Cytaty o koniach

Zbiór cytatów na temat konie.

Pokrewne tematy

Razem 67 cytatów o koniach:


John Steinbeck Fotografia
Reklama
Julian Apostata Fotografia
Thorstein Veblen Fotografia
Ksawery Branicki Fotografia

„A propos, dlaczego pan nie trzyma powozu i koni?“

— Ksawery Branicki 1816 - 1879
znany ze swej oryginalności i roztargnienia Branicki zadał to pytanie, gdy odwiózł pewnego razu spieszącego się na umówione spotkanie Adama Mickiewicza; gdy przyjechali na miejsce, Braniki zadał to pytanie wówczas, kiedy Mickiewicz zwrócił uwagę, że gdyby nie tak dobre konie, byłby z pewnością się spóźnił; na powyższe pytanie rozbawiony Mickiewicz odpowiedział z udaną powagą: „Ze względów politycznych”

Ernest August Fotografia

„Konie króla Francji mieszkają lepiej ode mnie!“

— Ernest August 1629 - 1698
na widok warunków, w jakich przebywały w stajni konie króla Francji Ludwika XIV.

Reklama
Donald Tusk Fotografia
Joschka Fischer Fotografia
Violetta Villas Fotografia
Reklama
Sergiusz Piasecki Fotografia

„Jestem niewinny. Nie mamy żadnych dzieci-żołnierzy.“

— Joseph Kony 1961
Źródło: [http://konflikty. wp. pl/kat,1020305, page,2, title, Joseph-Kony-krwawy-mesjasz, wid,11931411, wiadomosc. html Joseph Kony – krwawy mesjasz], 8 lutego 2012, wp. pl

Jan Twardowski Fotografia
William Butler Yeats Fotografia

„I
To nie jest kraj dla starych ludzi. Między drzewa
Młodzi idą w uścisku, ptak leci w zieleni,
Generacje śmiertelne, a każda z nich śpiewa,
Skoki łososi, w morzach ławice makreli,
Całe lato wysławiać będą chóry ziemi
Wszystko, co jest poczęte, rodzi się, umiera.
Nikt nie dba, tą zmysłową muzyką objęty
O intelekt i trwałe jego monumenty.

II
Nędzną rzeczą jest człowiek na starość, nie więcej
Niż łachmanem wiszącym na kiju, i chyba,
Że dusza pieśni składać umie, klaśnie w ręce,
A od cielesnych zniszczeń pieśni jej przybywa.
Tej wiedzy w żadnej szkole śpiewu nie nabędzie,
W pomnikach własnej chwały tylko ją odkrywa.
Dlatego ja morzami żeglując przybyłem
Do świętego miasta Bizancjum.

III
O mędrcy gorejący w świętym boskim ogniu
Jak na mozaice u ścian pełnych złota,
Wyjdźcie z płomienia, co żarem was oblókł,
Nauczcie, jak mam śpiewać, podyktujcie słowa.
Przepalcie moje serce. Chore jest, pożąda,
I kiedy zwierzę z nim spętane kona,
Serce nic nie pojmuje. Zabierzcie mnie z wami
W wieczność, którą kunsztownie zmyśliliście sami.

IV
A kiedy za natury krainą już będę,
Nigdy formy z natury wziętej nie przybiorę.
Jak u greckich złotników, tak formę wyprzędę
Wplatających w emalię liść i złotą korę,
Ażeby senny cesarz budził się ze dworem,
Albo tę, jaką w złotej wykuli gęstwinie,
Żeby śpiewała panom i damom Bizancjum
O tym, co już minęło, czy mija, czy minie.“

— William Butler Yeats poeta i dramaturg irlandzki, noblista 1865 - 1939

Natępna