„Błąd nie może sobie pozwolić na przegraną, a prawda może.”
Rabindranath Tagore (1861–1941) poeta i prozaik indyjski
„Błąd nie może sobie pozwolić na przegraną, a prawda może.”
Rabindranath Tagore (1861–1941) poeta i prozaik indyjski
„Nie rozprawia o szczęściu ten, co go używa.”
Kajetan Koźmian (1771–1856) polski poeta, krytyk literacki
Źródło: Księga aforyzmów, myśli, zdań, uwag i sentencji ze stu pisarzy polskich wybranych, wyboru dokonał Władysław Bełza, s. 48.
„Myśleć to co prawdziwe, czuć to co piękne i kochać co dobre – w tym cel rozumnego życia.”
Platon (-427–-347 p. n. e.) grecki filozof
„Podążaj za sercem, ale zachowaj zdrowy rozsądek.”
Alfred Adler (1870–1937) austriacki psychiatra i psycholog
„Miłosierdzie zaczynamy od nas samych, sprawiedliwość – od innych.”
Karol Dickens (1812–1870) angielski powieściopisarz
„Wielki i ciężki, że ledwie na koniu mógł usiedzieć, ale bystrego umysłu.”
Bolesław I Chrobry (967–1025) pierwszy król Polski
Źródło: Powieść doroczna
Krzysztof Penderecki (1933) polski kompozytor i dyrygent
Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/baza-muzyka-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/krzysztof-penderecki
Zygmunt Bauman (1925–2017) polski socjolog, filozof, eseista
Źródło: Nieśmiertelność nadziei, krytykapolityczna.pl, 28 czerwca 2013 http://www.krytykapolityczna.pl/artykuly/opinie/20130628/bauman-cisnienie-utopii
„To, co jest piękne, jest dobre, to co jest dobre, będzie piękne.”
Tales z Miletu (-624–-547 p. n. e.)
„Kiedy tu przyjdziesz, zapukaj trzy razy. Ja nawet zza grobu odpowiem ci: ufaj Bogu.”
Dolindo Ruotolo (1882–1970) włoski ksiądz
napis na grobie o. Dolindo Ruotolo.
Źródło: Joanna Bątkiewicz-Brożek, Jezu, Ty się tym zamij! O. Dolindo Ruotolo. Życie i cuda, Wydawnictwo Esprit, Kraków 2017, s. 33.
„Myślisz, że twoje życie jest ciężkie? Zostań rodzicem!”
Billie Joe Armstrong (1972) amerykański muzyk rockowy
„To moje pieprzone życie i wiesz co? Nikt cię tu nie zapraszał.. tam są drzwi, papa!”
Billie Joe Armstrong (1972) amerykański muzyk rockowy
„Czy abrakadabryczne elukubracje immanentnej negacji transcendentują nicość samą w sobie?”
Franciszek Fiszer (1860–1937) polski filozof i erudyta, popularna postać warszawskiego środowiska artystycznego
pytanie, które ułożył wraz z Janem Lechoniem do wysłania telegramem, najprawdopodobniej do Juliana Tuwima.
Źródło: Roman Loth, Na rogu świata i nieskończoności. Wspomnienia o Franciszku Fiszerze, Warszawa 2002.