Cytaty o czytaniu
strona 8

„Kiedy siadam do pisania wiem, jakich środków użyć, z jakim tematem się zmierzyć. Wszelkie rozwiązania formalne przepływają przeze mnie nieodmiennie nowe i obce. Czuję konieczność, przymus wybrania tych właściwych dźwięków (ponieważ słyszę, nie widzę, język) i tworzę, aby dowiedzieć się dlaczego chciałam akurat to napisać.”

Katarzyna Fetlińska (1991) poetka polska, urodzona w 1991 roku

Źródło: „Jestem matematyczną, oczytaną katarynką”. Z Katarzyną Fetlińską rozmawia Łukasz Zatorski http://biuroliterackie.pl/przystan/czytaj.php?site=200&co=txt_4168

„Nie czytam recenzji. Jedynym recenzentem jest publiczność.”

Michał Lesień (1974) polski aktor

Źródło: Jedynym recenzentem jest publiczność - rozmowa z Michałem Lesieniem, 16 września 2009 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/5487/Jedynym-recenzentem-jest-publicznosc-rozmowa-z-Michalem-Lesieniem.html

„z pianą na ustach mówi że wciąż kocha
a gdy ręce zaciska na szyi
powtarza głosem słodkim jak niemowlę
żebyśmy zawsze tak szczęśliwi byli

i pyta czy zejdę z nim do piwnicy
tam gdzie mieszkają ropuchy i szczury
by czytać książki jeść pajęczyny
i babciom wyjadać konfitury”

Katarzyna Ewa Zdanowicz (1979)

Źródło: morele, z tomiku Jak umierają małe dziewczynki?, 2003.

O książkach, O niemowlętach, Kochać się

„Szanowni Państwo! Tak się składa, że urodziłem się i żyłem w kraju, w którym od wielu lat obowiązywała sprzeczność, jeżeli chodzi o myślenie i mówienie. Mówiliśmy Lenin, a w domyśle była partia.”

Janusz Rewiński (1949) polski aktor, satyryk i polityk

Źródło: 1 kadencja, 19 posiedzenie, 4 dzień, 13 punkt porządku dziennego: Pierwsze czytanie poselskiego projektu ustawy o monopolu spirytusowym (druk nr 267), 4 lipca 1992 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata1.nsf/118b9e577f3fceeac125746d0030d0fa/971f4791fdcc173fc125750700454470?OpenDocument

O myślach, O myśleniu

„Pyłem księżycowym być na twoich stopach
wiatrem przy twej wstążce,
mlekiem w twoim kubku,
papierosem u ustach,
ścieżką pośród chabrów,
ławką, gdzie spoczywasz,
książką którą czytasz.”

Konstanty Ildefons Gałczyński (1905–1953) polski poeta

Kronika olsztyńska (1950)
Źródło: Pyłem księżycowym…

„Wciągnęła mnie działalność polityczna i telewizja. Byłem posłem na Sejm I kadencji, współtworzyłem ustawę o radiofonii i TV, która regulowała rynek mediów. Potem pojechałem do Kanady studiować reżyserię filmową. Kiedy wróciłem, zacząłem przygotowywać felietony dla „5,10,15”, wymyślać quizy do programów dla młodzieży. Wtedy autorka zapytała, kto je poprowadzi. Pytałem kolegów w Studio, ale nikt nie chciał się w nie bawić. Wtedy telewizyjne występy były obciachem. Aktorzy myśleli, że jak poprowadzą program dla młodzieży, przestaną dostawać poważne role. Wreszcie sam stanąłem przed kamerą i tak się zaczęło. Potem szybko wpadłem w wir telewizji, pojawiły się kolejne projekty. I już nie wróciłem na deski. Chociaż słabość do magii teatru została z lat łódzkiej Filmówki.”

Krzysztof Ibisz (1965) polski prezenter telewizyjny

o przerwie w byciu aktorem teatralnym Źródło: „Dziennik Gazeta Prawna”, 18 września 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24114

O młodzieży, O ustawie, O myślach, O myśleniu

„Jeszcze nie widziałem nikogo, kto stracił wiarę, czytając Marksa, za to widziałem wielu, którzy stracili ją przez kontakt z księżmi.”

Józef Tischner (1931–2000) filozof polski, ksiądz katolicki

Źródło: Niewierzący też człowiek, „Gazeta Wyborcza”, 3–4 lipca 1999

O wierze

„Życie na emigracji wprowadza zupełnie inne wyobcowanie niż to, jakie czuje się we własnym kraju.”

Krzysztof Warlikowski (1962) polski reżyser teatralny

Źródło: „Rzeczpospolita”, 4 lutego 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/18729

O życiu

„Ostatnio słyszałam historię koleżanki, która odeszła z zespołu, bo irytował ją brak szacunku do zawodu, np. niewyczyszczone buty partnera na scenie. Dla nas byłoby to niemożliwe. Kostium sceniczny był świętością, wyrazem szacunku dla widza. Nie można było w nim usiąść za sceną, żeby się nie pogniótł.”

Barbara Krafftówna (1928)

Źródło: Agnieszka Rataj, Marzenia zostają do końca, „Rzeczpospolita”, 16 maja 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/28938

O marzeniach, O butach, O historii, O odejściu

„Ja miałem też lecieć, ale jak ja przeczytałem listę pasażerów tego samolotu… powiedziałem – Danka, zapomnij! Ludzie, ja czytam tak, że leci tak: no ten, to wiadomo – z małżonką Jolantą. On tam schodków nie widzi, ale samolot zobaczył. Następnie leci, następnie leci do Rzymu na pielgrzymkę, leci ten… koszałek z Platformy – marszałek Sejmu Płażyński, następnie leci premier Buzek z małżonką. Ta kobita jakaś nieciekawa! Następnie leci ta z Senatu szefowa… wyleciało mi tera… Jak? (Zwracając się o pomoc do widowni) O, właśnie ta laska marszałkowska – święta Genowefa z Torunia. Następnie leci, następnie patrzę, kto leci?! Palcem tak… patrzę następnie leci Marian [Krzaklewski] Ooo… Powiedziałem. Marian – powiedziałem – proszę bardzo! Niech leci w cholerę i nawet nie wraca! Ludzie, i to wszystko, mili… ludzie… w jednym samolocie!!! Ludzie! Wszystko w jednym samolocie! Ja powiedziałem – Danka, przecież to wystarczy… Ja mówię, czy my jesteśmy Zimbabwe, Gibbon czy jakaś inna cholera? Przecież wystarczyłoby, żeby się w tę turbinkę czy tam w tę korbkę szpak wkręcił… (Gwizd spadającego samolotu). I Powązki przez miesiąc zapchane, bo kolejka stoi na ulicy. A w kraju chaos: nie ma dwóch marszałków! Ludzie! Nie ma premiera, prezydenta! No szlag cię trafił! Ja powiedziałem – Danka, rozpakuj się. Niech oni jadą, se lecą do Rzymu w diabły! My jedziemy do Warszawy – jakby im się szpak w korbkę wkręcił, to jeszcze rozkład Pałacu pamiętam. Ale szczęśliwie wylądowali – nie mam żalu do nikogo, nie mam żalu…”

Jerzy Kryszak (1950) aktor polski

Parodia Lecha Wałęsy
Źródło: Kabareton, Opole 2001

O ludziach, O pomocy

„Każdy może się czuć spełniony w swojej pracy i cieszyć się nią jeżeli naprawdę robi to co chce. Stolarz, piekarz czy listonosz, jeżeli umie marzyć to z pewnością zachowa to dziecko w sobie. Każdy może czytać, pisać, chodzić do kina i żyć we własnym świecie.”

Tuomas Holopainen (1976) fiński muzyk metalowy, klawiszowiec Nightwish

Źródło: Piotr Miecznikowski, Nightwish - Leczenie wyobraźni, empik.com, 5 grudnia 2011 http://www.empik.com/nightwish-leczenie-wyobrazni-wywiady-empikultura,81456,a

O dzieciach

„Siła ważna jest w życiu. Dają ci ją porażki. Ale tylko te porażki, po których potrafiłeś stanąć na nogi. Już czytałem o sobie, że jestem najlepszym piłkarzem świata. A następnego dnia w innej gazecie, że jestem za stary, żeby mnie brać do drużyny. Znam swoje miejsce. Wiem, że jestem tu, żeby wygrać. I że jestem tu dla tych ludzi, co siedzą na trybunach.”

Bogdan Wenta (1961) polski piłkarz ręczny

Źródło: malemen.pl http://www.malemen.pl/mmextra/8

O ludziach, O sile

„Ergo: jestem zdrowym, normalnym mężczyzną i lubię pisma dla dorosłych, niemniej zapytany o pornografię w kioskach odpowiadam: nie, to chyba nie jest miejsce dla takich pism, a jeżeli już, to powinny mieć zupełnie neutralne bądź przysłonięte okładki, tak żeby nikt przypadkiem, czekając na tramwaj, nie mógł zetknąć się z niemiłym dla siebie widokiem. Jednocześnie sex-shopów będę bronił jak niepodległości, podobnie jak restauracji z dowolnym menu oraz galerii sztuki i wszystkiego, co się w tych galeriach pokazuje. Sztuka nie jest zbiorem ugrzecznionych dzieł spełniających oczekiwania każdego odbiorcy. Kto o tym nie wie, niech się dowie i uważnie czyta recenzje, zanim zdecyduje się na kontakt z danym filmem, przedstawieniem teatralnym, książką, koncertem, wernisażem. Jeśli zostanie celowo wprowadzony w błąd - a, to już oczywiście nadużycie.”

Feliks W. Kres (1966) polski pisarz

Galeria dla dorosłych (2010)
Źródło: Czy wszystko wolno..., s. 46.

O sztuce, O błędach

„To prawda, że Ślązacy to twardy naród. To nie znaczy, że nie lubią czytać książek, chodzić do teatru czy opery. W latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy dorastałem, kwitł na Śląsku ruch amatorski, działały wiejskie i robotnicze chóry, zespoły teatralne. To mnie kształtowało.”

Marian Dziędziel (1947) polski aktor

Źródło: Lubię tragiczne role, „Polska Gazeta Krakowska” nr 64 (dodatek), 18 marca 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/113304.html

O prawdzie, O książkach, O wieku

„Żyjemy w środowisku popkulturowym, co nie oznacza, że droga to kultury trudniejszej w odbiorze została zamknięta. Może Pan przecież nie oglądać telewizji, nie chodzić do kina na bieżące produkcje, nie słuchać radia zet, nie czytać książek o wampirach, nie być na czasie z wiadomościami z pudelka. Może Pan żyć wygodnie i bezpiecznie w oddaleniu od kiczu i tandety. Czy jednak warto się „wykluczyć” ze świata pop? Moim zdaniem nie. Świat pop – to oczywiste – ogłupia człowieka, głównie na ten sposób, że człowieka rozleniwia i usypia.”

Ignacy Karpowicz (1976) polski pisarz i tłumacz

Źródło: Grzegorz Butkiewicz, Nowy plastikowy świat, studnia.net.pl, 8 czerwca 2011 http://www.studnia.net.pl/2011/06/08/nowy-plastikowy-swiat/

O książkach, O świecie, O czasie

„Wychowywałam się na takich książkach, do jakich miałam dostęp. W latach 40., we wczesnych latach 50. brakowało literatury dla dzieci, więc czytałam książki dla dorosłych. U moich wujostwa były przedwojenne wydania „Flirtu z Melpomeną”, były „Obrachunki fredrowskie”, „Brązownicy” i inne książki Boya-Żeleńskiego, więc jako dwunasto- czy trzynastolatka czytałam recenzje teatralne Boya trochę jak zbiory anegdot z życia. Z kolei z „Kronik tygodniowych” Słonimskiego wydanych w 1956 roku uczyłam się o dwudziestoleciu. Boy i Słonimski – czołowi autorzy „Wiadomości Literackich””

Małgorzata Szpakowska (1940)

to były moje niemal najwcześniejsze lektury. Źródło: Zofia Zaleska, Niepiękne dwudziestolecie http://www.dwutygodnik.com/artykul/4019/, Dwutygodnik.com nr 93/2012.

O dzieciach, O książkach, O literaturze

„Nieszczęście nauczyło mnie jednego – uciekłam się do czytania, aby zapomnieć o tym, co mnie nęka i otacza…”

Józef Ignacy Kraszewski książka Dziennik Serafiny

Dziennik Serafiny

O nieszczęściu

„Wciąż czytam komentarze w prasie i moja konsternacja rośnie. Nagroda dziennikarzy akredytowanych przy festiwalu w Gdyni to chyba jedyna nagroda na świecie, której kapituła nie tylko gratuluje swojemu faworytowi, ale informuje też inne gremium, że skoro oni nagrodzili kogo innego, to są niekompetentni i „nie zrozumieli”, ich laureat „nie zasłużył” i właściwie powinien się wstydzić, że w ogóle startował w konkursie, bo nagroda „nic mu nie da.””

Michał Chaciński (1971) polski dziennikarz

o werdykcie jury podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w 2011 roku. Źródło: Zdecydowany, nie uparty. Wywiad z Michałem Chacińskim, stopklatka.pl, 23 czerwca 2011 http://www.stopklatka.pl/wydarzenia/wydarzenie.asp?wi=78196

„Im wszystkim wiara
nadzieja motocykl
a u mnie miłość
międzyplanetarna.”

Dariusz Dziurzyński (1973)

Źródło: Czytając Seiferta

O miłości, O wierze, O nadziei

„[Partia Kisiela], jeśliby doszła do władzy – bardzo bezwzględnie realizowałaby politykę ekstremy leseferystycznej (…) Tymczasem na całym bodajże świecie państwo ingeruje w ekonomikę: wyznacza podatki, pobiera cła, dotuje jakieś gałęzie gospodarki – np. rolnictwo – dba o utrzymanie pewnych progów cen na rynku (sztuczne, opłacane zmniejszenie produkcji farmerskiej w USA), decyduje o emisji pieniądza, bierze na siebie rozległe zadania w dziedzinie opieki społecznej (co ma poważne następstwa gospodarcze) itd. Gdy czyta się naszych leseferystów, odnosi się wrażenie, że postulują, by właśnie Polska była pierwszym na świecie krajem wyrzekającym się całkowicie ingerencji państwa w gospodarkę. Niebezpieczny eksperyment…”

Jan Józef Lipski (1926–1991) polski działacz polityczny, historyk literatury

Źródło: Obrona socjalizmu [, czyli Anty-Kisiel], 1989; w: Pisma polityczne. Wybór, Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2011, str. 406.

O wrażeniach

„Patrząc na mój górski dorobek, nie ma co owijać w bawełnę i trzeba przyznać, że śmierć w górach nie powoduje u mnie dużego zaskoczenia, to po prostu się zdarza. Ludzie w górach zawsze ginęli, giną i ginąć będą i ten moment zawsze jest trudny. Pojawia się refleksja, że ta postać, ten zawodnik odchodzi na zawsze, góry go zabrały.
Jak czytałem notkę donoszącą o śmierci Marciniaka, to miałem jednak tę nutkę, odrobinę satysfakcji, że te dwadzieścia lat, o które przedłużył sobie życie po tej przygodzie na przełęczy Lho La, czy też przedłużyliśmy mu wspólnie – miało wartość, to było coś, dwadzieścia lat… I raczej myślałem o tym, co się udało przez te dwadzieścia lat, a nie o tym, że coś się teraz skończyło i że mamy do czynienia z jakąś wielką tragedią.”

Artur Hajzer (1962–2013) polski alpinista i himalaista

zapytany o śmierć Andrzeja Marciniaka, któremu 20 lat wcześniej ocalił życie w słynnej akcji ratunkowej pod Mount Everestem Źródło: Jakub Karp, Góra to zadanie - wywiad z Arturem Hajzerem, cz. 1 http://forumextremum.pl/wywiady/gora-to-zadanie-wywiad-artur-hajzer-cz1.html, forumextremum.pl, 10 czerwca 2013

O życiu, O śmierci, O ludziach, O górach

„Nie czytaj na głos między wierszami!”

Wiesław Brudziński (1920–1996)

„I ci, i tamci robią to samo. Dążą do zabicia myśli, zupełnego zniechęcenia człowieka do jakiegokolwiek wysiłku umysłowego. Bo tylko z bandą baranów można zrobić, co się chce. Zamiast człowieka, wychowuje się barana. […] Na wszystko dać mu odpowiedź gotową i łatwostrawną, usunąć sprzed człowieka wszelkie kłody myśli, o które mógłby się potknąć i pod wpływem upadku zacząć myśleć i rozumować. Po co ma czytać – dać mu ilustrację. Uprzedzać pytanie odpowiedzią. Odpowiedź redagować tak jasno, żeby przypadkiem nie przyszło mu na myśl podać jej w wątpliwość. Bo wątpienie budzi myśli.”

Andrzej Bobkowski (1913–1961) polski pisarz i przedsiębiorca emigracyjny

30 maja 1943, o Aliantach i Państwach Osi.
Szkice piórkiem

O myślach, O wysiłku, O myśleniu, Pytanie

„Jeśli istnieje krytyk, którego szanujesz, wszystko jedno w jakiej dziedzinie, to powinieneś czytać tego krytyka, niezależnie od tego, czy piszesz o twojej czy cudzej pracy. Ale jeśli ich nie znosisz, tak jak na to zasługują, jeśli widzisz w nich nieszczęsne i bezproduktywne kreatury, jakimi są, jeśli czujesz, że są nieudacznikami nie tylko jako krytycy, bo to należy do ich zawodu, lecz co gorsza nieudacznikami życiowymi, to dlaczego, na Boga, miałbyś ich czytać?”

William Goldman (1931–2018) amerykański pisarz, dramaturg i scenarzysta

Źródło: Maciej Karpiński, Niedoskonałe odbicie. Warsztat scenarzysty filmowego, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 2006, s. 22.

O Bogu

„Problem polega na tym, że szkoła nie uczy filtrowania informacji z internetu. Na przykład Platon – ponieważ studiowałem filozofię, wiem, czy jakaś strona o nim została stworzona przez szaleńca, czy przez eksperta. Ale 13-latek tego nie wie. Trzeba go tego nauczyć.”

Umberto Eco (1932–2016) włoski filozof i pisarz

Wypowiedzi w wywiadach
Źródło: rozmowa Miłady Jędrysik, Wszyscy mamy paranoję, „Książki. Magazyn do czytania” nr 2/październik 2011.

O książkach, O szkole, O problemach

„Dzisiejsza rzeczywistość jest jednym wielkim kabaretem, na trzeźwo nie da się wyjść z domu i zderzyć z codziennością. Kabaret… mam swój kabaret liryczny, do którego Jacek Bursztynowicz pisze teksty, Janusz Tylman pisze muzykę, a ja i Joasia Stefańska występujemy. Tworzymy wspaniały czworokąt, lubimy to, lubimy być ze sobą i lubimy być na wyższym poziomie niż życie – publiczność też to lubi.”

Barbara Bursztynowicz (1954) aktorka polska

Źródło: Marta Zastawna, Maski zostawia się w garderobie, „Dziennik Elbląski”, 11 kwietnia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/28214

O życiu, O domu, O rzeczywostości

„Samo już czytanie książek kształci ludzi. Im więcej się czyta, im lepsze książki, tym bardziej kształcą one swoich czytelników.”

Stanisław Konarski (1700–1773) polski pedagog, publicysta, pijar

Źródło: Ordynacje wizytacji apostolskiej dla polskiej prowincji szkół pobożnych

O ludziach, O książkach

„Trafiłam do teatru, gdzie była hierarchia i szczebelki w drabinie, po której trzeba się było piąć. Wymagano talentu, oryginalności i techniki. Mówiło się żartem, że Woszczerowicz straszy po korytarzach: jak się ma złą dykcję albo mówi za cicho, to złapie za kostkę. Partnerzy, wspaniali doświadczeni koledzy, byli wymagający. Wchodziłam na scenę z Aleksandrą Śląską, Janem Świderskim, Czesławem Wołłejką. Nie było żartów. Trzeba było im dorównać. Kiedy graliśmy Mewę zdarzyła się zabawna sytuacja: Śląska w roli Arkadiny grała słynną scenę pożegnania, tymczasem Bohdan Ejmont – w epizodycznej roli rządcy – mówił w tej scenie krótkie zdanie, które ktoś na widowni nagrodził brawami. To oznaczało, że reżyser się pomylił. Zwołano w tej sprawie zebranie, a potem zrobiono próbę.”

Krystyna Janda (1952) polska aktorka

Źródło: „Rzeczpospolita”, 10 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20429

O pożegnaniu

„Na co dzień występuję w teatrze. I mogłabym tam grać, czekając, aż ktoś mnie zauważy. Ale prawda jest taka, że reżyserzy czy osoby odpowiedzialne za castingi nie chodzą do teatru szukać aktorów. Trzeba więc pokazać się inaczej. A poza tym udział w tych programach jest znakomitym przygotowaniem do ról, pracą nad sobą. Na Zachodzie, zwłaszcza w USA, to normalne, że aktor sprawdza się w wielu dziedzinach, bo nigdy nie wiadomo, co się może przydać.”

Katarzyna Glinka (1977) polska aktorka

o udziale w programach rozrywkowych. Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 18 maja 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/21431

O prawdzie

„Łódź to miasto z charakterem! Na pewno niełatwe. Poza tym nie należy ono do miast, które są szczególnie rozpieszczane przez turystów czy też ludzi, którzy cenią ładne miejsca. Raczej mówi się o tym, że Łódź jest brzydka, szara. Ja staram się tego nie dostrzegać. Widzę to, co w Łodzi najpiękniejsze.”

Zbigniew Macias (1954) polski śpiewak operowy, aktor i reżyser

Źródło: Anna Gronczewska, Łódź może być polskim Paryżem!, „Polska Dziennik Łódzki”, 26 września 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/31557

O ludziach, O charakterze

„Starość może być bardzo smutna, ale jedno jest pewne: trzeba zrobić wszystko, żeby była radosna.”

Jan Nowicki (1939) polski aktor, pedagog

Źródło: „Dziennik Teatralny” http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/22871

O starości

„Kto umie czytać, posiadł klucz do wielkich czynów, do nieprzeczuwanych możliwości, do upajająco pięknego, udanego i sensownego życia.”

Aldous Huxley (1894–1963) pisarz angielski

„Kiedy w lewicowej prasie węgierskiej czytam krytykę pod adresem Polski, że ma aspiracje, by na nowo stać się regionalną potęgą Europy Środkowej, to wtedy głośno mówię do siebie: No wreszcie!”

Viktor Orbán (1963) węgierski polityk

Źródło: Arkady Rzegocki, Brakujący fundament III RP http://www.rp.pl/artykul/967895.html, „Rzeczpospolita”, 9 stycznia 2013, s. 10.

„Muzyka metalowa już dawno nie była w tak dobrej formie w jakiej jest obecnie, chyba nawet nigdy nie było jeszcze tak dobrze. Fanów przybywa z każdym rokiem, zresztą tak jak zespołów.”

Anders Nyström (1975)

Źródło: Grzegorz Korecki, Katatonia „Odmawiam czytania recenzji”, nuta.pl http://www.nuta.pl/wywiady/d/2/163/

O muzyce

„(…) nie ukrywam, że troszkę się obawiałam. Postaci w mojej książce posiadają swoje realne pierwowzory. Nie jest zatem wykluczone – być może „zainteresowani” jeszcze książki nie czytali – że kiedyś do jakichś negatywnych dla mnie reakcji może dojść. Jak do tej pory – mówiąc językiem mediów – czynniki oficjalne nie zajęły w mojej sprawie stanowiska.”

Natalla Babina (1966) białoruska dziennikarka i pisarka narodowości ukraińskiej

o ryzyku represji politycznych za treść książek. Źródło: Wywiad Netkultury: Natalia Babina – Na własnych nogach i we własnych butach, 8 stycznia 2011 http://www.netkultura.pl/697/697

O książkach, O butach

„Polska to dość specyficzne miejsce, jeśli idzie o świat literatury i książki. Tutaj uwielbiamy dzielić, wyznaczać sztywne granice, stawiać jedne rzeczy w opozycji do drugich, szufladkować, czy też popadać z jednej skrajności w inną. A ja nie mam żadnego parcia, żeby stawać w jednym szeregu z kandydatami do „poważnych nagród literackich”, tak jak nie mam najmniejszej ochoty aspirować do ligi Dana Browna i innych. Wybieram drogę środka, bo w ten sposób staram się tworzyć taką literaturę, jaką sam lubię czytać. Reszta mnie nie interesuje.”

Filip Onichimowski (1978)

Źródło: Jak pisarz z pisarzem (3), 12 sierpnia 2010 http://www.przystan-literacka.pl/index.php?show=3080

O książkach, O świecie, O literaturze

„Kiedy człowiek ląduje na Saharze to widzi: O, mam niewłaściwe obuwie! – to wyrzucam moje obuwie i kupuję sobie właściwe, czyli takie jak mają tubylcy. Nie czytam nigdy przedtem, jak się trzeba przygotować, tylko na miejscu idę do sklepu albo na bazar. Ale nie wszyscy tak potrafią. Moja mama na przykład lubi mieć wszystko przeczytane i ułożone w walizce z numerkami, ale moja mama jest programistą komputerowym, a ja jestem świrem.”

Wojciech Cejrowski (1964) polski dziennikarz i podróżnik

Źródło: Interia. pl

„Do połowy lat osiemdziesiątych operę uważałem za przeżytek, zamknięty w archaicznej konwencji rozdział historii. Nie sądziłem, że mogłaby mnie zainteresować, bo uwagę skupiałem na zupełnie innym biegunie, na muzyce kameralnej.”

Eugeniusz Knapik (1951) kompozytor i pianista polski

Źródło: „Ruch Muzyczny”, 7 października 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24529

O historii

„Spoglądając na moją przeszłość muszę stwierdzić, że w mojej młodości wszedłem na złą drogę (…). Miałem obok siebie osoby wierzące, żyjące zgodnie z wiarą, ale nie doceniałem ich rad ani przykładu. Mając 20 lat, w przypływie namiętności, dopuściłem się zbrodni. Obecnie wzdrygam się na samą myśl o niej. Maria Goretti teraz jest Świętą, była jakby dobrym aniołem dla mnie, przysłanym przez Opatrzność Bożą, aby mnie ratować. Jeszcze teraz słyszę w sercu moim słowa jej przebaczenia. Modliła się za mnie, orędowała za swoim zabójcą. Skazano mnie na 30 lat więzienia. Gdybym nie był tak młody, skazano by mnie na dożywocie (…). Ci, którzy będą czytać ten list, niech z niego zaczerpną tę zbawczą naukę, że trzeba strzec się zła, a zawsze szukać dobra, i to już od dzieciństwa.”

Alessandro Serenelli (1882–1970)

Źródło: ks. Wincenty Zaleski, Święci na każdy dzień, Wydawnictwo Salezjańskie, Warszawa, 2002, ISBN 8386655194, s. 374.

O wierze, O aniołach, O myślach, O przebaczeniu

„Mistrza i Małgorzatę czytałem kilka razy i zawsze, gdy zastanawiałem się, jaką rolę chciałbym zagrać, gdybym został zaproszony do udziału w inscenizacji powieści, wybierałem bez wahania Behemota. Wreszcie mam taką możliwość.”

Daniel Zawadzki (1974) aktor polski

Źródło: Zagra demonicznego kota Behemota, teletydzien.pl, 26 marca 2012 http://www.teletydzien.pl/gwiazdy/news-zagra-demonicznego-kota-behemota,nId,594544

„Od kilku lat współpracuję z Międzynarodowym Domem Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu. Uważam, że jest to mój obowiązek. Jeżeli przeżyłam, to widocznie po coś. To, co się w tej chwili dzieje, jest dla mnie szalenie ważne także dlatego, że te moje postaci, które przecież mają swoje prototypy, będą żyły dzięki muzyce. To muzyka wydobyła na światło dzienne książkę i przypomina film. Nie daje o przeszłości zapomnieć. Także poza granicami Polski.”

Zofia Posmysz (1923) polska pisarka, scenarzystka, autorka m.in. ''"Pasażerki"''

o operze Pasażerka ze scenariuszem Zofii Posmysz. Źródło: „Życie Warszawy”, 4 października 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24458

O życiu, O młodzieży, O muzyce, O domu

„Skąd się bierze w ludziach potrzeba, żeby tyle gadać…”

Magdalena Łazarkiewicz (1954) polska reżyserka, scenarzystka

Źródło: „Krytyka Polityczna”, 17 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20622

„Złoty najpierw wiek nastał. Nie z bojaźni kary,Lecz z własnej chęci człowiek cnoty strzegł i wiary.Kary i trwogi nie znano. W spiżowych tablicachGroźby praw, i wyroku na sędziego licachLud nie czytał: bez sędziów byli bezpiecznemi.”

Owidiusz Metamorfozy

Aurea prima sata est aetas… (łac.)
Przemiany (Metamorfozy)
Źródło: 1, 89

O ludziach, O wierze, O karze, O wieku

„Hongkong i Chiny zmieniają się nawzajem. Mieszkańcy 20 chińskich metropolii, dziesiątki milionów ludzi, mogą jeździć do Hongkongu indywidualnie. Czytają tam wolne media w języku chińskim i kupują książki zakazane na kontynencie. Z drugiej strony – Hongkong liczy się z Pekinem i sam się cenzuruje.”

Bei Ling (1959)

Źródło: wyborcza.pl, 22 września 2010 http://wyborcza.pl/1,75475,8407444,Dlaczego_Chinczycy_sluchaja_Michnika_.html?as=1&startsz=x

O ludziach, O książkach

„Zbyt wielu ludzi czyta tylko po to, żeby nie myśleć.”

Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799) pisarz niemiecki, aforysta

O ludziach, O myślach, O myśleniu

„Mówimy o sprawdzonych psychologicznych metodach oddziaływania na innych, technikach, wspierających rozwój osobowości, które jednak wrzucono do jednego worka z tanią, ale groźną psychomanipulacją, z wywieraniem wpływu na ludzki umysł i emocje, bez oglądania się na efekty uboczne, takie jak etyka. NLP formułuje przekaz: nie liczą się błędy, czy ludzka krzywda, liczą się wyłącznie doświadczenia.”

Tomasz Witkowski (1963)

Źródło: Anna Szulc, Kursy podrywu zamieniają się w Polsce w szkoły stalkerów http://polska.newsweek.pl/kursy-uwodzenia-to-wylegarnia-stalkerow-czytaj-w-newsweeku-,artykuly,381270,1.html, polska.newsweek.pl, 6 marca 2016

O krzywdzie, O osobowości

„Nasz teatr na razie nie może i nie chce określić kręgosłupa ideowego. Chce dawać widzom wytchnienie i nie schodzić poniżej pewnego poziomu artystycznego.(…) Na razie, żeby przetrwać, muszę dać ludziom lekką strawę. Chcę, żeby się do Małego przyzwyczaili i polubili go.”

Mariusz Pilawski (1957)

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Łódź, 20 marca 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/19846

„Swoją tezę Cenckiewicz i Gontarczyk opierają przede wszystkim na dokonanej przez SB rejestracji. W zamieszczonym w wyborze dokumentów rejestrze czytamy, że „Bolek” – nazwiska tu nie ma – został zarejestrowany 29 grudnia 1970 r., a wyrejestrowany 15 czerwca 1976 r. i otrzymał numer archiwalny I 14713. Jak dokonywano takiej rejestracji? Oficer SB wnosił o zarejestrowanie danej osoby w oparciu o przekonanie, że pozyskał ją do współpracy. Na podstawie tej ewidencji nie sposób wnioskować więcej niż to, że określonego dnia ktoś został zarejestrowany z odpowiednim numerem i pseudonimem. Dokumentem potwierdzającym pozyskanie do współpracy z SB powinno być sporządzone odręcznie oraz podpisane imieniem i nazwiskiem „zobowiązanie”, w którym delikwent przyjmował pseudonim i deklarował zachowanie w tajemnicy kontaktów z SB. W przypadku TW „Bolka” takiego zobowiązania nie ma. Nie figuruje ono także w wykazach dokumentów, które istniały w 1992 r., a następnie zaginęły.”

Andrzej Friszke (1956) polski historyk

Źródło: Zniszczyć Wałęsę, wyborcza. pl, 21 czerwca 2008 http://wyborcza.pl/1,91250,5334929,Zniszczyc_Walese.html?as=1

O zachowaniu, O współpracy

„Musi być pan bardzo zmęczony.”

Samuel Beckett (1906–1989) irlandzki dramaturg, prozaik i eseista, noblista

odpowiedź na zdanie „Czytam pana dzieła przez całe życie”.
Źródło: Mel Gussow, Conversations With and About Beckett

O życiu

„(…) komuś, kto niepewnie uchyla drzwi Biblioteki, udzieliłbym takiej oto rady. Czytaj to, co chcesz czytać, ale nie omijaj klasyków. Książki klasyków to bagaż, z którym warto wędrować po Bibliotece. Oczywiście – raz po raz na postojach rozpakowując nasze torby podróżne. Bo przy pierwszej lekturze bardzo niewiele dowiemy się o Homerze, Szekspirze, Goethem, Dostojewskim. Możemy zresztą ich odrzucić, wolno nam powiedzieć, że literaccy giganci nie są naszymi przyjaciółmi, ale w żadnym wypadku nie wolno ich zlekceważyć. Bo to oni, autorzy arcydzieł, kształtują od wieków nasz smak, uczą nas, czego mamy prawo wymagać od naprawdę wielkiej literatury.”

Jan Tomkowski (1954) polski historyk literatury

Źródło: Zamieszkać w Bibliotece.

O książkach, O literaturze, O wieku, O zamieszkaniu

„Nikt mi tego nie odbierze tego, że przez 72 lata się nie nudziłem.”

Bohdan Łazuka (1938) polski aktor i piosenkarz

Źródło: Aneta Szeliga, Czasem chciałbym być poważny, „Metro”, 27 września 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24336

O czasie

„Ułożenie stopy w takim bucie jest nienaturalne, długotrwałe ich noszenie powoduje deformację stóp, a to, że kobiety wciąż są do tego zmuszane, jest po prostu skandalem. Często bywa tak, że wysokie obcasy sprawiają większą przyjemność postronnemu obserwatorowi (czytaj: mężczyźnie), niż osobie (czyt. kobiecie), która je nosi. Zwyczaj noszenia wysokich obcasów jest formą przemocy wobec kobiecego ciała porównywalną do zniekształcania kobiecych stóp w kulturze chińskiej. Patriarchat ubiera kobiety w szpilki, żeby wydawało im się, że są wywyższone, ale jednocześnie, żeby nie podskakiwały”

Kinga Dunin (1954) polska publicystka, socjolog kultury, krytyk literacki

co w wysokich obcasach jest zadaniem niezwykle trudnym
Źródło: „Wysokie Obcasy”

O kobietach, O przyjemności, O butach

„Teatr, który nas otacza i ponoć dotyka ważnych spraw społeczeństwa, jest w najlepszym razie teatrem socjologa. Brakuje w nim tego, co transcendentne. Tymczasem teatr wyrósł z modlitwy. Nie od rzeczy dramat klasyczny był wierszowany, bo z Bogiem łatwiej porozumieć się poprzez poezję. A my dziś nie dość, że chcemy mówić prozą, to jeszcze chcemy niemal rzygać prozą, a to jest zaprzeczeniem istoty teatru. Nie mówię tu o podziale na teatr klasyczny i awangardowy. Klasyka może być poezją i może być nie do zniesienia. Sarah Kane też może być poezją. Nie akceptuję tylko sytuacji, kiedy przychodzi tzw. dramaturg, bierze poezję i przepisuje ją na prozę. Dlatego, kiedy sam reżyseruję Calderona, mogę z tekstem zrobić wiele, ale na pewno go nie zdemoluję. Liczy się forma i styl. I w teatrze, i w życiu.”

Jan Englert (1943) aktor polski

Źródło: Jacek Wakar, Zamiast graffiti – akwarela, „Dziennik Gazeta Prawna”, 24 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20802

O Bogu

„Czytałem kiedyś wywiad z Irvinem Berlinem. Dziennikarz zapytał go czego się najbardziej obawia, a on odpowiedział: „Że któregoś dnia sięgnę po natchnienie i odnajdę tylko pustkę”. To właśnie stało się ze mną, kochanie. Miałem to coś, czułem, że natchnienie krąży we mnie razem z krwią w żyłach, a teraz sięgam po nie i natrafiam na pustkę.”

Richard Yates (1926–1992)

Wielkanocna parada

Kochać się

„Nie mam naturalnej dla większości cechy polegającej na chęci izolowania się od tego, co złe. Wolimy przymknąć oczy, kiedy w telewizji widzimy cierpienie ludzi w Iraku, Afganistanie, w Darfurze. Wolimy nie patrzeć na krew dzieci i lament matek. Udajemy, że tego nie ma, że to się nie dzieje. To jest powszechna cecha. Ja to rozumiem, bo ludzki ból nas przerasta. Więc wygodniej nam go nie widzieć. Nie chcemy czytać o cierpieniu ludzi w Bośni, bo będziemy źle spać. A ja mam poczucie, że przynajmniej jedna nieprzespana noc należy się ode mnie tym biedakom zamordowanym w tamtejszych lasach. Jestem świrem? Bo sądzę, że tak trzeba, że to naprawdę nie jest wysoka cena?”

Wojciech Tochman (1969) polski dziennikarz

Z wywiadów
Źródło: WORKSHOP

O bólu, O dzieciach, O ludziach, O matce

„W studiu radiowym panuje wyjątkowy spokój. Nikt nade mną nie stoi, nie pogania. Wszystko jest uzależnione ode mnie. To ja decyduję, kiedy zawiesić głos, kiedy wydłużyć pauzę, wziąć oddech, westchnąć. Jestem w jakimś sensie pasem transmisyjnym dla myśli autora. Nie mogę kreować siebie, mam przekazać sens słów zawartych w powieści, dramacie czy wierszu. I co najważniejsze, to nigdy nie jest utwór błahy. W radiu realizuje się wyłącznie dobrą literaturę. Czerpię z tej pracy wiele korzyści, bo często mam okazję czytać książki, na które, z braku czasu, pewnie bym nie trafił.”

Mariusz Benoit (1950) polski aktor

Źródło: „Rzeczpospolita”, 2 grudnia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wsnm.htm

O książkach, O literaturze, O myślach, O czasie

„Genialność Mozarta polega między innymi na tym, że jego muzykę chce się przerabiać na różne sposoby. Już w jego czasach improwizowano na motywach jego dzieł. Zachował się w jego listach opis, jako to przechodził obok jakiejś gospody, w której ludzie bawili się i tańczyli przy jego muzyce. Mozartowi bardzo się to zresztą spodobało. Wierzę, że z tego, jak jego muzykę przerabiamy na Mozartianie, także byłby bardzo zadowolony.”

Jan Łukaszewski (1949)

Źródło: Jarosław Zalesiński, Mozart jest dobry na wszystko, „Polska Dziennik Bałtycki”, 11 sierpnia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/30781

O ludziach, O zachowaniu

„Przemawiając, Charles nigdy nie używa notatek. Polega na swej dobrej pamięci. Z pamięci wygłasza kazanie, z pamięci cytuje Pismo Święte, a także parafrazuje wielkich myślicieli i filozofów, których myśli wplata do przekazywanych przez siebie treści. Jest mówcą entuzjastycznym i charyzmatycznym, który w trakcie wykładu przechadza się po scenie oraz używa rąk i ramion do podkreślenia wyrazu słów. (…) Umie wprowadzić do swego przemówienia element humorystyczny przez jeden nieoczekiwany wyraz twarzy. Nieformalność i powab jego prezencji stoi w kontraście do formalnego i nieco akademickiego stylu kazań czytanych, często wręcz sylabizowanych z kazalnic kościołów episkopalnych, metodystycznych i innych. Wykłady Russella są osobiste. Słuchacze często mają wrażenie, że zwraca się on bezpośrednio do nich.”

Charles Taze Russell (1852–1916) amerykański działacz religijny Świadków Jehowy

Źródło: F. Zydek, Pastor Russell – jego życie i czasy, s. 86–88

O życiu, O myślach, O wrażeniach, O myśleniu

„Widzieć, a nie patrzeć, słyszeć, a nie słuchać. Czytać naturę i życie za pomocą intuicji.”

Maite Carranza (1958)

Wojna czarownic, Klan wilczycy
Źródło: rozdział VII, Objawienie

O życiu, O naturze, O pomocy

„Drugi Sobór Watykański nie został potraktowany jako część całej, żywej Tradycji Kościoła, ale jako koniec Tradycji, nowy start od zera. Prawda jest taka, że sobór ten w ogóle nie zdefiniował żadnego dogmatu i świadomie wybrał skromną rangę soboru zaledwie pastoralnego. A jednak wielu traktuje go tak, jakby uczynił on z siebie superdogmat odbierający ważność wszystkim pozostałym. Ideę tę wzmacnia to, co dzieje się teraz. To, co poprzednio uważano za najświętsze – forma, w której liturgia jest przekazywana kolejnym pokoleniom – nagle jawi się jako coś najbardziej zakazanego, jako jedyna rzecz, której można bezpiecznie zakazać. Nie toleruje się krytyki decyzji podjętych od czasu Soboru, a z drugiej strony, jeżeli ludzie kwestionują starożytne zasady lub nawet wielkie prawdy Wiary – np. cielesne dziewictwo Maryi, cielesne zmartwychwstanie Jezusa, nieśmiertelność duszy itd. – nikt się nie skarży, a jeśli już, to z tylko z największym umiarem. Ja sam, kiedy byłem profesorem, widziałem jak ten sam biskup, który z powodu pewnego nieokrzesanego sposobu wysławiania się zwolnił przed Soborem nauczyciela będącego naprawdę bez zarzutu, po Soborze nie był gotów zdymisjonować profesora, który otwarcie zaprzeczał pewnym fundamentalnym prawdom wiary. Wszystko to sprawia, że bardzo wielu ludzi zadaje sobie pytanie: czy dzisiejszy Kościół jest rzeczywiście tym samym Kościołem, co wczoraj? Czy może zmieniono go w coś innego, nic o tym nie mówiąc ludziom? Jedynym sposobem uwiarygodnienia Vaticanum II jest przedstawianie go takim, jakim jest, jako jedną z części nieprzerwanej, unikalnej Tradycji Kościoła i jego wiary.”

Benedykt XVI (1927) papież

Źródło: przemówienie na konferencji do biskupów Chile, Christianitas. pl, 13 lipca 1988 http://christianitas.pl/?sr=!czytaj&id=63&dz=6&x=6&pocz=0&gr=

O ludziach, O prawdzie, O wierze, O duszy

„Matka martwi się o dziecko, nawet jak ono ma prawie 40 lat.”

Anna Seniuk (1942) aktorka polska

Źródło: „Twój Styl”, 4 stycznia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26345

O dzieciach, O matce

„Nie przejmuje się opiniami internautów. Mają prawo do radości po meczach i krytyki po porażkach. Niech sobie piszą co chcą, ale ja jestem na takie rzeczy odporna. Po co mam to czytać, szkoda mojego czasu.”

Katarzyna Skowrońska-Dolata (1983) siatkarka polska

Źródło: przeglądsportowy.pl http://www.przegladsportowy.pl/Siatkowka/Katarzyna-Skowronska-o-siatkarskiej-Lidze-Mistrzyn,artykul,70667,1,892.html

O czasie

„Zegar bije i zaskakuje mnie w pewnych sytuacjach. Ze zdumieniem odkryłam, że kupując wodę w sklepie, muszę prosić o jej odkręcenie, bo sama nie daję rady. Pytam więc nieustannie samą siebie: chciałabym wsiąść na rower, ale czy to jest bezpieczne? Chciałabym pojechać do Japonii, ale jak to zorganizować, żeby nie zrobić sobie krzywdy? Ale marzenia, nawet uniemożliwiane przez biologię, zostają przecież do końca życia.”

Barbara Krafftówna (1928)

Źródło: Agnieszka Rataj, Marzenia zostają do końca, „Rzeczpospolita”, 16 maja 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/28938

O marzeniach, O wodzie

„Powiedzmy zresztą bez ogródek: twoje prawdziwe dzieła to lektura wyłącznie dla ludzi bardzo inteligentnych. Innym są niepotrzebne! jeśli abstrahować od mody na twoje nazwisko, powodującej, że wiele osób kupuje wszystko i stawia na półce, połowy z tego w ogóle nie czytając i przerywając po pierwszych 10 stronach.”

Robert Stiller (1928–2016) polski tłumacz i pisarz

Lemie! po co umarłeś?

O ludziach

„W moim życiu wiele zawdzięczam księżom i świeckim katolikom, którzy w czasie systemu komunistycznego wykazywali wiele entuzjazmu w służbie Kościołowi. Nasze społeczeństwo było wówczas bardzo mądre; w czasach zniewolenia ludzie umieli „czytać”. Media kłamały, ale ludzie potrafili dostrzegać prawdę. Poza tym w tamtych czasach panowała prawdziwa jedność. Komuna chciała nas dzielić, przeciwstawiać biskupom księży, skłócić ich, ale mimo to istniała wielka jedność duchowieństwa. Jako biskupi między sobą mieliśmy, oczywiście, różne zdania na temat jakiejś sprawy, ale w działaniu była jedność. To była nasza wielka siła. Komuna chciała np. przeciwstawić Wojtyle Wyszyńskiego, ale to się jej nie udało. Dziś lękam się, bo tej jedności trochę nam brakuje. Pan Bóg dopuszcza, oczywiście, trudności, ale bez ich pokonywania nie byłoby zasług. Trzeba tylko prosić o łaskę, by je umieć pokonać.”

Bolesław Pylak (1921–2019) polski duchowny katolicki, arcybiskup

Źródło: Urszula Buglewicz, Człowiek żyje, aby służyć http://www.niedziela.pl/artykul/86087/nd/Czlowiek-zyje-aby-sluzyc, niedziela. pl, 2008

O Bogu, O ludziach, O sile, O czasie

„Każde przedstawienie to proces poszukiwania sposobu, w jaki moglibyśmy opowiedzieć określoną historię.”

Elizabeth LeCompte (1944)

Źródło: Aneta Mancewicz, Powrót do obrazów, „Didaskalia”, 20 kwietnia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/28419

O historii, O poszukiwaniu

„Dorosłe czytanie dziecięcych lektur jest przyjemne również dlatego, że widzimy podszewkę, czyli to, jak każda książka jest zrobiona. Odczytujemy aluzje literackie i ukryte emocje.”

Justyna Sobolewska (1972) polska dziennikarka i krytyczka literacka

Źródło: Dzieci ma się po to, żeby mieć z kim czytać, [w:] „Ryms” nr 17, s. 15, zima 2011/2012, cyt. za: Dzieci ma się po to, żeby mieć z kim czytać, ryms.pl, 16 kwietnia 2012 http://ryms.pl/artykul_szczegoly/108/dzieci-ma-sie-po-to-zeby-miec-z-kim-czytac.html

O dzieciach, O książkach, O zimie

„Kiedy czytam tekst i stwierdzam, że to jest mój język, to są moje problemy, że pisarz (…) reprezentuje mnie, to decyduję się szybko.”

Adam Sajnuk (1976)

Źródło: Roth mówi o nas, 20 kwietnia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/28430

„Codziennie wybieram do czytania jeden wiersz.”

Maria Borucka-Arctowa (1921–2018) polska teoretyk i socjolog prawa

Źródło: Elżbieta Dziwisz, Tort dla Basi, „Alma Mater”, nr 102, kwiecień 2008, s. 12.

„To naprawdę czytają moje wiersze?”

Jan Twardowski (1915–2006) poeta polski, duchowny katolicki

„Literat odpoczywa pracując w ogrodzie, a ogrodnik czytając książkę.”

Władysław Tatarkiewicz książka O szczęściu

Źródło: O szczęściu

„Nie interesuje mnie to, że aktorzy nie są członkami ZASP-u. Stowarzyszenie powinno walczyć o wszystkich aktorów.”

Joanna Szczepkowska (1953) aktorka polska

Inne wypowiedzi Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Łódź, 28 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20931

„Oni [sympatycy teologii wyzwolenia] po prostu żyli z ubogimi na co dzień. Zdarza się, że każdą pracę z ubogimi ktoś kojarzy z marksizmem czy z terroryzmem, takich domorosłych interpretatorów jest wielu, także w Polsce. Oni nigdy nie mieli do czynienia z doświadczeniem Comunita di base, z tym że się razem czyta Pismo i w jego świetle próbuje się żyć razem z ludźmi, którym się to Pismo czyta. Tego nikt tutaj nie próbował, a ludzie, którzy tu się próbowali z tym przebić, nie byli słuchani. To było niepoprawne politycznie, a też strategicznie polskim biskupom było nie na rękę.”

Stanisław Obirek (1956) teolog polski, były jezuita

Źródło: rozmowa Cezarego Michalskiego, Obirek: Teologia Wyzwolenia znów jest w Kościele „legalna”, krytykapolityczna.pl, 3 kwietnia 2013 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/opinie/20130403/obirek-teologia-wyzwolenia-znow-jest-w-kosciele-legalna

O ludziach

„Moja praca zasadnicza jako sekretarza ograniczała się do pracy kancelaryjnej. Przyjmowałem korespondencję, dokumenty, które przychodziły z Sekretariatu Stanu (Kurii Rzymskiej) i przygotowywałem je do wglądu Ojcu Świętemu. Uczestniczyłem w zapraszaniu gości na Msze święte poranne do kaplicy prywatnej Ojca Świętego i w jej przygotowaniu. Często też towarzyszyłem Ojcu Świętemu podczas audiencji prywatnych i w czasie jego pielgrzymek. Przez pewien czas w wolnych chwilach czytałem Ojcu Świętemu różne książki. Załatwiałem codzienne bieżące sprawy związane z prowadzeniem domu, kancelarii prywatnej itp.”

Mieczysław Mokrzycki (1961) polski arcybiskup

o współpracy z Janem Pawłem II. Źródło: Jan Paweł II wiele mnie nauczył, gloskarmelu.pl, 6/2008 http://www.gloskarmelu.pl/artykuly/pokaz/37/jan-pawel-ii-wiele-mnie-nauczyl

O książkach, O domu, O czasie, O współpracy

„Ludzie mało czytają. Wiele się na to składa. Naprzód to, że książka dziś za droga, jak na kieszeń wykształconego człowieka, a niewykształcony zawsze się bez niej obchodzi. Potem to, że wolne chwile, które dawniej człowiek czytający spędzał z książką w ręku, dziś mu zabiera radio, kino, sport, a niekiedy dancing. Może być, że tu przyczyna, a może i gdzieś indziej.”

Władysław Witwicki (1878–1948) polski psycholog, filozof i tłumacz

1928 rok.

O ludziach, O książkach, O sporcie

„Kiedy czytam, to się denerwuję, że nie piszę. Gdy piszę, to myślę, że trzeba by coś przeczytać. Cały czas uczę się języków. Jestem jak postać na indyjskich rysunkach, która ma 10 rąk. czytam kilka książek naraz. Czytam wiersze, bo potrzebuję innego spojrzenia na świat. Poezja jest mi niezbędna do życia jak tlen.”

Joanna Szczepkowska (1953) aktorka polska

Inne wypowiedzi
Źródło: „Existence” nr 3, jesień 2009.

O książkach, O świecie, O myślach, O czasie

„Kto czyta książki, żyje podwójnie.”

Umberto Eco (1932–2016) włoski filozof i pisarz

Źródło: „Przegląd biblioteczny” 2010, t. 78, wyd. I, s. 93.

O książkach

„Jestem pisarzem, o którego książkach ludzie myślą, że to inni je czytają.”

Vidiadhar Surajprasad Naipaul (1932–2018) brytyjski prozaik i eseista, noblista

Źródło: Jenny Doubt, V.S. Naipaul w: 501 wielkich pisarzy pod red. Juliana Patricka, tłum. Hanna Pawlikowska-Gannon, Julita Degórska, Małgorzata Koenig, wyd. MWK, Warszawa 2009, ISBN 9788361095333, s. 527.

O ludziach, O książkach, O myślach, O myśleniu

„Jestem przekonany, że za jego karierą polityczną stały służby specjalne. On się pojawił na scenie politycznej w podobny sposób do Żyrinowskiego – koncesjonowanego populisty w Rosji. W tym kraju w latach 90. pojawiło się nagłe zapotrzebowanie na „trybuna ludu”, kiedy nie wypłacano pensji i emerytur. I nagle w telewizji pojawił się Władimir Żyrinowski, który miotał obelgi na złodziei z Moskwy. A potem jego partia weszła do Dumy i głosowała tak, jak życzył sobie tego prezydent Jelcyn. Z reprezentacją Samoobrony było tak samo.”

Rafał A. Ziemkiewicz (1964) polski pisarz

o Andrzeju Lepperze. Źródło: Ziemkiewicz: Nie wierzę w samobójstwo Leppera, fronda.pl, 6 sierpnia 2011 http://fronda.pl/news/czytaj/tytul/ziemkiewicz:_nie_wierze_w_samobojstwo_leppera_14729

O ludziach, O samobójstwie

„Mam to do siebie, że dociskam sprawę do końca. Po próbach, już w nocy, wymyślam sceny na następny dzień. I tak przez dwa miesiące. Niekończący się dopływ adrenaliny. Po zakończonej produkcji, niezależnie od tego jak udanej, pojawia się dziwny smutek. Czuję się zbędny, każdy wie, co ma robić, a mnie już nikt nie potrzebuje. Więc najbardziej przyjemny jest sam moment powstawania. Tę sytuację można porównać do dziecka, które idzie w świat i na zawsze opuszcza rodzica. – To dziecko jest zwierciadłem dla rodzica: projekcją jego lęków i pragnień. – Sztuka ma sens tylko wtedy, kiedy uwzględnia wymiar intymny. Nie chodzi o eksploatowanie własnego ego, tylko o punkt odniesienia – dla mnie wyznacznik arcydzieła.”

Mariusz Treliński (1962) polski reżyser operowy, filmowy i teatralny.

Źródło: „Tygodnik Powszechny”, 29 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20945

O dzieciach, O świecie, O smutku, O sztuce

„Z tej cuchnącej sodomii, ze związku starego zdegenerowanego szlachcica z obrzydliwą karlicą rodzi się Smerdiakow, który jest starego Karamazowa synem, lokajem i mordercą.
Bolszewizm był niewątpliwie zapadniczestwem. Ojcem jego był Marks i książki niemieckie czytane przez studentów w niebieskich mundurach i z guzikami o dwugłowych orłach. Lecz bolszewizm jest przede wszystkim Smerdiakowem, zjawiskiem zrodzonym z sodomii pijanego intelektu z histerią chamstwa.”

Stanisław Mackiewicz (1896–1966) premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Wychodźstwie

Myśl w obcęgach
Źródło: s. 109

O książkach

„Mam bardzo głębokie przekonanie, że nie jesteśmy narodem głuchym, ale wrażliwie wyczulonym na piękno muzyki. Tak, jak gromadzimy książki, powinniśmy zbierać płyty z muzyką wartościową i piękną. Niemniej ktoś powinien być przewodnikiem po tym świecie, umieć wskazać, co warto mieć, żeby posłuchać.”

Bogusław Kaczyński (1942–2016) polski dziennikarz i krytyk muzyczny

Źródło: „Dziennik Teatralny”, Rzeszów, 24 maja 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/21585

O książkach, Cytaty o pięknie

„Załóżmy, że dobrze jest powstrzymywać ludzi od szkodzenia sobie przez picie lub palenie. Ale gdy przyjmiemy to założenie, inni ludzie powiedzą: Czy ciało jest wszystkim? Czy umysł nie jest ważniejszy? Czy umysł nie jest prawdziwym ludzkim nabytkiem, realną ludzką wartością? Jeśli odda się rządowi prawo do określania konsumpcji, do decydowania czy ktoś powinien palić czy nie, pić lub nie, to nie istnieje żaden dobry argument wobec stwierdzeń ludzi, którzy mówią:,, Ważniejszy jest umysł i dusza niż ciało i człowiek szkodzi sobie bardziej przez czytanie złych książek, słuchanie złej muzyki i patrzenie na złe filmy. Zatem jest obowiązkiem rządu przeszkodzić w popełnianiu tych błędów.”

Ludwig von Mises (1881–1973) ekonomista austriacki

Źródło: Ekonomia i polityka, rozważania na dziś i jutro

O ludziach, O książkach, O duszy, O piciu

„Wielce szanowny Lwie Nikołajewiczu! W ostatnim czasie coraz mocniej uświadamiam sobie, ile trudu, sił i zdrowia kosztowało wielu ludzi to, że dotychczas korzystałam z cudzej pracy. Korzystałam z niej i część czasu poświęcałam na zdobycie wiedzy, sądząc, że dzięki niej z czasem stanę się w jakiś sposób pożyteczna dla ludzi. Teraz jednak widzę, że wiedza, jaką posiadam, nie jest nikomu potrzebna, że nie potrafię zastosować jej w życiu, by bodaj trochę naprawić zło, które sprawiłam swoim nieróbstwem – nie potrafię tego, nie wiem, co powinnam w tym celu robić…”

Nadieżda Krupska (1869–1939) rosyjska działaczka komunistyczna

początek listu do Lwa Tołstoja, który wystosował apel do wykształconych dziewcząt, by zabrały się do poprawiania i udoskonalania znanych książek w celu przystosowania ich do czytania przez ludzi prostych
Źródło: Larysa Wasiliewa, Kremlowskie żony, op. cit., s. 20.

O ludziach, O książkach, O wiedzę, O złu

„Warto nauczyć się wstydzić i rumienić za samego siebie. Internet mnie pod tym względem przeraża. Kiedyś ogłoszono, że wokalistka duetu Roxette ma raka mózgu. Zrobiło mi się przykro, bo to straszne. Potem czytałam komentarze internautów i oczywiście 80% życzyło jej zdrowia, ale byli tacy, którzy pisali: dobrze jej tak. Ktoś, kto to napisał, powinien umrzeć przy klawiaturze po postawieniu kropki za tym zdaniem. Nie mieści mi się to w głowie.”

Katarzyna Nosowska (1971) polska piosenkarka rockowa

„Przegląd”, 16 czerwca 2006

„Natura dała w równym stopniu wszystkim gatunkom żyjącym na ziemi takie samo prawo do życia. Tak samo jak człowiek wszystkie inne zwierzęta czują ból, przeżywają strach, cierpią i tylko niedojrzałość cywilizacyjna człowieka pozwala mu na przedmiotowe traktowanie innych gatunków. Wierzę, że przyszłe pokolenia z obrzydzeniem będą czytać historię, jak to kiedyś człowiek hodował i zjadał inne żyjące na ziemi stworzenia. To okrutne i chciałoby się powiedzieć: nieludzkie.”

Edward Hulewicz (1937)

O bólu, O strachu, O historii, O naturze

„Podczas gdy jeszcze przed kilkoma miesiącami entuzjazmowałem się perspektywą projektowania i wznoszenia budowli, teraz byłem całkowicie pod urokiem Hitlera, przywiązany do niego bezgranicznie i nieprzytomnie – byłbym gotów pójść za nim wszędzie. A przy tym najwyraźniej chciał otworzyć przede mną pełną sławy karierę architekta. Wiele lat później czytałem w Spandau fragment Cassirera, mówiący o ludziach, którzy z własnych pobudek odrzucają najwyższy przywilej człowieka – niezależność. Byłem jednym z nich.”

Albert Speer (1905–1981) jeden z przywódców hitlerowskich Niemiec

Wspomnienia (1969)
Źródło: s. 64

„Potrzebuję przynależności. Jeśli nie mogę mieć, brakuje mi jej boleśnie. Szukałabym wspólnoty nawet z tymi, którzy czytają inną gazetę i mają inaczej ulokowane emocje. Oczywiście nie za wszelką cenę, nie mogłabym udawać kogoś innego niż jestem. Ale jakiś kawałek wspólnego gruntu dobrze by było mieć. Bez innych ludzi w ogóle nie chciałoby się nam żyć. Mało kto zdaje sobie z tego sprawę tak na co dzień. (…) istnienie innych ludzi jest nam potrzebne do szczęścia. Myślę, że gdybyśmy o tym zawsze pamiętali, łatwiej by nam było ich szanować.”

Magdalena Tulli (1955) polska pisarka i tłumaczka

Źródło: Agnieszka Sowińska, Czytelnia: Rozlazłość mi wyszła uszami http://www.dwutygodnik.com/artykul/4729-czytelnia-rozlazlosc-mi-wyszla-uszami.html, dwutygodnik.com nr 115/2013.

O ludziach, O myślach, O myśleniu

„Osobiście boję się myślenia, że cokolwiek zrobi Putin czy Miedwiediew, to „pokazucha”. Pamiętam debaty czasów Gorbaczowa z rosyjskimi emigrantami lat 80. i z elitą polskiego ruchu podziemnego. Słyszałem, że pierestrojka to „pokazucha” na użytek Zachodu. Podobnie uważała polska nomenklatura komunistyczna. Jednak czytając radzieckie gazety, odnosiłem wrażenie, że zmienia się język, a wraz z nim zmienia się rzeczywistość. Pierestrojka zaczęła się od dekoracji, ale w życiu – inaczej niż w teatrze – dekoracje w końcu zaczynają żyć własnym życiem.”

Adam Michnik (1946) polski dziennikarz i publicysta

Źródło: Wyznania antysowieckiego rusofila, „Gazeta Wyborcza”, 2–3 października 2010

O myślach, O wrażeniach, O rzeczywostości, O myśleniu

„Każda partia polityczna chce władzy. Po co? My mamy takie hasło: odebrać i podzielić. Odebrać bogaczom kapitał, humanitarnie każdemu zostawić po dwieście dolarów i wsadzić w samolot. Na przykład do Szwajcarii. (…)
Kto ich będzie bronić? Nikt. Według wszelkich badań od 80 do 90 procent naszego społeczeństwa nie jest zadowolone ze sposobu, w jaki dokonała się prywatyzacja.”

Eduard Limonow (1943) pisarz rosyjski, dziennikarz, działacz polityczny

Źródło: rozmowa Ludwiki Włodek, Limonow: Nie lubię spokojnego, głupiego życia, krytykapolityczna.pl, 5 października 2013 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/czytaj-dalej/20131005/limonow-nie-lubie-spokojnego-glupiego-zycia

„Człowiek nigdy nie jest spełniony do końca. Owszem, bywam zadowolona, jak w tym roku po festiwalu Warszawa Singera. Ale jestem taka, że zawsze bym chciała coś zmieniać.”

Gołda Tencer (1949) polska aktorka

Źródło: „Życie Warszawy”, 2 października 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24437

O życiu

„Kiedy w dzieciństwie czytałam Lema, nie przyszło mi do głowy, że to twórczość bliska mężczyznom. Choć może coś w tym jest, bo nigdy nie lubiłam literatury stricte dziewczęcej. Najpierw zaczytywałam się w powieściach Szklarskiego, a potem coraz chętniej sięgałam po Lema. Zachwycał mnie nie tylko wyobraźnią, ale i bogactwem słów. Bawił się nimi jak Leśmian. Czytając Lema, można się rozsmakować w polszczyźnie. Uważam też, że jego utwory są dobrym kąskiem dla teatru, ponieważ świetnie buduje postaci swoich bohaterów.”

Maria Ciunelis (1961) polska aktorka

Źródło: „Rzeczpospolita”, 9 września 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/plomil.htm

O literaturze, O dzieciństwie, O bogactwie

„Mężczyzna musiałby posiąść sztukę czytania w myślach, chcąc tę swoją wybraną uszczęśliwić.”

Richelle Mead Akademia wampirów

Akademia wampirów (2007)

„Uznałam jednak, że dobrze się znamy i trudno mu (Donaldowi Tuskowi) będzie odmówić mi miejsca na liście PO. Nie chciałam stawiać go w kłopotliwej sytuacji. Poszłam więc do Jarosława, który nie miałby takiego wyboru.”

Joanna Kluzik-Rostkowska (1963) polski polityk

tłumacząc, czemu zdecydowała się startować z listy PiS, mimo że wahała się między PiS i PO. Źródło: Kluzik-Rostkowska. Co postępowa dama zrobiłaby z PiS-em?, fronda.pl, 2 lipca 2010 http://www.fronda.pl/news/czytaj/kluzik_rostkowska_co_postepowa_dama_zrobilaby_z_pis_em

„Jak jest się młodym, człowiekowi podoba się wszystko, co stoi w opozycji do zastanego porządku świata. Młody człowiek darzy sympatią każdego, kto wykazuje opór w stosunku do tego porządku, kto się buntuje, protestuje, przyjmuje inne niż większość dogmaty. Myślę, że ważne, na jakim etapie życia ktoś się zabiera za czytanie tego pisarza.”

Bent Hamer (1956)

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=28120

O myślach, O myśleniu

„Ostatnio przyjąłem np. zaproszenie do spotkania z młodzieżą, do czytania dzieciom wierszy. To było dla mnie bardzo ważne: fakt, że mogę w końcu zwrócić część tego, co przed laty dostałem od prof. Wójcik. Dzisiaj, na własnym przykładzie, mogę tym dzieciom pokazać, że nie ma rzeczy niemożliwych. Kiedyś byłem przecież małym Heniem, który siedział u babci w Kozach i wyglądając przez okno zastanawiał się, dokąd jadą te wszystkie samochody, skoro we wsi jest tylko jedna ulica… I ten Henio jest teraz znany, trafił do „telewizyjnego okienka”…”

Henryk Talar (1945) Polski aktor

Źródło: Henryk Talar, wywiad http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/816/Henryk-Talar.html

O dzieciach, O młodzieży, O lecie

„Być może lepiej dla nich, że dotrą do granic i zrozumieją jak ważne jest, aby się odważyć, by rozmawiać z nieznajomymi, by nauczyć się gdzie można spotkać ludzi, aby unikać wracania do domu z zamiarem oglądania telewizji lub czytania książki – jeżeli tak nie zrobią, przestaną dostrzegać jakie życie ma znaczenie, samotność stanie się wadą, a długa droga powrotna do obcowania z innymi ludźmi nie zostanie nigdy odnaleziona.”

Paulo Coelho (1947) pisarz brazylijski

Całkowita samotność

O życiu, O ludziach, O książkach, O domu

„1 maja mieliśmy w Polsce nawrót komunizmu. Na zdjęciach widać sztandary i transparenty z Marksem, Leninem i Trockim, a jacyś starsi ludzie, którym pokręciło się w głowie, wychwalali komunizm. Mi było bardzo przykro, że widać było takie rzeczy, bo Art. 13 Konstytucji zakazuje głoszenia haseł faszyzmu, nazizmu i komunizmu. U nas pierwszego maja komunizm kwitnie.”

Krystyna Pawłowicz (1952) polska polityczka, prawniczka

Źródło: Posłanka PiS o pochodach 1-majowych: Pokręciło im się w głowie, fronda.pl, 5 maja 2012 http://www.fronda.pl/news/czytaj/tytul/poslanka_pis_o_pochodach_1-majowych:_pokrecilo_im_sie_w_glowie_20936

O ludziach

„W dyskotece, nie widząc mnie,
Siedziała przytulona para.
Czytali Im dalej w LSD
Marijuana Hemara.”

Marian Hemar (1901–1972) poeta polski, satyryk

Źródło: Moja popularność fraszka z 1969 (Im dalej w LSD to żart z tytułu tomu wierszy Im dalej w las).

„(…) oddech mamy do dziś czuję na sobie! Przysyłała mi wycięte z gazet wywiady innych aktorek z dopiskami: „To są wywiady. A ty? Co ty wyprawiasz?!”. Wciąż słyszałam od mamy, że gram źle i że już czas, żebym się wycofała z zawodu.”

Anna Seniuk (1942) aktorka polska

Źródło: „Twój Styl”, 4 stycznia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26345

O czasie

Cytaty o czytaniu strona 8

Cytaty o czytaniu
strona 8