Cytaty na temat autor
strona 4

„Nie zdajemy sobie sprawy, że Konstytucję 3 maja, pierwszą europejską konstytucję, Polska zawdzięcza wolnomularzom. Spośród czterech głównych autorów i redaktorów tekstu konstytucji tylko jeden - ksiądz Hugo Kołłątaj - nie był masonem.”

Waldemar Gniadek (1962)

Źródło: Masoni nie rządzą światem, przeglad-tygodnik.pl http://www.przeglad-tygodnik.pl/pl/artykul/masoni-nie-rzadza-swiatem,

O świecie

„Jakoż na własne słyszeliśmy uszy, jak opowiadano i własnymi widzieliśmy oczami w dziełach autorów chrześcijańskich, iż w Anglii dopuszczano się w tych czasach wielkich okrucieństw; karzą srogą śmiercią wszystkich księży wiary papieskiej, wszystkich wyznawców i zwolenników tejże religii, a nawzajem tak samo postępują w Hiszpanii i we Francji, gdzie wyznawców nauki Marcina Lutra, tak okrutną śmiercią mordują, że każdemu, który o tym słyszy, włosy na głowie powstają. Lecz zdaje się, że to wszystko jest karą za ich grzechy, w wspomnianych bowiem trzech państwach, przelewano wiele krwi Izraelitów, bez najmniejszej przyczyny i prześladowano niewinnych do tego stopnia, że ich wygnano z krajów, gdzie się urodzili i przemieszkiwali tak, że ani jeden Izraelita tam nie pozostał.
Podobne postępowanie nigdy nie miało miejsca w Polsce, gdzie obecnie się znajdujemy. I owszem, tutaj pociągają do odpowiedzialności i surowo karzą tych, którzy im źle czynią lub szkodzą; tu nawet wspierają Żydów przychylnymi przywilejami, aby mogli mieszkać szczęśliwie i spokojnie. Królowie ziem tutejszych i ich dygnitarze (oby Bóg powiększył ich szczęście!) są miłośnikami wspaniałomyślności i prawości – toteż nie wyrządzają żadnego bezprawia lub krzywdy Żydom w ich krajach mieszkającym i dlatego też Bóg użyczył ziemi tej wielkiej potęgi i spokoju, tak dalece, że różniący się wiarą nie tchną ku sobie nienawiścią i nie wytępiają jedni drugich.”

Izaak ben Abraham z Trok (1533–1594)

Źródło: Chizzuk Emuna, 1585 r.

O śmierci, O Bogu, O szczęściu, O wierze

„Dla mnie robić swoje, to po prostu porządnie robić coś, co się umie. Autor satyryczny niech tworzy porządną satyrę, a nie komercyjną. A szewc niech robi dobre buty.”

Wojciech Młynarski (1941–2017) polski kompozytor i wykonawca piosenki autorskiej

Źródło: „Dziennik Zachodni”, 17 maja 2005 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/calycz.htm

O butach

„Proust oczywiście ma rację, że każda rozmowa jest trochę pustoszeniem siebie. Ale skąd bierze się to uczucie? Może trochę z niewydolności mowy. Kiedy myślimy, wiemy, o co nam chodzi, kiedy mówimy, kiedy już powiemy, zostajemy trochę rozczarowani. Jak to, więc tylko o to chodziło? Więc tylko tyle, te nasze skarby osiągnięte, kiedy ukażą się jako parę zdań, właściwie je wyczerpujących, wcale nie przedstawiają się tak bogato. Ale to wina mowy, a może i – po części – przyczyna tkwi także w tym, że rzeczywiście, co przeczute, wydawało nam się większe i piękniejsze niż sformułowane. A co do mowy, przecież dopiero po największych wysiłkach i trudach zaledwie parę książek na świecie oddaje jako tako to, o co chodziło autorowi, a w jego mniemaniu zapewne także niedostatecznie, cóż tu wymagać od zdań kleconych na poczekaniu, byle jakich i przypadkowych, żeby nas dostateczne wyrażały. Potem kiedy się wypowiemy, kiedy się podzielimy, jesteśmy trochę jak czajnik z wrzątkiem, z którego zdjęto pokrywkę, ciśnienie spada. Dotychczas mile się nosiło poczucie własnego sekretu, wyłącznie osobistego. Dzielimy się nim trochę przez to, że pragniemy zaskoczyć, zadziwić słuchacza sobą samym. I zostajemy rozczarowani, bo po wypowiedzeniu się zaznacza się w nas odpływ. Przez to może nawet rozmowa pustosząca, obniżająca wewnętrzne ciśnienie jest pobudką. Bo chcąc się znowu napełnić, przystępujemy od początku do pracy wewnętrznej”

Sławomir Mrożek (1930–2013) polski dramatopisarz, prozaik i rysownik

Dzienniki, Dziennik. Tom 1. 1962–1969

O książkach, O emocjach, O myślach, O wysiłku

„(…) od jakiegoś czasu trafiały mi w ręce książki zajmujące się rodziną. Nie były to jednak powieści polskich pisarzy. Wymienię dwa tytuły i ich autorów: „Spokój” Bartisa, „Wstyd” Roncagliolo, które zrobiły na mnie niesamowite wrażenie i kazały mi myśleć intensywnie nad własną wersją losów bliskich sobie ludzi. Od chwili ukazania się na Zachodzie były tematem wielu omówień, dyskusji i analiz. Niestety, w Polsce nie zrobiły furory.”

Tomasz Białkowski (1969) polski prozaik

Źródło: Grzegorz Butkiewicz, Pułapki życia rodzinnego, studnia.net.pl, 29 czerwca 2011 http://www.studnia.net.pl/2011/06/29/pulapki-zycia-rodzinnego/

O losie, O ludziach, O książkach, O rodzinie

„Czy słyszałeś o rosyjsko-żydowsko-amerykańskiej autorce nazwiskiem Ayn Rand? Która nie umywała się do ciebie intelektualnie ani też artystycznie. Była jednak osobą walczącą, a do ciebie tym podobną, że w latach 50–80-tych jej powieści, eseje i dzieła filozoficzne miały wzięcie, poczytność i nakłady ściśle porównywalne do twoich. Wypowiedziała w nich wojnę komunistycznej inwazji na Stany Zjednoczone i wygrała tę wojnę! To ona skompromitowała lewicujących inteligentów i przetrąciła kręgosłup bolszewickiej piątej kolumnie, jaką stała się wrzaskliwa i ogłupiała młodzież akademicka na kampusach. Dzięki niej Ameryka nie okazała się rozstrzygającym przyczółkiem komunizmu zwycięskiego w skali globalnej, tylko (przy wszystkich swoich wadach) na odwrót.”

Robert Stiller (1928–2016) polski tłumacz i pisarz

Lemie! po co umarłeś?

O młodzieży

„[Muzyka] uważana jest za najbardziej autonomiczną i najmniej przedstawiającą ze wszystkich sztuk. Jednakże odbija ona na różne sposoby rzeczywistość wokół siebie i wywiera wpływ na swoje społeczne i kulturalne otoczenie. Muzyka jest – podobnie jak biologia, płeć (gender), gestykulacja – czymś intertekstualnym, a nawet transcendentalnym. Znaki muzyczne można badać zarówno w ujęciu historycznym, jak i jako semiotykę muzyczną w jej własnym środowisku. Kompozytorzy od Szopena do Sibeliusa i autorzy od Nietschego do Greimasa i Barthesa ilustrują drogi tej nowej dyscypliny w ramach semiotyki i muzykologii.”

Eero Tarasti (1948)

Źródło: Walery Pisarek, Wstęp do nauki o komunikowaniu, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 74.

O muzyce, O rzeczywostości, O nauce

„Teksty młodych dramaturgów są na ogół interwencyjne, każdy dialog jest od początku do końca przewidywalny, widać haki, na których autor zawiesił tajemnicę. Zastanawiam się, czy ktoś chciałby taką sztukę zobaczyć w teatrze? Ja chyba nie.”

Jan Frycz (1954) aktor polski

Źródło: „Polityka” 49/04 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/niechceg.htm

O tajemnicy

„Był problem, to przecież ikona – jak umieścić Michaela Jacksona w świecie Simpsonów? Rozwiązaniem, do którego się przyznaję, przynajmniej jako autor pomysłu, bo nie pisałem scenariusza – było napisanie dla niego roli stukilowego białego faceta, któremu wydaje się, że jest Michaelem Jacksonem. Trzymaliśmy kciuki, żeby zaśmiał się podczas czytania scenariusza – i tak się stało.”

Matt Groening (1954) amerykański twórca filmów animowanych

opowiadając o udziale Michaela Jacksona w sezonie trzecim Simpsonów.
Źródło: Bartek Koziczyński, 333 popkultowe rzeczy… lata 90., wyd. Vesper, Poznań 2011, ISBN 978-83-7731-064-9, s. 466.

O problemach, O czytaniu

„Autor powinien umrzeć po napisaniu powieści, by nie stawać na drodze, którą ma przed sobą tekst.”

Umberto Eco książka Imię róży

Imię róży, Dopiski na marginesie „Imienia róży”

„Krytykować – to znaczy dowieść autorowi, że nie robi tego tak, jakbym ja to zrobił, gdybym potrafił.”

Karel Čapek (1890–1938) pisarz czeski

„Historia opisywana przez nie – indiańskich autorów jest często pełna błędów. Potrzebujemy całej grupy ludzi tworzących literaturę faktu. Łatwiej jest pisać o swoich emocjach, niż o faktach. Już przed laty Indianie zaczęli pisać poezję – „Jestem Indianinem w Gallup i jest mi smutno…” Znamy to od dawna i nadszedł czas, by Indianie zaczęli pisać o technice i naukach społecznych.”

Vine Deloria, Jr. (1933–2005) teolog i prawnik amerykański, działacz na rzecz praw Indian

O ludziach, O historii, O literaturze, O nauce

„Istnieje (…) różnica pomiędzy autorem reportażu a autorem wywiadu. Zgodnie z polskim prawem prasowym autor wywiadu oddaje tekst swojemu rozmówcy do autoryzacji. Więc to bohater ma do powiedzenia ostatnie słowo. Może się nie zgodzić. Nie zdarzyło mi się tak jeszcze. Staram się pokazywać bohaterów swoich rozmów tak, jak ich sam zobaczyłem, czyli zinterpretować ich, ale równocześnie tak, żeby oni zobaczyli siebie tak, jak chcieli się pokazać. To nie jest łatwe. I tego się ciągle uczę. Autor reportażu zaprzyjaźnia się z bohaterem, a potem go zdradza. Bohater autoryzuje, jeśli o to prosi, swoje wypowiedzi, ale nie tekst. Autor reportażu pokazuje bohaterów swoich tekstów tak, jak ich zobaczył, usłyszał.”

Remigiusz Grzela (1977)

Źródło: Hanna Rydlewska, Masz pomysł, zapomnij, exklusiv.pl http://www.exklusiv.pl/artykul/id,155

„Ten wywiad nie ma sensu. I nie mają sensu sesje zdjęciowe. To nie ma sensu, chyba że tworzę muzykę. Tylko dzięki muzyce jestem tutaj. Wiem, że nie jestem wysokim, ciemnym, przystojnym facetem, gwiazdorem rocka. Wiem, że nie jestem najbardziej charyzmatyczną osobą. Wiem, że nie jestem ciekawy lub śmieszny. Tak naprawdę jestem muzykiem i autorem tekstów. To jest jedyny powód, dla którego tutaj jestem.”

Patrick Stump (1984)

O facetach, Sens

„W tym czasie Andrea mówiła do mnie: – Felix też przepada za tym opowiadaniem. Szkoda, że go pan nie widział w samolocie. Co chwila potrząsał głową i wciąż się zaśmiewał. Gdzie ma pan to zamiar wydrukować? Może Felix pogada z… Wymieniła nazwisko: Knabel. Ale dla kogoś, czyje opowiadania ukazywały się dotąd tylko w kwartalniku uniwersyteckim, skutek był nie mniejszy, niż gdyby powiedziała: „Po tym przyjęciu muszę wracać do hotelu, żeby w barze przeprowadzić wywiad z marszałkiem Tito, ale w tym czasie Felix mógłby z holu wznieść się do nieba i porozmawiać o pańskim zabawnym opowiadaniu z autorem «Braci Karamazow.»”

Philip Roth (1933–2018) pisarz amerykański

Poznaliśmy go z Feliksem na Syberii, zwiedzając tamtejsze więzienia”.
Cień pisarza

O czasie

„Laboratorium [Dramatu] było ciekawym doświadczeniem. Pierwszy raz miałam szansę współpracować w ten sposób z autorem, który był cały czas na próbach, borykał się, przy nas tworzył swój dramat.”

Aldona Figura (1979)

Źródło: „Gazeta Wyborcza – Teatry” 2005, nr 47

O czasie

„Kiedy autor powiada, że pracował w porywie natchnienia, kłamie.”

Umberto Eco książka Imię róży

Imię róży, Dopiski na marginesie „Imienia róży”

„Kiedyś miałem na ten temat dyskusję ze znanym biologiem Richardem Dawkinsem, który jest autorem bardzo głośnej książki „Bóg urojony”. Książki moim zdaniem bardzo prymitywnej. Kiedy po raz pierwszy ją przeczytałem, to powiedziałem sobie, że ja z tymi problemami, które on tak ostro stawia, uporałem się, gdy miałem 17 lat. Nasza rozmowa miała miejsce kilkanaście lat temu. Jak twierdził Dawkins, Pan Bóg nie jest nam potrzebny, bo wszystkie zjawiska biologiczne możemy wytłumaczyć za pomocą praw fizyki. A ja na to: OK, bardzo dobrze. W jaki sposób w takim razie wytłumaczysz, skąd wzięły się prawa fizyki. No i dyskusja się skończyła.”

Michał Heller (1936) polski filozof, teolog, fizyk kosmolog

Źródło: Izabela Filc Redlińska, Prawa fizyki stworzył Bóg http://www.rp.pl/artykul/128669.html, „Rzeczpospolita”, 2 maja 2008.

O Bogu, O książkach, O pomocy

„Dzieje jego szkolne, wewnętrzne przeżycia w starciach z moskiewskimi pedagogami (…), pominięcie autorów książki] są typowe dla szeregu pokoleń młodzieży polskiej, przechodzącej przez szkołę moskiewską, znane wszystkim, którzy w takiej szkole byli, uwiecznione przez Żeromskiego w Syzyfowych pracach. Wielu, jak wiadomo, było takich, co w walce z tą szkołą i w buncie przeciw systemowi rusyfikatorskiemu łamali sobie przedwcześnie egzystencję i wypędzeni za niebłagonadiożnost' średniej nawet edukacji nieraz już skończyć nie mogli. Piłsudski szkołę ukończył.”

Irena Pannenkowa (1879–1969)

Źródło: Daria i Tomasz Nałęcz, Józef Piłsudski…, op. cit., s. 87.

O książkach, O młodzieży, O walce

„Brel – gniewny Belg zbuntowany przeciw mieszczańsko-bigoteryjnej atmosferze kraju Flamandów, osiedlił się przed laty w Paryżu, i w krótkim czasie zyskał w piosence pozycję jednego z czterech wielkich: Aznavour – Brel – Bécaud – Brassens. Był wspaniałym autorem ostrych, satyrycznych piosenek, kompozytorem i wykonawcą własnych utworów, niestety – coraz wyraźniej wyniszczanym chorobą płuc. (…) Był na scenie niezwykle dynamiczny, spalał się; opowiadał mi (…), że na każdym koncercie traci prawie kilogram na wadze (…).”

Lucjan Kydryński (1929–2006) polski dziennikarz, konferansjer

Marek i Wacek. Historia prawdziwa (1990)
Źródło: s. 29

O chorobach, O czasie, O lecie

„Dla mnie pisanie tekstów jest bardzo ważne. Nie chcę wyjść na scenę i śpiewać teksty innych autorów. Chcę czuć, że to ja je napisałam, że to właśnie, a nie co innego, chciałam przekazać.”

Avril Lavigne (1984) muzyk rockowy, wokalistka

O śpiewie

„Absolutnym ideałem aktora to stać się klawiaturą, cudownie nastrojonym instrumentem, na którym swobodnie grałby autor.”

Antoine André (1858–1943)

L'idéal absolu de l'acteur doit être de devenir un clavier, un instrument merveilleusement accordé dont l'auteur jouera à son gré. (fr.)
Źródło: Didier Plassard, L'acteur en effigie. Figures de l'homme artificiel dans le théâtre des avant-gardes historiques. Allemagne, France, Italie, L'age d'homme, 1992, s. 29.

O nastroju

„W zeszłym roku pojechałam (…) na festiwal Encounters. Film [Hanoi-Warszawa] zobaczyła producentka Alison Sterling (…). Szukała reżysera (…) i mój styl bardzo jej się podobał. Opowiedziała mi o projekcie (…), Zaślepionej, którego temat bardzo mnie zaintrygował i od tego czasu zaczęłyśmy pracować razem. Autorką scenariusza jest Caroline Harrington. Jako reżyser miałam wpływ na kształt scenariusza, ale nie pisałam go. To trudna sytuacja, zwłaszcza że przywykłam pisać sama dla siebie. Jednak praca ze scenarzystą ma wiele plusów: przede wszystkim ma się dystans i można skupić się na czymś więcej poza sprawnym przeprowadzeniem intrygi.”

Katarzyna Klimkiewicz (1977)

Źródło: „Zaślepiona” Katarzyny Klimkiewicz w kinach, culture.pl, maj 2013 http://www.culture.pl/kalendarz-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/L6vx/content/zaslepiona-katarzyny-klimkiewicz-w-kinach

O czasie

„Mam sceptyczny stosunek do teorii wychowania. Nie wierzę książkom. Ich autorzy tworzą mody na określony sposób wychowania, podczas gdy życie pisze własne, oryginalne scenariusze. Jestem wyjątkowo odporna na wszelkie mody, zarówno w wychowaniu, jak i w każdej innej dziedzinie. Mam świadomość ich przemijania. Najmądrzejsza jest wiedza zapisana w nas samych i z niej powinniśmy korzystać. Słuchać tego, co podpowiada nam serce, i pilnie, uważnie obserwować.”

Ewa Błaszczyk (1955) polska aktorka

Źródło: Wszystko jest takie kruche. Z Ewą Błaszczyk rozmawia Izabela Górnicka-Zdziech, s. 119.

O życiu, O książkach, O wiedzę, Serce

„Jan Paweł II nie lęka się, że wraz z przystąpieniem do Unii Europejskiej, słowo „patriotyzm” przestanie być dla wielu Polaków tym pięknym pojęciem, które zostało wpisane w chlubną polską tradycję niepodległościową. Jak piszą autorzy, nie widzi na pewno miejsca dla nacjonalizmu i wyraźnie przestrzega przed jego zgubnymi i na ogół bolesnymi skutkami. Warto bowiem dokonać rozróżnienia, że patriotyzm jest postawą i uczuciem, podczas gdy nacjonalizm nierzadko posiada ostry wymiar światopoglądowy.”

Jarosław Hebel (1974) dziennikarz polski

Piórem o książkach. Zbiór recenzji z miesięcznika „Dziś” M.F. Rakowskiego

O emocjach

„Z bardzo nielicznymi wyjątkami, współczesne autorytety umniejszyły znaczenie wszystkich systemów filozofii idealistycznej i głębszych aspektów studiów porównawczych nad religią. Tłumaczenia autorów klasycznych mogą się ogromnie różnić, ale w większości przypadków najszlachetniejsze poglądy zostały usunięte lub umniejszone. Ci bardziej szczerzy autorzy, których wiedza na temat starożytnych języków była gruntowna, nigdy nie zostali włączeni do zbioru lektur obowiązkowych, a nauczanie zostało oparte w wielkiej mierze na akceptacji sterylnego materializmu.”

Manly Palmer Hall (1901–1990)

The Secret Teachings of All Ages

O religii, O wiedzę

„Pióro me – powiadają – jest zbyt nieoględne; ubieram występek w rysy zbyt odrażające. Chcecie wiedzieć dlaczego? Nie chcę po prostu nakłaniać do miłowania występku! Nie mam bynajmniej zamiaru przekonywać kobiet wzorem Crebillona czy Dorata, że winny kochać tych, którzy je zwodzą; przeciwnie, pragnę, aby czuły do nich wstręt, jedyny to sposób, by chronić je przed losem ofiary. Aby osiągnąć ten cel uczyniłem tych spośród bohaterów mojej powieści, którzy wybrali drogę występku, tak odrażającymi, że z pewnością nie wzbudzą w nikim ani współczucia, ani miłości. Właśnie dlatego, śmiem twierdzić, jestem bardziej budujący od pisarzy, którzy uznają za dopuszczalne upiększanie występku. Niebezpieczne dzieła tych autorów przypominają amerykańskie owoce, które pod wspaniałymi kształtami kryją truciznę…”

Donatien Alphonse François de Sade (1740–1814)

Źródło: Jerzy Łojek, Wiek markiza de Sade, Lublin 1973.

O kobietach, O losie, O wieku, Kochać się

„Paradoksalnym faktem jest, że bardzo często im osobistszą jest liryka autora, tym lepiej trafia do serca czytelnikowi.”

Karol Irzykowski (1873–1944) polski prozaik, dramaturg i krytyk literacki

Aforyzmy

Serce

„Młodzi autorzy są jednak inni. Mają poczucie, co im się należy, co dla nich trzeba zrobić. To bardzo jednostronne myślenie. I dość często towarzyszy temu odwrócone widzenie. Z jednej strony godzą się z tym, że literatura utraciła w życiu publicznym rolę centralną i przekształciła w zjawisko marginesowe, podoba im się to, sami podejmują tematy marginesowe, intymne. A jednocześnie żądają dla siebie splendoru, tuby, która ma potęgować ich głos do nie wiadomo jakich granic. Interesują ich wielkie nakłady, pierwsze strony kolorowych magazynów. Przy czym w ich wizji świata rzeczywiście nie ma poczucia, że to oni są elementem tego świata. Wolą być światem samym dla siebie. Z jednej strony więc ich żądania, ambicje są niczym nie hamowane, z drugiej – na ogół nawet nie usiłują zobaczyć siebie z dystansu, w szerszym planie kultury, społeczeństwa.”

Barbara Toruńczyk (1946) polska publicystka, eseistka, historyk literatury, wydawca, redaktor naczelny "Zeszytów Literackich"

Źródło: Tomasz Cyz, Redaktor jest dość samotny http://www.dwutygodnik.com/artykul/4181/, Dwutygodnik.com nr 98/2012.

O świecie, O literaturze, O myślach, O myśleniu

„Nie wystarczy ogłosić człowieka autorem własnego losu, ponoszącym pełnię wynikającej z własnych działań odpowiedzialności. Trzeba nadto dać mu środki na wywiązanie się z niej. A jest to zadanie społeczeństwa.”

Zygmunt Bauman (1925–2017) polski socjolog, filozof, eseista

Źródło: Wolność, bezpieczeństwo… No i wybieraj tu!, krytykapolityczna.pl, 2 października 2013 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/opinie/20131002/bauman-wolnosc-bezpieczenstwo-no-i-wybieraj-tu

O losie, O wolności

„Podane w dniu dzisiejszym na stronach internetowych tygodnika „Newsweek” informacje zawarte w artykule Proces, który zmienił życie Zbigniewa Ziobry jakoby kiedyś przed laty chciałbym kupić marihuanę, są tak samo prawdziwe, jak to, że w każdy poniedziałek rano w redakcji Newsweeka autorzy tekstu – panowie Andrzej Stankiewicz i Piotr Śmiłowicz, wspólnie z redaktorem naczelnym – Panem Michałem Koboską molestują seksualnie pięcioletnich chłopców.”

Zbigniew Ziobro (1970) polski prawnik i polityk

oświadczenie odnoszące się do artykułu w tygodniku „Newsweek”. Źródło: onet.pl http://wiadomosci.onet.pl/1615138,11,item.html

O życiu, O lecie

„Tydzień po zamachach w Londynie Europa zamilkła. W całej Europie dwiema minutami ciszy uczczono pamięć ofiar czwartkowych zamachów. Brytyjska policja zidentyfikowała przywódcę terrorystów, którzy wysadzili bomby w londyńskim metrze. Zatrzymany w Warszawie 40-letni mężczyzna to zdaniem policji autor ostatnich fałszywych alarmów. Powiemy o niezwykłym odkryciu polskiego naukowca, które… Przepraszam bardzo… Przepraszam bardzo państwa, jeszcze raz przeczytam tę informację. Tydzień po zamachach w Londynie Europa zamilkła. Miliony Brytyjczyków oraz mieszkańcy całego kontynentu dwiema… Bardzo państwa przepraszam. Małe nieporozumienie. Policja zatrzymała 40-letniego Jacka K., który we wtorek… Cała Europa minutą ciszy, przepraszam bardzo za zamieszanie, cała Europa minutą ciszy uczciła pamięć ofiar czwartkowych zamachów w Londynie.”

Maciej Orłoś (1960) dziennikarz polski, aktor

Źródło: Teleexpress, 14 lipca 2005

„Autor jest tłumaczem życia, tłumaczem uczuć własnego i drugich serc.”

Ignacy Chodźko (1794–1861) polski pisarz

O emocjach, Serce

„Jestem egoistą. I cynikiem. Te dwie wspaniałe zalety, czyniące osobnika pragmatycznym i przewidywalnym, każą mi wyciągać rękę ku ludziom, dzięki którym - jak mniemam - świat może być trochę lepszy, mądrzejszy, bardziej bezpieczny, przyjazny. Czynię to we własnym interesie. Nie pociąga mnie pomaganie jakimś blokersom i dresiarzom, wolę pomagać, w miarę skromnych możliwości, początkującym autorom, bo tacy osobnicy - nieszkodliwi, a nawet pożyteczni - to dobra inwestycja. Im więcej takich na świecie, tym lepiej. Ale holować nikogo za sobą nie zamierzam, bo to już niewiele ma wspólnego z naprawianiem świata, a sporo z jego zepsuciem.”

Feliks W. Kres (1966) polski pisarz

Galeria dla dorosłych (2010)
Źródło: Audiencja u Jej Wysokości, s. 51.

O świecie

„Wszelako jakkolwiek na to patrzeć, nie ulega wątpliwości, iż legenda o symbiozie Żydów i stanowionej przez komunistów władzy jest właśnie tylko legendą. (…) Co już wielokrotnie podkreślali różni autorzy, wystarczał jeden Żyd, aby instytucja w opinii potocznej stawała się „żydowska”. A jeśli instytucja owa została wcześniej napiętnowana tą etykietką (jak np. komunizm czy masoneria). Żydem stać się mogła dowolna osoba. I tak Bierut postrzegany był albo jako figurant, gdy osobę nr l we władzy upatrywano w Bermanie, albo był zwyczajnie Żydem.”

Krystyna Kersten (1931–2008) polski historyk

Polacy-Żydzi-Komunizm. Anatomia półprawd 1939–1968
Źródło: s. 84.

„Ten film jest wstrząsający z dwóch powodów. Po pierwsze, jest jednym, wielkim fałszerstwem historycznym. Wajda mówi, że wszyscy ci, którzy chcą zobaczyć, jak było naprawdę powinni obejrzeć jego film. To nie jest tak. W rzeczywistości film jest tylko autorską wizją wydarzeń. Po drugie, film w ogóle nie odpowiada na zarzuty, które stawia się Lechowi Wałęsie. Andrzej Wajda nigdy nie ukrywał, że kręci odpowiedź na książkę „Lech Wałęsa a SB” (autorzy – Sławomir Cenckiewicz i Piotr Gontarczyk – przyp. red.). Jego film miał pokazać, jak było „naprawdę”, odpowiedzieć na książkę „tych dwóch”, którzy napisali ją pod auspicjami IPN. I można powiedzieć, że góra urodziła mysz. Wielki polski reżyser Andrzej Wajda i największy polski historyk establishmentu Andrzej Friszke, który był konsultantem filmu „Człowiek z nadziei”, wypuścili coś, co z punktu widzenia filmowego, w moim przekonani, jest bardzo słabe. I to należy podkreślić.”

Sławomir Cenckiewicz (1971) historyk polski

o filmie Wałęsa. Człowiek z nadziei Źródło: Rozmowa Niezależna. Cenckiewicz o filmie Wajdy: wielkie fałszerstwo historyczne, niezalezna.pl, 24 września 2013 http://niezalezna.pl/46378-rozmowa-niezalezna-cenckiewicz-o-filmie-wajdy-wielkie-falszerstwo-historyczne

O górach, O rzeczywostości

„Czasem widzę u młodych zachłyśniecie się obrazem. Kamera się upowszechniła, sprzęt daje więcej możliwości, można poszaleć. To prowokuje pewną łatwość, czasem nawet pretensjonalność skojarzeń – przy pomocy montażu można kojarzyć rzeczy błahe z poważnymi. To lekceważenia powagi życia. Nie znam żadnego z nowych filmów, który nastawiając się na intensywność obrazu równocześnie poszedłby w głąb. Być może widz chętnie zobaczy efektowne zdjęcia, może okaże się ze to coś znaczy – myślę, że takie są nadzieje autorów. Ale te intensywne obrazy szybko spływają. Tam nie rodzi się uczucie.”

Kazimierz Karabasz (1930–2018) polski filmowiec-dokumentalista

Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=31740

O emocjach, O myślach, O czasie, O pomocy

„Trzeba wielkiej odwagi w głoszeniu prawdy (…). Nie można i nie wolno żonglować słowem. Nie wolno liczyć, że z pomocą słowa uda się wprowadzić w błąd drugiego człowieka. Bo człowiek jest dociekliwy. Może się to udać raz lub drugi, ale jeżeli kłamstwo w słowie stanie się nałogiem, wówczas traci zaufanie autor kłamliwych słów i stracą wartość wypowiadane słowa, ludzie natomiast zaczną czytać między wierszami i stworzą własne, drastyczne określenia dla producentów kłamliwych słów.”

Stefan Wyszyński (1901–1981) polski duchowny katolicki, prymas

w kościele św. Marcina w Poznaniu, 23 kwietnia 1970.
Źródło: Świadectwa powstania warszawskiego 1944, Andrzej Gałka (red.), op. cit., s. 7–8.

O ludziach, O kłamstwie, O błędach, O zaufaniu

„Ilustrowanie książki jest dyskusją. Autor coś mówi, ja mu odpowiadam, a czytelnik się temu przygląda. Można iść przeciw autorowi, pod warunkiem że ma się samemu coś do zaproponowania.”

Bohdan Butenko (1931–2019) rysownik polski

Źródło: Dorota Karaś, Butenko, uczeń Matejki http://wyborcza.pl/duzyformat/1,127290,9230908,Butenko__uczen_Matejki.html, „Gazeta Wyborcza”, „Duży Format”, 13 marca 2011.

O książkach

„Koryfeuszka polskich nauk historycznych Krystyna Kersten w swej bałamutnej pracy „Narodziny systemu władzy” wymyśliła, że Narodowe Siły Zbrojne od lipca 1943 r. wszczęły walki bratobójcze (…). 22 lipca w Stefanowie na Kielecczyźnie został wymordowany oddział GL im. Ludwika Waryńskiego. Kersten uznała to za rozpalenie wojny domowej w Polsce. Zgrabnie to brzmi, jednak nie ma nic wspólnego z prawdą, co w pracach tej autorki, ulubienicy „lewicy laickiej”, zdarza się dość często.”

Leszek Żebrowski (1955) polski historyk, ekonomista i publicysta

Źródło: „Nasza Polska”, 29 lipca 2003

O wojnie, O narodzinach, O sile, O nauce

„Tata był niesłychanie dowcipnym i lubiącym robić żarty człowiekiem. To właśnie on jest autorem najzabawniejszej anegdoty teatralnej. Po rozmowie z dyrektorem Erwinem Axerem powiedział do kolegów: „Słuchajcie Axer odchodzi!” – „Jak to?” – zdziwili się. „A no zwyczajnie! Powiedział do mnie: «Panie Friedmann, będziemy musieli się rozstać!».”

Stefan Friedmann (1941) aktor polski, satyryk

Źródło: «Dziennik Polski», 8 września 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/23893

O czytaniu

„Czytał mnóstwo - nie mogłem się z nim równać - lecz z zasady brał do ręki tylko te książki, których autor nie żył od ponad trzydziestu lat. Wierzył tylko takim.”

Haruki Murakami książka Norwegian Wood

Norwegian Wood

O książkach, O czytaniu

„Nigdy nie uważał, że „czyta” książki. Język był w tym wypadku równie zdradziecki, jak u hazardzisty, który przechwala się wygraną partią, tak jakby siłą lub determinacją wydarł losowi zwycięstwo, gdy tymczasem szczęśliwy rzut sztonami nie był niczym więcej, jak tylko udaną próbą wykorzystania chwili własnej bezradności. Otwarcie książki zaś wiązało się z ryzykiem zupełnie innej miary. Otwierając książkę, nie tylko stawał się bezradny, nie tylko oddawał ileś tam zazdrośnie strzeżonych uderzeń serca władającemu piórem obcemu człowiekowi, lecz pozwalał samego siebie napisać. Czymże jest bowiem lektura księgi, jeśli nie ciągłym poddawaniem się nieprzewidywalnym kaprysom duszy jej autora?”

Richard Scott Bakker książka The Warrior Prophet

The Warrior Prophet

O książkach, O duszy, O sile, O czytaniu

„Autor wspomina w książce, jak to na jednej z pamiątkowych notatek pozostawionych po wizycie w rzeźni któreś z odwiedzających ją dzieci napisało: "Dziękuję za świńskie oczy". Faktycznie, przydałyby nam się oczy zwierząt, żebyśmy mogli rzeczywiście zobaczyć, na czym polega dramat losu, jaki ludzie im zgotowali. Ludzkie najwyraźniej nam nie wystarczają. - Posłowie Dariusza Gzyry”

Jonathan Safran Foer książka Jedzenie zwierząt

Eating Animals

O losie, O dzieciach, O ludziach, O zwierzętach

„Obserwuję życie swego ludu i bardzo chciałbym opisać je, używając języka świętego, a więc hebrajskiego. Ale zdecydowana większość go nie rozumie i mówi po żydowsku. I jaką korzyść ma autor ze wszystkich swoich myśli i wysiłków pisania, jeżeli nie jest czytany ani pożyteczny dla swojego ludu? Właśnie to pytanie, dla kogo ja piszę, niepokoiło mnie bardzo i nie dawało mi spokoju. [uzasadniając w roku 1889 swoją decyzję przejścia z języka hebrajskiego na jidysz. ]”

Szalom Jaakow Abramowicz (1835–1917) twórca literatury jidysz i hebrajskiej

Źródło: Włodzimierz Herman, Mój dybuk. W poszukiwaniu tożsamości: drogi, bezdroża, dygresje, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2017, ISBN 978-83-7383-850-5, s. 163–164.

O życiu, O ludziach, O myślach, O decyzjach

„Dziesiąta Muza. [skrócony tytuł zbioru poezji z roku 1650; wyrażeniem tym określano jego autorkę, a później także inne poetki XVII i XVIII wieku; w swojej powieści The Warden z 1855 roku Anthony Trollope odniósł to wyrażenie do prasy, współcześnie zaś nazywa się tak film, co w Polsce spopularyzowała książka Karola Irzykowskiego z 1924 roku pod takim właśnie tytułem. ]”

Anne Bradstreet (1612–1672) poetka amerykańska

Źródło: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, Skrzydlate słowa, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1990, ISBN 83-06-01141-4, s. 117.

O książkach, O wieku

„Czego dowodzi tekst naszpikowany cytatami? Skromności? Tchórzostwa? A może znawstwa? Bardziej niż tego wszystkiego – woli zaznaczenia, że temat autora bezpośrednio nie dotyczy.”

Emil Cioran (1911–1995) pisarz pochodzenia rumuńskiego

Un texte farci de citations, que prouve-t-il? Modestie? Lâcheté? Ou compétence? Plutôt que tout cela, une volonté de marquer que le sujet ne vous concerne pas directement. (fr.)
Źródło: Zeszyty 1957–1972

„Od początku byłem pod wpływem wielkich pisarzy rosyjskich: Tołstoja, Bunina, Czechowa, Szałamowa, Sołżenicyna. Jest czasem potrzeba czytania też prozy dla ładowania akumulatorów, ale to też trochę niebezpieczne. Nie mogłem czytać w okresach pisania pewnych autorów, takich stylistów jak Odojewski czy Faulkner, którzy mają bardzo specyficzny język.”

Kazimierz Orłoś (1935) polski pisarz, scenarzysta filmowy i telewizyjny

Źródło: Kazimierz Orłoś: czytanie dla pisarza bywa niebezpieczne https://www.polskieradio.pl/7/173/Artykul/905589,Kazimierz-Orlos-czytanie-dla-pisarza-bywa-niebezpieczne, polskieradio.pl, 7 sierpnia 2013.

O czasie, O czytaniu, O języku słowackim

„Uczestniczyłem w pracach nad raportem o naruszeniach praw człowieka w okresie stanu wojennego. Dotarł on do europejskiej opinii publicznej. Grupa autorów tego raportu sformalizowała się w Komitet Helsiński. Potem był już okrągły stół, a rzeczywistość radykalnie się zmieniła.”

Jerzy Ciemniewski (1939–2018) polski polityk

Źródło: Sędzia TK Jerzy Ciemniewski o tym jak został prawnikiem: pisałem ustawę o cenzurze http://www.rp.pl/artykul/1179944-Sedzia-TK-Jerzy-Ciemniewski-o-tym-jak-zostal-prawnikiem--pisalem-ustawe-o-cenzurze.html, rp.pl, 21 lutego 2015

O rzeczywostości

„Czytając recenzowaną pracę, nie sposób nie zwrócić uwagi na spekulatywny charakter wysuwanych w niej twierdzeń. Nie są one bowiem w żadnej mierze – co należy uznać za symptomatyczne – poparte przykładami praktycznej ich aplikacji na gruncie omawianych w niej przepisów. Odnieść by można wrażenie, że Autor ich wręcz unika. Brak ukazania własnego całościowego algorytmu wykładni tych przepisów czyni z recenzowanej pracy – niejako siłą rzeczy – opracowanie o w istocie niewielkiej użyteczności, zarówno teoretycznej, jak i praktycznej.”

Jarosław Wyrembak (1967)

Autorzy: Łukasz Pohl, Maciej Zieliński, W sprawie rzetelności wiedzy o wykładni https://repozytorium.amu.edu.pl/bitstream/10593/1235/1/03.%20%C5%81UKASZ%20POHL,%20MACIEJ%20ZIELI%C5%83SKI%20RPEiS%201-2011.pdf, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny”, 73, 2011, z. 1, s. 19. o książce Wyrembaka Zasadnicza wykładnia znamion przestępstw. Pozycja metody językowej oraz rezultatów jej użycia (Warszawa 2009).

O wrażeniach, O charakterze, O sile, O czytaniu

„Uważam, że nie powinno się eksperymentować z tekstami napisanymi przez klasyków. Wprowadzanie zmian do ich tekstów jest, delikatnie mówiąc, nadużyciem, a raczej niedozwoloną ingerencją w tekst. Eksperyment jest ciekawą formą, ale powinno się wykorzystywać teksty autorów, którzy się na coś takiego zgadzają.”

Wiesław Michnikowski (1922–2017) aktor polski

Źródło: Tani drań. Wiesław Michnikowski w rozmowie z Marcinem Michnikowskim, Warszawa 2014, s. 247.

„Ja? Wszystko powiedział przecież autor. Nigdy nie uważałem, że dzieło może być pretekstem do interpretacyjno-inscenizacyjnych popisów reżysera. Podstawą europejskiego teatru jest utwór, który należy urzeczywistnić na scenie w stosownej interpretacji i formie.”

Kazimierz Dejmek (1924–2002) polski reżyser teatralny

w odpowiedzi na pytanie „O czym chce pan powiedzieć w swoim spektaklu?”. Źródło: „Gazeta Łódzka”, 12 września 2001 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/senp.htm

„Moją intencją jest rozwijać się jako muzyk. Być ciągle lepszym kompozytorem, wokalistą, autorem tekstów. Element niespodzianki jest tu bardzo ważny. Nie chcę, żeby ludzie mówili: Sting, już wiemy, jaki jest, rozumiemy go, wiemy, co nam pokaże. Wtedy skończyłaby się moja wolność. Bo polega ona na tym, że ciągle mam w zanadrzu coś, czego się po mnie nikt jeszcze nie spodziewał.”

Sting (1951) brytyjski piosenkarz, basista, kompozytor piosenek, członek grupy The Police

z wywiadu dla Radiowej Trójki – Warszawa, 18 czerwca 1996.
Źródło: Piotr Kaczkowski, Przy mikrofonie, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, ISBN 8370528066, s. 87–88.

O ludziach, O wolności

„Z czasem doszedłem do wniosku, że socjologia patrzy na zjawiska społeczne w sposób subiektywny, opisując je przy pomocy pojęć, będących przecież produktami umysłu, a nie bytami realnymi. Pojęcia te są w gruncie rzeczy proste, tyle że używający ich autorzy z braku jasności myślenia często wydzielają z siebie bełkot, robiący wrażenie wiedzy tajemnej.”

Stanisław Moskal (1935–2019) polski naukowiec i pisarz

Niegdysiejsze śniegi, niegdysiejsze mgły
Źródło: s. 233.

O myślach, O wrażeniach, O wiedzę, O czasie

„Jak widać ustawie Kopaczowej, nad którą ta pracowała całe cztery lata, za którą przed odejściem wypłaciła pracownikom MZ nagrody na łączna kwotę 5 mln PLN, za mało była jedna nowelizacja, a i nie sądzę, żeby Senat ją uratował. Oczywiście, ustawę, a nie jej autorkę, bo ta właśnie w nagrodę za niespotykany w całym okresie transformacji bałagan w społecznej służbie zdrowia została sowicie wynagrodzona prze Tuska. Jak widać wdzięczność polityczna i osobista nie zna granic.”

Mirosław Krajewski (1946) polski historyk i polityk

Źródło: Przebudzenie nadejdzie?!, Blog Mirosława Krajewskiego, 17 stycznia 2012 http://miroslawkrajewski.blog.onet.pl/Przebudzenie-nadejdzie,2,ID448409736,n

O ustawie, O odejściu, O wdzięczności

„Kobiety powinny zabiegać o monitorowanie składów różnych ciał, od których zależą decyzje, a mężczyźni też powinni mieć świadomość wagi problemu. W projektach Komisji Europejskiej zawsze się zaznacza, że należy zwrócić uwagę na gender balance. I bynajmniej nie chodzi o to, żeby wziąć słabą badaczkę zamiast dobrego badacza. Ale obowiązkiem gremium decydującego o rozdziale środków winno być sprawdzanie, czy ubiegające się badaczki nie proponują projektu tej samej jakości co mężczyźni. Mamy bowiem zinternalizowany filtr stereotypu, że propozycje kobiet zapewne odbiegają w dół jakością przedstawianych aplikacji, że autorki nie wykonają podjętych zadań w terminie itd. Nie jest to prawda, ale często nieświadomie decydenci (kobiety i mężczyźni) ulegają stereotypom. Sadzę, że zasada proporcjonalności reprezentacji kobiet i mężczyzn w różnych gremiach decydenckich, a także wśród otrzymujących granty i stypendia powinna być zasadą braną na serio przy podejmowaniu decyzji. Nie chodzi tu o stwarzanie szczególnych przywilejów dla kobiet, a o uniknięcie ich pomijania. Jeśli nadają się, aby osiągać pozycje w hierarchii naukowej uczelni, nie uprawnionym jest domniemanie, że nie nadają się aby wchodzić w skład gremiów decydenckich.”

Renata Siemieńska-Żochowska (1939) polska socjolożka, wykładowczyni

Źródło: Niech będą zachowane proporcje. Z prof. Renatą Siemieńską-Żochowską rozmawia Anna Korzekwa https://www.uw.edu.pl/wp-content/uploads/2014/03/448lipiec-sierpie%C5%842010.pdf, Uniwersytet Warszawski, lipiec/sierpień 2010, 4 (46), ISSN 16402758, s. 4.

O kobietach, O mężczyznach, O prawdzie, O decyzjach

„Węgierskie państwo mafijne zagwarantowało już sobie bezkarność na szczeblu krajowym. Wierni mu ludzie opanowali prokuraturę oraz Trybunał Konstytucyjny i raz po raz podejmowane są próby utworzenia sądów specjalnych, które przejęłyby sprawy politycznie wrażliwe. Autorzy tych inicjatyw powołują się na rzekome wzorce zachodnie, lecz w istocie naśladują przykłady środkowo-azjatyckie. Tradycyjnej mafii wystarczy wyeliminowanie – za pomocą spisku lub przekupstwa – mechanizmów kontrolnych państwa, w którym ta mafia działa. W przeciwieństwie do niej państwo mafijne musi zagwarantować sobie bezkarność także na arenie międzynarodowej.”

Bálint Magyar (1952)

współautor – Bálint Madlovics Źródło: Bálint Magyar, Bálint Madlovics, Pod sztandarem "suwerenności" państwo mafijne chce zagwarantować sobie bezkarność w UE http://wyborcza.pl/7,75968,24934774,panstwa-mafijne-przegrywaja-w-europie.html, wyborcza.pl, 27 czerwca 2019.

O ludziach, O pomocy

„Od dawna powtarzam, że książki są niekiedy znacznie mądrzejsze od poglądów ich autorów, a w szczególności – że od poglądów ich autora mądrzejsze są książki Jarosława Marka Rymkiewicza. Jego wypowiedzi w wywiadach i publicystyce, w których o lepsze walczą propaganda z urojeniami, są regularnie podważane przez to, co stoi w książkach.”

Jacek Dehnel (1980) poeta polski

Inne wypowiedzi
Źródło: Jacek Dehnel, Rymkiewicz radzi, „Tygodnik Powszechny”, 7 października 2018, s. 70.

O książkach

„Senat I kadencji opracował projekt Konstytucji, który uwzględniał oparcie organizacji społeczeństwa i państwa na stałych i obiektywnych wartościach. Jego autorami byli m. in. sen. Alicja Grześkowiak i sen. Jerzy Stępień. Niestety ten projekt, ze względu na swoją wymowę nie zyskał szerszego rozgłosu, nie został nawet skierowany do dalszych prac legislacyjnych.”

Jan Maria Jackowski (1958) polski polityk, pisarz i historyk

Źródło: Bitwa o Polskę, Ad Astra, Warszawa 1993, s. 183.

O snach

„W swojej długoletniej pracy reżyserskiej w Polsce, Danii i wielu innych krajach miałem bardzo często do czynienia z tekstami w obcych językach i z ich przekładami na język, w którym realizowałem przedstawienie. Musiałem często porównywać, polemizować z tłumaczami, poprawiać… Przeważnie tłumacze znali język docelowy lepiej ode mnie. Ale, jak zapewne każdy reżyser, miałem pewną przewagę nad nimi: często rozumiałem podteksty, sytuacje i intencje dramatyczne autora sztuki lepiej niż tłumacz.”

Włodzimierz Herman (1937) polski reżyser teatralny

Mój dybuk. W poszukiwaniu tożsamości: drogi, bezdroża, dygresje
Źródło: s. 17.

O języku słowackim

„Cechą charakterystyczną kroniki Mistrza Wincentego jest niezwykły kunszt literacki autora oraz jego olbrzymia erudycja.”

Wincenty Kadłubek (1150–1223) kronikarz, kancelista i biskup krakowski

Autorka: Marzena Matla-Kozłowska, Wstęp do Kroniki Polskiej Mistrza Wincentego Kadłubka, [w:] Mistrz Wincenty Kadłubek, Kronika Polska, wyd. 2, Diepholz 2010, s. VIII.
O Wincentym Kadłubku

„Autorzy mniej czy bardziej grafomańskich oraz poddańczych listów do obcych dworów poczują się zadowoleni dopiero wtedy, gdy pisowcy skończą w więzieniu, łagrze czy obozie pracy. Dozwolony jest bowiem tylko jeden rodzaj władzy. Choćby nawet polała się krew czy zagranica przyszła z bratnią pomocą. Przerażające jest w tym to, że takie myśli rodzą się w profesorskich głowach, że naukowcy stają się zwykłymi pałkarzami. A wystarczyłoby zostawić im pełne koryto i wyłączny dostęp do niego.”

Stanisław Janecki (1955)

Źródło: Kolejny znany prawnik prosi o bratnią pomoc z Brukseli. Czy są granice nielojalności wobec Polski? https://wpolityce.pl/polityka/405091-kolejny-znany-prawnik-prosi-o-bratnia-pomoc-z-brukseli, wpolityce.pl, 24 lipca 2018

O myślach, O pomocy, O myśleniu

„Rzecz w tym, że o ile promotorami wojny z Platformą (czasem, przyznajmy, bardzo brutalnej) byli sami politycy, na czele z Jarosławem Kaczyńskim, którzy walili nieraz na oślep w imię swoich racji, o tyle przeciw nim zorganizowano coś, co nazwałbym przemysłem pogardy i odzierania z godności, mobilizując do tego didżejów, autorów pozornie niepolitycznych programów telewizyjnych, aktorów i piosenkarzy.”

Piotr Zaremba (1963) dziennikarz polski

Źródło: „Rzeczpospolita”, 5 maja 2010, Przemysł pogardy http://www.rp.pl/artykul/471389_Zaremba__Przemysl_pogardy.html

O wojnie, O czasie

„Adolf Rudnicki, autor Czystego nurtu, był dla mojego pokolenia jednym z najważniejszych pisarzy polskich. Zwłaszcza w opowiadaniach pisanych tuż po wojnie opisał prawie wszystko to, co dziś na nowo odkrywają literaccy specjaliści od Holocaustu. Zaś w latach 80. miał triumfalny come back, gdy w kilku eseistyczno-wspomnieniowych książkach dokonał bardzo przenikliwego rozliczenia postaw intelektualistów swego pokolenia (w tym własnej) wobec komunizmu. Za życia nie narzekał też na brak uznania, ba – w latach 50. i 60. XX wieku był (jak na ówczesne standardy) kimś w rodzaju warszawskiego, literackiego celebryty.”

Piotr Bratkowski (1955) polski poeta, krytyk literacki i publicysta

Źródło: Mała dziewczynka, wielki pisarz i starzejący się dziennikarz patrzą na getto http://www.newsweek.pl/kultura/adolf-rudnicki-wielki-pisarz-patrzy-na-getto,artykuly,355602,1.html, newsweek.pl, 22 stycznia 2015.

O wojnie, O książkach, O wieku

„Autor książki o teatrze żywym staje zawsze przed trudnym wyborem: czy zadowolić bohaterów czy czytelników? Molier nie obrazi się na biografa, gdy ten wyliczy mu kochanki, lecz Pluciński? Autor musi się zatem na coś zadecydować: prawda, czy zaledwie jej część? Ta ładniej ufryzowana, ładniej pachnąca, za to ukazująca opisywanych bohaterów jedynie en face. Przy tym przytoczony powyżej przykład określa zaledwie skromną cząstkę kłopotów. Kochanki Moliera nie wstaną z niepoświęconych grobów, by obić biografa, jeśli ten pominie którąś z nich w swym rejestrze. Ale tancerka, co przez kilka sezonów kręciła parasolką w trzecim rzędzie corps de ballet, może na głowie autora zrobić z tej parasolki nowy użytek, gdy uzna, iż jej trud nie został w książce zauważony. Na ile przecież czytelnika interesuje trzeci plan zdarzeń?”

Witold Filler (1931–2009) pisarz polski, dziennikarz, aktor

Teatr Syrena. Gwiazdy, premiery, kulisy (1991)
Źródło: s. 110.

O prawdzie, O książkach, O kochankach, Obraz

„Kolejna publikacja profesora Bogumiła Grotta, wybitnego historyka i religioznawcy, pracownika Instytutu Religioznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego, autora szeregu książek i kilkudziesięciu artykułów naukowych poświęconych m. in. związkom nacjonalizmu i religii, nie wymaga specjalnych rekomendacji. Zainteresowania badawcze Bogumiła Grotta koncentrują się wokół historii chrześcijaństwa nowożytnego, katolicyzmu społecznego, relacji pomiędzy religią, polityką, kulturą i życiem społecznym.”

Bogumił Grott (1940) polski historyk

charakterystyka sylwetki naukowej B. Grotta przy recenzji książki jego autorstwa. Autorka: Aneta Dawidowicz, „Religia, cywilizacja, rozwój. Wokół idei Jana Stachniuka”, Bogumił Grott, Kraków 2003: [recenzja<nowiki> http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Annales_Universitatis_Mariae_Curie_Sklodowska_Sectio_K_Politologia/Annales_Universitatis_Mariae_Curie_Sklodowska_Sectio_K_Politologia-r2006-t13/Annales_Universitatis_Mariae_Curie_Sklodowska_Sectio_K_Politologia-r2006-t13-s143-145/Annales_Universitatis_Mariae_Curie_Sklodowska_Sectio_K_Politologia-r2006-t13-s143-145.pdf</nowiki>], „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio K. Politologia”, 13, 2006, s. 143.

O książkach, O religii, O historii, O relacjach

„W Niemczech chodzi się na spotkania z autorami, płacąc za nie, nie ma tygodnia, żeby duże dzienniki nie zamieściły wywiadu z pisarzem, księgarzem, bibliotekarzem, są stałe rubryki poświęcone antykwariatom, bibliotekom, księgarniom. W efekcie powstaje olbrzymi rynek książki. To jest potęga czytelnicza, którą Niemcy budowali długo i systematycznie. I to siłą rzeczy rzutuje na świadomość Niemca; kultura jest przez niego postrzegana jako dobro narodowe. Nikt się nie śmieje z takiej definicji, ponieważ w Niemczech kultura rzeczywiście jest dobrem narodowym.”

Magdalena Parys (1971) polska poetka, pisarka i tłumaczka mieszkająca w Berlinie

Źródło: rozmowa Malgorzaty Kąkiel. Magdalena Parys: Wszyscy są skądś. „Tygodnik Przegląd” 20 listopada 2016

O książkach, O sile

„Wiara wydawcy w talent autora to w Polsce niezwykle ważna sprawa i może znaczyć więcej niż kampania reklamowa i agent. W Niemczech wszyscy mają agenta, nawet tłumacze. Osobiście uważam to za zdrowszą sytuację.”

Magdalena Parys (1971) polska poetka, pisarka i tłumaczka mieszkająca w Berlinie

Źródło: rozmowa Patrycji Janowskiej Magdalena Parys: Magik z Berlina. „Lampa”, nr.3/4 2014

O wierze

„Autorzy Małego leksykonu filozofów: Bolesław Andrzejewski, Mariusz Moryń i Andrzej Przyłębski (…) na zaledwie 143 stronach wyróżnili doktryny ważniejszych przedstawicieli filozofii powszechnej i kilku wybranych myślicieli polskich (są hasła indywidualne i zbiorowe). Można powiedzieć, że leksykon jest autentyczną zachętą do filozofii, ponieważ nie zniechęca trudnym językiem, jest bowiem napisany bardzo przystępnym stylem.”

Andrzej Przyłębski (1958)

Autorka: Bogusława Rusinek, Mały leksykon filozofów, Bolesław Andrzejewski, Mariusz Moryń, Andrzej Przyłębski, Poznań 1994 http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Sztuka_i_Filozofia/Sztuka_i_Filozofia-r1995-t10/Sztuka_i_Filozofia-r1995-t10-s215-216/Sztuka_i_Filozofia-r1995-t10-s215-216.pdf, „Sztuka i Filozofia”, 10, 1995, s. 216.

O języku słowackim

„Nie da się wygrać wojny bez elementu improwizacji, tak samo jak prawdziwa sztuka nie może powstać bez ziarna irracjonalności, które inaczej nazywamy talentem autora. ** Źródło: s. 128.”

Henning Mankell (1948–2015) szwedzki pisarz

Głębia (2017)

O wojnie, O sztuce

„W tym jednak, co dotyczy filozofii, jeśli ci autorzy błądzą, dozwolone jest twierdzić coś innego. Święci autorzy, jakkolwiek więksi od nas, byli jednak ludźmi.”

Wilhelm z Conches (1080–1154)

Źródło: Dragmaticon, przeł. Zbigniew Liana

„To Jarosława Kaczyńskiego wskazałabym jako autora koncepcji programu 500 plus.”

Elżbieta Rafalska (1955) polska polityk

Źródło: Szymon Grela, Kaczyński pomysł na 500 plus zaczerpnął od uciekinierów z PiS. A później chciał, żeby pieniądze wypłacała UE https://oko.press/kaczynski-pomysl-500-plus-zaczerpnal-uciekinierow-pis-a-pozniej-chcial-zeby-pieniadze-wyplacala-ue/, oko.press, 12 kwietnia 2017.

„Piśmiennictwo endeckie było pozbawione skłonności do odrealnienia rzeczywistości narodowej i idealizacji narodu polskiego, jego charakteru i właściwości. Jego autorzy twierdzili, że brak megalomanii narodowej stawał się wyróżnikiem postaw i poglądów endeckich. Wprawdzie ustalali losy świata przez pryzmat spraw narodów, opowiadali się za etnocentrycznym ujęciem historii, byli jednak odlegli od megalomanii narodowej i polonocentryzmu.”

Ewa Maj (1957)

Źródło: Komunikowanie polityczne narodowej demokracji 1918-1939, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2010, s. 187. ISBN 978-83-227-3228-1

O losie, O historii, O charakterze, O rzeczywostości

„Gdy bowiem mowa o poprawności politycznej, to nie oznacza ona nic innego, jak tylko poważne ograniczenie różnorodności opinii, co szybko staje się jasne, gdy tylko wnioski i wypowiedzi działających (jeszcze) niezależnych dziennikarzy oddalają się choćby nieznacznie od głównej linii. Tacy autorzy są regularnie stygmatyzowani, co z góry uniemożliwia rzeczową dyskusję, a poza tym wyklucza się ich w ten sposób z głównych mediów. W takiej sytuacji po prostu nie da się dalej dyskutować. Polityczna poprawność to w zasadzie uprzednia cenzura posługująca się konwencją, która prowadzi do dyktatu opinii.”

Andreas von Rétyi (1963)

Źródło: George Soros. Najniebezpieczniejszy człowiek świata, Biały Kruk, Kraków 2016, s. 102.

Irena Pannenkowa (1879–1969)

Wielu, jak wiadomo, było takich, co w walce z tą szkołą i w buncie przeciw systemowi rusyfikatorskiemu łamali sobie przedwcześnie egzystencję i wypędzeni za niebłagonadiożnost średniej nawet edukacji nieraz już skończyć nie mogli. Piłsudski szkołę ukończył.
Źródło: Daria i Tomasz Nałęcz, Józef Piłsudski…, op. cit., s. 87.

O książkach, O młodzieży

„Wierność autorowi to bardzo osobiste odpowiadanie na postawione przez autora pytania.”

Krzysztof Babicki (1956)

Odpowiadanie jak najprostsze. Bez wykrętów czy uników. I bez zasłaniania zwierciadła swego czasu. Oczywiście, dobra literatura, ma pewien procent pytań, które pozostają bez odpowiedzi.
Źródło: „Teatr” 1984, nr 2

O wierności, Pytanie

„Skracanie konstytucyjnych kadencji, najsprytniejszymi nawet ustawami, jest łamaniem zasad demokracji, drastycznym naruszeniem reguł, wprowadzaniem fatalnych standardów, które pewnego dnia może obrócić się przeciw autorom takich zabiegów.”

Konrad Piasecki (1970) polski dziennikarz radiowy i telewizyjny

Źródło: Wtorek pełen politycznych emocji. Obrady Sejmu i zmiany w Sądzie Najwyższym https://wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/wtorek-pelen-politycznych-emocji-obrady-sejmu-i-zmiany-w-sadzie-najwyzszym-relacja/7f97vgw, onet.pl, 3 lipca 2018

O demokracji

To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?

„Na przestrzeni tysiącleci autorzy książek mówią wyraźnie i cicho w twojej głowie, bezpośrednio do ciebie.”

Carl Sagan (1934–1996) astronom amerykański, popularyzator muzyki

O książkach

Cytaty na temat autor strona 4

Cytaty na temat autor
strona 4