Cytaty na temat robić
strona 12

„Z siostrą wychowywaliśmy się w ogromnej dyscyplinie i skromności. Nasza babka, wielka dama, protestowała, gdy opalaliśmy się w ogrodzie: „Opalenizna przystoi dziewczynie z czworaków”. Wychodziła do ogrodu z parasolką, w ażurowych rękawiczkach i zajęczą łapką pudrowała twarz pudrem ryżowym. Kawałki ryżu odpadały jej od nosa. Wyglądała jak zjawa. Boże, jak my wstydziliśmy się kolegów. Wychowano nas, żeby zakrywać ciało. Wyjście z łazienki w majtkach było niemożliwością. Wszystko było zamknięte w pancerzu. To powoduje w człowieku skurcz na całe życie. Do tej pory mam kompleksy, że nawet u lekarza krępuję się rozebrać. Mało miałem swobody. Od najmłodszych lat wszystko musieliśmy robić bez dyskusji.”

Bogusław Kaczyński (1942–2016) polski dziennikarz i krytyk muzyczny

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 29 grudnia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/jmcal.htm

O życiu, O Bogu, O siostrze

„Nocą przed występem na I Festiwalu Jazzowym w Sopocie spacerowaliśmy po molu. Wtedy w Polsce, jeśli już się grało jazz, to tylko tradycyjny. Mieliśmy tremę, jak ludzie przyjmą ten modern jazz Komedy. I podszedł od nas taki chłopczyk, blondynek i jąkając się, powiedział: „Nic się nie martwcie, ja będę waszym pierwszym kibicem. Będę siedział po turecku przed pierwszym rzędem i wołał: bis!”. I tak rzeczywiście zrobił. Dlatego nazwaliśmy go Kibic. Ale potem nie można się było od Skolimowskiego uwolnić. Ciągle za nami jeździł, chciałam mu okazać za to wdzięczność i załatwiałam, że będzie nam światła ustawiał. Komeda wymyślił, żeby były efekty świetlne, bo to ludziom ułatwi słuchanie, bo przecież nie byli przyzwyczajeni do modern jazzu, a jeździliśmy po różnych powiatowych miasteczkach, żeby zarobić. Ale Skolimowski się na tym nie znał, źle te światła puszczał. I chłopcy – Wróblewski z Milianem – łapali go po koncercie i robili mu „witki a la Skolimo.””

Zofia Komedowa (1929–2009)

Zawijali go w kołdrę i dawali mu łomot. Źródło: Żółty mustang Krzysia - wywiad z żoną Krzysztofa Komedy, wyborcza.pl, 23 kwietnia 2009 http://wyborcza.pl/1,75475,6528733,Zolty_mustang_Krzysia___wywiad_z_zona_Krzysztofa_Komedy.html

O ludziach, O wdzięczności

„Iran – to była dwudziesta siódma rewolucja, jaką widziałem w Trzecim Świecie. W dymie i huku zmieniali się władcy, upadały rządy, na fotelach zasiadali nowi ludzie. Ale jedno było niezmienne, niezniszczalne, boję się powiedzieć – wieczne: bezradność. Jakże mi te siedziby komitetów irańskich przypominały to, co widziałem w Boliwii i Mozambiku, w Sudanie i w Berlinie. Co robić? A ty wiesz, co robić? Ja? Nie wiem. A może ty wiesz? Ja? Poszedłbym na całość. Ale jak? Jak pójść na całość? Tak, to jest problem. Wszyscy zgodzą się, że jest to problem, nad którym warto dyskutować.”

Ryszard Kapuściński książka Szachinszach

Szachinszach

O ludziach, O problemach

„Była to podejrzana godzina, gdy się noc kończy, a diabeł robi rachunki.”

André Gide książka Fałszerze

Fałszerze
Źródło: rozdział IV, część I

O nocy

„Nigdy nie zrywaj kontaktów z dziećmi, niezależnie od tego, co będą robić.”

Jackson Browne (1948) amerykański muzyk rockowy

O dzieciach

„Jeśli zaprawdę nie posiadam wiedzy, by cytować autorów, jak robią to inni, to i tak o wiele lepszą i bardziej wartościową rzeczą jest odczytywanie znaczeń za pomocą osobistego doświadczenia, które służy nauką własnym mistrzom. Uczeni przechodzą obok dumni, nadęci i pompatyczni, przyozdobieni w owoce pracy nie swojej, lecz innych, mnie nie pozwalając zebrać owoców nawet mej własnej.”

Leonardo da Vinci (1452–1519) malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof

poglądy Leonarda da Vinci na temat braku formalnego wykształcenia uniwersyteckiego.
Źródło: M. White, Leonardo da Vinci pierwszy uczony, Wyd. Amber, Warszawa 2000, s. 27–28.

O wykształceniz, O wiedzę, O nauce, O pomocy

„Wykonałem numer, który może posłużyć jako przykład przyszłym pokoleniom. Jeżeli nie jesteś zadowolony z tego, co robisz – przestań występować. Dwanaście lat nie graj, potem wracasz i wtedy każdy powie: nie, on wcale nie był taki kiepski, jak myślałem. To jest moja recepta na sukces. Grałem w przeszłości bardzo dobre role, ale okazuje się, że teraz to nie ma żadnego znaczenia. Proporcje bardzo ciepłego przyjęcia, którego doznałem, z tym, co rzeczywiście zrobiłem, są żadne. Być może po prostu od dawna nie oglądano aktora tego typu i takiego rodzaju grania. Z aktorów w tak podeszłym wieku, którzy wychodzili na scenę, pamiętają już tylko Solskiego. Jeden z recenzentów napisał o mnie: „Wyszedł na scenę i już nic nie musi.””

Andrzej Łapicki (1924–2012) aktor polski

To widocznie wystarczyło do pozytywnej oceny. Źródło: „Teatr” 12/08, 12 grudnia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/pmstw.htm

O myślach, O sukcesie, O wieku, O przeszłości

„Ludzie robią czasami niemądre rzeczy, kiedy są zakochani.”

Danielle Steel (1947) pisarka amerykańska

Siostry (2008)

O ludziach

„(…) zdanie, w którym jest pytanie i odpowiedź od razu (…): „Co pan robi, Szczepanie?””

Leszek Niedzielski (1942)

zdanie „Co pan robi, Szczepanie?” można zrozumieć jako: „ – Co pan robi?” „ – Szczę, panie.”
Właściwe znaczenie słów

Pytanie

„Uznałem, że warto wyreżyserować ten film, ponieważ miałem poczucie, że w jednym pakiecie mogę zawrzeć wszystko, co mnie najbardziej w kinie interesuje i co umiem robić najlepiej. Byłem po prostu przekonany, że uda mi się zrobić ciekawy film.(…) Nie chciałem opowiadać staroświeckiej historii, która nie byłaby atrakcyjna dla dzisiejszego widza.”

Roger Donaldson (1945)

o filmie Angielska robota. Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=47529

O historii

„Jestem szczęśliwa! Robię to, co kocham, mogę się z tego utrzymać i jestem otoczona ludźmi, którzy mnie kochają…”

Joanna Brodzik (1973) polska aktorka

Kochać się

„Nikt nie popełnił występku, nie robiąc jednocześnie głupstwa.”

Oscar Wilde (1854–1900) angielski poeta, prozaik i dramatopisarz

Źródło: Sądy o sądach, wybrał Janusz Białecki, „Problemy. Miesięcznik popularno-naukowy”, wydania 7–12, Instytut Prasy „Czytelnik”, 1960, s. 513.

„Należy go [film] kręcić niejako zgodnie z tym, jak płynie życie jego bohaterów i większość rzeczy na planie robić własnymi siłami. Nigdy nie jest on gigantycznym konstruktem wypełnionym tysiącami statystów i technicznych. Trzeba czerpać siłę z chaosu, wprowadzić go niejako w system krwionośny filmu i odpowiednio wykorzystać jego potencjał. Nasze nastawienie zakłada rezygnację z filmowej precyzji i zastąpienie jej siłą mięśni, fizyczną pracą wyciskającą siódme poty z każdego, kto próbuje zapisać na taśmie ulotne wrażenia… Więcej tu przypadku niż decyzji i testowania pierwotnych założeń. Główną rolę zawsze odgrywa proces zainicjowany decyzją, że przeżycie przygody wraz z bohaterami własnego filmu jest nie tylko środkiem, ale i celem reżysera.”

Benh Zeitlin (1982)

Źródło: Anna Bielak, Wędrówka wspomnień http://www.dwutygodnik.com/artykul/4007/, Dwutygodnik.com nr 93/2012

O życiu, O wrażeniach, O decyzjach, O sile

„Nasza opieka zdrowotna jest dużo droższa od europejskiej – wydajemy więcej, a dostajemy mniej. Komercyjne firmy ubezpieczeniowe przez okres kryzysu przeszły nietknięte.(…) Dla uczciwego systemu opieki zdrowotnej ludzie powinni być ważniejsi od zysków. Amerykański robi dokładnie odwrotnie, dlatego w Ameryce źle jest chorować np. na raka.”

Steven Hill (1958)

Źródło: wywiad Wojciecha Orlińskiego, Europa daje kopa, „Gazeta Wyborcza”, 23–25 kwietnia 2011.

O ludziach

„Dostaję dziesiątki listów i esemesów od emerytów, rencistów, którzy mają zaoszczędzone niewielkie kwoty w bankach. Mają pretensje, że rząd nie kocha emerytów, a młodym pracownikom oferuje ulgi od oszczędności na przyszłe emerytury. Obecnym emerytom każe zaś płacić od ich oszczędności podatek Belki. Czy rząd zamierza nadrobić to zaniedbanie?”

Maria Wiśniowiecka (1945–2017) polski polityk

fragment wystąpienia w Sejmie, 31 marca 2004

Kochać się

„Każda indywidualność u niektórych budzi sympatię, a u innych niechęć albo i nienawiść. (…) Zarzut, który wobec mnie najczęściej się wysuwa, postawiony został na głowie. Ponieważ mam dużo widzów, to nie mogę robić dobrego teatru. Wynikałoby z tego, że dobry teatr to taki, który nie ma widzów.”

Adam Hanuszkiewicz (1924–2011) polski aktor i reżyser

Źródło: Janusz R. Kowalczyk, Zbierał zachwyty i cięgi, „Rzeczpospolita” nr 282, 5 grudnia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/128574.html

O nienawiści

„Ich bin Danziger – z dumą mówili o sobie moi dziadkowie, którzy mając dwu synów jednemu dali na imię Juergen, a drugiemu Henryk, nie Heinrich. Jeden szedł do szkoły polskiej, drugi do niemieckiej. W ich relacjach nie było ani śladu dramatyzmu z powodu wyboru – oba były równoprawne, nie były nacechowane agresją, dylematem narodowym. Dziadek był bramkarzem w piłkarskim klubie Zoppotter Sportverein, później przeniósł się do Gedanii, klubu polskich kolejarzy, gdzie niemiecki też był w powszechnym użyciu i nikt z tego nie robił problemu. Dopiero naziści kazali mu nosić literkę „P” – która oznaczała „obcy”, „gorszy”. Kiedyś spytałem dziadka: Urodziłeś się w Kielnie, nosisz kaszubskie nazwisko Dawidowski, niemiecki jest twoim pierwszym językiem, w 1945 wybrałeś Polskę, więc kim jesteś? Kaszubą? Polakiem? Niemcem? A on spojrzał zdziwiony i powiedział: Jestem tutejszy, biesege…”

Donald Tusk (1957) polski polityk

Źródło: Rafał Kalukin, Donald Tusk: kariera brata łaty http://www.gazetawyborcza.pl/1,76498,2968784.html, „Gazeta Wyborcza”, 15–16 października 2005

O relacjach

„Zawód jest egocentryczny – to prawda, ale czym on właściwie jest? Aktor mówi, co człowiek widzi, czuje, dlaczego płacze, czego pragnie. To przecież samo życie. Nie można przed nim uciekać. Potrzebna jest inna ważna umiejętność – umieć na chwilę wyłączyć się z codziennego pędu życia i natłoku spraw. Nauczyłam się, że są momenty, w których wszystko muszę zostawić. To może być nawet krótka chwila, ale wtedy musi być bardzo intensywna. Przychodzę do teatru jako jedna z pierwszych. I wtedy myślę już tylko o roli, przedstawieniu, wyłączam telefon. Po spektaklu nie wychodzę szybko. Robię sobie pauzy, żeby ochłonąć, „zebrać się.””

Maja Komorowska (1937) polska aktorka

o aktorstwie. Źródło: „Rzeczpospolita”, 24 marca 2001 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/mkomorowska.htm

O życiu, O prawdzie, O myślach, O płaczu

„Wyspiański pięknie pokazał człowieka teatru i jego poczucie, że robimy rzeczy ulotne. Żałujemy naszej pracy, gdy kończy się przedstawienie, bo prawie nic po nim nie zostaje – poza recenzją, bywa, że niesprawiedliwą.”

Piotr Adamczyk (1972) polski aktor

Źródło: „Rzeczpospolita”, 26 listopada 2007 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/kmsj.htm

„Oddziały berlingowców puszczały pozycje za pozycją, własnymi siłami zasilałem oddziały berlingowców, nocą odbijałem część straconych pozycji. W ten sposób próbowałem ratować południowe skrzydło przyczółka. Od 19 września nasze walki są już bardzo utrudnione. Nie mamy praktycznie żadnych możliwości uzupełnienia broni, jest mnóstwo rannych. Niemcy osłaniają się ludnością cywilną przy atakach czołgowych. Zostaliśmy odcięci od Śródmieścia, tracimy ZUS. Robimy z inicjatywy „Radosława” próby połączenia się kanałami z oddziałami Mokotowa…”

Ryszard Białous (1914–1992)

meldunek kpt. „Jerzego” złożony już po przebiciu się do Śródmieścia

O sile, O walce

„Niektórzy mówią, że kamera nigdy nie kłamie. A ja mówię: oczywiście, że kłamie. I właśnie po to jest! W teatrze to niemożliwe. Nie można wyjść na scenę i udawać dobrego aktora. Każdy idiota zobaczy to w ciągu pięciu sekund. A kino bardzo często robi z nas idiotów. Po to właśnie istnieje.”

John Malkovich (1953) aktor amerykański

Źródło: Materiały Teatru, 26 kwietnia 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/spo.htm

„Dla roli nigdy nie zrobiłabym sobie operacji plastycznych. Nie mam żadnego problemu z tym, że się starzeję. W naszym społeczeństwie robi się wokół tego zbyt wiele zamieszania. Trzeba samemu odnosić się do siebie z miłością i z szacunkiem, wtedy inni też będą tak postępować.”

Julia Roberts (1967) aktorka amerykańska

Źródło: „InStyle” nr 10/2010

„W klasie pani kazała nam wyjąć zeszyty i przepisywać z tablicy zadania do rozwiązania w domu. Bardzo mnie to zmartwiło, szczególnie jak pomyślałem o tacie, bo kiedy wraca z biura, jest zmęczony i nie ma ochoty na robienie zadań z arytmetyki.”

René Goscinny książka Mikołajek i inne chłopaki

Mikołajek i inne chłopaki

O domu

„Nieważne, co robisz – ważne, jak to robisz. Styl jest wszystkim.”

Antonina Liedtke polska pisarka

„Wynagradzanie za pracę to temat, o którym często dyskutuje się w społeczności twórców Wikipedii. Gdy niedawno rozmawiałem na ten temat z przedstawicielami polskiej społeczności, ich opinie były bardzo podzielone. Dominowało jednak przekonanie, że ludzie redagują Wikipedię, bo jest to ich hobby, a nie sposób zarabiania pieniędzy. Gdybyśmy zaczęli im płacić, nie robiliby już tego tak chętnie, jak dotychczas. Poza tym myślę, że wynagradzanie twórców czy redaktorów zmieniłoby całkowicie istotę Wikipedii. To byłby zupełnie inny projekt i pewnie nie tak popularny, jak dziś.”

Kul Takanao Wadhwa

Źródło: Kul Takanao Wadhwa: „Nowe pomysły dla Wikipedii to zdjęcia z komórki i filmy video”, forsal.pl, 17 lutego 2010 http://forsal.pl/artykuly/399017,kul_takanao_wadhwa_nowe_pomysly_dla_wikipedii_to_zdjecia_z_komorki_i_filmy_video.html

O ludziach, O myślach, O myśleniu

„Już od progu Diupa z wielkim zainteresowaniem zaczęła dobierać się do siatek z zakupami.
– Poczekaj, zaraz będzie obiad – upomniała ją mama.
– Mówisz do niej jak do dziecka – zauważył ojciec.
– Byłam dziś w księgarni i kupiłam książkę o papugach. Do nich trzeba mówić, bo inaczej robią się osowiałe i dziwaczeją.
– Do każdego trzeba mówić, bo inaczej robi się osowiały i dziwaczeje – wtrącił ojciec.”

Ewa Nowak (1966)

Diupa (2005)

O dzieciach

„Jestem młodym człowiekiem, przynajmniej za takiego się uważam, a młodzi ludzie jak coś wygrają, robią mniej – więcej coś takiego: yes, yes, yes!”

Kazimierz Marcinkiewicz (1959) polityk polski, premier RP

z konferencji prasowej premiera po zakończeniu negocjacji w sprawie budżetu Unii Europejskiej 17 grudnia 2005.

O ludziach

„Czekam, aż mnie pan Pospieszalski oskarży o to, że to, co robiłem, robiłem na zlecenie Mosadu, bo przecież nie ukrywam, że mam żydowskie pochodzenie.”

Andrzej Morozowski (1957) polski dziennikarz

odpowiedź na zarzut ze strony Jana Pospieszalskiego o jego „Mocno podejrzanych kontaktach z UOP”. Źródło: wywiad dla Dziennika, cyt. za: Morozowski miał podejrzane kontakty z UOP, wirtualnemedia.pl http://www.wirtualnemedia.pl/document,,1845932,Morozowski_mial_podejrzane_kontakty_z_UOP.html?i=130696&v=, 18 października 2008

O czekaniu

„Musisz robić to, co kochasz. Bez tego nie osiągniesz sukcesu. Niektórzy mierzą sukces sławą, inni pieniędzmi. Pewne rzeczy można robić, by pomóc szczęściu – być w biurze pierwszym, wychodzić ostatnim, decydować się na wielkie bitwy, a nie na małe potyczki. Pamiętać, że ludzie, z którymi pracujesz, są godni szacunku. Ważne jest odrabianie pracy domowej, ważne jest to, jak wyglądasz, choć nie wystarczające, a do tego musisz mieć w sobie to niedefiniowalne coś, co sprawia, że ludzie cię kochają.”

Barbara Walters (1929) dziennikarka amerykańska

Źródło: wysokieobcasy.pl, 28 sierpnia 2009 http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,53662,6973290,Krolowa_amerykanskiego_wywiadu.html?as=2

O ludziach, O sukcesie, Kochać się

„Ale będę robił wszystko, żeby trafić do reprezentacji, bo marzeniem każdego sportowca jest możliwość grania z orzełkiem na piersi.”

Marcin Wika (1983) siatkarz polski

o grze w reprezentacji.

O grach

„W mieście na „Ł” władze miejskie, zgodnie z jedynie słuszną i oślepiająco świetlaną doktryną outsourcingu powierzyły kwestię odśnieżania prywatnej firmie. Kiedy zaspy na jezdniach i chodnikach sięgały już do wysokości genitaliów dorodnego Yeti, władze miejskie po piastowsku poskrobały się w głowę: „No jakże to, że miasto nieodśnieżone… Przecież firma prywatna to sama z siebie wszystko zawsze dobrze robi, tak dobrodziej Balcerowicz mówili… Może się pochorowała?”. No i kierując się humanitarną troską, posłano inspektorów, żeby sprawdzili, co robi firma prywatna. Okazało się, że przez cały dzień i dwie trzecie nocy ani jeden odśnieżacz nie wyjechał odśnieżać. Około czwartej nad ranem jeden z nich bohatersko wyturlał się za bramę firmy, aby tam się oddać iście PGR-owskiej drzemce. Myślę, że w tej sytuacji Balcerowicz, Bielecki i Lewandowski (może pod wspólnym pseudonimem BaBiLon) powinni razem stworzyć nową ideologię: nełołibełałizm, czyli neoliberalizm po poprawkach. W deklaracji programowej mogliby napisać: „Stwierdziliśmy, że istnieją wyjątki od naszej ogólnie słusznej i oślepiająco świetlanej teorii: nie obowiązuje ona w miastach na literę «Ł.»”

Tomasz Piątek (1974) polski pisarz i dziennikarz

A teraz zbadamy pozostałe litery alfabetu”. Źródło: krytykapolityczna.pl, 15 lutego 2010 http://www.krytykapolityczna.pl/Tomasz-Piatek/Nie-Dukaj-tylko-pisz/menu-id-215.html

O myślach, O myśleniu

„Dobrzy to ci, którzy zadowalają się marzeniem o tym, co źli rzeczywiście robią.”

Platon (-427–-347 p. n. e.) grecki filozof

„To, co ludzie powinni robić, i to, co naprawdę robią, nigdy nie idzie ze sobą w parze.”

Robin Cook (1931–1994) pisarz amerykański

Źródło: Toksyna (1997), tłum. Przemysław Szulgit, Jacek Wietecki

O ludziach

„90 procent polskiego show-biznesu robi sobie lewatywy. I nałogowo operacje plastyczne. Narkotyki, operacje plastyczne, lewatywy – o tym się nie mówi.”

Karolina Korwin-Piotrowska (1971) polska dziennikarka i felietonistka

Źródło: Koks i lewatywa to tabu. http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,96856,6536525,Korwin_Piotrowska__Koks_i_lewatywa_to_tabu.html

O biznesie

„Cieszę się jednak, że nie jestem sfrustrowanym artystą, a głos i słuch muzyczny pozwalają mi robić to, co lubię najbardziej. Muzyka ma przede wszystkim rozwijać słuchacza duchowo, czemu dziennikarze często starają się zadać kłam.”

Skubas (1981)

Źródło: Cyprian Łakomy, Skubas: muzyka ma rozwijać duchowo, gloswielkopolski.pl, 9 grudnia 2013 http://www.gloswielkopolski.pl/artykul/1062222,skubas-muzyka-ma-rozwijac-duchowo-rozmowa,id,t.html

O muzyce

„Ty się nie przejmuj tym szpitalem. To jest taki smutny szpital. Tu wszyscy wiedzą, że muszą umrzeć, i nic nie robią, tylko bez przerwy umierają. Ja tu nie mam z kim gadać… A z kim teraz gadasz? Masz z kim gadać? Ja tu, wśród tak zwanych żywych, muszę się ciężko naszukać, żeby znaleźć kogoś do gadania. Bo też bardzo dokładnie jesteśmy rozproszeni. I nawet kiedy tych dwóch jest w tym samym miejscu, w tym samym czasie – też mogą się minąć.”

Edward Stachura (1937–1979) polski poeta, prozaik, pieśniarz i tłumacz

Wszystko jest poezja. Opowieść-rzeka (1975)

O czasie

„Mój mąż to geniusz! On umie robić absolutnie wszystko, z wyjątkiem pieniędzy.”

Mileva Marić (1875–1948)

Źródło: Przemysław Słowiński, Sławni ludzie w anegdocie, Videograf II, Katowice 2009, ISBN 9788371837272.

O ludziach

„Papież Jan Paweł II stworzył więcej świętych niż wszyscy jego poprzednicy przez ostatnie siedem stuleci razem wzięci, szczególną sympatię żywił zaś do Dziewicy Maryi. Jego politeistyczne ciągotki ujawniły się w dramatycznych okolicznościach. W roku 1981 w Rzymie dokonano zamachu na papieża, a swoje ocalenie Jan Paweł II przypisał wstawiennictwu Matki Bożej Fatimskiej. „Jedna ręka trzymała pistolet, a inna prowadziła kulę” – powiedział później. Ktoś mógłby, co prawda, spytać, dlaczego nie poprowadziła jej tak, by pocisk w ogóle chybił. Ktoś inny mógłby napomknąć, że zespół chirurgów, którzy przez sześć godzin operowali papieża, też zasługuje na pewną wdzięczność – choć zapewne matczyna dłoń kierowała również ich skalpelami. Ale najważniejsze w tym wszystkim jest, że zdaniem papieża to nie po prostu Matka Boża „prowadziła kulę”. To konkretnie Matka Boża Fatimska! A co robiły w tym czasie Najświętsza Panienka z Lourdes, Nasza Pani z Gwadelupy, Matka Boska z Medjugorje, Matka Boska z Akity, Matka Boska z Zeitoun, Dziewica z Garabandal, Matka Boża z Knock – czy akurat miały inne sprawy na głowie?”

Richard Dawkins (1941) angielski biolog

Cytaty z książek, Bóg urojony (2006)

O prawdzie, O matce, O czasie, O wdzięczności

„Z sejmu na kraj wylewała się fala błota i zgnilizny moralnej. Posłowie, wybór swój traktując nie jako obowiązek rzetelnej i ofiarnej pracy dla państwa, lecz jako odskocznię do rozbudowy własnego stronnictwa lub co gorsza, do robienia majątku i kariery osobistej, tworzyli klikę prawdziwą, która niby olbrzymi, potworny pająk obejmowała siecią swoją cały kraj. Urzędy pełne były zawsze „natrętów z sejmu”, przychodzących z kategorycznymi żądaniami załatwienia ich spraw osobistych lub też z postulatami, radami, wskazówkami, idącymi po linii dążeń i interesów partyjnych; terroryzowani urzędnicy nie wiedzieli często, kogo słuchać, ministra czy też pana wykazującego się legitymacją poselską. Starano się jednocześnie utrzymać bliskie i serdeczne stosunki z wyborcami; w rezultacie wzrastała fala korupcji, tłumy aferzystów i spekulantów opanowały aparat rządowy i jego instytucje. Wyrastały raz po raz afery i nadużycia…”

Władysław Pobóg-Malinowski (1899–1962)

Źródło: Daria i Tomasz Nałęcz, Józef Piłsudski…, op. cit., s. 245.

„Przez ostatnie pięć miesięcy wszyscy dziennikarze dopytywali się mnie o jakieś sensacyjne informacje z planu, a ich było jak na lekarstwo. Wreszcie pojawił się prawdziwy pożar. „Super Express” bardzo ładnie to skomentował twierdząc, że byliśmy „lepsi od Nerona”. Pożar na planie robi się w ten sposób, że w każdej dekoracji, bo ta, która spłonęła była jedną z dekoracji wykorzystywanych w filmie, umieszcza się system rurek, w których płynie gaz. Pozwala to kontrolować wysokość płomienia oraz czas trwania „pożaru”. Nie można zapalić prawdziwej dekoracji, ponieważ jak wiadomo każde ujęcie powtarza się parokrotnie, a do tego potrzebne są dekoracje. To wszystko wydarzyło się pod wieczór, podczas kręcenia ostatniego ujęcia. Prawdopodobnie niespodziewanie zmienił się kierunek wiatru i nagle wszystko zaczęło się palić w błyskawicznym tempie. Nie było w tym nic dziwnego, ponieważ dekoracja składała się z drewnianych i tekturowych elementów ustawionych na konstrukcji ze stalowych rurek. Natychmiast zjawiło się kilka wozów strażackich, był nawet jeden generał.”

Krzysztof Szmagier (1935–2011) polski reżyser filmowy i dokumentalista

o realizacji filmu Quo vadis.

O czasie

„Już starożytność była olbrzymim koncentracyjnym obozem, w którym jedni, to znaczy większość – byli skazani na katorżniczą pracę niewolników, a drudzy – pisali dialogi i dramaty, robili historię, byli estetyczni i wzniośli… Piękno, dobro, prawda – te pojęcia zostały zbudowane na przemilczanej, krwawej, okrutnej krzywdzie człowieka. (…) Kiedy Niemcy zwyciężą, wymordują wszystkich. (…) Nikt o nas wiedzieć nic nie będzie. Zakrzyczą nas poeci, adwokaci, filozofowie, księża. Stworzą piękno, dobro i prawdę. Stworzą religię.”

Tadeusz Borowski (1922–1951) polski poeta, prozaik i publicysta

Źródło: Maria Janion, Niesamowita Słowiańszczyzna, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2007, str. 201.

O prawdzie, O religii, Cytaty o pięknie, O historii

„W tym czasie do drzwi zapukali dwaj działacze zarządu. Co było robić. Ukryłam ich w naszym małym dwupokojowym mieszkaniu.”

Elżbieta Barys (1947) polski polityk

o ukrywaniu działaczy opozycji w stanie wojennym. Źródło: Przekonuję ludzi do słusznych pomysłów, naszdziennik.pl, 29 września 2007 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20070929&id=my12.txt

O ludziach, O czasie

„Ich obecność była jego odwagą, to ona sprawiała, że był w stanie robić krok za krokiem.”

Joanne Kathleen Rowling książka Harry Potter i Insygnia Śmierci

Cykl Harry Potter
Źródło: Harry Potter i Insygnia Śmierci

O śmierci

„Istota sekciarstwa nie polega na tym, że coś się robi z pasją, ale na tym, że się w coś namiętnie wierzy.”

Karel Čapek (1890–1938) pisarz czeski

„Kiedy byłam młodą osobą, marzyłam, żeby robić w życiu to, co kocham, i być wolna. Moją największą obsesją było zawsze to, że będę od kogoś zależna. Tymczasem jestem wolna i mam plan na dalszy ciąg życia. Mogę więc chyba powiedzieć, że jestem szczęśliwa.”

Małgorzata Szczęśniak (1954) polska scenografka i autorka kostiumów

Źródło: Małgorzata Szczęśniak. Związki zawodowe i małżeńskie, Wysokie Obcasy, 5 sierpnia 2013 http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,96856,14337529,Malgorzata_Szczesniak__Zwiazki_zawodowe_i_malzenskie.html

Kochać się

„Kobiety jak zwykle robią wrażenie – bo wydaje się, że one czują i mają niesamowite poczucie odpowiedzialności.”

Virginia Woolf (1882–1941) angielska pisarka

Chwile wolności. Dziennik 1915–1945 (2007)

O kobietach, O wrażeniach

„Jeżeli decyduję się robić film w jakiejś konwencji, bo to jest warsztatowo trudniejsze ze względu na jasność kryteriów, to przede wszystkich trzymam się konwencji, a nie rzeczywistości pozafilmowej i nie udaję, że jestem mądrzejszy, niż mój film, nawet jeśli jestem.”

Jacek Bromski (1946) polski prezenter radiowy, dyskdżokej, reżyser, scenarzysta i producent filmowy

Źródło: wywiad Czesława Dondziłły, „Film” nr 21/1989

O rzeczywostości

„Nie sprawdziłbym się w roli jurora, który musi patrzeć bardzo przychylnie na to, co robią osoby, które – umówmy się – nie umieją tańczyć, a ja muszę mówić, że robią wielkie postępy, tylko dlatego, że są gwiazdami.”

Michał Piróg (1979) polski tancerz i choreograf

Źródło: wywiad dla Fashion Man

„Kiedy śpiewam, zależy mi na tym, żeby opowiedzieć jak najwierniej pewną historię. Jeżeli wymaga to ode mnie potraktowania mojego głosu jako jednego z instrumentów – robię to.”

Mary Komasa (1985) polska wokalistka, kompozytorka, autorka tekstów i instrumentalistka

Źródło: Monika Jagiełło, Mary Komasa: dla muzyki trzeba się czasem poobijać, muzyka.onet.pl, 31 marca 2015 http://muzyka.onet.pl/wywiady/mary-komasa-dla-muzyki-trzeba-sie-czasem-poobijac/fxwfv9

O muzyce, O historii, O śpiewie, O czasie

„Puste beczki i głupcy robią dużo hałasu.”

Plutarch (46–127) pisarz antyczny

„Często spotykam się z zarzutami o odwoływanie się do amerykańskich wzorców. Na kim mielibyśmy się wzorować, robiąc filmy? No przecież nie na produkcjach armeńskich. Oczywiście zupełnie inną rzeczą jest przekaz i tu nie ma mowy o wzorowaniu się.”

Maciej Ślesicki (1966) polski reżyser i scenarzysta

Źródło: Wywiad, 2003 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=13588

„Jestem jak najdalszy od mitologizowania zawodu aktora. Dla mnie to jakieś nieporozumienie, kiedy ktoś mi porównuje to do odprawiania co wieczór mszy, wypruwania flaków, czegoś tam przeżywania. Coś przeżyć to ma widz i tylko on. Jest to jedyna prawda o tym zawodzie. Aktor może zwymiotować, zsikać się czy popłakać na scenie, ale jeśli widza nie będzie to obchodzić, nie ma to wtedy żadnego znaczenia. Być może ten, kto nas z tej sceny czy ekranu najbardziej wzrusza i wstrząsa naszą rzeczywistością, umie to robić na pstryknięcie i tylko technicznie? Mnie, jako widza, zupełnie to nie obchodzi. Dla mnie ważne jest to, co ja wtedy czuję. Jakimi środkami aktor to osiąga, pozostaje absolutnie drugorzędną sprawą. Sam jestem aktorem wyznającym dość kontrowersyjną tezę, że dziewięćdziesiąt procent sytuacji, które my, aktorzy, mamy odegrać, zdarzają nam się w życiu na co dzień i to niezapowiedzianie. Nie jesteśmy do nich w żaden sposób przygotowani. Wielkość aktorstwa polega na tym, kiedy ktoś w tej jednej sekundzie jest w stanie uwierzyć w ten cały, założony świat, a potem przekonać do tego widzów. Dlatego jestem bardzo daleki od nadawania temu zawodowi jakiejś większej rangi, jeśli mówimy akurat o pewnym posłannictwie czy misyjności. Chwile szczególne, urzekające owszem się zdarzają, ale naprawdę nie ma powodu robić z tego od razu religii.”

Maciej Stuhr (1975) aktor polski

Źródło: wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=50238

O prawdzie, O świecie, O religii, O rzeczywostości

„Zabierzcie mi gitarę,
Nie róbcie pośmiewiska,
Jestem prawdziwym Włochem,
Ale ze Skarżyska.”

Artur Andrus (1971) polski dziennikarz i poeta

Źródło: Zabierzcie mi gitarę

„Każdy człowiek chce zmieniać świat, kiedy zaczyna cokolwiek robić. Ja chyba nie liczyłem na to, że można zmienić świat w dosłownym tego słowa znaczeniu. Myślałem, że uda się ten świat opisać.”

Krzysztof Kieślowski (1941–1996) polski reżyser i scenarzysta filmowy

Źródło: rozmowa ze Stanisławem Zawiślińskim, cyt. za: culture.pl http://www.culture.pl/baza-film-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/krzysztof-kieslowski

O świecie, O myślach, O myśleniu

„Wychodząc z tej knajpy, Diabeł ciągnął jeszcze Krakersa na dziwki. Stali przed knajpą w mroźną grudniową noc i wzajemnie poklepywali się po ramieniu, wylewając swoje wszystkie żale, jakie mieli do otaczającego ich życia. Diabeł kilka razy spawiował po wyjściu z knajpy, co zostało zauważone przez parę wracających z wieczornego spaceru staruszków.
– Patrz, kochanie, taki młody, a już… – powiedział starszy mężczyzna do żony.
– Właśnie dlatego, że jestem młody – odpowiedział mu Diabeł, pomiędzy wydalaniem z siebie kolejnej sekwencji wymiocin. – Jak będę stary, to będę pierdolił młodym za uszami, tak jak ty to robisz… ch… stary!”

Jarosław Hebel (1974) dziennikarz polski

jeszcze dodał.
Oni już nie wierzą…

O nocy, Kochać się

„To, co robiono w dwudziestoleciu międzywojennym, było wielkim błędem i wypaczeniem ruchu narodowego. Niestety, konsekwencje tego ruch narodowy ponosi do dziś. Gdy powstawała Młodzież Wszechpolska, w Kontrrewolucji młodych zapowiedziałem zerwanie z nacjonalizmem i kategorycznie potępiłem antysemityzm. Tego rodzaju postawy nie są tolerowane w Młodzieży Wszechpolskiej.”

Roman Giertych (1971) polski polityk narodowy

Źródło: Dmowskiego do Ligi bym nie przyjął, gazeta.pl, 16 lipca 2006 http://serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,68586,3484547.html

O młodzieży, O błędach, O zerwaniu

„Mieliśmy problem z bankami, które też działają rynkowo. Proszę znaleźć kogoś, kto powiedziałby w kryzysie, że skoro rynek decyduje o bankach, to nic nie róbmy, pozwólmy im upaść. Oczywiście uznano, że sytuacja jest nadzwyczajna i trzeba było coś zrobić, aby banki przetrwały. Tak samo należy podejść do europejskiego systemu handlu emisjami (ETS). Sytuacja kryzysowa na rynku CO2 też jest nadzwyczajna i trzeba podjąć nadzwyczajne decyzje.”

Connie Hedegaard (1960)

spytana o interwencję Komisji Europejskiej na rynku pozwoleń do emisji CO2. Źródło: rozmowa Tomasza Pruska, Czy Polska zawsze ma być zależna od węgla?, wyborcza.biz, 1 marca 2013 http://wyborcza.biz/biznes/1,101562,13482228,Czy_Polska_zawsze_ma_byc_zalezna_od_wegla_.html#ixzz2MO5zlc1C

O biznesie, O problemach, O decyzjach

„Wszystko, co robił, robił dla zabicia czasu. Znał wiele sposobów zabijania czasu, a niekiedy ludzi.”

Neil Gaiman (1960) angielski pisarz

Dobry Omen

O ludziach, O czasie

„Ironia prawie zawsze jest robieniem z niedostatku oznaki wyższości.”

Thomas Mann (1875–1955) prozaik niemiecki, noblista

„Moje filmy czasem wywołują mieszane reakcje. Jedni kręcą nosem i często decydują się na otwarty atak. Podchodzi też sporo ludzi, którzy mówią dobre rzeczy np., że są pod wrażeniem, że film był dla nich przeżyciem. Ale mimo że przychodzą z pozytywną energią i tak czuję się tym skrępowany. Cieszy mnie to, ale niekoniecznie chcę być bezpośrednim adresatem tych, miłych w końcu, wiadomości. W procesie robienia filmów jest coś intymnego i zawsze dużo mnie kosztuje odbywanie spotkań z publicznością.(…) lubię wypuszczać film w samodzielny rejs, nie jestem fanem spotkań autorskich.”

Mariusz Grzegorzek (1962) polski reżyser teatralny i filmowy

Źródło: Stopklatka, 14 września 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=69263

O ludziach, O wrażeniach, O czasie

„Gdybym próbował czytać wszystkie słowa krytyki skierowane przeciwko mnie – mógłbym równie dobrze zamknąć swoje biuro i wziąć się za coś innego. Robię to, co według mnie najlepsze, najlepiej jak potrafię. I mam zamiar robić tak do końca. I jeśli przy końcu okaże się, że mam rację, wszystko, co o mnie powiedziano, przestanie się liczyć. A jeśli koniec pokaże, że się myliłem, nie zmieni tego nawet 10 aniołów, które będą przysięgać, że miałem rację.”

Abraham Lincoln (1809–1865) prezydent USA

O aniołach, O czytaniu

„To, co obecnie Armia Krajowa robi w zakresie akcji dywersyjnej i partyzanckiej, jest już czymś więcej wojskowo, aniżeli było powstanie w 1863 r. Czy więc nie należałoby już obecne stadium działań nazwać powstaniem ze względów moralno-propagandowo-politycznych.”

Marian Kukiel (1885–1973) polski generał i historyk wojskowości, minister

3 lipca 1944 w Londynie, na spotkaniu premierem Mikołajczykiem i naczelnym wodzem gen. Sosnkowskim.
Źródło: Jan M. Ciechanowski, Powstanie warszawskie, Wydawnictwo Bellona, Pułtusk-Warszawa 2009, s. 730.

„Polska kinematografia powstała tak naprawdę po 1945 roku, w najbardziej niesprzyjających warunkach ograniczeń nie tylko cenzuralnych, lecz także technicznych. Przedwojenne studia filmowe spłonęły. Nasze najważniejsze filmy robiliśmy w studiach filmowych w Łodzi, które zostały przebudowane z sali sportowej. Wszyscy wiedzieliśmy jedno, że kino przedwojenne to jest nasz największy wróg. Nie widzieliśmy w nim dla siebie żadnych sojuszników ani wśród aktorów, ani reżyserów. Ja zresztą nigdy nie pracowałem z aktorami, którzy grali przed wojną. Chcieliśmy zrobić coś swojego i tak powstały filmy Munka, Kawalerowicza, Hasa. Poza tym polskie kino budziło zainteresowanie. To były fantastyczne czasy. Wszyscy zaczynaliśmy i wierzyliśmy, że kino może być też polską sztuką.”

Andrzej Wajda (1926–2016) polski reżyser filmowy

Źródło: Kinga Mieszaniec, Kino idzie za opowieścią, „Alma Mater” nr 91, kwiecień 2007, s. 63.

O wojnie, O studiach

„Mnie się zdaje, że powinno się zawsze stać w szeregu jednym lub drugim i czegoś pragnąć, coś robić, pracować i kłaść cała duszę, i żyć z całą pasją…”

Władysław Reymont (1867–1925) polski pisarz

Komediantka

O duszy

„Przez dziewięć lat byłem wykidajłą w nocnych klubach. Dlaczego? To proste – bo nie umiałem robić nic innego.”

Vin Diesel (1967) aktor amerykański

Źródło: Maria Wielechowska, Vin Diesel. Twardziel z zasadami, „To i Owo” nr 38, 17 września 2013, s.5.

„'Herbatniki'
Wydarzyło się to faktycznej osobie, a jestem nią ja. Chciałem złapać pociąg. Było to w kwietniu 1976 roku, w Cambridge w Wielkiej Brytanii. Zostało jeszcze trochę czasu do odjazdu pociągu. Poszedłem po gazetę, by porozwiązywać krzyżówkę, po kawę i paczkę herbatników. Usiadłem przy stoliku. Opiszę wam scenerię – jest niezwykle ważne, abyście bardzo wyraźnie ją ujrzeli. A więc tu mamy stolik, tu gazetę, filiżankę z kawą, herbatniki. Naprzeciwko mnie siedzi mężczyzna, całkiem przeciętny gość w biznesowym garniturze, z teczką. Nic nie wskazywało na to, aby miał zrobić cokolwiek dziwnego. A jednak zrobił: nagle pochylił się do przodu, wziął do ręki herbatniki, rozerwał opakowanie, wyjął jednego i zjadł.
Muszę powiedzieć, że z takiego typu rzeczami my Brytyjczycy bardzo źle sobie radzimy. W naszej historii, naszym wychowaniu, naszej edukacji nie ma nic, co uczyłoby nas, jak zachować się w stosunku do kogoś, kto w biały dzień kradnie nam herbatniki. Wiadomo, co by się stało, gdyby rzecz miała miejsce na dworcu South Central w Los Angeles. Natychmiast rozpoczęłaby się strzelanina, zjawiłyby się helikoptery, CNN, rozumiecie… w końcu zrobiłem to, co zrobiłby każdy czerwonokrwisty Brytyjczyk: zignorowałem wydarzenie. Gapiłem się w gazetę, wziąłem łyk kawy, próbowałem zrozumieć artykuł, w tekst którego się wpatrywałem, nie byłem jednak w stanie nic pojąć, z wyjątkiem powtarzania w myśli: „Co mam robić?”.
W końcu uznałem: „Trudno, muszę coś zrobić”. Próbując z całych sił nie zauważać, że w tajemniczy sposób paczka została otwarta, wyjąłem herbatnik. Pomyślałem sobie: „To go uspokoi”. Nie uspokoiło, bowiem po chwili powtórzył to, co przedtem. Wziął następny herbatnik. Ponieważ za pierwszym razem nic nie powiedziałem, za drugim jakby trudniej było podnieść temat: „Przepraszam bardzo, trudno tego nie zauważyć, ale…”. Nic by to nie dało.
Zjedliśmy całą paczkę. Było w niej co prawda tylko osiem herbatników, ale sprawa zdawała się trwać wieczność. On brał herbatnik, ja brałem herbatnik, on brał herbatnik. Kiedy skończył, wstał i odszedł. Wymieniliśmy pełne znaczenia spojrzenia, po czym poszedł sobie, ja zaś głęboko odetchnąłem i opadłem ciężko na oparcie krzesła.
Wkrótce podstawiono pociąg, dopiłem kawę, wstałem i podniosłem gazetę, pod którą leżały moje herbatniki. Tym, co szczególnie lubię w tej opowieści, jest wrażenie, że gdzieś po Anglii przez ostatnie ćwierć wieku krąży całkowicie przeciętny facet, który ma do opowiedzenia identyczną historię – tyle tylko, że brakuje jej puenty.”

Douglas Adams (1952–2001) brytyjski pisarz

z przemowy do pracowników Embedded Systems, 2001

O losie, O prawdzie, O facetach, O zachowaniu

„Kto jest odpowiedzialny za sytuację na kolei? (…) Winien jest neoliberalny dogmat, zgodnie z którym społeczeństwo nie istnieje, są tylko jednostki. I wszystkie jednostkowe formy działalności mają prymat nad grupowymi. Zgodnie z tym dogmatem oddzielony od innych obywatel – który sam sobie jest sterem, żeglarzem, okrętem (kierownicą, kierowcą, autem) i samodzielnie jedzie swoim własnym samochodem – ważniejszy jest od pogardzanych użytkowników transportu zbiorowego. Zgodnie z tym dogmatem drogi dla jednostek są ważniejsze niż koleje dla społeczeństwa (które przecież nie istnieje – a po co wozić coś, co nie istnieje). Zgodnie z tym dogmatem koleje są niedofinansowane, zaniedbane, łatane papą i drutem, brakuje kadr, kolejarze są przepracowani – i właściwie należy się dziwić, że takie katastrofy jak w Szczekocinach nie zdarzają się częściej. Winien jest neoliberalny dogmat, zgodnie z którym konkurencja w każdej dziedzinie i w każdej sytuacji zawsze robi dobrze i wszystko, co jest organiczną całością, należy podzielić na oddzielne, konkurujące ze sobą spółki. Nawet gdy jest to jeden wewnętrznie połączony system przejazdów kolejowych.”

Tomasz Piątek (1974) polski pisarz i dziennikarz

Źródło: Proszę mnie porąbać, krytykapolityczna.pl, 5 marca 2012 http://www.krytykapolityczna.pl/TomaszPiatek/Proszemnieporabac/menuid-215.html

„Z prostytutkami fałsz jest chwilą prawdy. W towarzystwie tak zwanej normalnej kobiety trzeba się wysilać, przedstawiać w dobrym świetle, pracować nad sobą, więc kłamać, to mężczyzna robi z siebie dziwkę.”

Frédéric Beigbeder (1965)

29,99

O kobietach

„Jak ja dzisiaj patrzę na naszych prezydentów i spojrzę na Mościckiego, to od niego biła siła i jakiś autorytet. Już sama sylwetka człowieka to robiła wrażenie, a dzisiaj to są pętaki w stosunku do Mościckiego.”

Stanisław Skalski (1915–2004) lotnik polski, generał

Źródło: Wspomnienia Stanisława Skalskiego, TVP 1998 http://video.google.com/videoplay?docid=-2879117620400293390#

O wrażeniach, O sile

„Jeśli szantażem, groźbą czy lekceważeniem (jak robił to Jarosław Kaczyński) próbuje się wymusić rezygnację z realizacji tego punktu, to odpowiedzią musi być sprzeciw. W tej konkretnej sytuacji sprzeciw oznacza rozłam. Wydarzenia ostatnich miesięcy podały bowiem w wątpliwość możliwość realizacji programu konserwatywnego w Prawie i Sprawiedliwości. Bracia Kaczyńscy, wprowadzając do komisji nadzwyczajnej swoich ludzi, od początku sabotowali jej prace, kolejne wypowiedzi premiera w kwestii obrony życia także nie pomogły tej sprawie, a nieprzygotowane i nieprzemyślane poprawki prezydenckie które na siłę forsowano w klubie PiS ostatecznie pokazały, że dobre samopoczucie brata i otaczających go prawników jest dla premiera ważniejsze niż wierność zasadom.”

Tomasz Terlikowski (1974) polski dziennikarz i publicysta

o konstytucyjnej ochronie życia od poczęcia forsowanej przez LPR w 2007 i reakcji PiS.
Źródło: Prawo do życia. Zdradzona nadzieja, Warszawa 2007, s. 207

O ludziach, O sprawiedliwości, O nadziei, O sile

„Do dzisiaj pamiętam siebie jako 13-letniego chłopaka z ul. Łukasiewicza [w Płocku], który w grudniu 1981 r. wybrał się z kolegą na sanki na tzw. parowę. Byłem wkurzony, bo nie wiedziałem, dlaczego w telewizji nie pokazali Teleranka. Ja na sankach, a tu czołgi jechały na teren ówczesnych Mazowieckich Zakładów Rafineryjnych i Petrochemicznych. Potem w drodze do domu, nie wiedząc co robię, zerwałem obwieszczenie o wprowadzeniu stanu wojennego i zabrałem na pamiątkę. Mama na ten widok przeraziła się, że nas zaaresztują.”

Ireneusz Czop (1968) polski aktor teatralny i filmowy

Źródło: Rafał Kowalski, Jak Ireneusz Czop z Łukasiewicza zrobił aktorską karierę, „Gazeta Wyborcza Płock”, 18 maja 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/139380.html

O domu, O zerwaniu, Chłopak

„Nigdy sama rzeczywistość specjalnie mnie nie interesowała. Od 1989 muszę niejako robić współczesne kino, ponieważ nie ma pieniędzy na inne.”

Juliusz Machulski (1955) polski reżyser filmowy

Źródło: Tylko kino na to pozwala. Rozmowa z Juliuszem Machulskim http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=51391

O rzeczywostości

„Urodziłam się w Gdańsku przez przypadek. I tak tu zostałam. Pracowałam w teatrach Krakowa i Warszawy. Wielokrotnie proponowano mi bardzo dobre stałe angaże w tych miastach, ale zawsze wracałam do Trójmiasta. Zastanawiałam się często, dlaczego to robię i nie znajdowałam odpowiedzi… Teraz już wiem! Po prostu kocham to miasto. Prawie tak jak moich synów, rodzinę i ten szalony diabelski zawód.”

Joanna Bogacka (1945–2012) polska aktorka

Źródło: Mirosław Baran, Teatr zabiera życie, „Gazeta Wyborcza – Trójmiasto” nr 280, 30 listopada 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/151429.html

O życiu, O rodzinie, Kochać się

„Środki dopingujące powinny zostać zalegalizowane, a przynajmniej poziom tolerancji powinien zostać zwiększony. Teraz większość atletów, zresztą różnych dyscyplin sportu, robi to w ukryciu, ryzykując zdrowie na stare lata. Lepiej chyba, żeby środki dopingujące stały się legalną formą współzawodnictwa, kontrolowaną, usprawnianą pod kątem zdrowia, a przez to mniej szkodliwą”

Bode Miller (1977) amerykański narciarz alpejczyk

Źródło: Skandlalista Bode Miller, gazeta.pl, 11 stycznia 2006 http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80708,3107928.html

O zdrowiu, O sporcie

„Zawsze byłam buntownikiem. Nigdy nie robię rzeczy tak, jak powinno się je robić. Albo idę w przeciwnym kierunku, albo obieram dla siebie nowy kierunek, bez względu na to, jakie są zasady lub co mówi społeczeństwo.”

Grace Jones (1948) piosenkarka i aktorka amerykańska

Źródło: Strona oficjalna http://www.theworldofgracejones.com/3.html

„Dżentelmen nie robi niczego, czego nie można by potem opowiedzieć w czasie obiadu.”

Oscar Wilde (1854–1900) angielski poeta, prozaik i dramatopisarz

O czasie

„(…) kontakty osobiste to był margines mojego życia. Pamiętam, kupiłem sobie pięknego dalmatyńczyka, który z powodu moich wyjazdów tak cierpiał, że gdy przed kolejną podróżą pakowałem się, to gryzł walizkę i wył. Moja gosposia spała w pokoju gościnnym i ten porządny pies ze złości pod drzwiami robił jej kupy.”

Bogusław Kaczyński (1942–2016) polski dziennikarz i krytyk muzyczny

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 29 grudnia 2008 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/jmcal.htm

O pokoju, O cierpieniu

„Monty Pythona robiliśmy dawno temu. Czas sprawił, że należymy do komediowej starszyzny. Już nie musimy robić nic zabawnego. Gdy tylko się pojawiamy, wszyscy się śmieją. Powiem „Ni!” i to wystarczy (nawiązanie do filmu Monty Python i Święty Graal). Nie muszę robić głupich kroków ani śpiewać Lumberjack’s song. Ludzie wciąż uwielbiają Monty Pythona. To miłe, a mnie to nie nudzi. Dostrzegam komediowy potencjał w tym, co mnie otacza. Po prostu już tego nie wykorzystuję i nie nawiązuję do czasów Monty Pythona, ale nie mam nic przeciwko temu, jeśli inni to robią.”

Michael Palin (1943) aktor brytyjski (Latający Cyrk Monty Pythona)

Źródło: Maciej Łubieński, Michael Palin, „Playboy” nr 8, 2010

O ludziach, O śpiewie, O czasie

„Dawniej reakcja otoczenia zwykle była negatywna. Teraz tak wiele osób widziało mnie w Księdze Rekordów Guinnessa i w telewizji, że raczej reagują ze zdziwieniem. Wszyscy widzą różnicę między moimi paznokciami tego Hindusa [Shridhar Chillal] i pytają, co robię, że moje wyglądają znacznie lepiej niż jego.”

Lee Redmond (1941)

z wywiadu udzielonego Guiness World Records
Źródło: Guinness World Records 2005, wyd. Panteon PPHiU SC, Wrocław 2004, ISBN 83-88925-71-7, tłum. Paweł Kruk, Dorota Strukowska, Patrycja Wojcieszyńska, Maria Zagrodnik, s. 15.

„Film dokumentalny dąży do przekazania prawdy o człowieku. Zarówno na potrzeby sztuki, jak i nauki. Do tej pory nie udało się jednak uniknąć deformacji tej prawdy wynikającej z wpływu osoby realizatora na ostateczny kształt komunikatu. (…) Możemy stwierdzić, że prawdę o człowieku otrzymujemy w bezpośrednim kontakcie z nim, niezależnie od tego, co chciałby on sobą pokazać.(…) W filmie sytuacja taka może zaistnieć w momencie, gdy wszelkie decyzje realizatora (…) podejmuje człowiek lub grupa, o której jest film. Oznacza to, że on sam będzie robić film o sobie, w tym znaczeniu, że umożliwi się mu swobodną realizację na dowolny temat.”

Paweł Kwiek (1951)

Źródło: Dokument obiektywny o człowieku (1974), cyt. za: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_kwiek_pawel

O decyzjach, O nauce

„Skoro robimy tak fantastyczne rzeczy
Czemu się nie przekłada to na pieniądze?”

Kazimierz Staszewski (1963) polski muzyk rockowy

Kult
Źródło: utwór Artyści niezależni

O pieniądzach

„Moje filmy to baśnie i mówią o tym, co jest wspólne – o tęsknotach, szczególnie o tęsknotach dzieci, o głębokiej potrzebie cudownych zdarzeń, która jest naturalną potrzebą każdego dziecka (i wielu ludzi dojrzałych). Ta cudowność nie oznacza oderwania od realnego świata, a raczej próbę uzupełnienia niekompletnego obrazu, jaki dają nasze zmysły. Robię też filmy o relacji między małym człowiekiem i wielkim światem. O tym, że w starciu z wielkim, anonimowym zagrożeniem nie jesteśmy bez szans. Dlatego w naturalny sposób odnajduję porozumienie z widownią w różnych krajach.”

Andrzej Maleszka (1955) polski reżyser i scenarzysta

Źródło: wywiad Jakuba Sochy, „Kino” 4/2008

O dzieciach, O ludziach, O świecie, O relacjach

„Wszyscy mają szable… A ja mówię, to jest bardzo kiepski prezent, bo naprawdę, mężczyźni są jak dzieci… Wyjmie tę szablę, zacznie… se odetnie… i będzie robił za tego… Tinky Winky.”

Jerzy Kryszak (1950) aktor polski

Źródło: Kabareton, Sopot Top Trendy 2007

O mężczyznach, O dzieciach

„Chcę robić kino, które gwarantuje widza. Nie interesują mnie tzw. filmy festiwalowe, które obejrzy 300 osób. Poza tym lubię, przystępując do zdjęć, wiedzieć, że film ma już zagwarantowanego dystrybutora. Ale to nie tak, że gardzę kinem niezależnym. Nakręciłem przecież właśnie film z Julianem Schnablem, to kino niszowe, ale jednocześnie wiem, że ten obraz, ze względu na temat, czy aktorów, trafi do widza.”

Janusz Kamiński (1959) polski operator filmowy i reżyser działający w USA

Źródło: wywiad Michała Burszty, filmweb, 30 listopada 2007, cyt. za: culture.pl http://www.culture.pl/baza-film-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/janusz-kaminski

Obraz

„Co ja robię, jak mam kłopoty? Nic nie robię. Po prostu olewam. Moja dewiza jest bardzo prosta: martwię się, jeśli mogę coś w mojej sytuacji zmienić. Jeśli nic nie mogę zrobić, przestaję się martwić. Jeśli nic nie mogę poradzić na świństwo, po co miałbym jeszcze sam się zadręczać?”

Jacek Karpiński (1927–2010) polski elektronik i informatyk

Źródło: Martwię się tylko wtedy, jeśli mogę coś zmienić…, wywiad z Jackiem Karpińskim, crn.pl, 15 maja 2010 http://www.crn.pl/artykuly/archiwum/2007/5/martwie-sie-tylko-wtedy-jesli-moge-cos-zmienic?searchterm=jacek

„Parę dni po urodzeniu syna [Ivana] zorientowałam się, że coś jest nie tak, bo Ivan wykonywał dziwne, nerwowe ruchy. Robią twemu dziecku serię testów, po czym podsuwają ci pudełko z chusteczkami higienicznymi. Czujesz się jak w odcinku Casualty (brytyjski telewizyjny dramat medyczny). Ta diagnoza miała przerażające i straszne konsekwencje. To zmienia na zawsze całe twoje życie. I jest bardzo trudne Jesteś przerażona, nie jesteś w stanie z tym wszystkim sobie poradzić. Czujesz się samotna, wręcz izolowana.”

Samantha Cameron (1971)

Źródło: Promyk słońca w gęstej mgle, „Angora” nr 16 (1296), 19 czerwca 2015, s. 76.

O życiu, O dzieciach, Pudełko

„Więc powiedział cadyk do Boga:
„Możliwe, że robię głupstwo. Powinienem był przekonać Ciebie, że dłużej już zwlekać nie można. Wówczas zbawiłbyś całą rozległą ludzkość. Lecz nie mogę już dłużej z Tobą rozmawiać, bo nie mam czasu: gdybym pozostał jeszcze z godzinkę w niebie, to stary Hersz, który pierze w Berdyczowie paskudną bieliznę, umarłby z pewnością. A gdzież jest powiedziane, że ja mam prawo zapłacić za szczęśliwość całej rozległej ludzkości życiem starego Hersza?””

Ilja Erenburg (1891–1967) rosyjski pisarz

Burzliwe życie Lejzorka Rojtszwańca
Źródło: s. 80.

O Bogu, O czasie

„Will zastanowił się, co robić. Jeśli wybierze jedną drogę z wielu, wszystkie niewybrane zgasną jak zdmuchnięty płomień świecy, jakby nigdy nie istniały. W tej chwili wszystkie wybory Willa istniały jednocześnie. Ale żeby zachować je wszystkie, należało nic nie robić. Musiał w końcu dokonać wyboru.”

Philip Pullman (1946) pisarz angielski

Mroczne materie III: Bursztynowa luneta (2000)

O zachowaniu

„Czy można samemu ocenić to, co się samemu zrobiło? Nawet patrząc z boku na to, co ktoś inny robi, trudno jest zdecydować, czy dzieje się to przez przypadek czy nie. Czy Bóg albo los wybacza ludziom też przez przypadek?”

Yasunari Kawabata (1899–1972) japoński prozaik i poeta, noblista

z listu Fumiko adresowanego do Kikujiego.
Tysiąc żurawi

O Bogu, O losie

„(…) ja robię w polityce już trochę czasu i mam głowę na karku.”

Beata Sawicka (1964) polska polityk

w rozmowie z funkcjonariuszem CBA 8 sierpnia 2007. Źródło: nagrania operacyjne CBA; fragmenty – „Gazeta Wyborcza”, 18 października 2007, całość „Gazeta Polska” http://www.gazetapolska.pl/?module=messages&message_id=255

O czasie

„To zabawne, kiedy czasami dumni wymieniamy tych pięciu czy sześciu Polaków znanych na świecie. Francuz czy Niemiec mógłby wymieniać w nieskończoność. To się chyba bierze z naszych kompleksów. (…) Europa jest otwarta. Przyjęli nas tam z otwartymi ramionami, bo w sumie jesteśmy inteligentni, sympatyczni i lubimy robić to, co robimy, ale powinniśmy patrzeć na siebie bez różowych okularów, bo to do niczego nie prowadzi.”

Juliusz Machulski (1955) polski reżyser filmowy

Źródło: rozmowa Donaty Subbotko, Więcej humoru w narodzie, poproszę, „Gazeta Wyborcza”, 22–23 września 2012

„Dziś po prostu trudno uwierzyć, że światek Połanieckich nie jest satyrą, lecz apologią i drogowskazem. A przecież tak było. „Nie zdarzyło nam się spotkać powieści współczesnej… rozumniejszej, zdrowszej, lepszej, jak Rodzina Połanieckich” – pisał ówczesny koryfeusz krytyki, Stanisław Tarnowski. A obdarzył Sienkiewicz burżuazyjną Warszawkę tą ewangelią rozumu, zdrowia i moralności w dziesięć lat po Ogniem i mieczem. Bo wbrew temu, czego się później próbowano w Trylogii doszukać, co może nawet istotnie, niezależnie od intencji autora, znaleziono, była ona pisana dla tychże Połanieckich. Konterfekty rycerskich przodków wielce tu były potrzebne, aby robieniu w perkalikach i spekulacjom giełdowym nadać godność posłannictwa narodowego, w odróżnieniu od takich samych spekulacji i perkalików niemieckich czy żydowskich. Połanieccy istnieją wszędzie, w każdym narodzie, w każdej klasie, w każdym czasie, jako „obszar gnuśności zalany odmętem”. Rozpaczliwa nizina upadku i marazmu zaczyna się tam, gdzie połaniecczyzna przoduje narodowi jako arbiter jego kultury – pojęć i ideałów, wzór cnót obywatelskich i patriotycznej zasługi.”

Julian Brun (1886–1942) polski dziennikarz i działacz komunistyczny

o Rodzinie Połanieckich.

O rodzinie, O czasie

„Niemcy rujnują swoich sąsiadów i gospodarkę światową. Zmuszają kraje południowej Europy do redukcji deficytów budżetowych, ale same nie zmniejszają swojej nadwyżki eksportowej. I jeszcze robią z siebie ofiarę.”

Paul Krugman (1953) ekonomista amerykański

Źródło: „Forum”, 22 listopada 2013.

„To najlepsza rzecz, jaką możemy robić jeden dla drugiego: zmniejszać ciemność.”

Dean Koontz (1945) pisarz amerykański

Braciszek Odd (2006)
Źródło: rozdział 42

„Monika Olejnik po rozwodzie zaczęła robić karierę w dziennikarstwie, a jej zainteresowania skoncentrowały się na polityce i służbach specjalnych. Miała przy tym świetne kontakty w tych środowiskach, o czym w swojej książce pt. „Rosyjska ruletka” pisał były szpieg PRL Marian Zacharski.”

Monika Olejnik (1956) polska dziennikarka

Autorka: Dorota Kania Źródło: Ujawniamy nieznane fakty z życia ludzi mediów - fragmenty książki "Resortowe dzieci", niezalezna.pl, 12 grudnia 2012 http://niezalezna.pl/49405-ujawniamy-nieznane-fakty-z-zycia-ludzi-mediow-fragmenty-ksiazki-resortowe-dzieci

„Gdyby odbiorca moich płyt i koncertów chciał spędzić ze mną cały dzień, toby się zanudził. Zobaczyłby mnie w porannych kapciach, jak robię herbatę, a potem idę na zakupy i że jestem bałaganiarą – w myśl zasady: przewróciło się, niech leży. Inaczej zobaczy mnie przyjaciel, który zna mnie długo. Nie widzi kapci, tylko to, co mam w sobie.”

Gaba Kulka (1979) polska wokalistka, pianistka i kompozytorka

Źródło: „Zwierciadło”, 2/1960, luty 2010

O myślach, O herbacie, O myśleniu

„To dziwne, kiedy człowiek gdzieś idzie i nie może czuć się w pełni prywatnie. Wszyscy uważają, że mnie znają, a przecież tak nie jest. Patrzą na mnie i widzą Marek. To wpędza w lekką paranoję. Kiedyś zżymałem się, gdy ludzie podchodzili i bezceremonialnie zaczynali rozmowę, chcieli robić sobie ze mną zdjęcia.”

Kacper Kuszewski (1976) aktor polski

Źródło: Zazdrościłem kolegom romansów http://www.koktajl24.pl/Kacper-Kuszewski-wywiad-Marek-Mostowiak-M-jak-milosc-Kacper-Kuszewski-wywiad-Marek-Mostowiak

O ludziach

„Wypracowano u nas sztukę bycia zupełnym ignorantem o wyglądzie uczonego” – kpił niegdyś Lew Tołstoj, a media, szczególnie elektroniczne, potrafią robić to perfekcyjnie.”

Wiesław Gałązka (1953)

Źródło: PRoto. pl, 23 września 2005

„Nie robię filmów dla konkretnej grupy ludzi, robię filmy o pięknie człowieka.”

Michael Glawogger (1959–2014)

Źródło: Anna Bielak, Mężczyzna jest ofiarą Rozmowa z Michaelem Glawoggerem, dwutygodnik.com http://www.dwutygodnik.com/artykul/3679-mezczyzna-jest-ofiara.html

O ludziach

„(…) z Łodzią to specyficzny przypadek. Do Warszawy mamy tylko 120 km, to bardzo blisko. Na początku jeździ się tam, nawet codziennie, tylko do pracy. Potem raz w tygodniu i wraca na weekend, a po roku, dwóch latach już się tam zostaje. Teraz problem polega na tym, że ci, którzy mogliby coś tutaj stworzyć, ciekawego zrobić, to nagle odnajdują się w stolicy, rozparcelowani po różnych korporacjach. Robią kariery, odnajdują się w życiu i to jest OK. Szkoda tylko, że miasto Łódź nie stworzyło im takiej możliwości. To, że ja tu mieszkam, robię tu filmy i jakoś udaje mi się funkcjonować, jest tak naprawdę dosyć samobójcze. Powinienem mieszkać i pracować w Warszawie. Nie oszukujmy się, pieniądze na film są w Warszawie. Ale Łódź jest pod tym względem wyjątkiem. Ma ona swoją filmową przeszłość, kiedy do lat 80. kręciło się tu naprawdę dużo. Była tu baza, która została do dziś. Jest tu kilka firm produkujących filmy. Z wiodącym Opus Film, dzięki któremu z Łodzi nie zniknęła jeszcze definitywnie produkcja filmowa. Dzięki tej firmie jakoś to wszystko funkcjonuje.”

Piotr Szczepański (filmowiec) (1975)

Źródło: Artur Cichmiński, Potrzebuję miejsca, z którego mogę czerpać inspirację. Nasza rozmowa z Piotrem Szczepańskim, stopklatka.pl, 13 kwietnia 2007 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=37257

O pieniądzach, O problemach, O przeszłości, O oszukiwaniu

Cytaty na temat robić strona 12

Cytaty na temat robić
strona 12