Cytaty o koniach

Zbiór cytatów na temat konie, ludzie, nasi, czas.

Najlepsze cytaty o koniach

„Złodziei specjalizacja: konie mechaniczne.”

do swoich oprawców, gdy konie miały problemy z wyrwaniem mu kończyn.
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, tłum. Anita i Krzysztof Staroniowie, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1998, ISBN 8305129713, s. 127.

„A propos, dlaczego pan nie trzyma powozu i koni?”

Ksawery Branicki (1816–1879)

znany ze swej oryginalności i roztargnienia Branicki zadał to pytanie, gdy odwiózł pewnego razu spieszącego się na umówione spotkanie Adama Mickiewicza; gdy przyjechali na miejsce, Braniki zadał to pytanie wówczas, kiedy Mickiewicz zwrócił uwagę, że gdyby nie tak dobre konie, byłby z pewnością się spóźnił; na powyższe pytanie rozbawiony Mickiewicz odpowiedział z udaną powagą: „Ze względów politycznych”
Źródło: Melania Sobańska-Bondaruk, Stanisław Bogusław Lenard, Wiek XIX w źródłach. Wybór tekstów źródłowych z propozycjami metodycznymi dla nauczycieli historii, studentów i uczniów, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, ISBN 83 stycznia 12582–9, s. 248.

„Jestem niewinny. Nie mamy żadnych dzieci-żołnierzy.”

Joseph Kony (1961) ugandyjski zbrodniarz wojenny, przywódca Lord's Resistance Army (LRA)

Źródło: Joseph Kony – krwawy mesjasz http://konflikty.wp.pl/kat,1020305,page,2,title,Joseph-Kony-krwawy-mesjasz,wid,11931411,wiadomosc.html, 8 lutego 2012, wp.pl

„Dziwne, że konie pędzą i do pustego żłobu.”

Elżbieta Grabosz

„Więź: I trzask bata konie brata.”

Tadeusz Fangrat (1912–1993) poeta polski, satyryk, tłumacz literatury węgierskiej

„Łatwo będzie w Polsce o tureckie konie.”

Jan III Sobieski (1629–1696) król Polski i wielki książę litewski od 1674

po bitwie pod Wiedniem.

„Konie króla Francji mieszkają lepiej ode mnie!”

Ernest August (1629–1698)

na widok warunków, w jakich przebywały w stajni konie króla Francji Ludwika XIV.
Źródło: Melania Sobańska-Bondaruk, Stanisław Bogusław Lenard (oprac.), Wiek XVI-XVIII w źródłach. Wybór tekstów źródłowych z propozycjami metodycznymi dla nauczycieli historii i studentów, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, s. 328.

Cytaty o koniach

„pędzą konie w step zielony
wiatr im w grzywach
pieśń stepową gra
nie dogonisz dzikich koni
szybsze są niż wiatr”

Wiesława Żelazik (1938)

Źródło: Dzikie konie, „Sekrety ŻAR-u” 2008, nr 1

O grach, Koń

„Ale Angielki, ale konie, ale pałace, ale powozy, ale bogactwo, ale przepych, ale wszystko począwszy od mydła a skończywszy na brzytwach, wszystko nadzwyczajne – wszystko jednakowe, wszystko wyedukowane, wszystko umyte, a czarne jak szlachecka d…!!!”

Fryderyk Chopin (1810–1849) polski kompozytor i pianista XIX wieku

do Juliana Fontany, lipiec 1836, opis wrażeń z pobytu w Londynie.
Listy
Źródło: Mieczysław Tomaszewski, Fryderyk Chopin…, op. cit.

O wrażeniach, O bogactwie

„Ludzie stworzyli bogów na swój własny obraz. Śmiertelnym się zdaje, że bogowie zostali zrodzeni jak oni, że noszą ich szaty, mają ich głos i postać. Etiopowie uważają, że ich bogowie mają spłaszczone nosy i są czarni, Trakowie zaś, że mają niebieskie oczy i rude włosy. Gdyby woły, konie i lwy miały ręce i mogły nimi malować, to konie malowałyby obrazy bogów podobne do koni, a woły podobne do wołów.”

Ksenofanes (-570–-475 p. n. e.) starożytny grecki filozof

Źródło: Jostein Gaarder, Świat Zofii. Cudowna podróż w głąb historii filozofii, Warszawa 1995, tłum. Iwona Zimnicka, s. 39, 40.

O Bogu, O ludziach, O świecie, O historii

„Przytomność często mnie odchodzi. Jeżeli coś mam przed oczyma, co mię interesuje, mogą mnie i konie rozjechać i nie będę wiedział…”

Fryderyk Chopin (1810–1849) polski kompozytor i pianista XIX wieku

do Tytusa Wojciechowskiego 22 września 1830.
Listy
Źródło: Mieczysław Tomaszewski, Fryderyk Chopin…, op. cit.

„Mężczyzna największej doznaje rozkoszy, gdy pokona wrogów, gdy gna ich przed sobą. zabiera wszystko nad czym sprawują władzę, gdy widzi ich bliskich skąpanych we łzach, gdy siodła konie wrogów i ściska w objęciach ich córki i małżonki.”

Czyngis-chan (1162–1227) władca mongolski

Źródło: Raszid-ed Din, Zbiór kronik (Dżamid-al Tawarikch)

Łza, Córki

„To był bal na osiem sal i właśnie tam
całą noc przetańczył ze mną pewnie pan
Chciał całować – powiedziałam „Czemu nie”
Jeśli zrobisz dla mnie czego chcę.
Zaprzęgnij sanie – wypuść przodem sforę psów.
Zaprzęgnij sanie – sanna jak ze snów.
Popędzaj konie w zaśnieżony las.
Zaprzęgnij sanie – jeszcze raz”

Violetta Villas (1938–2011) polska piosenkarka

Źródło: Sanna ze snów

O snach, O nocy

„Źle. Nic nie zdziałałem. Birski, idiota się wplątał. Przykuł mnie do drzewa i poszedł po samochód. Cholera. Mało mnie nie dopadło.
– Uwolniłeś się?
Pokazał resztki kajdanek wiszące mu na nadgarstku.
– Zawieś czosnek. Jutro spróbuję znowu. Tylko, że ten cholerny gliniarz będzie teraz na mnie czatował. Boże, Ty widzisz taką ciemnotę i dlaczego nie oświecasz tego bałwana?
– Dzięki. Jak mogę się odwdzięczyć?
– Dopiero po robocie. Szkoda, że nie dałem rady dzisiaj.
– Czekaj, przetnę ci może chociaż do końca te bransoletki.
– Tego nie odmówię.
Poszli do szopy. Marek zręcznie przeciął szlifierką kajdanki, podkładając kawałek blachy. Jakub starannie wytarł je szmatką i wsypał do plastikowej torebki.
– Przyda się – wyjaśnił.
Wkrótce potem na swoim koniku jechał do domu. Dojechał do szosy na Chełm i pojechał w stronę Woj sławie. Gdy mijał cmentarz poczuł, że coś mu się przygląda.
– Jeszcze się do was dobiorę – obiecał.
Wrażenie przyglądania się zniknęło, tak jak gdyby to coś przestraszone wycofało się. Birski czekał swoim radiowozem na krzyżówkach.
– Dobry wieczór – rzucił kąśliwą uwagę.
– A dobry wieczór.
– A skąd to się wraca? Może z nielegalnych poszukiwań archeologicznych?
– A tak sobie jeżdżę. Cierpię na bezsenność. Pomyślałem, że odrobina świeżego powietrza dobrze mi zrobi.
– Słuchaj Jakub, ty mnie znasz.
– Trudno nie znać ozdoby naszej gminy i dzielnego pogromcy kłusowników, bimbrowników i wszelakich innych złoczyńców.
– Dopóki nie złapię cię na gorącym uczynku, możesz czuć się bezpieczny, ale strzeż się. Nawet, jeśli wiek cię uratuje przed odsiadką, to ja się postaram, żeby obrzydzić ci życie. Będą grzywny i inne takie. Ty się starzejesz. Nie jesteś już taki sprytny jak pięć lat temu, gdy obejmowałem tu służbę. A z czasem będzie coraz gorzej.
– Zapewne tak. A swoją drogą to mało brakowało, a tłumaczyłby się pan, dlaczego mój trup znaleziony na cmentarzu ma kajdanki na rękach.
– Hym?
– Wampiry przyszły. Na szczęście uwolniłem się.
– Oddaj chociaż kajdanki. To służbowe…
– Proszę – Jakub rzucił mu torebkę. Birski roześmiał się.
– Wiesz, za co cię posadzę?
– Tak?
– Za niszczenie milicyjnej własności.
– Pańskie słowo w sądzie przeciwko mojemu. To będzie bardzo trudno udowodnić.
– Tu są twoje odciski palców – potrząsnął torebką.
– Obawiam się, że nie. Wytarłem je flanelą. Nie został ani jeden.
Birski zawył. Naraz coś mu przyszło do głowy.
– Są za to na torebce.
– Niewątpliwie. Znalazł pan torebkę u mnie w kuble i wsypał pan do niej zniszczone uprzednio kajdanki. Na torebce są moje odciski palców, co nie czyni dowodu.
Milicjant zaklął.
– Muszę cię dopaść, choćby to była ostatnia rzecz, jaką zrobię w życiu.
– Życzę powodzenia.
– Mam. Kierowanie nieoznakowanym pojazdem. Ten konik nie ma nawet świateł odblaskowych o pozycyjnych, nie wspominając.
– Zgadza się. Sanie, fura przyczepa platforma muszą mieć światła odblaskowe. Ale konie nie. To taka luka w przepisach. Nie zacytuję z pamięci stosownego paragrafu. Ale mam w domu kodeks ruchu drogowego. Gdyby pan chciał skorzystać.
Birskiemu wpadł do głowy kolejny pomysł. Wyciągnął z kabury pistolet.
– Rzuć broń – polecił.
– Nie mam.
– Rzuć broń. Rzuć broń.
– Proszę o dodatkowe wyjaśnienia.
– Proste. Muszę trzy razy ostrzec, abyś rzucił broń. Potem oddam strzał ostrzegawczy, a potem postrzelę cię w obronie własnej i postaram się, aby to był nieszczęśliwy wypadek. Aby postrzał okazał się śmiertelny. – Zaraz, zaraz. Przecież nie mam broni.
– Przepisy milczą o takim przypadku. To taka luka, Jakubie. Muszę ostrzec, oddać strzał ostrzegawczy i mogę strzelać.
– A jeśli rzucę broń, to już pan nie może? – zaciekawił się Jakub.
– Wtedy nie.
Egzorcysta sięgnął do cholewy buta i wydobywszy z niej nóż, rzucił go na ziemię. Prosto pod nogi Birskiego.
– Rzuciłem broń. Tym samym nie może pan strzelać.
Birski rozpłakał się.
– Ja już nie mogę – powiedział. – Pan panie Wędrowycz jest okropnym człowiekiem.
– No nie rozklejaj się. Milicjant, a beczy. Zagniesz mnie następnym razem.
Posterunkowy otarł oczy.
– Rozmowa z panem to intelektualne przeżycie – wyznał. Jestem szczęśliwy, że tylko pan w tej gminie jest tak inteligentny. Proszę jechać do domu.
– Nie omieszkam się. Jestem już stary i muszę się wysypiać. A odnośnie świateł odblaskowych, to wiszą tam, pokazał gestem.
Na końcu ogona kłaczka miała zapiętą spinkę do włosów, na której huśtał się odblaskowy znaczek. Czterolistna koniczynka. Na szczęście. Birski wył długo i ponuro. Wył tak przejmująco, że aż pobudzili się okoliczni mieszkańcy. Nie zapalali świateł. Stali za firankami i przyglądali się temu zdumiewającemu widokowi. Pośrodku skrzyżowania stał radiowóz, a koło niego miejscowy posterunkowy, zadarłszy głowę, wył do księżyca. Okoliczne psy podchwyciły jego skowyt. Wkrótce obudziło się pół wsi.”

Andrzej Pilipiuk książka Czarownik Iwanow

rozmowa Jakuba z Birskim po nieudanej walce z wampirami.
Cykl Kroniki Jakuba Wędrowycza, Czarownik Iwanow

O życiu, O Bogu, O szczęściu, O psie

„To nie jest postać jak w książce czy filmie. On nie jest kierowcą autobusu. Nie prowadzi wózka widłowego. Nie jest seryjnym mordercą. To jestem ja, który śpiewa w taki sposób, jasno i prosto. Nie powinniśmy mylić śpiewaków i wykonawców z aktorami. Aktorzy powiedzą: „Moja postać to, moja postać tamto”. Dudnią jak zdechłe konie. Kogo obchodzi postać? Wstań i graj. Nie musisz mi tego wyjaśniać.”

Bob Dylan (1941) amerykański muzyk rockowy, wokalista, gitarzysta, kompozytor, poeta

O śpiewie

„Zanim wzeszło słońce, zrozumiałam, że to, czego staram się dociec, jest prawdą znaną mi od dawna. Że odwaga jest wyrazem wytrwałości. Że tchórz zawsze najpierw zdradza siebie. A gdy to uczyni kolejne zdrady przychodzą mu z łatwością.”

Cormac McCarthy książka All the Pretty Horses

Źródło: Rącze Konie (ang. All the Pretty Horses; 1992), tłum. Jędrzej Polak

O zdradzie, O odwadze, O słońcu

„Filmy to nie konie wyścigowe. Ale zmuszony bywam do udziału w festiwalach. Filmy trzeba przecież gdzieś sprzedać, zapewnić chleb sobie i swojej ekipie. Kilka razy ugiąłem się i wziąłem udział w konkursach ze świadomością, że pomoże mi to uzyskać lepszą cenę. Ale czułem się, jakbym poszedł na ulicę. W młodości powtarzałem sobie: Jeść trzeba, nic jednak nie usprawiedliwia prostytuowania się sztuki.”

Aki Kaurismäki (1957)

Źródło: Matti Pukko, Ironiczny i nostalgiczny, „Kino” nr 11/2006, s. 31, tłum. Irena Gruca-Rozbicka.

„wiatraki kołyszą horyzont
chaty pachną stepem
chatom źle
stoją na palcach o zachodzie ślepe
wspinają się jak konie
za chwilę się pogryzą”

Józef Czechowicz (1903–1939) polski poeta

Źródło: Daleko

„Rozumiem: prokuratura, sądu, media, TK… Ale czemu winne są konie? (…) Jestem instruktorem jeździectwa od 15 lat, a nie podjąłbym się opieki nad czyimś koniem przez jeden dzień! A mówimy o decyzji dotyczącej jednej z najsłynniejszych stadnin na świecie, gdzie wiedzę o tym, co robić, żeby konie były zdrowe i piękne, zdobywa się przez dziesiątki lat codziennej pracy. Szef takiej stadniny musi wiedzieć, która słoma jest dla koni dobra, czy koniowi po biegu podać wodę zimną, ciepłą czy letnią.”

Piotr Kraśko (1971) polski dziennikarz

o zmianie prezesa na Marka Skomorowskiego Źródło: Trzymajmy kciuki za Janów Podlaski! Wierzę, że moją życiową pasją byłaby kardiochirurgia, ale nie prowadzę operacji, tok.fm 24 luty 2016 http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,103454,19670531,trzymajmy-kciuki-za-janow-podlaski-wierze-ze-moja-zyciowa.html

O wierze, O decyzjach, O wodzie, Koń

„Zrównaliśmy się z Niemcami. Oddział ich był mały. Może ze dwudziestu konnych. Ale jaki oddział! Na pewno najlepszych kawalerzystów z całej hitlerowskiej armii wybrali. Konie duże, syte, aż lśnią. Nigdy takich w Rosji nie widziałem. Uprząż na nich błyszczy okuciami i wszystko z dobrej skóry. Chłopy jak lwy. Ubranie na nich porządne, siwego koloru. Uzbrojeni są potężnie. Nic dziwnego, że tacy żołnierze zwyciężają. Pewnie nawet mięso jedzą codziennie, a nie, jak nasi żołnierze, śmierdzącą rybę. I to nie zawsze dają. Bo czasem po tygodniu i dłużej tylko spleśniałe suchary są, co po wiele lat w składach leżały.”

Sergiusz Piasecki książka Zapiski oficera Armii Czerwonej

Zapiski oficera Armii Czerwonej
Źródło: op. cit., s. 143.

O rybach, O czasie

„Czasu jest niewiele, ale zrobię wszystko by zebrać odpowiednie poparcie.”

Zdzisław Jankowski (1943) polski polityk

o kandydowaniu w wyborach prezydenckich. Źródło: Zdzisław Jankowski kandydatem na prezydenta Polski, konin.lm.pl, 26 kwietnia 2010 http://www.konin.lm.pl/aktualnosci/informacja/52725/Zdzislaw-Jankowski-kandydatem-na...-prezydenta-Polski/

O czasie

„Jak zwykle w porze obiadu zjawia się Boguś Sobczuk. „Chłopie, ale straciłeś! – krzyczymy. – Były konie!” „Jakie?” – pyta podniecony Boguś. „Eee, nie ma czego żałować. Same brązowe…” – odpowiada Janusz Gauer. Boguś zwija się jak smagnięty batem. „Błagam! Tylko nie brązowe! Na miłość Boską! Nie brązowe! GNIADE!!!””

Juliusz Machulski (1955) polski reżyser filmowy

Tańczący z VIP-ami

O miłości, Pora roku

„Gdyby woły, konie i lwy miały ręce i mogły nimi malować, to konie malowałyby obrazy bogów podobne do koni, a woły podobne do wołów.”

Jostein Gaarder książka Świat Zofii

Świat Zofii

O Bogu, Obraz, Koń

„Gdy me serce strwożone ukłuje
O los Kraju, Ojczyzny mej strach,
To wspominam świętą Ostrą Bramę
I rycerzy na groźnych koniach.

Bielą piany okryte mkną konie,
Rwą i pędzą, dech ich piersi rozdyma:
Starodawnej Litewskiej Pogoni
Nie pokona nikt. Nikt nie zatrzyma.”

Maksim Bahdanowicz (1891–1917) białoruski poeta, krytyk literacki, historyk

Толькі ў сэрцы трывожным пачую За Краіну радзімую жах, Ўспомню Вострую Браму святую І ваякаў на грозных канях. Ў белай пене праносяцца коні, Рвуцца, мкнуцца і цяжка хрыпяць: Старадаўняй Літоўскай Пагоні Не разбіць, не спыніць, не стрымаць. (białorus.) Źródło: wiersz Pogoń http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Pogoń&useskin=monobook, 1913

O losie, O strachu, O ojczyźnie, Serce

„Jedni kochają konie, inni ptaki, jeszcze inni zwierzęta różne. Ja natomiast od dziecka namiętnie pragnąłem posiadać książki.”

Julian Apostata (331–363) cesarz rzymski

Źródło: Listy, 107

O dzieciach, O książkach, O ptakach, O zwierzętach

„Ktoś tu był i teraz go nie ma.
Ktoś przemykał z oszczepem w dłoni
w poprzek neolitycznego nurtu.
Ktoś poił bitwą strudzone konie.”

Wojciech Ligęza (1951)

Źródło: Rzeka

„Z trendami jest jak z jazdą powozem: łatwiej dojechać tam, dokąd prowadzą konie.”

John Naisbitt (1929)

Megatrendy (1982)

„Miłość od waśni o ileż jest prostsza:
Rdza by przeżarła krwawe mieczy ostrza,
Znikłyby zbroje i zamilkły surmy,
Gdyby serc tylko nęciły nas szturmy.
Lecz głupiec trwoni życie i wnet kona,
Dążąc gdzie wieczny sen, noc nieskończona.”

Thomas Campion (1567–1620)

Źródło: Najsłodsza Lesbio, żyjmy i miłujmy, tłum. Stanisław Barańczak

O miłości, O życiu, O głupcach, O snach

„Miłość – choroba to straszliwa.
Niczym nieuleczona:
Kwiat, co, deptany, znów ożywa,
Pielęgnowany – kona.
W tym zło:
Zechcesz jej – nie dba o to zgoła,
Nie chcesz jej – sama ciebie woła,
Hej-ho!”

Samuel Daniel (1562–1619)

Źródło: Miłość – choroba to straszliwa, tłum. Stanisław Barańczak

O miłości, O chorobach, O złu, O Kwiatach

„(…) wszędzie, czy tam, czy tu musisz wykonać swoją robotę. Czy jesteś w bandzie rockowym, czy dowódcą czołgu, czy alfonsem, czy kurwą. Obojętnie, ale swoją robotę wykonać musisz.”

Tomasz Pukacki (1967) polski gitarzysta basowy (Acid Drinkers, Albert Rosenfield)

Źródło: Leszek Gnoiński, Raport o Acid Drinkers, Konin, Wyd. In Rock, s. 116, 1996, ISBN 83-86365-05-6.

„W Afryce muzyka jest wydarzeniem towarzyskim, nie umownym. Grasz, a ludzie dają ci bydło, konie, ziemię. Chcę umieścić afrykańską wieś na scenie.”

Baaba Maal (1953)

Źródło: Kamila Kunda, Afryka, kontynent pełen światła, afryka.org, 4 lipca 2012 http://afryka.org/afryka/afryka--kontynent-pelen-swiatla,news/

O ludziach, O muzyce

„Z ekonomicznego punktu widzenia próżnowanie, traktowane jako zajęcie, ma bardzo wiele wspólnego z czynami świetnymi, owoce bezczynnego życia, będące jednocześnie jego prestiżowymi oznakami, są w istocie swej bardzo zbliżone do trofeów uzyskanych dzięki czynom bohaterskim. Jednakże bezczynność w węższym sensie, w odróżnieniu zarówno od wykonywania tych czynów, jak jakichkolwiek zajęć produkcyjnych, na ogół nie pozostawia żadnych śladów materialnych. Dlatego też świadectwa spędzenia jakiegoś okresu życia na czcigodnym próżnowaniu przybierają zwykle formę dóbr «niematerialnych». Takimi niematerialnymi dowodami próżnowania są quasi-naukowe lub quasi-artystyczne osiągnięcia, a także wiedza nieużyteczna, która nie służy bezpośrednio podtrzymywaniu lub przedłużeniu życia ludzkiego. W naszych czasach np. funkcję taką pełni znajomość języków martwych i filozofii okultystycznej, znajomość zasad poprawnej wymowy, składni i prozodii; uprawianie różnych rodzajów muzyki (tylko w domu i dla przyjemności) oraz pielęgnowanie innego rodzaju «talentów»; kultywowanie mody w zakresie ubrania, umeblowania i ekwipaży; oddawanie się grom towarzyskim i sportowym, hodowanie nieużytecznych, służących rozrywce zwierząt, jak psy pokojowe lub konie wyścigowe. We wcześniejszych stadiach rozwoju motywem skłaniającym do zdobywania tych wszystkich umiejętności mogło być coś innego niż potrzeba udowodnienia, że nie spędziło się czasu na żadnym pożytecznym produkcyjnym zajęciu – inne mogły być także przyczyny, dla których umiejętności te i zainteresowania stały się modne. Jednakże, gdyby nie okazały się z czasem użyteczne jako świadectwo nieprodukcyjnego użytkowania czasu, nie przetrwałyby do dzisiaj i nie stałyby się zajęciami i zainteresowaniami właściwymi klasie próżniaczej.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O przyjemności, O psie, O domu, O grach

„Bezzębni prześmiewcy, żują suche kawałki dzieła. Rozmaczają je w dygresjach i teoriach. Nie mogąc ugryźć skutecznie, jak drewniane konie kolebią się na biegunach z ortodoksji, śmiech z pustego wnętrza skorupy, jeno wydając.”

Marek Konecki (1949)

Księga kpin (satyry, ironie i nonsensy)

O śmiechu

„Gdyby wszyscy mieli po cztery jabłka
gdyby wszyscy byli silni jak konie
gdyby wszyscy byli jednakowo bezbronni w miłości
gdyby każdy miał to samo
nikt nikomu nie byłby potrzebny”

Jan Twardowski (1915–2006) poeta polski, duchowny katolicki

Źródło: Sprawiedliwość

O sprawiedliwości

„Był okres w starożytnym Rzymie, w którym lepiej wychowywano ryby niż dzieci. My wychowujemy lepiej konie.”

Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799) pisarz niemiecki, aforysta

O dzieciach, O rybach

„Tchórz, zanim umrze, kona wiele razy,
Walecznych jedna tylko śmierć spotyka.”

William Shakespeare Juliusz Cezar

Juliusz Cezar

O śmierci

„Dajcie pożyć, konie, dajcie,
dajcie dożyć, konie,
na cóż, bracia, nam ten wieczny lot?
Cóż mi za konie los nadarzył,
jakby w nich palił ktoś (…)?”

Włodzimierz Wysocki (1938–1980) rosyjski aktor, pieśniarz, poeta

Źródło: Konie, tłum. Agnieszka Osiecka

O losie

„Mamy w tym czasie bardziej niż kiedykolwiek indziej uświadamiać sobie fakt, że męka i śmierć Jezusa to nie tylko wydarzenie historyczne, sprzed dwudziestu wieków, ale rzeczywistość – trwająca. Dziś również Chrystus jest wydawany na śmierć na mękę, dziś także cierpi i umiera. Bo jak pisał wielki myśliciel francuski Blaise Pascal: „Konanie Jezusa trwać będzie, aż do skończenia świata”. Naszym wielkopostnym zadaniem jest odkrywać wszystkie te miejsca w których kona Jezus dziś. Mamy rozpoznać – Najmilsi – wszystkie miejsca w naszym życiu osobistym, w życiu innych ludzi, w życiu tego miasta i świata w który Pan Jezus kona dziś, wołając: „Boże, mój Boże, czemuś mnie opuścił!?”. Naszym zadaniem jest te miejsca rozpoznać i nazwać po imieniu, a następnie Jezusa cierpiącego przygarnąć do serca, by uczynić Jego mękę lżejszą krótszą i łatwiejszą do zniesienia.”

Piotr Libera (1951) polski duchowny katolicki, biskup

Źródło: homilia w katedrze płockiej podczas mszy Środy Popielcowej, 6 lutego 2008

O śmierci, O Bogu, O ludziach, O rzeczywostości

„Oczy Juana igrały z ciałem Mildred, muskały jej piersi, prześlizgiwały się po biodrach. Spostrzegł, że westchnąwszy lekko wygięła plecy – i gdzieś głęboko zadrgał w nim impuls nienawiści. Nie bardzo silny, bo nie było jej wiele w Juanie – ale miał w sobie indiańską krew i z mrocznej przeszłości brała się ta nienawiść do ojos claros, do jasnookich, do rasy blondynów. Była to nienawiść i wstręt. Ludzie o jasnych oczach zabierali im przez całe stulecia najlepszą ziemię, najlepsze konie, najlepsze kobiety. Wstrząsnęło nim jak od porażenia piorunem, zalało go przyjemne ciepło satysfakcji, że oto, gdyby tylko zechciał, mógłby wziąć sobie tę dziewczynę. Zgnieść ją i zniweczyć. Mógłby stłamsić ją, zgwałcić moralnie i fizycznie, a potem odrzucić. Zalała go fala okrucieństwa i nie próbował jej powstrzymać.”

John Steinbeck książka Zagubiony autobus

Autobus do San Juan

O kobietach, O nienawiści, O ludziach, O przeszłości

„Górą płynie niesiona
przez tłum ludzi…
włosy na wiatr… ramiona
obnażone…
uchyla płaszcz szkarłatny –
Widzę jej twarz…
oczy we łzach – zda się, że kona…
(…) leci, wichry ją wioną:
lud ujmuje, podtrzymuje…
Polska to nasza niesiona
Polska to nasza styrana (…).”

Stanisław Wyspiański (1869–1907) polski dramatopisarz, poeta, malarz, grafik, architekt

Źródło: Królowa Korony Polskiej

O ludziach, Łza

„Malowałem, jak każde chyba dziecko, z dużą przyjemnością. Kopiowałem na przykład konie ze znaczków pocztowych i wszystkim się to bardzo podobało. Ale nie wyrastałem z tymi uzdolnieniami ponad przeciętność.”

Jarosław Modzelewski (1955)

Źródło: Piotr Sarzyński, Raz wygrywam ja, raz obraz http://www.polityka.pl/paszportypolityki/rozmowy/165479,1,rozmowa-z-jaroslawem-modzelewskim.read, Polityka.pl, 4 listopada 2009.

O dzieciach, O przyjemności

„Tak złudami mamiona, wśród męki i znoju,
szukając wszędzie szczęścia – tak jak ów napoju,
istota ludzka w końcu – kona przekonana
„Pełnia szczęścia na ziemi – to fatamorgana!””

Zbigniew Gajewski (1926–2017) polski poeta

Źródło: Fatamorgana (1948)

„Lwów się nie boją mężne konie,
kiedy w pustyni dudni wóz.
Dech zapierają te agonie,
jedna po drugiej, tyle lwów.”

Jacek Łukasiewicz (1934)

Źródło: Polowanie na lwy

„Przyszło powiadomienie z powiatu, że możemy otworzyć kuźnię, którą żeśwa w ramach likwidacji gromadzkiego kapitalizmu parę lat temu nazad zamknęli. Rzecz jasna, nie w starej sanacyjnej formie, ino jako postępowy kowalski punkt usługowy. Prywatny. Sprawa była pilna, bo to i konie z zacofanej siły pociągowej, która pożerała nasz system agrarny, przekształciły się w postępowy artykuł eksportowy: dewizową koninę.”

Jerzy Ofierski (1926–2007) aktor, pisarz, dziennikarz polski

Źródło: Leworęczny kowal z książki Za Kierdziołkową miedzą

O książkach, O sile

„Kiedy byłam młoda, wszystkie dramatyczne wydarzenia, takie jak poród albo ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, następowały w czasie burzy śnieżnej. Drogi były nieprzejezdne, zresztą samochodu i tak nikt by nie odkopał z przydomowej zaspy, więc zaprzęgało się konie i saniami jechało do szpitala w mieście. Całe szczęście, że była taka możliwość, a wojna i racjonowanie paliwa doprowadziły do tego, że wykorzystywano taki transport przez jakiś czas.”

Alice Munro (1931)

Noc
Źródło: s. 348.

O wojnie, O szczęściu, O czasie

„Dlaczego wszystko, co sprawia nam radość, wszystko, czemu przypisujemy urok piękna, wszystko, co odziewamy w szatę ideału, kończy się czymś brudnym, głupim, nędznym lub śmierdzącym, dlaczego nietrwałość jest cechą absolutu, a wzniosłość i triumf nie są jego finałem? Miłość kona w znudzeniu, upodleniu lub zazdrości, dobroć w spektakularnych filantropiach, książka w składzie makulatury, poezja w ocenach szkolnych belfrów, konie wyścigowe w jatkach rzeźników, demokracja w tłumie, wolność w ZOO, sława w megalomanii, wiedza w pysze, cacka na śmietniku.”

Waldemar Łysiak książka Konkwista

Konkwista

O miłości, O książkach, O demokracji, O wiedzę

„Nasza drużyna to jest jedna grupa. Niektórzy są bardziej przystojni, niektórzy są brzydcy, inni golą głowy, ale to wszystko ludzie, z którymi można konie kraść.”

Bogdan Wenta (1961) polski piłkarz ręczny

o drużynie.

O ludziach

„Jeśli celem mojej poezji jest osiągnięcie czegokolwiek, to ma ona chronić ludzi przed ograniczeniem ich postrzegania i czucia.”

Jim Morrison (1943–1971) amerykański muzyk rockowy i poeta

Źródło: Jerry Hopkins, Danny Sugerman, Nikt nie wyjdzie stąd żywy. Historia Jima Morrisona (ang. No one here gets out alive; 1980), wyd. „In Rock Music Press”, Konin 1995, tłum. Grzegorz Grątkowski

O ludziach, O historii

„Nie będziemy chodzić do sądu z Platformą, bo do teraz do sądów chodzi się po wyrok, a nie po sprawiedliwość.”

Alfred Budner (1950) polski rolnik i polityk

o reakcji na plakaty krytyczne wobec Jarosława Kaczyńskiego w kampanii prezydenckiej w 2010. Źródło: Powiat koniński – Przedwyborcza wojna na plakaty, naszemiasto.pl, 2 lipca 2010 http://konin.naszemiasto.pl/artykul/477538,powiat-koninski-przedwyborcza-wojna-na-plakaty,id,t.html

O wojnie, O sprawiedliwości

„Lecz i smoki spoczywające i rozbrykane konie
w żółty przemienią się proch,
A o troskach ludzkich kroniki
chłodne zachowają milczenie.”

Du Fu (712–770)

Źródło: Nocą, na wysokim tarasie w: Dzwoneczki nefrytowe w księżycowej poświacie. Wybór wierszy chińskich, z chińskiego przełożył Aleksy Dębnicki, Warszawa 2003, str. 85

O zachowaniu

„Dusza ma, cierniem uwieńczona
Na białym krzyżu twego ciała
Przybita pragnień mych gwoździami
Schyliwszy głowę, z wolna kona.”

Stanisław Korab-Brzozowski (1876–1901) polski poeta i tłumacz, przedstawiciel "fin de siècle'u" w literaturze Młodej Polski; jeden z najwybitniejs…

Źródło: Ukrzyżowanie

O duszy

„O kobietach w Armii Konnej można napisać tom. Szwadrony szarżują, kurz, tętent, szable w dłoń, bluzgają przekleństwa, a one z zadartymi spódnicami mkną na samym przedzie, zakurzone, cycate, same kurwy, ale towarzyszki i kurwy dlatego właśnie, że towarzyszki, to najważniejsze, obsługują tym, czym mogą, bohaterki – a jednocześnie pogardzane, poją konie, znoszą siano, reperują oprząż, kradną po kościołach i po domach.”

Izaak Babel (1894–1940) rosyjski pisarz

Źródło: Dziennik 1920, Warszawa 2000, s. 134.

O kobietach, O domu

„Istnieją u nich (Massagetów) następujące zwyczaje. Każdy wprawdzie żeni się, ale żon używa się wspólnie.(…) Mianowicie jeżeli Massageta pożąda jakiejś niewiasty, wtedy zawiesza swój kołczan na wozie i spółkuje z nią bez żenady. Specjalna granica wieku u nich nie istnieje; tylko jeżeli ktoś się bardzo zestarzeje, schodzą się wszyscy krewni, zarzynają go i wraz z nim jeszcze owce, gotują mięso i obficie nim się raczą. Taki los uchodzi u nich za najszczęśliwszy. Kto natomiast umrze wskutek choroby, tego nie spożywają, lecz chowają do ziemi, i ubolewają nad nim, że nie udało mu się być zarżniętym. Nie sieją nic, tylko żywią się mięsem bydlęcym i rybami, których im obficie dostarcza rzeka Arakses (Syr-daria). Za napój mają mleko. Z bogów czczą tylko słońce, któremu ofiarują konie. Sens tej ofiary jest taki: najszybszemu z bogów poświęcają najszybsze ze wszystkich stworzenie.”

Herodot książka Dzieje

o Massagetach kojarzonych z Hunami lub uznawanych za odłam ludów irańskich.
Dzieje
Źródło: I, Klio.

O Bogu, O losie, O ludziach, O chorobach

„Jedyna możliwość, by mieć dobre stosunki z Rosjanami, to prowadzenie jasnej, realistycznej polityki. Jeśli chcecie budować stosunki z nimi, opierając się na zasadach, to taka polityka do niczego nie doprowadzi.”

Viktor Orbán (1963) węgierski polityk

Źródło: Wiktor Orban, trojański koń Putina http://www.rp.pl/Swiat/302179884-Wiktor-Orban-trojanski-kon-Putina.html#ap-1, rp.pl, 17 lutego 2016.

„Widziałem wierne psy, widziałem konie, które ginęły z żalu po panu, widziałem lwa, co łagodny jak dziecko za swoim chodził władcą, a nie widziałem kobiety wiernej!”

Kornel Makuszyński (1884–1953) polski prozaik, poeta, felietonista, krytyk teatralny i publicysta

Źródło: Ósma podróż żeglarza Sindbada

O kobietach, O dzieciach, O psie

„Kot nie podnosi tak prestiżu jak psy i konie, gdyż jest najmniej kosztowny, a może nawet służyć pożytecznemu celowi. Jednocześnie kot z natury nie nadaje się do prestiżowych celów. Żyje on obok ludzi na zasadach równości i nie interesuje się stosunkami opartymi na hierarchii pozycji, która jest podstawą wartości, godności, honoru i reputacji. Ponadto kot nie stanowi dogodnego obiektu zawistnych porównań. Wyjątek od tej zasady stanowią takie niezwykłe gatunki jak angora, które, dzięki swej kosztowności, posiadają pewne znaczenie prestiżowe; ze względu na ich wartość pieniężną uznaje się je za ładne.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

O ludziach, O psie, O kotach, O naturze

„Jest jedynym putinistą, który znajduje się u władzy w Europie.”

Joschka Fischer (1948) polityk niemiecki

o Viktorze Orbánie. Źródło: Wiktor Orban, trojański koń Putina http://www.rp.pl/Swiat/302179884-Wiktor-Orban-trojanski-kon-Putina.html#ap-1, rp.pl, 17 lutego 2016.

„Jeśli przyjąć, że ten wóz zwany Polską ugrzązł w błocie, to Cimoszewicz chce go cofnąć. Ja – przepchnąć do przodu, a Lech Kaczyński – dokładnie zbadać, czy winny jest woźnica, konie czy może pękło koło.”

Donald Tusk (1957) polski polityk

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, 18 lipca 2005

„W mojej rodzinie komunistów nie było i ich nie lubili. Moja prababka, Maryja Drazdouska, żona białoruskiego drobnego szlachcica, która wychowywała mnie w młodych latach, dobrze pamiętała pierwszą komunę w Mścisławie, stworzoną przez bolszewików w 1918 roku, dokąd zabrali całe nasze rodzinne dobro: konie, krowy, owce, świnie i nawet kury. „Nie wierz, wnuczku, tym komisarzom, wszystko jedno oszukają,””

Aleh Trusau (1954) białoruski historyk, archeolog, polityk i działacz społeczny

mówiła mi wiele razy. I ja nie wierzyłem. У маёй сям’і камуністаў не было і іх не любілі. Мая прабабка, Марыя Драздоўская, жонка беларускага дробнага шляхціца, якая выхоўвала мяне з малых гадоў, добра памятала першую камуну ў Мсьціславе, створаную бальшавікамі ў 1918 годзе, куды забралі усё яе сямейнае дабро: коней, кароў, авечак, сьвіней і нават курэй. „Ня вер, унучак, гэтым камісарам, усё роўна падмануць”, – гаварыла яна мне шмат разоў. І я ня верыў. (biał.) o światopoglądzie panującym w domu rodzinnym. Źródło: „ARCHE Pachatak”, 5 stycznia 2009 http://www.arche.by/by/9/40/276

O rodzinie

„Podwórze było małym bardzo małym kwadratem w środku ziemia uczepiona
wątłego korzenia dom podparty wypchany szkielet odzierał tapetę jak
łuskę cebuli do głębi aż do pierwszego roku

Obok ogromny pokój lalek była wojna mówiła moja… to była ściana
po prostu odcięta jak chętnie wstawiłabym tam meble i bawiłabym się w kuchniach
w różowozielonych i niebieskich ustawionych jedna na drugą

Ale wszystkie dzieci były jeszcze małe i miały cieniutkie włosy w ich snach
przechodziły wychudzone konie i ojciec przechodził w buciorach przez łóżko”

Bärbel Klässner (1960)

Źródło: Podwórze

O wojnie, O dzieciach, O pokoju, O domu

„Czarne konie, czarne wichry dwa, unoszą mnie, unoszą,
nie chcą wody pić, o jadło mnie nie proszą.
Czy powietrza tak mi mało,
czy mnie piekło zawołało,
że pomykam jak na skrzydłach, wilki płosząc?”

Włodzimierz Wysocki (1938–1980) rosyjski aktor, pieśniarz, poeta

Źródło: Konie, tłum. Agnieszka Osiecka

O piekle, O piciu

„Miłość albo kona powoli i staje się cieniem, albo też umiera młodo i pozostaje snem.”

James Jones (1921–1977) pisarz i nowelista amerykański

O miłości, O snach

„No, cóż… srodze mnie oszukano, wmawiając mi, że cios, który zadam, ucieszy lud. Teraz sam lud daje konie, żeby zamęczyć mnie na śmierć.”

François Ravaillac (1578–1610)

gdy ktoś z tłumu zaproponował własnego konia na rozerwanie Ravaillaca (jeden z przeznaczonych do tego rumaków był zbyt słaby).
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, tłum. Anita i Krzysztof Staroniowie, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1998, ISBN 8305129713, s. 377.

O śmierci, O ludziach, O książkach, O wiedzę

„Nieraz myślę, że to, co postęp daje nam jedną ręką, odbiera drugą. Dzisiaj to są konie, jutro będziemy my.”

Eduardo Mendoza książka Prawda o sprawie Savolty

Prawda o sprawie Savolty

O myślach, O myśleniu

„Mężczyźni zatrzymali się u płotów patrząc na zniszczoną kukurydzę, schnącą w ich oczach, i na nieliczne plamy zieleni przebłyskujące tu i ówdzie spod powłoki kurzu. Patrzyli w milczeniu, nie ruszając się prawie z miejsca. Wyszły z domów i kobiety, by stanąć u boku swych mężczyzn i wyczuć, czy się tym razem nie załamią. Badały ukradkiem wyraz ich twarzy, mniejsza bowiem o zboże, byle pozostało coś innego, o wiele ważniejszego. Nie opodal stały dzieci rysując w kurzu palcami bosych stóp i również starając się przeniknąć dziecinną intuicją, czy ich rodzice załamią się, czy nie. Od czasu do czasu przyglądały się ukradkiem twarzom mężczyzn i kobiet i znowu rysowały palcami stóp równe linie w kurzu. Konie podeszły do koryt z wodą i zanurzyły w niej pyski, odgarniając szary nalot, który osiadł na powierzchni. Po chwili z twarzy zapatrzonych przed siebie mężczyzn znikł wyraz tępego osłupienia ustępując miejsca twardej, upartej zaciekłości. Teraz kobiety wiedziały, że są bezpieczne i że mężczyźni już się nie załamią. I wtedy spytały: "Cóż poczniemy?" Odpowiedź każdego z mężczyzn brzmiała "Nie wiem." Mimo to wszystko było już dobrze.”

John Steinbeck książka Grona gniewu

The Grapes of Wrath

O kobietach, O mężczyznach, O dzieciach, O rodzicach

„I
To nie jest kraj dla starych ludzi. Między drzewa
Młodzi idą w uścisku, ptak leci w zieleni,
Generacje śmiertelne, a każda z nich śpiewa,
Skoki łososi, w morzach ławice makreli,
Całe lato wysławiać będą chóry ziemi
Wszystko, co jest poczęte, rodzi się, umiera.
Nikt nie dba, tą zmysłową muzyką objęty
O intelekt i trwałe jego monumenty.

II
Nędzną rzeczą jest człowiek na starość, nie więcej
Niż łachmanem wiszącym na kiju, i chyba,
Że dusza pieśni składać umie, klaśnie w ręce,
A od cielesnych zniszczeń pieśni jej przybywa.
Tej wiedzy w żadnej szkole śpiewu nie nabędzie,
W pomnikach własnej chwały tylko ją odkrywa.
Dlatego ja morzami żeglując przybyłem
Do świętego miasta Bizancjum.

III
O mędrcy gorejący w świętym boskim ogniu
Jak na mozaice u ścian pełnych złota,
Wyjdźcie z płomienia, co żarem was oblókł,
Nauczcie, jak mam śpiewać, podyktujcie słowa.
Przepalcie moje serce. Chore jest, pożąda,
I kiedy zwierzę z nim spętane kona,
Serce nic nie pojmuje. Zabierzcie mnie z wami
W wieczność, którą kunsztownie zmyśliliście sami.

IV
A kiedy za natury krainą już będę,
Nigdy formy z natury wziętej nie przybiorę.
Jak u greckich złotników, tak formę wyprzędę
Wplatających w emalię liść i złotą korę,
Ażeby senny cesarz budził się ze dworem,
Albo tę, jaką w złotej wykuli gęstwinie,
Żeby śpiewała panom i damom Bizancjum
O tym, co już minęło, czy mija, czy minie.”

William Butler Yeats (1865–1939) poeta i dramaturg irlandzki, noblista

O ludziach, O starości, O duszy, O wiedzę

„Żołnierz bije się wspaniale. O 23.00 nieprzyjaciel jest pobity, przejście wolne. Daję rozkaz do marszu i przez radio zawiadamiam inne oddziały. Nie mamy benzyny. Dlatego niszczymy samochody, tak pancerne, jak i osobowe. Tabory przejść nie mogą (…) Do dział zaprzęgamy po cztery konie, gdyż droga przez pola bardzo ciężka, a konie zmęczone. Jadę konno ze sztabem. Kiedy przekraczam szosę Tomaszów – Zamość, trafiam na walkę oddziałów Wołyńskiej Brygady Kawalerii z przybyłym odwodem niemieckim. W walce na granaty i bagnety Niemcy rozbici, dużo jeńców. Idziemy dalej. Walka na przeprawach w Krasnobrodzie. Wspaniały, niezmordowany 25. Pułk Ułanów Wielkopolskich w szarży otwiera przeprawę. Ginie, niestety, prawie cały szwadron. Pułk bierze jeńców i oswabadza kilkuset Polaków wziętych do niewoli. Odbito też szpital z wieloma rannymi. Straty niemieckie dość duże. Niemcy naciskają ze wszystkich stron. Trzeba ochraniać skrzydła, a z tyłu słychać ogień artylerii.”

Władysław Anders (1892–1970) polski generał

o bitwie pod Tomaszowem Lubelskim podczas kampanii wrześniowej 1939.
Źródło: Praca zbiorowa, redakcja Tadeusz Guz, Wojciech Lis, Ryszard Sobczuk, Bitwy pod Tomaszowem Lubelskim w 1939 roku, wydawnictwo Werset, Lublin 2010. ISBN 9788360133675. s. 161–162.

O stracie, O walce

To tłumaczenie czeka na recenzję. Czy to jest poprawne?

„Obiecaliśmy Europejczykom wolność. Byłoby gorzej niż niehonorowo, nie zauważyć, że to osiągnęli. Może to oznaczać wojnę z Rosjanami, ale co z tego? Nie posiadają sił powietrznych, a ich zapasy benzyny i amunicji są niskie. Widziałem ich nieszczęsne pociągi zaopatrzeniowe; głównie wozy ciągnięte przez pobite stare konie lub woły. Powiem to; Trzecia Armia sama i przy niewielkich stratach mogła polizać, to co zostało z Rosjan w ciągu sześciu tygodni. Zaznacz moje słowa. Nigdy ich nie zapomnij. Pewnego dnia będziemy musieli z nimi walczyć, a to zajmie sześć lat i będzie kosztowało sześć milionów istnień ludzkich.”

George Patton (1885–1945) amerykański generał

O wolności, O sile, O stracie