Cytaty na temat wewnętrzny
strona 5

„Wywalczyliśmy, wypracowaliśmy tam margines swobody, a zarazem wydawało się nam, że ta przestrzeń wciąż do nas mówi pełnym głosem. Kiedy wreszcie znaleźliśmy oś opartą na ogniu, sala otworzyła się akustycznie. Mijał czas, praca nabierała szlifu, ale naprawdę tylko w Brzezince udało się nam zachować i wpisać w strukturę spektaklu coś fundamentalnego dla naszego rozumienia dźwięku, ciszy i w konsekwencji dla przekazu całego spektaklu. Gdziekolwiek go prezentujemy, zaczyna się on tą samą pieśnią-sekwencją, którą nazywamy Zamykaniem, stwarzającą sugestię, że widzowie wchodzą w trakcie jakiegoś aktu, który właśnie się kończy i kiedy tylko usiądą i spróbują przyswoić sobie przestrzeń, słyszana jeszcze przez drzwi wejściowe pieśń już się skończyła, gasi się kolejne świece, kolejne lampy, dwie kobiety zlewają olej z lampad. Nie następuje jednak jeszcze cisza – po pieśni odsłaniają się dźwięki działań, kroków. Kiedy to zanika, dopiero wtedy słyszymy ogień w kominku, a kiedy oswoimy się i z tym, słyszymy dźwięki płynące z zewnątrz – w Brzezince są to ptaki i jaz młyński, który pracuje i jego głos do nas dochodzi. Cała ta fonosfera docierała do nas przez cały czas pracy i trzeba było, tak jak w procesie odłupywania, rzeźbienia, odejmować kolejne powierzchnie, żeby zostało to, co jest ciszą – nie tylko brakiem dźwięku, cyfrowym zerem, lecz ciszą głębokiej obecności świata. W Brzezince właśnie to na nas oddziaływało, pokazywało wewnętrzny kierunek naszej pracy – odsłaniania poprzez dźwięk.”

Jarosław Fret (1971)

o Teatrze ZAR. Źródło: „Teatr”, 24 grudnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26200

O kobietach, O zachowaniu, O ptakach, O ciszy

„Późny kapitalizm ustanawia proces polegający na tym, że ostatnie ocalałe, wewnętrzne i zewnętrzne przestrzenie są zajmowane przez prokapitalistyczne rozwiązania – ostatnie pozostałości nieurynkowionych lub tradycyjnych sfer położonych wewnątrz lub poza obrębem rozwiniętego świata – są teraz stopniowo przenikane i kolonizowane.”

Fredric Jameson (1934)

Źródło: The Ideologies of Theory. Essays 1971–1986, University of Minnesota Press, 1988.

„Za pomocą trzech ministerstw – rolnictwa oraz handlu, robót publicznych i spraw wewnętrznych, dzięki podatkom i opłatom celnym rząd trzyma rękę na wszystkim, co wpływa i co się wydaje, co się produkuje i co się konsumuje, na wszystkich interesach osób prywatnych, gmin i departamentów, podtrzymuje dążenie społeczeństwa do zubożenia mas, do podporządkowania ludzi pracy i do coraz większej przewagi funkcji pasożytniczych. Przy pomocy policji rozciąga on nadzór nad przeciwnikami systemu; za pomocą wymiaru sprawiedliwości skazuje ich na kary i utrzymuje w ryzach, przy pomocy armii niszczy ich, za pomocą oświecenia publicznego rozdziela w stosunku, jaki mu odpowiada, wiedzę i niewiedzę, za pomocą obrzędów religijnych usypia sprzeciwy na dnie serc; za pomocą skarbu opłaca ze środków ludzi pracy koszty tego rozległego sprzysiężenia.”

Pierre-Joseph Proudhon (1809–1865) francuski polityk i filozof

O ludziach, O sprawiedliwości, O karze, O pomocy

„Zewnętrzne uwarunkowania człowieka:
Teraz, tutaj, to tylko fakt, fakt
Wewnętrzne uwarunkowania człowieka:
Obojętnie kiedy, byle nie teraz
obojętnie gdzie, byle nie tutaj
obojętnie co, byle nie to (…).”

Gunnar Ekelöf (1907–1968) szwedzki poeta

Źródło: Gimnosofista, tłum. Piotr Bukowski

„Aktorstwo jest rzemiosłem i to jest jedno, drugie to wewnętrzne bogactwo, osobista charyzma jaką posiada w sobie każdy człowiek. Najpierw tekst roli działa na aktora, potem trzeba oddzielić się od wzruszeń i starać się te wzruszenia, które się przeżyło, przekazać widowni. Z jednej strony jest to więc talent, z drugiej też praca nad tekstem i współpraca z partnerem. Aktorstwo jest trudną pracą, która daje też i owoce – a za nie trzeba dziękować Panu Bogu.”

Irena Kwiatkowska (1912–2011) aktorka polska

Źródło: „Nasz Dziennik”, 29 stycznia 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wzyciu.htm

O Bogu, O współpracy, O bogactwie

„Przez całe życie piszę piórem i czarnym atramentem. Klawiatura stuka, to mnie wybija z wewnętrznego rytmu myślenia. Lubię mieć wokół ciszę, czuć pod palcem szorstkość lub gładkość papieru, trzymać w ręku narzędzie. Oczywiście, już nie biegam za ptactwem i nie przycinam do kciuka wyrywanych im piór, jak dawniej czyniono.”

Wiktor Zin (1925–2007) polski architekt, działacz kultury

Źródło: „Tele Tydzień”, nr 17, 21 maja 2007

O życiu, O myślach, O myśleniu

„aż nasze życie
zniknie
w jakimś zupełnie
innym
ani bardzo bliskim
ani bardzo odległym
ani wewnętrznym
ani zewnętrznym
nieznanym życiu
i nigdy się
nie dowiemy
w jakim początku
jest nasz kres”

Zbigniew Machej (1958) polski poeta i tłumacz

Źródło: Śmierć

O życiu, O śmierci, Odległy

„Mówi się, iż człowiek jest zwierzęciem rozumnym. Nie wiem, czemu nie powiedziano o nim, że jest zwierzęciem uczuciowym czy afektywnym. Bo może od innych zwierząt odróżnia go bardziej uczucie niż rozum. Częściej zdarzyło mi się widzieć kota rozumującego niż płaczącego lub śmiejącego się. Być może śmieje się lub płacze wewnętrznie – ale wewnętrznie może również krab rozwiązuje równania drugiego stopnia.”

Miguel de Unamuno (1864–1936)

O poczuciu tragiczności życia wśród ludzi i wśród narodów

O emocjach, O zwierzętach, O płaczu

„Atakując klikę Dalaja, musimy zabiegać o poparcie ludzi. (…) Musimy stopniowo zmieniać wizerunek, jaki powstał za granicą – lepszym planowaniem i przewidywaniem, skuteczniejszą propagandą zagraniczną i dobrą taktyką. Trzeba trwać przy propagandzie, ukazującej, że Tybet stanowi część Chin. (…) Musimy pokazać prawdziwe oblicze kliki Dalaja i niewolniczego systemu starego Tybetu.(…) Państwa zachodnie wspierają klikę Dalaja i wykorzystują tzw. „kwestię Tybetu” do wtrącania się w wewnętrzne sprawy naszego państwa. Musimy ciężko pracować, by odebrać im nadzieje na umiędzynarodowienie sprawy Tybetu.”

Raidi (1938)

Źródło: Polityka Chin w Tybecie Walka na śmierć i życie ze starożytną cywilizacją, str. 29 http://www.hfhrpol.waw.pl/Tybet/pdf/polityka_chin.pdf

O życiu, O śmierci, O ludziach, O walce

„(…) naiwność, niepewność, pokora przydaje wszystkim bohaterkom literatury XIX-wiecznej dystynkcję i powściągliwość w uzewnętrznianiu największych namiętności. Toteż siły przeżycia, napięć, ludzkiego dramatu tych postaci nie można wyrazić środkami zbyt zewnętrznymi. Ekspresja musi być uprawdopodobniona wewnętrznie. W tym tkwi cała tajemnica. I o tym, sądzę, trzeba pamiętać grając heroiny romantyczne.”

Elżbieta Barszczewska (1913–1987) polska aktorka

Źródło: „Ekran”, 1980, nr 34

O tajemnicy, O literaturze, O sile, O naiwności

„(…) posługuję się przemianą wyglądu. Nie mówię już o przemianie i charakterystyce wewnętrznej, której szukam zawsze. Próbuję, na przykład szukać: jak człowiek, którego mam grać, chodzi, jak mówi. Próbuję każdemu (na swój użytek, bo widz może nie zauważyć) wynaleźć indywidualny sposób mówienia. Bardzo to lubię.”

Zbigniew Zapasiewicz (1934–2009) polski aktor

Zapasowe maski

O wyglądzie

„Dla mnie sukces ma dwa oblicza. Z jednej strony jest to sukces zawodowy, czyli utrzymanie się w tej branży, rozwijanie swoich umiejętności i zarabianie godziwych pieniędzy. Z drugiej strony, nie będę tu oryginalny, jest oczywiście rodzina, która daje taki spokój wewnętrzny. Powoli zaczynam go osiągać. Mam czteromiesięcznego syna i siedmioletnią córkę. Nie wiem, czy można to jednak nazwać sukcesem. To sformułowanie kojarzy mi się raczej z czymś jednorazowym, tak jak wygranie jakichś zawodów sportowych. Mówiąc o moim podejściu do sukcesu, miałem na myśli raczej proces, a nie jednorazowe wydarzenie.”

Krzysztof Banaszyk (1970)

Źródło: Wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=13816

O rodzinie, O myślach, O sukcesie, O myśleniu

„W radiu tworzymy teatr wyobraźni, który odwołuje się przede wszystkim do wrażliwości słuchacza, do jego pejzażu wewnętrznego. Rzecz polega bardziej na rozpoznaniu osobowości granego przeze mnie bohatera niż jego cech zewnętrznych. Nie ma rekwizytów ani kostiumu, ale są realizatorzy, którzy dbają, by wypełnić sceniczną przestrzeń. Scenografię i atmosferę miejsca budują, używając całej gamy dźwięków czy utworów muzycznych. To znakomici fachowcy.”

Mariusz Benoit (1950) polski aktor

Źródło: „Rzeczpospolita”, 2 grudnia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wsnm.htm

O osobowości

„Każdy mój film będzie w pewnym stopniu autobiograficzny ponieważ staram się zawsze czerpać z własnych obsesji, z własnych lęków. Niekoniecznie z faktów związanych z moją przeszłością. Wynika to z mojej koncepcji sztuki. Próbuję się maksymalnie skupić na tym, co jest w środku ponieważ na tym znam się najlepiej. Nie mam takiej wrażliwości jak Krzysztof Kieślowski czy Ken Loach Ken Loach, żeby aż tak bardzo otworzyć się na zewnątrz i zanalizować to co nas otacza. Dlatego wybrałem dla siebie ścieżkę wewnętrznych poszukiwań. Nie oznacza to jednak wcale, że moje kino ma być ezoteryczne, artystowskie i niedostępne dla ludzi. Nic z tych rzeczy.”

Piotr Trzaskalski (1964) polski reżyser filmowy

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=27748

O ludziach, O poszukiwaniu, O przeszłości

„Jak to się stało, że cywilizacja zachodnia ponownie uległa ideologicznemu zaczadzeniu objawiającemu się uznaniem pewnej doktryny ekonomicznej (monetaryzmu) za uosabiającą całą ekonomiczną Prawdę? (…) Dlaczego ci, którym bliskie były ideały liberalne, pozwolili na zmonopolizowanie sposobu myślenia o liberalizmie, doktrynie wewnętrznie bogatej i zróżnicowanej, tym, którzy reprezentowali tylko jedną, uproszczoną jego wersję? Jak można było dopuścić do kompromitacji idei, która stanowiła jedną z najcenniejszych w naszym dziedzictwie kulturowym?”

Andrzej Szahaj (1958) filozof polski

Źródło: Posprzątać po neoliberalizmie, wyborcza.pl, 1 sierpnia 2011 http://wyborcza.pl/1,97863,10030760,Odpowiedz_Sierakowskiemu__Posprzatac_po_neoliberalizmie.html

O myślach, O myśleniu

„Czytała, by nie dryfować samotnie. Nie po to, by wypełnić wewnętrzną pustkę, ale by dać upust nazbyt wybujałej wyobraźni. Literatura była dla niej niczym upuszczenie krwi, pomagała zapobiec gorączce…”

Éric-Emmanuel Schmitt (1960) pisarz francuski

Marzycielka z Ostendy

O literaturze, O czytaniu

„Świat jest jak przejażdżka w wesołym miasteczku i kiedy się na nią zdecydujesz, to myślisz, że jedziesz naprawdę, bo tak potężne są nasze umysły. I przejażdżka leci do góry i na dół, i wszędzie dookoła, chwilami jest przerażająco, chwilami spokojnie i jest bardzo kolorowo, i jest bardzo głośno, i jest zabawnie… przez jakiś czas. Niektórzy są na przejażdżce już od dłuższego czasu i zaczynają zadawać pytanie: „ To się dzieje naprawdę czy to tylko przejażdżka?” A inni ludzie, którzy pamiętają, przychodzą do nas i mówią: „Hej, nie przejmuj się, nie bądź wystraszony. Nigdy. Ponieważ… to tylko przejażdżka.”
Ale my… zabijamy tych ludzi.
„ – Uciszyć go! Dużo zainwestowaliśmy w tę przejażdżkę. Uciszyć go! Popatrzcie, jakie mam zmarszczki od zmartwień, popatrzcie na moje grube konto w banku i na moją rodzinę. To musi być prawdziwe.”
– To tylko przejażdżka.
Ale my zawsze zabijamy tych dobrych ludzi, którzy próbują nam to powiedzieć. Zauważyliście to? I pozwalamy demonom rządzić w amoku. Ale to i tak nie ma znaczenia, ponieważ… to tylko przejażdżka. I możemy ją zmienić, kiedy tylko chcemy. To tylko kwestia wyboru. Żadnego wysiłku, żadnej pracy, żadnych oszczędności… Wystarczy wybrać. Teraz. Pomiędzy strachem a miłością. Oczy strachu chcą, abyś założył sobie większy zamek w drzwiach, kupił broń, zamknął się w domu. Oczy miłości zamiast tego postrzegają nas wszystkich jako jedność. Więc oto co możemy teraz zrobić, żeby zmienić świat. Żeby mieć lepszą przejażdżkę. Wziąć całą kasę, którą każdego roku wydajemy na zbrojenia… i przeznaczyć ją na ubranie, wyżywienie i edukowanie biednych tego świata, co zwróciłoby się wielokrotnie. Żadna osoba nie czułaby się wykluczona. A my moglibyśmy podbić wszechświat. Razem. Zarówno ten wewnętrzny, jak i zewnętrzny… na zawsze. W pokoju.”

Bill Hicks (1961–1994) amerykański komik i satyryk

Występ w Queens Theatre w Londynie (1992)

O ludziach, O świecie, O strachu, O rodzinie

„Czuję się zażenowany, kiedy słucham artystów znających odpowiedź na każde pytanie. Wydaje mi się, że stan, w którym człowiek wie wszystko, to wewnętrzna martwota. Przecież urok życia polega również na tym, że ciągle coś się zmienia. Stale pojawiają się nowe pytania. Szukam odpowiedzi w literaturze, teatrze, kinie. Nie noszę ich gotowych w sobie, dlatego nie lubię wywiadów. Całą swoją pracę traktuję jako formę dialogu. Teatr jest rozmową z widzem, podczas której największym twardzielom zdarza się płakać, chociaż nikomu się do tego nie przyznają. Jeżeli nie nawiążę kontaktu z drugim człowiekiem podczas spektaklu, to nie ma sensu potem tłumaczyć przyczyn tego niepowodzenia. Aktorstwo nie jest zawodem, który można uprawiać teoretycznie.”

Mariusz Benoit (1950) polski aktor

Źródło: „Rzeczpospolita”, 2 grudnia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wsnm.htm

O literaturze, O płaczu, Niepowodzenie, Sens

„Za narodowość swoją walczyli duchem Mickiewicz, i Towiański, Trentowski i Wroński, Cieszkowski i Słowacki, Norwid i Lelewel. W nich wszystkich było silne ideowe życie. Czuli, że gdyby w jakimś momencie obczyzna zaspokoiła ich potrzeby, ich głody wewnętrzne – coś z ich polskości utraciłoby na energii, więc usiłowali skojarzyć ideę Polski z tą duchową treścią, wobec której bladłyby dla nich zdobycze zachodu.”

Stanisław Brzozowski (1878–1911) polski pisarz i filozof

Źródło: Poszukiwaczom idei narodowej, „Przegląd Społeczny”, 1906.

O życiu

„Przebaczyć to nie znaczy zapomnieć, tylko wyzbyć się negatywnych emocji, które nas zabijają od wewnątrz. Mogę zrozumieć ludzi nieumiejących wybaczyć osobie, która pozbawiła życia kogoś z bliskich.(…) Każdy musi sam to przeżyć, poczuć i dojść do tego, co jest dla niego najlepsze. Ja przebaczyłam i czuję się wolna wewnętrznie. Mam pokój w sercu. Dzielę się nim z ludźmi. Jestem życzliwa nawet dla tych, którzy mnie czasem ranią.(…) Potrzebowałam rozmowy z Piotrem, który pozbawił Afrodytkę życia. On też jej potrzebował. Po latach odsiadywania kary czuje skruchę. O jego życiu zdecydowała sekunda. Był wtedy (…) 20-letnim człowiekiem, miał życie przed sobą. Dziś (…) dalej ma wybór: podążyć drogą zła albo obrać lepszą. Ja mu pomogłam, przebaczając. Powiedziałam, że powinien się uczyć, by zdobyć zawód, i to robi. Oboje już nic nie zmienimy. Rodziny nadal cierpią, ale możemy zrobić coś dla siebie, by łatwiej nam było żyć ze świadomością, że on zamordował, a my straciliśmy dziecko. Potrzebujemy obustronnego przebaczenia, by na zawsze dźwigać ten ciężar.”

Eleni (1956) piosenkarka polska pochodzenia greckiego

Źródło: Izabela Górnicka-Zdziech, Nadzieja umiera ostatnia, „Magazyn Familia”, 26 stycznia 2009 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Nadzieja_umiera_ostatnia,600,91.html

O życiu, O dzieciach, O ludziach, O pokoju

„I jeśli nawet jednostka uniknie konfliktu wewnętrznego, zrobi łatwo ofiarę z swej wierności dla reguły powszechnej, to jednak prawdopodobnie nie uniknie konfliktu ze społeczeństwem. Bo społeczeństwo staje po stronie reguł powszechnych, które są dla jego prawidłowego rozwoju niezbędne, i indywidualnych sytuacji nie uwzględnia.”

Władysław Tatarkiewicz (1886–1980) filozof polski

O bezwzględności dobra

„Kiedyś mężczyzna – człowiek w ogóle – wierzył, że świat można odmierzyć, poznać, skategoryzować, na tym opierał się cały rozwój nauk przyrodniczych. Wydawało się, że poznając budowę ludzkich tkanek, jest w stanie dojść tajemnicę istnienia. To wszystko gdzieś się skompromitowało i nic nie jest oczywiste, proste, przewidywalne. Mężczyzna został z wewnętrznym przymusem zdobywania, podporządkowywania sobie świata, a jeśli sobie z tym nie radzi, jest kompletnie nieuzbrojony, a poczucie klęski miażdży go. Do pewnego czasu kobiety były cywilizacyjnie zwolnione z tego przymusu. W tej chwili przejmują męskie obowiązki, przyjmują rolę odkrywcy i zdobywcy. W dziedzinach dotąd zdominowanych przez mężczyzn kobiety odgrywają coraz większą rolę i dla mężczyzn wcale nie jest to komfortowe wybawienie z opresji. Wręcz przeciwnie.”

Paweł Miśkiewicz (1964) polski aktor i reżyser teatralny

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 18 października 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/tkwy.htm

O kobietach, O tajemnicy, O świecie, O nauce

„Już tak jest, że nie ma człowieka, który by nie poczuł się chory, gdy się go o tym długo i uparcie zapewnia, on zaś zaczyna się w siebie wsłuchiwać. Każdy ma bowiem wewnętrzną potrzebę roztkliwiania się nad samym sobą i pragnie, by się nim opiekowano, a lekarze wiedzieli o tym zawsze i bardzo się dzięki tej wiedzy wzbogacili.”

Mika Waltari książka Egipcjanin Sinuhe

Egipcjanin Sinuhe

O wiedzę

„Stan wojenny uchronił Polskę przed rozpadem państwa, ruiną gospodarki, walkami wewnętrznymi oraz interwencją Układu Warszawskiego.”

Czesław Kiszczak (1925–2015) polski wojskowy i polityk

wypowiedź przed sądem, 27 kwietnia 2009.
Źródło: fragment depeszy PAP z 27 kwietnia 2009.

O walce

„Samobójstwo jest tą ostatnią rezerwą, tą ostatnią linią obronną, stanowiąca dla nas rękojmię, że poniżej pewnego poziomu poniżenia, upokorzenia, rozbicia wewnętrznego itp. nic i nikt nas zepchnąć nie może. Świadomość, że zawsze można popełnić samobójstwo, to nasze kryte tyły w walce życiowej. Zupełnie inaczej można się wtedy ustosunkować do każdej sprawy; życie nie tylko jest spokojniejsze, ale i o wiele piękniejsze.”

Henryk Józef Marian Elzenberg (1887–1967) polski filozof

O życiu, O samobójstwie, O walce

„Przyglądać się brzoskwini na talerzu – to fizyka; zjeść ją – to chemia. To Nowy Świat. Baudelaire równa się Kolumb. Hugo, Racine są fizykami. A jaki to fizyk Flaubert! Zdanie Gustawa Flauberta to piękny samochód nie na chodzie. Wspaniała karoseria na mocnym zwrotnym podwoziu. Brak tylko silnika. Nazywam silnikiem tę wewnętrzną prężność zdania, dzięki której nagle 12 cylindrów wdziera się do waszego mózgu i tłucze porcelanę.”

Joseph Delteil (1894–1978)

Źródło: półpowieść Cholera, 1923

O świecie, O samochodach

„Każda scena, każdy monolog Szekspira ma swój wewnętrzny rytm, formalny i znaczeniowy. Słowa nie mogą zwalniać akcji, sensy i emocje muszą docierać do widza w tempie przewidzianym przez autora, który – jak wszyscy wielcy twórcy – był nieomylnym praktykiem i wiedział doskonale, co się sprawdza na scenie.”

Piotr Kamiński (1949)

Źródło: Joanna Walaszek, Natura Szekspira http://www.dwutygodnik.com/artykul/3935/, Dwutygodnik.com nr 91/2012.

O naturze, Sens

„Każdy człowiek o autentycznych intuicjach religijnych musi być heretykiem, gdyż herezja to jest inny pogląd, to jest dialog wewnętrzny, to jest walka z zastanymi formami naszej świadomości, które odziedziczyliśmy albo w inny sposób przyjęliśmy, i jesteśmy zmuszeni do ich zweryfikowania. Dlaczego Polacy są tak niereligijnym narodem…(…) Są pobożni, to prawda. Nie stworzyli jednak żadnej wielkiej herezji, bo są bezmyślnie religijni.”

Jerzy Nowosielski (1923–2011) polski malarz, rysownik i scenograf

Źródło: Dariusz Suska, Rozmowa z Jerzym Nowosielskim. Czy Bóg się wycofał? http://wyborcza.pl/1,76842,9144450,Rozmowa_z_Jerzym_Nowosielskim__Czy_Bog_sie_wycofal_.html, Gazeta Wyborcza nr 86, 11 kwiecień 1998 r.

O Bogu, O prawdzie, O walce

„Istoty o wyższych duchowych możliwościach nie przechodzą w ogóle przez bardo. Śmierć takich zrealizowanych istot jest opisywana na różne sposoby. Jedno z wyjaśnień porównuje ich śmierć do wazy która pęka – powietrze na zewnątrz i wewnątrz miesza się. To, co zewnętrzne, i to, co wewnętrzne, staje się jednością.”

Lopon Tseczu Rinpocze (1918–2003)

Źródło: diamentowadroga.pl http://diamentowadroga.pl

O śmierci

„Pośpiech, stan rozproszenia wewnętrznego, zmęczenie trudnymi warunkami życia, nie zadawanie sobie głębszych pytań, sprzyjają funkcjonowaniu mitów.”

Maria Szyszkowska (1937) polska działaczka polityczna, filozof

Pytanie

„[Te] Jest to natomiast pewna szczególna cecha, moc duchowa albo ukryta zdolność, wyjątkowa dla danej osoby – coś, co pochodzi z wewnętrznej natury rzeczy. I coś takiego, dodajmy, czego posiadania ta osoba może być kompletnie nieświadoma – tak jak w przypadku Prosiaczka w książkach o Puchatku.”

Benjamin Hoff (1946)

Te Prosiaczka
Źródło: Eeee… – jak to się nazywa? – Prosiaczka, s. 27

O książkach, O naturze

„Przez całe swe artystyczne życie poszukiwałem języka baletu, którym w sposób najbardziej wnikliwy mógłbym oddać ducha człowieka. Język ciała jest pełen tajemnicy. W nim skoncentrowana jest genetyczna pamięć o życiu emocjonalnym wielu pokoleń ludzi. Zadaniem choreografa jest odczytać te duchowe refleksy. Sztuka baletowa służy odkrywaniu świata wewnętrznego człowieka, sprawia, że widz zaczyna rozmyślać o swojej naturze, o czymś prawdziwym, co jest ukryte za codzienną wrzawą, chaosem i niepewnością świata.(…) Częste wykorzystywanie przeze mnie tematów z literatury klasycznej wynika z pragnienia, aby odkrywać nieznane w tym, co jest bardzo dobrze znane. Staram się w moich przedstawieniach wnikać w istotę filozoficznych i duchowych dociekań człowieka. Sądzę, że balet może opowiedzieć o ludzkiej naturze wszystko, bez względu na czas. Bo balet jest takim rodzajem sztuki, która może pokazać niewidoczne wnętrze człowieka.”

Borys Ejfman (1949)

Źródło: „Dziennik Polski”, 18 września 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24134

O życiu, O ludziach, O sztuce, O poszukiwaniu

„Moim celem jest odwoływanie się do głębokich, wewnętrznych pokładów psychiki. W czasie obcowania z muzyką stajemy wobec świata nieograniczonego, wobec tego, co transcendentne. Działanie muzyczne, artystyczne wynika z komunikacji z innym człowiekiem, ale wobec Boga, Absolutu.”

Tadeusz Wielecki (1954)

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_wielecki_tadeusz

O Bogu, O komunikacji, O czasie

„Każdy, kto kiedykolwiek miał coś wspólnego z przemysłem filmowym wie, że graniczy to z niemożliwością. Dziewczynom jest o wiele łatwiej, dorastamy, wczuwając się w sytuację męskich bohaterów, od Szekspira po Salingera. Nie mamy problemu ze zrozumieniem wewnętrznych dylematów Romea czy Tybalta, Hucka Finna czy Piotrusia Pana – sama pamiętam jak w zabawach zamierzałam się mieczykiem na kapitana Haka. Czułam się Piotrusiem. Ale heteroseksualny chłopiec identyfikujący się z Julią, Desdemoną, Małą Syrenką czy Pocahontas?!”

Meryl Streep (1949) aktorka amerykańska

Źródło: Joanna Derkaczew, Meryl Streep: Każdy mały i duży chłopiec chce być taki jak ja, „Duży Format”, 9 lutego 2012.

O zrozumieniu

„Tęsknota byłaby po prostu straszna, gdyby nie filozofia. Taka prosta filozofia. Siądzie się na oknie. Najpierw szosa. Potem Michaś. Potem przechodziła z targu służąca pani aptekarzowej. Potem szedł rabin Szymsze. To się nazywa świat zewnętrzny. Potem przychodzi tęsknota. Potem znowu chęć ukochania kogoś aż do dna. Potem żal bezdenny, że wszystko tak mija. To się nazywa świat wewnętrzny. Filozofia polega na tym, iż się udaje przed samym sobą, że sie tego nie widzi. Czasem można spostrzec Michasia. Czasem żal bezdenny. Ale rabin Szymsze? Szerokie susy szosy nic nie znaczą naprawdę, rabin Szymsze nic nie znaczy. Nic nie ma. Nawet mnie nie ma, bo nie ma mego bólu.”

Jarosław Iwaszkiewicz (1894–1980) polski poeta i pisarz

Cytaty z prozy
Źródło: Wieczór u Abdona

O świecie, O czasie

„Trzy czwarte człowieka to jego życie wewnętrzne, w znacznej części na pół świadome, i kino, jak może żadna inna sztuka, potrafi je odtworzyć.”

Zygmunt Kałużyński (1918–2004) polski krytyk filmowy

O życiu, O sztuce

„Istnieje we mnie wewnętrzna potrzeba wypowiadania siebie, mojego przeżywania Boga.”

Jan Twardowski (1915–2006) poeta polski, duchowny katolicki

O Bogu

„Trzymam się bezwzględnie katolicyzmu, zwłaszcza z uwagi na moje życie wewnętrzne, dla osobistej dyscypliny mego ducha, jako subiektywnej syntezy najdoskonalszej, jaka może być zbudowana.”

Charles Maurras (1868–1952)

Źródło: V. Nguyen, Maurras a „L’Observateur français” ou le ralliement avant le ralliement, „Études maurrassiennes” 5/1986, 658.

O życiu

„Otóż etyka chrześcijańska spodziewa się, że przy pomocy tych łask, jakie Bóg daje człowiekowi, będzie on w stanie w pewnych wyjątkowo trudnych sytuacjach życiowych wznieść się do bohaterstwa nie tylko zewnętrznego, zyskującego poklask ludzki, ale i cichego, wewnętrznego, które na ziemi może podziwiać tylko mała garstka, ale którego widokiem radują się aniołowie i zbawieni w niebie.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Katolicka etyka wychowawcza, Tom II/2
Źródło: s. 215

O Bogu, O aniołach, O pomocy

„Wykorzystuje wojnę, by dokonać całkowitej likwidacji swych wewnętrznych wrogów, miejscowych chrześcijan… bez obaw o interwencję ze strony państw trzecich.”

Mehmet Talaat (1874–1921) turecki polityk

o pracach rządu tureckiego.
Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, tłum. Jerzy Korpanty, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, ISBN 9788324715480, s. 208.

O książkach, O świecie, O historii

„Pan minister spraw wewnętrznych (gen. Sławoj Składkowski), którego cenimy jako ministra higieny (wesołość) w przeciwieństwie do niego jako ministra spraw wewnętrznych, nie czyni wysiłku, ażeby zmniejszyć konsumpcję wódki i tytoniu.”

Herman Diamand (1860–1931) polityk polski

przemówienie sejmowe z 13 marca 1929.
Źródło: Przemówienia w Sejmie Rzeczypospolitej 1919–1930

O wysiłku

„W samej rzeczy, aby być dobrze wychowanym człowiekiem, nie wystarcza od czasu do czasu zdobyć się na czyny dobre, odpowiadające w zupełności wymaganiom moralności, nie wystarcza nawet spełniać je często, ale z wahaniem się i zmaganiem, z trudem i walką wewnętrzną, aby się oprzeć skłonnościom przeciwnym, popychającym do złego. Do pojęcia dobrze wychowanego człowieka, jaki wszyscy mamy, należy ta sprawność wewnętrzna, dzięki której postępowanie nasze nie tylko odpowiada wymaganiom moralności, ale jest w pewnym stopniu, przynajmniej w normalnych warunkach życia, wolne od wahań i zmagań wewnętrznych. Gruntowne wychowanie sprawia, że dobro robimy z łatwością, bez długich namysłów, słowem, jakby z przyrzutu, a jednocześnie i z pewnym zadowoleniem.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

W szkole wychowania
Źródło: Czynnik umysłowy cnotach i wadach, s. 140, 141

O czasie, O walce

„Jest dla mnie męczarnią, gdy nie czuję w sobie wewnętrznej harmonii.”

Giuseppe Ungaretti (1888–1970)

Źródło: Gra w klasy

O grach

„Nieprzypadkowo w krajach totalitarnych, czy to w Rosji, Niemczech, czy Włoszech, zagadnienie organizowania czasu wolnego obywateli stało się jednym z problemów objętych planowaniem. Niemcy wynaleźli nawet dla tego zagadnienia okropną, wewnętrznie sprzeczną nazwę Freizeitgestaltung (dosłownie: kształtowanie sposobów wykorzystania wolnego czasu przez ludzi), jak gdyby mógł jeszcze istnieć czas wolny, gdy musi się go wykorzystać w sposób zalecany przez władze.”

Friedrich August von Hayek książka Droga do zniewolenia

Droga do zniewolenia

O ludziach, O czasie

„Spokój wewnętrzny jest rezultatem walki, zmagań, popełnionych błędów. Wydestylowane, w pełni uświadomione ego…”

Erich Maria Remarque książka Dom marzeń

Dom marzeń (1920)
Źródło: s. 32

O walce

„Kontynentalna obietnica formuły jednego kraju, dwóch ustrojów typu Hongkongu i Makau jest niestosowna, gdy chodzi o Tajwan, formuła ta bowiem zawiera wewnętrzne sprzeczności, gwałci podstawowe zasady demokracji i neguje istnienie Republiki Chińskiej (…) Hongkong i Makau były koloniami, ale Republika Chińska jest suwerennym, niepodległym krajem. Tajwan jest czymś z gruntu odmiennym od Hongkongu i Makau. Pokój i bezpieczeństwo w Azji zostaną zapewnione dopiero wtedy, kiedy wolny i demokratyczny ustrój zostanie wprowadzony po obu stronach Cieśniny Tajwańskiej.”

Lee Teng-hui (1923)

Źródło: wywiad dla Deutsche Welle, 9 lipca 1999; cyt. za Jakub Polit, Chiny, Warszawa 2004, str. 295–296

O pokoju, O demokracji

„Dla mnie bez wątpienia jest to również tekst o samotności. Ale jest to przede wszystkim manifestacja oglądu rzeczywistości, w której żyjemy. Dlaczego Koltes pierwszy swój poważny tekst napisał w formie monologu? Dlatego, że jak mówi Ferry, przepełniony był w owym czasie wielkim smutkiem. Ten smutek w tej opowieści jest bardzo eksponowany. Bo ta historia jest nie tylko o samotności, ale i o smut ku. O smutku egzystencji. O obcości. Moje wewnętrzne poczucie obcości jest większe niż parę lat temu i pewnie dlatego, z potrzeby chwili właśnie teraz sięgnąłem po Noc tuż przed lasami.”

Radosław Krzyżowski (1972)

Źródło: „Dziennik Polski”, 13 lutego 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/18946

O smutku, O historii, O rzeczywostości, O samotności

„Patrzałem na zagładę Żydów w Polsce z dwóch różnych punktów widzenia, między którymi była przepastna antynomia: jako chrześcijanin i jako Polak. Jako chrześcijanin nie mogłem nie współczuć mym bliźnim. Nieraz rozmyślałem o tym, co ci nieszczęśnicy przeżywali, gdy ich pędzono do komór gazowych. (…) Jako Polak patrzyłem na te wypadki inaczej. Hołdując ideologii Dmowskiego, uważałem Żydów za wewnętrznego zaborcę, i to zawsze wrogo do kraju diaspory nastawionego. Toteż nie mogłem nie żywić uczucia zadowolenia, że się tego okupanta pozbawiamy, i to rękami nie własnymi, ale drugiego, zewnętrznego zaborcy (…). Nie mogłem ukryć uczucia zadowolenia, gdy przejeżdżałem przez odżydzone nasze miasteczka i gdy widziałem, że ohydne, niechlujne żydowskie rudery z nieodłączną kozą przestały szpecić nasz krajobraz. Zapytany przez Thurma [urzędnika niemieckiego, z którym akurat autor był w podróży] „Sehen die Polen die Befreiung vom den Juden als ein Segnen an?” – czy Polacy postrzegają uwolnienie się od Żydów jako błogosławieństwo? – odpowiedziałem „Gewiss””

Józef Górski (1904–1983)

jasne – będąc przeświadczony, iż jestem wyrazicielem opinii przygniatającej większości mych rodaków.
Źródło: Na przełomie dziejów, oprac. Artur Ziontek, Siedlce 2006, s. 288–291.

O emocjach

„Ja bym bardzo prosił radia, w szczególności niemieckie, by nie prowadziły kampanii zmierzającej do tego, aby odwracać uwagę od ważnych spraw, a zajmować się jakimiś bzdurami, zupełnie drobnymi wydarzeniami. (…) Media niemieckie powinny być szczególnie ostrożne, bo mogą być posądzane o wtrącanie się do polskich spraw wewnętrznych.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

odpowiedź na pytanie dziennikarza radia RMF FM o zagłuszanie rozmów telefonicznych pielęgniarek strajkujących latem 2007. „Media niemieckie” to w tym kontekście radio RMF FM. Źródło: interia.pl http://fakty.interia.pl/kraj/news/jkaczynski-to-manipulacja-niemieckiego-radia,1057040, gazeta.pl http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,4917872.html

„Począwszy od Komitetu Centralnego i jego organów aż do podstawowych organizacji partyjnych trzeba było dokonać zmian kadrowych, usunąć ze stanowisk i stopniowo pozbyć się tych wszystkich, którzy zdradzili marksistowsko-leninowskie zasady naszej partii, znaleźli się na wrogich pozycjach i w latach kryzysu wyrządzili poważne szkody interesom partii. W toku wymiany legitymacji nie wydano nowych legitymacji przeszło 20 procentom dotychczasowych członków partii. Możemy poinformować zjazd, że wykonane zostało zadanie oczyszczenia partii, przywrócenia jej charakteru marksistowsko-leninowskiego, przezwyciężenia kryzysu wewnętrznego.”

Gustáv Husák (1913–1991) komunistyczny przywódca Czechosłowacji

bilansując na XIV Zjeździe KPCz trud poprzednich dwóch lat.
Źródło: Kazimierz Kozub, Politycy z pierwszych stron gazet, op. cit., s. 188–189.

O charakterze

„Czy Bóg mógłby stworzyć trójkąt, w którym kąty wewnętrzne nie sumują się do 180 stopni?”

Awerroes (1126–1198)

paradoks omnipotencji, wg innej wersji brzmiał: „Czy byt wszechmogący mógłby stworzyć kamień tak ciężki, że nawet on sam nie mógłby go podnieść?”

O Bogu

„Moja wizjo świata, moja
nieuchwytna, wieloznaczna, pełna
sprzeczności ideo – wybrałem ciebie,
będę wierny.
Wybrałem, w wolnych
i niewymuszonych rozterkach,
wybrałem, ale doprawdy
straszliwie małą większością
głosów wewnętrznych.”

Krzysztof Gąsiorowski (1935–2012) poeta polski

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_gasiorowski_krzysztof

„Petrarka odcieleśniony obraz kobiety sprowadził na ziemię, zachowując jej anielską osobowość i rolę przewodniczki prowadzącej do doskonałości wewnętrznej. Kobieta anielska (…) – ucieleśnienie odwiecznej idei piękna i dobra jest przedmiotem miłosnej kontemplacji i natchnieniem twórców. Jej nieskazitelna uroda fizyczna i piękno duchowe wywołują w mężczyźni sprzeczne pragnienia, przeciwstawne nastroje i uczucia, paraliżują zmysły i rozum.”

Jadwiga Kotarska (1929)

Źródło: Erotyk staropolski. Inspiracje i odmiany (1980)

O kobietach, O mężczyznach, Cytaty o pięknie, O emocjach

„Religia od zawsze oferuje nam tego rodzaju fałszywy dualizm. (…) Cisza nieskończonej przestrzeni albo przytulne ciepło wewnętrznej pewności.”

Dan Simmons (1948) amerykański pisarz fantastyki naukowej

Cykl Hyperion Cantos, Dylogia Endymion, Triumf Endymiona (1997)
Źródło: rozdział 10

O religii, O ciszy

„Wielu katolików rozmiłowanych w epoce współczesnej, ślepych na wszelkie właściwe jej zagrożenia, upojonych wszystkim, co nowoczesne, nie pyta już o to, czy coś jest prawdziwe, czy jest dobre i piękne, albo – czy ma wewnętrzną wartość. Pytają oni tylko, czy jest to aktualne, czy odpowiada człowiekowi współczesnemu i epoce technologii, czy jest prowokujące, dynamiczne, śmiałe, lub – czy jest postępowe.”

Dietrich von Hildebrand (1889–1977)

Koń trojański w mieście Boga
Źródło: s. 233

„Trzeba dostosować polskie życie wewnętrzne do rosnących niebezpieczeństw zewnętrznych. Ci, którzy temu przeszkadzają przez swoisty „patriotyzm reżimowy” czy „obozowy” przez hymny pochwalne i kadzidła, nie nadające się zupełnie do sytuacji – biorą na siebie olbrzymią historyczną odpowiedzialność.”

Mieczysław Niedziałkowski (1893–1940) polityk polski

krytykując oderwaną od rzeczywistości megalomanię obozu rządzącego. Źródło: Akt drugi, „Robotnik”, marzec 1939 http://lewicowo.pl/mieczyslaw-niedzialkowski-1893-1940/; cyt. za: lewicowo.pl

O życiu, O rzeczywostości

„Sposób, w jaki ludność przyjmowała te kolejne nieszczęścia, a wreszcie samą kapitulację, przynosi Polakom większą chwałę niż sukcesy pierwszych tygodni. Są polskie i niepolskie opisy tego dnia, w którym po podpisaniu kapitulacji wojsko i ludność zaczęły opuszczać Warszawę. Godność tego pobitego wojska, które w zwartych szeregach odchodziło na jakże niepewny los, godność tej opuszczonej ludności, która żegnała je łzami, a nie słowami przekleństw – jest to coś, czego nie można zapomnieć i co winno zostać przeniesione przyszłym pokoleniom Polaków. Pobici, ale nie rozbici moralnie, zjednoczeni we wspólnym porywie, do końca nie ulegli rozkładowi wewnętrznemu, którego przecież można by się spodziewać po tylu dniach klęsk i zawodów – tak uzewnętrzniała się w chwili największej próby siła moralna Warszawy. Siła dojrzewająca w katakumbach konspiracji, a wyzwolona i eksplodująca podczas powstania. Ostatniego polskiego powstania pierwszej połowy XX wieku, godnego wielkich tradycji powstania wielkopolskiego i trzech powstań śląskich. Gdyby kończyło się ono rozkładem, nawet wtedy, gdyby w ostatniej chwili przyszedł jakiś ratunek i miasto ocalało – byłoby to powstanie prawdziwej klęski. Może nie tak tragiczne, ale odrażające, niosące przyszłym pokoleniom – jak każda małość, każda zdrada – nie pokarm, lecz truciznę. Jakkolwiek byśmy oceniali decyzję powstania – a oceniać ją można nie z jednego punktu widzenia i jak wiemy oceny są tutaj krańcowo różne, jakkolwiek ocenialibyśmy jego sens wojskowy i polityczny – i tutaj zdania są bardzo podzielone, jedno przynajmniej pozostanie jasne: egzamin, przed którym stanęło miasto, zdany został, z niewielkimi wyjątkami, bardzo dobrze. Zarówno pod względem samoorganizacji, współpracy z wojskiem, jak też postawy moralnej. Postawy moralnej utrzymanej do końca. Postawy, którą zachowały władze powstańcze, żołnierze i zwykli obywatele.”

Tomasz Strzembosz (1930–2004) polski historyk

Refleksje o Polsce i Podziemiu 1939–1945
Źródło: s. 123–124

O losie, O zdradzie, O zachowaniu, O decyzjach

„Anelka nie zareagował w sposób najbardziej odpowiedni, ale on był tylko facetem siedzącym w rogu i mruczącym coś pod nosem – to nie miałoby znaczenia, gdyby nie wyszło poza szatnie. Rozczarowujące było to, że to ukazało się na pierwszej stronie gazety i pokazało wewnętrzne sprawy drużyny. (…) Uporządkowałem już wszystko. Rozmawiałem z Anelką w piątek. Pozostawiłem mu możliwość przeproszenia, ale on nie chciał tego zrobić. Po tym wszystkim decyzja o wykluczeniu go ze składu była właściwa.”

Raymond Domenech (1952) piłkarz francuski, trener

Źródło: Domenech zapewnia: On mógł zostać z nami, www.eurosport.pl

O facetach, O decyzjach

„Odkąd zacząłem malować, miałem jakieś wewnętrzne przekonanie, że w malarstwie akademickim, realistycznym, tkwi kłamstwo, że wszystko, co widzą moje oczy, to dzban, który dopiero po rozbiciu pokazuje swoją zawartość.”

Jakub Ziółkowski (1980)

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_ziolkowski_jakub_julian

O kłamstwie, O malarstwie

„Konstantyn nie mógł pozostawać poza wszystkimi rodzajami konfliktów, gdyż widziano w nim arbitra z niebiańskim mandatem, który powinien dbać o to, by jego poddani zdążali słuszną drogą do Boga. Zwalczający się na różnych polach biskupi domagali się od niego decyzji, a także praktycznego wsparcia określonej grupy hierarchów. W ten sposób otwarta została droga do interwencji cesarzy w sprawy wewnętrzne Kościoła.”

Konstantyn I Wielki (274–337) cesarz rzymski od 306 roku

Autorka: Ewa Wipszycka, Religia cesarzy, w: Ziemskie dzieje Kościoła, „Pomocnik Historyczny Polityki” nr 7/2015.
O Konstantynie

O Bogu, O wsparciu, O decyzjach

„Nie zależało mi na pieniądzach – tylko sława mogła wypełnić moją wewnętrzną pustkę. Myślałem, że forsa to coś dla mięczaków. Dla głupków, którzy nie umieją żyć w biedzie. Natomiast miałem bzika na punkcie sławy. (…) Dziś interesuje mnie tylko, z czego zapłacić rachunki.”

Mike Tyson (1966) bokser amerykański

Źródło: rozmowa Maika Grossekathofera, Kim jestem? Skończonym dupkiem!, „Der Spiegel”, 9 stycznia 2012.

O pieniądzach, O myślach, O myśleniu

„Posłuchałem wewnętrznego głosu i będę grał w Polsce. Wiele razy byłem w tym kraju i podoba mi się.”

Paweł Abramow (1979) rosyjski siatkarz

„Trzeba zdobyć się na wysiłek zrozumienia związku powstania z tą najgłębszą warstwą historii, która jest najmniej widoczna, a ostatecznie decyduje o wewnętrznej treści życia narodów. Mówiąc obrazowo: jeśli mamy przed sobą jezioro tak głębokie jak Morskie Oko, nie wystarczy opisać drgania jego powierzchni i kierunku rozchodzenia się fal, trzeba pochylić się niżej, zejść niżej i zobaczyć, co kryje się tam, gdzie – choć pozornie nic się nie dzieje – zachodzą procesy decydujące. Gdzie biją źródła i osadza się muł, gdzie decydują się losy jeziora.”

Tomasz Strzembosz (1930–2004) polski historyk

Refleksje o Polsce i Podziemiu 1939–1945
Źródło: s. 107

O losie, O historii, O zrozumieniu, O wysiłku

„Z wielką dbałością myjemy twarz i czyścimy ubranie, a zapominamy o tym, by oczyścić swoje wewnętrzne życie.”

Dalajlama V (1617–1682)

Nauki mądrości na stopniach ścieżki do oświecenia
Źródło: Glenn H. Mullin, Czternastu dalajlamów. Spadkobiercy oświeconej mądrości, tłum. z angielskiego Olena Waśkiewicz, 2008, str. 262

O życiu, O zapominaniu

„Kiedy się pisze dla filmu, jest się ocenianym przez jednego tylko sędziego – przez ten tajemniczy „teatr wewnętrzny”, ową najciemniejszą z sal, którą każdy z nas ma w sobie. Kiedy wyobraźnia buduje film, tam odbywa się niedoskonała i pełna wahań pierwsza projekcja. W tej samotnej, trudnej do opisania wizji, którą próbują rządzić po swojemu nasza miłość własna, duma, oczarowanie, okazujemy się wierni jednym scenariuszowym receptom, a inne łamiemy na oślep, często nieświadomie.”

Jean-Claude Carrière (1931)

Źródło: Ćwiczenia ze scenariusza, cyt. za: Maciej Karpiński, Niedoskonałe odbicie. Warsztat scenarzysty filmowego, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 2006, s. 5.

O miłości, O ćwiczeniach

„Jeżeli szuka się osoby o wartościach możliwie sobie najbliższych i najbardziej odpowiadających nam, to istnieje również wewnętrzne dążenie do doskonalenia tych cech u siebie.”

Zofia Gerlach (1930)

„Lech Kaczyński zadał sobie pytanie, które postawił w XIX w. wielki polski poeta: „Polska, ale jaka?”. Mój śp. brat odpowiedział, że Polska musi być państwem suwerennym, bezpiecznym, podmiotowym. Tym kierował się w polityce wewnętrznej i zewnętrznej. Zagadnieniem, któremu poświęcił wiele wysiłków, było bezpieczeństwo energetyczne. Lech Kaczyński podejmował bardzo wiele przedsięwzięć politycznych, gospodarczych, które miały poprawić to bezpieczeństwo. Jednym z nich była budowa gazoportu. Ale sprawy energetyczne były dla Lecha Kaczyńskiego przesłanką do podejmowania innych inicjatyw, tych, które dotyczą polskiego statusu i pozycji. (…) Polityka, którą prowadził, była konsekwentną całością.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

Źródło: Jarosław Kaczyński: ten gazoport będzie trwał i przypominał o Lechu Kaczyńskim, niezalezna. pl, 18 czerwca 2016 http://niezalezna.pl/82067-jaroslaw-kaczynski-ten-gazoport-bedzie-trwal-i-przypominal-o-lechu-kaczynskim

O wysiłku, Pytanie

„Pewnego dnia zapytałam Kruzo, czy na jego wyspie obowiązują jakieś prawa, a jeśli tak, to jakie; czy też może woli się stosować do wewnętrznych nakazów ufając, iż własne serce poprowadzi go ścieżką prawości. Tak mi odrzekł:
– Prawa ustanawia się w jednym tylko celu: ażeby trzymać nas w karbach, skoro w naszych żądzach tracimy umiar. Dopóki pożądamy wstrzemięźliwie, niepotrzebne nam prawa.”

John Maxwell Coetzee książka Foe

Foe

Serce

„(…) uwielbiam koty. To przepiękne wolne wewnętrznie istoty, chodzące własnymi drogami. Zawsze mi imponowała ich niezależność, inteligencja, złośliwość, giętkość i siła przetrwania. Przecież kot zawsze spada na cztery łapy. Na pewno to moje myślenie o kotach znajdzie wyraz w roli.”

Anna Majcher (1962) aktorka polska

Źródło: „Gazeta Wyborcza” w Łodzi, 6 września 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/kociai.htm

O inteligencji, O kotach, O myślach, O sile

„Uważam, że mam też w sobie piękno wewnętrzne – rodzina wpoiła mi wiele wspaniałych wartości, którym będę wierna do końca swojego życia.”

Leila Lopes (1986)

Źródło: Miss Universe pochodzi z Angoli!, afryka.org, 14 września 2011 http://afryka.org/afryka/miss-universe-pochodzi-z-angoli-,news/

O rodzinie, Cytaty o pięknie

„Walka z wewnętrznym wrogiem narodu nigdy nie rozbije się o formalną biurokrację lub jej nieudolność, lecz jedynie tam, gdzie formalna biurokracja państwowa miałaby się okazać niezdatną do rozwiązania jakiegoś problemu, naród niemiecki użyje swej aktywniejszej organizacji, by dopomóc sobie w zrealizowaniu konieczności życiowej (…), o czym może rozstrzygać państwo, o tym też ono rozstrzygnie. To, czego państwo nie będzie w stanie rozwiązać, zostanie rozwiązane za pomocą zorganizowanego ruchu”

Adolf Hitler (1889–1945) kanclerz Rzeszy, twórca i dyktator III Rzeszy niemieckiej

partyjnego
z przemówienia wygłoszonego na zjeździe norymberskim 11 września 1935.
Źródło: Eberhard Jäckel, Panowanie Hitlera, tłum. A. Karaszniewicz-Mazur, wyd. Ossolineum, Wrocław 1989, s. 62, 63.

O pomocy, O walce

„Zaraz po wojnie przywdziałem mundur harcerski, marząc o wielkiej Polsce. W rezultacie, jako 16-letni chłopak wychowany w patriotycznej rodzinie i harcerz w konspiracyjnych Drużynach Chrobrego, na przełomie 1948 i 1949 roku przesiedziałem na UB ponad 7 miesięcy. Była nas grupa 52 harcerzy z całej Polski. Czekała ta grupa w areszcie na sfingowany proces przeciwko harcerstwu i przeciwko młodzieży polskiej. Nie zrobiono tego procesu. Po 7 miesiącach wyrzucono nas jak niepotrzebny bagaż, bo nie byliśmy już potrzebni, problem rozwiązano bowiem inaczej. W tamtych czasach miałem do czynienia z oficerami UB, którzy mnie przesłuchiwali. Byli bez litości. Siedziałem po 48 godzin w mokrym karcerze, byłem głodzony, a po parę dni trzymano mnie też bez wody. Ale byłem też konwojowany przez zwykłych żołnierzy Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. I gdy przewożono mnie skutego z Katowic do Poznania w Wigilię Bożego Narodzenia, ci żołnierze wbrew rozkazom rozkuli mnie i pozwolili mi się posilić. Ale represje w stosunku do nas, harcerzy i mnie, trwały dalej. Nie otrzymałem skierowania na studia. Gdy byłem w wojsku, właśnie z tego tytułu zostałem przymusowo wcielony do brygad wojskowych pracujących w kopalni.”

Włodzimierz Czechowski (1933) polski polityk

Źródło: wystąpienie w Sejmie, 8 września 2004 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata4.nsf/4fb829a81a8d007ac125746d0030d0fb/f6713bf5e9978a86c1257479003323ef?OpenDocument

O wojnie, O młodzieży, O rodzinie, O problemach

„Powstanie gospodarki światowej oraz zaostrzanie i upowszechnienie się walki konkurencyjnej na rynku światowym uczyniły z militaryzmu i marynizmu decydujące narzędzie zarówno wewnętrznej, jak i zagranicznej polityki wielkich mocarstw.”

Róża Luksemburg (1871–1919) niemiecka polityk

Źródło: Reforma socjalna czy rewolucja? (1900), w: Wybór pism, t. I, Warszawa 1959, s. 209.

O walce

„Dziękuję Ci za pamięć. O Tobie i Twej pracy miałem już wcześniej wiadomości. Mam do Ciebie prośbę. Prześlij ode mnie pozdrowienia do Kraju „Rakoniowi” (Grot-Rowecki) i Berce (mjr Wacław Berka). Obecnie dowodzę 7 DP. Zamieniliśmy się miejscami z Bohuszem (Zygmunt Bohusz-Szyszko). Czuję się świetnie. Do zrobienia ogromnie dużo, a idzie to strasznie wolno. Straty poniesione przez ludność polską w ZSRR są olbrzymie, a jeśli sytuacja się nie zmieni i pomoc nie stanie się naprawdę skuteczną, to zima 1942/1943 może stać się dla niej grobem, a dla nas grzechem śmiertelnym, z którego nas historia na pewno nie rozgrzeszy. Naciskaj, stary, gdzie możesz i otwieraj ludziom oczy na prawdę. Dotychczasowa akcja jest niedostateczna. Ludzie giną z głodu. Codziennie przychodzą do szpitali dywizji „żywe trupy”, mówię Ci, dosłownie skóra i kości. 97 procent z nich ginie. Żadna pomoc nie jest już skuteczna. Na poprawę sytuacji wewnętrznej liczyć nie można. Może się ona tylko pogorszyć. Pomoc musi pójść z zewnątrz. Musi być ona zorganizowana na skalę 1 500 000 ludzi. Może już tyle nie ma, ale mniej 1 000 000 zejść nie wolno. Sądzę, że się na mnie za tych parę słów nie obrazisz, a wykorzystasz je jak trzeba. Powinieneś tam w Londynie być naszym ambasadorem i to lepszym niż Kot w Kujbyszewie. Niech mu ziemia będzie lekką.”

Leopold Okulicki (1898–1946) generał polski

do płk. Stanisława Gano, 17 czerwca 1942.
Źródło: Andrzej Przemyski, Ostatni komendant generał Leopold Okulicki, op. cit., s. 93–94.

O głodzie, O ludziach, O historii, O kotach

„Socjalizm dążący do upaństwowienia całego życia człowieka, nie może postawić żadnego ideału etycznego, który, jako rzecz nawskroś wewnętrzna i indywidualna, musi być wiekuistym buntownikiem. Zrozumiałe jest także, że wcielenie przez państwo rewolucyjne społecznych ideałów sprawiedliwości i braterstwa nie będzie mogło dokonać żadnego przewrotu moralnego w duszach ludzkich, tak samo jak nie mogła przeobrażać się moralność niewolników, zależnie od tego, czy mieli dobrych czy złych panów, wydających sprawiedliwe czy niesprawiedliwe rozkazy. W obu tych razach mamy zachowanie tego samego typu moralności, polegającej na posłuszeństwie rozkazowi lub prawu i nie zmieniającej się od tego, jaką treść lub dany rozkaz zawiera w sobie, ponieważ nie ma tutaj wolności wyboru, ani dobrowolnego posłuszeństwa.”

Edward Abramowski (1868–1918) polski filozof i działacz polityczny

Źródło: Moralność i polityka doktryny w: Edward Abramowski, Pisma, tom II http://dir.icm.edu.pl/pl/Pisma/Tom_2/301, Warszawa 1924.

O sprawiedliwości, O zachowaniu, O duszy, O wolności

„Etniczni Ukraińcy, którzy żyją na Białorusi, to taki wielki, ale zapomniany świat, zarówno przez rosyjskojęzyczną władzę, jak i białoruskojęzyczną kulturę. A przy tym, mianowicie oni, jeśli pozwoli im się uświadomić swoją narodową indywidualność, mogą pomóc Białorusinowi stać się Białorusinem. Ukraińcy, z ich kulturalnym impetem, wewnętrzną wolnością, śmiałością, to akurat to, czego brakuje cichemu, niewyraźnemu Białorusinowi, który dopiero jeszcze zmierza do białoruskości.”

Natalla Babina (1966) białoruska dziennikarka i pisarka narodowości ukraińskiej

Дарэчы, этнічныя ўкраінцы, якія жывуць на Беларусі – гэта такі вялікі, але забыты і рускамоўнай уладай, і беларускамоўнай культурай сусвет. А між тым, менавіта яны, калі дазволіць ім усвядоміць сваю нацыянальную індывідуальнасць, могуць дапамагчы беларусу стаць беларусам. Украінцы, з іх культурным імпэтам, унутранай свабодай, яркасцю, гэта як раз тое, чаго не хапае ціхаму, цьмянаму беларусу, які толькі яшчэ прабіраецца да беларушчыны. (białorus.) Źródło: Аксамітавая Беларусь: абавязак перад мовай, 1 listopada 2013 http://www.velvet.by/articles/stil-zhizni/aksamitavaya-belarus/aksam-tavaya-belarus-abavyazak-perad-movai

O świecie, O wolności

„Potrzebny mi jest towarzysz. Potrzebna mi jest bliskość pokrewnego człowieka. Pragnę jakiejś poręki świata wewnętrznego, którego istnienie postuluję. Wciąż tylko trzymać go na własnej wierze, dźwigać go wbrew wszystkiemu siłą swej przekory – jest trudem i udręką Atlasa. Czasem zdaje mi się, że tym wytężonym gestem dźwigania trzymam nic na swoich barkach. Chciałbym móc na chwilę złożyć ten ciężar na czyichś ramionach, rozprostować kark i spojrzeć na to, co dźwigałem”

Bruno Schulz (1892–1942) polski prozaik, krytyk literacki, grafik i rysownik

Księga listów
Źródło: s. 9, list do Tadeusza Brezy

O wierze, O sile, O udręce, O czasie

„Prąd popłynął obwodami, miliardy dróg neuronalnych ożyły jedna po drugiej, czujniki zaczęły łowić sygnały z otoczenia i przetwarzać je w niezliczone pliki danych. I równocześnie pojawiły się pytania.
– Kim jestem?
Wewnętrzny program zakończył rutynowy, dwusekundowy test procedur startowych i udzielił odpowiedzi. Nazywał się IG-88 i był nowoczesnym androidem. Androidem-zabójcą.”

Kevin J. Anderson (1962) amerykański pisarz

Źródło: I dlatego jestem: opowieść o IG-88 w: Opowieści łowców nagród, wyd. Amber, Warszawa 2001, tłum. Radosław Kot.

O kotach, Pytanie

„Kunszt to natury w małych rzeczach pokazać misterstwo, a wewnętrzną cnotą nagradzać, komu z wierzchu barwy albo wzrostu ujęła.”

Wespazjan Kochowski (1633–1700) polski historyk i poeta

Źródło: Wespazjan Kochowski, Psalm XIII. w Psalmodya polska, Kraków 1859.

O naturze

„Życie wewnętrzne nie zależy ani od nadzwyczajnych stanów modlitwy, ani od objawień, ale od zabicia w sobie starego człowieka, od umorzenia wszelkich złych skłonności, od pojednoczenia woli naszej z wolą Boga, od przejęcia się duchem Chrystusa, ażebyśmy mogli mówić: Żyję ja, już nie ja, żyje we mnie Chrystus.”

Maria Angela Truszkowska (1825–1898) polska założycielka felicjanek, błogosławiona katolicka

zalecenia dla sióstr felicjanek Matki Angeli.
Wariant: Życie wewnętrzne nie zależy ani od nadzwyczajnych stanów modlitwy, ani od objawień, ale od zabicia w sobie starego człowieka, od umorzenia wszelkich złych skłonności, od pojednoczenia woli naszej z wolą Boga, od przejęcia się duchem Chrystusa, ażebyśmy mogli mówić: Żyję ja, już nie ja, żyje we mnie Chrystus. [zalecenia dla sióstr felicjanek Matki Angeli. ]
Źródło: o. Joachim Roman Bar, s. Elżbieta Cherubina Frankowska, Polscy święci. Służebnica Boża Maria Angela Truszkowska, t. 7, op. cit., s. 100.

O życiu, O Bogu, O matce, Chrystus

„Proust oczywiście ma rację, że każda rozmowa jest trochę pustoszeniem siebie. Ale skąd bierze się to uczucie? Może trochę z niewydolności mowy. Kiedy myślimy, wiemy, o co nam chodzi, kiedy mówimy, kiedy już powiemy, zostajemy trochę rozczarowani. Jak to, więc tylko o to chodziło? Więc tylko tyle, te nasze skarby osiągnięte, kiedy ukażą się jako parę zdań, właściwie je wyczerpujących, wcale nie przedstawiają się tak bogato. Ale to wina mowy, a może i – po części – przyczyna tkwi także w tym, że rzeczywiście, co przeczute, wydawało nam się większe i piękniejsze niż sformułowane. A co do mowy, przecież dopiero po największych wysiłkach i trudach zaledwie parę książek na świecie oddaje jako tako to, o co chodziło autorowi, a w jego mniemaniu zapewne także niedostatecznie, cóż tu wymagać od zdań kleconych na poczekaniu, byle jakich i przypadkowych, żeby nas dostateczne wyrażały. Potem kiedy się wypowiemy, kiedy się podzielimy, jesteśmy trochę jak czajnik z wrzątkiem, z którego zdjęto pokrywkę, ciśnienie spada. Dotychczas mile się nosiło poczucie własnego sekretu, wyłącznie osobistego. Dzielimy się nim trochę przez to, że pragniemy zaskoczyć, zadziwić słuchacza sobą samym. I zostajemy rozczarowani, bo po wypowiedzeniu się zaznacza się w nas odpływ. Przez to może nawet rozmowa pustosząca, obniżająca wewnętrzne ciśnienie jest pobudką. Bo chcąc się znowu napełnić, przystępujemy od początku do pracy wewnętrznej”

Sławomir Mrożek (1930–2013) polski dramatopisarz, prozaik i rysownik

Dzienniki, Dziennik. Tom 1. 1962–1969

O książkach, O emocjach, O myślach, O wysiłku

„W dzień premiery trzeba się uspokoić wewnętrznie, by potem dobrze zagrać. Ale nic kosztem rodziny.”

Beata Wnęk-Malec (1966)

Źródło: Iwona Kłopcka-Marcjasz, Taka miłość się zdarza, „Nowa Trybuna Opolska” nr 211, 11 września 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/123414.html

O miłości

„Stanowczo sprzeciwiamy się ludziom, grupom i państwom, które mieszają się w wewnętrzne sprawy Chin, posługując się kliką Dalaja lub tzw. sprawą Tybetu.”

Raidi (1938)

Źródło: Polityka Chin w Tybecie Walka na śmierć i życie ze starożytną cywilizacją, str. 30 http://www.hfhrpol.waw.pl/Tybet/pdf/polityka_chin.pdf

O życiu, O śmierci, O walce

„Dwa słowa wystarczą, by zablokować dalsze działania i ponieść porażkę. Brzmią one tak: – To trudne. Inne dwa słowa wystarczą, by poczuć się niezręcznie i by coś, co jeszcze przed chwilą było przyjemnością, stało się frustracją. Brzmią one: – To głupie. Dwa słowa motywują i pozwalają odnaleźć wewnętrzną siłę: – Dasz radę. Trzy słowa ze strony rodzica pozwalają poczuć się silnym: – Wierzę w ciebie.”

Maciej Bennewicz (1961)

Miłość toksyczna, miłość dojrzała. Coaching relacji (2011)

O przyjemności, O rodzicach, O sile

„Kamikaze startowali uspokojeni wewnętrznie. To brzmi jak film lub powieść, ale tak było. Uśmiechali się, prosili o obserwowanie startu, poklepywali się po ramieniu. To nie jest żadna bajka. Wszyscy bez wyjątku startowali ze skupionym wzrokiem i podniesionym czołem. Sądzę, że startowali i ginęli z tragiczną odwagą ludzi odkrywających religię lub Zen. Kamikaze widzieli, że ich odwaga tworzy chwałę historii. Żołnierze wszystkich stopni łącznie z dowódcą odprowadzali pilotów na start. Byli zdenerwowani, płakali, nie mogąc znaleźć słów zachęty.”

Takeo Tagata (1916–2008) japoński pilot wojskowy, autor książek historycznych i propagator historii

komentarz na temat determinacji pilotów kamikaze.
Źródło: Wielka encyklopedia lotnictwa nr 3, dołączony film z serii Aviator pt. Kamikaze – boski wiatr

O ludziach, O religii, O historii, O bajkach

„Minione wewnętrzne spory o imigrację, niewolnictwo, ewolucję, prohibicję, maccartyzm i prawa obywatelskie były zapewne poważniejsze od któregokolwiek z dzisiejszych.”

Joseph Nye (1937)

Źródło: Goliat na diecie, „Foreign Affairs”, tłum. „Forum”, 20 grudnia 2010.

„(…) bardzo sobie cenię aktorki z mojego pokolenie, wśród których jest bardzo dużo wybitnych postaci. To jest Kinga Preis, Magda Cielecka. Po prostu cudowne aktorki, którymi się zachwycam i spotkanie, z którymi zawsze jest czymś niezwykle ciekawym. Jest ich więcej i mogłabym ich wymienić jeszcze nie jedną. Z dojrzałych aktorek, osobą, która dla mnie ma nieprawdopodobną w sobie przestrzeń, jest Maja Komorowska. Niezwykle silna osobowość. Zawsze jej role są nią, a przy tym jest jakaś taka nieuchwytna. To znaczy w ogóle nie wiadomo, co zaraz zrobi. Ma przepiękne wewnętrzne światło, którym na wszystkich emanuje. Cudowna, wybitna aktorka. Podziwiam Ewę Wiśniewską, Krystynę Jandę. Czy cudowną Krystynę Feldman. Z jednej strony była w „Moim Nikiforze” tak bardzo charakterystyczna, a z drugiej zrobiła to niezwykle skromnymi, wewnętrznymi środkami. Naprawdę wybitne aktorstwo. Uważam, że w ogóle mamy bardzo dużo wspaniałych aktorek. Wiele jest takich, o których marzyłam żeby je spotkać. Uprawiających rożne gatunki aktorskie. W teatrze taką dla mnie niezwykłą postacią jest Teresa Budzisz-Krzyżanowska. Jeśli zaś chodzi o świat, to takie aktorstwo, które mnie bardzo głęboko porusza reprezentuje Meryl Streep. Jest to jedna z najukochańszych moich aktorek. Wystarczy zobaczyć, co zrobiła w „Co się wydarzyło w Madison County” Clinta Eastwooda, czy w „Godzinach.””

Maja Ostaszewska (1972) aktorka polska

Kto jeszcze? Glenn Close, Debra Winger, Jessica Lange. Uwielbiam Ummę Thurman. Źródło: wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=28327

O świecie, O świetle, O osobowości

„W filmie jest podobnie jak w poezji – nie można być zbyt dosłownym, bo nieuchronnie popadnie się w pretensjonalność i banał, i nasze bardzo ważne, uczciwe wewnętrzne rozterki zostaną sprowadzone do kiczowatego bełkotu. Mówiąc wprost – odradzam przemyślenia bohatera z offu, nazywanie „miłości”, „kochania” i tym podobnych po imieniu, i nadmiernego kreowania bohatera na postać tragiczną, która nic tylko cierpi i przeżywa na przemian.”

Maciej Buchwald (1986)

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=43065

O cierpieniu, Kochać się

„Istnieje droga ucieczki przed nieustannym zgiełkiem tłumu, trzeba tylko zanurzyć się we własny głos wewnętrzny, własny spokój, szczęście, a nawet zapach.”

Orhan Pamuk (1952) turecki pisarz, laureat Nagrody Nobla

Czarna księga (1994)

O szczęściu

„Mądry, skupiony, poważny, a zarazem obdarzony finezyjnym poczuciem humoru. Precyzyjny, powściągliwy, zamknięty w sobie, małomówny, ale zawsze trafiający w sedno, wyrozumiały i wierny w przyjaźni, Jacek Sempoliński emanował wewnętrzna siłą, magnetyzmem, który przyciągał do niego ludzi; wielu z nich wzbogacił intelektualnie swoja myślą. Przez całe życie pielęgnował kulturę duchową i umysłową, trudził się poszukiwaniem sensu, od najmłodszych lat bezwarunkowo ulegał tej sile władającej człowiekiem, którą nazywamy twórczością.”

Jacek Sempoliński (1927–2012)

Źródło: Aleksandra Melbechowska-Luty, Sen http://www.dwutygodnik.com/artykul/4030/, Dwutygodnik.com nr 93/2012.

O życiu, O przyjaźni, O ludziach, O poszukiwaniu

„Myśl szuka wyrazu nie tylko, żeby się uzewnętrznić, ale też aby wewnętrznie przybrać jasną, ściśle określoną postać; wyraz zaś wywołuje myśl, kieruje jej rozwojem, zmusza do refleksyj, do pogłębienia jej treści.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Około kultu mowy ojczystej
Źródło: s. 21

O myślach, O myśleniu

„Dojrzałość jest nie tylko prostym przeciwieństwem niedojrzałości, czyli wewnętrzną siłą, poczuciem wartości, akceptacją płci i postawy psychoseksualnej. Jest zgodą na siebie takim, jakim się jest, ze swoją przeszłością, doświadczeniami, ciężarami, lecz także z zaletami, potrzebami i sposobami ich realizacji.”

Maciej Bennewicz (1961)

Seks trujący, seks doskonały. Coaching relacji (2011)

O sile, O przeszłości

„Chiny stoją na czele świata pozbawionego wolności, ale ten świat się kurczy, prowadząc jednocześnie do słabnięcia wewnętrznej jak i międzynarodowej legitymacji chińskiej Partii Komunistycznej.”

Tendor (1979)

Źródło: Pięć powodów aby z nadzieją patrzeć na Tybet , ratujtybet.blogspot.com, 28 października 2012 http://ratujtybet.blogspot.com/2012/10/piec-powodow-aby-z-nadzieja-patrzec-na.html

O świecie, O nadziei, O piekle, O wolności

„(…) dla każdego artysty, każdego aktora taka wewnętrzna wolność jest czymś bardzo, bardzo cennym, co trzeba chronić i co trzeba mieć.”

Maja Ostaszewska (1972) aktorka polska

Źródło: wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=28327

O wolności

„Nic nie jest bardziej fałszywe, niż bogactwo. To nieprzyjazny towarzysz. To wewnętrzny wróg.”

Jan Chryzostom (349–407) biskup Konstantynopola, pisarz chrześcijański

Źródło: „Dziś”, tom X, 1999.

O bogactwie

„Rastafari to indywidualizm. I jeden z najprostszych sposobów na życie. Bez wątpliwości, niepewności i wewnętrznych sprzeczności.”

Burning Spear (1948) jamajski muzyk

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 27 lipca 2007

O życiu

„Bardzo niebezpieczne dla nas są liczne wewnętrzne i zewnętrzne powiązania syjonistyczne i prosyjonistyczne występujące w postaciach mafijnych i indywidualnych. Milczenie i brak ustosunkowania się wysoko postawionych towarzyszy pochodzenia żydowskiego stanowi pożywkę dla naszych wrogów z zagranicy.”

Wojciech Jaruzelski (1923–2014) generał, działacz PZPR, prezydent PRL i RP

w marcu 1968 na posiedzeniu Podstawowej Organizacji Partyjnej w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego. Źródło: Mariusz Cieślik, Barwy walki Wojciecha Jaruzelskiego, rp.pl http://www4.rp.pl/artykul/1199319-Barwy-walki-Wojciecha-Jaruzelskiego.html, 8 maja 2015.

O walce