Cytaty na temat nie żyje
strona 19

„Część polityków (…) twierdzi z przedziwnym uporem, że wystarczy znaleźć pieniądze lub dodrukować pieniądze, rzucić je ludziom i że dalej jakoś to będzie. Coraz więcej ludzi, którym żyje się ciężko, widząc ten przedziwny kontredans polityczny tutaj, u nas, w naszym parlamencie (…) jest skłonnych uwierzyć w mit oświeconej dyktatury, coraz częściej wyrażają oni przekonanie, że ktoś wreszcie powinien chwycić to wszystko za mordę i zrobić porządek, i wierzą, że potem, właśnie potem jakoś to będzie.”

Donald Tusk (1957) polski polityk

27 maja 1993, z wystąpienia w sejmie w obronie rządu Hanny Suchockiej, odwołanego następnego dnia. Źródło: sejm.gov.pl http://ks.sejm.gov.pl:8009/kad1/045/10451012.htm

O pieniądzach, O ludziach

„Chciałam nakręcić film o cudzie. Cuda stanowią paradoks, pewien wyłom w logicznym cyklu życia i śmierci, zaś oczekiwanie cudu implikuje nadzieję, że wszystko się dobrze skończy i że ktoś nad nami czuwa. Długo szukałam odpowiedniej scenerii. Wybrałam Lourdes, bo chciałam podkreślić to, że pielgrzymi ruszają tam właśnie w nadziei na doświadczenie cudu. Na pierwszy rzut oka można pomyśleć, że cuda są na wskroś pozytywne – weźmy na przykład nagłe ozdrowienie paralityka. Jednak gdy zaczęłam zgłębiać historię takich wydarzeń, natrafiłam na przypadki, w których choroba powracała. Cud okazywał się ulotny. Odzwierciedlenie tego można odnaleźć w arbitralnych, przypadkowych aspektach naszego życia: niektóre rzeczy wydają nam się wspaniałe, wręcz cudowne, lecz z czasem okazują się okropne lub po prostu banalne.”

Jessica Hausner (1972)

Źródło: Jessica Hausner o swoim filmie „Lourdes”, „Gutek Film”, 13 stycznia 2010 http://www.kinomaniak.pl/katalog/wywiad/108,1

O śmierci, O chorobach, O historii, O czasie

„(…) to był arogancki, pewny siebie i zadufany w sobie wielki człowiek. Lider swojej epoki – ale z jego sposobem bycia i zdaniami ostatecznymi tkwiłby w naszej rzeczywistości na marginesie życia albo w jakimś małomiasteczkowym teatrzyku. Molier miał strasznie trudny charakter, jak wielu wielkich, którzy przeszli do historii.”

Marek Litewka (1948)

Źródło: „Dziennik Polski”, 13 grudnia 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/molierz.htm

O historii, O charakterze, O rzeczywostości

„Niezaprzeczalnym faktem jest że podlegamy prawom Natury tak samo jak wszystkie inne żywe stworzenia i albo podporządkujemy się tym prawom i będziemy żyć w zgodzie z nimi, albo Natura pozbędzie się nas tak samo jak wielu innych gatunków np. ptaka Dodo i dinozaurów.”

Ben Klassen (1918–1993)

Odwieczna Religia Natury

O ptakach, O naturze

„Ale zgodzi się pan, że nie można czynów ludzkich mierzyć czasem, który mógłby być. Mierzy się je czasem, który jest. Trudno, takie jest prawo życia. Ludzie nie mają równych szans. Jedne pokolenia mogą w swoje ocalenie włożyć wysiłek mały, inne – wysiłek ponadludzki.”

Jerzy Andrzejewski książka Popiół i diament

Popiół i diament

O ludziach, O wysiłku, O czasie

„Dzisiaj masowo odchodzimy od buntowania się przeciwko zastanemu porządkowi świata, przeciwko przyjętemu przez większość modelowi życia. Dużo modniejsze są pragmatyzm i konformizm. Szanujemy już chyba tylko pieniądze.”

Petr Zelenka (1967) reżyser i scenarzysta czeski

Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=27691

O pieniądzach

„Na twarzach bogaczy i możnych tego świata cierpienie objawia się zawsze jak coś niespodziewanego, jak dysonans i coś niezrozumiałego. Nigdy nie jest w stanie przesłonić maski łatwego życia w okowach konwenansów. W każdym razie ból jest uzewnętrzniany zawsze zbyt głośnym i nienaturalnym wołaniem o współczucie. Powiedziałbym nawet, że ma pewien posmak, choć niezamierzony, teatralnego gestu.”

Carlo Gnocchi (1902–1956)

Chrystus wśród Strzelców Alpejskich
Źródło: s. 92.

O bólu, O cierpieniu

„Patrzeć na różne rzeczy, ale ich nie widzieć, to ciężki grzech, myślałem, i łatwo się go popełnia. Zawsze dawał początek jakiemuś złu i, moim zdaniem, nie zasługujemy na to, aby żyć na świecie, jeśli go nie widzimy.”

Ernest Hemingway (1899–1961) pisarz amerykański

Źródło: To, co prawdziwe o świcie (ang. True at first light), tłum. Teresa Lechowska i Zofia Zinserling

O myślach, O myśleniu

„W okresie przechodzenia do kultury łupieżczej zmienił się charakter walki o byt – z walki ze środowiskiem pozaludzkim stał się walką wewnątrz środowiska ludzkiego. Zmianie tej towarzyszył wzrastający antagonizm i świadomość tego antagonizmu między poszczególnymi członkami grupy. Zmieniły się stopniowo warunki decydujące o zdobyciu powodzenia w grupie oraz o przetrwaniu całej grupy. Zmieniło się również panujące nastawienie psychiczne, co pociągnęło za sobą dominację odmiennego układu zdolności i skłonności odpowiadających nowemu sposobowi życia. Wśród cech archaicznych, które uważamy za przeżytki pokojowej fazy kultury, można wymienić instynkt solidarności etnicznej, który nazywamy sumieniem, obejmujący również wierność i poczucie równości, a także instynkt pracy w jego naiwnej, niezawistnej formie.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O charakterze, O walce, O wierności

„Po epokach, w których ziemia rodziła nieszkodliwe trylobity i motyle, ewolucja doszła do punktu, w którym wydała na świat Nerona, Dżyngis Chanów i Hitlerów. Sądzę jednak, że to tylko przejściowy koszmar; z czasem ziemia znowu nie będzie w stanie utrzymać życia i powróci pokój.”

Bertrand Russell (1872–1970) angielski logik, matematyk, filozof, myśliciel, działacz społeczny i eseista, noblista w dziedzinie literat…

Źródło: Judy Toth, „Bertrand Russell Society Quarterly”, luty 2003

O świecie, O pokoju, O czasie

„Mama, nie będąc ateistką, nigdy za życia nie myślała o religii.”

Albert Camus książka Obcy

Obcy (1942)

O religii, O myślach, O myśleniu

„Zatrzymał wzrok na ohydnym areozolowym napisie, wysmarowanym przez któregoś młodego wandala na drzwiach tynku i wokół nich: "BOŻE, ZATRZYMAJ ŚWIAT, JA WYSIADAM" (…) Wysiada! Patrzcie go! Łatwo powiedzieć!- po czym obrócił się i poczłapał z powrotem na obchód szkoły, myśląc że o wiele trudniej niż "wysiadać" jest po prostu- żyć.”

Małgorzata Musierowicz (1945) pisarka polska

Małomówny i rodzina (1975), Dziecko piątku (1993)

O Bogu, O świecie, O myślach, O myśleniu

„W życiu można przetrzymać tylko jedno piekło. Każde następne jest lustrzanym odbiciem pierwszego.”

Barbara Rosiek (1959) pisarka i poetka polska

Kokaina

O piekle

„Żadne racjonalne powody nie dadzą się przytoczyć, które by usprawiedliwiały upośledzenie kobiety tak w życiu prywatnym, jak i publicznym. Do utrzymania ludzkości, państwa, kraju, gminy, niezbędną jest kobieta na równi z mężczyzną. Spełnia ona jako robotnica, utrzymująca często rodzinę, jako matka i wychowawczyni, równie ważne zadanie jak mężczyzna. Pracą swoją przyczynia się do wzbogacenia społeczeństwa, a ponieważ ciążą na niej podwójne obowiązki – matki i pracownicy, ma ona pełne prawo żądać udziału w pracach ustawodawczych i w życiu politycznym.”

Dorota Kłuszyńska (1876–1952)

Źródło: Walka o polityczne prawa kobiet, „Przedświt” nr 5/1911 http://lewicowo.pl/varia/viewpub/tid/2/pid/126.

O kobietach, O rodzinie, O matce, O walce

„Człowiek niewidomy, pozbawiony wzroku jest kaleką. I musi żyć w swoim czarnym świecie, inne zmysły rozwija, okazując im trudne zaufanie. Człowiek ślepy, który ma oczy, aby widzieć i oceniać to, co postrzega, ale rozmyślnie idzie po omacku, zamknięty w swoim egotyzmie – jest niebezpieczny. Dla siebie i dla otoczenia.”

Zofia Bystrzycka (1922–2011) powieściopisarka polska

O zaufaniu

„Ludzie przyzwyczajają się do tych więzów, które stają się częścią ich życia, stąd tak trudno jest im wyzwolić się z nich. Skupiają się na łańcuchach, które błyszczą, więc nie są w stanie zobaczyć oblicza Pana, a brzęk łańcuchów ogłusza ich tak, że nie słyszą już Bożego głosu. Przechwalają się połyskiem kuli u nogi, przez którą kuśtykają, rozkoszują się dźwiękiem łańcuchów, w które są zakuci. Kajdany pozostaną kajdanami, choćby błyszczały najpiękniej na świecie, a łańcuchy pozostaną pętami niewoli, nawet jeśli zrobione są ze złota. Zamiast polerować swoje kajdany, otwórz je, zamiast komponować muzykę z brzęku łańcuchów, rozwiąż je i wyzwól się z nich.”

Charbel Makhlouf (1828–1898)

Św. Charbel. Orędzia z Nieba
Źródło: s. 24

O ludziach

„Istnieją dwa rodzaje fotografów: tacy, którzy komponują zdjęcia, i tacy, którzy je robią. Pierwsi pracują w pracowniach, dla drugich świat jest pracownią. I dla tych nie istnieje zwyczajność każda rzecz w ich życiu może być źródłem inspiracji.”

Ernst Haas (1921–1986)

O świecie

„Flamenco to nie tylko dźwięki, to jest pewna filozofia życia, kultura, sposób myślenia, inna skala wartości, więc jeśli nie masz w sobie tych wszystkich elementów, nie możesz naprawdę rozumieć flamenco.”

Sonia Raduńska

Kartki z białego zeszytu

O myślach, O myśleniu

„Jeśli ktoś nie pił taniego wina, to dla mnie jest podejrzany. Bo albo był wychowany w jakimś obrzydliwym luksusie i nie zna życia, albo nigdy nie był młody.”

Stefan Niesiołowski (1944) polityk polski, biolog

Źródło: http://wiadomosci.wp.pl/kat,48996,title,Grzechy-i-grzeszki-mlodosci-znanych-politykow,wid,9949337,wiadomosc.html?ticaid=16498

„[Nowy Jork jest] najbardziej pobudzającym miastem świata. To tak, jakby się żyło we wnętrzu żarówki.”

Truman Capote (1924–1984) pisarz amerykański

Źródło: Gerald Clarke, Truman Capote, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2008, tłum. Jarosław Mikos, s. 218.

„Dotarła do owej szczęśliwej chwili żądnej sukcesów kobiety, kiedy nareszcie cynizm przemienia się w mądrość: wyzwolona z okowów moralności, cieszy się życiem takim, jakie jest, i mężczyznami, jacy po prostu są – nie oburza jej już nic.”

Éric-Emmanuel Schmitt (1960) pisarz francuski

Odette i inne historie miłosne

O mądrości, O kobietach, O sukcesie

„Niedobra to zabawa – rozdzielać korony za swego życia.”

Napoleon Bonaparte (1769–1821) cesarz Francuzów

„Ale dlaczego nauczyliśmy się wszyscy jak przeżyć, a wciąż nie umiemy po prostu żyć?”

Dorota Terakowska (1938–2000) polska pisarka i dziennikarka

Ono

„Dla naszego mądrego narodu, dla Naszej Cerkwi ten człowiek [Stepan Bandery] jest bardzo drogi, dlatego że wywodzi się z kapłańskiej greko-katolickiej rodziny, był wychowany w duchu miłości do Boga i bliźniego, dostrzegał krzywdę, wyrządzaną jego ludowi, poświęcił swoje życie, aby przyszłe pokolenia mogły żyć w wolnej Ukrainie. Stepan Bandera całkowicie popierał Akt odrodzenia ukraińskiej niepodległości, ogłoszony 30 czerwca 1941 roku we Lwowie. Jako przewodniczący OUN odmówił unieważnienia tego Aktu żądanego przez Niemców, za co został aresztowany i wtrącony do berlińskiego więzienia. Warto dodać, że we wrześniu 1942 roku w obozie koncentracyjnym Oświęcim (Auschwitz) gestapo zamordowało dwóch braci Stepana Bandery – Oleksego i Wasyla.”

Ihor Woźniak (1952)

przemówienie podczas odsłonięcia pomnika Stepana Bandery. Źródło: Ukraińska Cerkiew Greckokaktolicka (ukr.) http://www.ugcc.lviv.ua/index.php?option=com_content&task=view&id=786&Itemid=41

O życiu, O Bogu, O ludziach

„Języki nordyckie rozróżniają cztery stopnie obcości. Pierwszy to cudzoziemiec, albo „utlänning”, obcy, którego uznajemy za człowieka, ale z innego miasta lub kraju. Drugi to framling – Demostenes po prostu odrzucił akcent z nordyckiego „främling”. To obcy, którego uznajemy za człowieka, ale z innego świata. Trzecim jest ramen, obcy uznawany za człowieka, lecz innego gatunku. Wreszcie czwarty, prawdziwie obcy, varelse. W tej klasie mieszczą się wszystkie zwierzęta, gdyż kontakt z nimi jest niemożliwy. Żyją, ale nie potrafimy odgadnąć celów, jakie skłaniają je do działania. Mogą być inteligentne, mogą być świadome, ale my nie potrafimy się o tym przekonać.”

Orson Scott Card Saga Endera

Saga Endera, Mówca Umarłych

O zwierzętach

„Jeśli zginę – trafię do raju. Umieram za swój naród za swoje państwo. Taki był mój ojciec. Zginął. I dla mnie taka śmierć z rąk terrorystów to szczęście. Jestem wojownikiem Allaha. Wojownik to nie zabójca, odwrotnie – to obrońca. Dopóki żyję, nie pozwolę stroić żartów z mojego państwa – Federacji Rosyjskiej.”

Ramzan Kadyrow (1976) polityk czeczeński

Źródło: wywiad Pawła Szeriemieta, „Ogoniok”, tłum. „Forum”, 27 września 2010.

O śmierci, O szczęściu

„Czyż nie więcej to warte niż konanie w otoczeniu księży, którzy zakłócają ostatnie chwile życia niepokojem, groźbami i rozpaczą? Nie, chcę pokazać twoim bigotom, że można umrzeć spokojnie nie upodabniając się do nich; chcę ich przekonać, że nie religii potrzeba, aby skonać w równowadze ducha, ale tylko odwagi i rozsądku. (…)”

Donatien Alphonse François de Sade (1740–1814)

Dialog między księdzem a umierającym

O religii

„Nie lubię krótkich zdań, pozbawionych treści. Bo nie wolno żyć bezrefleksyjnie.”

Marta Zięba (1973)

Źródło: Małgorzata Matuszewska, Wrażliwość jest ze sztuki, „Polska Gazeta Wrocławska” nr 298, 23 grudnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/129875.html

„Wiem, że nie można życia brać za bardzo serio. Ani siebie. Z tego biorą się tylko choroby. Urodziła się, żeby się śmiać. Dzisiaj to wiem i staram się o tym pamiętać nawet w najciemniejszych momentach.”

Liliana Komorowska (1956) polska aktorka filmowa i teatralna

Źródło: „Zwierciadło”, nr 5/1927, maj 2007

O chorobach

„Każdy z nas ma swoje wydatki zbędne. Wszyscy, ale to wszyscy, od wyrobnika do jaśnie pana, wydajemy część dochodów na rzeczy, bez których moglibyśmy się obejść; a co najciekawsze, że wszyscy robimy to procentowo jednakowo (podobno 18%). Dopiero te „zbędności” nadają życiu cechę bytu cywilizowanego na wyższym poziomie; są to więc wydatki chwalebne. One umożliwiają rozwój rzemiosł szlachetniejszych i dostarczają środków kultury duchowej; są to tzw. wydatki kulturalne, które w miarę powiększania się dobrobytu przestają być zbędnymi, przechodzą w budżecie prywatnym do rzędu niezbędnych, a w owe 18% wchodzą wydatki nowe, coraz nowsze, o jakich przedtem nie śmiano by nawet pomyśleć w rządnym gospodarstwie. Na dorobku twardym z początku nawet gazeta może być wydatkiem zbędnym, a gdy się dorobią, staną się niezbędnymi teatr i kupno książki; w dalszej zaś perspektywie coraz obszerniejsze mieszkanie itd., jak kto chce i co kto woli. Takimi wydatkami mierzy się zasobność materialną społeczeństwa. Marnotrawstwo prywatne zaczyna się dopiero powyżej owej cząstki budżetowej. Inaczej w budżecie państwowym.”

Feliks Koneczny (1862–1949) historyk polski, historiozof

O marnotrawstwie
Źródło: Państwo i Prawo, Wydawnictwo WAM, Kraków 1997, s. 125.

O książkach

„Różnica między nimi jest oczywista i zasadnicza: w aborcji wybiera się między śmiercią a życiem, w eutanazji jedynie między dwoma rodzajami śmierci, spokojną i okropną.”

Bogusław Wolniewicz (1927–2017) filozof polski

O śmierci

„Od roku 1999 jestem prezesem diecezjalnym Stowarzyszenia Rodzin Katolickich i dla mnie ochrona życia, organizowanie marszów dla życia, uczestnictwo w sympozjach, współpraca z Federacją Ruchów Obrony Życia, rozpowszechnianie wszelkich materiałów promocyjnych, rozmowy z młodzieżą – byłem nauczycielem w szkole katolickiej w Chojnicach – to wszystko są niemalże codzienne działania. Myśmy przeszli bardzo długą drogę od początku lat 90. w uświadamianiu społeczeństwu, co to jest aborcja – to już przestał być zabieg: w świadomości funkcjonuje, iż jest to zabijanie dziecka. I dalej powinniśmy iść w kierunku, że to zabijanie powinno zniknąć całkowicie. Przeszliśmy pewne etapy, gdzie udawało się w niedoskonałych ustawach zaostrzać tę dowolność dokonywania czynów haniebnych, jakim jest mordowanie dzieci poczętych. I dlatego tutaj moja działalność jest jakby stała, a nie jednorazowa, bo przez lata ten problem gdzieś zawsze wynikał w mojej działalności społecznej.”

Piotr Stanke (1957) polski polityk

Źródło: Moratorium na wykonywanie aborcji 2008, naszdziennik.pl, 7 maja 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20080507&typ=po&id=po41.txt

O dzieciach, O młodzieży, O problemach, O nauczycielach

„No cóż trzeba żyć z tymi dziwnymi zdarzeniami i faktami. My mamy tutaj swoją robotę.”

Donald Tusk (1957) polski polityk

o wylocie Lecha Kaczyńskiego do Brukseli. Źródło: onet.pl http://wiadomosci.onet.pl/1844307,11,item.html, 15 października 2008

„Nie jestem nietylko katolikiem, nietylko wogóle chrześcijaninem, nietylko jakimkolwiekbądź wyznaniowcem, nietylko człowiekiem osobiście religijnym, ale wogóle stoję poza wszelkiem wyznaniem, poza wszelką religją, czy to stadową, zbiorową, czy też jednostkową, indywidualną, a to zarówno ze strony zewnętrznej, powierzchownej, jako też ze strony wewnętrznej, ze strony uczuć, myśli i przekonań. Ze strony zewnętrznej nie jestem praktykantem wyznaniowym i nigdy, ze względu na „opinję publiczną” i dla zyskania sobie łaski zwierzchników, nie udawałem praktykanta. Po ostatniej w życiu spowiedzi nigdy nie odmawiałem żadnich modlitw, nie uczęszczałem na nabożeństwa kościelne, ani razu się nie spowiadałem, nie całowałem biskupów w rękę, nawet samego nieomylnego nie pocałowałbym w pantofel.”

Jan Niecisław Baudouin de Courtenay (1845–1929) polski językoznawca

Źródło: Mój stosunek do Kościoła, Warszawa 1927

O emocjach, O myślach, O myśleniu

„Próba anarchizacji życia publicznego poprzez organizowanie manifestacji w stolicy musi znaleźć swoją kontrę. Musi być odpowiedź na te działania, które mają charakter destabilizujący i naruszający spokój społeczny.”

Roman Giertych (1971) polski polityk narodowy

odpowiedź na zapowiedź manifestacji PO w Warszawie dnia 7 października 2006.
Źródło: „Gazeta Wyborcza”

O charakterze

„Miałem też okazję przeczytać felieton Stanisława Michalkiewicza w ostatnim numerze „konserwatywno-liberalnej” gazety „Najwyższy Czas!”. (…) Nie jest to, powiedzmy sobie szczerze, jakiś przypadkowy wybryk pana Michalkiewicza, publikującego także na łamach antysemickiej „Naszej Polski”. (…) Władze Unii Wolności Michalkiewicz zwykł był nazywać „Sanhedrynem”. Felietoniście wszystko się jakoś tak kojarzy… (…) Przypisanie polskiemu inteligentowi antysemityzmu stanowi dzisiaj faktycznie wyrok śmierci – frasuje się Ryszard Legutko w piątkowym „Życiu”. Dobry Boże, gdyby w tym była choć krzyna prawdy… (…) Jak na osobę zmarłą śmiercią cywilną, nasz nieboszczyk ma się całkiem nieźle”

Lesław Maleszka (1952) dziennikarz polski

Źródło: Nieboszczycy mają się nieźle, „Gazeta Wyborcza”, 26 czerwca 2000

O śmierci, O Bogu, O wolności, O czasie

„By żyć w wolności i szczęściu, musisz poświęcić swoje poczucie nudy. Nie zawsze jest to łatwe.”

Richard Bach (1936) amerykański pisarz

O wolności

„Zajęcie się gospodarstwem, bezpośrednio lub w formie nadzoru, stanowi jeden z najdrażliwszych punktów między mężczyzną a kobietą. Pomimo że przy większych wymaganiach kucharkę zastępuje kucharz, młodszą lokaj, niemniej gotowanie, sprzątanie, pranie uznane są powszechnie jako zajęcia kobiece, dlatego że przykre i mało popłatne, jak twierdzi złośliwie Edwiga Dohm. Powszechnym jest też oburzenie na niechęć rodziców do kierowania swych córek na służące, a także na kobiety mające odwagę przyznania, iż przyprawianie sosów i oglądanie się, czy pył pościerany został dokładnie, nie wystarcza im jako działalność życiowa. Nie ulega wątpliwości, iż dobroć pożywienia i czystość w mieszkaniu ma doniosłe znaczenie, gdyż stanowi o zdrowiu, a więc i życiu ludzkim, przeto starannie powinny być przestrzegane, staranniej niż się to dzieje obecnie; czy jednak dla otrzymania tego rezultatu niezbędnym jest poświęcenie rodu kobiecego na pastwę garnka i miotły – to rzecz inna.”

Paulina Kuczalska-Reinschmit (1859–1921) polska działaczka społeczna i dziennikarka

o nieodpłatnej pracy kobiet w domu.
„Przegląd Tygodniowy"
Źródło: E pur si muove… cz. III, «Przegląd Tygodniowy» 1893, nr 31.

O kobietach, O zdrowiu, O domu, O rodzicach

„Można by sądzić, że wraz z upływem lat przybywa samotnych dusz, tak jakby nadzieja życia potrafiła wzrastać tylko pod tym warunkiem, że samotność zrobi to samo.”

Maxime Chattam (1976) francuski pisarz powieści kryminalnych

W ciemnościach strachu
Źródło: rozdział 57

O nadziei, O duszy, O samotności

„Starodawną potęgę śmierci, symbol władzy suwerennej, starannie pokrywa teraz administracja ciał i wyrachowane zarządzanie życiem.”

Michel Foucault Historia seksualności

Źródło: Historia seksualności

O śmierci, O historii

„Dowiadujemy się z niego, że wilgoć i niezdrowe powietrze oraz ciasnota to były klasyczne warunki, w jakich musiał żyć proletariat w XIX wieku. Dziś w Polsce można spotkać bezdomnych nawet po wyższych studiach, więc postęp jest ogromny. Nie mają też oni piwnicznej izby, bo to są w miastach najdroższe miejsca, przeznaczone na restauracje, bary, puby i nocne lokale. Bezdomni żyją dziś na ulicy, więc żadna zatęchła wilgoć i żadna ciasnota ich nie dotyczy.”

Stanisław Tym (1937) polski aktor, satyryk, felietonista

analiza wiersza W piwnicznej izbie Marii Konopnickiej.
Cytaty z tekstów literackich, Mamuta tu mam. Utwory zebrane spod łóżka (2005)

O wieku

„Dla przebudowy świata konieczna jest współpraca młodzieży inteligenckiej z młodzieżą robotniczą i wiejską na następujących zasadach: Praca jest jedynym kryterium wartościowania ludzi. Opowiadamy się za sprawiedliwością społeczną. Nie koniecznie ma to być marksizm; chodzi o odczucie krzywdy społecznej i szlachetną dążność do jej usunięcia. Praca jest również nakazem osobistego życia każdego z nas.”

Adam Ciołkosz (1902–1978) polski działacz socjalistyczny, instruktor harcerski

Źródło: Andrzej Friszke, Adam Ciołkosz. Portret polskiego socjalisty, wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2011.

O ludziach, O młodzieży, O sprawiedliwości, O współpracy

„To nie jest normalne, kiedy jadę samochodem i nagle spostrzegam, że śledzą mnie trzy czy cztery wozy. Co wtedy: udawać, że się ich nie widzi, czy próbować je zgubić? Albo na przykład kiedy umawiam się z kimś na kolację, muszę uważnie wybierać stolik, bo na zewnątrz czai się piętnastu paparazzich. Uczę się z tym żyć, uczę się to ignorować, nadal jednak niektóre rzeczy budzą we mnie irytację. Dlatego postanowiłem za wszelką cenę chronić swoją prywatność – a także prywatność swoich najbliższych.”

Tobey Maguire (1975) aktor amerykański

Źródło: wywiad, 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=21462

„Prawda, że nie ma sensu żyć bez sensu, ale i bezsensem jest chcieć wcześniej śmierci, niż sprawdzenia sensu.”

Stefan Pacek (1938)

O śmierci, O prawdzie, Sens

„Miłości nie da się zobaczyć
a jednak ją widziałem
widziała ją też
kobieta co dawniej
nic nie widziała
nawet jej nie dotknęła
a miała ją w ustach
schodziła z wierzchołka
i się zabiła
czy można jej wierzyć
skoro do dzisiaj żyje?”

Piotr Müldner-Nieckowski (1946)

Źródło: wiersz Szkic o miłości (2012)

O kobietach

„W życiu jak w powieści – wszystko zatacza koło.”

Richard Paul Evans (1962)

Słonecznik (Bliżej słońca; 2006)

„Ludzie zbudują, mimo wszystkie zawody, klęski i tragiczne omyłki, lepszy świat. Gdybyśmy nie mieli działać z tą myślą, utracilibyśmy wiarę w człowieka i jego możliwości, a wtedy lepiej byłoby nie żyć, przyjacielu.”

Stanisław Lem książka Dialogi

Utwory, Dialogi
Źródło: Wydawnictwo Literackie, Kraków – Wrocław 1984, s. 287

O ludziach, O świecie, O wierze, O myślach

„Jakiś czas temu przyszedł do produkcji serialu [Plebania] list od 10-letniego chłopca. Pisał, że po raz pierwszy w życiu zobaczył jak jego tata alkoholik, oglądając w telewizji tę historię, płacze. I że widok ten uświadomił mu, że ojciec jest człowiekiem, a nie tylko pijakiem. Myślę, że dla takich chwil warto grać!”

Jarosław Gruda (1965) polski aktor

Źródło: Uciekłem w aktorstwo, „Tele Tydzień”, nr 1, 29 grudnia 2008 http://www.plebania.pl/wywiady/gruda.html

O historii, O myślach, O czasie, O płaczu

„Humanizm oznacza troskę o to, by rozrost zakresu i siły aparatu władzy nie sprowadził człowieka do roli narzędzia i nie ograniczył jego życia do wykonywania poleceń elity i by pojęcie przeciwnika politycznego czy ideowego nie utożsamiało się z pojęciem absolutnego wroga, wobec którego każda broń jest wskazana i święta.”

Jan Strzelecki (1919–1988) socjolog polski, eseista, działacz społeczny

Źródło: O socjalistycznym humanizmie (1946), lewicowo.pl http://lewicowo.pl/o-socjalistycznym-humanizmie/

O sile

„Fragmenty,
erupcje duszy,
skrzepy krwi naszego wieku –

Blizny – zakłócenia w krążeniu pierwotnego życia,
historyczne religie w pięć wieków zburzone,
co do nauki: rysy w Partenonie,
Pianek ze swą teorią kwantów
też Kepler i Kierkegaard zdrowo namącili”

Gottfried Benn (1886–1956) pisarz niemiecki

Źródło: Fragmenty, tłum. Feliks Przybylak

O religii, O duszy, O nauce, O wieku

„Wielu wielkich aktorów ma coś takiego, że są przebierani do ról, a cały czas grają tak naprawdę jedną rolę. Mają taką osobowość, wewnętrzny potencjał i energię, którą cały czas operują. Cybulskiemu wszędzie rysują charakterystyczną fryzurę, okulary i uśmiech. Jasne, że szło za tym bardzo głębokie wnętrze i bogate wewnętrzne życie. Ale ja nie żyłem w tamtych czasach, więc mogę sobie tylko wyobrażać. Pan Cybulski jest bardzo znany, a ja nie, więc nie wiem czy mam prawo go oceniać.”

Marcin Dorociński (1973) aktor polski

o Zbigniewie Cybulskim Źródło: Wywiad, 2005 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=28068

O życiu, O uśmiechu, O czasie, O osobowości

„Myślę, że ten film dobrze oddawał atmosferę życia w okupacyjnej Warszawie i świetnie pokazywał charakter jej mieszkańców. Piosenki, które się tam pojawiły, sama dobrze znałam z warszawskiej ulicy. Pamiętam tego skrzypka, którego potem zastrzelono, bo okazał się niemieckim szpiegiem. Sama mu nawet kiedyś wrzuciłam datek do kapelusza. Nie zapomnę, jak do niemieckich „szczekaczek” informujących o sukcesach armii hitlerowskiej włączyli się nasi i zagrali polski hymn.”

Danuta Szaflarska (1915–2017) polska aktorka

o filmie Zakazane piosenki. Źródło: Życie jest cudem, „Rzeczpospolita”, 11 października 2002 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/zyciejc.htm

O życiu, O myślach, O charakterze, O sukcesie

„Wieczór. Robotnicy wychodzą z fabryk i zakładów, niknąc gdzieś w przestrzeni. Chłód zgniłych liści powoli zagarnia wszystko. Przed nami znów rozgrywa się wielka lub całkiem nieistotna tajemnica życia – powoli przenikając wszystko.”

Konrad Stachnio (1980)

początek opowiadania.
Źródło: Dryf

O tajemnicy

„Dobrze, że dzieci znają literaturę, która odróżnia dobre uczynki od złych, budzi wiarę w ideały wyższe. Ale pamiętajmy, że te same dzieci pilnie obserwują, jak ojciec traktuje matkę, oglądają mordobicia w telewizji i brutalność na ulicach. Wychowywanie do ideału nie ma sensu, trzeba wychowywać do życia.”

Wiktor Jerofiejew (1947) pisarz rosyjski

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 13 czerwca 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/zzks.htm

O dzieciach, O wierze, O literaturze, O matce

„Prokreacja. Jest zakodowana w genach, które zmuszają nas do rozmnażania się. Wydaje nam się, że mamy kontrolę nad naszym, życiem, a tymczasem jesteśmy jedynie niewolnikami DNA, który każe nam mieć dzieci.”

Tess Gerritsen (1953)

Grzesznik (2003)
Źródło: rozdział 5

O dzieciach

„Pan taki człowiek jak chłop, ma nogi, ręce, zdrowie i siłę od Boga, może sobie sam i powinien na utrzymanie życia zapracować.”

Piotr Ściegienny (1801–1890) ksiądz katolicki, polski działacz niepodległościowy

Źródło: Złota książeczka (1842), cyt. za: Lidia Ciołkosz, Adam Ciołkosz, Zarys dziejów socjalizmu polskiego, tom I, Londyn 1966 http://lewicowo.pl/ksiadz-piotr-sciegienny/

O Bogu, O zdrowiu, O sile

„Moje dni są teraz puste, moje życie się skończyło. Udaję, że żyję. Udaję, że się śmieję, że słucham, że odpowiadam na pytania. Każdego dnia czekam na znak, na gest. Żebyś wyzwolił mnie z tego ciemnego lochu, w którym mnie zostawiłeś i żebyś mi powiedział dlaczego to zrobiłeś. Dlaczego mnie porzuciłeś?”

Guillaume Musso (1974)

Wrócę po ciebie

O życiu, O czekaniu, Pytanie

„Moi amerykańscy przyjaciele najwyraźniej mi nie wierzą, kiedy opowiadam, że przez piętnaście lat życia w Niemczech nie zawarłem bliższej znajomości z żadnym Niemcem, nie przeczytałem żadnej niemieckiej gazety czy książki i nigdy nie odczuwałem najmniejszej niedogodności z powodu nieznajomości języka niemieckiego.”

Vladimir Nabokov (1899–1977) pisarz rosyjski

Tamte brzegi

O książkach

„I czemuż ci ludzie tak zaciekle utrudniali sobie życie, które przecież skądinąd było takie łatwiutkie i proste: kochać innych i dać się kochać należało tylko wtedy, gdy miałeś szansę po swojej stronie, ale to nie zdarzało się niemal nigdy. Na świecie żyje jakieś siedemdziesiąt dziewięć trylionów ludzi, i jeśli będziesz mieć szczęście, może cię pokochać piętnaście, góra dwadzieścia osób (…).”

Nick Hornby (1957) angielski powieściopisarz i eseista

Był sobie chłopiec

O życiu, O szczęściu, O ludziach, O górach

„Dokonany i ciągle dokonujący się postęp instytucji społecznych i rozwój ludzkiej osobowości można – w pewnym uproszczeniu – sprowadzić do procesu naturalnej selekcji najbardziej odpowiednich sposobów myślenia oraz przymusowej adaptacji do środowiska, zmieniającego się w miarę wzrostu liczbowego społeczeństw i stopniowych zmian w instytucjach. Instytucje społeczne są nie tylko wynikiem procesu selekcji i adaptacji, który kształtuje postawy i skłonności wyznaczają one jednocześnie sposób życia i stosunki między ludźmi i dlatego są same z kolei istotnymi czynnikami selekcji. Przemiany instytucji powodują dalszą selekcję jednostek o najbardziej odpowiednim usposobieniu oraz dalszą adaptację charakteru i obyczajów jednostek do zmieniającego się – dzięki przemianom instytucji – środowiska.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O myślach, O charakterze, O osobowości, O myśleniu

„Można się poświęcić matematyce, a zaniedbać historię, bo wykształcenie matematyczne nic na tym nie cierpi, że nie będzie miało oparcia o wykształcenie historyczne. Ale nie można specjalnie wychowywać się w cnocie męstwa, a zaniedbać roztropność, lub dbać o sprawiedliwość, a zapomnieć o wstrzemięźliwości; i to nie tylko dlatego. że każda z tych cnót jest równie potrzebną w życiu, ale że żadna z nich nie może być doskonałą, żadna nie może normalnie funkcjonować bez pomocy drugich, na których koniecznie musi się opierać; jak męstwo bez roztropności nie jest męstwem, lecz wnet przeradza się w zuchwalstwo i szaleństwo, tak i sprawiedliwość nie jest możliwą bez wstrzemięźliwości i vice versa.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

W szkole wychowania
Źródło: Oświata a wychowanie, ss. 36, 37

O wykształceniz, O sprawiedliwości, O historii, O cierpieniu

„(…) Jeżeli świat nie jest rozsypaną przed nami łamigłówką, tylko zupą, w której pływają bez ładu i składu kawałki, od czasu do czasu zlepiające się przez przypadek w jakąś całość? Jeżeli wszystko, co istnieje, jest fragmentaryczne, nie donoszone, poronne, zdarzenia mają koniec bez początku albo tylko środek, sam przód albo tył, a my wciąż segregujemy, wyławiamy i rekonstruujemy, aż zaczynamy widzieć całe miłości, całe zdrady i klęski, chociaż naprawdę jesteśmy cząstkowi, byle jacy. Nasze twarze, nasze losy urabia statystyka, jesteśmy wypadkową ruchów brownowskich, ludzie to nie dokończone szkice, przypadkowo zarysowane projekty. Perfekcja, pełnia, doskonałość – to rzadki Wyjątek, zdarzający się tylko dlatego, że wszystkiego jest tak niesłychanie, niewyobrażalnie wiele! Olbrzymiość świata, nieprzeliczalna jego mnogość jest automatycznym regulatorem codziennej zwyczajności, dzięki niej uzupełniają się pozornie luki i wyrwy, myśl dla własnego zbawienia odnajduje i scala odległe fragmenty. Religia, filozofia są klejem, wciąż składamy i zbieramy rozpełzające się w statystykę ochłapy, żeby je złożyć w sens, jak w dzwon naszej chwały, żeby odezwały się jednym, jedynym głosem! Tymczasem jest tylko zupa. Matematyczny ład świata to nasza modlitwa do piramidy chaosu. Na wszystkie strony wystają kawałki życia poza znaczenia, które ustaliliśmy jako jedyne, a my nie chcemy, nie chcemy tego widzieć! Tymczasem istnieje tylko statystyka. Człowiek rozumny to człowiek statystyczny. Czy dziecko będzie piękne czy brzydkie? Czy muzyka da mu rozkosz? Czy dostanie raka? O tym wszystkim decyduje gra w kości. Statystyka stoi u naszego poczęcia, ona wylosowuje zlepki genów, z których tworzą się nasze ciała, ona wylosowuje naszą śmierć. O spotkaniu kobiety, którą pokocham, o mojej długowieczności, o wszystkim decyduje normalny rozkład statystyczny, więc może także o tym, czy będę nieśmiertelny? Może ona staje się czyimś udziałem na ślepo, przez przypadek, od czasu do czasu, tak samo jak uroda lub kalectwo? A skoro nie istnieją jednoznaczne przebiegi, skoro rozpacz, piękno, radość i brzydota są dziełem statystyki, statystyką jest podszyte nasze poznanie, istnieje tylko ślepa gra, wiekuiste układanie się przypadkowych wzorów. Nieskończona liczba Rzeczy szydzi z naszego umiłowania Ładu. Szukajcie – a znajdziecie; zawsze w końcu znajdziecie, jeżeli będziecie tylko dość żarliwie szukali, statystyka bowiem niczego nie wyklucza, czyni wszystko możliwym, jedynie mniej lub więcej prawdopodobnymi. Historia zaś jest ziszczaniem się brownowskich ruchów, statystycznym tańcem cząstek, które nie przestają marzyć o innym doczesnym świecie…
– Może i Bóg istnieje tylko czasami? – rzucił niegłośno Inspektor. Pochylił się do przodu i z niewidzialną twarzą słuchał tego, co Gregory z takim trudem wyrzucał z siebie, nie śmiejąc nań spojrzeć.
– Może – obojętnie odparł Gregory. – A przerwy w jego istnieniu są bardzo długie, wie pan?
Wstał, podszedł do ściany i wpatrzył się niewidzącymi oczami w jakąś fotografię.
– Może i my…”

Stanisław Lem książka Śledztwo

zaczął i zawahał się – ... i my jesteśmy tylko czasami, to znaczy: raz mniej, niekiedy prawie znikamy, rozpływamy się, a potem nagłym skurczem, nagłym wysiłkiem, scalając na chwilę rozpadające się rojowisko pamięci... na dzień stajemy się...
finalna rozmowa Inspektora z Gregorym.
Utwory, Śledztwo

O śmierci, O kobietach, O Bogu, O losie

„Nie, nie ma żadnego nowego mężczyzny. Szach był moją wielką miłością. Przeżyć jego śmierć było dla mnie wielką udręką. Nie zdobyłam się na rozstanie z jego rzeczami osobistymi. W mojej szafie wiszą jego ubrania i mundury. We wszystkich mieszkaniach stoją zdjęcia, pamiątki. On żyje dla mnie nadal…”

Farah Pahlawi (1938)

Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, op. cit., s. 116–117.

O śmierci, O kobietach, O udręce

„Przykład Fejgina pokazuje, jak w III RP funkcjonuje „gruba kreska” Tadeusza Mazowieckiego i jakie rodzi skutki. Był on zapewne ostatnim baronem bezpieki. Ale żyją jeszcze funkcjonariusze tego resortu, pełniący w Centrali funkcje kierownicze nieco niższego szczebla, oraz wysocy funkcjonariusze struktur terenowych: Wojewódzkich i Powiatowych Urzędów Bezpieczeństwa. Nie wszyscy do końca pozostali w resorcie, niektórych bowiem partia „oddelegowała” do nauki, jak na przykład ppłk. UB Wiktora Herera, który został mianowanym profesorem PRL, specjalizującym się w ekonomice rolnictwa; w tym charakterze (czy tylko?) był nawet… doradcą Komisji Krajowej Solidarności; oraz ppłk. Ryszarda Nazarewicza, profesora… historii. Inni poszli „w dyplomację”, do aparatu partyjnego i administracyjnego, do handlu zagranicznego.”

Leszek Żebrowski (1955) polski historyk, ekonomista i publicysta

Źródło: Fejgin i inni, czyli fejginiątka są wśród nas, „Nasza Polska”, 28 sierpnia 2002

O historii, O charakterze, O nauce

„Marzę o Europie młodej, zdolnej by być jeszcze matką: matką, która miałaby życie, ponieważ szanuje życie i daje długie życie. Marzę o Europie, która troszczy się o dziecko, pomaga jak brat ubogiemu i tym, którzy przybywają w poszukiwaniu gościnności, bo nic nie mają i proszą o schronienie. Marzę o Europie, która wysłuchuje i docenia osoby chore i starsze, aby nie sprowadzano ich do bezproduktywnych przedmiotów odrzucenia. Marzą o Europie, gdzie bycie imigrantem nie byłoby przestępstwem, ale zaproszeniem do większego zaangażowania na rzecz godności wszystkich istot ludzkich. Marzę o Europie, gdzie ludzie młodzi oddychaliby czystym powietrzem uczciwości, kochali piękno kultury i prostego życia, nie zanieczyszczonego przez niekończące się potrzeby konsumpcjonizmu; gdzie zawarcie małżeństwa i posiadanie dzieci jest wielką odpowiedzialnością i radością, a nie problemem spowodowanym brakiem dostatecznie stabilnej pracy. (…) Marzę o Europie, o której nie można powiedzieć, że jej zaangażowanie na rzecz praw człowieka było jej ostatnią utopią.”

Franciszek (papież) (1936) papież

fragment przemówienia wygłoszonego podczas odbierania nagrody Karola Wielkiego. Źródło: CONFERIMENTO DEL PREMIO CARLO MAGNO. DISCORSO DEL SANTO PADRE FRANCESCO, vatican.va, 6 maja 2016 http://w2.vatican.va/content/francesco/pl/speeches/2016/may/documents/papa-francesco_20160506_premio-carlo-magno.html

O życiu, O małżeństwie, O dzieciach, O ludziach

„Bo jak nie uląkłem się bomb i pocisków, a potem innych rzeczy, tak i teraz dobrowolnie nie pójdę. W ręce Boże złożyłem losy swojego życia i z tym bardzo mi dobrze.”

Michał Kozal (1893–1943) polski biskup, męczennik Kościoła Katolickiego

słowa Michała Kozala do współuwięzionych w Lądzie nad Wartą. Źródło: Bł. ks. bp Michał Kozal: W ręce Boże złożyłem – Zrodlo.krakow.pl http://www.zrodlo.krakow.pl/rocznik-2012/numer-34-2012/bl-ks-bp-michal-kozal/

O Bogu, O losie

„Nie ma takich chmur, które się nie rozchodzą. Dopóki człowiek żyje, oczywiście…”

Elżbieta Jackiewiczowa (1902–1976) polska powieściopisarka, publicystka, pedagog

„Kiedy umarła moja mama, mój ojciec zamknął się zupełnie. Wiem, że nie mogłaby tego znieść. Od chwili jej śmierci każda minuta jego życia była naznaczona jej nieobecnością, każdej czynności brakowało wyrazu, bo ona nie mogła tego oglądać.”

Audrey Niffenegger (1963)

Żona podróżnika w czasie

O śmierci

„Naród, w którym rozłożona została rodzina – zanika. Istnieje bowiem biologiczna zależność i więź między rodziną a narodem (…) Naród stanowi ochronę dla rodziny i odwrotnie. W ciężkich czasach bytu narodowego, gdy nie mieliśmy wolności politycznej naród ze wszystkimi swoimi wartościami chronił się w zaciszu i dyskrecji życia rodzinnego. Pamiętam, jak będąc małym chłopcem uczyłem się w domu historii Polski na 24 obrazkach, które ojciec mój wyciągnął gdzieś z ukrycia. Czytaliśmy tę książkę podczas długich zimowych wieczorów. Jakże wiele z tamtych czasów zapadło mi w duszę do dziś dnia. Naród musi uznać prawa rodziny, a zwłaszcza prawo do jej trwałości. I nic z tego przeciwko temu podejmować nie może, bo szkodziłby sam sobie. Na służbie rodziny musi być cały dorobek narodu – jego język, dzieje, obyczaj i tradycje.”

Stefan Wyszyński (1901–1981) polski duchowny katolicki, prymas

wypowiedziane w 1976.

O rodzinie, O domu, O duszy, O historii

„Negacja państwa w życiu indywidualnym, uznawanie istotne pojęcia rewolucyjnego byłoby wyrzeczeniem się tych wszystkich czynności, gdzie państwo jest potrzebne i wstrzymaniem się od wszelkiej pomocy udzielanej jego funkcjom.”

Edward Abramowski (1868–1918) polski filozof i działacz polityczny

Źródło: Etyka a rewolucja w: Edward Abramowski, Pisma, tom I http://dir.icm.edu.pl/pl/Pisma/Tom_1/307, Warszawa 1924

O pomocy

„Historia naszego życia, a czasem i śmierci, jest zapisana w kościach.”

Simon Beckett książka Zapisane w kościach

Written in Bone
Zapisane w kościach (2007)

O śmierci, O historii, O czasie

„Jesteśmy z ciała ulepieni, ale żyć musimy, jakbyśmy byli z żelaza.”

Irving Stone (1903–1989) pisarz amerykański

Pasje utajone, czyli życie Zygmunta Freuda (1971)

„Polski system teatralny jest dość niezdrowo przechylony w naszą, reżyserów, stronę. To niby normalna sprawa, na całym świecie rozmawia się o teatrze przez pryzmat reżyserów, ale w polskim teatrze jest to zbyt mocne. Dostrzegam brak odpowiedzialności reżyserów za to, co dzieje się w teatrach, w organizacji życia teatralnego, brak świadomości konsekwencji działań i wyborów, wreszcie rodzaj bezkarności, z jaką wchodzimy do teatrów…”

Jan Klata (1973) polski reżyser i dramaturg

Źródło: Tomasz Cyz, Jest z czym powalczyć http://www.dwutygodnik.com/artykul/3797/, Dwutygodnik.com nr 87/2012.

„Bardzo emocjonalnie podchodzę do wszystkich rzeczy. Zarówno do tego z kim, przy czym pracuję, jak i co oglądam. Wszystkim się przejmuję. Nie ma rzeczy łatwiejszych czy trudniejszych, wszystko jest trudne.(…) Ja w jakiś sposób odchorowuję każdą pracę i to niezależnie od tematyki w jaką wchodzę. Ale też za dużo w życiu przeżyłam, żeby „chorować” długo.”

Izabela Kuna (1970) aktorka polska

o pracy na planie. Źródło: Mnie się na szczęście jeszcze chce - wywiad http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=53015

O szczęściu

„Ludzie tacy jak Truffaut, Lelouch i Godard są jak małe dzieci bawiące się w rewolucjonistów. Mnie taka naiwność minęła dawno temu. Żyłem w kraju gdzie te rzeczy zdarzyły się naprawdę.”

Roman Polański (1933) polski reżyser i aktor

opinia o reżyserach Nowej Fali i ich zauroczeniu rewoltą paryską wygłoszona w Cannes w 1968.

O dzieciach, O ludziach, O naiwności

„W medycynie liczy się każde życie – każda najmniejsza szansa uratowania życia.”

Hanna Krall książka Zdążyć przed Panem Bogiem

Zdążyć przed Panem Bogiem

O życiu, O szansie

„Jedzenie i seks to najważniejsze części składowe życia, stanowiące klucz do naszych pragnień.”

Ang Lee (1954) reżyser amerykański pochodzenia tajwańskiego

O jedzeniu, O seksie

„Przyjaźń nie mniej jest tajemnicza niżeli miłość czy też jakiekolwiek inne oblicze zamętu, który nazywamy życiem.”

Jorge Luis Borges (1899–1986) argentyński pisarz, poeta i eseista

Raport Brodiego
Źródło: opowiadanie Niegodny

O miłości, O przyjaźni

„Wolnokonkurencyjny kapitalizm powoduje, iż w skali masowej występuje zjawisko doprowadzenia wyzysku do niebezpiecznego poziomu. Niebezpiecznego zarówno dla burżuazji, jak dla robotników, choć w nierównym stopniu. Wyzysk sięga szczytu, poziom życia robotników – dna. Czym jest to spowodowane? Głupotą czy chciwością burżuazji? Jednym i drugim?”

Andrzej Zybertowicz (1954) socjolog polski

Źródło: O obiektywnej funkcji społecznej ruchu robotniczego i ideologii marksistowskiej w XIX wieku, „Acta Universitatis Nicolai Copernici”, nr 143, Toruń 1983.

O głupocie, O wieku

„Koniec świata jeszcze daleko,
Kiedyś będziemy piękni i bogaci.
W życiu tyle złego, co dobrego,
Tylko, kto dobrem, z własnej woli płaci.”

Janusz Kondratowicz (1940–2014) polski poeta, satyryk

Źródło: piosenka Dzieci Europy z repertuaru zespołu Top One

O dzieciach

„Premier Mikołajczyk poparł myśl walki o Warszawę, licząc na to, że sukces umożliwi korzystniejszy kompromis z Stalinem. Dziś wiemy, że się mylił. Gen. Sosnkowski widział tragiczne aspekty sytuacji może najjaśniej i wahał się między sprzecznymi wariantami – heroicznym i szukaniem możliwości przetrwania przez minimalizację strat. Decyzji jednoznacznej – nie pierwszy raz w życiu – nie podjął. Czynniki krajowe otrzymawszy nie tylko zachętę, ale i uprawnienia, w poczuciu odpowiedzialności za sytuację musiały podjąć decyzję ostateczną. Wybrały, zgodnie z polską tradycją, decyzję ryzykowną, ale i zarazem taką, która wydawała się ostatnią polską szansą.”

Stanisław Salmonowicz (1931) polski historyk

Powstanie warszawskie z perspektywy półwiecza
Źródło: s. 41.

O historii, O myślach, O decyzjach, O stracie

„Historycznie mój kraj nigdy nie przyjaźnił się z Rosją. Byliśmy monetą przetargową dla Imperium Rosyjskiego, krajem buforowym dla Związku Radzieckiego… Tylko głupi uczy się na swoich pomyłkach, jak postanowiłem uczyć się na cudzych – przeczytałem historię… Ale nie tę, którą dawali nam w szkole (…). Teraz i na własnej skórze poczułem, że niebezpiecznie jest być Białorusinem… Ale z radością i poczuciem wykonanego obowiązku idę na to niebezpieczeństwo. (…) próbuję walczyć na niezależność Kraju, kocham Białoruś… Być Białorusinem – to nie tylko mówić po białorusku, to ŻYĆ Białorusią, być gotowym oddać nawet życie za kraj…”

Walancin Ciszko (1989) białoruski działacz religijny, polityczny i społeczny

Гістарычна наш край ніколі не сябраваў з Расіяй. Мы былі разменнай манетай для Расійскай імперыі, буфернай краінай для Савецкага Саюзу… Толькі дурны вучыцца на сваіх памылках, я вырашыў вучыцца на чужых – перачытаў гісторыю… Але не тую, што давалі нам у школе (…). Цяпер і на ўласнай шкуры адчуў, што быць беларусам – небяспечна… Але з радасцю і пачуццём выкананага абавязку іду на гэтую небяспеку. (…) спрабую змагацца за незалежнасць Краіны, люблю Беларусь… Быць беларусам – гэта не проста гаварыць па-беларуску, гэта ЖЫЦЬ Беларуссю, быць гатовым аддаць нават жыццё за краіну… (białorus.) Źródło: Валянцін Цішко: „Люблю Беларусь” http://budzma.by/projects/belarus/valyancin-tsishko-lyublyu-byelarus.html, budzma.by, 9 grudnia 2009.

O życiu, O przyjaźni, O historii, Kochać się

„Dla mojego śp. Brata Lecha i dla mnie Najwspanialsza, Najukochańsza, Najlepsza i Niezastąpiona Mama, najlepszy nauczyciel, najlepszy przyjaciel i niezachwiane wsparcie. Pozostała nim także w ostatnich, najtrudniejszych latach życia, po smoleńskiej tragedii, w bardzo ciężkiej chorobie. Dzielnie znosiła cierpienie, spokojnie i z godnością przyjęła śmierć. Pozostała po Niej niemożliwa do wypełnienia pustka. Syn Jarosław.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

treść nekrologu po śmierci matki zamieszczonego w „Gazecie Polskiej Codziennie”.

O śmierci, O chorobach, O matce, O wsparciu

„Na ten turniej przyszedł pan Głowacki, trener Boruty Zgierz i zapytał po meczu, co robię. – No, tak sobie w piłkę gram. – A prócz tego? – A tak se chodzę. To on do mnie: – A może byś przyszedł do mnie do szkoły, do budowlanki. Umówił mnie z dyrektorem, poręczył za mnie. Tak zacząłem edukację. Najpierw w zawodówce. Zaliczyłem dwa lata w rok. Jako 17-latek zadebiutowałem w III lidze. Jak widać piłce w życiu wiele zawdzięczam.”

Maciej Kozłowski (1957–2010) polski aktor

Źródło: „Viva!” nr 8, 13 kwietnia 2004

„Mieliśmy ściśle ustalony podział ról. Staszek rzucał pomysł ogólny, organizujący fabułę. Potem dorzucał jeszcze śmieszne sytuacje, bez rozpisania ich na głosy. Był naprawdę bardzo dowcipnym człowiekiem. Umiał wyłapywać z życia takie scenki. Moją rolą było ubieranie tego wszystkiego w słowa, precyzyjne ustalanie kolejności oraz zakresu tego, co widz w danym momencie powinien wiedzieć, a co powinno mu się pokazać potem. To trudne zadanie, ale lubiłem takie łamigłówki. No i wreszcie rolą Staszka było przygotowywanie posiłków (był natchnionym kucharzem), a moją – zjadanie ich.”

Jacek Fedorowicz (1937) polski satyryk i aktor

o współpracy ze Stanisławem Bareją. Źródło: Jacek Szczerba, Artysta pierwszego dubla, „Gazeta Wyborcza”, 18 lipca 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/apdu.htm

O współpracy

„Im bardziej pęd ku życiu zostaje zablokowany, tym silniejszy jest pęd ku zniszczeniu.”

Erich Fromm (1900–1980) amerykański filozof, psycholog i psychoanalityk

„Służba samorządowa a więc służba człowiekowi, i służba Ojczyźnie, ma prowadzić do świętości życia! Dzisiejsze życie w Polsce, na Mazowszu, na ziemi płockiej, potrzebuje świętości. Potrzeba dziś jej szczególnie właśnie w życiu publicznym. Potrzeba ludzi samorządu, którzy będą realizować swoją służbę społeczną w świetle Ewangelii, na wzór Jezusa Sługi: cichego i pokornego, ale mocnego miłością.”

Piotr Libera (1951) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: homilia w katedrze płockiej podczas mszy z okazji Święta Samorządu Terytorialnego, 30 maja 2008

O życiu, O ludziach, O ojczyźnie

„To opowieść, bardzo uniwersalna, o prawdziwie nieszczęśliwej miłości. Jestem pewien, że widzowie odnajdą w niej silne odniesienia do swojego życia. Ludzie zawsze są ofiarami okoliczności, ofiarami przeznaczenia. Współcześni ludzie swobodnie mogą odnaleźć na ekranie swoje przeżycia i problemy, na pewno właśnie teraz ktoś gdzieś zmaga się z czymś takim.”

Kevin Reynolds (1952) reżyser amerykański

o Tristanie i Izoldzie. Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=31881

O ludziach

„Puszczenie jest ceną za dojrzewanie i mądrość. Cierpienie umierania jest cierpieniem nowych narodzin. Stara koncepcja, teoria, sposób życia, widzenie świata muszą umrzeć. Wtedy wygrywa życie.”

Willigis Jäger (1925) filozof niemiecki, benedyktyn i mistrz zen

O życiu, O mądrości, O narodzinach, O cierpieniu

„To naród pozbawiony charakterystycznych cech narodu. Bezcielesny duch… Odpowiadając na pytanie: Kim są Polacy? Kim są Francuzi? Kim są Szwajcarzy? – wskazujemy na kraj, jego instytucje, parlamenty. Każdy przechodzeń doskonale wie, o co chodzi. Ma paszport. Kiedy zapytamy Żyda, kim jest – udzieli nam długiej odpowiedzi, wyjaśniającej jego istnienie. Wiadomo, że każdy, kto musi tłumaczyć się ze swego życia, staje się podejrzany.”

Chaim Weizmann (1874–1952) polityk izraelski

przemówienie przed Komisją Specjalną ONZ ds. Palestyny, 8 lipca 1947.

Pytanie

„Prawdziwie wierny przyjaciel jest korzeniem życia.”

Ambroży z Mediolanu (339–397) biskup Mediolanu, Doktor i święty Kościoła katolickiego

„Przyzwoity człowiek sam lepiej żyje. Nie dlatego, że ma o sobie lepsze mniemanie, ale dlatego, że nie cierpi duchowo z powodu zła, które wyrządza.”

Leszek Kołakowski (1927–2009) polski filozof

Inne cytaty

O cierpieniu

„Częściowo była efektem treningów z Pavelem Mikeską. To był fajny trener, ale jako człowiek nie do życia. Nie mogliśmy dłużej funkcjonować. Robił takie numery, że wychodziłem z siebie. Bez przerwy się z nim kłóciłem. (…) Byliśmy we dwóch w Sapporo. Siedzimy w hotelu. On rozmawia z Czechami, ja w czapeczce z boku. Nagle podchodzi i buch mi w daszek. Odarł mi cały nos! Nie zdzierżyłem. Mówię „Kur.. mać, co trenerowi odpier….?!”, a ten w śmiech i wraca do swoich kolegów. W samochodzie przez siedem godzin słuchał czeskiej Wolnej Europy. W Niemczech nie było zasięgu, więc to były ciągłe piski i może ze dwa słowa dało się zrozumieć. A jak coś mu powiedziałeś to wojna. Największe spięcia mieliśmy w Nagano. Tam tak przesadzał, że sam z Łukaszem Kruczkiem trenowałem w siłowni, bo z Mikeską nie mogłem wytrzymać. (…) Czechowi powiedziałem, że chcę pracować z psychologiem, na co odpowiedział, że mi potrzeba psychiatry.”

Adam Małysz (1977) polski skoczek narciarski

Źródło: sport.wp.pl, 21 marca 2011 http://sport.wp.pl/kat,1838,title,Adam-Malysz-jak-wypije-piwko-to-tanczy,wid,13242595,skoki_wiadomosc.html

O wojnie, O śmiechu, O sporcie, Trening

„Mam 50 lat i różne historie życiowe za sobą. Gdyby nie Pan Bóg, pewnie nie byłoby mnie wśród was, bo byłem bliski odebrania sobie życia. Dziś wiem, że Bóg nadaje sens wszystkiemu, co robię. Czasem ktoś pyta mnie: „Co ty, katol jesteś?”. Wtedy mówię, że tak, że nie wstydzę się być katolem, nawet jeśli to nie jest dziś modne. Wielu moich kumpli szanuje moje zdanie i nie kpi z wartości, które wyznaję, ale zawsze znajdą się tacy, którzy cię wyśmieją. Ja się tym nie przejmuję, bo wiem, w Kogo wierzę. Kiedy mam „doła” biorę do ręki różaniec.”

Muniek Staszczyk (1963) polski muzyk rockowy

Źródło: Różaniec lekiem na „doła”, „Egzorcysta”, październik 2013, nr 10 (14), s. 46

O Bogu, O historii, O czasie, Sens

„(…) to nie ja zrezygnowałem z filmu, tylko film ze mnie. Liczę, że to nie jest stan permanentny i kiedyś się odmieni. Miewałem już w swoim życiu okresy ciszy filmowej. Ale w teatrze galop trwa nadal.”

Zbigniew Zamachowski (1961) polski aktor filmowy i teatralny

Źródło: Ryszarda Wojciechowska, Zbigniew Zamachowski: Powoli już się wycofuję, „Polska Dziennik Bałtycki” online, 24 czerwca 2011 http://www.polskatimes.pl/kultura/film/418948,zbigniew-zamachowski-powoli-juz-sie-wycofuje,id,t.html?cookie=1

„Precz z indywidualnym panowaniem! Precz z sekciarstwem! Precz z dwulicowcami! Precz z karierowiczami! Niech żyje zwycięstwo rewolucyjnej linii przewodniczącego Mao! Niech żyje całkowite zwycięstwo Wielkiej Proletariackiej Rewolucji Kulturalnej!”

Ye Qun (1920–1971)

na wiecu w Pekinie, 27 marca 1968. Źródło: Przemówienia członków KC KPCh dotyczące Wielkiej Proletariackiej Rewolucji Kulturalnej, str. 8 http://maopd.files.wordpress.com/2012/03/przemowienia-czlonkow-kc-kpch-dotyczace-wielkiej-proletariackiej-rewolucji-kulturalnej-1968.pdf

O zwycięstwie

„Platforma Obywatelska odwołuje się do kanonów liberalizmu ekonomicznego i jest partią tych, którzy odnieśli sukces po 1989 roku. Natomiast Prawo i Sprawiedliwość eksploatuje niezadowolenie tych, którzy mają świadomość porażki w życiu codziennym po 1989 roku. Jest to więc – w pewnym sensie – podział klasowy, co jednak nie znaczy, że PiS jest partią klasową – uchowaj Boże! Jest jednak partią populistyczną, która eksploatuje w swojej retoryce i strategii politycznej ludową niechęć do wszelkiego rodzaju elit. Szczególnie jest to widoczne u głównego przywódcy PiS-u, premiera Jarosława Kaczyńskiego, który ma osobniczą skłonność do złośliwego bon botu. Kiedy przyjdzie mu do głowy coś zabawnego i dosadnego, nie może się powstrzymać. „TKM” było bardzo dowcipnym pomysłem, tylko że nie należał on do rodzaju żartu, jaki uprawia polityk dbały o skutki wypowiadanych słów.”

Karol Modzelewski (1937–2019) polski historyk i polityk

Źródło: Karol Modzelewski, Dwie Polski, rozm. przepr. Kamil Durczok i Piotr Mucharski, w: Krótki kurs IV RP, rozm. przepr. Kamil Durczok i Piotr Mucharski, Kraków 2007, s. 55–56.

O Bogu, O sprawiedliwości, O sukcesie, Sens