiej pani z Argentyny), wśród tysięcznych ladies and gentelmen, dostarczanych gratis przez pilnego pilota: (dodaj, w wersji palestyńskiej, Piotrosza, poddanego dogłębnej degustacji, z pewnym docentem z Pisy i innymi ludźmi, na plaży w Tyberiadzie, przed wycieczką statkiem, kiedy ogłuszające tango eksplodowało ekspresyjnie niewyczerpanym potpourrie):
potem, wobec kaprysu pewnego Caprice (to znaczy gallery, która jest jewellery i diament factory, z salą kinową do pokazów), burdel z nieprawdopodobnym zwrotem VAT-u (czy TVA), wkurwiając mnie; pozbawił cię dwóch pereł: to twoje kamienie zodiakalne, znaczą „health, wealth and long life” (horoskop się nie zmienia), ze zniżką 15%:
co do przenikania, jednakże, to w świątyni Afrodyty Hadriana (niesłusznie dziś uznanej za grobowiec świętego), pochylony tanatofil, płaszcząc się, zanurzyłem chciwie moją dłoń, drążącą i nagą, pod niezwykłym ołtarzem, w małą mroźną otchłań warg sromowych prawdy (…).”

Edoardo Sanguineti (1930–2010)

Źródło: Konkluzja, tłum. Monika Woźniak

„Historia Sinobrodego była moją wieloletnią obsesją. Kiedy byłam małą dziewczynką, bałam się tej baśni. Moja starsza siostra płakała ze strachu, kiedy czytałam ją głośno, byłam młodsza i mniejsza, ale dużo bardziej odważna! Dopiero kiedy zaczęłam dorastać, zdałam sobie sprawę, że to opowieść, poprzez którą uczy się dziewczynkę kochania mężczyzny, który ją potem zabija. Baśń o Sinobrodym jest zresztą oparta na prawdziwej historii. Wierzy się, że wiele dzieci zostało porwanych i zamordowanych przez Gillesa de Rais, stronnika Joanny D’Arc.”

Catherine Breillat (1948) francuska pisarka, scenarzystka, reżyserka i aktorka

Źródło: wywiad, 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=69002

O dzieciach, O strachu, O historii, O siostrze

„Według mnie najpierw trzeba namalować obraz, a potem wyniknie z tego jakaś anegdota. Nie znoszę literackich podtekstów, nachalnych historyjek. Pod tym względem dla mnie mistrzem był Goya: przede wszystkim to jest przepiękne malarstwo, a potem można wypatrywać, co tam jest przedstawione.”

Jerzy Piotrowicz (1943–1999)

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_piotrowicz_jerzy

O malarstwie, Obraz

„Co czyni świat tak niemiłym, to najpierw łajdaki, a potem porządni ludzie; aby całość była znośna, trzeba by wytępić jednych, a przerobić drugich; zniszczyć piekło, a przeobrazić niebo.”

Sébastien-Roch Nicolas de Chamfort (1741–1794)

Charaktery i anegdoty

O ludziach, O świecie, O piekle

„Paliłyście coś? – spytał potem Gordon.
– Nie, kretynie – zaatakowała go Leslie. – Chciałyśmy sobie tylko w spokoju pogadać.
– Poszłyście na wagary, bo chciałyście sobie pogadać?! – Gordon stuknął się w głowę.”

Kerstin Gier Trylogia czasu

O rany! Dziewczyny!
Trylogia czasu, Czerwień rubinu

O dziewczynach

„Nauczyłem się, że w kraju, w którym ktoś panuje miłościwie, nie należy przesadzać z humorem. Potem stwierdziłem jeszcze, że poza jedzeniem i ziewaniem w ogóle nie należy zbyt często otwierać ust, ani do płaczu, ani do śmiechu. Kiedy na koniec zrozumiałem, że lepiej jest być młotkiem niż gwoździem – wstąpiłem do policji.”

Waldemar Łysiak (1944) polski pisarz i publicysta

Flet z Mandragory

O jedzeniu, O śmiechu

„(…) jeśli w trakcie koncerto-warsztatu dzieci wraz z rodzicami aktywnie uczestniczą w zaproponowanych aktywnościach, a w miarę rozwoju koncertu obserwowanie odwagi improwizacji u najmłodszych. Podczas dźwiękowych placów zabaw po prostu jestem. Śpiewam, liczę, wciągam towarzystwo w śpiewanie i liczenie, a potem się przyglądam, jak rozkwita improwizacja i trzymam mikrofon, żeby rodzice i inni uczestnicy koncertu słyszeli, jak mali improwizatorzy kombinują i jak wielka jest ich wyobraźnia.”

Monika Wierzbicka (1970)

o terenNowy. kids. Źródło: Ewa Świerżewska, Spróbowałam i pozostaję w terenNowy.kids – rozmowa z Moniką Wierzbicką, aktorką i śpiewaczką http://qlturka.pl/2015/12/03/sprobowalam-i-pozostaje-w-terennowy-kids-rozmowa-z-monika-wierzbicka-aktorka-i-spiewaczka/, qlturka.pl, 27 września 2012

O dzieciach, O muzyce, O rodzicach, O śpiewie

„Nie widziałem tego serialu w telewizji, byłem wtedy na wakacjach. Poprosiłem producenta, aby udostępnił mi płytę, ponieważ jak zobaczyłem komentarze w internecie, to aż mnie głowa rozbolała. Obejrzałem to i doszedłem do wniosków, że słusznie nie pozostawiono na tym suchej nitki. Było to źle zrobione, źle oświetlone, niedbale zmontowane, brzydka muzyka. Byłem tym bardzo zasmucony, ponieważ zawsze kiedy wchodzę w jakiś projekt, bardzo w niego ufam i siódme poty wylewam. Orałem od rana do nocy i jest mi tym bardziej przykro, że ta praca na nic się zdała.”

Tomasz Sapryk (1966) aktor polski

o serialu Dylematu 5. Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=43970

O muzyce, O wakacjach

„Eric ujrzał, rozpostartą wokół niego jak jakieś pseudośrodowisko, parodię swojego uszkodzonego systemu nerwowego; rzesze kanałów były wyraźnie zniszczone, zrobiły się atramentowe w miejscach, gdzie przetoczył się przez Erica narkotyk i zostawił swój posępny ślad. Bezgłośny ptak, padlinożerca burzy, usiadł Ericowi na piersi, kracząc w ciszy, która pozostała po oddalających się wiatrach. Nie odleciał i Eric czuł, że cuchnące szpony zagłębiają się w płuca, w klatkę piersiową, potem w jamę brzuszną. Nic w nim nie pozostało nie dotknięte; wszystko było zniekształcone i nawet antidotum tego nie powstrzymało. Do końca życia nie odzyska pierwotnej czystości ciała.”

Philip Kindred Dick (1928–1982) amerykański pisarz

Teraz czekaj na zeszły rok (1963)

O ptakach

„Wykazano bezpośrednio z pomocą polskich źródeł, jak polska propaganda za „dostępem do morza” okazywała w czasie wojny światowej jedynie w grupie emigrantów Romana Dmowskiego usilne dążenie zdobycia Gdańska. Dmowski spróbował także potem, po zawieszeniu broni, przez „przejazd” wojsk polskich dostać Gdańsk gwałtem do rąk i wytworzyć przez to fakt dokonany. Podczas gdy „rzeczoznawcy” w Paryżu sekundowali mu przy przygotowaniu układu i pełne osiągnięcie celu wydawało się być bliskiem, Niemcy po raz pierwszy w tych ponurych dniach wypowiedziały veto przeciw żądaniu przewozu wojsk.”

Roman Dmowski (1864–1939) polski polityk

Źródło: Erwin Höltze podaje w „Historische Zeitschrift” (B. 153.H.1. 1935.s. 210) referat z własnej pracy Die Freie Stadt Danzig, Stuttgart 1935.

O wojnie, O czasie, O pomocy

„Czasem najgorsze rzeczy, jakie nas spotykają, okazują się potem błogosławieństwem. Po prostu nie widzimy tego w danym momencie. Pewnego dnia możesz spojrzeć wstecz i to odczuć. Z drugiej jednak strony, pewnego dnia możesz spojrzeć wstecz i uznać, że tym razem twoje życie naprawdę się rozpieprzyło.”

Danielle Steel (1947) pisarka amerykańska

Bungalow numer 2 (2008)

O życiu, O czasie

„O, Boże, dlaczego tak jest? Dlaczego, ilekroć śni mi się ojczyzna, dręczą mnie jakieś koszmary, co skłania mnie do ucieczki, i budzę się zlany potem?”

Władimir Wojnowicz książka Moskwa 2042

Moskwa 2042
Źródło: s. 143

O Bogu, O ojczyźnie

„Wtedy pomyślała, że mimo całej niepojętości życia, my, prawdopodobnie, przechodzimy przez nie pragnąc jedynie powrotu do piekła, które nas zrodziło, i zamieszkania w nim u boku kogoś, kto kiedyś z tego piekła nas wybawił. Próbowała odpowiedzieć sobie na pytanie, skąd płynie ta absurdalna wierność rzeczom potwornym, ale pojęła, że nie ma na to odpowiedzi. Rozumiała tylko, że nic nie jest silniejsze od tego instynktu, który każe nam wracać w miejsce, gdzie zadano nam ból, i powielać tę chwilę przez całe lata. Z tą jedną myślą, że ktoś, kto uratował nas raz, może potem zrobić to na zawsze. W nie kończącym się piekle, takim samym jak tamto, z którego przychodzimy. Lecz nagle miłosiernym. I bez krwi.”

Alessandro Baricco (1958) włoski pisarz

Bez krwi

O bólu, O myślach, O piekle, O zamieszkaniu

„A potem świat znowu zaczął istnieć, ale istniał zupełnie inaczej.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

Ostatnie życzenie

O świecie

„Najpierw rezygnujesz z drobiazgów, potem z większych rzeczy, a w końcu z wszystkiego. Śmiejesz się coraz ciszej, aż wreszcie zupełnie przestajesz się śmiać. Twój uśmiech przygasa, aż staje się tylko imitacją radości, czymś nakładanym jak makijaż.”

Harlan Coben (1962) amerykański pisarz

Cykl z Myronem Bolitarem, Obiecaj mi (2006)
Źródło: rozdział 40

O uśmiechu

„Często mam wrażenie, że ludzie są najbardziej stadnym ze wszystkich zwierząt. Jeżeli rzucisz na przykład kilka — kilkanaście jednostek na względnie pusty obszar, już po chwili zaczną się przyciągać jak magnesy, zbierać w jedną kupkę, początkowo szeleszczącą od czasu do czasu wyrzucanymi plotkami, a potem bulgoczącą emocjami kipiącymi w pochwałach lub kłótniach albo nawet współfałszującą jakiś przebój nadawany akurat w radio.”

Dorota Dziedzic-Chojnacka (1977) poetka polska

Płotki

O ludziach, O wrażeniach, O czasie, O zwierzętach

„Moje inne przygody miłosne miały tylko przejściowy charakter i generalnie były z ładnymi tancerkami królewskiego zespołu baletowego, które lubiły moje towarzystwo, oficerów naszej armii czy bogatych mandarynów. I wszystkie znalazły sobie potem odpowiednich mężów.”

Norodom Sihanouk (1922–2012) król Kambodży

Źródło: Tadeusz Pasierbiński, Monarchie świata. Poczet rodów królewskich i książęcych, wyd. Iskry, Warszawa, 2002, ISBN 83-207-1705-1, s. 434

O charakterze

„Najpierw uśmiechy, potem kłamstwa. Dopiero potem kule.”

Stephen King (1947) pisarz amerykański

First come smiles, then comes lies. Last is gunfire. (ang.)
Postać: Roland Deschain z Gilead
Mroczna wieża
Źródło: tom IV i V

O kłamstwie, O uśmiechu

„Paul Bernardo: Obciągniesz mi?
Karla Homolka: Tak
Paul Bernardo: Ssij jej piersi. No, już. Ssij!
Karla Homolka: Proszę cię, pospiesz się.
Paul Bernardo: [mówi coś niewyraźnie, a potem] Nie robisz tego.
Karla Homolka: Robię
[Po chwili]
Paul Bernardo: Rób to. Liż jej cipkę. Liż ją. No, wyliż ją.
Karla Homolka: Robię to.
Paul Bernardo: Włóż palec do środka.
Karla Homolka: Nie, nie mogę.”

Paul Bernardo (1964) kanadyjski seryjny morderca

nagranie z gwałtu, jakiego dokonali na Tammy Homolce (siostrze Karli).
Źródło: Shelley Klein, Największe zbrodniarki w historii, wyd. Muza SA, Warszawa, 2006, ISBN 83-7319-854-7, tłum. Barbara Gutowska-Nowak, s. 185.

O historii

„Nie bardzo sobie wyobrażam, jak można, mając dzieci, codziennie wychodzić z domu o szóstej wieczór i wracać o jedenastej. Poza tym jestem zdemoralizowana pracą dla kina – film robi się raz, a potem on już na nas przez całe życie pracuje. W teatrze zaś za każdym razem odtwarza się od nowa to samo. Takie wielokrotne powtarzanie byłoby dla mnie chyba zbyt monotonne.”

Beata Tyszkiewicz (1938) aktorka polska

o tym, dlaczego nie gra w teatrze.
Źródło: „Film” nr 12/1996

O życiu, O dzieciach, O domu, O grach

„Lubiłem jej obecność, szczególnie na pierwszych dwóch randkach. Potem zadzwoniła i powiedziała, że i owszem, jestem w jej typie ale nasz związek nie ma przyszłości. Powodem jest mój trudny charakter. Wyjechała. Jestem teraz sam, znaczy wpadłem w złe towarzystwo.”

Marek Konecki (1949)

Kalendarium kpin

O charakterze, O przyszłości

„Zwykle najpierw formułowałam problem, któremu można poświęcić film dokumentalny, potem (…) szukałam miejsca i ludzi, poprzez których można było ten problem przekazać.”

Irena Kamieńska (1928–2016) polska reżyserka i scenarzystka filmowa

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_kamienska_irena

O ludziach, O problemach

„Uścisnęli sobie dłonie. Egzorcysta postawił na stół flaszkę śliwowicy. Wypili, zakąsili, chlapnęli na drugą nogę bo po pierwszym się przecież nie zakąsza… Potem wypili trzeciego, bo Boh trojcu lubit, potem czwartego bo chata ma cztery kąty a koń cztery kopyta. Potem po piątym, bo ręka ma pięć palców, a czołg czterech pancernych i psa, potem po szóstym, bo tydzień dawniej miał sześć dni roboczych, potem po siódmym, bo jednak siedem dni w tygodniu było, a skarb zawsze leży siedem kroków od miejsca, w którym się go szuka…”

Andrzej Pilipiuk książka Zagadka Kuby Rozpruwacza

Cykl Kroniki Jakuba Wędrowycza, Zagadka Kuby Rozpruwacza
Źródło: Wigilijna rogrywka

Koń

„Czy wybrałbym życie na Ziemi, mając świadomość, że zostanę nagle od niego oderwany, może w samym środku najszczęśliwszych chwil? Czy też już w punkcie wyjścia podziękowałbym za uczestnictwo w tej bezsensownej zabawie w „dawanie i odbieranie”? Bo przychodzimy na świat tylko raz. Zostajemy wpuszczeni w tę wielką baśń. A potem… Pstryk i skończona bajka!”

Jostein Gaarder książka Dziewczyna z pomarańczami

Dziewczyna z pomarańczami

O życiu, O świecie, O bajkach

„[Hollywood] to wspaniałe miejsce. Kocham tu być. Ameryka była dla mnie bardzo łaskawa. Ale ci faceci przychodzą na plan i mówią: „Tony, widzieliśmy film. Płakaliśmy rzewnymi łzami. Był wspaniały.” Potem film wchodzi na ekrany i robi klapę. A oni nawet nie zauważą cię na ulicy.”

Anthony Hopkins (1937) aktor brytyjski

Źródło: Sean Macaulay, Tony i demony, „The Daily Telegraph”, tłum. „Forum”, 26 kwietnia 2011.

O płaczu, Kochać się, Łza

„Najpierw (…) krytykom chodziło o wprowadzenie nazwisk debiutantów na scenę krytycznoliteracką i określenie ich dokonań w perspektywie tradycji i nowatorstwa. Towarzyszyła temu prowizoryczna, powoływana na chwilę terminologia oraz spory o istotę przełomu. (…) Potem mocniej do głosu doszły rozpoznania dotyczące ogólnego stanu kultury, a zwłaszcza popkultury, mass mediów i ekonomicznych uwarunkowań 2 sztuki.”

Anna Kałuża (1977) polska krytyczka literacka

Źródło: Autonomie, autonomie…, „Dekada Literacka” 2008, nr 2-3 (228–229)

„Jej narzeczony był ogromnym mężczyzną – taki miś olbrzymiego wzrostu, barczysty i potężny, ale odnoszący się do niej z ogromną subtelnością. Tę delikatną dziewczynę gorąco pokochał. Kiedyś stali oboje razem. Zaczęło się bombardowanie. Ona się wyrwała, zaczęła uciekać i została trafiona – na jego oczach. Jakiś podmuch zdarł z niej całe ubranie. W szpitalu na Mokotowskiej w kostnicy, wśród kilkunastu trupów, zobaczyłyśmy jej ciało. Leżała tylko w białej koszulce, całej we krwi. To było wzruszające i wstrząsające. Jej narzeczony chciał koniecznie zrobić dla niej trumnę. Trumien już od dawna nie było, większość wydobytych spod gruzów zwłok po prostu zakopywano w ziemi. Ale on zdobył jakieś deski, zbił proste pudło i gdzieś za ulicą Wiejską mieliśmy ją pochować. Trzeba było iść dość daleko, przejść przez cały Plac Trzech Krzyży, w okolicy Instytutu Głuchoniemych. (Wtedy to zobaczyłam zniszczoną moją szkołę Królowej Jadwigi). Narzeczony Wandzi sam wykopał grób, złożył ją do „trumny”, szlochał jak dziecko, a jego łzy padały na ciało Wandzi. Ponieważ co chwilę był nalot, chcieliśmy jak najszybciej zakończyć ten pogrzeb. Tymczasem on ukląkł, złożył całe dłonie jak przy pacierzu i modlił się serdecznie. Wandzia leżała słodko uśmiechnięta, spokojna, uroczo dziecinna, drobniutka w tej swojej koszulce, prawie naga, calutka we krwi. Była jak polski sztandar: biała koszulka i czerwona krew… Nie było księdza, więc my prowadziłyśmy modlitwy – jej narzeczony modlitwę. Potem nakrył swą skrzynkę jakąś deską, rzuciliśmy troszkę ziemi, on sam grób zakopał, usypał kopczyk i postawił krzyż, który wystrugał z odpowiadał. Gdy skończyłyśmy się modlić, on jeszcze zaczął „Pod Twoją obronę” i gdy łkającym głosem mówił, wszyscy płakaliśmy i tak łkając kończyliśmy patyków. Było coś wstrząsającego w żałobie tego olbrzymiego mężczyzny. A myśmy stały, jak zawsze zdumione, że jeszcze żyjemy. Inni odchodzą, a my zostajemy, nawet żadna z nas nie jest ranna.”

Maria Okońska (1920–2013)

Źródło: Maria Okońska Wspomnienie z Powstania Warszawskiego, op. cit., s. 124–125.

O dzieciach, O wspomnieniach, O płaczu, O łzach

„Żeby otworzyć swobodnie swe okno na najpiękniejsze krajobrazy świata i inne, rozprowadź szerokim pędzlem, miejscami cieniej, miejscami grubiej, czarny gwasz na karcie białego papieru, nakrywając zaraz potem drugą kartą i naciskając umiarkowanie dłonią. Podnieś, nie spiesząc się, za brzeg górny kartę wierzchnią, tak jak to się robi z odbijankami, powtarzaj przykładanie i odrywanie aż prawie do zupełnego wyschnięcia. To, co otrzymasz, będzie może starym, paranoidalnym murem Vinciego, ale za to doprowadzonym do doskonałości. Wystarczy, dajmy na to, zatytułować otrzymany obraz stosownie do tego, czego się w nim, odczekawszy chwilę dopatrzysz, żeby być pewnym, że wypowiedziałeś się w sposób najbardziej osobisty i najsłuszniejszy.”

André Breton (1896–1966) francuski pisarz

Źródło: D’une decalcomanie sans objet préconçu, „Minotaure” nr 8, 1936, tłum. M. Porębski.

Obraz

„Cywilizacja zaczyna się od tego, co najistotniejsze. Jest ona najpierw w człowieku ślepym pragnieniem ciepła. Potem człowiek, błądząc, odnajduje drogę prowadzącą do ognia.”

Antoine de Saint-Exupéry (1900–1944) francuski pisarz i poeta, lotnik

List do zakładnika

„Umiemy wyliczyć winy innych ludzi wobec nas, ale naszych win wobec innych na ogół nie widzimy. O belce we własnym oku będziemy mówili potem lub nigdy. Najpierw wolimy zająć się pyłkiem w oku bliźniego.”

Stefan Wyszyński (1901–1981) polski duchowny katolicki, prymas

O ludziach

„Moja autobiografia z pewnością zawierałaby wiele wątków. Pojawia się pytanie, czy łatwo byłoby mi napisać o życiu, miłości i rozstaniu z Jerzym Kawalerowiczem? Myślę, że tak. Choćby dlatego, że to było piękne uczucie, które potem przerodziło się w przyjaźń. Mamy dwójkę wspaniałych dzieci. Jerzy do końca pozostał bliskim mi człowiekiem, bo oboje mieliśmy świadomość, że spędziliśmy ze sobą kawał życia.”

Lucyna Winnicka (1928–2013) polska aktorka i dziennikarka

Źródło: Jan Bończa-Szabłowski, Lucyna Winnicka w poczekalni nieba, „Rzeczpospolita”, 23 stycznia 2013 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/154618.html

O przyjaźni, O dzieciach, O emocjach, O myślach

„Chciałbym unikać grania postaci podobnych do siebie charakterem. Zawsze próbuję znaleźć wyraźne cechy, aby role te różniły się od siebie. Prawdziwy dla mnie komplement jest wtedy, kiedy ktoś mnie potem nie rozpoznaje. Po to jestem aktorem, aby wcielać się w różne osobowości. Zmieniać się także zewnętrznie.”

Antoni Pawlicki (1983) aktor polski

Źródło: Musiałem zagrać „kibola”. Rozmowa z Antonim Pawlickim, stopklatka.pl http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=51022

O charakterze, O osobowości

„Co za ironia, że od najmłodszych lat próbujesz się za wszelką cenę upodobnić do innych. A potem, gdy masz trzydziestkę, wszystko, czego chcesz, to w jakiś sposób się wyróżnić.”

Sarah Jessica Parker (1965) aktorka amerykańska

Źródło: kobieta.pl http://www.kobieta.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/artykul/sarah-jessica-parker/

O kobietach

„Przeliteruj Z. K., potem napisz do matki.
Jesteś kot, to z pewnością trafisz do izolatki.”

Chada (1978–2018) polski raper

Źródło: Od apelu do apelu na albumie WGW

O kotach, O matce

„Pragnienie, by zabić, zawsze odzywało się w taki sam sposób, on zaś niezmiennie wierzył, że jadąc długą autostradą, wreszcie zdobędzie nad tym kontrolę, okiełzna, tak jak jego dziadek poskramiał muskularne źrebaki na równinach rancza w Arizonie, gdzie Jonah jako nastoletni chłopiec spędził kilka lat. Jego psychopatologia miała bardzo podstępną konstrukcję, każąc mu wierzyć, że jest od niej potężniejszy, że tkwiąca w nim dobroć jest w stanie pokonać zło. Wierzył w to nawet teraz, choć za sobą w pobliżu autostrady pozostawił łącznie siedemnaście ciał.(…) Rzucił okiem na neonowy zegar wbudowany w deskę rozdzielczą, 3.20, i przypomniał sobie zdanie z Fitzgeralda:
Kiedy dusza tonie w prawdziwie ciemnej nocy, zawsze jest trzecia nad ranem.
Ten wers pochodził z krótkiego opowiadania Crack-up, „Załamanie”. Tytuł bardzo nawiązywał do tego, co się z nim działo – maleńkie szczeliny w mechanizmach obronnych jego psychiki rozgałęziały się, przechodziły w większe rozszczepy, łączyły się w ziejącą czarną dziurę, która go wchłaniała, potem zaś wypuszczała już jako potwora.”

Keith Ablow (1961) amerykański psychiatra i pisarz

Psychopata

O duszy, O złu

„Ostatniego wieczora przed powrotem siedziałem na balkonie w pokoju hotelowym, spoglądałem na wzgórza Hollywood i przyszła mi na myśl ta fraza – „żegnajcie wzgórza Hollywood”. Chwilę potem miałem już w głowie melodię, a cały tekst napisałem w 5 minut. To niesamowite, że niektóre piosenki powstają tak niespodziewanie!”

Samu Haber (1976)

o powstawaniu piosenki Hollywood Hills.

O pokoju, O myślach, O myśleniu

„Uczeń spytał Hejasi:
– Chciałbym wiedzieć, co jest najśmieszniejsze w ludziach.
Hejasi odpowiedział:
– Zawsze myślą na odwrót: spieszy im się do dorosłości, a potem wzdychają za utraconym dzieciństwem. Tracą zdrowie, by zdobyć pieniądze, potem tracą pieniądze, by odzyskać zdrowie.
Z troską myślą o przyszłości, zapominając o chwili obecnej, i w ten sposób nie przeżywają ani teraźniejszości, ani przyszłości.
Żyją, jakby nigdy nie mieli umrzeć, a umierają, jakby nigdy nie żyli.”

Paulo Coelho (1947) pisarz brazylijski

A disciple asked Hejasi: – I want to know what is the most funny thing about human beings. Hejasi said: – That they always think crooked: they’re in a hurry to grow, then lament their lost childhood, and soon loose the money they need to keep their health. "They are so anxious about the future, that they neglect the present, and thus live in neither the present nor the future." "They live as if they were never going to die, and die as if they had never lived." (ang.) Źródło: That which is funny about man http://paulocoelhoblog.com/2008/08/27/that-which-is-funny-about-man/, Paulo Coelho’s Blog, 27 sierpnia 2008

O pieniądzach, O zdrowiu, O myślach, O przyszłości

„Pamiętam jak jednego dnia wróciłam z przedszkola… powiedziano mi, że to przedszkole. Potem dowiedziałam się, że pracowałam w fabryce przez dwa lata… Zawsze nad tym myślałam, było tam bardzo gorąco i wszyscy byli starsi ode mnie, ale skąd miałam wiedzieć?”

Ellen DeGeneres (1958) amerykańska aktorka komediowa, scenarzystka

Źródło: One Night Stand Up, 1989

O myślach, O myśleniu

„Opuściłem kraj w 1989, bojąc się rewolucji. Studiowałem w filmówce w Ameryce. Potem wróciłem. I kraj się zmienił. Nie mogłem w to uwierzyć. Myślę, że ludzie z Europy Wschodniej to rozumieją lepiej od Amerykanów. Wy też coś takiego przeżyliście. Ten polityczny przewrót jest częścią naszych osobowości.”

Gavin Hood (1963)

Źródło: Łukasz Figielski, Rozmowa z Gavinem Hoodem reżyserem filmu „W pustyni i w puszczy”, Stopklatka.pl, 22 marca 2001 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=2893

O ludziach, O myślach, O osobowości, O myśleniu

„Na pewno nie można powiedzieć, że istnieje jeden właściwy sposób realizowania filmów, a każdy inny sposób jest niewłaściwy i błędny. Wszystko zależy od specyfiki danego filmu i jeśli ktoś ma wizję, którą potrafi potem zrealizować, to bardzo dobrze, chyba właśnie o to chodzi.”

Yōjirō Takita (1955)

Źródło: Wywiad, 22 stycznia 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=62501

„Nie wiem, czy powinnam o tym mówić, bo koleżanka może nie będzie z tego zadowolona… Ale bardzo często ludzie mnie szalenie fetują, a potem mówią: „Pani Janowska, prawda?””

Barbara Horawianka (1930) aktorka polska

Źródło: Barbara Horawianka – Aktorstwo – miłość bez wzajemności http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/806/Barbara-Horawianka-Aktorstwo-mio-bez-wzajemnoci.html

O miłości, O ludziach, O prawdzie

„Boli mnie też to, że przeciętny młody Polak w szkole podstawowej czy w gimnazjum, a potem w liceum nie jest w stanie ze względów finansowych zobaczyć Krakowa.”

Michał Rożek (1946–2015) historyk sztuki, znawca Krakowa

Źródło: Rita Pagacz-Moczarska, NIE LUBIĘ TRACIĆ CZASU… Rozmowa z historykiem kultury i sztuki prof. Michałem Rożkiem, „Alma Mater”, nr 100, luty 2008, s. 89.

O czasie

„Testament to dobra rzecz, dobra rzecz. Nie orzesz, nie siejesz, zadzwonili po nieboszczyku i wdziewasz jego pot, głód, grzechy lub cnoty, ani Bóg zapłać nie powiedziawszy. O! testament to ładna rzecz.”

Józef Ignacy Kraszewski (1812–1887) pisarz polski

wzgardzona spadkobierczyni do bohatera
Złoty Jasieńko

O głodzie, O Bogu

„Jeżeli ktoś chce należycie dokonać trudnego i skomplikowanego czynu, powinien naprzód ustalić sobie cel, który chce osiągnąć, potem zaś, uznawszy go za pożądany zapomnieć o nim całkowicie i skoncentrować się wyłącznie na środkach.”

John Steinbeck książka Na wschód od Edenu

Na wschód od Edenu

„Mówię do wszystkich, dopiero potem okazuje się, kto to usłyszy.”

Julia Szychowiak (1986)

Źródło: Roman Honet, Mówię do wszystkich http://www.biuroliterackie.pl/przystan/czytaj.php?site=100&co=txt_3140

O czytaniu

„Panowie Kulczyk i Krauze, z tego co wiem, mieli już jakiś majątek w PRL i tylko nim potem obracali, inwestowali. Ale taki Piskorski, Olechowski z Platformy nie mieli nic, golasy całkowite byli, a dzisiaj mają wielkie majątki. Oni się będą musieli wytłumaczyć.”

Andrzej Lepper (1954–2011) polski polityk

Źródło: tygodnik „Nie” nr 14/2004

„Mówiąc o cierpieniu towarzyszącym poecie warto powołać się na „Notatkę o klęsce” Mariana Stali, w której można przeczytać, że: „wybierając literaturę ryzykujemy trzy spotkania z klęską. Najpierw jest ryzyko artystycznego niespełnienia (i niedocenienia przez odbiorców), potem – ryzyko cierpienia, jakie towarzyszy kreacji, wreszcie ryzyko zetknięcia się ze złem i bólem tkwiącym w świecie.””

Krzysztof Niewrzęda (1964) polski prozaik, poeta i eseista

I taka jest odpowiedź na pytanie: czy cierpienie zawsze towarzyszy poecie?
Źródło: Najwięcej miejsca trzeba zostawić dla ciszy – rozmowa Marleny Cieślik w „Poezja światłem i mrokiem w rozgrywkach o życie” (UŚ, 2005)

O życiu, O literaturze, O cierpieniu, Pytanie

„… Zamiast kontrolować resort, Kiszczak zajmował się demokratyzacją państwa. to nie jest robota dla ministra spraw wewnętrznych (…). Potem przyszły rozmowy z opozycją. Magdalenka i Okrągły Stół, gdzie Kiszczak był gospodarzem.(…). Bo gdy tak siedzieli przy Okrągłym Stole, to ci z tamtej strony myśleli sobie: „co on tam o mnie wie, co ma w mojej teczce?””

Franciszek Szlachcic (1920–1990) działacz państwowy i partyjny w okresie PRL

A on też wiedział, kto jest kto, i to musiało ciążyć.
Źródło: Jerzy Sławomir Mac – „Przesłuchanie supergliny”

O myślach, O myśleniu

„Wiem, że świat wirtualny jest coraz szerszy, dynamiczniejszy i modniejszy, ale ja wychowałem się na analogach, kasetach a potem sidikach i… już mi tak zostanie… chociaż mp3 też słucham, ale nie klasyki, bo brakuje mi górki i dołu.”

Michał Jelonek (1971)

Źródło: Artur Kasprzyk, „Trzeba mocno angażować kły i pazury żeby się udało.” – wywiad z Jelonkiem, fabrykazespolow.pl, 24 czerwca 2012 http://www.fabrykazespolow.pl/wywiad/item/287-trzeba-mocno-angazowac-kly-i-pazury-zeby-sie-udalo-wywiad-z-jelonkiem

O świecie

„Jednak także uczniom swoim daje radę, żeby pierwociny ze stworzeń Jego składali Bogu w ofierze nie jako sam tego potrzebował, lecz żeby oni nie byli bezowocni i niewdzięczni. Wziął więc chleb, który jest ze stworzenia i dzięki czynił mówiąc: To jest Ciało moje. Podobnie o kielichu, który pochodzi z tego samego stworzenia, co i my, oświadczył, że to jest Jego Krew, i ustanowił nową ofiarę Nowego Testamentu. Kościół otrzymawszy tę ofiarę od apostołów, składa ją na całym świecie Bogu, który nam daje żywność, jako pierwociny, ze swych darów w Nowym Testamencie. O tym tak przepowiadał Malachiasz: Nie mam chęci do was i daru z waszej ręki nie przyjmę. Bo od wschodu słońca aż do zachodu wielkie jest imię moje między narody, a na każdym miejscu poświęcają mi i ofiarują ofiarę czystą, bo wielkie jest imię Moje między narody, mówi Pan Bóg zastępów. Znaczy to oczywiście, że najpierw lud przestanie składać ofiary, ale potem na każdym miejscu będzie składana ofiara Bogu, i to czysta, i że imię Jego będzie wysławiane wśród narodów.”

Ireneusz z Lyonu (130–202) pisarz chrześcijański, święty Kościoła katolickiego

Źródło: Przeciwko herezjom, IV, 17, 5.

O Bogu, O ludziach

„Denerwuje mnie, że wszyscy tak strasznie chcą mnie wydać za mąż! Nie weźmiemy tego ślubu, choćby dlatego, że czujemy ogromną presję. W tym katolickim kraju ważne są tylko rytuały, za którymi często nic kompletnie nie stoi. Rodziny ze sobą latami nie rozmawiają, kłócą się, a nawet nienawidzą, ale do ślubnej fotografii staną uśmiechnięci, chociaż potem obgadują swoich bliskich.”

Joanna Koroniewska (1978) polska aktorka

Źródło: „Gala” http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/artykul/joanna-koroniewska-drapiezna-i-niebezpieczna.html

O ślubie

„Zniszczenie kolonialnego świata nie oznacza, że potem granice mają zostać zlikwidowane, a linie komunikacyjne pomiędzy dwoma światami: kolonizatorów i skolonizowanych ponownie ustanowione. Destrukcja kolonialnego świata nie jest niczym innym, niż tylko fizyczną likwidacją jednego z tych światów, jego pogrzebaniem głęboko w ziemi lub wydaleniem poza granice kraju”

Frantz Fanon (1925–1961) lekarz psychiatra, pisarz i działacz polityczny

Źródło: Adam W. Jelonek, Korzenie intelektualne i ideologiczne ruchu Czerwonych Khmerów http://web.archive.org/20110513221656/trzeciswiat.wordpress.com/2011/04/29/korzenie-intelektualne-i-ideologiczne-ruchu-czerwonych-khmerow/

O świecie

„Po wieczerzy wdowa wydobywała księgę i uczyła mnie o Mojżeszu i sitowiu. Aż poty na mnie biły, tak pragnąłem dowiedzieć się wszystkiego o Mojżeszu, ale gdy okazało się, że on już od dawna nie żyje, przestałem dbać o niego, bo co mnie tam obchodzą umarli.”

Mark Twain książka Przygody Hucka

Przygody Hucka (1884), Huckelberry Finn
Źródło: Oficyna Wydawnicza Promocja, Wrocław 2001, s. 3

„Wszystko jest coraz bardziej za późno”. Chociaż to zdanie jest może błędne nie tylko logicznie, językowo, ale naprawdę za późno może być tylko raz, w ciągu jednej sekundy, a potem już zawsze.”

Sławomir Mrożek (1930–2013) polski dramatopisarz, prozaik i rysownik

Dzienniki, Dziennik. Tom 1. 1962–1969

„W książce przytaczam tylko wstrząsającą opowieść, jak „ojciec” śpiewaka S. zakatował dwie żydowskie dziewczynki, jak potem ze swoją bandą zgwałcił i zamordował Żydówkę ukrywającą się w lesie. Ale była też historia taka, jedna z wielu, o których nie napisałem: młoda, piękna Żydówka ucieka z dwójką małych dzieci z transportu pod Białobrzegami. Znali ją, wszyscy to podkreślali. Idzie do lasu, a za nią chłopaki z kijami, w jej wieku. Żydówka mogła mieć dwadzieścia trzy lata, jedno dziecko cztery, drugie trzy. No i dwudziestu chłopaków zatłukło ich kijami, dla samej przyjemności, nikt z tego nic nie miał.”

Andrzej Bieńkowski (1946) polski malarz

Źródło: Nikt mi nie przybył, rozmowa Małgorzaty Borczak i Ewy Sławińskiej-Dahlig, „Nowe Książki” 2008, nr 3, s. 9; cyt. za: Jan Tomasz Gross, Złote żniwa. Rzecz o tym, co się działo na obrzeżach Zagłady Żydów, współpraca I. Grudzińska-Gross, wyd. Znak, Kraków 2011, s. 105.

O dzieciach, O przyjemności, O książkach, O historii

„Czy ten Zenek ma zwyczaj chodzić z nożem?
– Czasami. Bardzo rzadko. Wybijam mu to z głowy. Człowiek się może zdenerwować, a potem komplikacje. Ręka to ręka, a nóż to nóż…”

Zygmunt Zeydler-Zborowski (1911–2000)

bandzior „Gruby” do oficera śledczego.
Źródło: Sekret Julii, Iskry, Warszawa 1980, s. 115.

„Gdy zaczynałem grać, najlepszym rozgrywającym był Peter Blange. Zawsze marzyłem, żeby zagrać tak jak on. Potem marzenia powoli się spełniały.”

Paweł Zagumny (1977) siatkarz polski

Źródło: Żebyście byli z nas dumni… http://www.zagumny.pl/wywiady/wywiad20.10.2007.html

O marzeniach

„Za kilka dni udało mi się znaleźć w ilustrowanym tygodniku portret Hitlera, zamieszczony na całej stronie. Bardzo ja tym ucieszyłem się i chociaż tygodnik był nie mój, wydarłem z niego tamtą stronę. Potem w domu na tekturę nakleiłem i dużymi literami taki oto napis u dołu zrobiłem: „ADOLF HITLER - NAJWIĘKSZY PRZYJACIEL WODZA ROSJI J. W. STALINA”. Powiesiłem ja portret Hitlera naprzeciw portretu Stalina. Niech sobie tak wiszą, kochani wodzowie, i cieszą się sobą…”

Sergiusz Piasecki książka Zapiski oficera Armii Czerwonej

Zapiski oficera Armii Czerwonej
Źródło: op. cit., s. 73.

O domu, Kochać się

„W aktorstwie filmowym najważniejsze są cechy wizualne: dlatego staram się charakteryzować postać od tej strony. Szukam pewnych drobnych, codziennych gestów, umożliwiających wydobycie indywidualnych rysów danej postaci, a dopiero potem – psychologicznego uzasadnienia.”

Wiesław Gołas (1930) polski aktor

Źródło: „Film” nr 20, 1962

„A żeby schudnąć i swe krągłości
Spłaszczyć w tym celu pości
Jest kłębkiem dygocących nerwów
Niechaj mnie nikt nie pyta, która
I jaka to najnowsza dieta
Wiem tylko, że to nie ta
Co tamtym razem
Ileż ich było do tej pory
Ser plus surowe kalafiory
Potem maślanka plus banany
Potem pomidor rozbabrany
Sok cytrynowy z sacharyną
Potem zasadą znów jedyną
Było jeść to, co wzrasta na drzewach”

Stanisława Celińska (1947) polska aktorka

Cytaty z piosenek wykonywanych przez S. Celińską
Źródło: „Klorynda”, sł. Ogden Nash, tł. Stanisław Barańczak

„Żywot aktora w Polsce trwa kilka lat, a potem są tylko wspomnienia i… tantiemy – na żałosnym poziomie. Wiem, co w naszym zawodzie znaczy bezrobocie i głód. W moim zawodzie nie ma nawet minimalnych socjalnych zabezpieczeń, a już zwłaszcza gdy nie jest się na teatralnym etacie. Przez dziesięciolecia w tym kraju artyści zapomnieli, że wykonują artystyczny zawód i nie potrafią się upominać o swoje prawa.”

Paweł Królikowski (1961) aktor polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 17 listopada 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/msop.htm

O głodzie

„Fanatyzm, samooskarżenia – komuniści wierzyli, że walczą o świetlaną przyszłość, a fundowali sobie samym mroczne piekło. Potem zafundowali piekło reszcie świata.”

Adam Michnik (1946) polski dziennikarz i publicysta

Źródło: Nasza przemoc, nasza zaraza, „Gazeta Wyborcza”, 23–25 kwietnia 2011

O piekle, O przyszłości

„A potem odjechała, zabrana do innego życia, życia, w którym była wspaniała i doskonała, życia, w którym nikt nie wiedział, że kiedyś uwielbiała pędzić, że kiedyś była nieujarzmiona.”

Aryn Kyle (1978)

Bóg zwierząt

„W działalność polityczną zaangażowałem się już pod koniec lat 70., a potem w ruch Solidarności i trwałem w niej przez następne lata. W okręgu wałbrzyskim zostałem wybrany w 1989 r. na senatora RP I kadencji. Już w pierwszych miesiącach przedstawiłem w Senacie program przezwyciężenia polskiego kryzysu gospodarczego. Jednak szersza dyskusja nad nim i jego publikacja zostały zablokowane, ponieważ zaczynano reklamować jedynie słuszny i możliwy program Sachsa – Balcerowicza. Bardziej udana była moja inicjatywa senatorska uznania suwerenności Ukrainy oraz nawiązania z nią dobrych stosunków.”

Włodzimierz Bojarski (1930) polski polityk, naukowiec specjalizujący się w energetyce

Źródło: Harcerstwo otwierało skrzydła do lotu, naszdziennik.pl, 8 lutego 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20080209&id=my11.txt

„Biedni i bogaci zawsze byli i zawsze będą. Dlaczego? Dlatego że są ci, którzy pracują, i ci, którzy nie pracują, ci, którzy chcą zarobić, i ci, którzy nie chcą ruszyć palcem. Kto pracuje, kto chce pracować, ten nie jest biedny. Istotnie, prawdą jest, że Nasz Pan i Stwórca pozwala nam wszystkim urodzić się równymi, ale jest też prawdą, że kiedy se rodzimy, nie jesteśmy an bogaci, ani biedni, Jesteśmy nadzy. Dopiero potem stajemy się bogaci lub biedni, zależnie od zasług. Tak, wiemy również i My, że rozdawanie pieniędzy na nic się zda. Dlaczego? Dlatego, że aby wyeliminować nędzę, potrzeba tylko jednego: pracy.”

Haile Selassie I (1892–1975) cesarz Etiopii

z wywiadu z Orianą Fallaci w czerwcu 1972.
Źródło: Oriana Fallaci, Wywiad z historią, tłum. Agnieszka Czepnik, Anna Osmólska-Mętrak, Joanna Ugniewska, wyd. Sfery, Warszawa 2012, ISBN 9788377990391, s. 412.

O historii

„Uwielbiam swój zawód, kocham kręcić filmy. Najlepiej cztery w ciągu roku. Najbardziej lubię etap przygotowań, kiedy zbieram materiały do konkretnej roli. Czasami mam z tego większą przyjemność, niż potem, na planie. Nie wyobrażam sobie pracy nad filmem bez tego wstępu, bez tworzenia postaci. To nie miałoby sensu.”

Penélope Cruz (1974) aktorka hiszpańska

Źródło: wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=54046

O przyjemności, Kochać się, Sens

„W szkole teatralnej, na jednym z egzaminów u Jerzego Treli, grałam Saszę w Płatonowie. Trela sobie siedział na stoliku, machał nóżkami, a ja zeszłam ze sceny i mijałam go bokiem. Profesor odwrócił się i pokazał kciuka do góry. I to był największy komplement! Największa pochwała, coś bardziej cenniejszego niż to, że potem dostałam u niego piątkę. Wtedy czułam, że zrobiłam coś dobrego.”

Teresa Dzielska (1977) aktorka polska

Źródło: Trzeba brać, co dają i grać! - trzecia część rozmowy z Teresą Dzielską, 2010 http://www.barwyszczescia.pl/wywiady:1250.html

„Taekwondo, które trenowałem bardzo poważnie, to była moja ogromna pasja! A jak ja się czymś zainteresuję, to pochłania mnie to bez reszty! I potem muszę to robić. Co nie oznacza, że mam czas na to wszystko. Ale każdą wolną chwilę staram się na to przeznaczyć, a nie leżeć plackiem.”

Krystian Wieczorek (1975) polski aktor

Źródło: Sentymentalno-melancholijny facet – wywiad z Krystianem Wieczorkiem, 13 stycznia 2010 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/5754/Sentymentalnomelancholijny-facet-wywiad-z-Krystianem-Wieczorkiem.html

O facetach, O pasji, O czasie

„Ikona i legenda polskiego kina. Postać kultowa. Jak James Dean czy Marilyn Monroe. Dlatego nominacja do nagrody jego imienia jest zaszczytem szczególnym. Role które zagrał zwyczajnie „wymłóciły”. Potem nikt już o nikim w polskiej kinematografii tak nie mówił.(…) Żył w specyficznym czasie. Dziś niewielu ludzi może sobie pozwolić na to, by być, jak Zbyszek Cybulski.”

Magdalena Boczarska (1978) polska aktorka

o Zbigniewie Cybulskim.

O ludziach, O czasie

„Trener Jerzy Grycan, który przeprowadzał nam często różne testy psychologiczne, powiedział mi kiedyś, że zawsze miałem ponadprzeciętną wewnętrzną motywację. Bo ja nie byłem specjalnie utalentowany, ale miałem ogromne parcie na sukces. Jak z kimś przegrywałem, to chodziłem nieszczęśliwy. I musiałem potem dziesięć razy wygrać z tym zawodnikiem, żeby to w pełni odreagować. Zawsze z treningu wychodziłem ostatni. Mówiłem: „to jeszcze poserwuję, poodbieram”. Właśnie dzięki tej motywacji przez tyle lat utrzymywałem się w czołówce i gra ciągle sprawiała mi przyjemność.”

Lucjan Błaszczyk (1974) polski tenisista stołowy

Źródło: sports. pl http://www.sports.pl/Inne-dyscypliny/Lucjan-Blaszczyk-Na-ping-pongu-da-sie-zarobic,artykul,52679,1,857.html

O przyjemności, O grach, O motywacji, O sukcesie

„Zaczęło się od Ewy Dałkowskiej, która w swoim recitalu zaśpiewała 13 moich piosenek. To był rok 1988. Potem już właściwie nie było przeglądu, żebym nie wtrącił swoich pięciu groszy.”

Roman Kołakowski (1957–2019) polski kompozytor, poeta, piosenkarz, reżyser

o Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Źródło: „Gazeta Wrocławska”, 11 marca 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/odli.htm

„Rano rozpoczął się drugi dzień powstania. W ciągu dnia słyszymy kroki, ktoś pośpiesznie przebiega przez podwórze, ktoś przekopuje przejście między piwnicami. Ciśniemy się do okien. Pierwsi powstańcy! Zwykłe, codzienne ubrania i tylko biało-czerwone opaski na rękawach. (…) Spieszą na pomoc oddziałowi, który zdobywa szkołę naprzeciwko kościoła świętego Andrzeja. Porywa nas entuzjazm. Więc to prawda, że nasi są na ulicach, że Niemcy wyrzuceni z wielu domów, że Śródmieście prawie całe wolne?! Wciskamy chłopcom do kieszeni kostki cukru i papierosy. Ciężka walka trwa, potem jeszcze przez kilka dni bardzo trudny szturm rozgrywający się blisko nas. Bez przerwy jednopiętrowy dom Zmartwychwstanek wstrząsa się i chwieje. Tymczasem pojawiają się bombowce niemieckie i intensywnie pomagają swoim. Po południu znowu krzyk na ulicy, wzywający do budowania barykady. Dziewczęta z internatu wyrywają się do pracy. Podobnie siostry. W pierwszym porywie zapału my także idziemy z innymi.”

Maria Okońska (1920–2013)

Źródło: Maria Okońska, Wspomnienie z powstania warszawskiego, op. cit., s. 23.

O prawdzie, O domu, O siostrze, O wspomnieniach

„A potem potłukł jej duszę.”

Janusz Leon Wiśniewski (1954) polski naukowiec i pisarz

Martyna

O duszy

„Trzy miesiące przed wybuchem wojny rodzice przenieśli się do Pińska. Ojciec pracował w stoczni rzecznej należącej do polskiej marynarki wojennej. Po 17 września 1939 r. walczył z bolszewikami, póki to było możliwe, potem zatopił swój okręt, czyli barkę, na której znajdowały się warsztaty. Wraz z grupą żołnierzy pochodzących z różnych rozbitych jednostek udało się mu przebić do armii gen. Franciszka Kleeberga. Po jego kapitulacji ojciec trafił do niemieckiej niewoli, do oflagu. A dlaczego nas zesłali? Ojciec był inżynierem, mama nauczycielką, okupanci w pierwszym rzędzie wywozili inteligencję, choć razem z nami zabrali też rodzinę białoruskiego stolarza.”

Andrzej Gwiazda (1935) polski działacz związkowy

Źródło: Nie poddaliśmy się poprawności politycznej, naszdziennik.pl, 28 czerwca 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20080628&typ=my&id=my11.txt

O wojnie, O rodzinie, O inteligencji, O rodzicach

„W czasie wojny jadaliśmy żytni chleb, który w środku był zawsze wilgotny. Ja, która jadałam mało i nie lubiłam bobu, często pojawiającego się na stole, schodziłam po chleb i byłam zadowolona, bo do wagi bochenków był zawsze dodatek, który brałam dla siebie, choć babcia się gniewała, bo brakowało potem chleba dla wszystkich, ale ja i tak go sobie brałam i chowałam na zapas. Potem ja i moja siostra Maria wyjmowałyśmy miąższ i odkładałyśmy na bok. Kiedy tylko mama na nas nie patrzyła, robiłyśmy z tego wilgotnego miąższu laleczki, które kładłyśmy na parapecie do wyschnięcia. Następnego ranka, kiedy byłyśmy głodne, choć były już twarde, zjadałyśmy je.”

Sophia Loren (1934) włoska aktorka filmowa

Źródło: Zakazany związek, który potępiał Watykan i inne sekrety z życia Sophii Loren, Wirtualna Polska, 5 lutego 2013 http://ksiazki.wp.pl/gid,15310875,page,11,tytul,Zakazany-zwiazek-ktory-potepial-Watykan-i-inne-sekrety-z-zycia-Sophii-Loren,galeria.html

O wojnie, O siostrze, O czasie, O babci

„Po zakończonym konklawe otworzono drzwi, a ja byłem jedną z pierwszych osób, które weszły do kaplicy Sykstyńskiej. Zobaczyłem go wtedy po raz pierwszy ubranego na biało. To był wzruszający widok. Podszedł do mnie i pogładził mnie po głowie. A potem od razu zrobiłem pierwsze zdjęcia, które obiegły cały świat. I można powiedzieć, że tak zaczęła się moja rola jako fotografa Jana Pawła II.”

Arturo Mari (1940) fotograf włoski

Źródło: wywiad z Aleksandrą Bajką, Chwała mojego ojca, „Twój Styl” w: Jan Paweł II w oczach osobistego fotografa. Błogosławiony Ojciec, Wydawnictwo Bauer, 2011

O świecie

„Byłem w Łomży, na spotkaniu z Giertychem. Przywitał się, ale potem uciekł, jak ten myszka zwiał.”

Krzysztof Kononowicz (1963) kandydat na prezydenta Białegostoku w wyborach z 12 listopada 2006

na spotkaniu z młodzieżą w Kielcach w czerwcu 2006.
Źródło: „Fakty i Mity” nr 16 (424), 24 kwietnia 2008, s. 24.

O młodzieży

„Rosną w Polsce domy z czerwoniutkiej cegły
Domy wznosi piekarz, bo w tej pracy biegły
…
Piekarz, szewcy, zduni – każdy sercu bliski
Wspólnie zapracują na moją Scotch Whisky
…
Jak się Zachód plącze w pętach kapitału
I jak do ruiny zbliża się pomału
Potem do lodówki zaglądam ciekawie
Oto „Johnnie Walker””

Stanisław Staszewski (1925–1973) polski poeta i bard

zaraz się zaprawię
Źródło: Kołysanka stalinowska

Serce

„(…) w kinie bardzo lubię być widzem. Jako aktorkę irytuje mnie, że grając na ekranie, mam mały wpływ na efekt końcowy, że niektórych scen nie można potem poprawić bądź zmienić. Wszystko oczywiście zależy od porozumienia z reżyserem.”

Anna Polony (1939)

Źródło: „Rzeczpospolita”, 23 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20769

O czytaniu

„Za dużo było tego lansiarstwa, to jednak kłuje w oczy.(…) To towarzystwo, z którym on się prowadzał po mieście… kurwa. Kiedyś dzwoni do mnie: „Co robisz?”. Ja kończę spotkania, dziesiąta wieczorem. „To wpadaj do nas, w Charlotcie”. Co to, kurwa, jest Charlotte'a? Pytam kogoś potem i się okazuje, że to taki klub hipsterski dla 17–18-latków. Pytam go: „A z kim ty tam jesteś?”. „A (…) z trenerem z siłowni.””

Dariusz Jacek Krawiec (1967)

Ja pierdolę, co to za, kurwa, towarzystwo? o Sławomirze Nowaku. Źródło: Nowe taśmy „Wprost”, gazeta.pl, 23 czerwca 2014 http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114871,16200009,Nowe_tasmy__Wprost___Oto_najmocniejsze_i_najciekawsze.html#Cuk

„Scenariusze piszę wspólnie z Efthymisem Filippou i są one bardzo precyzyjne, ale w czasie zdjęć pozwalamy sobie na improwizowanie. Jeśli mamy czas, kręcimy więcej scen niż znajduje się w scenariuszu i potem analizujemy, które są najlepsze.”

Giorgos Lanthimos (1973)

Źródło: Michał Hernes, Reżyser „Alp”: Aktorów szukam na ulicy, stopklatka.pl, 23 sierpnia 2012 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=90224

O czasie

„Spędziłem dziesięć dni stojąc w wodzie. W takich sytuacjach, człowiek zdaje sobie sprawę z tego jak długa jest noc… Potem strażnicy zawiązali mi oczy i zaprowadzili na dwudzieste czwarte piętro do pokoju przesłuchań. Kiedy zdjęli mi przepaskę z oczu, znalazłem się przed pięcioma lub sześcioma porządnie ubranymi mężczyznami siedzącymi w rzędzie, na podwyższeniu… Wówczas zaczęło się najgorsze.”

Raila Odinga (1945)

o pobycie w więzieniu Nyayo House, w którym znalazł się w sierpniu 1988. Źródło: Aleksandra Gutowska, W ślady... http://www.psz.pl/tekst-6718/Aleksandra-Gutowska-W-slady-ojca-Raila-Odinga-wiceprezydentem-Kenii, op. cit.

O pokoju, O zdjęciach, O nocy

„Prawdziwe kobiece przyjaźnie zawierają się tylko we wczesnej młodości albo nawet w dzieciństwie. Potem to są tylko miłe, dobre znajomości.”

Nadzieja Drucka (1898–1986)

O dzieciństwie

„Ty coś w sobie masz. A to potem na mnie przechodzi… A niech se łazi.”

Bohdan Smoleń (1947–2016) polski artysta kabaretowy

Teksty kabaretowe, Szeptanka

„Bardzo lubię oglądać kolorowe pochody. Jak na przedzie idą mali i duzi, rozciągnięci i skurczeni. Za nimi postępują krzywi, prości i z przechyłem. Potem pokazują się kwadratowi, okrągli i ci pomiędzy. Ci nienagannie proporcjonalnie skrojeni i tamci o niewymuszonych żadnymi regułami konstrukcjach. Pod słońcem stołecznego miasta, każda Parada Nierówności jest okazją do podziwiania wszelkich form składających się na rozkład normalny. Z chodnika, normalnie wszystko widać. Machamy chorągiewkami w takt bębnów przyjaznej stereometrii.”

Marek Konecki (1949)

Księga kpin (satyry, ironie i nonsensy)

„Kura najpierw jajko zniesie, a dopiero potem gdacze. Nasi polityczni przeciwnicy gdaczą, nawet kiedy nie potrafią jajka znieść.”

Waldemar Pawlak (1959) polski polityk ludowy, premier RP

wypowiedź nagrodzona I miejscem w plebiscycie „Srebrne Usta” w 1995 r.

„W jednym z eksperymentów, które tu prowadzimy, hodujemy w szalce komórki nerwowe, które potem łączymy z zabawkowym robotem. I one uczą się kontrolować tego robota. Chodzi oczywiście o bardzo proste, podstawowe odruchy, np. chodzenie. Podłączyliśmy mu sonar, ten sam, z którego ja korzystałem, i dzięki niemu robot nie zderza się z otaczającymi go przedmiotami.”

Kevin Warwick (1954)

Źródło: wyborcza.pl, 29 grudnia 2010 http://wyborcza.pl/1,75476,8878308,Ja__cyborg.html?as=3&startsz=x#ixzz19bG7jopz

„Jesteśmy w Londynie co dwa lata. Zawsze jedziemy tam w euforii, a po dwóch dniach wszystko nas wkurza. Knajpy są otwarte do jedenastej wieczorem, a my kończymy grać tuż przed dziesiątą. Człowieka po występie nosi, siedzenie w hotelu to maksymalny dół. Idziemy do knajpy, zamawiamy piwo – dzwonek, ostatnie zamówienie. To wzięliśmy jeszcze po cztery piwa. A tu drugi dzwonek – wszyscy out. Więc piliśmy je potem jak gęsi, żeby się nie zmarnowało, ale frajda średnia. No to pojawia się pomysł, że wypijemy jakiś alkohol na murku, ale nie ma ani sklepu z alkoholem, ani murku. Chrzanię taki Zachód.”

Robert Górski (1971) polski twórca kabaretowy

Jak zostałem premierem (2012)

O alkoholu, O piciu, O piwie

„Zabójca obudził się przed świtem
założył buty…
I ruszył korytarzem…
Wszedł do pokoju swej siostry i…
Potem odwiedził brata
A potem ruszył korytarzem
Podszedł do drzwi
Zajrzał do środka
Tato? Tak synu?
Chcę ciebie zabić
Mamo
Chcę ciebie… Zerżnąć!”

Jim Morrison (1943–1971) amerykański muzyk rockowy i poeta

The killer awoke before dawn,
he put his boots on…
And he walked on down the hall…
He went into the room where his sister lived, and…
then he paid a visit to his brother,
and then he walked on down the hall
And hecame to a door…
and he looked inside
Father, yes son,
I want to kill you
Mother… I want to… fuck you! (ang.)
Cytaty z utworów The Doors
Źródło: The End, album The Doors (1967)

O pokoju, O butach, O siostrze

„Miłość jest dziś moją główną podporą. Ja mam w tym związku coraz mniej do powiedzenia. Wszyscy w domu zwracamy się do niej per „pani Kierowniczko”. Nie zawsze tak było. Kiedy ją poznałem, pracowała w Chicago jako barmanka. Chciałem ją ochronić, żeby nie znalazł się jakiś dobry wujek, który obieca jej złote góry, a potem wykorzysta. Traktowałem ją jako swój kwiatuszek trzymany pod kloszem. Dziś te role się odwróciły.”

Krzysztof Krawczyk (1946) polski piosenkarz

Źródło: wywiad, 2004 http://uroda.onet.pl/plotki/wywiady/krzysztof-krawczyk,4,4973377,artykul.html [o swojej żonie – Ewie. ]

O miłości, O domu

„Świetnie czuję się w towarzystwie, ale bardzo lubię być sama. Nawet w dzieciństwie, gdy bawiłam się z dziećmi, to musiałam na pół godziny odejść, posiedzieć w swoim kąciku i pomyśleć. Musiałam mieć wszystko swoje, szuflady zamykane na klucz. I ten teatr jest mój i tylko mój. Nikt mi go nie zabierze. Na początku współpracowałam ze scenografami, reżyserami. Ale to było bez sensu, bo i tak wszystko potem przerabiałam. Mnie interesuje autentyk. siebie. A siebie mogę dawać tylko poprzez siebie. Ludziom trzeba opowiadać zdarzenia, mówić Umiem udawać, grać, wszystkich mogę zagrać, tak mi się ułożyło, natomiast ja chcę dawać o człowieczeństwie, o magii. W teatrze jestem zależna od partnera. A moje każde przedstawienie jest inne, bo moim partnerem jest publiczność, a publiczność jest różna, bo się zmienia i mnie inspiruje. Być aktorem to nie znaczy być artystą, bo się jest wyuczonym, że dwa kroki w prawo, trzy w lewo…”

Nina Repetowska (1940)

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.karnet.krakow.pl/aktualnosci/wywiady/23/dziewiec-sil-kobiecosci-dziewiec-miesiecy-dziewiec-roznych-kregow-kobiet.html

O kobietach, O dzieciach, O odejściu, O dzieciństwie

„Prawdziwy dziennikarz musi mieć świadomość, że należy do środowiska opiniotwórczego, że jego teksty czytają tysiące, a nawet miliony kibiców, więc czasami delikatniej trzeba podchodzić do pewnych problemów. Głupotę można napisać zawsze – przecież papier przyjmie wszystko, a odwoływanie potem tego wszystkiego małą czcionką na szesnastej stronie – to chyba nie ma sensu.”

Łukasz Kadziewicz (1980) siatkarz polski

o dziennikarzach. Źródło: reprezentacja.net http://reprezentacja.net/siatkowka/seniorzy/aktualnosci/8036_kadziewicz_sportowo_nie_czuje_sie_spelniony

O głupocie, O czytaniu, Sens

„Cóż, nie można było kupić biletu i, ot tak, sobie polecieć. Paryż… To było dla mnie coś niewiarygodnego, nieprawdopodobnego! Tam wszystko wyglądało inaczej. Mekka mody. Wybiegów. Wielkich projektantów. U nas praktycznie nie było agencji modelek, z małymi wyjątkami, które, gdy spojrzy się na nie z dzisiejszej perspektywy, bardzo odstawały od podstawowych standardów. A ja miałam swoje marzenia, wielkie aspiracje – Paryż, a potem… Hollywood. Tak, jak wiele młodych dziewczyn, które postawiły pierwszy krok w show-biznesie i którym wyśnił się Zachód! Poza tym straciłam wtedy mamę… Potrzebowałam tego wyjazdu.”

Agnieszka Jaskółka

Źródło: Wywiad, 2010 http://film.onet.pl/0,0,1625219,1,596,artykul.html

O marzeniach

„Generalnie ustroje wyglądają tak:
– Maoizm: mam trzy krowy; rząd zabiera wszystkie, zabija i mięso dzieli po równo.
– Komunizm: mam trzy krowy; rząd zabiera je do kołchozu, gdzie zdychają.
– Narodowy socjalizm: mam trzy krowy; rząd zabiera dwie i zamienia je na armaty.
– Faszyzm: mam trzy krowy; rząd ustanawia cenę maksymalną na mleko, a krowy każe zakolczykować, bym ich nielegalnie nie zjadł.
– Socjalizm: mam trzy krowy; rząd odbiera mi pod przymusem mleko, które potem mogę kupić w państwowym sklepie na kartki.
– Socjaldemokracja: mam trzy krowy; rząd skupuje ode mnie mleko i rozdaje za darmo w szkołach, gdzie dzieci wylewają je do zlewu.
– Państwo opiekuńcze: mam trzy krowy; muszę sprzedać jedną, by starczyło na badania weterynaryjne i podatki od dwóch pozostałych.
– Eurosocjalizm: mam trzy krowy; rząd każe mi zabić jedną, bo krów jest za dużo – i drugą, bo krowa sąsiada jest chora na pryszczycę.
– Kapitalizm: mam trzy krowy; sprzedaję jedną i kupuję byka!”

Janusz Korwin-Mikke/G

Źródło: „Tygodnik Ciechanowski”, 5 lutego 2002

O dzieciach

„Odkąd opuściłem szkołę dla bzików ciągle ktoś na mnie krzyczał: przedtem krzyczał trener Fellers, potem trener Bryant i jego draby, a teraz wojacy. Ale oni krzyczą głośniej, dłużej i paskudziej od wszystkich.”

Winston Groom Forrest Gump

Forrest Gump, Forrest Gump

„Pisarz może pisać do szuflady i myśleć, że za 20 lat społeczeństwo będzie mądrzejsze i pozna się na jego pisaniu. Malarz może umierać z głodu, ale maluje, chowa płótna, a potem rodzina żyje długo i szczęśliwie. Natomiast telewizja jest takim medium, że dziś pokazujesz i dziś jest ostateczna ocena.”

Nina Terentiew (1946) dziennikarka polska

Wywiad dla czasopisma „Viva” http://www.viva.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1211&Itemid=78

O głodzie, O rodzinie, O myślach, O myśleniu

„Kolejka: Najpierw boski czar kielicha, potem trosk i skarg do licha.”

Tadeusz Fangrat (1912–1993) poeta polski, satyryk, tłumacz literatury węgierskiej

„Staram się pracować dłuższy czas z reżyserem. Zmieniają się sztuki i potem są kolejne małżeństwa sceniczne z reżyserami. Czasami bywają nieporozumienia, bo czują się oni w teatrze pierwszymi po Bogu. Trzeba mieć dużo pokory, wyczucia, aby przeforsować coś swojego.”

Zofia de Ines-Lewczuk (1948)

Źródło: „Dziennik Bałtycki”, 6 października 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/zdii.htm

O Bogu, O małżeństwie, O czasie

„Jestem (…) aktorką i dla mnie najważniejszy jest sam proces tworzenia roli. Natomiast ja nie mam wpływu na to, jak sceny z moim udziałem zostaną sfotografowane, zmontowane i udźwiękowione. Poza tym odbiór i ocena gotowego filmu zależy od widza. Kiedy film trafia do kin, ja już nic nie mogę zrobić. Z tego powodu niespecjalnie lubię oglądać filmy ze swoim udziałem. Nie masturbuję się swoimi osiągnięciami aktorskimi i szczerze współczuję wszystkim tym, którzy tkwią w takim kanale.(…) Kiedy oglądam film po raz pierwszy, na przykład podczas premiery, to jest to bardzo przyjemne, ponieważ mogę zobaczyć, czy moje wyobrażenie o mojej pracy pokryło się z tym, co zarejestrowała kamera. Potem już raczej do filmów ze swoim udziałem nie wracam, wolę oglądać inne, takie których nie znam.”

Edyta Olszówka (1971) polska aktorka

Źródło: Grzegorz Wojtowicz, Rozmowa z Edytą Olszówką, jedną z gwiazd komedii „Pół serio”, stopklatka.pl, 14 kwietnia 2001 https://archiwum.stopklatka.pl/news/rozmowa-z-edyta-olszowka-jedna-z-gwiazd-komedii-pol-serio-150709

Cytaty na temat pot strona 5

Cytaty na temat pot
strona 5