Cytaty na temat wzruszenie
strona 2

„Aktorstwo jest rzemiosłem i to jest jedno, drugie to wewnętrzne bogactwo, osobista charyzma jaką posiada w sobie każdy człowiek. Najpierw tekst roli działa na aktora, potem trzeba oddzielić się od wzruszeń i starać się te wzruszenia, które się przeżyło, przekazać widowni. Z jednej strony jest to więc talent, z drugiej też praca nad tekstem i współpraca z partnerem. Aktorstwo jest trudną pracą, która daje też i owoce – a za nie trzeba dziękować Panu Bogu.”

Irena Kwiatkowska (1912–2011) aktorka polska

Źródło: „Nasz Dziennik”, 29 stycznia 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/wzyciu.htm

O Bogu, O współpracy, O bogactwie

„Trzeba jakoś żyć. – Wzruszyła nerwowo ramionami. – Bo przecież można stracić życie na szukaniu.
– Jakoś? – zapytałem z ironią, która przyszła mi bez trudu. – Masz jedno życie i chcesz je przeżyć JAKOŚ?”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

Świat jest pełen chętnych suk

O życiu

„Siostry i bracia, z wielkim wzruszeniem stajemy przy ciałach prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, pana profesora Lecha Kaczyńskiego i jego małżonki Marii. Zginęli w katastrofie lotniczej wraz z innymi ważnymi osobami z życia publicznego naszego państwa w czasie pełnienia swej służby. Dziękujemy dobremu Bogu za wszelkie dobro, jakiego udzielił naszemu Narodowi przez ich wierną służbę, przez postawę pełną miłości, uczciwości i dobroci.”

Stanisław Dziwisz (1939) polski duchowny katolicki, sekretarz Jana Pawła II, arcybiskup krakowski

Źródło: tvn24.pl http://www.tvn24.pl/0,1652611,0,1,trumny-pod-oltarzem-wita-stwosza,wiadomosc.html, 18 kwietnia 2010

O Bogu, O siostrze, O czasie

„Miałem nawet w pewnym momencie chwilę wzruszenia, kiedy zobaczyłem, ile tak naprawdę ludzi się zebrało od momentu, kiedy zorientowali się, że my wychodzimy.(…) A moment, kiedy wyjechała nagle flaga Katowic z tłumu, to była fajna chwila.”

Miuosh (1986)

o występie na Hip Hop Kemp. Źródło: Miuosh – wywiad na Hip Hop Kempie 2013 (Popkiller.pl), youtube.com, 8 września 2013 https://www.youtube.com/watch?v=N4t-Go-Jw7M

O ludziach

„Jak antyczna Nemezis, której ani prośby, ani groźby nie mogły wzruszyć, rewolucja posuwa się naprzód krokiem nieuchronnym i posępnym, wśród kwiatów, które jej rzucają wyznawcy, we krwi swych obrońców i po trupach swych wrogów.”

Pierre-Joseph Proudhon (1809–1865) francuski polityk i filozof

„Potrzebuję czasem silniejszego wzruszenia. Inaczej czuję, że gasnę. Stąd pewnie ta książka. Może po to, żeby kimś wstrząsnąć? A może, żeby wstrząsnąć samą sobą? Należało w końcu ją napisać. Dla siebie, dla kobiet. Żeby nie były same w swoich przeżyciach.”

Danuta Wałęsa (1949) żona Lecha Wałęsy

o autobiograficznych Marzeniach i tajemnicach.
Źródło: rozmowa z Łukaszem Modelskim, Teraz…, op. cit., s. 19.

O kobietach, O tajemnicy, O książkach, O czasie

„Powinniśmy przypomnieć ideały „olimpijskie” naszej najczystszej i najstarszej tradycji etnicznej. Tą drogą możemy również zrozumieć właściwy naszym przodkom arystokratyczny heroizm, wolny od pasji, charakterystyczny dla bytów, których centrum życia sytuuje się na wyższym planie; heroizm, który jawi się jako nieodparta siła, ponad wszelkimi tragediami, ponad wszelkimi wzruszeniami i ponad wszelkimi więzami uczuciowymi.”

Julius Evola (1898–1974) włoski filozof

O sile

„z czego zrobić gwiazdę
jasno dotknięte, ciemno powiedziane
zanim jest jest
jest nie ma
roześmiać się, wzruszyć ramionami
tak rozłożyć ręce”

Krystyna Miłobędzka (1932)

Źródło: *** (z czego zrobić gwiazdę...)

„Urodziłem się 18 sierpnia 1937 r. w Pont-de-Cheruy (dep. Isere) we Francji. Dzieciństwo miałem spokojne i piękne. Kiedy miałem 7 lat, śniło mi się, że posiadam zdolność lotu. W tym czasie zacząłem uczęszczać do francuskiej szkoły elementarnej i sny zaczęły się zmieniać jak nowe obrazy w fotoplastykonie. Drugą wojnę światową pamiętam tylko ze smaku czekolady, którą obdarowywali nas Amerykanie. Pamiętam jeszcze pająka na suficie naszej piwnicy, w której musieliśmy się ukrywać przez dwa tygodnie. Kiedy miałem 11 lat, rodzice doszli do wniosku, że należy opuścić słodką Francję i powrócić do jeszcze słodszej Polski. Nie rozumiałem jeszcze wtedy słowa: nostalgia. Teraz dopiero rozumiem, ileż smutku się w nim zawiera. Z opowiadań i książek słyszałem dużo o wilkach grasujących w Polsce. Nie widziałem nigdzie wilków, ale nie mogłem się spodziewać, że tak małe będzie moje rozczarowanie. Osiedliliśmy się w ponurym miasteczku, w Aleksandrowie Kuj. Było to kiedyś graniczne miasteczko i słynęło szeroko z przemytu. Tutaj skończyłem szkołę podstawową. Ponieważ wykazywałem wysokie zdolności, oddano mnie do gimnazjum w Ciechocinku, żeby zrobić ze mnie „inżyniera” lub „doktora”. Po trzech latach przeniosłem się do liceum ogólnokształcącego w Gdyni, które ukończyłem i gdzie do tej pory otoczony jestem legendą, jak wyczytałem w tamtejszej szkolnej gazetce. Jeden rok, tzn. 1956, włóczyłem się po Polsce napotykając wszędzie ślady wilków, a nigdy ich samych. Potem zacząłem studiować filologię francuską na KUL-u, gdzie doskonała dobroć kilku osób wzruszyła mnie do głębi. Studia przerwałem przede wszystkim z własnej winy, a może z winy wierności tradycjom moich wielkich „ancetres”.”

Edward Stachura (1937–1979) polski poeta, prozaik, pieśniarz i tłumacz

Źródło: życiorys Edwarda Stachury, złożony przez niego w sekretariacie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (jak podaje przypis w piątym tomie Poezji i prozy pod red. Krzysztofa Rutkowskiego)

O książkach, O rozczarowaniu, O rodzicach, O studiach

„Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Niedawno wraz z małżonką uczestniczyliśmy w balu karnawałowym Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego. Jest to jeden z elementów pięknej tradycji przywróconej 19 lat temu wraz z odrodzeniem się po okresie komunizmu ruchu ziemiańskiego. Za każdym razem, gdy uczestniczę w takim balu, ogarnia mnie wzruszenie i nostalgia.”

Artur Górski (polityk) (1970–2016) polski politolog, polityk

o balu karnawałowym, w którym uczestniczył, wypowiedź na posiedzeniu Sejmu 18 lutego 2009. Źródło: pardon.pl http://www.pardon.pl/artykul/7922/jak_posel_biala_rasa_gorski_z_ziemianstwem_balowal, 25 lutego 2009 oraz sprawozdanie stenograficzne z posiedzenia Sejmu z 18 lutego 2009 http://orka2.sejm.gov.pl/StenoInter6.nsf/0/E18A3423044BA73FC1257561007B3681/$file/36_a_ksiazka.pdf

Nostalgia

„Spędzanie wieczorów na cichej lekturze zawsze stanowiło dla mnie źródło niebywałej przyjemności, lecz od czasu naszej separacji myśl o nieruchomym, samotnym trwaniu w towarzystwie jedynie strony tekstu oraz mych własnych wydobywających się na powierzchnię świadomości wzruszeń była mi nieznośna.”

Jeffrey Ford (1955)

Waga słów

O przyjemności, O myślach, O czasie, O myśleniu

„– Jeśli kobieta mówi ci „nie”, to często znaczy: „chyba tak, ale się boję”.
– No…
– Kiedy mówi „być może”, często oznacza to „nie”.
– A kiedy mówi „tak”?
– Kiedy mówi „tak”, to znaczy: „być może tak”.
– A co mówi, żeby powiedzieć po prostu „tak”?
Archie wzruszył ramionami.
– Po prostu „tak” nie istnieje w języku kobiet.”

Guillaume Musso (1974)

Kim byłbym bez ciebie?

O kobietach

„Bardzo mnie wzruszył, kiedy opowiadał o swoim trudnym dzieciństwie. O tym, że nie ma rodziców, że go zostawili. Ja też wcześnie straciłam rodziców.”

Tomasz Kaczmarek (1976) polski funkcjonariusz Policji i Centralnego Biura Antykorupcyjnego

Autorka: Beata Sawicka, James Bond IV RP, czyli agent Tomek pokazuje twarz http://www.newsweek.pl/artykuly/sekcje/polska/james-bond-iv-rp--czyli-agent-tomek-pokazuje-twarz,68750,6 O Tomaszu Kaczmarku

O rodzicach, O dzieciństwie

„Każde poważne wzruszenie ramion, że kobieta obejmuje jakieś ministerstwo, które nie wydaje się za bardzo kobiece, uważam za objaw niedojrzałego seksizmu.”

Donald Tusk (1957) polski polityk

o nominacji Joanny Muchy na stanowisko ministra sportu. Źródło: tvn24.pl http://www.tvn24.pl/-1,1724629,0,1,z-pasem-karate-do-sportu-piekna-twarz-na-trudne-czasy,wiadomosc.html, 17 listopada 2011

O kobietach, O sporcie

„Panie Lynch – powiedział Wilson z uśmiechem – niniejszym aresztuję pana w imieniu korporacji. Odwrócił się i polecił policjantom z oddziału szturmowego, żeby wezwali ekipę komorniczą. Rozejrzał się po pokoju i zobaczył cienką smużkę dymu, która unosiła się teraz z mojego komputera. Spojrzał na mnie i pokręcił głową.
– To było głupie – powiedział. – Mogliśmy sprzedać ten komputer, żeby pomóc panu w spłaceniu zadłużenia.
Nie mogłem nic odpowiedzieć z powodu knebla, więc wzruszyłem ramionami i wyprostowałem środkowy palec.”

Ernest Cline książka Ready Player One

Źródło: Ready Player One, Random House, Nowy Jork 2011.

O pokoju, O uśmiechu

„Nie, miłość Boga w duszy Matki Najświętszej to nie tkliwe uczucie, to nie przemijające wzruszenie, to nie sielanka, jak się to nieraz myśli, gdy się o miłości mówi! To mocny, głęboki nastrój woli, który sprawia, że stale, zawsze, z wciąż rosnącym napięciem poddaje się ona Bogu i Jego świętej woli, że Go kocha nade wszystko, więcej od samej siebie, że siebie samą kocha dla Boga i pragnie, aby każdy moment Jej życia, każde poruszenie serca było ku chwale Tego, który Ją stworzył tak piękną i czystą i którą uczynił błogosławioną między niewiastami.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

Macierzyńskie Serce Maryi
Źródło: s. 223

O miłości, O Bogu, O emocjach, O duszy

„Aleś wymyślił! – fuknął oburzony Uwabriel. – Przez takich jak ty panuje ogólna znieczulica, a bandyci czują się bezkarni. Może ktoś potrzebuje pomocy?
Parmiel wzruszył ramionami.
– Pewnie okaże się, że my – burknął.”

Maja Lidia Kossakowska (1972) polska pisarka

Obrońcy Królestwa
Źródło: opowiadanie Światło w tunelu

O świetle, O pomocy

„Staram się robić rzeczy, które nie pozostawiają widza obojętnym. To chyba podstawowy wyznacznik w każdej dziedzinie sztuki. A że wokół mojej osoby nie ma otoczki ekscytacji i fajerwerków, to tylko mnie cieszy. Jeśli moje role wzbudzają radość, smutek, wzruszenie, nie potrzebuję niczego więcej.”

Marcin Hycnar (1983) polski aktor i reżyser

Źródło: Hycnar niebywalec, 2010 http://www.barwyszczescia.pl/wywiady:1424:10.html

O smutku, Radość

„W tym świecie jest miejsce na wszystko: groteskę, zabawę, ale też moment wzruszenia. Chcę sportretować świat odeskich gangsterów na zasadzie purnonsensowej gry z gangsterką, a nie wiernej rekonstrukcji. To jest teatralna zabawa, a nie dokument.”

Łukasz Czuj (1969) polski reżyser teatralny, dramaturg, twórca autorskich zdarzeń muzycznych, projektant wystaw muzealnych.

o spektaklu Dawno temu w Odessie. Źródło: Małgorzata Matuszewska, Naród wybrany gangsterów, „Polska Gazeta Wrocławska” nr 43, 21 lutego 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/133466.html

O świecie

„Brząkając na lirze pożegnał nas ślepy Homer (…)
on mnie uczył prawa łagodnych wzruszeń
i jak zrywać kwiat macierzanek
stojąc przy nim patrzyłam w niebo odbite w stawie
i w serce”

Krystyna Grzybowska (1902–1963) pisarka polska

Źródło: Rzecz o poezji współczesnej, „Życie Literackie” nr 32, 11 sierpnia 1957, s. 9 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14875

O życiu, O Kwiatach, O pożegnaniu, Serce

„W Kazachstanie miała koncert na stepie. W głębi pasły się ogromne stada krów i owiec, publiczność stanowiła grupka pasterzy. Niesamowity krajobraz oczarował Anię. Coś się z nią stało. Zapomniała, że śpiewa po kazachsku, dla kogoś. Głos niósł się po stepie. Zwierzęta podniosły łby. Nagle uświadomiła sobie, że jej słuchają. Zaniepokoiło ją to, a po chwili ogarnęło wzruszenie. Gdy odjeżdżała, zwierzęta czekały na dalszy ciąg występu.”

Janusz Laskowski (1946) polski muzyk

o Annie German.
Źródło: Sławomir Koper, Życie artystek w PRL, Wydawnictwo Czerwone i Czarne, Warszawa 2013, ISBN 9788377000670, s. 118.

O życiu, O śpiewie, O czekaniu, O zwierzętach

„Książka to cudo promieniste, to złota iskierka, to okruch serca, to promień wieczystego słońca, co świeci na drodze we wieczność. Ona jest z nami, kiedy jest smutno, i śmieje się razem z nami. Bez niej wyglądałoby nasze życie jak lodowa pustynia, twarda, straszna i śmiertelna, życie bez marzeń, bez poezji, bez złudzeń, bez tęczy, bez tego, co rzuca blask na jego okrutność. Można w książce cudownej poważnem spojrzeniem dostrzec wszystko, co piękne: duszę tęczową, serce pełne słodyczy, uśmiech piękności niezrównany, wzruszenie aż do łez, współczucie nieskończone, jasność spojrzenia, mądrość serdeczną, cierpienie głębokie, ból niewypowiedziany, smutek prawdziwy. Gdzie nie ma książki, tam w życiu człowieka czyni się zła pustka, której niczem wypełnić nie można, tam bez jej promienia włóczą się mgły i senne opary, rodzi się oschłość i najstraszniejsza choroba duszy: nuda. Człowiek więdnie bez dobrej książki i bez słonecznej jej iluzji, bez przeczystej jej poezji i bez śpiewu jej serca, jak więdnie kwiat bez słońca. Książka naucza serce dobroci i miłości, naucza świętości cierpienia i pogody bólu. Książka to mędrzec łagodny i pełen słodyczy, który puste życie napełnia światłem, a puste serca wzruszeniem; miłości dodaje skrzydeł, a trudowi ujmuje ciężaru; w martwotę domu wprowadza życie, a życiu nadaje sens.”

Kornel Makuszyński (1884–1953) polski prozaik, poeta, felietonista, krytyk teatralny i publicysta

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

O życiu, O mądrości, O bólu, O książkach

„Oszczędź mi obleśnych, obrzydliwych szczegółów i powiedz, jak niby miałbym temu zaradzić.
Staruszka wzruszyła ramionami.
-A skąd niby mam wiedzieć?! Jestem wiedźmą, a nie poradnią małżeńską! Przynieś jej kwiaty, powiedz komplement, cokolwiek.”

Jakub Ćwiek (1982) polski pisarz fantasy

Kłamca 4 Kill'em all
Źródło: rozdział 4, s. 79

O Kwiatach

„Spodziewałem się jakiejś uwagi, komentarza, żarciku z tylnych ławek. Pragnąłem spięcia, eksplozji: Czego chcecie?! – wrzasnąłbym wówczas – Dlaczego trzymacie z nimi, a nie ze mną?! Do dyni, co ja wam zrobiłem? Nienawidzicie indywidualistów, szczególnie takich, co się wyróżniają, każdy musi być podobny do was, broń Boże inny i zawsze do dyspozycji, skromniutki, grzeczny i gotów spełnić kolektywne życzenia. A jeśli nie mam już ochoty grać w zespole i układać piosenek? To sprawa między mną a paczką, co wam do tego?! Co wam do tego, że zrobiłem numer Joannie? Odczepcie się, do dyni!… Ani żartu, ani uwag. Cisza.
– W każdym razie uczciwie popracowałeś z Joanną – powiedziała Rura. – Nie spodziewałam się, że w ciągu kilku dni odrobicie tak duże zaległości. Przepuszczam Joasię z czystym sumieniem – Spojrzała po klasie – Chyba możemy wspólnie wyrazić uznanie Arturowi.
Cisza. Potem jakiś niewyraźny pomruk i głos Marcina:
– Oczywiście, pani profesorko.
– Nie trzeba! – rzuciłem – zrobiłem to tylko dla pani. Bo przyrzekłem.
Rura wyszła zza katedry, zbliżyła się do mnie.
– Klasa chce, żeby wasz zespół wszedł do finału turnieju – powiedziała cicho – Chce, żebyście dalej byli przyjaciółmi.
A więc wiedziała wszystko. Uśmiechnąłem się, wzruszyłem ramionami.
– Za dużo chcą – odparłem – Nie do wszystkiego wolno wtykać nos. Zwłaszcza gdy nie wie się, o co poszło.
– A może wiedzą?
Odruchowo spojrzałem na Marcina. Wcale nie po to, żeby zaprzeczył. A jednak nieznacznie poruszył głową, dał mi znak, że nie.
– Wszystko jedno – powiedziałem z uporem – Zresztą, nie zależy mi. Nie jestem sentymentalny, pani profesorko.”

Aleksander Minkowski (1933–2016) polski prozaik, reportażysta, scenarzysta filmowy

Artur

O Bogu, O ciszy

„Jak ich było pięćdziesięciu, wszyscy byli poetami i każdy wypowie wiersz na cześć profesora R. (który dyskretnie i z taktem dawał do zrozumienia, że mniejsza o niego, poezja grunt). Zawezwałem wtedy kelnera aby mi dostarczył dwóch butelek wina, jedną białego, drugą czerwonego, i obie zacząłem doić! Tymczasem poeci recytowali, R. promieniał, anielskość parowała wraz ze wszystkimi cnotami praktykowanymi w takich wypadkach - skromność, dyskrecja, ale i szlachetność, z uczuciem, z sercem, wszystko było jak wyjęte z najsłodszych snów poetyckich starej ciotki: "piękne" i "czyste". Gdy skończył poeta, ściskano mu dłoń, wołano "brawo!". Ale kiedy na koniec tłusta pindula, niecierpliwie oczekująca swojej kolei, zerwała się rzucając biustem na prawo i lewo, machając rękami, wytoczyła z siebie nowe pęki rymowanych szlachetności, ja mając we wnętrzu czerwone z białym nie wytrzymałem, parsknąłem w plecy Dipie, który też parsknął, ale, że to nie miał komu wsadzić w plecy twarz, parsknął i ryknął twarzą całemu zgromadzeniu!

Zgorszenie. Spojrzenia. Ale oto wstaje czcigodny laureat i kropi: że nie zasłużył sobie, chociaż może i zasłużył, ale raczej nie zasłużył, acz cokolwiek może zasłużył… Wzruszenie. Oklaski. Anioł-prezes-poeta dziękuje i zagrzewa… Atmosfera staje się tak wzniosła i słodka, że Dipi i ja dajemy drała najbliższymi drzwiami, zataczają się, pijani w pestkę, w pędzel, w sztok i w kitę!”

Witold Gombrowicz (1904–1969) pisarz polski

Dziennik 1957-1961

O aniołach, O emocjach, O zrozumieniu, O zerwaniu

„Powiedz mi, Tool, o czym myślisz najczęściej?
Imass wzruszył ramionami. – O bezcelowości, przyboczna.
– Czy wszyscy Imassowie o niej myślą?
– Nie. Większość w ogóle nie myśli.
– A to dlaczego?
Przechylił głowę. – Dlatego, że to bezcelowe, przyboczna.”

Steven Erikson książka Ogrody Księżyca

Gardens of the Moon

O myślach, O myśleniu

„Ale właśnie nie! Chociaż piwo też lubię, ale dla mnie poezja to ucieczka od tego strasznego, technokratycznego, prawniczego języka. Zamiast ciągu paragrafów, mam zestawienia słów, które wywołują w człowieku wzruszenie, zadumę, emocje. I to się po prostu nazywa poezja. To lek na ustawowy bełkot, muszę przeczytać coś pięknego, bo zwariowałbym!”

Marek Suski (1958) polski działacz polityczny

Źródło: Dziennik Gazeta Prawna, 13-15 lipca 2018 r. nr 135, strona A32

O piwie

„Prałat Godlewski. Gdy wspominam to nazwisko, ogarnia mnie wzruszenie. Namiętność i miłość w jednej duszy. Ongiś bojowy antysemita, kapłan wojujący w piśmie i słowie. Ale gdy los zetknął go z tym dnem nędzy, odrzucił precz swoje nastawienie i cały żar swego kapłańskiego serca poświęcił Żydom. (…) Nie tylko myśmy go cenili. (…) prezes Gminy Czerniaków (…) opowiadał, jak się prałat rozpłakał w jego gabinecie, gdy mówił o żydowskiej niedoli i jak się starał pomóc i tej niedoli ulżyć. I mówił prezes Rady Żydowskiej, że ten ksiądz, były antysemita, więcej serca Żydom okazywał niż kler żydowski, któremu obca była idea pocieszyciela ogółu.”

Ludwik Hirszfeld (1884–1954) polski lekarz

o księdzu Marcelim Godlewskim, ratującym Żydów w czasie II wojny światowej i niemieckiej okupacji w Polsce. Źródło: Księża ratujący Żydów http://www.radiomaryja.pl/bez-kategorii/ksieza-ratujacy-zydow/, radiomaryja.pl

O miłości, O losie, O duszy, Serce

„Ze wzruszeniem i smutkiem obejrzałem dzisiaj film pana Sekielskiego, za który pragnę podziękować reżyserowi. W przeważającej części tenor tego filmu zgadza się z moimi doświadczeniami, jakie wyniosłem z wielu rozmów przeprowadzonych z pokrzywdzonymi. Jestem przekonany, że także ten film przyczyni się do jeszcze dokładniejszego przestrzegania wytycznych dotyczących ochrony dzieci i młodzieży w Kościele (…).”

Stanisław Gądecki (1949) polski duchowny katolicki, arcybiskup

nawiązanie do filmu Tomasza Sekielskiego pt. Tylko nie mów nikomu (2019) o przypadkach pedofilii w Kościele polskim Źródło: Przewodniczący KEP: dziękuję Tomaszowi Sekielskiemu https://ekai.pl/przewodniczacy-kep-dziekuje-tomaszowi-sekielskiemu/, ekai.pl, 11 maja 2019.

O dzieciach, O młodzieży

„Ale jeszcze pęta się we mnie złudzenie, że właśnie poezja jest próbą narzucenia odrobiny ładu i stwarza możliwość komunikowania się z ludźmi za pomocą zapisanego wzruszenia.”

Zbigniew Herbert (1924–1998) polski poeta

Źródło: Zbigniew Herbert, Herbert nieznany. Rozmowy, opr. H. Citko, Fundacja Zeszytów Literackich, 2008, s. 55.

O pomocy

„Kiedy ja o tym mówię kolegom z zagranicy, naprawdę łapią się za głowę. Mówią: coście wymyślili. Czy naprawdę chcecie wzruszyć orzecznictwo sądowe z ostatnich 20 lat? Proszę sobie wyobrazić, co się stanie z sądami, kiedy nagle cała grupa ludzi ruszy do sądów ze skargami (…). Kompletnie je zablokują i te sądy już zupełnie nie będą mogły pracować.”

Marcin Matczak (1976) doktor habilitowany nauk prawnych

o zmianach w sądownictwie uchwalonych przez Sejm RP z inicjatywy partii Prawo i Sprawiedliwość w 2017 Źródło: „Za chwilę nie będzie sensu organizować wyborów” https://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/prof-marcin-matczak-o-projekcie-zmian-w-kodeksie-wyborczym,793860.html, tvn24.pl, 27 listopada 2017

O ludziach

„Kocham hip-hop. Tworzę hip-hop. Chcę poszerzyć ten gatunek tak mocno, żeby słuchali go nawet ludzie niezainteresowani na co dzień hip-hopem. To, co chciałem powiedzieć, to że gdy chcę usiąść i się wzruszyć, słucham Boba Dylana, tak jak czegokolwiek innego.”

Post Malone (1995) amerykański raper, producent muzyczny oraz autor tekstów

Źródło: Post Malone tłumaczy się na Twitterze z wywiadu dla newonce’a https://newonce.net/2017/11/post-malone-tlumaczy-sie-twitterze-wywiadu-dla-newoncea/, newonce.net

O ludziach, Kochać się

„A zatem ta kloaka musi być pałacem. Cosca wzruszył ramionami. – Jedno i drugie wygląda tak samo, jeśli jest się dostatecznie pijanym. – Myślisz, że kiedyś upijesz się dostatecznie?”

Joe Abercrombie (1974) angielski pisarz fantasy i montażysta filmowy

Nie, ale zawsze warto próbować.
Nim zawisną (2007)
Źródło: rozdz. Stan fortyfikacji, s. 91.

O myślach, O myśleniu

„Nie podoba mi się ta Polska. Nie tylko obóz rządzących, ale i społeczeństwo, które tak zdecydowało, a jeszcze bardziej to, które wzruszyło ramionami i stwierdziło, że nie warto brać udziału w tak ważnych momentach, jakimi są wybory.”

Daniel Olbrychski (1945) polski aktor

Źródło: Daniel Olbrychski: nie podoba mi się ta Polska http://film.onet.pl/wiadomosci/daniel-olbrychski-nie-podoba-mi-sie-ta-polska/7hzbej#mark, onet.pl, 16 stycznia 2018.

„Zaciekłość, z jaką politycy zwalczają się nawzajem, jest stratą energii, która właściwie skierowana przyniosłaby sporo korzyści. Idee polityczne to lukrowane kłamstwa biorące na lep społeczne rzesze. Każda rewolucja po zwycięstwie zjada własne dzieci i rozczarowuje. W gruncie rzeczy nic się nie zmienia. Sztuka przeciwnie. Jest nieśmiertelna, dostarczając wzruszeń czyni – choć na chwilę – życie znośniejszym, a człowieka lepszym. Gdyby nagle zdecydowano, że wszystkie fundusze partyjne i militarne przekazane zostaną na rzecz kultury, oświaty i zdrowia, moglibyśmy spodziewać się błyskawicznego postępu w tych dziedzinach. Politycy, nawet najbardziej idealistyczni i działający w dobrej wierze, nie osiągną niczego. Po prostu przeminą. Ich idee często zbrukane są krwią.”

Maria Fołtyn (1924–2012)

Źródło: Maria Fołtyn, Żyłam sztuką, żyłam miłością, Warszawa – Radom 1997

O życiu, O dzieciach, O kłamstwie, O wierze

„Kocham Polskę tak jak ktoś, kto ją utracił i długo tęsknił. Kocham Polskę tak jak kocha się dziecko czy rodziców. Po prostu kocham. Powiedzieć, że kocham, bo znam, bo to jest moje, swojskie i znane, to za mało. Dotąd myślałam, że kocham Gdańsk, morze, park w Szczecinie, ale ostatnio jechałam przez Gniezno i czułam takie wzruszenie, że trudno mi to opisać. Jak ktoś mówi, że kocha Polskę to natychmiast podejrzewany jest o jakieś nacjonalistyczne skrzywienia, a ja jestem zdeklarowaną liberałką. W Polsce trzeba wciąż uważać co się mówi. (…) Kiedy mówię, że lubię jakiś stary kościółek zaraz słyszę, że chyba zdewociałam. Kiedy oburzam się słysząc, że Polska jest w ruinie, mówi mi się, że nie tylko w ruinie, ale nie odzyskała wolności, że jest pod zaborami. Jakimi zaborami? Zwyczajne proste zdania bez podtekstu zaraz się upolitycznia, nawet u cioci na imieninach. Bo Polska to dwa obozy, które poza wspólnym językiem nie mają nic wspólnego, dzieli je historia, religia, media, permanentna wojna domowa o wszystko i o nic.”

Magdalena Parys (1971) polska poetka, pisarka i tłumaczka mieszkająca w Berlinie

Źródło: rozmowa Beaty Kęczkowskiej Magdalena Parys: Aż się we mnie trzęsie. „Wysokie Obcasy extra”, październik 2015

O wojnie, O dzieciach, O religii, O historii

„Nieumiarkowanie, to nieumiarkowanie. – Teodor wzruszył ramionami.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz

A chyba lepiej żałować, że się żre szynkę, niż żałować, że się żre chwasty, prawda? Bo żal w obu wypadkach jest taki sam, ale w pierwszym z nich przynajmniej w gębie zostaje lepszy smak.
Rozmowa inkwizytorów, nawiązanie do św. Hieronima, który „żałował, iż nie potrafi odmówić sobie garnuszka zupy z lebiody”
Ja, inkwizytor. Dotyk zła
Źródło: s. 271–272, wyd. I

Cytaty na temat wzruszenie strona 2

Cytaty na temat wzruszenie
strona 2