Cytaty na temat dziwne
strona 4

„Miłość do mody była u mnie najpierw objawem buntu przeciw rodzicom i rówieśnikom, sposobem manifestowania światu mojej niepowtarzalności. Potem bunt przerodził się w pasję. Dziś poświęcam modzie cały mój czas, więc nic dziwnego, że dla tak wielu ludzi jestem wiarygodna.”

Susie Lau (1985)

Źródło: Zuzanna O'Brien, Koniec..., op. cit., s. 147.

O miłości, O ludziach, O świecie, O rodzicach

„Ilekroć czytam, że jestem ikoną, śmieję się. Ja ikoną? To wydaje mi się takie dziwne. Jak ja mogę być kimś takim? Ja widzę się jako matka, z rodziną, z moimi wnukami. Najważniejsza jest rodzina.”

Sophia Loren (1934) włoska aktorka filmowa

Źródło: Zakazany związek, który potępiał Watykan i inne sekrety z życia Sophii Loren, Wirtualna Polska, 5 lutego 2013 http://ksiazki.wp.pl/gid,15310875,page,14,tytul,Zakazany-zwiazek-ktory-potepial-Watykan-i-inne-sekrety-z-zycia-Sophii-Loren,galeria.html

O rodzinie, O matce, O czytaniu

„Miłość czysta zdolna jest do czynów wielkich i nie łamią jej trudności ani przeciwności; jak miłość [jest] mocna [mimo] wielkich trudności - tak też jest wytrwała w szarym, codziennym, żmudnym życiu. Ona wie, że by się Bogu przypodobać, jednego potrzeba, to jest, aby najdrobniejsze rzeczy czynić z wielkiej miłości - miłość i zawsze miłość. Miłość czysta nie błądzi, ona ma dziwnie dużo światła i nic nie zrobi, co by się Bogu miało nie podobać. Przemyślna jest w czynieniu tego, co milsze Bogu, i nikt jej nie dorówna; szczęśliwa, gdy może się wyniszczać i płonąć jak czysta ofiara. Im więcej czyni z siebie, tym jest szczęśliwsza, ale też nikt nie umie wyczuć niebezpieczeństw tak z daleka, jak ona; umie zdzierać maskę i wie, z kim ma do czynienia.”

Faustyna Kowalska książka Dzienniczek

Dzienniczek
Źródło: cytat z „Dzienniczka” nr 140

O miłości, O Bogu

„Czas istotnie jest dziwny. Przenosi rozmaite rzeczy w odległe miejsce, do którego nie mamy dostępu, choć nadal wywierają one stamtąd na nas swój magiczny wpływ.”

José Carlos Somoza (1959) hiszpański pisarz, pochodzenia kubańskiego

Zygzak

O czasie, Odległy

„Dorastałem w małej wiosce w północnej Szwecji i to wygląda dokładnie tak samo. To bardzo dziwne. To dwieście małych wiosek połączonych ze sobą. Życie tu w porównaniu z życiem w Tokio, gdzie mieszkałem, albo w Londynie, albo w Nowym Jorku, dużo bardziej przypomina życie na wsi. Kładziesz się wcześnie spać i wstajesz wcześnie, nawet, jeśli nie pracujesz. Wstajesz ze słońcem i idziesz spać ze słońcem. To zdecydowanie bardziej wiejski tryb życia i pasuje mi zdecydowanie bardziej niż ten w Nowym Jorku.”

Peter Stormare (1953) aktor szwedzki

o Los Angeles

O życiu, O losie

„Nic dziwnego, że każdy, kto miał coś nowego do zaoferowania ludzkości, nie miał niczego dobrego do powiedzenia o państwie czy o jego prawach.”

Ludwig von Mises (1881–1973) ekonomista austriacki

No wonder that all who have had something new to offer humanity have had nothing good to say of the state or its laws. (ang.)

„Znam pewną kobietę (…), która stale uskarża się na samotność. Nikt z krewnych nie chce się z nią zaprzyjaźnić – i nic dziwnego. Każdemu, kto do niej zajdzie, opowiada godzinami, co zrobiła dla swoich siostrzenic, gdy jeszcze były dziećmi…
A czy te siostrzenice ją odwiedzają? Owszem, od czasu do czasu, z poczucia obowiązku. Ale boją się tych wizyt. Wiedzą, że będą musiały siedzieć i godzinami słuchać dość niedwuznacznych wymówek. Usłyszą niekończącą się litanię gorzkich narzekań i biadoleń. A gdy tej damie nie udaje się już dłużej tyranizować i dręczyć swych siostrzenic ani zmusić ich do tego, żeby ją odwiedziły, wówczas sięga po jeszcze jedną „sztuczkę”. Dostaje ataku serca.
Czy to jest naprawdę atak serca? Oczywiście. Lekarze mówią, że cierpi na „nerwicę serca” i dostaje palpitacji. Poza tym lekarze twierdzą, że w niczym nie mogą jej pomóc, ponieważ jej dolegliwość ma podłoże emocjonalne.”

Dale Carnegie (1888–1955)

Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi

O kobietach, O dzieciach, O samotności, O cierpieniu

„Wobec ludowego charakteru chrześcijaństwa w pierwszej jego dobie nic dziwnego, że znajdziemy w nim wyraźne i niewątpliwe dążenia komunistyczne. Jeżeli ludzie są sobie braćmi, jeżeli bliźniego należy kochać jak siebie samego, to czyż podobna odróżnić „moje” od „twego”? Własność prywatna jest wyrazem samolubstwa i oschłości serca; kto pragnie miłości powszechnej i „Królestwa Bożego na ziemi”, ten powinien wyznawać zasadę wspólności i czynem ją stwierdzać.”

Feliks Perl (1871–1927)

Źródło: Komunizm w pierwotnym chrześcijaństwie, Biblioteka Ludowa, Warszawa 1907.

O ludziach, O charakterze, Serce, Kochać się

„Jak można usprawiedliwiać największe zło wiarą, że ma się boskie pełnomocnictwo? Może to jednak nie takie dziwne. Tyle milionów ludzi zamordowano w imię Boga. Widocznie jest w tym coś, co pociąga, uwodzi i odurza.”

Camilla Läckberg (1974) szwedzka pisarka

Postać: Patrik Hedström
Kaznodzieja

O Bogu, O ludziach, O wierze, O złu

„Kochałem ją, lecz było za wcześnie, by mówić,
później za późno, tutaj mogę to z siebie wyrzucić,
zły moment i okoliczności wszystkie,
rozstaliśmy się tak jakoś, kurwa, dziwnie.”

Bisz (1984)

Wilk chodnikowy
Źródło: utwór Zawleczki, nakrętki, kapsle

Kochać się

„Oto motto Otto Manna:
Grunt, to dobra otomana!
Po to Otto ma to motto,
Byście rzekli: Kto to Otto?
Otto jest to erotoman,
Co fabrykę ma otoman.
Dziwną teraz ma Mann manię:
Siedząc na mej otomanie,
Mówi grając ze mną w loto:
„Oto
otomana
od
Otto
Manna –
erotomana!””

Janusz Minkiewicz (1914–1981) pisarz polski, satyryk

Źródło: Otomana

„Miłość jest dziwną syntezą egoizmu i altruizmu; bywają wypadki, w których z drapieżnym egoizmem jest bardziej do twarzy niż z flegmatycznym zrzeczeniem się praw swoich. Gdy dusze mają się stać wzajemnie swoją własnością, wtedy ustają „zasadnicze prawa człowieczeństwa.””

Karol Irzykowski (1873–1944) polski prozaik, dramaturg i krytyk literacki

Aforyzmy
Źródło: s. 46

O miłości, O duszy, O egoiźmie

„Zabiliśmy 318 tysięcy Japończyków. Pan Truman świętuje. „Truman” znaczy prawdziwy człowiek. Cóż za dziwne nazwisko. Chrystusa nazywamy prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem. Truman jest prawdziwym człowiekiem swoich czasów, dlatego świętuje.”

Harry S. Truman (1884–1972) prezydent USA

Autorka: Dorothy Day
o zrzuceniu dwóch bomb jądrowych na Hiroszimę i Nagasaki.
Źródło: Oliver Stone’s Untold History of the United States (2012), tłum. Edyta Czerwonka, odcinek 3

O Bogu, Chrystus

„Jeśli człowiek zaniecha pracy, zwykłych czynności, codziennej bieganiny, żeby poważnie poświęcić się jednej tylko myśli, dzieje się coś odwrotnego. Powracają złośliwostki, tchórzostwo i fałsz, nieprzyjemności, które dotykają wszystkich. Nic dziwnego, że człowiek wynalazł pracę, alkohol, rozmowy o niczym.”

Jonathan Littell książka Łaskawe

Łaskawe (2006)

O alkoholu, O myślach, O myśleniu

„Miał on wszystkie wady i wszystkie cnoty artystycznej natury, tej natury często dziwnej częstokroć niezrozumiałej na pierwszy rzut oka, a sympatycznej zawsze po bliższym poznaniu.”

Teodor Jeske-Choiński (1854–1920) pisarz polski

o Karolu Holtei.

O naturze

„Dziwne mamy czasy. Z jednej strony dużo się dzieje, świat tak do przodu pędzi, wszystko mamy fajne – komputery, telefony, znajomych, z którymi komunikujemy się na Facebooku… Z drugiej strony coraz trudniej związać koniec z końcem, żyć na jakimś poziomie, albo przynajmniej mieć komfort finansowy, no i strasznie dużo ludzie o tym mówią. Strasznie to wszystko przeżywają, co się odbija na związkach, na zdrowiu psychicznym.”

Katarzyna Nowicka (1974) polska piosenkarka

Źródło: Jarek Szubrycht, Dziwne mamy czasy, t-mobile-music.pl, 26 kwietnia 2013 http://www.t-mobile-music.pl/opinie/wywiady/wywiad-dziwne-mamy-czasy,12495.html

O ludziach, O zdrowiu, O świecie

„To nawet dziwne, jak dobrze ja, stary człowiek, trafiam do młodych. Może bierze się to z potrzeby młodych, by żyć w bohaterskich czasach. Kiedy staję przed jakimś audytorium i mówię: jeżeli coś was oburza, tak jak mnie oburzał nazizm, bądźcie bojowi, silni, zaangażowani – to aż trudno uwierzyć, jakie to wywołuje burzliwe owacje.”

Stéphane Hessel (1917–2013)

Źródło: Romain Leick, Buntujcie się!, polityka.pl, 20 lutego 2011 http://www.polityka.pl/swiat/tygodnikforum/1513280,1,buntujcie-sie.read

„To trochę dziwne, ale po 10 latach życia na marginesie i braku pracy pomyślałem sobie, że nie mam ochoty na życie, które wiodłem wcześniej. Nie będąc kimś, wolałem wrócić do Miami i wziąć każdą pracę, która wpadnie mi w ręce. Na szczęście po Sin City drzwi lekko się dla mnie uchyliły, a ja to wykorzystałem.”

Mickey Rourke (1952) aktor amerykański

Źródło: wywiad http://www.thewrestler.pl/artykuly-wywiad-z-mr.html, thewrestler.pl

O życiu, O szczęściu

„Głównym kłopotem jest to, że dziś posłowie Samoobrony czytają w gazetach to, o czym szeptano w klubie od dawna. O niejasnych, dziwnych postaciach na zapleczu, o niejasnych mechanizmach podejmowania decyzji. O tym, że zamiast promować inteligentnych, promowano miernoty. O kontrowersyjnych sposobach wydawania pieniędzy na kampanie wyborcze.”

Ryszard Czarnecki (1963) polityk polski

Źródło: „Dziennik”, 3 sierpnia 2007

O decyzjach, O czytaniu

„Kiedy słyszysz dziwny wybuch śmiechu publiczności na filmie, który reżyserowałeś, zaczynasz rozumieć grę słów.”

Chuck Jones (1912–2002)

Once you have heard a strange audience burst into laughter at a film you directed, you realize what the word joy is all about. (ang.)

O śmiechu

„Dziwna sprawa z tą wódką, jest to piekielnie ostry napitek, tajemniczy wywar z ziółek, który ma jakiś osobliwy związek z gwiazdami.”

Hermann Broch (1886–1951) austriacki pisarz

„Socjologowie określiliby to krótko – czar chama. Ludzie lubią Sułka za jego prostolinijność, za to, że wali prosto z mostu to, co ma na myśli. Nawet w stosunku do tak zakochanej i delikatnej kobiety jak pani Eliza niczego nie owija w bawełnę. Taką już ma naturę. To dziwne, ale mam wrażenie, że wielu pisarzy jest wręcz zafascynowanych tego typu postaciami.(…) Sułek to „czar chama” przetworzony przez artystę Jacka Janczarskiego.”

Krzysztof Kowalewski (1937) aktor polski

o postaci z audycji Kocham pana, panie Sułku. Źródło: „Rzeczpospolita”, 4 stycznia 2002 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pogodaw.htm

O kobietach, O ludziach, O myślach, O wrażeniach

„To totalne świństwo i chamstwo z najniższej półki. Taka sytuacja, jak na zdjęciu nie miała miejsca. Dziwnym trafem jest ono całe ciemne, a miejsce między nogami jasne. Miałam po prostu na sobie cielistą bieliznę. Gdybym lubiła pokazywać się bez majtek, już dawno bym się rozebrała do pisma dla panów.”

Justyna Steczkowska (1972) polska piosenkarka

Wypowiedzi w wywiadach

„Poprzez góry i dolinyPoprzez puszcz rozległych kniejePrzez krainę dziwną, dzikąLiczne miejsca grozy pełneI śmiertelnych niebezpieczeństw.”

Chrétien de Troyes książka Iwajn czyli rycerz z lwem

Źródło: Yvain, tłum. Andrzej Sapkowski.

„Wszystkie te niezależne wspólnoty religijne deklarują bardzo szczytne cele, ale wcześniej czy później zaczynają przyciągać dziwnych ludzi. Zapewniają silne, wręcz rodzinne więzi, co przyciąga osoby, którym brakuje poczucia wspólnoty.”

Camilla Läckberg (1974) szwedzka pisarka

Postać: Patrik Hedström
Kaznodzieja

O ludziach

„Nauka geografii wkracza we wszystkie prawie gałęzie pracy ludzkiej: tak jak w szkole nie ma przedmiotu, który by nie wiązał się ściśle, a nawet koniecznie z nauką geografii, tak w życiu codziennym nie ma zajęcia, w którem by wiadomości, rozumowania i metody geograficzne nie mogły przynieść dużo posiłku i korzyści. Nic w tym dziwnego: nauka ta bowiem opiera się z natury rzeczy na materiałach bardzo różnorodnych, posiada charakter w wysokim stopniu syntetyczny i w każdym ze swych działów styka się z przedmiotami właśnie w szkole i w życiu najważniejszymi – z ziemią martwą, z przyrodą żywą i z człowiekiem. Tu tkwi źródło wielkiego znaczenia wychowawczego, jako też praktycznego nauki geografii.”

Ludomir Sawicki (1884–1928) polski geograf, podróżnik i wydawca

Źródło: Zakłady państwowe a geografia ojczysta, „Przegląd Geograficzny” 1918, t. 1, z. 1–2.

O charakterze, O naturze, O nauce

„Pamięć to coś naprawdę dziwnego. Szufladki ma wypchane kompletnie nieprzydatnymi, bezsensownymi rzeczami. A człowiek zapomina jedną po drugiej te ważne, naprawdę potrzebne.”

Haruki Murakami książka Po zmierzchu

Po zmierzchu

O zapominaniu

„(…) ludzie nade wszystko pragną kiczu. Jak coś jest ohydne, źle wykonane i zużyte, sprzedaje się jak ciepłe bułeczki. Dziwne, ale tak jest.”

Lilian Jackson Braun (1913–2011)

Kot, który się włączał i wyłączał
Źródło: rozdział IX

O ludziach

„To bardzo dziwne, bo ja mam inne informacje.”

Leo Beenhakker (1942) holenderski trener piłkarski

o braku zgody prezesa PZPN na podjęcie pracy w Feyenoordzie Rotterdam. Źródło: dziennik.pl http://www.dziennik.pl/sport/pilkanozna/article316609/Reprezentacja_czyli_czeski_film.html, 11 lutego 2009

O sporcie

„Innym razem, kiedy miałem około czternastu lat, przeżyłem wiele dziwnych doświadczeń. Medytowałem, kiedy nagle w mojej głowie pojawił się głos i ten dziwny, bezpłciowy głos powiedział: Bóg jest miłością, jesteśmy częścią wszechświata, istnieje tu pokój i inne rzeczy w tym stylu. Brzmiało to jak jakaś automatyczna sekretarka, może odbierałem sygnał satelitarnego przekaźnika, nadającego przesłanie o uniwersalnej miłości. Potem to nagle się urwało, a ja naprawdę mocno się przestraszyłem!”

Erik Davis (1967)

Źródło: „Animizm i technologia” (wywiad) http://www.magia.gildia.pl/wywiady/erik_davis

O Bogu, O pokoju

„Śląski pejzaż, jego estetyczna forma – to wiem na pewno – był i jest dla mnie silną inspiracją. Atmosferę śląskich miast, klimat tutejszych ulic, zaułków i placów można wyłowić zwłaszcza w moich najbardziej drastycznych sztukach, w Helmuciku czy Entartete Kunst. Wiem, to jest pejzaż – obiektywnie biorąc – ponury i okrutny. Niedawno jechałem pociągiem do Opola i zastanawiałem się, dlaczego te widziane z okien wagonu obrazy umierającego świata są tak fascynujące. Dlaczego one mnie tak podniecają? Czy to czasem nie jest histeria artysty, którego percepcja jest, bo musi być, inna, dziwna? Przecież źródło tej fascynacji powinno się umieć nazwać. A jednak nie potrafię go precyzyjnie określić.”

Ingmar Villqist (1960)

Źródło: Krzysztof Karwat, „Tygodnik Powszechny” 29/04 http://www.teatry.art.pl/!Rozmowy/ziemiap.htm

O czasie, Obraz

„I nawet jeżeli nasi premierzy czy prezydenci bywają błaznami, nie powinniśmy się śmiać z nich zbyt głośno. Jest taki dowcip braci Marx: „Ten człowiek wygląda jak skorumpowany kretyn i zachowuje się jak skorumpowany kretyn – ale to nie powinno nikogo mylić. On naprawdę jest skorumpowanym kretynem”. To samo można powiedzieć o teflonowych politykach-klaunach: mimo że są tym, kim wydają się być, ich wygląd i tak kompletnie nas myli.
Mamy do czynienia z postmodernistycznymi politykami, od których nikt nie oczekuje, że zrealizują swój wyborczy program. To czyni ich odpornymi na wszelką sensowną krytykę: bo skoro ich słowa i tak nic nie znaczą, to co w ogóle można im zarzucić. To się zaczęło jeszcze za Reagana (nic dziwnego, że pionier tego trendu był aktorem): jego popularność szła do góry właśnie wtedy, gdy dziennikarze wytykali mu kłamstwa lub błędy.”

Slavoj Žižek (1949) słoweński socjolog, filozof, psychoanalityk i krytyk kulturalny

Źródło: Wywiad w Newsweeku, 5 stycznia 2010 http://www.newsweek.pl/magazyn/artykuly/Europa/zizek-dla-newsweeka--dlaczego-kapitalizm-zawsze-zwycieza,51206,6

O kłamstwie, O wyglądzie

„Na gwałt próbowałam sobie przypomnieć, kiedy ostatni raz miałam w ręku prawdziwą książkę. Jeśli pracujesz w wydawnictwie, raczej nie czytasz w wolnym czasie, tak jak śmieciarz nie grzebie wieczorami po śmietnikach. Jestem w połowie pożyczonego od Jude poradnika Mężczyźni są z Marsa, a kobiety z Wenus, ale wątpiłam, aby Mark Darcy, choć ewidentnie dziwny, był gotów przyjąć do wiadomości, że jest Marsjaninem.”

Helen Fielding książka Dziennik Bridget Jones

Dziennik Bridget Jones

O kobietach, O mężczyznach, O czasie, O czytaniu

„(…) dzieciństwo w teatrze jest bardzo przyjemne. Widzi się wiele ciekawych rzeczy… Do tej pory pamiętam taki moment, gdy po przedstawieniu stałam za kulisami i mogłam na chwilę wejść na scenę. I nagle zrobiło mi się tak jakoś dziwnie… Poczułam, że jestem w naprawdę szczególnym miejscu. Miałam wtedy zaledwie kilka lat, więc to musiało być naprawdę silne uczucie, skoro pamiętam je do dzisiaj! Ale, niestety: gdy w końcu sama zostałam aktorką, to się już nie powtórzyło. Na scenie zawsze towarzyszył mi stres czy skupienie, ale już bez takiego „dreszczu”… Zresztą, na początku, wcale nie chciałam być aktorką. Marzyłam, żeby pracować z dzikimi zwierzętami. Najpierw myślałam o ogrodzie zoologicznym, ale później, gdy pojawił się serial „Elza z afrykańskiego buszu”, moje aspiracje wzrosły. Praca na łonie natury, na sawannie… To dopiero wyzwanie! A potem ktoś mi uprzytomnił, że jak już skończę zoologię, to prawdopodobnie będę uczyć w szkole. No i jakoś mi przeszło… Później był okres, gdy bardzo lubiłam malować. Ale przełomowy moment nastąpił, gdy miałam anginę i nie chodziłam przez to do szkoły. Z nudów zaczęłam sobie nagrywać na magnetofon wiersze. I tak mnie to wciągnęło, że rok później zdawałam do szkoły teatralnej!”

Hanna Mikuć (1955) aktorka polska

Źródło: Hanna Mikuć – Zostałam aktorką przez... anginę http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/821/Hanna-Mikuc-Zostalam-aktorka-przez-angine.html

O emocjach, O myślach, O naturze, O zwierzętach

„Myślę, że problem narkotykowy wśród społeczności gejowskiej można porównać do tego, który w Stanach ma społeczność afroamerykańska. Kiedy wprowadzono na rynek crack, rozszedł się jak świeże bułeczki. Kiedy sprzedajesz inne, fantastycznie beztroskie życie, kupują je ci, dla których w normalnym świecie nie ma na nie miejsca. Nic dziwnego, że łatwo było w ten sposób uzależnić społeczność tak dotkliwie doświadczoną przez AIDS i żałobę po ofiarach tej choroby. Crystal meth i crack były idealnym eksperymentem służącym zagładzie, który musiał w tych środowiskach chwycić.”

Ira Sachs (1965)

Źródło: Adam Kruk, Bez wstydu http://www.dwutygodnik.com/artykul/4061/, Dwutygodnik.com nr 94/2012.

O życiu, O chorobach, O myślach, O problemach

„Dziwnie jest urządzany ten świat – odezwał się do mnie nagle, gdy pekaes skręcił na Pułaskiego. – Nawet nie zdążyłem się obejrzeć, już nazywają mnie starym, a przecież w środku jestem jak te guguły.”

Wioletta Grzegorzewska (1974) polska poetka i pisarka

Źródło: Guguły, s. 111

O świecie

„Dziwny jest niedźwiedzi ród,
Że tak bardzo lubi miód.”

Alan Alexander Milne książka Kubuś Puchatek

Isn't it funny
How a bear likes honey? (ang.)
Kubuś Puchatek (1926)

„To, że są ludzie, którzy o członkostwie w Unii Europejskiej mówią sceptycznie, to jest normalne. Proszę o tym pamiętać, że nawet takie oczywiste fakty jak Holokaust, temu zaprzecza jakaś część ludzi. Jak pytać, to nie wszyscy w to wierzą. A jest to sprawa tak oczywista, że nie powinno być tu żadnych wątpliwości. A więc to nic dziwnego, że są ludzie, którzy myślą nieco inaczej.”

Jerzy Buzek (1940) polski polityk, premier III Rzeczypospolitej

o eurosceptykach w wywiadzie dla EuroparlTV. Źródło: pardon.pl http://www.pardon.pl/artykul/10081/nie_lubisz_unii_to_tak_jakbys_negowal_holokaust, 9 listopada 2009

O ludziach, O myślach, O myśleniu

„Gra się wokół Marcina, ale nie za nim, tylko z tyłu i to jest taka dziwna podwójna krótka.”

Zdzisław Ambroziak (1944–2004) polski siatkarz i dziennikarz

O grach

„Podróż do Ameryki była niezwykle długa. Z opowieści taty pamiętała, że Ameryka leży dalej niż Arabia, a dziewczynka wiedziała, że aby dotrzeć do Arabii, potrzeba było stu dni i stu nocy. Nie liczyła dni, jednak wiedziała, że od chwili, gdy weszła na pokład, upłynęło dużo czasu. Tak dużo, że przyzwyczaiła się do dziwnego uczucia bycia w ciągłym ruchu. Była to umiejętność poruszania się po rozkołysanym statku. Wiedziała o tym z Moby Dicka.”

Kate Morton (1976)

Zapomniany ogród (2008)
Źródło: rozdział 11, Ocean Indyjski, dziewięćset mil od Przylądka Dobrej Nadziei, 1913

O emocjach, O czasie

„Wszystko wspaniałe, zapiera dech w piersiach. Czołgam się na brzuchu, jak w filmach. Może to brzmi dziwnie, ale odkryłam, że życie jest melodramatem.”

Patricia Bosworth (1933)

Diane Arbus. Biografia

O życiu

„Sztuka polska, przebogata w wątki narodowe, jest dziwnie uboga w zakresie treści psychologicznych, egzystencjalnych czy filozoficznych, często nawet estetycznych. Większość jej dylematów rozgrywa się na poziomie Rodziewiczówny, co nikomu nie przeszkadza, na co najnowszych dowodów dostarcza film wg Orzeszkowej „Nad Niemnem”, na który publiczność waliła drzwiami i oknami do tego stopnia, że postanowiono natychmiast zekranizować inną arcybrednię wspomnianej Rodziewiczówny „Między ustami, a brzegiem pucharu”. Na zdrowie! Tę kulawość i niepełność sztuki polskiej odczuwali dwaj, może trzej pisarze okresu międzywojennego – Witkacy, Gombrowicz, Schulz. Niezmiernie pouczająca jednak pod tym względem jest historia Gombrowicza: oto pisarz, który cały wyrósł na drwinie z narodowo-patriotycznej monomanii, czego dowodem są dwie najlepsze jego książki „Ferdydurke” i „Transatlantyk”, pod koniec życia, na emigracji, sam zaczął przeistaczać się w coś w rodzaju wieszcza, co wyczytać można w jego „Dziennikach.””

Krzysztof Teodor Toeplitz (1933–2010) polski dziennikarz

Reszty dokonała legenda i dzisiaj powiedzieć coś złego o Gombrowiczu znaczy tyle prawie, co porwać się na Mickiewicza lub Słowackiego.
Źródło: Artysta-patriota, „Polityka”, 1987.

O zdrowiu, O książkach, O sztuce, O historii

„Sztuka może być zarówno sposobem poszukiwania iluminacji, jak i oddziaływania społecznego. Sztuka świetnie przygotowuje do publicznej aktywności, bo trzeba w niej publicznie bronić bardzo dziwnych obiektów i bardzo dziwnych działań. Sztuka jest aktywną formą języka. Społeczeństwo to aktywny wagonik pełen ludzi i ich wzajemnych relacji. Artysta jest tym, który próbuje uchylić okno, często tracąc przy tym paluchy czy zęby.”

Jacek Adamas (1955)

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_adamas_jacek

O ludziach, O sztuce, O poszukiwaniu, O relacjach

„Generalnie żyjemy w jakieś dziwnej cywilizacji, która coś ciągle udaje i wmawia ludziom różne rzeczy. Manipuluje nimi, chociażby takim znamiennym hasłem: „Bądź sobą, wybierz…” Bądź sobą, ale wybierz to, co my ci każemy. Jedno przeczy drugiemu.”

Agnieszka Warchulska (1972) polska aktorka

Źródło: Artur Cichmiński, Nie cel, tylko sama droga. Rozmowa z Agnieszką Warchulską, odtwórczynią głównej roli w „Teraz ja”, 6 lipca 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=32329

„Nie przeczę, władza to ciężki kawałek chleba. Tak się jednak dziwnie składa, że zawsze jest dużo więcej chętnych do władzy niż stanowisk do obsadzenia. Przeważają recydywiści – sam już dwa razy byłem ministrem, choć nikt mnie nie zmuszał.”

Jacek Kuroń (1934–2004) polski historyk, pisarz, polityk, działacz społeczny i polityczny

Źródło: Nie poświęcaj się, durniu, „Gazeta Wyborcza”, 16 czerwca 1994

„Czyż nie jest dziwne, że ludzie tak chętnie walczą o religię, a tak niechętnie żyją zgodnie z jej przepisami.”

Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799) pisarz niemiecki, aforysta

Ist es nicht sonderbar, daß die Menschen so gern für die Religion fechten und so ungern nach ihren Vorschriften leben?. (niem.) Źródło: Vermischte Schriften http://books.google.pl/books?id=CrQUAAAAQAAJ, tom II, wyd. C. Kaulfuss u. C. Armbruster, Wiedeń 1817, s. 135.

O ludziach, O religii

„Redaktor: Codziennie widzi się pan na billboardach. Jakie to uczucie?
Mariusz Wlazły: Dziwnie tak przechodzić koło siebie. Poza tym lepiej wyszedłem w ciemnej koszulce.”

Mariusz Wlazły (1983) polski siatkarz

O emocjach

„Mnie interesują dziwne rzeczy. Jestem bardzo zainteresowany wszechświatem. Mam fioła na punkcie genetyki. Teorie dotyczące kosmosu wciąż nie dają mi spokoju!”

Grzegorz Miecugow (1955–2017) dziennikarz polski

Źródło: wywiad, „Gala”, 8/10 http://www.gala.pl/gwiazdy/wywiady/zobacz/artykul/grzegorz-miecugow-nie-pojde-do-raju.html

O wszechświecie

„Dziwna ta amerykańska kultura. Załamujemy ręce, gdy słynny sportowiec skręci kostkę albo jakiejś gwieździe nie powiedzie się w małżeństwie, ale już mało nas obchodzi, że gdzieś w świecie sto milionów dzieci żyje na ulicach.”

Richard Paul Evans (1962)

Słonecznik (Bliżej słońca; 2006)

O małżeństwie, O dzieciach

„Niezapomnianych wrażeń krocie dały nam góry. Dały nam czarodziejski przepych swej niezrównanej piękności, spokój i powagę szczytów, dzikość i śmiałość fantastycznych grani, bajeczne bogactwo barw i światła, pozaziemski czar księżycowych nocy. W górach znaleźliśmy szczytną rozkosz walki i niepokojów, dziwny urok grozy i niebezpieczeństw, czar sięgania w niemożliwość, wspaniałą radość zwycięstwa.(…) Toteż święte są dla nas góry, a wielkie są dni wśród nich spędzone.”

Roman Kordys (1886–1934)

Źródło: Cytaty o górach, alpinistyczne, wspinaczkowe, drytooling.com.pl, 9 stycznia 2013 http://drytooling.com.pl/serwis/art/artykuly/2136-cytaty-o-gorach-alpinizmie-himalaizmie-wspinaczce-wspinaczach?showall=&start=3

O wrażeniach, O walce, O bogactwie, Radość

„Jestem osobą publiczną, która poruszała się w polityce od 30 lat. W związku z tym, jestem takim dziwnym człowiekiem. Jestem pierwszym posłem, który siedział w pierdlu. Pytanie czy jestem właścicielem, jest takie nie bardzo. Na pewno decyzje w tej firmie podejmuję ja, wspólnie z moją partnerką. Mimo, że nie jestem właścicielem, to na pewno tak będzie, jak się umówimy.”

Andrzej Pęczak (1951) polityk polski

Źródło: Co robi Andrzej Pęczak?, interia.pl, 18 marca 2009 http://interwencja.interia.pl/news?inf=1276848

O decyzjach, Pytanie

„Dziwne są ścieżki szczęścia. Niektórzy potrafią zbudować swoje szczęście niemal z niczego, ocalić i rozdmuchać nawet najbardziej nikłą iskrę, choć wiatr i deszcz.”

Hanna Kowalewska (1960)

Julita i huśtawki

O szczęściu

„Platforma za pośrednictwem elektorów chce powołać w skład rady – zresztą w nieprzejrzysty i dziwny sposób – przedstawicieli środowisk, które zawsze były niechętne lustracji. To może od razu na jej czele postawić pana Kiszczaka? Wtedy będzie gwarancja, że już nigdy nie wyjaśnimy, kto zabił księdza Jerzego Popiełuszkę, księży Suchowolca, Niedzielaka, Zycha i wielu innych.”

Krystyna Grabicka (1949) polski polityk

Źródło: Wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 7 stycznia 2010 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata6.nsf/cf6cd6bc70d259a4c125738c004d6617/175f21ab6d3b9b34412576a5003345ae?OpenDocument

„Dziwne, że ludzie nie widzą tego, co mają pod nosem.”

Agatha Christie Pajęczyna

Postać: panna Peake
Pajęczyna (1954)

O ludziach

„Zdarza się, że ludzie zwracają się do mnie imionami postaci, które gram lub grałem. Czasem jestem zdumiony, że widzowie z łatwością utożsamiają postać z aktorem, który ją gra. Dla mnie jest to dość dziwne. Przydarzyła mi się kiedyś taka sytuacja, że starsze małżeństwo zwracało się do mnie na przemian dwoma imionami. Pan mówił do mnie imieniem z M jak Miłość, a pani imieniem z innego serialu i absolutnie im to nie przeszkadzało. Było to sympatyczne spotkanie, ale dosyć zastanawiające.”

Michał Lesień (1974) polski aktor

Źródło: „Nie jest różowo” - wywiad z Michałem Lesieniem, 27 sierpnia 2009 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/5451/Nie-jest-rozowo-wywiad-z-Michalem-Lesieniem.html

O miłości, O małżeństwie, O ludziach, O grach

„Dziwne to miasto ta włoska WeronaI ta fantazja ludu równowzoraO pięknej Julii brzmi tu każda strofaJakby to było nie dawniej jak wczora”

Teofil Lenartowicz (1822–1893) polski etnograf, rzeźbiarz, konspirator i poeta romantyczny

Źródło: Werona

O ludziach, O fantazji

„Tak się jakoś dziwnie składało, że ilekroć wychodziłem z mego pokoju na korytarz, stała tam Gertruda. Wspaniała była. Emanowała czystym, skondensowanym seksem, prowokowała aż do bólu – i wiedziała, że to robi, grała tym, dawkowała kropla po kropli, przyzwalając łaskawie, żebym trochę pocierpiał. Najwyraźniej sprawiało jej to radość. A ja znowu tak strasznie z tego powodu nie cierpiałem. Spokojnie mogła mnie przecież odstawić na boczny tor i nie pozwolić mi – nawet z dala, w przelocie – tym się ekscytować. Jak większość mężczyzn, którzy znaleźliby się na moim miejscu, wiedziałem doskonale, że nie dostanę od niej nic – że nie będzie intymnych rozmów, ekscytujących jazd kolejką górską w lunaparku, długich spacerów w niedzielne popołudnia – póki nie złożę jej pewnych dziwacznych obietnic.”

Charles Bukowski książka Faktotum

Faktotum

O pokoju, O seksie, O cierpieniu, Radość

„Pomysłów idzie mi tyle, tłoczą się tak obrazy, że jestem jak szalony – żyję takiem obrazowaniem odosobniającym mnie od ludzi, że dopiero teraz naprawdę wszedłem w świat mojej fantazji i unoszę się w dziwnych krainach. Co najważniejsze, że nie czuję się już wcale biedny, ale czuję się bogaty, wspaniale bogaty, i będę robić wszystko, co zechcę, i zrobić muszę.”

Stanisław Wyspiański (1869–1907) polski dramatopisarz, poeta, malarz, grafik, architekt

Cytaty z korespondencji
Źródło: list z 11 stycznia 1897, cyt. za: Ludmiła Bularz-Różycka, Nieznane rysunki Stanisława Wyspiańskiego, „Alma Mater” nr specjalny, 2007, s. 37.

O ludziach, O świecie, O fantazji, Obraz

„W Polsce zrobiło się jakoś dziwnie, że nie docenia się wartości artystów, którzy tworzyli tę muzykę przed laty a są zdolni dalej występować. Straciła na ważności jakość teksów i melodii a tylko czasami trafiają się rodzynki…”

Andrzej Dąbrowski (1938) polski piosenkarz, perkusista, kompozytor, dziennikarz, fotografik, kierowca rajdowy

Źródło: wywiad z Andrzejem Dąbrowskim http://www.andrzejdabrowski.com/Wywiady_prasowe/Wywiad.pdf

O lecie

„Skąd się wzięło słowo sachar? – zapytałam ojca po rosyjsku.
– Od Sahary. Jest taka pustynia w Afryce. Ogromna pustynia, na której nic nie rośnie, bo cała jest z białego piasku. Ten piasek to właśnie cukier, czyli po rosyjsku sachar. W Afryce deszcze padają bardzo rzadko, ale wtedy cukier się topi, a potem, w upale, schnie i powstają wielkie cukrowe głazy… Biada wędrowcowi, który zapuści się na pustynię, w chwili gdy zaczyna się burza piaskowa. Wiatr podnosi całe chmury cukrowego piasku. Cukier skrzypi mu w zębach, zalepia nos i oczy… Niewolnicy-Murzyni pracują tam w straszliwym upale: Ładują piasek cukrowy do worków i wysyłają do różnych krajów. A dla tych, co lubią pić herbatę na prikusku, tną cukrowe głazy na kostki specjalnymi tarczami.
– Czy ta Sahara nie leży w Rosji? – zdziwiłam się.
– Nie… Jeszcze nie – odparł ojciec.
– To dlaczego jej nazwa pochodzi z rosyjskiego sachar? Ojciec zastanawiał się chwilę.
– Bo większość, a może nawet wszystkie nazwy wymyślili Rosjanie – powiedział z dziwnym uśmieszkiem. – Im szybciej to sobie przyswoisz, tym łatwiej ci będzie
iść przez życie.”

Helena Amiradżibi-Stawińska (1932–2017) polska reżyserka i scenarzystka filmowa, pochodzenia gruzińskiego

Słodkie życie księżniczki (1996)

O życiu, O piciu, O herbacie

„Masa ludzi wokół mnie dziwnie dziwi się.”

Szymon Wydra (1976) polski wokalista rockowy

Źródło: utwór Jak ja jej to powiem grupy Szymon Wydra & Carpe Diem

O ludziach

„Jak sprzedałem siebie, to sprzedałem drogo
Zawsze lepiej sprzedać siebie niż sprzedać kogoś
Czuję dumę, jak mam nasze logo
(…)
Wciąż szukam stylu… po tylu latach
Ziom, to w świecie rymów już dekada
Czas nas zmienił, czas nas oceni
Cały czas żyjemy, masz czas to to przemyśl
Ludzie przychodzą, ludzie odchodzą
Grunt, że wiemy po co tu żyjemy
Świat jest dziwny, życie jest dziwne
Nie myślałem nigdy, że będę miał firmę
(…)
Sprawdź Tedego co z tego, że przytył?
Ten gamoń tak samo pisze zeszyty.”

Tede (1976) polski raper

Źródło: O tak o

O życiu, O ludziach, O świecie, O myślach

„Dziwna bowiem jest natura ludzka: im mniej sami mamy skłonności do męczeństwa, tym natarczywiej żądamy go od innych.”

Bolesław Prus książka Lalka

Lalka
Źródło: tom II, rozdział 1 „Pamiętnik starego subiekta”

O naturze

„W Valence widziałem zdeterminowany lud, żołnierzy patriotów oraz oficerów arystokratów (…). Kobiety wszędzie są rojalistkami. Nic w tym dziwnego. Wolność jest kobietą piękniejszą od nich, więc je przyćmiewa.”

Napoleon Bonaparte (1769–1821) cesarz Francuzów

Źródło: Max Gallo, Napoleon t. 1. Pieśń wymarszu

O kobietach, O ludziach, O wolności

„Dziwne jest to, że się zmieniają ludzie wokół
Sami wariują. Mówią, że zwariował Sokół.”

Sokół (raper) (1977) polski raper

Źródło: Najstarsia vlasnost grupy Kontrafakt

O ludziach

„Zaczynamy powoli rozumieć, skąd się bierze często spotykana w żydowskiej pamięci tego okresu uwaga, że „miejscowi” – to mogli być Ukraińcy, Litwini albo Polacy – „byli gorsi od Niemców”, chociaż dobrze wiadomo, a Żydzi wiedzieli o tym jeszcze lepiej od innych, że Zagłada to dzieło nazistów rozniesione po Europie podczas wojny przez okupację niemiecką. Tę dziwną cechę żydowskiej pamięci można sobie tłumaczyć w ten sposób, że śmierć zadawana przez osoby znajome wywołuje szczególne cierpienie, w moralnym sensie tego słowa, ze względu na doświadczany akt zdrady, którego równocześnie pada się ofiarą.”

Jan Tomasz Gross książka Złote żniwa

Złote żniwa
Źródło: s. 106–107.

O śmierci, O wojnie, O zdradzie, O cierpieniu

„Gdyby nie to, że istotnie dziwnie wyglądasz, powiedziałbym, że nic się nie zmieniłaś – odparł z lekkim rozbawieniem.”

Joanna Chmielewska (1932–2013) polska pisarka powieści sensacyjnych

Całe zdanie nieboszczyka

„Dziwne jest prawo naszego życia! Jestestwem swojem wrosnąć w kawałek ziemi; na lada marnym odłamie skały, wśród mchów, kamieni i piasków ugrzęznąć myślą i uczuciem, żyć i odradzać się, umierać!…
Czemże jest życie? Czerpaniem sił z ziemi i z nieba. A czem jest śmierć? Ona jest zwrotem, oddaniem wszystkiego, cośmy ze świata czerpali. Wiecznie w to jedno koło wpleceni, wiecznie spełniamy ten obowiązek my, wszyscy potomkowie przyrody. Smutni, czy szczęśliwi, ulegamy tylko prawu konieczności. Nad nami zawsze jedna tarcza jasnego słońca i niezliczone gwiazd miliony. Sąż one iskrami życia?
I po co życie wśród tych olbrzymów światła, ruchu? Aby czuć i myśleć? Aby przecierpieć wszystkie boleści, przebłądzić otchłań ciemności, poznać jedną prawdę, wyssać niekiedy kropelkę szczęścia? To dla człowieka za dużo, dla ciebie przyrodo – za mało.
Dlaczego w człowieku iskrzy się brylant życia, piękny w szczęściu, a może piękniejszy jeszcze w cierpieniu? Potężne siły wszechświata potrzebują tej marnej czaszki i bijącego serca, ażeby ziemi przelać dzielną moc swoją. A tak, zwikłani milionami węzłów z życiem całego świata, wpatrzeni w ciemne błękitu tonie i łańcuchem pracy przykuci do ziemi, spełniamy maleńką cząstkę dzieł niezmierzonej przyrody. Może być dumnym, kto wszechświat uczuwa w sobie! I uważa człowiek przyrodę za wielką, jeżeli sam jest wielki; on ją czcić musi, jeżeli czci – sam jest godny.
Ale człowiek na ziemi jest jeszcze dzieckiem, które nie dorosło swego przeznaczenia, nie dorosło uczuciem i myślą. On drży niespokojnie w puszczy, wśród wspaniałych kolumn, nakrytych zielonem sklepieniem, pod którem tak swobodnie gołębie gruchają i szczygły wyśpiewują pieśń godową. On w zamyśleniu lękliwie stąpa po kobiercu miękkich trawników, gdzie się do niego uśmiechają kwiaty sasanek, pierwiosnków i konwalij.”

Adolf Dygasiński (1839–1902) polski pisarz, publicysta i pedagog

W puszczy
Źródło: rozdz. II, s. 81, 82

O życiu, O śmierci, O dzieciach, O emocjach

„Zaraz skończę 30 lat, ale kompletnie tego nie czuję. Odnoszę wrażenie, że znajduję się teraz w dość dziwnym momencie życia. Wszyscy czegoś od ciebie wymagają, chcą mieć wpływ na twoje decyzje, chcą pokierować twoim losem. Uważam, że to ja w pełni powinienem sam podejmować decyzje i ponosić tego konsekwencje. (…) Nie lubię, kiedy ktoś robi coś za mnie, gdy mnie przed kimś tłumaczy. Nie dorabiam do swojego życiorysu zbędnej ideologii.”

Filip Bobek (1980) polski aktor

Źródło: Krystyna Pytlakowska, wywiad, Trudno ze mną wytrzymać http://polki.pl/zycie_gwiazd_znaniilubiani_artykul,10018223,2.html

O losie, O wrażeniach, O decyzjach

„Doszłam do takiego punktu, w którym nie mogę iść do sklepu albo gdziekolwiek… dwa ostatnie razy mówiłam sobie, spokojnie, wszystko będzie dobrze, poszłam w normalnym stroju, bez przebrania… no i nie zrobiłam żadnych zakupów. Ale nie narzekam. Tak już jest, mimo, że to jest dosyć dziwne, muszę do tego przywyknąć. Następnym razem podwinę włosy i założę kapelusz albo coś.”

Avril Lavigne (1984) muzyk rockowy, wokalistka

„Według ostatnich badań tylko 64% mężczyzn myje ręce po skorzystaniu z publicznej toalety. Badanie zostało przeprowadzone przez agencję „Dziwni Faceci, Którzy Patrzą, Jak Sikasz.””

Conan O'Brien (1963) komik amerykański

Źródło: Conan O’Brien – gadki wybrane X http://www.joemonster.org/art/5185/Conan_O_Brien_gadki_wybrane_X

„Wilno często jest określane jako ekscentryczne, dziwne, magiczne, mitotwórcze miasto, sprzyjające tworzeniu poezji.”

Tomas Venclova (1937) litewski poeta

Źródło: wywiad Olgi Andriejewej, „Russkij Rieportior”, tłum. „Forum”, 9 sierpnia 2010.

„Jakże dziwna jest myśli siła czarodziejska!”

Józef Birkenmajer (1897–1939) polski slawista, historyk literatury, poeta, tłumacz

Źródło: Podzamcze w: Wycieczka, wyd. Dom Książki Polskiej, Warszawa 1932, s. 51.

O książkach, O domu, O myślach, O sile

„Wszyscy oni są mniej lub więcej zakapturzeni imperialiści, nie wyłączając rewolucjonistów. Żywiołowy centralizm jest cechą tych umysłów, wiecznie tęskniących do absolutu. Nie znoszą rozmaitości, nie umieją godzić sprzeczności – nużą one ich wolę i wyobraźnię do tego stopnia, że nie mogą stopić rozmaitości w jedną całość, odrzucają zupełnie nawet potrzebę świadomych społecznych organizacji. (…). Niech się dzieje wszystko samo przez się, żywiołowo – to rozwiązanie według nich jest najmądrzejsze, bo najprostsze i najłatwiejsze. Dlatego to pośród nich tak dużo jest anarchistów. Dziwna jednak rzecz, że nie spotkałem wcale wśród Rosjan republikanów!”

Józef Piłsudski (1867–1935) polski działacz niepodległościowy i polityk, premier, Naczelnik Państwa, twórca tzw. rządów sanacyjnych

Źródło: Wacław Sieroszewski, Józef Piłsudski, Piotrków 1915, s. 19.

„Mam to do siebie, że dociskam sprawę do końca. Po próbach, już w nocy, wymyślam sceny na następny dzień. I tak przez dwa miesiące. Niekończący się dopływ adrenaliny. Po zakończonej produkcji, niezależnie od tego jak udanej, pojawia się dziwny smutek. Czuję się zbędny, każdy wie, co ma robić, a mnie już nikt nie potrzebuje. Więc najbardziej przyjemny jest sam moment powstawania. Tę sytuację można porównać do dziecka, które idzie w świat i na zawsze opuszcza rodzica. – To dziecko jest zwierciadłem dla rodzica: projekcją jego lęków i pragnień. – Sztuka ma sens tylko wtedy, kiedy uwzględnia wymiar intymny. Nie chodzi o eksploatowanie własnego ego, tylko o punkt odniesienia – dla mnie wyznacznik arcydzieła.”

Mariusz Treliński (1962) polski reżyser operowy, filmowy i teatralny.

Źródło: „Tygodnik Powszechny”, 29 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20945

O dzieciach, O świecie, O smutku, O sztuce

„Oto ja, mały głuptas, przebierający się w swojej sypialni w dziwne marynarki i śmieszne kapelusze.”

Tavi Gevinson (1996)

Źródło: Zuzanna O'Brien, Koniec dyktatury, „Twój Styl”, nr 12 (257), grudzień 2011, s. 148.

„Drummer: Nie dziwne, że większość życia spędziłeś w samotności, stary.
Elijah: Tylko w ten sposób miałem gwarancję owocnych rozmów.”

Warren Ellis Planetary

Planetary

O samotności

„My Węgrzy jesteśmy w takiej dziwnej sytuacji, że wszędzie graniczymy z samymi sobą.”

Viktor Orbán (1963) węgierski polityk

Źródło: krytykapolityczna.pl, 3 stycznia 2011 http://www.krytykapolityczna.pl/CezaryMichalski/Sprawsobiezegar/menuid-291.html

„Powiedziałem sobie, że zrobię wszystko, aby stracić dziewictwo przed szesnastymi urodzinami. To był mój najważniejszy cel w życiu. No i umówiłem się na randkę. Przyszedłem w poliestrowym garniturze, z wielkim bukietem kwiatów. A dziewczyna wita mnie w dżinsach! Przez całą noc czułem się jak idiota. Kto wie, może rzeczywiście jestem dziwakiem? (…) Wyszczerzyłem zęby i zniosłem to jakoś. Poszliśmy chyba na spacer (…) Zawsze na randkach przydarzały mi się dziwne rzeczy. Któregoś wieczoru dziewczyna zaprosiła mnie do siebie, no i po drodze strasznie zachciało mi się, hm, do łazienki. No, ale na dworze raczej trudno o łazienkę. Postanowiłem więc wejść pod most i tam zrobić co trzeba. No i w trakcie wszystkiego pojawił się jakiś facet. „Co ty tu robisz?” – zaczął pytać. Kiedy zorientował się, co jest grane, zaczął się ze mnie strasznie nabijać. Skląłem go wtedy naprawdę potwornie, używając najmocniejszych słów, jakie tylko znałem. No i dobrze, facet sobie poszedł, a ja ruszyłem w dalszą drogę. Gdy wreszcie dotarłem na miejsce, dziewczyna otwiera drzwi, patrzę – a za nią stoi ten gość z mostu. Okazało się, że to jej brat. Takie historie zdarzają mi się bez przerwy.”

Jim Carrey (1962) aktor kanadyjski

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Chciałbym wyskoczyć z ekranu. Rozmowa z Jimem Carreyem, stopklatka. pl, 12 kwietnia 2002 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=8217, tłum. Krzysztof Lipka-Chudzik

O facetach, O historii, O urodzinach, O nocy

„Desperacja popycha ludzi do wielu dziwnych czynów.”

Danielle Steel (1947) pisarka amerykańska

Nadzieja

O ludziach

„Nie potrafię opisać tego uczucia. Jest straszne, znacznie bardziej dotkliwe niż ból, jaki przeżywałam dotąd. Nie znalazłam na razie takich słów, które zdołałyby opisać to bezbrzeżne, beznadziejne znużenie, ogarniające nie ciało i myśl, lecz duszę. Dołącza do niego straszliwy lęk przed przyszłością, nawet tą szczęśliwą. Co więcej, tej szczęśliwej boję się najbardziej, bo kiedy jestem w tym dziwnym nastroju, szczęście wydaje mi się czymś co wymaga wielkiego wysiłku. Mój lęk sprawia, że dochodzę do wniosku, że szczęście to strasznie kłopotliwa rzecz, która zabiera nam zbyt wiele energii.”

Lucy Maud Montgomery (1874–1942) pisarka kanadyjska

Postać: Emilka Starr
Cykl Emilka ze Srebrnego Nowiu, Emilka szuka szczęścia (1927)

O bólu, O szczęściu, O emocjach, O duszy

„Grozi nam demokracja, w której wszystko zostaje zredukowane do zrytualizowanych i pustych w środku skorup. Najdoskonalsze ucieleśnienie tego zjawiska stanowią dziś Berlusconi i Putin: wybory są tylko formalnością, one jedynie „zatwierdzają” władzę. Zarówno Putin, jak i Berlusconi mają poparcie 60 proc. wyborców – mimo że sytuacja gospodarcza w obu krajach bardzo się pogorszyła. Nic dziwnego, że są tak bliskimi przyjaciółmi.”

Slavoj Žižek (1949) słoweński socjolog, filozof, psychoanalityk i krytyk kulturalny

Źródło: Wywiad w Newsweeku, 5 stycznia 2010 http://www.newsweek.pl/magazyn/artykuly/Europa/zizek-dla-newsweeka--dlaczego-kapitalizm-zawsze-zwycieza,51206,6

O demokracji

„Dziwni my ludzie – młode lata nasze,
A myśli takie smutne, takie czarne,
Ironia usta tylko nam okrasza,
Miłe są uchu melodie cmentarne.
I wśród młodości, wśród życia, wśród siły
My, ludzie dziwni – tęsknim do mogiły.”

Marcelina Kulikowska (1872–1910) polska dramatopisarka i poetka

Źródło: Agnieszka Baranowska, Kraj modernistycznego cierpienia, Warszawa 1981, PIW, s. 125.

O ludziach, O myślach, O sile, O cierpieniu

„To była praca, ale jednocześnie przyjemność. Była wiosna, zanim rozpoczęliśmy zdjęcia do Good spędziłem kilka tygodni, podróżując dookoła Niemiec, studiując kraj i jego mieszkańców. Pojechałem też do Warszawy, a potem do Auschwitz, Treblinki, do wszystkich miejsc, które mogłem zwiedzić, gdzie były kiedyś obozy koncentracyjne. Przy okazji zobaczyłem też Polskę, jeżdżąc dziwnymi drogami na północnym wschodzie i południowym wschodzie, odwiedziłem góry. Podobało mi się podróżowanie i oglądanie nowych rzeczy.”

Viggo Mortensen (1958) aktor amerykański

o podróżowaniu po Polsce. Źródło: wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=51171

O przyjemności, O podróżowaniu, O wiośnie

„To rodzaj polemiki z tym, jak postrzega się Rembrandta. I może wydaje się to dziwne, ale Nightwatching to bardzo przyjemny film. A uważa się, że moje filmy nie należą do szczególnie rozkosznych. Kluczem do zrozumienia jest symetria. Pierwszych 7 ujęć jest odwróceniem ostatnich 7, podobnie 46 ujęć w środku filmu ma swoje lustrzane odbicie w innych. W filmie jest też 5 leitmotivów, takich jak dywan, dzieci, światło – a mówiąc o świetle, sztucznym świetle, którego Rembrandt był mistrzem, opowiadam o historii kina. To ciągle wielki film Greenawaya.”

Peter Greenaway (1942) brytyjski reżyser filmowy

o filmie Nightwatching. Źródło: Wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=41379

O dzieciach, O historii, O zrozumieniu, O świetle

„Cętkowany kot otarł się o nogi swej pani. Podszedł do leżącego na ziemi Kazziza, stanął tuż przed twarzą chłopaka. Z tej perspektywy kocur wydawał się wielki niczym lampart. Jednak różowa plamka na nosie nadawała mu sympatyczny, niegroźny wygląd. Patrzył na Kazziza przyjaźnie i sprawiał wrażenie zadowolonego. Wreszcie nie był niższy od najlepszego przyjaciela swej pani, wreszcie mógł dotknąć jego twarzy wąsami i sprawdzić łapą to dziwne futro porastające jego głowę.”

Tomasz Kołodziejczak (1967) polski pisarz fantastyki naukowej

Źródło: Dotyk pamięci

O kotach, O wrażeniach, O wyglądzie, Chłopak

„Takie dziwne zatracić się całkowicie w kimś innym. Ale jakaż nagroda, gdy się tego kogoś odnajduje w sobie.”

Simone de Beauvoir (1908–1986) francuska pisarka

„Kiedy byłam mała, moja starsza siostra wmawiała mi przez dobrych parę lat, że przybyłam z kosmosu i rodzice mnie adoptowali. I że to oczywiście sekret, i nikt o tym nie wie. Naprawdę byłam święcie przekonana, że pochodzę z innej planety! Dzięki temu umiem się postawić w sytuacji przybysza, który odwiedza obcy świat. Domyślam się, co czuje i jakie ma problemy. Nawet dzisiaj czasami mam wrażenie, że żyję jak kosmitka. Pracuję w dziwnych godzinach, spotykam się z dziwnymi ludźmi, noszę dziwne ubrania – chwilami to wszystko przypomina jakiś sen, fantazję. I gdyby nagle trzeba było się z tego snu obudzić, ciężko byłoby odnaleźć się w rzeczywistym świecie. Zupełnie jakby człowiek zleciał na ziemię z Księżyca. Dlatego rozumiem przybyszów z kosmosu. Oni naprawdę nie mają lekko.”

Olivia Wilde (1984) aktorka amerykańska

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Kobieta znikąd. Olivia Wilde specjalnie dla Stopklatki, stopklatka.pl, 22 sierpnia 2011 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=80015

O kobietach, O świecie, O fantazji, O wrażeniach

„No więc Dukla. Dziwne miasteczko, z którego nie ma już dokąd pojechać. Dalej jest tylko Słowacja, a jeszcze dalej Bieszczady, lecz po drodze diabeł powtarza jak litanię swoje „dobranoc” i nic z rzeczy ważnych się nie przydarza (…).”

Andrzej Stasiuk (1960) pisarz polski

Dukla

„Jeszcze w czasach uczniowskich uwagę moją zwróciły na siebie dziwne barwą dźwięki 'przypadkowe', 'koguty', produkowane ku uciesze słuchaczy przez niewprawnych adeptów gry na instrumentach drewnianych. Komponując w roku 1960 Concertino na flet i orkiestrę kameralną, miałem zamiar posłużyć się nimi w konstrukcji pewnych płaszczyzn dźwiękowych części drugiej, lecz nie znając gruntownie ich natury, z zamiaru tego musiałem zrezygnować i posłużyłem się zastępczo dźwiękami stroikowymi i ustnikowymi blachy i drzewa.”

Witold Szalonek (1927–2001) polski kompozytor

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_szalonek_witold

O naturze

„Odbudowywał się, leczył rany kraj przeorany wojną, wyniszczony faszystowską grabieżą. Ale na granicach buszowały po lasach bandy. Ze zbiegłych gestapowców, faszystów ukraińskich, z hitlerowskich armii, z rodzimych faszystów z NSZ, z wysłanników rządu londyńskiego i takich, co to swego czasu chłopców z bronią na dziwne nocne „manewry” w las wyprowadzali”

Janina Broniewska (1904–1981) polska pisarka

w całkiem przeciwnym kierunku niż front nad Wisłą
O człowieku który się kulom nie kłaniał
Źródło: wyd. MON, Warszawa 1960, s. 168.

O wojnie, O czasie

„Tak czy owak wszystko dobrze się skończyło. Zmieniłem kierunek studiów na historię z ukierunkowaniem polityczno-filozoficznym i poznałem kilku nowych przyjaciół. Od tego czasu, życie na uczelni było wszystkim czego pragnąłem począwszy od niewielkiej ilości czasu jaki ode mnie wymagano. Tak naprawdę, nigdy się nie pogodziłem z faktem, że osiągnięcia na uczelni to coś wymagającego wysiłku. Dwa lata później zakończyłem swoją edukację z bardzo średnimi ocenami i dwoma na nowo odkrytymi i raczej naiwnymi ambicjami z lat młodzieńczych. Chciałem podróżować. I chciałem pisać.
Chęć oczywiście, sama w sobie nie gwarantuje sukcesu. Niestety moje raczej cieplarniane wychowanie nie nauczyło mnie tego. Nie nauczyły mnie tego również 3 lata w instytucji edukacyjnej, gdzie kobiety w średnim wieku codziennie sprzątają ci pokój i ścielą łóżko. Prawdę mówiąc byłem zepsuty. Przeniosłem się do Londynu, który wessał mnie niczym doktora Watsona na początku Studium w szkarłacie. W przeciwieństwie do Dr. Watsona nie zamierzałem jednak pozostać na długo – chciałem zaoszczędzić jedynie trochę pieniędzy, coś napisać i wybrać się w podróż dookoła świata płacąc za wszystko z zaliczek od hojnego wydawcy.
Jasne.
Londyn zweryfikował te marzenia. W domu, w Norfolk, a nawet w Cambridge, moje pragnienie zostania pisarzem odróżniały mnie od tłumu. W Londynie, fakt, że chcesz zostać pisarzem (artystą, reżyserem ) było czasem czymś dobijająco przeciętnym. Każdy w Londynie pisze powieść, planuje to zrobić, zna kogoś kto to robi, pracuje w wydawnictwie, albo co najgorsze z wszystkiego – już coś wydał.
Dzięki szczęśliwej sytuacji geopolitycznej będącej następstwem kliku wieków brytyjskiego imperializmu ustępującego pola szybko rozwijającej się strefie wpływów Stanów Zjednoczonych, ludzie na całym świecie chcą się uczyć angielskiego.
Z zupełnie zrozumiałych, choć pedagogicznie niepewnych powodów, ludzie wierzą, że jedyny sposób by nauczyć się angielskiego to lekcje z native speakerami. Dodaj do tego powszechną żyłkę handlową przedsiębiorców, odrobinę sprytnej reklamy i oto wynik – przemysł Nauki Języka Angielskiego (NJA). Niecały rok od momentu, gdy zdecydowałem, że chcę żyć i pracować za granicą znalazłem się w Istambule mając za sobą cztery tygodnie treningu w International House bez wartego uwagi doświadczenia i z większą pensją niż lokalny lekarz. Czyż gospodarka rynkowa nie jest wspaniała?
NJA była dla mnie dość przypadkową karierą (zapewne podobnie jak w przypadku 90% jej pracowników), lecz dziwnym trafem kontynuowałem ją 14 lat. Poczucie winy w stosunku do nieszczęsnych tureckich lekarzy sprawiło, że dobrze wyuczyłem się tego fachy. Czytałem literaturę, dołączyłem do zawodowych stowarzyszeń, zapisałem się na dalsze kursy. Z Istambułu jeździłem do Londynu, Z Londynu do Madrytu, z Madrytu do Glasgow. Z nieopierzonego ucznia stałem się dyrektorem studium, potem doświadczonym profesjonalistą w dziedzinie NJA i wreszcie trenerem nauczycieli. Moje wynagrodzenie rosło. Niewielkie szkółki otworzyły mi drogę do w miarę poważnych instytucji, które otworzyły mi drogę do profesjonalnych firm, które otworzyły mi drogę do posady na uniwersytecie. Rozdawałem foldery na konferencjach. Ale zaraz…
Czy nie chciałem zostać pisarzem? No tak. Podczas, kiedy utrzymywałem się z uczenia angielskiego, również pisałem w tym języku. czasem wściekle, czasem spokojnie i leniwie – zależnie od nastroju. Pisałem krótkie historie, pisałem artykuły. Pisałem scenariusz i poświęciłem półtora roku mojego cennego czasu próbując sprawić aby jakiś filmowiec potraktował go poważnie. Pisałem powieść. Zupełnie nic nie wydałem i nikt nie zrobił filmu.
Na plus mogę policzyć to, że pisałem to na co miałem ochotę.
W końcu napisałem Modyfikowany węgiel. Golancz go wydał, Hollywood kupiło, a ja zostawiłem swoją stałą pracę.
Osiem miesięcy. Tak po prostu.
Ciągle piszę. Musiałbym być martwy albo sparaliżowany, żeby przestać.”

Richard Morgan (1965)

Źródło: informacja biograficzna z obwoluty Modyfikowanego węgla

O życiu, O kobietach, O ludziach, O pokoju

„Agnieszka powiedziała mi kiedyś, że w obu nas jest taka „nerwica życia”. Niby wydaje się, że jest normalnie, spokojnie, ale to tylko pozory. To dziwne, ale właśnie sobie uświadamiam, że po naszej przyjaźni nie pozostało prawie żadnego śladu. A jednak Agnieszka była w moim życiu właściwie stale obecna. Często wysyłała kartki, dzwoniła z lotniska. Bardzo przeżywała chwilę, gdy urodziły mi się bliźniaczki. Kiedy leżałam w szpitalu, dzwoniła do mnie codziennie, opowiadała o swoich doświadczeniach macierzyńskich z Agatą.”

Ewa Błaszczyk (1955) polska aktorka

Źródło: „Rzeczpospolita”, 28 kwietnia 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/nerwicaz.htm

O przyjaźni

„Może z moich ust to zabrzmi dziwnie, ale posłuchajcie: nie wyjeżdżajcie z Polski! A jeśli już musicie wyjechać, to zaróbcie szybko pieniądze i wracajcie. Zróbcie dokładnie odwrotnie niż ja. Bo ja byłem w innej sytuacji. Polska była innym krajem. Dzisiaj młodzi mają takie same warunki rozwoju w Polsce jak w Finlandii czy Szwecji.(…) Oczywiście, że jesteśmy biedniejszym krajem. Ale i w Polsce można nauczyć się języka, można się wykształcić, można zrobić karierę. Słuchajcie – trzeba robić wszystko, żeby to do Polski przyjeżdżali pracować fachowcy ze świata. A nie tak, żeby najzdolniejsi młodzi ludzie lecieli zmywać naczynia do Londynu czy Helsinek.”

Stefan Widomski (1943) polski działacz gospodarczy

o emigrujących Polakach Źródło: Piotr Głuchowski, Marcin Kowalski, Nokiaman. Tylko głupi umiera bogaty http://wyborcza.biz/biznes/1,101716,11573237,Nokiaman__Tylko_glupi_umiera_bogaty.html?as=1, gazeta.pl, 10 kwietnia 2012 roku

O pieniądzach, O ludziach, O biznesie

„Opera, która nie ma za bohatera tenora, nie odnosi sukcesu u publiczności. Jest coś dziwnego w historii i rozwoju muzyki, że tak naprawdę zachwycał zawsze głos wysoki. Ale też przecież zawsze chcemy budować jak najwyższe budynki, 75 pięter wzwyż, a nie 75 w dół. Łapanie tej góry postrzegamy w kategorii łapania nieba. W dole jest piekło.”

Warcisław Kunc (1962)

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Szczecin, 28 lipca 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/tztp.htm

O historii, O piekle, O sukcesie

„Historia świata jest historią brutalnego ucisku kobiet, dzieci, artystów przez mężczyzn… Nie lubię męskości… Określenie „zniewieściały” jest w gruncie rzeczy określeniem pochlebnym. Oznacza ono, że dany osobnik często się myje, nie lubi zabijać ludzi, zdolny jest do współczucia, nie lubi wrzeszczeć i pchać się, żeby udowodnić swoją ważność. Kobiety znają wartość życia ludzkiego, nie tylko dlatego, że rodzą ludzi, ale także dlatego, że ich wychowują i wiedzą, jaka to męka, odpowiedzialność i wysiłek. Mężczyźni nie wychowują dzieci, w najlepszym wypadku na pierwszego oddają na ten cel pewną ilość pieniędzy. Nic dziwnego, że potem masakra może wydać im się zajęciem nie tylko lubym, ale i pożytecznym.”

Sławomir Mrożek (1930–2013) polski dramatopisarz, prozaik i rysownik

Dzienniki, Dziennik. Tom 1. 1962–1969

O kobietach, O mężczyznach, O dzieciach, O ludziach

„Lęk budzi dziwną radość i uniesienie.”

James Patterson książka Wielki zły wilk

Postać Pan Potter
Wielki zły wilk

Radość

„Tamtego dnia mama ugotowała na pierwsze danie zupę. Tata był tak zdenerwowany, że prawie zemdlał ze strachu. Kiedy brał do ręki łyżkę, drżała mu ręka i zupa wylewała się poza talerz. Nie trafiał nawet łyżką do buzi. Nie mógł powstrzymać śmiechu. To była dziwna sytuacja, ale ja byłem spokojny. Tylko ja.”

Raúl González (1977) hiszpański piłkarz

wspomnienia Raúla, gdy został powołany do pierwszego składu Realu Madryt w 1994. Źródło: Wszystkiego najlepszego, Kapitanie, realmadrid.pl, 27 czerwca 2011 http://www.realmadrid.pl/index.php?co=aktualnosci&id=34916

O strachu, O śmiechu

„Puszcza jest dzikim stanem przyrody. Zwierzęta wykonywają tu ruchy nagłe i zwinne; ich spojrzenia są bystre, lękliwe; głosy pełne trwogi; barwy połyskują świeżością. W puszczy człowiek przestaje rozumować, opadają go dziwne uczucia, a wyobraźnia jego tworzy, przerabia rzeczywistość na mity.”

Adolf Dygasiński (1839–1902) polski pisarz, publicysta i pedagog

W puszczy
Źródło: rozdz. II, s. 82

O emocjach, O rzeczywostości, O zwierzętach

„Zapisz sobie w sercu Jego obyczaje i uczynki: jak pokornym był między ludźmi, jak dobrotliwym między uczniami. Jak nie gardził grzesznikami, ale dla żałujących za swe nieprawości jak dziwnie był pobłażliwy. Jak łagodny był w słowach, jak skory do modlitwy, jak lubił usługiwać drugim, co sam wyznaje, mówiąc: „Jam jest w pośrodku was jako ten, który służy.””

Maria Karłowska (1865–1935) polska zakonnica, założycielka Zgromadzenia Sióstr Pasterek, błogosławiona katolicka

Źródło: Waldemar Rozynkowski, s. Glaudiosa Dobrska, Duch Pasterek/bł. Maria Karłowska, Wydawnictwo Bernardinum, Pelpin 2010, Pisma t. III, 7 s. 42.

Serce

Cytaty na temat dziwne strona 4

Cytaty na temat dziwne
strona 4