Cytaty o domu
strona 14

„Właśnie widziałem w tv p. Annę Dryjańską. Ty wyjątkowa czelność że pyskuje pod domem Jaro, sama jest zdeformowana a jednak ją mama urodziła”

Rafał A. Ziemkiewicz (1964) polski pisarz

https://mobile.twitter.com/R_A_Ziemkiewicz/status/786986063336267776
http://aszdziennik.pl/118675,dramat-52-latka-chcial-sie-tylko-zachowac-jak-prawicowy-buc-przekonal-tysiace-kobiet-do-feminizmu

„Heretycy popełniają grzech, z powodu którego zasłużyli sobie nie tylko na to, by zostali karą klątwy wyłączeni z Kościoła, lecz także usunięci ze świata karą śmierci. O wiele bowiem cięższą zbrodnią jest psuć wiarę, która daje życie dla duszy, niż fałszować pieniądze, które służą życiu doczesnemu. Skoro więc świeccy władcy z miejsca sprawiedliwie karzą fałszerzy pieniędzy i innych złoczyńców karą śmierci, tym bardziej heretyków można z miejsca, skoro tylko udowodni się im winę herezji, nie tylko ukarać klątwą, ale także sprawiedliwie uśmiercić. Ze strony zaś Kościoła jest miłosierdzie troszczące się o nawrócenie błądzących; stosownie do nauki Apostoła nie potępia się ich od razu, lecz dopiero: „po pierwszym i drugim upomnieniu”; po tym zaś skoro heretyk nadal trwa w uporze, straciwszy nadzieję w jego nawrócenie, mając na uwadze zbawienie innych, Kościół karą klątwy wyklucza go z swojego łona i następnie zostawia go sądownictwu świeckiemu, by przezeń był usunięty ze świata karą śmierci. Mówi przecież Hieronim: „Trzeba odciąć zgangrenowane członki i usunąć z trzody parszywą owcę, aby cały dom nie spłonął, nie popsuła się cała masa, nie zaraziło się całe stado, nie zginęła cała trzoda.””

Tomasz z Akwinu (1225–1274) filozof i teolog katolicki

Suma teologii
Źródło: II, II, q. 11.3.

O życiu, O śmierci, O pieniądzach, O wierze

„Kto mnie odwiedza, wyświadcza mi zaszczyt, kto mnie nie odwiedza, robi mi przyjemność.”

Charles Gounod (1818–1893) francuski kompozytor operowy

słowa te Gounod wypisał na drzwiach swego domu. Źródło: Anegdoty sławnych ludzi i o sławnych ludziach http://webgaleria.free.art.pl/atlantyda/anegdoty5.php

O ludziach, O przyjemności

„Co w pracy trenera sprawia mi największą trudność? Selekcja. Bo to znaczy, że musisz pójść do kogoś, kto całe życie postawił, żeby zagrać na olimpiadzie i powiedzieć mu: „sorry, stary, zostajesz w domu. Wybacz. Jedzie kto inny”. Wiem, że się z tym nie zgadza, że wszystko w nim buntuje się i płacze, jak we mnie płakało. Ale przecież gdybym w niego nie wierzył, nie grałby w reprezentacji. Po prostu w danym momencie muszę kogoś zostawić w domu.”

Bogdan Wenta (1961) polski piłkarz ręczny

O życiu, O płaczu

„Skoro nie ma tolerancji dla osób, które włamują się i obrabowują dom sąsiadów, jak można tolerować dokładnie takie samo postępowanie w wykonaniu rządu, który wyręcza złodziei rabując po prostu za nich i dla nich.”

Ron Paul (1935)

„Teatr to było marzenie Emiliana, ale automatycznie stało się moim, inaczej nie byłoby szansy na jego realizację. Przecież ten projekt wkraczał w nasze małżeństwo i nasze życie. Początkowo było to tak utopijne zamierzenie, że wszyscy stukali się w głowę. Powiedziałam: fantastycznie, ale postawiłam warunek, że nie może się to odbyć kosztem dzieci.”

Justyna Sieńczyłło (1969) aktorka polska

Źródło: O marzenia trzeba walczyć, „Pani Domu” nr 39, 29 stycznia 2010 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/108946.html

O życiu, O małżeństwie, O dzieciach, O marzeniach

„Tak zwana prasa narodowa to nie jest moja chemia, oni nie są z mojego romansu tylko z Latającego cyrku Monty Pythona. Każdy ma prawo narzucać swe dogmaty własnej rodzinie, żonie, dzieciom i we własnym domu, ale niech nie waży się narzucać to innym.”

Andrzej Rodan (1945)

Autobiografia

O dzieciach, O rodzinie

„Dziś młodym nie chce się biegać do szkoły, a w domu każdy chce mieć elektryczność i wygody. Są inne czasy i pewnie inni będą sportowcy.”

Haile Gebrselassie (1973) lekkoatleta etiopski

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 2 lipca 2007

„Teatr zagubił się także dlatego, że przestał być miejscem nieustannego tarcia. Wszyscy kończą pracę, idą do domu i przestaje ich to interesować. Teatr stracił funkcję domu ze wszystkimi tego wadami i zaletami. Obowiązkiem Teatru Narodowego jest inspirowanie współczesnej literatury, młodych reżyserów, szukanie nowego języka teatralnego, nowych form, nowego porozumienia z publicznością przy zachowaniu tradycji.”

Jan Englert (1943) aktor polski

Źródło: „Życie Warszawy”, 2 września 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/bylya.htm

O życiu, O zachowaniu, O literaturze

„Świat jest zły, bo złymi są jego mieszkańcy, jak złym jest dom; nie jego ściany, ale ci, którzy w nim mieszkają.”

Aureliusz Augustyn z Hippony (354–430) wczesnochrześcijański biskup i teolog

Homilie na Ewangelię św. Jana
Źródło: homilia 3

O świecie

„Kto żyje bez Chrystusa, stoi na zewnątrz przed drzwiami ojcowskiego domu, na ulicy bez dachu nad głową.”

Ambroży z Mediolanu (339–397) biskup Mediolanu, Doktor i święty Kościoła katolickiego

Chrystus

„A co z byłym prezydentem Kwaśniewskim? Ma on problem. Wiele problemów. Po pierwsze ma pieniądze. Wybudował sobie na przykład dom na Mazurach, co samo w sobie jest bezczelnością. Przecież powinien mieszkać w M2 jako polityk lewicowy. Do tego doradza Kulczykowi. Kulczyk jest ucieleśnieniem zła, bo ma wielkie pieniądze. Doradzać Kulczykowi jest więc wielkim złem.”

Tomasz Lis (1966) polski dziennikarz telewizyjny

Źródło: Ma pieniądze, czyli świnia, natemat.pl, 16 stycznia 2013 http://tomaszlis.natemat.pl/47183,ma-pieniadze-czyli-swinia

O pieniądzach, O problemach

„Brakuje mi tego. Nie miałem czasu zdobyć porządnego wykształcenia. Będę studentem i będę prowadził studenckie życie.”

Xavier Dolan (1989) kanadyjski aktor, reżyser i scenarzysta

o swoich planach związanych z edukacją (wcześniej uciekł z domu i porzucił szkołę, żeby zostać filmowcem).
Źródło: Krzysztof Kwiatkowski, Dojrzałość hipstera, „Wprost” nr 23, 2–8 czerwca 2014, s. 93.

O życiu, O wykształceniz, O czasie

„Jeśli nie starczy nam sił, aby milczeć, możemy mówić tylko o sobie.”

Anatole France (1844–1924) powieściopisarz i krytyk francuski

Źródło: Joseph Conrad, Ze wspomnień, Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, 1934, s. 127.

O książkach

„Raz też byłam, jako obserwatorka, na zebraniu londyńskiego PPS-u i to akurat bardzo dobrze wspominam, bo wówczas żyła jeszcze Lidia Ciołkoszowa. Oni się wówczas spotykali w Domu Polskiego Lotnika w Kensigton (…) W domu o sympatiach PPS-owskich to było coś, zawsze mi mówiono, że ten prawdziwy PPS jest w Londynie. Miałam możliwość zobaczenia tych ostatnich.(…) A to posiedzenie PPS-u było historyczne, dlatego że dotyczyło decyzji Ikonowicza, który chciał w tamtym czasie związać PPS z SdRP, poprzedniczką SLD. Lidia Ciołkoszowa była bardzo przeciw. Zobaczyłam na własne oczy tę kombinację, na której mi przez całe życie zależało – pryncypialnego antykomunizmu i socjalizmu. Wyszłam zbudowana.”

Lidia Ciołkosz (1902–2002) polska działaczka socjalistyczna, publicystka

Autorka: Agata Bielik-Robson, Żyj i pozwól żyć. Rozmawia Michał Sutowski, Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2012, str. 109–110.

O życiu, O decyzjach, O czasie

„Zakochałam się w Grześku od pierwszego wejrzenia. Wydawało się, że z wzajemnością. Po paru miesiącach byliśmy już małżeństwem. Czar wielkiej miłości niestety szybko prysł, kiedy okazało się, że prawdziwą rodziną mojego męża jest jego religijne zgromadzenie. Wszystkie swoje intelektualne i duchowe potrzeby zawsze spełniał wśród nich. A ja? Zostawałam w domu – kobieta do dziecka i wypełniania obowiązków małżeńskich.”

Renata Dąbkowska (1972) wokalistka polska

o byłym mężu. Źródło: Wywiad, 2004 http://uroda.onet.pl/plotki/wywiady/renata-dabkowska,4,4973368,artykul.html

O kobietach, O małżeństwie, O dzieciach, O rodzinie

„Mam natomiast mały żal do Janka Pospieszalskiego, bo to jest mój przyjaciel, który już raz próbował mnie agitować. Mówił: „Montujemy paczkę przeciw czerwonym, czekamy na ciebie”. I ja go pytałem: „Dobra, rozjebiemy bolszewików. A co potem?” A Jaś mi na to: „Nieważne. Najpierw musimy ich rozjebać”. Pytałem więc, dlaczego mnie agituje przeciw komuś, a nie za czymś porządnym. Zapytałem, czy rzeczywiście popiera ten program. On, który ma zaszyty esperal, który ma wiele problemów z kobietami, jak każdy z nas, z domem, z rodziną. Nawet z Bogiem. Grzeszymy jak skurwysyn. On, który miał swego czasu prywatną firmę konfekcyjną i z tym wszystkim popiera radykalny ruch związkowy o chrześcijańskim rodowodzie? I co gorsza, dość beztrosko wciąga w to innych? Nie chciałbym, aby tak się stało, ale możliwe, że kiedyś trzeba będzie zapytać Jasia, dlaczego wpędził kraj w taki kanał. To nie są żarty. A tu, jak na ironię, cały rock świata wywodzi się z nastrojów lewicowych. Rodzi się w bólach, w krzywdzie.”

Zbigniew Hołdys (1951) polski muzyk, wokalista i kompozytor

Źródło: wywiad dla miesięcznika „Playboy”, nr 2/1998.

O kobietach, O Bogu, O rodzinie, O czasie

„Domem Boga Żywego jest serce wierzącego, w którym mieszka Duch Święty. Eklezja to duchowe, niewidzialne dla oczu, współuczestnictwo tych wszystkich, którzy zostali obdarzeni takim sercem.”

Kanzō Uchimura (1861–1930)

Źródło: Agnieszka Kozyra, Samurajskie chrześcijaństwo, Warszawa 1995, str. 33

O Bogu, Serce

„Później po powrocie do domu, w chwili wdowiego zamyślenia Maxine siada w samotności, gasi światło, wyjmuje kopertę z gotówką i wdycha ostatnie ślady zapachu jego podłej wody kolońskiej, próbując przywołać z powrotem coś równie niewidzialnego, nieważkiego i niemożliwego do opisania jak jego dusza…”

Thomas Pynchon (1937) amerykański pisarz

W sieci
Źródło: s. 493-494

O duszy, O samotności, O świetle

„Deszcz chłostał parasol
Rzeka gotowała drzewa. (…)
Trzy małpy na skale
Budowały dom dla małpiątka,
Jastrząb szarpał mokrą, starą rybę –
A niedźwiedź spał: brunatny pysk
Głęboko w wilgotnej, cementowej grocie.”

Gary Snyder (1930)

Źródło: Po tajfunie, tłum. Andrzej Szuba

O rybach, O gotowaniu

„Ściga Pan swoją wzgardą „żołdactwo” sowieckie,
Chciałby widzieć Pan inne stosunki sąsiedzkie,
Może Pan wobec tego zmieni geografię,
Tej części Europy? Boja – nie potrafię. (…)
W Londynie, oczywiście, myśli się inaczej,
Tam nie wie się, co dla nas wyzwolenie znaczy
Stamtąd manifestuje Pan swoją odwagę.
Jak ten, co krzyknął „veto” i uciekł na Pragę. (…)
Napisał Pan o rządzie dosyć obelżywie.
Mamy to przedrukować? Ja się Panu dziwię,
Czyż możność znieważania naszych mężów stanu
Ma stać się tą wolnością, co dogadza Panu? (…)
Niech Pan wraca do domu, Ojczyzna przebaczy.”

Jan Brzechwa (1898–1966) polski poeta

Źródło: Marianowi Hemarowi – odpowiedź (1946)

O myślach, O wolności, O ojczyźnie, O myśleniu

„Nie wypada u nas mówić, że mamy problem z imigrantami. Uważamy, że to tabu musi zostać przełamane. Wy i tak rozmawiacie o tym w domu i nie widzę powodu, dla którego nie miałbym o tym mówić na głos.”

Václav Klaus (1941) czeski polityk, premier i prezydent Czech

podczas spotkania przedwyborczego, 20 maja 2002.

O problemach

„Wiedzę o świecie można zdobyć tylko w świecie, nie w domu.”

Philip Dormer Stanhope, 4. hrabia Chesterfield (1694–1773)

„(…) moim wentylem bezpieczeństwa jest rodzina. Jak mnie o to pytają, to mówię – jestem normalnym facetem, który po pracy idzie do domu, kładzie syna spać. Najpierw go wykąpie. A jeżeli mam wolne, to idziemy na sanki albo na zakupy z żoną. Najnormalniejsze życie, jakie sobie można wyobrazić. Żadnego wielkiego halo.”

Paweł Małaszyński (1976) polski aktor

Źródło: Paweł Małaszyński: Kiedy słyszę gwiazda, robię się taki mały, wiadomosci24.pl, „Słowo Polskie Gazeta Wrocławska”, 16 lutego 2007 http://www.wiadomosci24.pl/artykul/pawel_malaszynski_kiedy_slysze_gwiazda_robie_sie_taki_maly_19434.html

O życiu, O rodzinie, O facetach, O gwiazdach

„Bangkok to mój dom. Jestem mieszkańcem całego Bangkoku, więc nie mogę pozwolić na zalanie którejkolwiek części miasta bez podjęcia próby ratunku.”

Sukhumbhand Paribatra (1952)

podczas powodzi w 2011. Źródło: Ciągła walka o miasto, polska-azja.pl, 18 października 2011 http://www.polska-azja.pl/2011/10/18/ciagla-walka-o-miasto/

O walce

„Kupiłem dom na wsi, żeby moje dzieci, które mieszkały w XV dzielnicy Paryża, mogły zobaczyć krowy zamiast Arabów.”

Jean-Marie Le Pen (1928) polityk francuski

Źródło: „Forum”, 29 listopada 2010

O dzieciach

„Sekty, obok ludzi bardzo młodych, często interesują się także osobami dobrze sytuowanymi i wykształconymi. Im jest potrzebny ktoś zdrowy, z dobrego domu, a nie alkoholik bez wykształcenia.”

Ryszard Nowak (1953) polski polityk

Źródło: PAP, 11 grudnia 2003

O ludziach, O wykształceniz

„No tak – przerwałem mu. – To przecież oczywiste. Bo gdy w domu schadzek zamiast ladacznicy ukazuje się w drzwiach opryszek ze sztyletem, każdy myśli tylko, jak wykorzystać tę przemiłą niespodziankę.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

komentarz MM do tłumaczenia Neuschalka.
Miecz aniołów

O myślach, O myśleniu

„To miejsce magiczne, miejsce mojego dzieciństwa. Mieszkaliśmy tam w domu mojego wspomnienia dziadka Janka (dom nie był jego własnością, tylko kopalni). Dom miał sześć pokoi i leżał w kolonii Bugaj. Pamiętam adres: Bugaj 219. Miał ogród obrośnięty orzechem laskowym i jarzębinami. Można było siadać i jeść, i kłaść się na gałęziach. I był staw. A dookoła wielkie na 80 km kw. lasy. W tych lasach w czasie wojny byli partyzanci. W Starachowicach mieszkała najpierw rodzina mojej mamy – Szydłowscy. Ojciec trafił tam w poszukiwaniu pracy. Był inżynierem budowlanym, a w Starachowicach była największa w Polsce fabryka broni. I powstawały różne kolonie, zjeżdżali się tam ludzie. Budowniczych brakowało. Tata został tam, kiedy poznał moją mamę.”

Jadwiga Kaczyńska (1927–2013) polska filolog

o Starachowicach.

O wojnie, O ludziach, O rodzinie, O pokoju

„Grupy to są ściany domu, a jedność to dach. Trzeba umocnić ściany domu, aby można było wznieść dach.”

Philibert Tsiranana (1912–1978) polityk francuski

na konferencji szefów państw afrykańskich w maju 1963, wspominając o rozwoju grup politycznych w Afryce nazwanych Casablancą, Monrovią i Brazzaville.
Źródło: Ryszard Kapuściński, Gdyby cała Afryka…, Agora, Warszawa 2011, ISBN 9788326805264, s. 57.

„Wincenty zgrywał w chacie
Takiego Kadłubka
Że nawet śmieci nie musiał
Z domu wyrzucać”

Dariusz Brzóskiewicz (1965)

Haiku
Źródło: Wincenty Kadłubek

„Dzieci są po prostu warte każdego trudu, a więc poświęcenia czasu, pieniędzy, własnej wygody. Uważam, że w dzisiejszych agresywnych, megatrudnych dla rodziny czasach warto dać dzieciom drugi pod względem ważności skarb – po miejscu, jakim jest rodzinny dom.”

Natalia Niemen (1976) wokalistka

Źródło: Izabela Górnicka-Zdziech, Ze śpiewem na ustach, „Magazyn Familia”, 18 kwietnia 2011 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Ze_spiewem_na_ustach,4159,91.html

O dzieciach, O czasie

„Mamo, smutno tu i obco
drzewa inne rosną
i ciszy nikt nie zna tu
Mamo, nie myśl, że się skarżę
żal mi tylko marzeń
dziecięcych dni, moich dni
Widzę znów nasz dom
Ciebie, mamo, w nim”

Violetta Villas (1938–2011) polska piosenkarka

Autorzy: Mirosław Łebkowski, Stanisław Werner, Do ciebie, mamo

O myślach, O myśleniu

„Chciałabym w 2008 roku znaleźć w swoim życiu pewną równowagę pomiędzy życiem zawodowym, a prywatnym. Przez ostatnie cztery i pół roku spędziłam na nieustannych podróżach, więc bardzo tęsknię za swoim domem i spotkaniem z psami. Chciałabym poza tym częściej widywać swoich najbliższych, siostrę, mamę i tatę”

Stacy Ferguson (1975)

„Chciałbym też bardzo precyzyjnie podkreślić, że najlepsze materiały od niego zdobywałem właśnie wówczas, kiedy znajdowałem się pod stałą obserwacją kontrwywiadu FBI. To były materiały o kapitalnej wartości. Dziesiątki tysięcy stron tajnych dokumentów z największymi sekretami amerykańskiego przemysłu zbrojeniowego. Dodam, że nigdy nie złapano mnie na niczym kompromitującym. Niczego także, pomimo potężnej rewizji, nie znaleziono w moim domu.”

Marian Zacharski (1951) polski agent wywiadu

o pozyskaniu Williama Bella na agenta polskiego wywiadu. Źródło: dziennik.pl, 31 października 2008 http://wiadomosci.dziennik.pl/opinie/artykuly/132975,slynny-szpieg-uderza-w-kwasniewskiego.html

„Zbudowałem linię telefoniczną między naszymi domami… Przewodem był drut do zawieszania rur od piecyków, izolatorami były buteleczki umocowane za pomocą kołków na dziesięciopensowych gwoździach, wbitych w drzewa. Funkcjonował świetnie.”

Thomas Alva Edison (1847–1931) amerykański wynalazca

Źródło: Thomas Alva Edison

O pomocy

„Mój dom i rodzina są najważniejsze na świecie, ludzi powinienem interesować wyłącznie jako aktor.”

Andy García (1956) aktor kubański

O ludziach, O rodzinie

„Nie na darmo stół był także pierwszym rekwizytem w polskim teatrze, który u zarania był związany z religią. Stół to miejsce, bez którego nie ma domu. Nie zastąpi go żadna ława.”

Andrzej Mastalerz (1964)

Źródło: Izabela Górnicka-Zdziech, Rodzina od kuchni, „Magazyn Familia”, 14 stycznia 2010 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Rodzina_od_kuchni,2185,91.html

O rodzinie, O religii

„Mój mąż ku swojemu i mojemu zdumieniu, po wyprowadzce z Białego Domu zarobił masę pieniędzy, robiąc to, co lubi najbardziej, czyli przemawiając do ludzi.”

Hillary Rodham Clinton (1947) amerykańska działaczka polityczna, żona Billa Clintona

Źródło: „Forum”, 21 kwietnia 2008

O ludziach

„W domu mam burdel, w burdelu lazaret, pełna dupa, Luciu.”

Maja Lidia Kossakowska (1972) polska pisarka

Asmodeusz w rozmowie z Lucyferem.
Obrońcy Królestwa
Źródło: opowiadanie Zobaczyć czerwień

„w każdy poniedziałek upija się winem marki
riesling i chodząc od domu do domu przeprowadza
klasyczny rachunek metafor”

Krzysztof Szymoniak (1953)

Źródło: Człowiek ze środka nocy

„Miłość nie jest grzecznym gościem, panie Madderdin. Miłość nie zapowiada swej wizyty na dwa tygodnie wcześniej. Miłość jest jak złodziej wślizgujący się do waszego domu i kradnący wszystko, co macie najcenniejszego. Przypomina piorun spadający z pogodnego nieba. W pojedynku z miłością macie tak samo wielkie szanse jak kurczak przy jastrzębiu.
– Zawsze można uciec…
– Czyż nie to właśnie robicie? I co? Lepiej wam z tym?
– Nie – powiedziałem spokojnie. – Gdyż kiedykolwiek widzę coś pięknego, chciałbym to pokazać właśnie jej. Chciałbym dzielić z nią każdą chwilę zachwytu. Tyle że ja rzadko widuję piękne rzeczy, panie Reutenbach. Wokół mnie są strach, nienawiść, krew, smród i ból. Byłaby zachwycona, prawda?”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Łowcy dusz
Źródło: s. 223

O miłości, O bólu, O nienawiści, O prawdzie

„(…) wykształcenie matka odebrała tylko elementarne w klasztorze Sakramentek we Lwowie, jej wyobraźnia poetycka, nie wyzyskana i niekształcona, wypowiadała się w wierze w cuda, duchy, zjawy, w zabiegach pobożnych i modlitwach, w żarliwym życiu religijnym jej samej i obu córek, z którymi była w serdecznym porozumieniu. (…) Na choroby w domu pomagała woda z Lourdes i cudowny obrazek Pana Jezusa (…) Nowenny odmawialiśmy wszyscy klęcząc wieczorami przed ołtarzykiem Serca Jezusowego. Wisiał na ścianie pomiędzy łóżkiem matki i siostry, paliła się na nim wieczna oliwna lampka z czerwonego szkła. (…) Nad drzwiami medalik cudowny św. Benedykta chronił od złodziei pokój, w którym i tak trudno było coś ukraść, bo nędza wyglądała z każdego kąta. Św. Antoni Padewski pomagał szukać rzeczy zgubionych, Matka Boska Nieustającej Pomocy ratowała w cięższych i lżejszych chorobach, Niepokalanie Poczęta w małej figurce porcelanowej miała też swój ołtarzyk w pokoju – świeckich obrazków w ogóle nie było na ścianach. Największy obraz na ścianie to było Niepokalane Poczęcie Papuzińskiego.
W zimie chodziliśmy o w pół do siódmej na roraty przed szkołą, do Trzech Króli śpiewaliśmy w domu kolędy, w poście co niedzieli odmawiałem u św. Mikołaja Gorzkie Żale od 4 do 8 po południu, a w piątki wieczorem obchodziłem na klęczkach 14 stacyj Męki Pańskiej. W maju co wieczór zasypiałem podczas Litanii Loretańskiej w kościele Bernardynów lub u św. Mikołaja. (…)
Najbardziej świeckie były miesiące letnie. Wtedy już tylko jakieś 4-godzinne nabożeństwo dziękczynne i ekspiacyjne, dni krzyżowe, Boże Ciało, św. Trójca, św. Piotr i Paweł, Matka Boska Zielna lub imieniny siostry najstarszej i własne nakazywały nabożeństwa poza niedzielami. (…)
I w lecie jednak dzień, zmrok i część nocy wypełniały myśli i nastroje związane z wiarą religijną. Co dzień rano przed śniadaniem trzeba było głośno mówić na klęczkach przed ołtarzykiem Ojcze Nasz, Zdrowaś Mario, Wierzę w Boga, modlitwę do Anioła Stróża i Modlitwę za umarłych na końcu. To samo wieczorem przed snem.”

Władysław Witwicki (1878–1948) polski psycholog, filozof i tłumacz

Źródło: Ankieta w sprawie utraty wiary religijnej

O Bogu, O wykształceniz, O chorobach, O pokoju

„Patrzyłem na zburzone miasta i – proszę mi wierzyć – w jakiś sposób czułem się odpowiedzialny za tę wojnę, której sensu i celu nie byłem w stanie pojąć: żołnierzowi każe się walczyć i ginąć, reszta nie należy do niego. Wszystko, co może osiągnąć żołnierz na wojnie, w najlepszym przypadku, to udział w jakimś mglistym zwycięstwie, które – zaręczam panu – po tym wszystkim co musi przeżyć i przecierpieć – nie ma dla niego żadnego sensu. Można odnieść jakieś zwycięstwo w życiu, lecz nigdy na wojnie, na wojnie przegrywa się wszystko, czym żyło się dotychczas; można najwyżej ocalić ciało, gdyż na wojnie – przegrywają wszyscy. Sama wojna jest poza życiem, tam najświętsze słowa brzmią pusto. (…) … widok tych martwych drzew targnął mną silniej niż widok zabitych ludzi… Tam, między tymi drzewami, po raz pierwszy pocałowała mnie kobieta. Czy wie pan, co czuje człowiek, kiedy zrozumie, że już nigdy nie ujrzy drzewa, pod którym został pierwszy raz pocałowany? (…) Do mojego domu, do mojego życia wtargnęli ludzie, którzy pozostawili gdzieś swoje sady, swoje domy, swoje miłości i – zburzyli mój dom. Ja wtargnąłem do domów innych ludzi i burzyłem je… (…) Jakże to jest – myślałem – że miliony ludzi, którzy kochają swoje domy, swoje dzieci i żony, którzy pragną pracować, a nienawidzą wojny – na rozkaz setki generałów porzucają wszystko i mordują się, niszczą i grabią swoje domy? Na wojnie o wszystkim decyduje pierwszy strzał: potem zostaje tylko strach i chęć ocalenia siebie. Nie byłem dłużej w swoim domu niż kwadrans – trzeba było iść dalej, znowu zabijać i burzyć – lecz przysiągłem sobie wówczas, że ostatni strzał tej wojny będzie ostatnim dniem mego życia wśród tych wszystkich prawd i haseł… Nie ma takich prawd, panie doktorze, za które musieliby ginąć ludzie wolni, to nie są ludzkie prawdy. (…) Człowiek musi czymś żyć, a dzisiejszy świat zabiera mu wszystko…”

Marek Hłasko (1934–1969) polski pisarz

Umarli są wśród nas

O kobietach, O wojnie, O dzieciach, O ludziach

„Najlepsze jedzenie powstaje w domu, z miłości.”

Keith Botsford (1928–2018)

Źródło: Marek Bieńczyk, Jedno udane życie, tygodnik.onet.pl, 27 maja 2008 http://tygodnik.onet.pl/37,0,10383,3,artykul.html

O życiu, O jedzeniu

„(…) jestem zwolennikiem kontynuacji, a nie demolowania (…).”

Jan Englert (1943) aktor polski

Źródło: Jan Bończa-Szabłowski, W Teatrze Narodowym Wyspiański wciąż ma swój dom, „Rzeczpospolita”, 3 listopada 2007 http://www.rp.pl/artykul/66461.html?print=tak&p=0

„Żyjemy w domu, w którym patriotyzm jest mylony z nacjonalizmem. Patriotyzm to uczucia i czyny dla ojczyzny. Nacjonalizm to budowanie na lęku mechanizmów obronnych służących zaprzeczaniu narodowym wstydom. Na przykład: będę dumny z Kościuszki i Skłodowskiej-Curie, ale o Jedwabne oskarżę Niemców i Żydów.(…) [W] nacjonalizmie jest dramatyczny ładunek agresji udającej dumę. W skrajnej formie nacjonalizm to niedojrzały patriotyzm, którego symbolem jest kibol z pałką bejsbolową z wymalowanym znakiem Powstania Warszawskiego. Dla mnie nacjonalizm to sprofanowane, zhańbione sacrum.”

Bogdan de Barbaro (1949)

Źródło: Karmieni nienawiścią. Dziś agresja wobec innych jest zachowaniem pożądanym, a jeśli potępianym to przez te niecne elity – mówi prof. Bogdan de Barbaro, psychiatra, współautor wydanej właśnie książki „Polska na kozetce”. Rozmawia Aleksandra Pawlicka, „Newsweek”, 5–11 grudnia 2016, s. 39.

O książkach, O zachowaniu, O emocjach, O ojczyźnie

„Pracuję nocą. Śpię po cztery godziny, czasem w ogóle. To wynika z pedanterii i ciągłego dążenia do doskonałości w pracy. Wyciskam z siebie wszystko. Zdecydowanie w domu bywam gościem. To już się nie zmieni. Muzyka to moja miłość.”

Adam Sztaba (1975) polski kompozytor, pianista, aranżer, dyrygent

Źródło: Dorota Wellman, Dorota Szelągowska i Adam Sztaba, onet.pl, 22 września 2005 http://uroda.onet.pl/plotki/wywiady/dorota-szelagowska-i-adam-sztaba,4,4973496,artykul.html

O miłości, O muzyce, O czasie

„Bezsenne noce, nie mogę zasnąć.
Idąc myślę o tym, że pechowe jest to miasto.
Nie chcę mówić, że przeklęte.
Znicze i tablice pamiątkowe za każdym zakrętem.
Każdy metr emanuje przekrętem.
Krew każdego domu jest tu fundamentem.”

Sokół (raper) (1977) polski raper

WWO
Źródło: Bezsenne noce

O myślach, O myśleniu

„Jestem cudowną gospodynią domową, bo gdy opuszczam mężczyznę, zatrzymuję jego dom.”

Zsa Zsa Gabor (1917–2016) aktorka amerykańska pochodzenia węgierskiego

I am a marvelous housekeeper. Every time I leave a man, I keep his house. (ang.)
Źródło: Charles R. Ashman, Kissinger: The Adventures of Super-Kraut

„Dziennikarka: Wygrałaś fiata pandę. Masz prawo jazdy?
Natalia Sikora: Niestety, nie mam, mój pianista też. Nie wiem, jak wrócimy do domu. Chyba mama nas odwiezie.”

Natalia Sikora (1986) polska aktorka i piosenkarka

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 23 marca 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/cosz.htm

„Istnieją dwa poziomy duchowości, z których jeden związany jest z przekonaniami religijnymi. Na tym świecie żyje pięć miliardów ludzi o bardzo różnych umysłowościach, w pewnym sensie potrzebujemy więc pięciu miliardów różnych religii. Wierzę, że każdy powinien wstąpić na taką ścieżkę duchową, która najlepiej pasuje do jego stanu umysłu, naturalnych skłonności, temperamentu, przekonań, wartości wyniesionych z domu rodzinnego i korzeni kulturowych.”

Dalajlama XIV (1935) Dalajlama, duchowy i polityczny przywódca Tybetu

Sztuka szczęścia. Poradnik życia (1998)
Źródło: s. 230.

O ludziach, O religii, Sens

„Jeden dzień w przybytkach Twoich lepszy jest niż innych tysiące. Błogosławiony, który mieszka w domu Twoim, Panie, nieustannie Cię wychwala.”

August Czartoryski (1858–1893) polski duchowny katolicki, salezjanin, błogosławiony katolicki

tekst na obrazku prymicyjnym Augusta Czartoryskiego z psalmu Źródło: Książę w habicie http://gosc.pl/doc/2677742.Ksiaze-w-habicie/3, gosc.pl

„Tak właśnie wyglądają scysje rodzinne w domach, które legitymują się pewnym poziomem kulturalnym. Najobrzydliwsze rzeczy mówi się bez podnoszenia głosu. Bo po co podnosić głos? Cicho czy głośno wypowiedziane słowa – sens mają jeden i ten sam.”

Krystyna Siesicka książka Jezioro osobliwości

Jezioro osobliwości

Sens

„Nie skacz w biegu, imię Dawida.
Tyś jest imię skazujące na klęskę,
niedawane nikomu, bez domu,
do noszenia w tym kraju zbyt ciężkie.

Syn niech imię słowiańskie ma,
bo tu liczą włosy na głowie,
bo tu dzielą dobro od zła
wedle imion i kroju powiek.

(…)
Nie skacz. Noc się rozlega jak śmiech
i przedrzeźnia kół stukanie na torach.”

Wisława Szymborska (1923–2012) polska poetka, noblistka

Tom Wołanie do Yeti (1957)
Źródło: Jeszcze

O śmiechu, O nocy

„Konkretne miejsce jest bardzo ważne, ale dla mnie ważniejszy jest duchowy dom, tam, gdzie osiągasz spokój, bezpieczeństwo. Tam gdzie czujesz Boga. A to można osiągnąć nie tylko tam gdzie się mieszka.”

Nneka (1981)

Źródło: Zdzisław Furgał, Nneka: „Czujecie muzykę!”, nuta.pl http://www.nuta.pl/wywiady/d/2/176/?pnum=2

O Bogu

„Bądź mi zdrów, Krakowie,
Żegnaj, ziemio ma!
Już zaprzężona fura czeka przed mym domem.
Zdziczały wróg
Wypędza mnie jak psa,
Na losy niewiadome.”

Mordechaj Gebirtig (1877–1942) ludowy poeta i pieśniarz żydowski

tłum. Natan Gross.

O losie, O czekaniu

„Mam nadzieję, że nie boisz się deszczu.
Wyjdź z domu, spokój znajdź w powietrzu,
W deszczu miasta oddech, na twarzy krople,
W „noce pełne inspiracji” zmieniam swe „bezsenne noce.””

Eldo (1979) polski raper

27
Źródło: Spacer

„Dwa i pół roku temu – albo dwa lata temu, nasz naród został zaatakowany przez wroga.”

George W. Bush (1946) 43. prezydent USA

Two-and-a-half years ago – or two years ago, this nation came under enemy attack. (ang.) problemy z liczeniem czasu objawiły się raptem dzień po obchodach drugiej rocznicy wydarzeń 11 września. Nauka, wiedza ogólna i kosmos Źródło: Biały Dom, 12 września 2003 http://georgewbush-whitehouse.archives.gov/news/releases/2003/09/20030912-3.html

O czasie

„Jesteście jedyni dla mnie i żaden sukces nie przewróci mi w głowie. Nie zmienię się dla nikogo. Obojętnie co się ze mną stanie, to moim domem zawsze będzie Warszawa. A ja pomogę Wam zdobyć świat przy moim boku (…). Pragnę polską piosenkę wprowadzić w świat i to jest moim celem… (…) Potem przyjadę do domu, do Was. Zrobimy ogromne party. Razem z Wami chcę przygotować mój wielki koncert w Sali Kongresowej. Potem znowu wyjadę do Las Vegas na otwarcie swojego programu.”

Violetta Villas (1938–2011) polska piosenkarka

Źródło: fragment listu artystki z USA do Orkiestry Polskiego Radia.

O świecie, O sukcesie

„Pieniądze ułatwiają życie, pod warunkiem że ktoś te klocki w głowie ma dobrze poukładane. Głupkowi i milion dolarów nie pomoże. Umiejętność korzystania z pieniędzy jest wielką sztuką. Inwestuję nie tylko w siebie i rodzinę, ale i w przyszłość.”

Joanna Kurowska (1964) aktorka polska

Źródło: Teresa Gałczyńska, Miłość daje mi siłę, „Pani Domu” nr 17, 22 sierpnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/122385.html

O miłości, O życiu, O pieniądzach, O rodzinie

„Niby mam dom, ale co to za dom,
Niby mam ojca, ale co to za ojciec,
Niby mam brata… nie, brata nie mam…
Niby mam kaca, uo, kaca to mam!”

Krzysztof Piasecki (1949) polski satyryk, artysta kabaretowy, dziennikarz i prezenter telewizyjny

Źródło: Narzekanie

„Przez letnie miesiące pół dnia uczyłem się, a od południa do wieczora pracowałem przy żniwach. Resztę egzaminów zdałem po wakacjach. Trzeci rok studiów rozpocząłem bez forsy. Ubranie spadało ze mnie. Brat kupił mi nowe, za co byłem mu wdzięczny. I tak jakoś przetrzymałem ostatni rok. Dawałem korepetycje uczniom z gimnazjum i trochę zarabiałem na swoje potrzeby. Ratowało mnie to głównie, że w styczniu 1923r moja młodsza siostra Pola wyszła za mąż za dalekiego krewnego Franka Soszyńskiego stolarza z Warszawy. Był on dość zamożny. Zdążył już dorobić się części domu w Bydgoszczy i 2/3 domu w Warszawie przy ulicy Dzielnej N-56. Poza tym prowadził warsztat stolarski przy ulicy Leszno 48. Wesele odbyło się w Siedlcach w mieszkaniu Stacha przy ulicy Ogrodowej 4 Małżonkowie Soszyńscy t. j. Szwagrostwo zamieszkali w lokalu przy warsztacie. Było to dość nędzne mieszkanie zawsze zakurzone i niemożliwe do utrzymania w czystości. Ale w tym czasie trudno było zdobyć się na coś lepszego, gdyż odstępne bardzo drogo kosztowało.
I tak siostra męczyła się w tym mieszkaniu do śmierci szwagra w 1934 r. Był to zacny i dobry człowiek. Dowód – na jego pogrzebie żydzi lokatorzy z ul. Dzielnej z jego domu kupili wieńce i urządzili orszak żałobny, co było opisane w Expresie Porannym pod tytułem „Niesamowity pogrzeb”. Później żydówki przychodziły na jego grób opłakiwać swego dobrego gospodarza, który pomimo zaległości w komornem ponad 10.000zł. nikogo przez cały czas nie wyeksmitował z mieszkania.
Po jego śmierci Siostra Pola wraz z dwojgiem dzieci Jankiem lat 10 i Krystyną lat 6 zamieszkała w 2 pokojowym mieszkaniu w swoim domu przy ulicy Dzielnej 56.”

Jan Soszyński (1924–1944)

Ze wspomnień wuja
Źródło: fragment pamiętnika Wincentego Kobylińskiego, wuja Jana Soszyńskiego.

O śmierci, O dzieciach, O siostrze, O czasie

„Jak umarł Stalin, zorganizowano apel (…) Młodzież naprawdę płakała, a ja wziąłem 10 dziewczyn i chłopaków, bo tak, jak pisze Jacek Kuroń, gdzie byłem to zakładałem konspirację i stanęliśmy na schodach. Zaśpiewaliśmy „Boże, coś Polskę”. Na drugi dzień wszystkich wyrzucili, a mnie nie mogli, bo wychowanka domu dziecka nie wyrzuca się.”

Przemysław Górny (1932) polski działacz opozycji antykomunistycznej

Źródło: Przemysław Górny o komunistycznych pomnikach, podobieństwach pomiędzy PRL a III RP i Prezydencie Lechu Kaczyńskim, blogpress. pl, 14 sierpnia 2012 http://www.blogpress.pl/node/13936

O Bogu, O dzieciach, O młodzieży, O płaczu

„Dom – najważniejsze miejsce w życiu człowieka. Coś, czego nic nie zastąpi po ciężkim meczu, długim wyjeździe. Dom to swoista oaza, do której wracasz, by odpocząć i nabrać sił do kolejnego starcia z życiem. A należy pamiętać, że im bardziej wypoczniesz, tym będziesz miał więcej sił w przyszłości.”

Bogdan Wenta (1961) polski piłkarz ręczny

Źródło: onet.pl http://sport.onet.pl/0,1274768,2115362,,wiadomosc.html

O sporcie, O przyszłości

„(…) niedawno wydałem książkę i tam opisałem pewne spotkanie po latach z dziewczyną z mojej młodości. Ostatni raz widziałem się z nią w 1939 roku. A to było tak. Mieszkaliśmy w domach obok siebie. Pamiętam, że pożyczyłem jej książkę Chata wuja Toma, której już potem nie odzyskałem. Pewnego dnia, trzy lata temu zadzwonił do mnie telefon. I damski głos mówi do mnie – „Przepraszam, czy ja się dodzwoniłam do pana Pyrkosza?” Ja na to: – „Tak słucham panią?” I wtedy mnie olśniło: – „Kurcze pieczone, to ty mi nie oddałaś książki Chata wuja Toma!”. Rozpoznałem ją po głosie – przedziwna i śmieszna sprawa. Nadal utrzymujemy kontakt, choć ona mieszka w Australii. Co prawda książki do tej pory mi nie oddała, ale jeszcze się o to postaram!”

Witold Pyrkosz (1926–2017) polski aktor teatralny i filmowy

Źródło: Szachista z dolnej półki, 16 listopada 2010 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/6534/Szachista-z-dolnej-polki-rozmowa-z-Witoldem-Pyrkoszem.html

O prawdzie, O książkach, O piekle

„Od jakiegoś czasu nie mam w domu telewizora. Po dłuższym czasie, gdy trafiłem do miejsca, gdzie był włączony i przysłuchałem się, co różni ludzie mówią, uświadomiłem sobie, że to straszny bełkot. Szkoda czasu, lepiej poczytać książkę, pokochać się i robić tysiące innych rzeczy.”

Krzysztof Stelmaszyk (1959)

Źródło: Jan Dziekan, Dwa wcielenia kobieciarza – rozmowa z Krzysztofem Stelmaszykiem, 2 kwietnia http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/6895/Dwa-wcielenia-kobieciarza-rozmowa-z-Krzysztofem-Stelmaszykiem.html

O ludziach, O czasie

„Ludzie idą bez ustanku, wciąż.
I mijają się wzajem cicho, obojętnie, jakby się nie widzieli i nie znali się. Serdeczność i uczucie i litość i żal i cały słownik anielskiej rozmowy jest im ze słuchu znany dobrze, lecz go nie rozumieją. Inne bowiem mają u nich znaczenie wyrazy, którymi kiedyś przemawiały matki, żony, kochanki, bracia, przyjaciele.
– Miłość – tę nazywają obowiązkiem i najczęściej miewają go na ustach swoich.
Żenią się często między sobą, albowiem, jak mówią, łatwiej jest we dwoje szukać pożywienia i nie tak się cnie, jak samemu człowiekowi, chodzić po tej ziemi, po szarym piasku. Jedno pomocnem jest drugiemu, jedno za drugim nosi tobołki podróżne, złorzecząc losom, które ich związały przysięgą na całe życie, aże do śmierci.”

Władysław Orkan (1875–1930) polski pisarz tworzący w okresie Młodej Polski

Źródło: Przekleństwo, w: Płanety, wyd. Biblioteka Domu Polskiego, Warszawa 1927, s. 113–114.

O miłości, O życiu, O śmierci, O losie

„Wymagane we wszystkich religiach ceremonialne rekwizyty kultu takie, jak: świątynie, kościoły, stroje i szaty liturgiczne, ofiary, sakramenty itp. nie służą żadnemu bezpośredniemu celowi materialnemu. Można uznać całą tę materialną oprawę bez jej deprecjonowania, jako dobra służące marnotrawstwu na pokaz. To samo można powiedzieć o „konsumpcji” usług religijnych takich, jak kształcenie kapłanów, posługi duchowne, pielgrzymki, posty, święta, obrządki w domu wiernego itp. Praktyki religijne, których wykonywanie prowadzi do powyższego typu konsumpcji, jednocześnie szerzą i umacniają sposób myślenia stanowiący podstawę religii antropomorficznych, czyli tym samym propagują sposób myślenia odpowiadający zróżnicowaniu społecznemu.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O religii, O myślach, O myśleniu

„Raz, pamiętam, zgoliłem [wąsy] do roli kapitana Zdzisława Pacaka i kiedy wróciłem do domu, moja trzyletnia córka obraziła się i nie chciała mnie w ogóle znać.(…) wąsy w sumie są teraz trochę obciachowe, ale mam zakaz od żony i córki. Muszę go uszanować. Tak więc chodzę w nich, i trudno.”

Jacek Strama (1947) aktor polski

Źródło: Katarzyna Kachel, Strama: mam już z górki. Oby tylko nie okazało się, że to krótki kawałek, „Polska Gazeta Krakowska” nr 214 (dodatek), 4 listopada 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/126600.html

O córce, Córki

„Pamiętam, że ukrywaliśmy się kiedyś na poddaszu jakiegoś domu z matką i bratem. Mama powiedziała któregoś dnia: „Dzieci, być może będziemy musieli wyjść na dach i skoczyć. Staniemy się wtedy aniołami. Czy rozumiecie naszą sytuację?””

Uri Orlev (1931) Izraelski prozaik, urodzony w Warszawie; literatura dzieci\xeaca i m\xb3odzie\xbfowa; t\xb3umacz.

Razem z bratem odpowiedzieliśmy, że rozumiemy. Źródło: Agnieszka Zagner, Nie mogę znaleźć w sobie nienawiści (wywiad z Urim Orlevem), polityka.pl [dostęp 5 lipca 2011 http://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/spoleczenstwo/1517204,1,izraelski-pisarz-uri-orlev-dla-politykapl.read.

O dzieciach, O aniołach, O matce

„Budowa drewnianego miasta, miasta skrzyń, trwa całymi dniami, od świtu do zmierzchu. Pracują wszyscy, moczeni deszczem, paleni słońcem, nawet milionerzy, jeśli sprawni fizycznie, przykładają się do roboty. (…) Pakowanie odbywa się pod osłoną nocy. Tak jest lepiej, bo wtedy nikt nie wtyka nosa w cudze rzeczy, nikt nie będzie liczyć, ile wywożę i czego (…).
Stopniowo, z nocy na noc, miasto kamienne traciło swoją wartość na rzecz miasta drewnianego. Stopniowo też zmieniało się myślenie ludzi. Ludzie przestali myśleć w kategoriach domu i mieszkania i rozprawiali tylko o skrzyniach. (…) Była to już jedyna rzecz, która ich interesowała i o którą się troszczyli. Ta Luanda, którą pozostawiali, była dla nich sztywną i obcą makietą, sceną zabudowaną, ale pustą, jak po skończonym widowisku.”

Ryszard Kapuściński książka Jeszcze dzień życia

o opuszczeniu stolicy Angoli przez Portugalczyków w 1975.
Jeszcze dzień życia

O ludziach, O myślach, O nocy, O myśleniu

„Świat jest kulą: im dalej płyniecie, tym bliżej jesteście domu.”

Terry Pratchett książka Nacja

Nacja (2008)

O świecie

„Nie chcę Panu przeszkadzać, ale czy jest Pan w domu? J. Wilkes Booth.”

John Wilkes Booth (1838–1865) amerykański aktor, zabójca Abrahama Lincolna

kartka zostawiona w domu George’a Atzerodta, niedoszłego zabójcy wiceprezydenta Andrew Johnsona.
Źródło: Longin Pastusiak, Zamachy na prezydentów USA, Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna Adam, Warszawa 2010, ISBN 9788372329516, s. 151.

„Jakajakayah powstała z tęsknoty za życiem klubowym. Macierzyństwo mnie przecież uziemiło. Artystycznie jestem z niej bardzo dumna. Uważam, że są tam bardzo głębokie teksty, jak: „Pocałunkiem, nim wyjdziesz z domu, pożegnaj mnie, jakbyś szedł nie na chwilę, ale na cały wiek”. Są tam naprawdę perły. Wiem, że z moich ust to brzmi śmiesznie, ale mówię to, bo mam poczucie, że jest to płyta trochę niedoceniona.”

Kayah (1967) polska piosenkarka

Źródło: „Wysokie Obcasy”, 12 września 2009

O pocałunku, O wieku, O macierzyństwie, O pożegnaniu

„Podwórze było małym bardzo małym kwadratem w środku ziemia uczepiona
wątłego korzenia dom podparty wypchany szkielet odzierał tapetę jak
łuskę cebuli do głębi aż do pierwszego roku

Obok ogromny pokój lalek była wojna mówiła moja… to była ściana
po prostu odcięta jak chętnie wstawiłabym tam meble i bawiłabym się w kuchniach
w różowozielonych i niebieskich ustawionych jedna na drugą

Ale wszystkie dzieci były jeszcze małe i miały cieniutkie włosy w ich snach
przechodziły wychudzone konie i ojciec przechodził w buciorach przez łóżko”

Bärbel Klässner (1960)

Źródło: Podwórze

O wojnie, O dzieciach, O pokoju, O snach

„Książka to cudo promieniste, to złota iskierka, to okruch serca, to promień wieczystego słońca, co świeci na drodze we wieczność. Ona jest z nami, kiedy jest smutno, i śmieje się razem z nami. Bez niej wyglądałoby nasze życie jak lodowa pustynia, twarda, straszna i śmiertelna, życie bez marzeń, bez poezji, bez złudzeń, bez tęczy, bez tego, co rzuca blask na jego okrutność. Można w książce cudownej poważnem spojrzeniem dostrzec wszystko, co piękne: duszę tęczową, serce pełne słodyczy, uśmiech piękności niezrównany, wzruszenie aż do łez, współczucie nieskończone, jasność spojrzenia, mądrość serdeczną, cierpienie głębokie, ból niewypowiedziany, smutek prawdziwy. Gdzie nie ma książki, tam w życiu człowieka czyni się zła pustka, której niczem wypełnić nie można, tam bez jej promienia włóczą się mgły i senne opary, rodzi się oschłość i najstraszniejsza choroba duszy: nuda. Człowiek więdnie bez dobrej książki i bez słonecznej jej iluzji, bez przeczystej jej poezji i bez śpiewu jej serca, jak więdnie kwiat bez słońca. Książka naucza serce dobroci i miłości, naucza świętości cierpienia i pogody bólu. Książka to mędrzec łagodny i pełen słodyczy, który puste życie napełnia światłem, a puste serca wzruszeniem; miłości dodaje skrzydeł, a trudowi ujmuje ciężaru; w martwotę domu wprowadza życie, a życiu nadaje sens.”

Kornel Makuszyński (1884–1953) polski prozaik, poeta, felietonista, krytyk teatralny i publicysta

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

O życiu, O mądrości, O bólu, O książkach

„Czułem się przytłoczony tym wszystkim, co na nas spadło. W moim domu był pokój przeznaczony na pralnię, więc siedziałem tam z popielniczką, do której miałem zaufanie, bo miałem wrażenie, że to jedyne miejsce, gdzie świat nie może mnie dopaść.”

Eddie Vedder (1964) amerykański muzyk rockowy, wokalista

wypowiedź na temat zainteresowania jego osobą po wzroście popularności Pearl Jam.

O świecie, O pokoju, O zaufaniu, O wrażeniach

„Hej dziesięciu! czas do dzieła,
Ciemna zgliszcz drużyno!
Jeszcze Polska nie zginęła,
Gdy za Polskę giną!”

Felicjan Faleński (1825–1910) poeta polski, krytyk literacki

Źródło: Hymn węglarzy, z cyklu Melodie z domu niewoli

O czasie

„Dlaczego nie opuszcza mnie ten ciężki smutek? Dlatego, że daleko od domu, dlatego, że obracamy wszystko w ruinę, idziemy jak wicher, jak lawa, znienawidzeni przez wszystkich, życie się rozpada, jestem na wielkiej, nie kończącej się stypie.”

Izaak Babel (1894–1940) rosyjski pisarz

Źródło: Dziennik 1920, Warszawa 2000, s. 96.

O życiu, O smutku

„Ponieważ w moim zawodzie trzeba się liczyć z ogromną konkurencją, więc niekiedy ćwiczyłem całymi dniami, żeby się utrzymać w formie. Ale stopniowo byłem coraz bardziej nieszczęśliwy, gdyż widziałem, że nie mam na nic innego czasu poza ćwiczeniem, podróżami, występami i wysyłaniem pieniędzy do domu.”

Trummy Young (1912–1984)

Muzyka zawładnęła moim życiem

O czasie

„Dom wypełnia nie żona, a kobieta.”

Gabriela Zapolska (1857–1921) polska pisarka

O kobietach

„Kobieta, która rozpala się w kwadrans, tak samo szybko staje się zimna.”

Rina Frank (1951)

Źródło: Każdy dom potrzebuje balkonu

O kobietach

„Kolejny dziwny wieczór. Wpadają do mnie ludzie, gadają, a ja nimi nasiąkam: przyszli rabini, rewolucjoniści z giwerami, agenci FBI, kurwy, poetki, młodzi wierszokleci z Uniwersytetu Stanowego, profesor z Loyoli jadący do Michigan, prof. z Uniwersytetu Kal w Berkeley, kolejny, który mieszka w Riverside, 3 czy 4 młodzików na gigancie, typowych obiboków z głowami pełnymi cytatów z Bukowskiego… i przez jakiś czas myślałem, że ta banda wejdzie mi z nogami do serca i zbezcześci mój cenny spokój, ale mam wielkie wielkie szczęście, bo każdy coś mi przyniósł i zostawił w prezencie i już nie muszę czuć się jak Jeffers w swojej kamiennej wieży, i mam też szczęście jeszcze dlatego, że sława, którą się cieszę, jest w dużej części cicha i dyskretna i raczej nie mam szans zostać drugim Henrym Millerem, z wielbicielami biwakującymi przed moim domem, bogowie okazali się dla mnie łaskawi, pozwalają mi nadal istnieć i cieszyć się dobrym zdrowiem, a nawet robić zapiski, obserwować, czuć dobro dobrych ludzi i czuć tę cudowność pełznącą po ręce jak zwariowana mysz. I choć jutro jest niewiadomą, to takie życie, podarowane mi w wieku 48 lat, to sama słodycz.”

Charles Bukowski (1920–1994) amerykański poeta i powieściopisarz

Historie o zwykłym szaleństwie

O życiu, O Bogu, O szczęściu, O ludziach

„Nie myśl, że to żarty czy metafora, gdy ludzi oddanych wyższym sprawom (a należy do nich przytłaczająca większość, prawie cały świat) uważam za skończonych idiotów, prosto z domu wariatów.”

Max Stirner książka Jedyny i jego własność

Denke nicht, daß Ich scherze oder bildlich rede, wenn Ich die am Höheren hangenden Menschen, und weil die ungeheure Mehrzahl hierher gehört, fast die ganze Menschenwelt für veritable Narren, Narren im Tollhause ansehe. (niem.) Jedyny i jego własność Źródło: s. 57 http://books.google.pl/books?id=7fsNAQAAIAAJ.

O ludziach, O świecie, O wariatach, O myślach

„Wolałabym, aby symbolem rozwoju Warszawy zamiast stadionu Legii stała się większa liczba żłobków i przedszkoli, tak aby rodzicie nie musieli podejmować trudnej decyzji, kto zostanie w domu, jeśli nie stać ich na przedszkole prywatne czy opiekunkę i nie mają babci na podorędziu.”

Agnieszka Grzybek (1970) polonistka i feministka polska

Źródło: rozmowa Mikołaja Syski, krytykapolityczna.pl, 19 listopada 2010 http://www.krytykapolityczna.pl/Serwissamorzadowy/GrzybekWarszawatotorprzeszkod/menuid-403.html

O decyzjach

„Nigdy naprawdę nie wiemy, co się dzieje z ludźmi. Co się dzieje w domach za zamkniętymi drzwiami, jakie tajemnice..”

Harper Lee książka Zabić drozda

Zabić drozda

O tajemnicy

„Muszę bardziej uważać, bo paparazzi kryją się dosłownie wszędzie, w krzakach, pod moim domem, w koszu na śmieci. To obłęd!”

Megan Fox (1986) aktorka amerykańska

Źródło: „To i Owo”, nr 44, 27 października 2009, s. 5.

„Masz, burżuju, dwa płaszcze? Oddaj jeden żołnierzowi marznącemu na froncie. Masz ciepłe buty? Zostań w domu. Lepiej przydadzą się robotnikowi.”

Lew Trocki (1879–1940) rosyjski rewolucjonista

O butach

„Idziemy naprzód po to, by – na mocnych podstawach demokracji – z poparciem większości, doprowadzić do równości pod względem statusu tych klas społecznych, które do tej pory napotykały bariery, by zlikwidować podziały klasowe. By w ten sposób uczynić Szwecję dobrym domem dla wszystkich Szwedów.”

Per Albin Hansson (1885–1946) szwedzki polityk

przemówienie z 1928 zapowiadające budowę w Szwecji domu ludu (folkhemmet).
Źródło: Per Albin Hansson, Anna Lisa Berkling, Från fram till folkhemmet. Per Albin Hansson som tidningsman och talare, Metodica Press, Solna 1982, s. 227.

O ludziach, O demokracji

„Czym różni się mądrość od świadomości,
Jeśli obie są jednym, jak woda i fala?
Nie czyń różnicy między złotym dzbanem a misą,
Gdyż w gruncie rzeczy złoto obu jest to samo.
Pojemność własnej natury to trzy (razy) trzy.
Cienki konopny sznurek lub ślimaka mały rożek
Wielkim łukiem wydają się, gdy ulegasz halucynacjom.
Ta choroba kończy się, gdy złudzenie znika,
To ludzkie ciało jest jak dom snów,
Złudzenie, którego nie należy się chwytać.
Gdy to złudzenie zostanie rozpoznane,
Unika się go, i jest się oświeconym.”

Xu Yun (1840–1959)

nawiązanie do tekstu Sutry Całkowitego Oświecenia.
Źródło: Strażnik Dharmy, wyd. Pusty Obłok, 1986.

O mądrości, O chorobach, O naturze, O snach

„Z czego mam w tym czasie żyć? Skrzyknąć kilka panienek, kupić wóz i zorganizować objazdowy dom rozpusty?”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

Geralt do Nenneke, która sugerowała by przestał być wiedźminem.
Ostatnie życzenie
Źródło: Głos rozsądku II

O czasie

„Na Ślązaka nie należy patrzeć z polskiego czy niemieckiego punktu widzenia. Ślązak to ten, dla którego mała ojczyzna jest najważniejsza, czyli dom, jego otoczenie, ludzie, tradycja i historia. Potem przychodzi narodowość, czyli związek z tą dużą ojczyzną, dalszą i nieco bardziej abstrakcyjną. Dlatego wypowiedź Kaczyńskiego jest totalnie bzdurna.”

Henryk Kroll (1949) polityk mniejszości niemieckiej w Polsce

na temat słów Jarosława Kaczyńskiego, że „śląskość jest przypuszczalnie przyjęciem zakamuflowanej opcji niemieckiej”. Źródło: gazeta.pl, 5 kwietnia 2011 http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80271,9382438,Polscy_Niemcy__Kaczynski_nas_szkaluje.html

O ludziach, O historii, O ojczyźnie

„Z młodymi mężczyznami zawsze mi się układa. Ja w każdym razie nie siedzę w domu nad robótkami ręcznymi i nie czekam, aż zadzwoni jakiś mężczyzna.”

Cher (1946) piosenkarka i aktorka amerykańska

Źródło: wywiad Thomasa Wetlina, „Der Spiegel”, tłum. „Forum”, 24 stycznia 2011.

O czekaniu

„Do kina nie chodzę w ogóle. Kino mam w szkole i tam już się tych filmów wystarczająco dużo naoglądałem. Poza tym jestem sam, a to jest rzecz, która trzyma człowieka w domu.”

Witold Sobociński (1929–2018) polski operator filmowy

Źródło: Wywiad, 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=36451

„Na zakończenie historii pt. Kleks w krainie zbuntowanych luster (Świat Młodych 1980): pewien dziadek przed „Domem towarowym”, na którym widać ogromną postać Mistrza Q – groźnie macha laską:
To skandal! żeby w naszej sytuacji ekonomicznej robić takie gigantyczne reklamy!”

Szarlota Pawel (1947–2018) polska malarka i rysowniczka

Jonka, Jonek i Kleks

O świecie, O historii

„W czasie pierwszej wojny światowej ojciec był ranny siedmiokrotnie, w tym dwa razy ciężko. Miał przestrzeloną nasadę nosa i wielką szramę na policzku, którą tłumaczono sobie czasem niesłusznie jako symboliczne naznaczenie przez korporację jurystów, co bywało praktykowane w Niemczech. Po przestrzeleniu uda na froncie włoskim i zagrożeniu gangreną chciano mu amputować nogę, ale się na to nie zgodził i wykurował się ziołami przynoszonymi przez matkę towarzysza niedoli. Takie rozwiązanie leżało w jego charakterze. Co do kuli szrapnelowej, która przebiła mu chrząstkę nosową i utkwiła w gardle, istnieją różne wersje tej historii, ale najprawdziwsza wydaje się podana przez pana Bajtka [pracownik kancelarii Władysława Michejdy]: Dr Hinterstoisser w Cieszynie nazwał pani ojca „Kugelschlucker” [połykacz kul]. Jak przyjechał z frontu do Cieszyna do szpitala, to tam go badali, prześwietlali, szukali, a on: „Czego szukacie?” – „Ja, wir suchen die kugel”. A ojciec na to: „Ich habe sie in der hintertasche”. Ostatkiem przytomności udało mu się ją bowiem wypluć i schować do kieszeni, a dzisiaj, po osiemdziesięciu latach, przechowywana jest w domu wśród najcenniejszych przedmiotów.”

Władysław Michejda (1896–1943)

o siedmiokrotnym odniesieniu ran podczas I wojny światowej.
O Władysławie Michejdzie

O wojnie, O historii, O matce, O charakterze

„Związki sportowców są dość specyficzne. Nas ciągle nie ma w domu. Ostatnio, jak przez jakiś czas byłem w domu, to żona się mnie pytała kiedy w końcu gdzieś wyjadę. Więc może to? Żeby móc się za sobą stęsknić.”

Paweł Zagumny (1977) siatkarz polski

recepta na udany związek.
Źródło: Jestem zakochany, zagumny.pl]

O czasie

„Kwestia kobieca nie obejmuje interesów kobiet jednej tylko sfery, ale wszystkich. Nie chodzi więc tu o przesunięcie trudów z jednej kobiety na drugą, ale o dążenie do zaprowadzenia takiego podziału pracy i przystosowania maszyn, aby czynności te stać się mogły dla wszystkich mniej uciążliwe, mniej skupione, popłatniejsze i niepociągające za sobą służebnego skrępowania swobody osobistej.”

Paulina Kuczalska-Reinschmit (1859–1921) polska działaczka społeczna i dziennikarka

o nieodpłatnej pracy kobiet w domu.
„Przegląd Tygodniowy"
Źródło: E pur si muove… cz. III, «Przegląd Tygodniowy» 1893, nr 31.

O kobietach

„W mojej rodzinie szło się albo do polityki, albo do mediów. Tymczasem moja siostra zbuntowała się i postanowiła na przekór wszystkim zostać normalną mamą i mieć dzieci. I rzeczywiście ma dwójkę, chłopca i dziewczynkę. Prowadzi normalne, spokojne życie w Kentucky. Co ciekawe, kiedy dziś o tym myślę, to dochodzę do wniosku, że to ja byłem tym mniej udanym dzieckiem. Moja siostra przeszła szkołę na samych piątkach, nauka nie sprawiała jej żadnego problemu. Ja za to musiałem się mocno namęczyć, żeby dostać dobre oceny. Ściągałem na sprawdzianach, przepisywałem od kolegów prace domowe… Był ze mnie taki mały oszust. A w domu z siostrą kłóciliśmy się niemal bez przerwy. Dzisiaj natomiast bardzo się lubimy i często jesteśmy w kontakcie, choć nie da się ukryć, że nasze życie potoczyło się zupełnie innymi drogami.”

George Clooney (1961) aktor amerykański

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Nie obawiam się starości. George Clooney specjalnie dla Stopklatki!, stopklatka.pl, 24 lutego 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=63402

O życiu, O dzieciach, O rodzinie, O myślach

Cytaty o domu strona 14

Cytaty o domu
strona 14