Cytaty na temat grać
strona 14

„U mnie wszystko musi być na sto procent: dom, praca i wygląd. Na scenie – tylko szpilki, nawet jak grałam w skeczach babcie, ciotki i miałam jakieś barchany na sobie. Okropnie się sprężałam, żeby nadążyć na tych szpilkach za chłopakami.”

Katarzyna Pakosińska (1972) polska artystka kabaretowa

Źródło: Cztery rozwody z wesołą panną. http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,53581,10214249,Cztery_rozwody_z_wesola_panna.html

O domu, O wyglądzie, Chłopak

„Kiedyś przyszedłem na nagranie z moją narzeczoną, usiadła obok realizatora i miała odsłuch na całe nagranie. Akurat tego dnia robiliśmy „zwierzęco-animowany” serial… grałem wtedy jakieś epizody, całe nagranie gdakałem, szczekałem, prychałem i siorbałem. Od tej pory nie mówię już, że wychodzę do „pracy”, to nie brzmi poważnie.”

Adrian Perdjon (1981) aktor polski

o pracy w dubbingu. Źródło: Wywiad, dubbing.pl, 2010 http://www.dubbing.pl/wywiady/perdjon-adrian/

„Żelazną zasadą jest nieustanne pamiętanie, że w praktyce czym teren łatwiejszy, tym jest – paradoksalnie – bardziej niebezpieczny. W nim – zwłaszcza bezpośrednio po wyjściu z trudności – bardziej należy uważać przy zmianie każdego chwytu i nie odbiegać od zasady utrzymywania 3 mocnych punktów podparcia. Jeśli (…) jeden z nich niespodziewanie się wykruszy, dwa pozostałe uratują życie na ogół nie asekurującemu się w takim terenie wspinaczowi. Nieprzestrzeganie tej zasady było przyczyną śmierci niejednego wybitnego taternika. W czasie mojej działalności górskiej przebyłem ponad 1000 dróg wysokogórskich. Ale dzisiaj brak mi przede wszystkim nie wspinaczki lecz możliwości bezpośredniego przebywania we wnętrzu gór, biwakowania w ich kolebach oraz możliwości swobodnego poruszania się po ich pięknych graniach i ścianach. To wszystko jest już niestety całkowicie na zawsze stracone i to nie tylko dla mnie. Tatry mojej młodości już nie istnieją.”

Tadeusz Orłowski (1917–2008) polski lekarz i taternik

Źródło: Ludzie Tatr. Tadeusz Orłowski, Nieznane Tatry http://www.nieznanetatry.pl/tadeusz-orlowski,58,544,20,1,I,informacje.html

O życiu, O śmierci, O ludziach, O czasie

„Wydaje mi się, że na takiej imprezie powinniśmy mieć opracowane warianty na różne okoliczności. Nie mieliśmy. W przerwach nie było merytorycznej rozmowy. Sami ustalaliśmy, jak gramy i jak mamy zachowywać się na boisku. Trener nie milczał, niby coś mówił, ale może nie bardzo wiedział, co powiedzieć? Teraz łatwo zrzucić winę na niego. Nie chcę go obrażać, przecież zbudował zespół na eliminacje. W pewnych momentach brakowało mi jego słów, które coś by dla nas znaczyły i z których dowiedzielibyśmy się czegoś nowego.”

Robert Lewandowski (1988) polski piłkarz

o Mistrzostwach Europy w Piłce Nożnej 2012 Źródło: sport.pl, 14 lipca 2012 http://wyborcza.pl/1,75248,12127070,Lewandowski_dla_Sport_pl__Sami_ustalalismy_jak_gramy_.html?as=2&startsz=x#ixzz20nBBakDS

O sporcie

„Nie będę grał dla kogoś, kto okazuje mi zbyt mało respektu.”

Shaquille O'Neal (1972) koszykarz amerykański

Źródło: Kolos z Hollywood, „To i Owo”, sierpień 2000, s. 81.

„Nie odskoczył, nie nosił się, wiedział, gdzie jego miejsce i jak je kochać. A uwierz, że miał naprawdę ciężko. Naprawdę. A mimo to nigdy nie widziałem go smutnego. Najważniejsze dla niego było to, że jest tu i gra dla tych tutaj. Chciałbym mieć tyle odwagi i siły, co on. To niesamowite. Potrafił obrazić się na Kazimierza Kutza, bo wmontował do „Śmierci…” za mało ballady, którą w jednej ze scen Janek gra na harmonijce. A mówił, że to dla niego strasznie ważne było, bo jak robił na grubie, to codziennie grał ją chopom na końcu szychty. Obraził się i wyszedł z „Kosmosu” podczas premiery. Wałęsa, pół rządu, Kutz, wielka impreza, ogólnopolska premiera, temat wręcz polityczny, gorący, ciężki – a Janek się wkur… i wychodzi, bo takie zagranie to według niego brak szacunku dla niego i górników. Trzeba coś dodawać?”

Miuosh (1986)

o Janie Skrzeku.

O śmierci, O historii, O grach, O sile

„Gramy w Johannesburgu, a tu jest naprawdę zimno! Na dodatek te piekielne trąby zagłuszają naszych kibiców z tradycyjnymi bębnami. Nie słyszymy rytmów samby, a to bardzo ważne!”

Luís Fabiano (1980) piłkarz brazylijski

Źródło: „Bravo Sport” nr 13, 2010

O sporcie

„Nie mogliśmy znieść szkoły. Brataliśmy się więc z wyrzutkami takimi jak my, buntowaliśmy się na swój sposób, słuchaliśmy muzyki, jakiej nikt nie słuchał, aż nagle trafiliśmy na punk, który wydał nam się czymś bardziej zajebistym niż wszystko inne. To znaczy, sami graliśmy niesamowicie głośne kawałki na gównianym sprzęcie i okazało się, że punkowcom chodzi dokładnie o to samo. Co nie znaczy, że ktoś z nich wywarł na nas wpływ. Ale słuchanie punkowych kapel dawało nam kopa.”

Mike Dirnt (1972) amerykański muzyk

„Salvadorze Dalí, teraz wiesz, że jeśli grasz geniusza, stajesz się nim.”

Salvador Dalí (1904–1989) malarz hiszpański

O sobie

„Zespół grał stare przeboje amerykańskiego popu – słowa piosenek były niezrozumiałe, ale melodie dawały się rozróżnić, mimo iż w bibliotece pełno było tłumiących dźwięk, tapicerowanych mebli oraz książek ułożonych na półkach sięgających sufitu.”

Stephen Coonts (1946)

Hongkong (2000)

O książkach

„Teatr przynosi więcej satysfakcji, ponieważ co wieczór wcielasz się w kompletną postać. To jest jak wystawna kolacja co wieczór. W filmie jest inaczej, bo pracujesz nie po kolei i przez wiele miesięcy. Tak, że trudno ogarnąć całą złożoność bohatera. A i tak po zmontowaniu, może się okazać, że film jest niedobry. Jednak minusem teatru jest to, że trzeba grać codziennie.”

Justin Theroux (1971) aktor amerykański

Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=34852

„Posłuchałem wewnętrznego głosu i będę grał w Polsce. Wiele razy byłem w tym kraju i podoba mi się.”

Paweł Abramow (1979) rosyjski siatkarz

„Dziewczyny były dobre i potulne: żadna nie brała więcej niż pięć, dziesięć lewa.(…) Była wśród nich jedna nierozgarnięta grubaska. Pamiętam, jak kiedyś pojawiła się z grubą teczką pod pachą i położyła ją przed sobą na stoliku.
Pewnie sądziła, że w ten sposób zostanie uznana za poetkę, czy coś w tym stylu. Tonczo zamówił jej następną kolejkę koniaku (…). Zapytał ją (…), o co chodzi z tymi teczkami. Zaczerwieniła się, ale uparcie trzymała się swojej wersji:
– To są rękopisy pewnej młodej poetki – przyjaciółki. Dała mi je do przejrzenia.
– Co? – Oczy Toncza omal nie wyskoczyły z orbit.
– Co się tak dziwisz! – powiedziała dziewczyna. – Ostatnio w kraju sporo się pisze.
Tarzaliśmy się ze śmiechu. Bawiła nas powaga, z jaką grała swoją rolę.(…) A teraz zadaję sobie pytanie: dlaczego właściwie tak nas to śmieszyło. Czyjej nawyk noszenia ze sobą tej teczki nie przytrafiał się też wielu z nas – początkujących pisarzy? A dokładnie: czy nie tuszował uprawianej przez wielu z nas intelektualnej prostytucji.”

Atanas Sławow (1930–2010)

Kawiarnie literackie. Bambus

O dziewczynach, O śmiechu, Pytanie

„Chciałbym pracować z dobrymi reżyserami. Chciałbym, żeby pomagali mi tworzyć postacie, a nie grać siebie.”

Maciej Zakościelny (1980) polski aktor

Źródło: Maciej Zakościelny: Idzie nowe, wp.pl http://film.wp.pl/id,54851,name,Maciej-Zakoscielny,osoba_wywiady.html

„To wspaniale znów grać w swoim ojczystym kraju i w swoim języku.”

Antonio Banderas (1960) hiszpański aktor

Źródło: Jamie Levy, Antonio Banderas. Zrobiliśmy coś wyjątkowego, „To i Owo” nr 36, 6 września 2011, s. 5.

„Był ktoś, kto smutek otarł z twarzy jednym ciepłym słowem.
Był ktoś, kto z piasku mi zbudował teatr, w którym gram.
Był ktoś, kto mocniej wziął za rękę, poprowadził w ogień.
Był ktoś – ktoś zwyczajnie sam.”

Janusz Kondratowicz (1940–2014) polski poeta, satyryk

Źródło: piosenka Był ktoś z repertuaru Ireny Jarockiej

O smutku

„Kiedyś potrafiłem grać bez przerwy po pięć godzin dziennie z przerwami na obiad. Potem zaczęło się życie, praca, dziewczyna, obowiązki i w efekcie teraz mam system 30-minutowy. Przez pięć minut rozgrzewam rękę a potem gram bardzo szybkie przebiegi. Nie ma to na celu rozwoju techniki a jedynie ćwiczenie mięśni żeby ręka „nie zapomniała” co już umie. Może to błąd, ale jak na razie nie jestem zawodowym muzykiem i nie żyje z muzyki, dlatego też wychodzę z założenia, że to co już potrafię musi mi wystarczyć… Inaczej sprawa wygląda gdy intensywnie robię z jednym z moich zespołów nowy materiał, wtedy praktycznie gram non stop.”

Filip Hałucha (1980)

Źródło: Wywiad, 2009 http://www.magazyngitarzysta.pl/ludzie/wywiady/2879-heinrich-rootwater.html

O życiu, O ludziach, O błędach, O ćwiczeniach

„To może zabrzmi niedobrze, bo pojęcie jest bardzo płynne, ale ja jestem za kulturą masową. Puryści nie mogą narzucać masom, czego one chcą słuchać. Kiedyś Rubinstein grał w Canergie Hall, a po drugiej stronie występowali „Beatlesi” przed 80 tysiącami ludzi, którzy przecież z własnej woli zapłacili za bilety. Pytano Rubinsteina, co o tym sądzi, a on odparł, że wszystko jest akurat tak, jak trzeba.”

Wacław Kisielewski (1943–1986) pianista polski (Marek i Wacek)

Źródło: „Przekrój”, 1 marca 1967

O ludziach

„Usłyszeliśmy z trybun okrzyki „Gramy u siebie, Polacy, gramy u siebie”. Gdzie się nie spojrzało, było biało – czerwono! Nie tylko dorośli ludzie, ale i małe dzieciaki brały w tym udział. Buzie wymalowane w nasze narodowe barwy – to jest piękny obrazek dla naszego sportu.”

Krzysztof Lijewski (1983) polski piłkarz ręczny

o kibicach w meczu grupowym Polska - Rosja podczas Mistrzostw Europy w Piłce Ręcznej w 2014 roku.

O ludziach, O sporcie

„W którymś momencie byłem przecież takim sfrustrowanym aktorem serialowym (…). Grałem w kilku tasiemcach, zarabiałem sporo pieniędzy, wynajmowałem mieszkanie, byłem popularny. I myślę, że gdyby trwało to jakieś pięć lat, miałbym siebie dość. Być może nawet zerwałbym z tym zawodem, który tak bardzo kocham. Bo przekonałem się, że taki status aktora nie daje mi żadnej satysfakcji. Na szczęście dla mnie te seriale nie okazały się hitami, więc ich produkcję zakończono. Widocznie tak miało być. Oczywiście nie oceniam aktorów grających w telenowelach, bo różnie w życiu się zdarza. Mnie jednak granie w tasiemcach usypia, nie jestem wówczas w stanie wykrzesać z siebie czegoś nowego, twórczego. I tyle.”

Marcin Dorociński (1973) aktor polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 20 kwietnia 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/jfmn.htm

O szczęściu, O myślach, O zerwaniu, O myśleniu

„Nigdy nie miałem oporów w graniu Niemców. Tworząc role esesmanów starałem się zawsze, by w publiczności budziły te same uczucia, jakie budzili oni we mnie, gdy byłem po tamtej stronie, za drutami. Ale w swoim aktorskim życiu założyłem też pasiak, o czym mało kto wie.”

August Kowalczyk (1921–2012)

Źródło: „Dziennik Zachodni”, 28 grudnia 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/straznikcz.htm

O emocjach

„Co w pracy trenera sprawia mi największą trudność? Selekcja. Bo to znaczy, że musisz pójść do kogoś, kto całe życie postawił, żeby zagrać na olimpiadzie i powiedzieć mu: „sorry, stary, zostajesz w domu. Wybacz. Jedzie kto inny”. Wiem, że się z tym nie zgadza, że wszystko w nim buntuje się i płacze, jak we mnie płakało. Ale przecież gdybym w niego nie wierzył, nie grałby w reprezentacji. Po prostu w danym momencie muszę kogoś zostawić w domu.”

Bogdan Wenta (1961) polski piłkarz ręczny

O życiu, O domu, O płaczu

„Hanka przez pierwsze dwa lata była czarnym charakterem.(…) Gdyby ktoś powiedział mi wtedy, że będę przez pięć lat grała jedną postać w serialu, to odpowiedziałabym, że się do tego nie nadaję. Nie miałam pojęcia, że tak długo będę musiała się z tą postacią mierzyć i zaprzyjaźniać. Bez sympatii taki związek byłby nie do wytrzymania…”

Małgorzata Kożuchowska (1971) aktorka polska

o roli w M jak miłość.
Źródło: „Gazeta Wyborcza” 2005, nr 72

O miłości, O charakterze

„Nie wszyscy wielcy już przestali grać,
choć powiał wiatr pogodą dla bogaczy,
złe czarne fortepiany nie chcą spać,
żyje w nich stary blues.”

Janusz Kondratowicz (1940–2014) polski poeta, satyryk

Źródło: piosenka Tin Pan Alley z repertuaru Haliny Frąckowiak

O pogodzie

„Pewien nauczyciel aktorstwa mawiał, że mamy rzeczywistość i tak zwaną rzeczywistość stołu kuchennego. Na przykład teraz, rozmawiamy sobie przy stole, ale gdyby to się działo na scenie, widzowie z ostatniego rzędu niewiele by zrozumieli. Jak więc przełożyć moment taki jak ten na język teatru, aby nawet widz z ostatniego rzędu wiedział o co chodzi? Z pomocą przychodzi technika aktorska. Nie możesz chować twarzy, musisz pokazywać swoje emocje. Lubię kiedy moje emocje na scenie narastają, od takie naturalnej sytuacji do prawie przerysowanych. W filmie jest inaczej. Tam właśnie starasz się grać oszczędnie, kameralnie.”

Daniel Okulitch (1976)

Źródło: „Zawsze podróżuję z biczem”. Daniel Okulitch o śpiewaniu, aktorstwie i lżejszej stronie opery, Tokfm.pl, 31 grudnia 2010 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/108549.html#

O podróżowaniu, O rzeczywostości, O nauczycielach, O pomocy

„(…) kabaret łączy przeciwieństwa. Trzeba grać w sposób przerysowany, ale jednocześnie bardzo prawdziwie. Tak jak np. Louis de Funes, który jest dla mnie największym wzorem. Motyl w środku, słoń na zewnątrz. Trzeba być wrażliwym, aby mówić o rzeczach, które nas dotkliwie bolą; móc obśmiać to, czego się boimy, żeby to okiełznać, oswoić. Ale trzeba to robić z temperamentem.”

Sonia Bohosiewicz (1975) polska aktorka

Źródło: „Gazeta Wyborcza Stołeczna”, 9 stycznia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pfhb.htm

„Lubię grać w filmach akcji, ale gdy głównymi bohaterkami są w nich kobiety, mają one na ogół mało wspólnego z rzeczywistością. Najczęściej to jakieś męskie fantazje. W scenariuszu Salt znalazłam jednak prawdziwy dramat, Evelyn Salt to dobrze skrojona postać. Myślę, że „Salt” to doskonały film dla kobiet.”

Angelina Jolie (1975) aktorka amerykańska

Źródło: Będąc młodą szpieżycą, wywiad dla tygodnika „Ogoniok”, tłum. „Forum”, 23 sierpnia 2010.

O kobietach, O fantazji, O myślach, O rzeczywostości

„Teraz rozumiem, że w naszej pracy – wszystko jedno, czy grasz na scenie, czy piszemy – najważniejsze to nie słowa, nie blask, nie to, o czym marzyłam, tylko po prostu wytrzymałość w cierpieniu. Trzeba dźwigać swój krzyż i wierzyć. Ja wierzę o swoim powołaniu, nie boję się życia.”

Gustaw Herling-Grudziński (1919–2000) polski pisarz

Biała noc miłości

O cierpieniu, O wytrzymałości

„Myślę, że uprawianie zawodu artystycznego każdego rodzaju, niezależnie czy ludzie grają na skrzypcach, piszą, malują – to wszystko jest jakimś zaworem bezpieczeństwa. Ludzie wrażliwi, których jest masa pośród nas, często nie wytrzymują pewnych napięć i wtedy przychodzi im z pomocą możliwość wypowiedzenia tego w formie nieagresywnej, a właśnie artystycznej.”

Janusz Gajos (1939) polski aktor

Źródło: Janusz Gajos: stereotypy prowadzą nas na manowce, PAP, 15 kwietnia http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/115413.html

O ludziach, O myślach, O pomocy, O myśleniu

„(…) to znakomity aktor, a przy tym fantastyczny człowiek. Najzabawniejsze jest jednak to, że kiedy opowiadałem swoim dzieciom o tym, że grałem obok takiej legendy kina jak on, wszystkie były pod wrażeniem, ale tylko dlatego, że Gary grał w Harrym Potterze! Dla niech jest on po prostu Syriuszem Blackiem. Mam nadzieję, że docenią go kiedyś także za role w Drakuli czy Air Force One.”

Denzel Washington (1954) aktor amerykański

o Garym Oldmanie.

O dzieciach, O wrażeniach

„Kariera w teatrze wiąże się z hierarchią. Najpierw jesteś w zespole, potem grasz pierwsze role i w końcu tą główną. Ja wszedłem do Muzycznego bocznym wejściem i nie sądzę abym umarł na scenie po zagraniu tej upragnionej. Cały czas bawią mnie moje małe sukcesy.”

Tomasz Czarnecki (1983)

Źródło: Piotr Sobierski, Jak lalki tańczą w musicalu, „Gazeta Wyborcza Trójmiasto”, dodatek „Sztorm”, 27 maja 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/117899.html

O czasie, O sukcesie

„(…) ja miałem przez wiele lat miano najlepszego gitarzysty w „Tylko Rocku”. Też nie potrafię grać, a wygrywałem. To są plebiscyty popularności, a nie umiejętności.”

Robert Friedrich (1968) polski gitarzysta, pseud. Litza (Acid Drinkers, Arka Noego)

Źródło: Dobrze pamiętamy zabawy w szambie, onet. pl, 23 lutego 2010 http://muzyka.onet.pl/publikacje/wywiady/dobrze-pamietamy-zabawy-w-szambie,7,4528606,wiadomosc.html

O muzyce

„(…) wydaje mi się, że z czasem grane przez naszą czwórkę bohaterki po prostu zaczęły nabierać naszych prywatnych cech, a ja z całej ekipy Seksu…”

Kristin Davis (1965) aktorka amerykańska

Źródło: „To i Owo” nr 21, 25 czerwca 2010, s. 5.

O seksie, O czasie

„Kostiumy do czarnych charakterów są ciekawsze. Ostatnio udało mi się po raz pierwszy zagrać księdza, ale i tak był to ksiądz… na motorze, w czarnym skórzanym kombinezonie. Charakteryzacji nienawidzę, choć skórę mam mocną i jakoś to wytrzymuję. Wytrzymałem też pracę do telewizyjnego Żywota Józefa Reja. Z brodą, wąsami, osmoloną twarzą i w peruce grałem diabła. Na planie był prawdziwy ogień i piekielne gorąco. W teatrze w Zielonej Górze grałem kiedyś pielgrzyma w Mistrzu Pathelin. Przez kilka godzin biegałem po rusztowaniach w piętnastu pelerynach. Zimą było to znośne, ale kiedy przyszły upały… No ale teraz sobie to odbijam – tak jak mnie Pan Bóg stworzył gram w Goło i wesoło w warszawskim Teatrze Bajka.”

Mirosław Zbrojewicz (1957) aktor polski

Źródło: „Gazeta Wyborcza” nr 269, „Wysokie Obcasy” http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/18618.html

O Bogu, O bajkach, O charakterze, O zimie

„W Polsce, jeżeli bierzemy do filmu nieprofesjonalistkę, każemy jej grać. Każemy. I ona jest sztuczna. Częsty komentarz widza: „O, wzięli jakąś lalę, która mówić nie umie”. Bo autorzy nie popatrzyli, jaka ona jest. Do roli krzykliwej trzeba szukać krzykliwej. Poszukiwać naturalności. Pomóc ludziom, by się otworzyli.”

Mariusz Pujszo (1957) aktor i reżyser polski

Źródło: Wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=12603

O poszukiwaniu

„Nie dbam o to, kto widzi moje klejnoty. Moi przyjaciele pytali mnie, jak mogę grać sceny taką jak ta i nie być podekscytowanym. Ale to nie jest tak. Na ekranie moje klejnoty wyglądały jak małe orzeszki!”

Colin Farrell (1976) aktor irlandzki

o rozbieranych scenach w filmie Tigerland.

„Od początku mieliśmy jazdę na hard core amerykański i angielskie zespoły typu The Exploited czy Discharge. Chcieliśmy czadować, ile się da. Chcieliśmy grać najszybciej, najgłośniej i najgroźniej. Nie umieliśmy za bardzo, więc graliśmy tak, jak nam wyszło.”

Krzysztof Grabowski (perkusista) (1962) perkusista i autor tekstów zespołu Dezerter

Źródło: Mikołaj Lizut: Punk Rock Later, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2003, ISBN 83-888-0731-5, s. 120.

„Jak miałem pięć lat, ojciec pokazał mi, jak na planszy poruszają się figury i… wykształcił u mnie naturę myślicielską. Grał ze mną do dziesiątego roku życia i notorycznie zwyciężał. Przestał, gdy go pokonałem i wówczas zaprowadził mnie do Pałacu Młodzieży. (…) Jestem zwolennikiem nauki logicznego myślenia, a temu służy m. in. gra w szachy i brydża, która jeszcze dodatkowo uczy współpracy z partnerem. Opowiadam się za wprowadzeniem królewskiej gry do szkół. Trudno wyobrazić sobie, aby to były zajęcia obowiązkowe, ale jako dodatkowe, mogłyby być jak najbardziej.”

Marek Borowski (1946) polski polityk

Źródło: sport.onet.pl, Marek Borowski grał w szachy dla powodzian, 18 stycznia 2011 http://sport.onet.pl/szachy/marek-borowski-gral-w-szachy-dla-powodzian,1,4115840,wiadomosc.html

O młodzieży, O grach, O myślach, O naturze

„Janek to ja. To jest moja opowieść. W sumie 85–90 procent wspomnień i 10 „cukru pudru” czyli fakt, że akcja rozgrywa się w roku 1981, w którym miałem dopiero 11 lat. To jest ten procent mojej konfabulacji. Wiele rzeczy zdarzyło się dopiero cztery, pięć lat później. Byliśmy wówczas takimi właśnie chłopakami, którzy grali w szkołach czy innych miejscach. To jest jednak zabieg czysto techniczny, wszystkie emocje i uczucia jakie mi wtedy towarzyszyły są przeniesione w stosunku jeden do jednego.”

Jacek Borcuch (1970) polski aktor, reżyser, scenarzysta

o bohaterze filmu Wszystko, co kocham. Źródło: wywiad, 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=62325

O emocjach, Chłopak

„Kiedy gram mordercę wyobrażam sobie, że rozgniatam mrówki. Nienawidzę ich, więc zabijanie idzie mi wtedy jak z płatka.”

Denzel Washington (1954) aktor amerykański

Źródło: Anna Bugajska, Denzel Washington. Nie jestem fanem kina, „To i Owo” nr 30, 23 lipca 2013, s.5.

„Chcę grać w Europie i mówiłem o tym zarówno w mediach, jak i w telewizji.”

Alon Mizrahi (1971)

„Dochodziliśmy do eksponowanej grani, kiedy on potknął się i poleciał z nawisem kilometr w dół. Przez lornetkę widzieliśmy jak podniósł się z lodowca i z niecierpliwością otrzepywał spodnie. Tyle roboty na nic, pomyśleliśmy tak, jak on mógł sobie pomyśleć. Dzisiaj już nie zdąży dojść do nas, do obozu czwartego. Popatrzyliśmy w niebo w kierunku tego, który właśnie udał się na wirtualną kawę. Po niej, dokona korekty nawiasu, z którego wypadł on. Nasza liczba pierwsza.”

Marek Konecki (1949)

Księga kpin (satyry, ironie i nonsensy)

O kawie, O cierpliwości

„Do trzydziestki myślałam, że jestem aktorką dramatyczną. Ale uświadomiłam sobie, że im bardziej jestem dramatyczna, tym jestem śmieszniejsza. Widzom potrzebne jest przymrużenie oka. Kiedyś nie chciałam grać komedii, teraz ją cenię. Zwłaszcza groteskę, na granicy formy, kiedy śmieszność przechodzi w łzę.”

Lidia Schneider (1968–2011)

Źródło: Małgorzata Potoczak-Pełczyńska, Lidia Schneider już nie zagra, „Nowiny Jeleniogórskie”, 26 grudnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/129899.html

O myślach, O myśleniu

„Kobiety mają w aktorstwie łatwiej. Zwłaszcza, gdy są ładne, bo wtedy w młodości grają role amantek. A moja wnuczka jest bardzo ładna – bo podobna do dziadka! Natomiast ja grałem zawsze „brzydkie kaczątka”. Raz w Teatrze Ochoty byłem nawet gąsiorem w bajce pod tytułem „Brzydkie Kaczątko”…”

Witold Pyrkosz (1926–2017) polski aktor teatralny i filmowy

Źródło: Witold Pyrkosz – Brzydkie kaczątko, które bywa też gąsiorem http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/792/Witold-Pyrkosz-Brzydkie-kaczatko-ktore-bywa-tez-gasiorem.html

O kobietach

„Moja nieśmiałość to błogosławieństwo – dzięki niej grałem swe role bardzo naturalnie, bez nabrania jakichś manieryzmów.”

Dharmendra (1935) aktor indyjski, działacz polityczny

wywiad z 2008. Źródło: Dharmendra: 'Jestem w sercach ludzi’, bollywood.pl, 17 sierpnia 2010 http://bollywood.pl/artykul.php?Id=190

O ludziach

„Mam grubo po trzydziestce, występuję w lidze cypryjskiej i ja mam grać w kadrze – bez jaj!”

Maciej Żurawski (1976) polski sportowiec

Źródło: Wirtualna Polska nr 40, 2009

„Kadziu ma mocny charakter i lubi wdawać się w utarczki. Należy do tych, których nie warto denerwować, bo zaczynają grać lepiej.”

Krzysztof Ignaczak (1978) siatkarz polski

Źródło: wywiad, 2009 http://aves.lksdwernicki.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=79:krzysztof-ignaczak-dla-aves&catid=3:newsflash&Itemid=75

O charakterze

„Jako dziecko błąkałam się po zakamarkach teatru, w którym grał mój tato. Potem sama, jako dziecko, w teatrze występowałam. Przez lata granie przeplatało się z moim codziennym życiem, więc dziwne byłoby gdybym nie spróbowała. Kiedy, za pierwszym razem, nie dostałam się do szkoły teatralnej, odezwały się we mnie diabliki ambicji. Teraz, kiedy jestem już prawie na mecie teatralnej szkoły, dopiero zaczynam odkrywać, jak bliskim mojej duszy środkiem wyrazu jest kreowanie postaci.”

Aleksandra Hamkało (1988) polska aktorka

Źródło: Artur Cichmiński, Jestem nawiedzona. Rozmowa z gwiazdą „Big Love”, stopklatka.pl, 13 lutego 2012 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=85225

O dzieciach, O duszy, O matce

„Pierwszy raz zetknąłem się z dubbingiem, będąc w zespole Fasolki. Najwidoczniej poszukiwano dziecięcych głosów, więc ktoś z produkcji zgłosił się do Fasolek, wybrano mnie i tak pierwszy raz znalazłem się w studio. Był początek lat 90., miałem z 7 lat i zaproszono mnie do roli prosiaczka w Kubusiu Puchatku. Zamiast dubbingować, zacząłem powtarzać to samo co mówi postać po angielsku… Chyba nie byłem rozgarniętym dzieckiem, więc współpraca się zakończyła i wróciłem do śpiewania w Fasolkach. Po kilku latach z castingu dostałem się do Teatru Polskiego Radia, gdzie najpierw uczyłem się pod okiem Jana Warenyci, a potem nagrywałem słuchowiska. Na stanowisku kierownika produkcji, pracował tam Romuald Cieślak, który wyłowił mnie do studia Master Film. Potem już poszło. Byłem sprawny i elastyczny, poza tym umiałem już pracować z mikrofonem, więc zacząłem grać w innych studiach.”

Grzegorz Drojewski (1983)

Źródło: wywiad, styczeń 2011 http://www.dubbing.pl/wywiady/

O dzieciach, O poszukiwaniu, O studiach, O współpracy

„Może to dziwne, ale ja nie mam tremy. Gdy stoję na scenie, jest tak ciemno, że nikogo nie widzę, tak, jakbym była zupełnie sama. Wkręciłam sobie kiedyś, że gdy gram, to nie mogę mieć soczewek. Im mniej widzę, tym lepiej słyszę.”

Paulina Janczak (1990) polska aktorka

Źródło: Anna Wanago, Próbuj, graj, nie kopiuj, „Gazeta Olsztyńska” nr 128, 3 czerwca 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/118557.html

„Tadeusz grał jedną ze swoich najważniejszych scen w tym przedstawieniu: rozmowę obłąkanego Leara z oślepionym Gloucesterem. Pod koniec tej sceny Lear ucieka swoim prześladowcom. Tadeusz wybiegł za kulisy, i jak potem się okazało, usiadł w fotelu, który był przygotowany do następnej sceny z jego udziałem. Tam, w kulisie czekał na swoje wejście nieżyjący już aktor Marek Obertyn i to on zobaczył, jak nagle Tadeusz spada z krzesła i opada na podłogę. Ja i kilku współpracowników, którzy oglądali próbę z widowni, usłyszeliśmy dziwny odgłos i krzyk, prawdopodobnie Marka. Pobiegliśmy za kulisy i zobaczyliśmy leżącego Tadeusza. Wszyscy myśleliśmy, że to jakieś zasłabnięcie, wiedzieliśmy też, że ma wstawiony rozrusznik serca. Szybko przyjechała karetka pogotowia i przewieziono go na OIOM. Razem z jego żoną Marysią Bojarską, która była też obecna na próbie, czekaliśmy w szpitalu na wynik badania. Po kilkudziesięciu minutach dowiedzieliśmy się od lekarza, że Tadeusza już nie ma z nami.”

Eugeniusz Korin (1954)

o okolicznościach śmierci Tadeusza Łomnickiego. Źródło: Marek Zaradniak, Pędźmy za nim biegiem, biegiem!, „Polska Głos Wielkopolski” nr 44, 22 lutego 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/133662.html

O śmierci, O myślach, O czekaniu, O myśleniu

„Odór dotarł do nas na wiele kilometrów przed celem podróży. Droga wiodła wzdłuż torów kolejowych. Gdy zostało piętnaście czy dwadzieścia minut jazdy do Treblinki, zaczęliśmy natykać się na zwłoki leżące obok torów, najpierw dwie-trzy sztuki, potem więcej, a kiedy w końcu dojechaliśmy do stacji kolejowej, leżały ich chyba setki – leżały tak przez wiele dni, w upale […] Tego dnia w Treblince było istne Piekło Dantego. Kiedy wjechałem do obozu i wysiadłem z samochodu na placu, stałem po kolana w pieniądzach. Brodziłem w banknotach, monetach, kamieniach szlachetnych, biżuterii, odzieży. Leżały rozrzucone po całym placu. Fetor był nie do zniesienia. Wszędzie leżały setki, nie, tysiące rozkładających się ciał […] Pośród namiotów i ognisk zobaczyłem grupy Ukraińców i kobiet – były to, jak się później dowiedziałem, prostytutki z całej okolicy – wszyscy pijani, tańczyli, śpiewali i grali na instrumentach.”

Franz Stangl (1908–1971) Austriak, komendant obozów koncentracyjnych

relacja z pierwszej wizyty w Treblince.
Źródło: Gita Sereny, W stronę ciemności. Rozmowy z komendantem Treblinki, wyd. Cyklady, Warszawa 2002, s. 135.

O kobietach, O pieniądzach, O piekle, O relacjach

„Okazało się, że to nie dla mnie. Granie w obcym języku wydawało mi się nieprawdziwe, obce.”

Krzysztof Stelmaszyk (1959)

o aktorstwie za granicą. Źródło: Małgorzata Piwowar, Małpowanie szablonów, „Rzeczpospolita”, 13 lipca 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/msza.htm

„Dla mnie Polska jest jednym z najlepszych miejsc na świecie do grania w siatkówkę. Nigdzie indziej siatkarz nie czuje się tak szanowany i wspierany przez kibiców. Uwielbiam polski sposób kibicowania i czekam z niecierpliwością na inaugurację sezonu.”

Russell Holmes (1982)

Źródło: Michał Kaczmarczyk, Russel Holmes: Polska to wspaniałe miejsce do grania w siatkówkę, sportowefakty.pl, 24 lipca 2011 http://www.sportowefakty.pl/siatkowka/2011/07/24/russel-holmes-polska-wspaniale-miejsce-do-grania-w-siatkowke/

O czekaniu, O cierpliwości

„Gdybyśmy mieli takich wybitnych piłkarzy, jak Kamerun, mógłbym powiedzieć o którymś z nich, że zagrał słabiej w meczu. My mamy, takich graczy, jakich mamy i trzeba im pomagać, a nie oceniać indywidualnie, kto grał słabo.”

Franciszek Smuda (1948) piłkarz polski, trener

po meczu Polska 0–3 Kamerun. Źródło: sport.pl, 11 sierpnia 2010 http://www.sport.pl/pilka/1,65037,8241943,Franciszek_Smuda__Gdybysmy_mieli_takich_wybitnych.html

O sporcie

„Czuje się młodo i jestem w świetnej formie. Zdrowo się odżywiam, dietetyk w klubie układa mi jadłospis. Będę jeszcze kopał przez co najmniej dziesięć lat, potem zacznę grać w golfa.”

Sebastian Janikowski (1978) piłkarz polski

Źródło: Sebastian Janikowski: Zawsze mam czas na seks – WYWIAD, gwizdek24.se.pl, 23 listopada 2010 http://gwizdek24.se.pl/inne/sebastian-janikowski-zawsze-mam-czas-na-seks_160795.html

O seksie, O czasie

„Widziałem jakiś czas temu Katyń Wajdy. Piękny film, gdzie wspaniale zagrała chociażby Maja Ostaszewska. Poza tym jest to temat, o którym Czesi nie wiedzą zbyt wiele. Film ten zmusił mnie do poznania tej historii. Podobnie opowieść o pułkowniku Kuklińskim. Rzecz niezwykła. Macie naprawdę bardzo dużo do opowiedzenia. Myślę, że dla wszystkich byłoby to korzystne, gdybyśmy robili część filmów razem. Mam nawet taką nadzieję, że tak będzie. Polscy aktorzy, czescy i słowaccy mogliby z powodzeniem grać w filmach poszczególnych kinematografii. W Czechach właściwe nie znamy waszych artystów, a szkoda.”

Václav Jiráček (1978)

o polskiej kinematografii. Źródło: wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=56337

O historii, O myślach, O czasie, O myśleniu

„Róża z powodzeniem grała rolę pięknego kwiatu, dopóki się nie sypnęła.”

Jan Sztaudynger (1904–1970) poeta polski, satyryk

„Wydaje mi się, że zrobiłem wszystko, co w mojej mocy. Jednak ciągle jeszcze chcę grać lepiej, pójść dalej. Jest tyle brzmień, które chciałbym osiągnąć. Gdy byłem młodszy, wydawało mi się, że wszedłem na sam szczyt. Teraz wiem, że nigdy nie osiągnę perfekcji, nie uda mi się dokładnie to, do czego dążę, więc tylko wciąż staram się postawić kolejny krok naprzód, być odrobinę lepszy.”

B.B. King (1925–2015) amerykański muzyk bluesowy, gitarzysta i wokalista

Źródło: Ed Vulliamy, Z chaty Król, „The Guardian”, tłum. „Forum”, 22 października 2012.

O perfekcji

„Lubię grać pod presją. To pozwoli pokazać mi swoje możliwości.”

Metodi Ananiew (1986)

Źródło: oficjalna strona AZS-u Olsztyn http://www.indykpolazs.pl/news.php?id=1034

„Po 52. odcinku stwierdziłam, że mam dosyć. Byłam zmęczona i czułam przesyt. Postać Ewy mnie denerwowała. Grzeczna, niemal bez wad, do tego jeszcze chorowita i z pokorą znosząca wszystkie możliwe ciosy od losu – na dłuższą metę było to dla mnie nie do wytrzymania. Inna rzecz, że nie udźwignęłam wtedy ciężaru tego wszystkiego. Niesłychana popularność, wywiady, autografy, obcy ludzie wypytujący mnie, co dalej z Ewą… Pragnęłam wyzwolić się z tego dość jednostronnego zaszufladkowania. Wydawało mi się, że rok na planie serialu to całe wieki. Tymczasem dziś produkcje telenowel ciągną się po 500, 600, a nawet 1000 odcinków. Poza tym ja miałam inne plany życiowe. Może faktycznie byłam aktorką niepokorną? Marzyło mi się coś więcej. Chciałam grać ambitne role. Gdy jest się młodym, inaczej podejmuje się decyzje. Niczego jednak nie żałuję, widocznie tak miało być.”

Agnieszka Robótka-Michalska (1964) Polska aktorka

o zrezygnowaniu z grania w serialu W labiryncie. Źródło: Kiedyś byli gwiazdami seriali... Co robią dziś?, teletydzien.pl, 30 lipca 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-kiedys-byli-gwiazdami-seriali-co-robia-dzis,nId,625492

O losie, O ludziach, O decyzjach, O wieku

„Mocne kobiety są dużo ciekawsze do grania niż bezwolne mimozy, których zresztą praktycznie nie spotykam w życiu.”

Anna Dereszowska (1981) polska aktorka

Źródło: „Zwierciadło”, nr 11/1957, listopad 2009

O kobietach

„Wszyscy możecie czuć się już teraz wygrani, bo wyłoniono was podczas ciężkich, długich preeliminacji.(…) Jestem przekonany, że grając utwory Chopina spędzicie w Warszawie wspaniały czas. To zastanie w waszej wyobraźni jako wspaniałe wspomnienie.”

Andrzej Jasiński (1936) pianista polski

do uczestników XVI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Źródło: Konkurs chopinowski: Chińczyk zagra jako pierwszy, gazeta.pl, 30 września 2010 http://warszawa.gazeta.pl/warszawa/2029020,34889,8449370.html

O wspomnieniach, O czasie

„(…) był to pierwszy aktor w naszym kinie, który nie grał, a był na ekranie i to jego „bycie” się sprawdzało. Do dzisiaj przecież ma w sobie hipnotyczną moc. To było coś nowego w naszym filmie – wniósł swoją niezwykłą osobowość, charyzmę, poczucie humoru. Obecnie nie dostrzegam kogoś takiego, kto byłby głosem swojego pokolenia, z kim ludzie by się utożsamiali.”

Karolina Gruszka (1980) aktorka polska

o Zbigniewie Cybulskim. Źródło: wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=34457

O ludziach, O osobowości

„Kolejnym wydarzeniem festiwalu był występ Alchemy Trio w Synagodze Tempel. To znakomita krakowska wiolonczelistka Dorota Imiełowska z czarodziejem akordeonu Konradem Ligasem i równie rewelacyjnym kontrabasistą Romanem Ślazykiem. Z muzykami wystąpił 16-letni Łukasz Pawlikowski, o którym śmiało można powiedzieć, że już dołączył do grona najlepszych polskich wiolonczelistów. Muzyka żydowska, którą grali (również we własnej aranżacji) zachwycała, wzruszała i bawiła, bo to muzyka nie tylko niezwykle emocjonalna, ale i pełna humoru. To był nie tylko koncert – artyści zaprezentowali spektakl muzyczno-teatralny. Rewelacja!”

Łukasz Pawlikowski (1997) polski wiolonczelista

Wariant: ...Kolejnym wydarzeniem festiwalu był występ Alchemy Trio w Synagodze Tempel. To znakomita krakowska wiolonczelistka Dorota Imiełowska z czarodziejem akordeonu Konradem Ligasem i równie rewelacyjnym kontrabasistą Romanem Ślazykiem. Z muzykami wystapił 16-letni Łukasz Pawlikowski, o którym śmiało można powiedzieć, że już dołączył do grona najlepszych polskich wiolonczelistów. Muzyka żydowska, którą grali / również we własnej aranżacji/ zachwycała, wzruszała i bawiła, bo to muzyka nie tylko niezwykle emocjonalna, ale i pełna humoru. To był nie tylko koncert - artyści zaprezentowali spektakl muzyczno-teatralny. Rewelacja! Źródło: Beata Penderecka, Wiolonczele na Muzyce w Starym Krakowie http://www.radiokrakow.pl/www/index.nsf/ID/BPEA-9AZLHZ, Radio Kraków, 28 sierpnia 2013

O muzyce

„Byliśmy z mężem nieprzytomni z zakochania i bycia razem, więc nie mogliśmy razem grać. Tak się denerwowaliśmy za siebie, że jemu trzęsły się ręce, a mnie głos drżał jak u kozy…”

Ewa Podleś (1952)

Źródło: „Zwierciadło” nr 6/1964, czerwiec 2010

„Robienie filmów nie jest już sposobem na granie, to sposób życia.”

Jeanne Moreau (1928–2017) aktorka francuska

„Żałujemy, że nie mogliśmy z powodu złej pogody w Polsce grać na wolnym powietrzu, np. na Rynku Starego Miasta w Warszawie w Krakowie, tak jak gramy w plenerze w Awinionie.”

Gérard Philipe (1922–1959) aktor francuski

wypowiedziane na pożegnalnym bankiecie wydanym 20 października 1954 przez Włodzimierza Sokorskiego.
Źródło: Ada Borkowska, Między spektaklami pracował przy odbudowie Warszawy, „Retro” nr 4 (18), kwiecień 2016, s. 41.

O pogodzie

„(…) inna cecha wyróżnia nasz teatr. Otóż termin „narodowy”, od kiedy zaczął budować go Bogusławski, znaczy „powszechny”. Dla każdego teatr nasz był u samych swoich narodzin antyelitarny i antydworski. Dworski grany był po francusku lub, jak opery, po włosku.”

Adam Hanuszkiewicz (1924–2011) polski aktor i reżyser

Źródło: Moja nowa Balladyna, wyborcza. pl, 4 grudnia 2011 (tekst powstał w 1995 r.) http://wyborcza.pl/1,75480,10757229,Hanuszkiewicz__Moja_nowa_Balladyna.html

O narodzinach

„Wiem, że moje życie ma wartość nie dlatego, że gram albo komponuję. Zrozumienie tego wymagało czasu. I na pewno będzie rozwijało się dalej. Bo wszystko przeobraża się i przemienia. Momenty olśnienia są cudowne. Ale za każdym razem okazuje się, że to tylko zakręt, a za nim taki sam gąszcz. Więc może te momenty „po” są ważniejsze, momenty, w których orientuję się, że mi się tylko wydawało.”

Leszek Możdżer (1971) polski pianista jazzowy

Źródło: „Zwierciadło”, nr 5/1927, maj 2007

O życiu, O zrozumieniu, O czasie

„Graliśmy z kolegami [w czasie wojny] w nieboszczyków. Wygrywał ten, kto zobaczył więcej trupów.”

Marek Gedl (1934–2014)

Źródło: Elżbieta Dziwisz, Pięć tysięcy lat w jednym miejscu, „Alma Mater” nr 122–123, luty-marzec 2010, s. 33.

O wojnie, O czasie

„Jako młody chłopak z Sanoka dostałem się do kadry województwa w czasie, gdy Stal Mielec i Stal Rzeszów grały w I lidze. Więc chyba coś musiałem umieć, prawda? Zresztą, w Moto Jelcz Oława grałem w I lidze.”

Orest Lenczyk (1942) polski trener piłkarski

o karierze piłkarskiej.
Źródło: Piłka to nie bumerang, „Tygodnik Sanocki” nr 51/52 (789/790), 22–29 grudnia 2006, s. 19.

O prawdzie, O czasie, Chłopak

„Sukces mojego debiutu stworzył ogromne napięcie, ale jednocześnie był bardzo motywujący. Oczywiście świetnie się z tym czułam, ale jedyne, czego naprawdę chciałam, to iść dalej, grać muzykę. To było najważniejsze.”

Norah Jones (1979) piosenkarka i pianistka amerykańska

Źródło: „Zwierciadło”, nr 1/1959, styczeń 2010

O sukcesie

„Świat podobny jest do amatorskiego teatru, więc nieprzyzwoicie jest pchać się w nim do ról pierwszych, a odrzucać podrzędne. Wreszcie, każda rola jest dobra, byle grać ją z artyzmem i nie brać jej zbyt poważnie.”

Bolesław Prus (1847–1912) polski pisarz i publicysta

O świecie

„Nie poddaję się presji, że jeżeli szybko czegoś nie wydam, to fani o mnie zapomną. Zapomną, jeżeli wydam coś niedobrego. Jestem dziś dużo lepszym muzykiem – od premiery pierwszej płyty zagrałam ponad 300 koncertów i nauczyłam się grać na gitarze.”

Nadia Mladjao (1979)

Źródło: Angelika Kucińska, Masz śpiewać tak, jak wyglądasz, t-mobile-music.pl, 1 kwietnia 2013 http://www.t-mobile-music.pl/opinie/wywiady/wywiad-masz-spiewac-tak-jak-wygladasz,12164.html

O śpiewie

„Tak naprawdę Klancyk wyłonił się na przełomie 20 stycznia 200607 roku, kiedy pojechaliśmy na festiwal PAKA – po to, żeby coś skonkretyzować. Doszliśmy do finału i starliśmy się z jurorami, którzy twierdzili, że kabaret musi mieć formę, konferansjera, piosenkę i tekst, że nie wolno pytać o inspirację, że to jest świetne, ale pokazujemy ćwiczenia. Że tego nie można puścić w telewizji na żywo. Ale po powrocie z Krakowa zaczęliśmy grać znowu. Zrobiliśmy wtedy spektakl „Kto widział małpę trzymającą scenariusz” Polega on na tym, że wrzucamy około pięciuset ćwiczeń do słoja i losujemy. Czasami gramy sceny, których jeszcze nie widzieliśmy ani nigdy nie graliśmy. Losuje publiczność, nic nie jest zaplanowane.”

Michał Sufin (1983)

Źródło: Katarzyna Gawkowska, Jam teatralny, „Teatr” nr 7-8, 7 sierpnia 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/144746.html

O ćwiczeniach

„Mówi się o mnie, że jestem aktorką niewykorzystaną. Teatr Współczesny potwierdził to, bo nie zagrałam w nim zbyt wielu ważnych ról. Grałam na szóstym planie i swoje pięć minut miałam dopiero w spektaklach Teatru TVP.”

Anna Korcz (1968) polska aktorka

Źródło: „Angora” 34/2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/krolowaz.htm

„W ogóle przestałem grać, nie trafiam palcami w klawisze. Lubiłem grać do czasu koncertów z Ewą”

Andrzej Zarycki (1941)

Demarczyk Źródło: Anna Żebrowska, Na moście w Avignon, „Gazeta Wyborcza”, dodatek „Duży Format”, 9 marca 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/134886.html

O czasie

„Jestem aktorem, istnieję, gdy gram.”

Jerzy Nowak (aktor) (1923–2013) aktor polski

Źródło: „Życie Warszawy”, 23 sierpnia 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/aktorpo.htm

O życiu

„Byłam nadopiekuńcza. Ja Krzysia nawet strzygłam, bo jemu wciąż szkoda było czasu; albo komponował, albo coś mu się dobrze grało, albo ćwiczył palcówki. Szyłam mu nawet bardzo modne, piękne i kolorowe koszule. Ludzie się zachwycali. To dawało mi ogromne zadowolenie, że sprawiam mu przyjemność i że tak ładnie wygląda. Tak się nim opiekowałam, że nawet przy wyrywaniu zęba stałam za fotelem dentystycznym i trzymałam go za skronie.”

Zofia Komedowa (1929–2009)

o Krzysztofie Komedzie. Źródło: Komeda, Zośka i inni, sadurski.com, 21 marca 2009 http://www.newsy.sadurski.com/Satyra_Absurdy_Ciekawostki/0/1/1184//Komeda__Zoska_i_inni/

O ludziach, O przyjemności, O czasie

„To sztuka niska – nie jest to żadna ocena, ani tym bardziej atak, tylko obiektywny fakt. Rubik jest artystą dla mas, dla niewyrafinowanego odbiorcy i z tego powodu cieszy się takim wzięciem. (…) Siła Rubika polega na tworzeniu pozoru sztuki wyższej: ludzie myślą, że obcują z czymś wyższym. Tymczasem fakt, że coś jest grane przez orkiestrę symfoniczną nie oznacza, że od razu staje się klasyką.”

Mirosław Pęczak (1956)

o Piotrze Rubiku.

O ludziach, O sztuce, O myślach, O sile

„Gdy byłem jeszcze na studiach, nie spodziewałem się, że z moją twarzą będę grał porządnych, dobrych facetów. Myślałem raczej o rolach twardzieli i czarnych charakterów. To marzenie prawie każdego aktora. Czarny charakter przyjemniej jest grać. Takie role są lepiej zapamiętywane.”

Wojciech Dąbrowski (1959) aktor polski

Źródło: Żona ma rację, „Tele Tydzień”, nr 5, 31 stycznia 2005 http://www.plebania.pl/wywiady/dabrowski.html

O myślach, O charakterze, O myśleniu

„Moim zdaniem reprezentuje on sobą najwyższą półkę światowego aktorstwa. Byłem w szoku, jak uroczy i miły z niego facet, a zarazem profesjonalny aktor. Bałem się tych zdjęć, zastanawiałem się, jak młody aktor – gówniarz tak naprawdę – ma grać z kimś takiej klasy. Okazało się, że w ogóle nie dał mi odczuć, że między nami jest taka różnica poziomów. Myślę, że dużo się od niego nauczyłem.”

Jakub Świderski (1985)

o Robercie Więckiewiczu. Źródło: Szlify aktorskie zdobywał u Lubiczów, teletydzien.pl, 2 sierpnia 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-szlify-aktorskie-zdobywal-u-lubiczow,nId,626143

O facetach, O myślach, O myśleniu

„Dobrze jest grać w serialu, który ogląda mnóstwo ludzi. Nie ma w tym nic złego.(…) Gdy mam przerwę między sezonami, mogę spokojnie spędzać czas z bliskimi i nie patrzeć co chwila na telefon, martwiąc się brakiem propozycji. To ogromny luksus, na który nie pozwala praca przy filmie.”

Gary Sinise (1955) aktor i reżyser amerykański

Źródło: „To i Owo” nr 9, 2 marca 2010, s. 5.

O ludziach, O czasie

„Jest to jedna z form pracy zawodowej, która ją również w pewien sposób ubarwia. Aczkolwiek, podobnie jak i w innych przypadkach, wymaga ona od aktora odpowiedniej techniki. W dubbingu, jak czasami słyszę, nie każdy może się odnaleźć. Niektórzy twierdzą wręcz, że nie są w stanie tej techniki opanować. Rzeczywiście jest ona dość specyficzna, trzeba tu i słuchać i widzieć, grać, mówić jednocześnie, gdyż na tym to właśnie polega. Ja sam mimo wszystko bardzo lubię dubbing.”

Krzysztof Tyniec (1956) aktor polski

o dubbingu. Źródło: Wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=37797

„A jak poszedł król na wojnę,
Grały jemu surmy zbrojne,
Grały jemu surmy złote
Na zwycięstwo, na ochotę…

A jak poszedł Stach na boje,
Zaszumiały jasne zdroje,
Zaszumiało kłosów pole
Na tęsknotę, na niedolę…
…
Szumią orły chorągwiane,
Skrzypi kędyś krzyż wioskowy…
Stach śmiertelną dostał ranę,
Król na zamek wraca zdrowy…

A jak wjeżdżał w jasne wrota,
Wyszła przeciw zorza złota
I zagrały wszystkie dzwony
Na słoneczne świata strony.

A jak chłopu dół kopali,
Zaszumiały drzewa w dali.
Dzwoniły mu przez dąbrowę
Te dzwoneczki, te liliowe…”

Maria Konopnicka (1842–1910) polska pisarka, nowelistka, pisarka literatury dziecięcej, tłumaczka, publicystka i krytyk, działaczka niep…

Źródło: A jak poszedł król…

O zwycięstwie

„Grunt to mieć gorące serce, chłodny umysł i grać ćwiartki!”

Marcin Bruczkowski (1965) polski pisarz

Singapur, czwarta rano

Serce

„Kiedy władcy grają o prowincje, ludzie są żetonami, którymi się płaci”

Fryderyk II Wielki (1712–1786)

pesymistyczna refleksja króla-filozofa, w trakcie trwania wojny siedmioletniej.

O wojnie, O ludziach

„Dla mnie Riverside to muzyka kontrastu. Gramy zarówno długie, jak i krótkie utwory. Jest ostro i spokojnie. Są wszelkiego rodzaju emocje. Jest szept, krzyk, radość i smutek, z podkreśleniem tego ostatniego. Myślę, że w przyszłości, gdy całość trylogii się dopełni, zademonstrujemy pełne oblicze muzyki Riverside.”

Mariusz Duda (1975)

Źródło: Jeszcze za wcześnie, by nam odbiła palma, 28 maja 2006 http://www.muzyka.gildia.pl/wywiady/riverside

O smutku, O muzyce, O myślach, O przyszłości

„Aż się uda sztuczka:
będzie tak, jak gdyby grali nas dublerzy –
inna ja, nie ten deszcz, nie on się rozpędzi.”

Izabela Fietkiewicz-Paszek (1972)

Próby wyjścia (2011)
Źródło: [Kołobrzeg ostatni raz]

„Przecież nie takie to straszne! Dzieciaki biegają wkoło i kręcą jointy i wiesz… wszyscy na czymś grają… To chyba tak ludzie wyobrażają sobie życie członka kapeli rockowej. Ale tak, masz trochę racji – trochę wtedy przeginaliśmy. Ale czy dziś ludzie nie przesadzają z rozmaitymi sprawami? Na przykład z konsumpcją?”

Mick Jagger (1943) brytyjski muzyk rockowy, wokalista The Rolling Stones

o oburzeniu jakie wywołał film rejestrujący ośmioletniego syna jednego z muzyków, którego zajęciem było przygotowywanie skrętów dla członków kapeli, kiedy tylko go o to poproszą.
Źródło: wywiad Martyna Palmera w „The Daily Telegraph”, tłum. „Forum”, 12 lipca 2010.

O życiu, O ludziach

„Najlepszy jest seks do muzyki – w tym względzie rządzi Led Zeppelin. Natomiast granie w trakcie seksu nastręcza niewątpliwie nieco więcej trudności.”

Ben Lovett (1986)

Źródło: Paweł Piotrowicz, Seks, soczewica i punkowe melodie, muzyka.onet.pl, 19 marca 2013 http://muzyka.onet.pl/publikacje/seks-soczewica-i-punkowe-melodie,1,5447930,wiadomosc.html

O muzyce, O seksie

„Slipknot jest całkiem niezły. Lubię ich, mają sporo niezłych kawałków. Wiem, że wielu fanów metalu niezbyt akceptuje takie granie, ale ja nie mam nic przeciwko. Na koncertach grają z niesamowitą energią, są bardzo dynamiczni. A łączenie metalu z hip-hopem? To nie jest zła mieszanka, tylko trzeba to dobrze zrobić. Pojawia się bardzo wiele gównianych kapel, które próbują robić coś takiego, tyle tylko, że efekt jest mierny. Ja nie robiłem takich eksperymentów, ale nie mam nic przeciwko.”

Jeff Hanneman (1964–2013) amerykański gitarzysta metalowy (Slayer)

Źródło: Jeff Hanneman – Slayer (gitara), Paul Bostaph – Slayer (instrumenty perkusyjne), rockmetal.pl, 24 maja 2001 http://www.rockmetal.pl/wywiady/slayer.01.html?3

„Chcę grać z tobą w chowanego i dawać ci moje
ubrania i mówić że lubię twoje buty i siedzieć na
stopniach kiedy bierzesz kąpiel i masować ci kark
i całować twoje stopy i trzymać cię za rękę i jeść
z tobą i nie zwracać uwagi kiedy jesz moją porcję
(…) i mówić ci jak bardzo kocham twoje włosy
twoje oczy twoje wargi twoją szyję twoje piersi
twój tyłek twoją…”

Sarah Kane (1971–1999) dramatopisarka angielska

Crave

O butach, Kochać się

„Tak naprawdę wcale nie miałem ochoty zagrać Marka Darcy’ego. W ogóle nie widziałem siebie w takiej roli, zwłaszcza że sześć lat wcześniej grałem w serialu Duma i uprzedzenie niemal identyczną postać nazwiskiem… Mark Darcy. Nawiasem mówiąc, Darcy z powieści Jane Austen stanowił swego rodzaju prototyp Darcy’ego z Dziennika Bridget Jones.”

Colin Firth (1960) angielski aktor

Grać dwa razy taką samą postać? Wydało mi się to śmieszne i naciągane. Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Mężczyźni jak Bridget Jones. Colin Firth specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 12 listopada 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=22828

O mężczyznach

„Shrek jest pierwszą animowaną postacią, której użyczyłem głosu; poznanie go zajęło mi trochę czasu. Z początku grałem te rolę z kanadyjskim akcentem i wszyscy byli zadowoleni, wiedziałem jednak, że stać mnie na więcej. W końcu mnie olśniło. Miałem znajomych Kanadyjczyków szkockiego pochodzenia. Zawsze fascynował mnie ich temperament: to, jak płynnie byli w stanie przejść od "Kocham cię" do "Wynocha!". Oczywiście żaden z nich nie był ogrem, ale i tak pasowali jak ulał. Nikt nie miał wątpliwości, że znalazłem sposób na Shreka.”

Mike Myers (1963) aktor kanadyjski

Źródło: Wstęp w: John Hopkins, Shrek. Zielona strona ekranu, Wydawnictwo G+J, Warszawa 2004, ISBN 83-89221-68-3, tłum. Patryk Gołębiowski i Bartosz Wierzbięta, s. 7.

O czasie, Kochać się

„Pomyślałem, że skoro oni tak świetnie grają w brydża, to z pewnością potrafią myśleć.”

Władysław Kunicki-Goldfinger (1916–1995)

O myślach, O myśleniu