Cytaty o butach
strona 2

„Nie powtarzajmy tylko sloganów.
Co oznacza: odnaleźć siebie.
Konkretnie, takim jakim się jest.
Naucz się chodzić, mówić, poruszać rękami.
Po swojemu, bo to ma być tylko twoje.
Ludzie bowiem mają lepką naturę
i do ciebie też kleją się inni.
A przypomnij sobie zapach zupy w twoim domu.
Nie wstydziłeś się go długo.
Wytarte krzesło, na którym siedziała babcia.
Wykrzywione buty twojego ojca.”

Bogusław Jasiński (1953)

Źródło: ZAsłyszane, wyd. Ethos, ISBN 9788360799055

O ludziach, O domu, O naturze, O babci

„Ciągle powtarzam, że ubieram się dla wygody. Nie założę butów na 18-centymetrowych obcasach, jeśli nie da się w nich normalnie chodzić.”

Nicole Richie (1981) aktorka amerykańska

odpowiedź na pytanie, jak opisałaby własny styl.
Źródło: „InStyle”, nr 5/2010.

„Gdyby człowiek miał nigdy nie zniknąć jak rosa na [cmentarzu] Adashino, nigdy się nie rozwiać jak dym nad [miejscem kremacji] Toribeyama, lecz istniałby w świecie na zawsze, jakże rzeczy utraciłyby swą moc poruszania nas! Najcenniejszą rzeczą w życiu jest jego niepewność.”

Kenkō Yoshida książka Tsurezuregusa

Źródło: Tsurezuregusa (Zapiski dla zabicia czasu), szkic 7 (przekład na podstawie angielskiego tłumaczenia Donalda Keene’a)

O czasie

„Dla mnie każda scena jest ważna. Tworzę postać z punktu widzenia całości, więc nie pozwalam sobie na „odpuszczanie” poszczególnych scen. Cieszę się, kiedy mam możliwość obejrzenia całego filmu, kiedy przygotowuję się do nagrania. To bardzo pomaga i przyśpiesza pracę, choć nie zawsze jest możliwe ze względu na ochronę praw autora.”

Izabella Bukowska (1973)

o pracy w dubbingu. Źródło: Michał Culek, Izabella Bukowska-Chądzyńska (Kot w butach), dubbing.pl, grudzień 2011 http://dubbing.pl/wywiady/bukowska-chadzynska-izabella-kot-w-butach/

O kotach

„Igła: Grzegorz, jak się grało w butach za dużych o 4 numery?
Grzegorz Łomacz: O 4 numery za dużo, bo Marcel ma 2 pary i nieszczęśliwie zostawił w moim pokoju te buty, a ja wystawiłem swoje na balkon, żeby wyschły. I jak one wysychały tam, to ja wziąłem te Marcela i miałem 49 i 1/3 dokładnie, a mój rozmiar to 45.
Igła: Chwała ci za to, że zagrałeś w za dużych butach.
Grzegorz Łomacz: Dziękuję.”

Grzegorz Łomacz (1987) polski siatkarz

Źródło: Igłą szyte

O pokoju

„Pierwowzorem Dobratycz, jest moja rodzinna Zakazanka, leżąca 20 km na południe od Brześcia i ludzie tam mówią po ukraińsku. Politycznie to Białorusini. U nas wszyscy, no prawie wszyscy, polityczne uważają się za Białorusinów, a etnicznie? Część na przykład uważa się za Ukraińców i – paradoksalnie – to im pomaga w białoruskiej samoidentyfikacji.”

Natalla Babina (1966) białoruska dziennikarka i pisarka narodowości ukraińskiej

Źródło: Wywiad Netkultury: Natalia Babina – Na własnych nogach i we własnych butach, 8 stycznia 2011 http://www.netkultura.pl/697/697

O ludziach

„Twoi ludzie poszukują tylko dróg na skróty,
patrzą w górę, a w tym czasie im związują buty.”

Zeus (1983)

Źródło: utwór Znasz mnie

O ludziach, O poszukiwaniu, O górach, O czasie

„(…) wierzę w triumf dobra. Wierzę w to, że dobrych ludzi na Białorusi i na całym świecie jest więcej. Wierzę, że do nich należy przyszłość, że dobro zwycięży. (…) Siła białoruskiej opozycji tkwi w jej morale. Tam i wtedy, kiedy opozycja opiera się na moralności, etyce – wygrywa. (…) Scharakteryzowałabym obecny reżim na Białorusi, jak ochlokrację – władzę najgorszych. Być może dla polskiego ucha brzmi to dziwnie, ale uważam, że walka „władza – opozycja” trwa obecnie na Białorusi w postaci „walki dobra ze złem.””

Natalla Babina (1966) białoruska dziennikarka i pisarka narodowości ukraińskiej

Źródło: Wywiad Netkultury: Natalia Babina – Na własnych nogach i we własnych butach, 8 stycznia 2011 http://www.netkultura.pl/697/697

O ludziach, O sile, O przyszłości, O walce

„Kiedy młodzi artyści proszą mnie o radę w rysowaniu ludzkiej stopy, mówię im: 'Pierwszą rzeczą, której musisz się nauczyć jest jak zdjąć swojego buta, potem jak zdjąć skarpetkę. Potem oprzyj ostrożnie stopę na kolanie, weź kartkę papieru i rysuj swoją stopę.”

Chuck Jones (1912–2002)

When a young artist asked me for advice on drawing the human foot, I told him, 'The first thing you must learn is how to take your shoe off, and then how to take your sock off, then prop your leg up carefully on your other knee, take a piece of paper, and draw your foot. (ang.)

O zdjęciach

„Co głowa to rozum, co rozum to głowa,
I woda sodowa, i woda sodowa.”

Jan Brzechwa (1898–1966) polski poeta

Źródło: Palcem w bucie. Woda sodowa, 1947

O wodzie

„(…) czy jestem zdolny do zabijania? Czasami rzeczywiście narasta we mnie żądza mordu: kiedy stoję w kolejce w banku, kiedy jakiś facet na szosie wymusza pierwszeństwo, kiedy dentysta wyrywa mi ząb…”

Thomas Jane (1969) aktor amerykański

porównanie się z rolą w filmie Punisher. Źródło: Yola Czaderska-Hayek, W butach ze „Szczęk”! Gwiazda „Punishera” Thomas Jane specjalnie dla Stopklatki, 18 czerwca 2004 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=20510, tłum. Krzysztof Lipka-Chudzik

O facetach, O gwiazdach

„Problemy kończą się dopiero wtedy, kiedy życie,
a póki co, to raczej naprzeciw zamieci idziesz.”

Bisz (1984)

Wilczy humor
Źródło: utwór Brudne buty

O życiu

„Warto mieć poczucie ekwiwalentnego i sprawiedliwego udziału w narodowym bogactwie, bo wtedy nie będziemy zazdrościli tym z listy najbogatszych Polaków, którzy zgromadzili majątki warte miliardy złotych.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

Źródło: Tuska zupa z buta, „Gazeta Wyborcza”, 22 marca 2011

O bogactwie

„Paradoksalnie, pakt z Lepperem (w mniejszym stopniu, ale dotyczy to także Giertycha) przyniósł społeczne spustoszenia podobne do atakowanego przez obecną władzę (słusznie skądinąd) Okrągłego Stołu. Zło Okrągłego Stołu polegało bowiem nie tylko na tym, że za pokojowe wyjście z gabinetów zapłacono komunistom, zwłaszcza tym ze służb specjalnych, swoistą koncesją na stworzenie rujnującej kraj oligarchii i bezkarnością dla mafijnych sposobów bogacenia się. Największym złem było to, że milionom Polaków brutalnie pokazano, iż mogą sobie wsadzić w buty wzbudzone przez solidarnościowy zryw nadzieje na przywrócenie życiu publicznemu uczciwości i przyzwoitości. Cyniczni dranie i partyjni karierowicze okazali się pionierami ustrojowej transformacji, a ludzie uczciwi, patrioci i szeregowi uczestnicy solidarnościowych zrywów – zwykłymi frajerami, jeśli nie groźnymi oszołomami.”

Rafał A. Ziemkiewicz (1964) polski pisarz

Źródło: Rewolucja odwracalna, „Rzeczpospolita”, 17 lipca 2007 http://www.rzeczpospolita.pl/dodatki/opinie_070717/opinie_a_2.html

O ludziach, O złu

„Byliśmy kiedyś z Hanną Krall w Aix-en-Provence i pewnej nocy w hotelu obudził mnie hałas. Jakaś grupa osób bardzo głośno wracała do pokoju. Usiadłem wtedy na łóżku i podzieliłem ludzkość na dwie grupy. Pierwsza to ci, którzy wracają po nocy do domu głośno, krzyczą, stukają butami, włączają światło. W ogóle nie obchodzi ich to, że obudzą sąsiadów. Druga to ci, którzy wracają po cichutku, żeby tylko nikogo nie zdenerwować. Mam wrażenie, że na przestrzeni dziejów Czesi należą do tej drugiej grupy. Też do niej należę i to jest to powinowactwo, które jako chłopak cichy i nieśmiały czuję z nimi.”

Mariusz Szczygieł (1966) dziennikarz polski

Źródło: Michał Nalewski, Zróbmy unię polsko czeską http://ksiazki.newsweek.pl/mariusz-szczygiel--zrobmy-unie-polsko-czeska,89642,1,1.html, „Newsweek”, 22 marca 2012.

O pokoju, O domu, O wrażeniach, O świetle

„Jako człowieka Kalisza lubię, ale szlag mnie trafia, gdy opierza się on w pióra obrońcy praworządności. Jeszcze mam w pamięci wywiad Danuty Olewnik, która opowiadała, że ministra Kalisza po butach chciała całować, żeby ratował jej brata – bezskutecznie. I pamiętam też jak osaczano posła Gruszkę, żeby się nie dobrał do mafii paliwowej i jak bez zdania racji uwięziono asystenta Gruszki Marcina Tylickiego, z którego zrobiono rosyjskiego szpiega. Oskarżenie to było jedną wielką hucpą, w sądzie rozpadło się w drobiazgi, tyle że Tylicki swoje odsiedział, a jego matka przypłaciła to śmiercią. Kalisz był wtedy ministrem spraw wewnętrznych.”

Janusz Wojciechowski (1954) polityk polski

Źródło: blog Janusz Wojciechowskiego, 30 marca 2011 http://januszwojciechowski.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1503&Itemid=42

O śmierci, O matce

„W życiu człowiek wciąż potyka się o wystające konary z niby równej murawy. Bez porządnych butów ze stóp zostaną żałosne strzępy.”

Dawid Kornaga (1975)

Gangrena

„Kolejna rzeźba: dziewczynka z warszawskiego getta. Z transportu wysiadła z ostatnim bochenkiem chleba, który przyciskała do piersi, jakby w obawie, że ktoś go zabierze. Jej ciało okrywały szmaty, na głowie miała kolorową chustkę. Miała duże, sarnie oczy, a na wychudzonych i czerwonych od mrozu nogach równie czerwone buty na wysokich obcasach. W tych czerwonych butach została sama na peronie. Patrzyła na odjeżdżające wagony.”

Samuel Willenberg (1923–2016)

„But Szymona wskazuje na wschód
(tak przynajmniej twierdzi mech na trzech kamieniach)
I nic więcej Nikogo w pobliżu
Żadnej opłakującej skulonej wśród krzaczków
ani wyliniałego kundla co by wył przy zwłokach
Przez dziurki w podręcznikach widać tylko błocko
i pogubione nasiona dmuchawca”

Maria Korusewicz

Źródło: Śmierć Szymona de Monfort (1265). Wnioski z bitwy pod Evesham

O śmierci

„Dawniej rzecz była czymś więcej niż tylko wyrobem, artefaktem, wytworem. Stanowiła widomy atrybut naszego człowieczeństwa, miała swój własny, odrębny od innych charakter, nawet gdy wszystkie należały do tego samego rodzaju i przeznaczone były do tej samej funkcji (…) Dawni ludzie niekiedy przez całe życie pracowali tą samą siekierą, jedli ciągle tą samą łyżką, chodzili w tych samych butach, które często dziedziczyli również ich potomkowie. Rzeczy stawały się częścią ludzi i ich losów, towarzyszyły im na dobre i na złe, były ich wsparciem i ratunkiem w świecie wrogiej, opornej materii.”

Zdzisław Skrok (1950)

Źródło: Wymowność rzeczy, wyd. Iskry, ISBN 978-83-244-0212-0, s. 39.

O życiu, O losie, O ludziach, O wsparciu

„Każdemu, kto ma choć jednego przyjaciela, Bóg dał dwa światy.”

Oscar Wilde (1854–1900) angielski poeta, prozaik i dramatopisarz

Everyone who has even one friend, God has given two worlds. (ang.) Listy Źródło: Letters http://books.google.pl/books?ei=hJspTfSCHsqfOra8mKoC&ct=result&id=MY1bAAAAMAAJ&dq=Christ+did+not+die+to+save+people%2C+but+to+teach+people+how+to+save+each+Wilde&q=everyone+who+has+even+one+friend%2C+God+has+given+two+worlds.#search_anchor, Harcourt, Brace, & World, 1962, s. 594.

O Bogu

„skąd pomysł, że ludzi trzeba lubić?
wychodzić naprzeciw, otwierać ramiona,
dawać, brać, a potem sporządzić rachunek,
żeby zostały już tylko pełne popielniczki.”

Magdalena Gałkowska (1975) polska poetka

Źródło: Czarna procesja [w:] Fabryka tanich butów, Łódź 2009

O ludziach

„Po dżungli chodzę tak jak Indianie, czyli boso. A kiedy przyjeżdżam do Polski, nie chcę stracić grubej skóry na stopach, bo będzie mi potrzebna na kolejną wyprawę. Dlatego właśnie unikam butów.”

Wojciech Cejrowski (1964) polski dziennikarz i podróżnik

Źródło: „Tele Tydzień”, 8 stycznia 2007

„Indywidualny styl nie musi oznaczać rezygnacji z wygody. Rozumiem to znacznie lepiej, od kiedy jestem matką. Myślę, że już nigdy nie będę nosiła butów na 17-centymetrowym obcasie.”

Nicole Richie (1981) aktorka amerykańska

Źródło: onet.pl http://film.onet.pl/O,111718,2157307,plotki.html

O matce, O myślach, O myśleniu

„My, aktorzy, generalnie nie lubimy [ze sobą] rozmawiać o pracy, bo spędzamy w niej większość życia. Dlatego rozmawialiśmy o wszystkim innym.”

Jeremy Renner (1971)

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, W butach Bourne'a, z dziewczyną Bonda, stopklatka.pl, 8 sierpnia 2012 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=89927

„Wzięła go pod rękę. Miała łzy w oczach. Chciała dotrzymać mu kroku, chciała żeby było choć trochę cieplej. Do podartych, związanych sznurkiem butów wciskał się śnieg. Rozdarte, związane sznurkiem serce zalewał smutek.”

Paullina Simons (1963) pisarka

Jeździec Miedziany

O smutku, O łzach, Serce

„Paradoksalnie melancholik kocha życie bardziej niż ktokolwiek, tyle że psu na buty ta jego miłość i radość, skoro jego miłość i radość, podszyte takim bólem, nie mogą być radosne.”

Marek Bieńczyk (1956)

Źródło: Bogusław Deptuła, Radości melancholii http://www.dwutygodnik.com/artykul/3157/, Dwutygodnik.com, nr 92/2012.

O miłości, O życiu, Kochać się, Radość

„Każda dziewczyna powinna mieć w walizce wszystko, co jest dla niej niezbędne. I tak jak mówi moja mama, mała czarna zawsze się przyda. A podstawą są wygodne buty… Niepoprawna natomiast jestem z jedną rzeczą – zawsze najwięcej miejsca zajmują u mnie w plecaku książki!”

Olga Bołądź (1984) polska aktorka

Źródło: Mistrzyni wszelkiego typu okazji i niskich cen – wywiad z Olgą Bołądź, 27 października 2010 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/6457/Mistrzyni-wszelkiego-typu-okazji-i-niskich-cen-wywiad-z-Olga-Boladz.html

O książkach

„dzień po dniu wytapiamy metal,który w końcu pociągnie nas na dno.”

Mariusz Grzebalski (1969)

Źródło: Czarne twarze butów z tomu Drugie Dotknięcie (2001)

„dla złapania równowagi
wystarczy, że przesuniesz stopę poza krawędź,

linię, za którą możemy zaistnieć.”

Magdalena Gałkowska (1975) polska poetka

Źródło: lunatycy z: Fabryka tanich butów, Łódź 2009

„Szczęśliwy przewoźniku krów! Nie śnisz o sławie i nie układasz wierszy na cześć królewskich zaślubin. I cóż cię obchodzą żeniący się królowie i księżniczki burgundzkie? Nie znasz innych margerytek prócz tych, które łąka kwietniowa daje do skubania twoim krowom. A ja, poeta, jestem wygwizdany, dygocę z zimna, winien jestem dwanaście solidów, a podeszwa mego buta tak jest przezroczysta, że mógłbyś jej używać zamiast szybki w twej latarni. Dziękuję ci, przewoźniku krów! Chatka twoja daje ukojenie memu oku, pozwala mi zapomnieć o Paryżu.”

Pierre Gringore (1475–1539)

Wypowiedzi z powieści Victora Hugo, Katedra Marii Panny w Paryżu
Źródło: s. 64.

Księżniczka

„Nie rozumiem, jak można pisać wiersze o księżycu. Jest tłusty i niechlujny. Dłubie w nosie kominów. Jego ulubione zajęcie to włazić pod łóżka i wąchać buty.”

Zbigniew Herbert (1924–1998) polski poeta

Źródło: Księżyc

„Polskie społeczeństwo jest nudne. Spełniło się marzenie towarzysza Gomułki, a w tej chwili jest to również marzenie pana prezesa, żeby tu był kompletnie jednolity naród. Żadnych odchyleń, żadnych obcych języków, żadnej różnorodności. Powszechny schabowy i koniec. W tym akurat władza ludowa nawalała permanentnie, bo zawsze miała kłopoty z mięsem, więc nie spełniała narodowo-socjalistycznego zadania zaopatrzenia każdego obywatela w kotlet schabowy z kapustą. Tylko kapusty starczało. Społeczeństwo ma być jednorodne, klęczące w kościołach, przed kościołami i klęczące przed zasadami wpajanymi przez rządzącą partię.(…) Władza usiłuje stworzyć społeczeństwo według określonego modelu, który bardzo mi nie odpowiada. To jest irracjonalne dążenie do zamkniętego społeczeństwa, które już dawno przebrzmiało.”

Tadeusz Rolke (1929) fotografik polski

Źródło: Tadeusz Rolke: Depresja szoruje i kłuje, i ma kamienie w butach http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/7,53668,21089537,tadeusz-rolke-depresja-szoruje-i-kluje-i-ma-kamienie-w-butach.html?disableRedirects=true, wysokieobcasy.pl, 9 grudnia 2016.

„Żaden z niego charyzmatyczny lider. Buty Giertycha są dla niego o wiele za duże. Ale jasne, że to projekt polityczny zmierzający do przywrócenia nacjonalistom reprezentacji w parlamencie.”

Rafał Pankowski (1976)

o Robercie Winnickim. Źródło: Wieczny student obala republikę http://www.polityka.pl/kraj/ludzie/1532783,3,robert-winnicki---lider-wszechpolakow.read, polityka.pl, 20 listopada 2012.

O ludziach

„To wszystko dzięki chłopakom z przyjęcia. Gdyby zabrakło tego elementu mógłbym sobie pobiegać, zamontować kołki do butów i powystawiać wysokie piłki. To dla przyjmujących wielkie brawa…”

Fabian Drzyzga (1990) polski siatkarz

oceniając swoją dobrą postawę podczas meczu z Czechami. Źródło: reprezentacja.net http://reprezentacja.net/siatkowka/aktualnosci/28913_czy_fabian_drzyzga_marzy_jeszcze_o_mistrzostwach_swiata_

Chłopak

„Ostatnio słyszałam historię koleżanki, która odeszła z zespołu, bo irytował ją brak szacunku do zawodu, np. niewyczyszczone buty partnera na scenie. Dla nas byłoby to niemożliwe. Kostium sceniczny był świętością, wyrazem szacunku dla widza. Nie można było w nim usiąść za sceną, żeby się nie pogniótł.”

Barbara Krafftówna (1928)

Źródło: Agnieszka Rataj, Marzenia zostają do końca, „Rzeczpospolita”, 16 maja 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/28938

O marzeniach, O historii, O odejściu, O czytaniu

„Arogancja, buta, chamstwo z niego przebija takie, że ja dziwię się, kto był za tym, żeby taka kanalia była ministrem spraw zagranicznych.”

Andrzej Lepper (1954–2011) polski polityk

o Włodzimierzu Cimoszewiczu. Źródło: Lepper do Cimoszewicza: ty kanalio!, wprost.pl, 23 listopada 2001 http://www.wprost.pl/ar/21147/Lepper-do-Cimoszewicza-ty-kanalio/

„Uważam, że Scartlett Johansson jest cudowna. Przede wszystkim wygląda jak normalna dziewczyna: nie za chuda, nie umięśniona jak jakaś kulturystka, po prostu w sam raz. Takie panny lubię. A czy jest blondyną, rudowłosą czy nawet łysą, to mi zupełnie obojętne. Musi mieć coś w sobie. Z laleczką pokroju Victorii Beckham nigdy bym się nie umówił. Dżinsy, proste buty, T-shirt i naturalny uśmiech – to jest perfekt!”

Samu Haber (1976)

Źródło: Ideał dziewczyny według Samu Habera, bravo.pl, 8 kwietnia 2008 http://www.bravo.pl/news/ideal-dziewczyny-wedlug-samu-habera/ida,173899/

O uśmiechu, O dziewczynach

„Jako profesor zwyczajny Polskiej Akademii Nauk – po trzydziestoletnim stażu – zarabiam 4 mln 200 tys. Dorabiam więc wykładami. Nauczanie to rzecz cudowna, jeśli jest samą radością, nie zaś koniecznością. Ale mnie moja sytuacja przywodzi na myśl obraz Nałkowskiego, przedstawiający biednego nauczyciela, który w łatanym płaszczu i dziurawych butach biega z lekcji na lekcję… Dokonując ogromnych wysiłków, żeby utrzymywać swą wiedzę na poziomie europejskim, co łączy się ze zdobywaniem książek z Zachodu. Zdobyć – to słynne określenie socjalistyczne. Na razie jakoś się jeszcze trzymam, ze zgrozą myślę jednak o emeryturze, na którąś przejdę za lat kilka. Inteligencję naznaczono trwałym piętnem. Uczynili to ci, którzy w rządzie Mazowieckiego stanowiąc „lobby inteligenckie”, myśleli tylko o tym, żeby w szkolnych klasach zawisł krzyż.”

Maria Janion (1926) polska uczona, historyk literatury

Źródło: „Gazeta Krakowska”, styczeń 1994.

O książkach, O inteligencji, O myślach, O wysiłku

„(…) nie ukrywam, że troszkę się obawiałam. Postaci w mojej książce posiadają swoje realne pierwowzory. Nie jest zatem wykluczone – być może „zainteresowani” jeszcze książki nie czytali – że kiedyś do jakichś negatywnych dla mnie reakcji może dojść. Jak do tej pory – mówiąc językiem mediów – czynniki oficjalne nie zajęły w mojej sprawie stanowiska.”

Natalla Babina (1966) białoruska dziennikarka i pisarka narodowości ukraińskiej

o ryzyku represji politycznych za treść książek. Źródło: Wywiad Netkultury: Natalia Babina – Na własnych nogach i we własnych butach, 8 stycznia 2011 http://www.netkultura.pl/697/697

O książkach, O czytaniu

„Często słyszę zdziwione komentarze: „To ty na ryby chodzisz? Nie boisz się? Krzaki, kleszcze, komary, trotuarów nie ma, buty można sobie zniszczyć. Do lasu chodzisz?!!! Jeszcze się zgubisz! Grzyby zbierasz? Otrujesz się! Przecież kanię tak łatwo pomylić ze sromotnikiem”. Jak takich rzeczy słucham, to nie wiem, czy śmiać się, czy płakać, zwłaszcza jeśli mówi to mężczyzna. Wziąć kanię za muchomora jest równie łatwo jak krowę za kozę. Może komuś się mylą te dwa gatunki, ale mnie się to nie zdarza.”

Andrzej Sapkowski (1948) polski pisarz

Historia i fantastyka
Źródło: s. 170

O rybach, O płaczu

„Polak nie czyściłby butów Niemcowi, nawet gdyby miał za to ponieść śmierć. Francuz zrobiłby to chyba dopiero pod grozą rewolweru. A i Niemiec, gdyby – przeciwnie – miał czyścić buty Anglikowi, uznałby to za poniżenie honoru narodowego. Ale Anglik może to robić bez żadnej ujmy dla siebie i calego imperium, nie rażąc nawet nikogo. Jest to tak mocno ugruntowana wyższość, że aż umyka potocznej świadomości i odbiera znaczenie próbom życia. Wszystkim dokoła następuje się raz po raz na wrażliwe odciski honoru narodowego, że podskakują, klną i pienią się. Ale noga honoru angielskiego jest wolna od odcisków, nikt jej nie może urazić. Jest to arystokratyczna wyższość pełnego osiągnięcia nad brakiem pewności siebie dorobkiewicza. Stary arystokrata może pozwolić sobie na wszystko, porusza się w kręgu dobrego wychowania przekazanym jego świadomości przez szereg pokoleń, poza krąg ten nie może się wydobyć, choćby nawet pragnął, bo każdy postępek przemienia się w jego ręku w czarodziejski sposób na czyn dobrego wychowania. Ale niech identyczny postępek spróbuje popełnić przeciętny dorobkiewicz, zmrozi wszystkich chamstwem, zostanie wyproszony za drzwi.”

Stanisław Dygat książka Jezioro Bodeńskie

Jezioro Bodeńskie
Źródło: wyd. KiW 1987, s. 34–35.

O śmierci, O pewności siebie

„Mieliśmy wodę, banany, batoniki energetyczne. Tłum płynął, rodziny z dziećmi na rękach, młodzi mężczyźni, w tym jeden bez nogi, starsze kobiety, zmęczone twarze. To, co mieliśmy, skończyło się w kilka minut. A później podszedł do mnie mężczyzna z prośbą o buty, skóra schodziła mu z nóg. Nie mieliśmy już butów. Poczucie bezradności, niemoc, ta myśl, że wszystkim, a nawet większości nie pomogliśmy, wpędza w rozpacz. Nie wiem, na ile podanie komuś butelki z wodą ma sens, ale może właśnie chodzi o tę krótką chwilę, w której jestem spragniony, a ktoś podaje mi butelkę z wodą. Może chodzi o gesty.”

Robert Rient (1980) polski dziennikarz, reportażysta, pisarz

Źródło: Michał Bojanowski, Stać nas na gesty http://chidusz.com/robert-rient-stac-nas-na-gesty/, „Chidusz”, 30 grudnia 2015.

O kobietach, O mężczyznach, O dzieciach, O myślach

„Istnieje coś takiego jak „aktorskie BHP”. Oznacza ono zapalenie się czerwonej lampki, gdy stoisz „za blisko”. Czasem masz do czynienia z takim napięciem, takimi emocjami, że… nie dajesz rady. Później – gdy zostajesz z tym wszystkim – musisz coś z tym zrobić… zrzucić to z siebie.”

Małgorzata Pieńkowska (1965) polska aktorka

Źródło: Każdy ma swoją drogę i swoje buty - o miłości opowiada Małgorzata Pieńkowska http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/1301/Kazdy-ma-swoja-droge-i-swoje-buty-o-milosci-opowiada-Malgorzata-Pienkowska.html

O czasie

„Ułożenie stopy w takim bucie jest nienaturalne, długotrwałe ich noszenie powoduje deformację stóp, a to, że kobiety wciąż są do tego zmuszane, jest po prostu skandalem. Często bywa tak, że wysokie obcasy sprawiają większą przyjemność postronnemu obserwatorowi (czytaj: mężczyźnie), niż osobie (czyt. kobiecie), która je nosi. Zwyczaj noszenia wysokich obcasów jest formą przemocy wobec kobiecego ciała porównywalną do zniekształcania kobiecych stóp w kulturze chińskiej. Patriarchat ubiera kobiety w szpilki, żeby wydawało im się, że są wywyższone, ale jednocześnie, żeby nie podskakiwały”

Kinga Dunin (1954) polska publicystka, socjolog kultury, krytyk literacki

co w wysokich obcasach jest zadaniem niezwykle trudnym
Źródło: „Wysokie Obcasy”

O kobietach, O przyjemności, O czytaniu

„Przeklęci paryżanie! Teraz znów zatarasowali mi dostęp do ogniska! A tak mi potrzeba ciepłego miejsca przy kominie… i buty mam przemoczone i ochlapały mnie te zatracone młyny. Diabli nadali biskupa Paryża razem z jego młynami! Chciałbym wiedzieć, po co biskupowi młyn? Czyżby spodziewał się z biskupa zostać młynarzem? Jeżeli mu brak do tego tylko mojego przekleństwa, chętnie mu je daję – jemu, jego katedrze i jego młynom. Może by się wreszcie ci gapie trochę się rozsunęli! Co oni tam robią właściwie? Grzeją się… ogromna przyjemność! Patrzą, jak się pali sto wiązek chrustu – piękny widok!”

Pierre Gringore (1475–1539)

Wypowiedzi z powieści Victora Hugo, Katedra Marii Panny w Paryżu
Źródło: s. 67.

O przyjemności

„Garibaldi bardzo źle przysłużył się Włochom. Gdyby nie najechał Sycylii i Neapolu, bylibyśmy tu na północy najbogatszym i najbardziej cywilizowanym państwem w Europie. Oczywiście od południa graniczylibyśmy z czymś, co przypominałoby dzisiejszy Egipt.”

Umberto Bossi (1941) włoski polityk

Źródło: Nick Squires, Gdzie jest but?, „The Daily Telegraph”, tłum. „Forum”, 21 marca 2011.

„Jestem młody, jestem nikim – będę nikim.
Na gościńcach zdarłem buty i kapotę.
Nie obchodzi mnie co będzie ze mną potem,
Tylko chciałbym gdzieś odpocząć od paniki,
Co goni mnie z miejsca na miejsce o głodzie i chłodzie…”

Jacek Kaczmarski (1957–2004) polski bard, poeta i prozaik

Źródło: Syn marnotrawny

„Cholera jasna! Teraz już dokładnie wiem, gdzie byłam w czasie, gdy Staruszek Bóg rozdawał inteligencję: w kolejce obok, po francuski strój kąpielowy. Po zakupie stroju obłowiłam się zimowymi butami i kożuchem z guzikami z kości (…) Potem zjadłam kanapkę z łososiem i wróciłam do Boga – po ten nieszczęsny olej do głowy. Ale, jak się łatwo domyślić, dla mnie już nie wystarczyło. Podobnie jak i dla kilku innych osób cierpiących na zespół Gansera, bradyphrenię czy też oligofrenię w zaawansowanym stadium debilizmu.”

Wiktoria Płatowa (1965)

Postać: Warwara Andriejewna Sulejmnienowa – Waria
Rytuał ostatniej nocy
Źródło: Preludio Andante

O Bogu, O inteligencji, O czasie

„Nie licząc miłości, aktem największego optymizmu jest kupowanie butów. (…) Chcemy doczekać jutra, ale jeśli kupujemy nowe buty albo jeśli się zakochujemy, znaczy to, że zamierzamy tu jutro być.”

Jonathan Carroll (1949) pisarz amerykański

Muzeum psów

O optymiźmie

„Tak, chcę byś choć raz stanął w moich butach. Wiedziałbyś, jakie to irytujące cię zobaczyć!”

Bob Dylan (1941) amerykański muzyk rockowy, wokalista, gitarzysta, kompozytor, poeta

„W pewnym momencie mego życia, przestałem pisać piosenki na gitarę, aby polepszyć swą grę na pianinie. Tak swoją drogą, wciąż mam problemy z poprawnym graniem, ale „Drag” narodziło się właśnie w ten sposób. Zakochałem się i chciałem napisać coś związanego z poczuciem niższości wobec kogoś. Kiedy się zakochujesz, widzisz daną osobę górującą nad tobą… „Zawsze będę się znajdować w twoim cieniu, jesteś wspaniała(y).””

Brian Molko (1972) amerykańsko-brytyjski gitarzysta i wokalista (Placebo)

Osoba, którą kochasz, jest dla ciebie perfekcyjna i czujesz się jak kawałek gówna na jej bucie.

Kochać się

„Ty Sasza – powiedział Lew Chrystoforowicz Minc – usiłujesz osiągnąć coś, co jest niemożliwe w obszarze istniejącej fizyki. Takie działanie nie ma szans powodzenia.
– No, nie wiem. – Sasza Grubin wpakował długie palce w swą kędzierzawą czuprynę – Ale wierzę w upór.
– W upór żuczka, który odpada od szyby i znowu lezie do góry. A dokąd – sam nie wie.
Po tych słowach Lew Chrystoforowicz ostrożnie zdjął z szyby zmęczonego żuczka i wyrzucił go przez lufcik.
– Według praw fizyki, Sasza, wieczny silnik nie jest możliwy.
– Wiem – zgodził się Grubin – Ale poprzedni model kręcił się przez trzy dni.””

Kir Bułyczow (1934–2003) rosyjski historyk i pisarz science fiction

Zbiór opowiadań Pierestrojka w Wielkim Guslarze
Źródło: Co dwa buty, to nie jeden

O zdjęciach

„Powstanie Warszawskie stało się krzykiem całego kraju na cały świat! – Umyj ręce! – piszę. Nie uczestniczyłem w Powstaniu Warszawskim. Byłem w obozie koncentracyjnym Buchenwald (1944 r.). Żyliśmy przedsmakiem nalotów amerykańskich. Warszawskie Powstanie przeżywaliśmy z dala od Warszawy. Budziło w nas otuchę, że Polska jeszcze nie zginęła. Z głośników płynęły wiadomości nadal pełne buty i kłamstwa – niemieckiej propagandy. Z podziwem, lękiem i z zazdrością myśleliśmy o odwadze i heroizmie innych. Oni walczyli.”

Józef Szajna (1922–2008) polski malarz, scenograf, reżyser

Źródło: Tragizm i sens Powstania Warszawskiego, Janusz Kuczyński, Józef L. Krakowiak (red.), Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 2006, s. 202.

O kłamstwie, O świecie, O zazdrości, O myślach

„Proszę mnie nie pytać o to, jakie mam buty, bo to nieważne.”

Jarosław Kaczyński (1949) polski polityk, premier RP

odpowiedź na pytanie, czy Joanna Kluzik-Rostkowska i Elżbieta Jakubiak mogą wrócić do Prawa i Sprawiedliwości. Źródło: Jakubiak i Kluzik wrócą? „Proszę nie pytać, jakie mam buty” http://wiadomosci.onet.pl/kraj/jakubiak-i-kluzik-wroca-prosze-nie-pytac-jakie-mam,1,3786231,wiadomosc.html onet.pl, 15 listopada 2010

O sprawiedliwości

„To [jazda konna] jak proszenie kobiety do tańca. Jeżeli nie masz pewności siebie i boisz się, że ci odmówi, i podchodzisz ukradkiem, patrząc na swoje buty, to jasne jak słońce, że ci odmówi. Wtedy, oczywiście, możesz spróbować złapać ją i zmusić do skakania po podłodze, ale w końcu żadnemu z was nie sprawi to zbytniej radości.(…)
Tańczenie i jazda konna to to samo cholerstwo. Chodzi o zaufanie i przyzwolenie. Jedno się trzyma drugiego. Mężczyzna prowadzi, ale nie ciągnie jej na siłę, proponuje współpracę, a ona czuje to i idzie z nim. Są w harmonii i poruszają się we wzajemnym rytmie, po prostu na wyczucie.”

Nicholas Evans książka Zaklinacz koni

Zaklinacz koni

O kobietach, O zaufaniu, O sile, O słońcu

„Ty, jak to szło, guten Morgen – butem w mordę?”

Stefan Niesiołowski (1944) polityk polski, biolog

do Jerzego Szmajdzińskiego. Źródło: pardon.pl http://www.pardon.pl/artykul/8916/butem_w_morde_marszalek_niesiolowski_w_delegacji, 17 czerwca 2009

„Starzy przyjaciele są najlepsi, podobnie jak stare buty są najwygodniejsze.”

John Selden (1584–1654)

„Budowniczy nowego ładu światowego bezlitośnie depczą podkutymi butami kraje, które nie chcą podporządkować się ich samowoli. A jeśli zbrojna ingerencja jest niemożliwa, próbują zniszczyć niezależne państwo od wewnątrz.”

Alaksandr Łukaszenka (1954) białoruski polityk, prezydent

Źródło: przemówienie z okazji Dnia Zwycięstwa, „Wprost”, 16 maja 2006

„Ależ ja mam czyste buty. Proszę mi wierzyć.”

Mariusz Godlewski (1975)

do dziennikarki, która napisała, że mogłaby mu codziennie czyścić buty. Źródło: Katarzyna Kaczorowska, Don Giovanni ma jego głos, „Polska Gazeta Wrocławska” nr 87, 13 kwietnia 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/137475.html

„Buta i arogancja, szczególnie SLD, jest coraz bardziej widoczna. W czym się to przejawia? Właśnie w ironizowaniu na temat wartości tysiącletniej chrześcijańskiej tradycji naszego narodu, w ośmieszaniu postaw religijnych i moralnych, w próbach wprowadzania wychowania młodego pokolenia w duchu laickim, sprzecznym z wiarą ojców, w kształcie projektu ustawy zasadniczej – to wszystko dowodzi nasilającej się, zaprogramowanej ateizacji życia w Polsce.”

Stanisław Kowolik (1953) polski polityk

Źródło: Wystąpienie na posiedzeniu Sejmu, 30 lipca 1996 http://orka2.sejm.gov.pl/Debata2.nsf/5c30b337b5bc240ec125746d0030d0fc/7fedbfc9a29dae29c12574ef00451cca?OpenDocument

O wierze

„Ty myślisz, że mnie tak łatwo… Naczynia musiałem zmywać po obiedzie.
– Stary w domu?
– W domu… – Perełka zająknął się. Po chwili dodał ze smutkiem: – Znowu wrócił zalany. Musiałem mu buty zdejmować.
– Oberwałeś?
– Gdzie tam… Mój stary to dobry chłop, nie bije. Za co miałby bić?
– Z pijakami nigdy nic nie wiadomo.”

Adam Bahdaj książka Do przerwy 0:1

Do przerwy 0:1 (1957)

O domu, O myślach, O myśleniu

„Stan obuwia świadczy o zamożności lub biedzie właściciela więcej niż jego ubranie. Tylko bardzo zamożny człowiek ma nowe buty, stale nowe buty. Średnio zamożny człowiek będzie w ubraniu dobrze zaprasowanym i nawet dobrej jakości, ale buty będzie miał starawe…”

Michał Choromański książka Schodami w górę, schodami w dół

Schodami w górę, schodami w dół (1965)
Źródło: s. 225

„Nie bądź jedną z biegających, walczących mrówek. Bądź butem.”

Orson Scott Card książka Cień Endera

Cień Endera

„Od wczoraj już nie szukam twoich drzwi, to cud,
Pamięć byle groszem przekupuję
I może też przekupię mrzonką złotą głód,
Góry i pagórki przeskakuję.”

Stanisława Celińska (1947) polska aktorka

Cytaty z piosenek wykonywanych przez S. Celińską
Źródło: „Dziurawy but na każdą z dróg”, sł. Janusz Wiśniewski

O głodzie

„Gieniusia była moją ciotką. To ona wyhaftowała wyprawkę na moje narodziny. Nie pamiętam, kiedy zaczęłam się jej uważnie przyglądać, mogłam mieć siedem albo osiem lat. Śniada, czarnowłosa, ubrana w soczyste kolory, z purpurową szminką na ustach i krwistym lakierem na paznokciach, na tle szaroburej powojennej ulicy wyglądała jak tęcza. Mężczyźni przystawali i odwracali za nią głowy, kobiety opuszczały wzrok, nagle zasmucone. Gieniusia nie miała jednak szczęścia w miłości. Świadczyła o tym fotografia z niedokładnie odciętym mężczyzną, z którego zachował się fragment nogawki i buta. Nie wiem, jak miał na imię.”

Asja Łamtiugina (1940) polska aktorka

Gieniusia

O kobietach, O mężczyznach, O zachowaniu, O narodzinach

„Kiedy po chodnikach walą podkute buty, kiedy wokół słychać zgrzyt i łomot niezliczonych czołgów – za późno na krzyk. Trzeba strzelać albo milczeć. (…) Szaleńcami są ci, co na swoich brudnych czołgach wdzierają się do pięknych, spokojnych miast; szaleńcami są ci, co wiedzą że prędzej czy później te czołgi wtargną na Schwarzenbergplatz i nie robią nic, aby temu zapobiec. (…) Źle być bezradnym obywatelem kraju, po którego drogach ze zgrzytem i hukiem suną pancerne kolumny wyzwolicieli. A czyż lepiej być wyzwolicielem?”

Wiktor Suworow (1947) pisarz rosyjski

Akwarium

„To, że nosi się podobne, charakterystyczne buty, świadczy nie tylko o podobnym guście, ale także o tym, że najprawdopodobniej się z tą osobą polubisz.”

Kazimiera Szczuka (1966) polska historyczka literatury

Źródło: „Viva!” nr 10 (269), 17 maja 2007

„Wyczyściłem piłkarzom buty, ale muszę przyznać, że nie zrobiłem tego zbyt dokładnie.”

Borut Pahor (1963) słoweński polityk

o obietnicy danej piłkarzom przed barażami o Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2010. Źródło: „Rzeczpospolita”, 19 listopada 2009 http://www.rp.pl/artykul/394276.html

„Nie jestem wielkim fanem koloru groszkowego albo pędów bambusa – to nie jest ładny kolor. Kolor wkładek do butów, to kolejny dziwaczny. Kolor pasty do zębów też jest dziwny. Śpiochy w oczach to następny kolor, który nie jest moim ulubionym. Mógłbym powiedzieć, że mieszki włosowe to kolejny dziwny. Jest w pewnym sensie przezroczysty.”

Jared Leto (1971) aktor amerykański

zapytany o kolor, którego nie chciałby założyć.

O kolorach, Sens

„Pół roku wystarcza, żeby zarazić się śmiercią. Pół roku? Nie. Pięć lat. Pięć lat od września chorujemy już wszyscy.”

Jan Józef Szczepański (1919–2003) polski pisarz, reporter, eseista, scenarzysta filmowy, tłumacz, podróżnik

Źródło: Buty

O śmierci

„To jakby pytać Michała Anioła, jaki ma numer buta.”

Jack White (1975) wokalista i gitarzysta amerykański (The White Stripes)

o dziennikarzach zadających mu podczas wywiadów osobiste pytania.
Źródło: Randall Roberts, Jack kawalarz, „Los Angeles Times”, tłum. „Forum”, 7 maja 2012.

O losie, O aniołach

„Dziecko, gdy dotyka ognia, nie chce pojąć konieczności,
niewielu chce być z tobą w drodze, wielu chce u celu,
niewielu chce usiąść na szczycie, wielu chce w fotelu.”

Bisz (1984)

Wilczy humor
Źródło: utwór Brudne buty

O dzieciach

„Szewc bez butów, a czas bez zegarka chodzi.”

Antoni Regulski

O czasie

„Kiedy zdecydowałam się zdawać do szkoły aktorskiej, to złożyłam podanie tylko do Wrocławia i do Krakowa. Akurat wtedy, ze względów osobistych, wolałam się dostać do Wrocławia. Poza tym Wrocław zawsze mi się podobał. Dalej jestem tak po cichu zakochana w tym mieście. Tak się potoczyło, że tam odpadłam na ostatnim etapie, a w Krakowie właśnie dostałam się do ostatniego. Byłam tak zrozpaczona po tym Wrocławiu, że powiedziałam – nigdzie nie jadę. Ale rodzice „spakowali” mnie do samochodu i powiedzieli, że mam skończyć, co zaczęłam. I pojechałam na ten egzamin – jako że jestem na „w” byłam egzaminowana jako ostatnia – było późno, pusta szkoła, wszyscy byli zmęczeni. Wiedziałam, że muszę ich jakoś obudzić. Wparowałam, butami rzucałam i się obudzili!”

Honorata Witańska (1984) polska aktorka i modelka

Źródło: Katarzyna Golenia, Wparowałam, butami rzucałam i się obudzili, barwyszczescia.tvp.pl http://www.barwyszczescia.tvp.pl/aktualnosci/wywiady/wparowalam-butami-rzucalam-i-sie-obudzili-1885/

O szkole, O rodzicach

„Zaproponowałem, że zdejmę buty, ale oboje na tyle energicznie zaooponowali, iż uznałem narzucanie się ze swoim dobrym polskim wychowaniem za niewskazane.”

Jarosław Klebaniuk (1967)

Rodzice

„Nie zakładam krawata, odpinam guzik koszuli, a nawet dwa. Mam taką potrzebę, żeby coś złamać. Buty zawsze muszę mieć eleganckie. Nie mieszam w stylu Wojewódzkiego, że do garnituru dorzucę conversy. Jestem gadżeciarzem. Lubię ładne rzeczy.”

Borys Szyc (1978) aktor polski

w odpowiedzi na pytanie: „jak wygląda elegancja w twoim wydaniu?”
Źródło: „InStyle” nr 2 (11), luty 2009

„Dnie całe przepędzała na chwale Bożej, nie ustając w modlitwie i rozmowie z niebem. (…) Jedną tylko suknią i prostym płaszczem okrywała ciało swoje wątłe i tak dalece wycieńczone postami, że pod skórą same tylko blade a zimne i biczowaniem schropowaciałe przeglądały w niej kości.”

Jadwiga Śląska (1174–1243)

O Jadwidze Śląskiej
Źródło: Żywot świętej Jadwigi (XIII w.), cyt. za: Beata Maciejewska, Święta księżna z butami pod pachą, „Ale Historia”, w: „Gazeta Wyborcza”, 6 sierpnia 2012

O historii

„Brytyjczycy mają akcenty, smokingi, skomplikowany kod sygnałów świadczący o przynależności klasowej. W Nowym Jorku najważniejsze są buty.”

Thomas Pynchon (1937) amerykański pisarz

W sieci
Źródło: s. 117

„Kiedy oglądam zdjęcia celebrytek liżących publicznie drogie buty pewnej marki, myślę, że muszą być mega zdesperowane w celu zdobycia rabatu. Jestem fanką sieciówek i mam ochotę zawołać: „Panie Boże, dzięki Ci za Zarę i H&M!””

Karolina Korwin-Piotrowska (1971) polska dziennikarka i felietonistka

Źródło: onet.pl http://uroda.onet.pl/moda/poczulam-sie-jak-demon-seksu,1,4832773,artykul.html

O Bogu, O seksie, O myślach, O modzie

„My pokażemy światu,
że Polski jesteśmy warci,
byleby but był mocny,
byleby karabin był w garści.”

Władysław Broniewski (1897–1962) polski poeta

O świecie

„Żyjemy tu, w Warszawie życiem tramwajowym. Znaczy to, że w naszej warszawskiej epoce tramwaj wzniósł się do roli symbolu. Oczywiście tramwaj wyraża miejską jednostkę komunikacyjną, taką samą jak trolejbus czy autobus. Mówi się: żyjemy życiem takim czy innym, wtedy gdy życie owo dobywa z człowieka jego najistotniejsze cechy. Czyli że w zetknięciu z nim człowiek objawia się w całej okazałości. Przepełniony irracjonalnie tramwaj warszawski stanowi doskonały odczynnik, przekonujemy się w nim codziennie, jacy jesteśmy i jak bardzo żyjemy życiem tramwajowym. W chwili gdy najbliższy bliźni demoluje nam śledzionę, unicestwia czar dopiero co kupionego płaszcza, niweczy z trudem przyszyte guziki, gasi brutalnie przepiękny połysk żarliwie wyczyszczonych butów, gniecie na miazgę wiezione dla dzieci ciastka, uśmiecha się przepraszająco, pakując nam w usta rękaw od kurtki, w której przed chwilą czyścił kominy lub wypakowywał stare śledzie – w takiej chwili, powtarzam, instynkty, jak działa żaglowej fregaty, wysuwają się groźnie z burt naszych dusz. Wtedy dopiero spostrzegamy z przerażeniem, jacy potrafimy być pierwotni, dzicy, egoistyczni, kłótliwi, nietolerancyjni, zaślepieni, krótkowzroczni. Z drugiej strony – ileż wspaniałych wartości dostrzegamy naraz w życiu, gdy uda nam się wepchnąć jako ostatni do rozchodzącego się w szwach autobusu, gdy przygodny sąsiad, wisząc na stopniu, odstąpi nam trzy centymetry kwadratowe miejsca, akurat tyle, by postawić na nich szpic buta, gdy złapany rozpaczliwie za krawat ten, który już do połowy tkwi w środku, uśmiechnie się bez pretensji i przygnie nas mocnym ramieniem, gdy wreszcie starsza pani, której, prąc ku wyjściu, strąciliśmy kapelusz, porwali w strzępy gazety i wgnietli całą zawartość siatki z masłem, jajami i marmoladą w biust, uśmiechnie się z tramwajową melancholią i powie smutne, lecz przebaczające: – Nie szkodzi… – Wtedy widzimy, jak dalece potrafimy być solidarni, wyrozumiali, ludzcy i coś ciepłego rozpływa się nam jak słodka, rozgrzana czekolada koło serca. Nic nie wzbudza w nas tak nieprzytomnej złości i bezmyślnej chęci awantur, jak niekończące się wyczekiwanie na wypchane ludźmi trolejbusy, do których nie można się dostać, jak tępota, brutalności i nieuprzejmość w tramwaju, o nic nie będziemy się sprzeczać i kłócić tak namiętnie, jak o grubiaństwa współpasażerów i bezduszną wrogość konduktorów. Ale też nic nie wzbudza w nas takiego uczucia zadowolenia, satysfakcji i wygody, jak widok wyczekiwanego numeru na ulicznym horyzoncie i stwierdzenie, że znajdziemy w nim miejsce siedzące. Tramwaj wyzwala w nas dziś w Warszawie cenną bezpośredniość przeżywania i dlatego żyjemy tu, w Warszawie życiem tramwajowym.”

Leopold Tyrmand książka Zły

Zły

O życiu, O wrogości, O dzieciach, O uśmiechu

„Nie chcemy znać wojska wygalowanego, w butach z cholewami i ostrogami uzyskanymi dzięki zwycięstwom nad bezbronnymi narodami. Kraj obroni od wrogów i uratuje wojsko powszechne, z karabinem na ramieniu i klasowo uświadomione.”

Juan Lechín Oquendo (1914–2001)

Źródło: Marcin Kula, Anatomia rewolucji narodowej (Boliwia w XX wieku), Wydawnictwo Leopoldinum, Wrocław 1999, s. 101.

O wieku

„Sami mamy parę par dżinsowych spodni, sportowe buty.
Czy to oznacza, że jesteśmy kurwa modni?”

Sokół (raper) (1977) polski raper

WWO, Inne utwory WWO
Źródło: Moda

O modzie

„Podczas konkursu w Wiśle, jak spojrzałem w dół na tłumy, z wrażenia nie mogłem zapiąć butów, tak mi się ręce trzęsły. Teraz nie miałem stresu. Usiadłem na belce, popatrzyłem, pomyślałem co mam zrobić i fruuu. Skoczyłem…”

Piotr Żyła (1987) polski skoczek narciarski

Źródło: Rafał Musioł, Piotr Żyła wygrał w Oslo. Kibice chcą mu kupić słynną „flaszkę”!, dziennikzachodni.pl, 17 marca 2013 http://www.dziennikzachodni.pl/artykul/784849,piotr-zyla-wygral-w-oslo-kibice-chca-mu-kupic-slynna,id,t.html

O wrażeniach

„Tak długo jak ludzie się nawzajem okradają, ranią i znęcają nad sobą, zawsze znajdzie się coś, co możesz pokazać i powiedzieć „Popatrzcie, to jest nie w porządku”. Pewnie, śpiewamy o tym, ale mamy negatywne nastawienie do tego o czym śpiewamy.”

Dave Mustaine (1961) gitarzysta amerykański (Metallica, Megadeth)

po wydaniu płyty Pecae Sells… But Who’s Buying? (1987)

O ludziach, O śpiewie

„Kiedy nagrywaliśmy Killing Is My Business… And Business Is Good!, używałem trawki, koki i heroiny. Podczas nagrywania Peace Sells… But Who’s Buying?, to był speed, koka i heroina. So Far, So Good… So What? to ja na heroinie i cracku. Byłem uzależniony od papierosów podczas nagrywania Rust in Peace. Ale nasz nowy album, Countdown to Extinction, to czysty ja. Byłem zupełnie trzeźwy.”

Dave Mustaine (1961) gitarzysta amerykański (Metallica, Megadeth)

w 1993.

O uzależnieniu

„Kto ma cel na oku, butów nie żałuje.”

Antoni Regulski

„W ciągu następnych dziesięciu lat będziemy świadkami nierespektowania prawa o ochronie własności intelektualnej i włażenia z butami w nasze życie prywatne. Zobaczymy wandalizm cyfrowy, nielegalne kopiowanie programów i kradzież danych.”

Nicholas Negroponte (1943)

pod koniec XX w.
Źródło: Walery Pisarek, Wstęp do nauki o komunikowaniu, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 149.

O życiu, O nauce

„Działam pod wpływem impulsu. Myślę o jednej rzeczy, ale wystarczy, że coś mnie rozproszy, i jaram się już czymś innym. O tym pierwszym już nie pamiętam. To jest moment. Zdarzało się, że zapominałem biletów lotniczych czy paszportu przed wylotem na zgrupowanie reprezentacji. Zasypiałem na trening albo zostawiałem buty w domu. Koszulki też raz nie wziąłem na mecz. Ale ostatnie dwa lata mam dobre, bez większych gaf.”

Michał Winiarski (siatkarz) (1983) siatkarz polski

Źródło: SuperVolley.pl http://www.supervolley.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=3046&catid=5&Itemid=7

O domu, O myślach, O myśleniu, O zapominaniu

„(…) za to można podziękować również i Polakom, prawda? Za to, że Białorusini są „narodowo niepewni.””

Natalla Babina (1966) białoruska dziennikarka i pisarka narodowości ukraińskiej

o przyczynach słabości białoruskiej tożsamości narodowej. Źródło: Wywiad Netkultury: Natalia Babina – Na własnych nogach i we własnych butach, 8 stycznia 2011 http://www.netkultura.pl/697/697

O prawdzie

„(…) od nas zależy, co chcemy nosić i w czym jest nam dobrze. Możemy sami się kreować, nie stając się niewolnikami mody, którzy z sezonu na sezon robią z siebie pajaca, ale wybierać rzeczy, które podkreślają naszą osobowość i charakter. Dobrze ubrany człowiek to taki człowiek, którego odbieramy całościowo – widzimy, że dobrze wygląda bez rozdzielania na części, bez patrzenia jakie buty idą, albo z jakim kapeluszem rozmawiamy.”

Robert Kupisz (1967)

Źródło: Anna Piątkowska, Trendy zniewalają ludzi, styl.pl http://www.styl.pl/magazyn/wywiady/news-trendy-zniewalaja-ludzi,nId,942535,nPack,2

O ludziach, O charakterze, O osobowości

„Przede wszystkim odniosłem wrażenie, że cała ludność dzielnicy z jakiegoś powodu znalazła się na ulicy. Idąc chodnikiem, potykaliśmy się o kobiety, mężczyzn i dzieci. Byli ubrani tak nędznie, że nasze ubrania wydały mi się jakimiś strojami wieczorowymi. Byli wychudzeni, głodni i chorzy.
Siedzieli na ziemi, usiłując żebrać lub coś sprzedać. Jakieś nędzna resztki tego, co im pozostało. Niekiedy przedmioty wręcz surrealistyczne. Jakaś kobieta trzymała przed sobą abażur lampy. Chłopiec obok niej wyciągał przed siebie karafkę w kształcie ryby i puste blaszane pudełko po paście do butów „Kiwi”. Mijali nas ludzie o dzikim spojrzeniu błyszczących od gorączki oczu. Gdzieś biegli, śpieszyli się. Czegoś gwałtownie szukali. Może – kogoś.
W powietrzu wisiało nienaturalne napięcie, chorobliwa aktywność, jakby przedśmiertne pobudzenie. Swoją sztuczną ruchliwością i zabieganiem chcieli oszukać śmierć?
Panował smród. Ulice były nie sprzątane. Rynsztoki wypełnione fekaliami. I trupy. Nagie trupy…
… Wyjrzałem przez okno. Środkiem ulicy szło dwóch młodych Niemców w mundurach. Byli wysocy, wysportowani. Jeden z nich trzymał w ręku pistolet. Ulica była pusta. Wodził wzrokiem po oknach. Przystanęli. Ten z pistoletem uważnie wpatrywał się teraz w jakiś punkt. Uniósł broń i starannie wycelował. Padł strzał. Doleciał nas brzęk szkła i rozpaczliwy okrzyk bólu. Strzelający uniósł rękę w geście satysfakcji. Jego kolega zamaszyście poklepał go po plecach. Następnie ruszyli wolnym krokiem w kierunku bramy wyjściowej getta. Gestykulowali, śmiali się, coś do siebie głośno mówili…”

Jan Karski (1914–2000) prawnik, dyplomata, wykładowca akademicki, polski kurier czasów II wojny światowej

relacja Karskiego z pobytu w getcie warszawskim.
Tajne państwo: opowieść o polskim Podziemiu

O śmierci, O kobietach, O dzieciach, O ludziach

„Rycerz łeb miał zakuty,
więc wdział dwa lewe buty
i w bój ruszył bez miecza i tarczy.
Przypomina mi fakt ów
rząd, co wzrostem podatków
spowodować chce wzrost gospodarczy.”

Marek Majewski (1952)

Źródło: Lewą marsz, "Wprost", 11 listopada 2001.

„Tam, gdzie uciska but, bez niego chodzi lud.”

Stanisław Jerzy Lec (1909–1966) poeta polski, aforysta

O ludziach

„Teraz mogę założyć buty na obcasie.”

Nicole Kidman (1967) amerykańska i australijska aktorka i piosenkarka

tuż po rozwodzie z Tomem Cruisem.

„U mnie nie daje się butów, a jeśli się zdarzy taki prezent, to koniecznie trzeba dać za nie przysłowiowy grosz. Inaczej osoba obdarowana odejdzie z życia tej, która buty dała, więc po co kusić los…”

Katarzyna Zielińska (1979) aktorka polska

Źródło: Świąteczny poradnik Kasi Z. Część 2 http://www.barwyszczescia.pl/16296/swiateczny-poradnik-kasi-z-czesc-2.html

O losie, O odejściu

„Kochani młodzi, nie przyszliśmy na świat, aby „wegetować”, aby wygodnie spędzić życie, żeby uczynić z życia kanapę, która nas uśpi; przeciwnie, przyszliśmy z innego powodu, aby zostawić ślad.”

Franciszek (papież) (1936) papież

fragment kazania wygłoszonego w Krakowie podczas Światowych Dni Młodzieży. Źródło: Papież na czuwaniu: zamieńcie kanapę na buty wyczynowe, Jezus was poprowadzi http://pl.radiovaticana.va/news/2016/07/30/papie%C5%BC_na_wieczornym_czuwaniu_z_m%C5%82odzie%C5%BC%C4%85/1248172, radiovaticana. va, 30 lipca 2016.

O życiu, O młodzieży, O świecie, Kochać się

„Przesłuchiwał mnie Niemiec, esesman, Znał polski (…) przystojny, bardzo dla mnie łaskawy. W pewnym momencie zaoferował kieliszek koniaku. (…) A ja ciągle gram wariata (…) Znowu mnie biją. Złamali mi żebra, złamali mi szczękę, wybili mi zęby. Bałem się, że wygadam. Ale ja jestem przezorny – opuszczając Nowy Sącz, do buta włożyłem zwyczajną żyletkę. Kiedy po kolejnym biciu przenieśli mnie do celi, gdy zapadła noc, zdjąłem but i zacząłem ciąć. Pamiętam, że krew zaczęła sikać, potem coraz mniej, a potem skrzepła i zemdlałem.”

Jan Karski (1914–2000) prawnik, dyplomata, wykładowca akademicki, polski kurier czasów II wojny światowej

Źródło: Maciej Wierzyński, Emisariusz. Własnymi słowami, PWN, Warszawa 2012.

O wariatach, O zdjęciach, O nocy

„(…) sytuacja, moim zdaniem, dojrzała już do tego, by zaprotestować. Zdecydowanie zaprotestować przeciw chamstwu naszej władzy, oszustwom, przekrętom, niegodziwości państwa. Społeczeństwo powinno się obudzić i zareagować, a nie budzi się i nie reaguje. Nie potrafię sama sobie wytłumaczyć, czy ta bierność ograniczająca się do odwrócenia plecami to aż życiowa mądrość, czy tylko duchowe lenistwo.”

Natalla Babina (1966) białoruska dziennikarka i pisarka narodowości ukraińskiej

Źródło: Wywiad Netkultury: Natalia Babina – Na własnych nogach i we własnych butach, 8 stycznia 2011 http://www.netkultura.pl/697/697

O mądrości

Cytaty o butach strona 2

Cytaty o butach
strona 2