Ulubione cytaty

strona 78

„miłość jest wyborem nie uczuciem
nawet Bóg cię do niej zmusić nie może”

Maksymilian Kasiewicz (1991)

„Praktykujmy cierpliwość, a nie ćwiczmy w niej innych.”

Jakub Alberione (1884–1971) włoski duchowny katolicki, założyciel paulistów, błogosławiony Kościoła katolickiego

„Nie pomogą próżne żale…
Ból swój niebu trza polecić —
A samemu wciąż wytrwale
Trzeba naprzód iść… i świecić!”

Adam Asnyk (1838–1897) polski poeta

„Błąd nie może sobie pozwolić na przegraną, a prawda może.”

Rabindranath Tagore (1861–1941) poeta i prozaik indyjski

„W sumie ten świat jest piękny, tylko ludzie to kurwy.”

Chada (1978–2018) polski raper

„Miłość to znaczy więcej, niż zwykle ludzie o niej wiedzą.”

Vincent van Gogh (1853–1890) holenderski malarz

„Nie zamierzam przepraszać za swój talent, za swój sukces ani za swoje pieniądze.”

Ayn Rand książka Atlas zbuntowany

„Kłopot z niektórymi kobietami polega na tym, że ekscytują się niczym - a potem go poślubiają.”

Cher (1946) piosenkarka i aktorka amerykańska

„Trzeba być bardzo skomplikowanym, aby tęsknić za prostotą.”

Stefan Napierski (1899–1940) polski poeta, tłumacz i eseista

„Nie próbujemy zabawiać krytyków… wykorzystam swoje szanse z publiką.”

Walt Disney (1901–1966) amerykański reżyser, scenarzysta, producent filmów animowanych

„Jesteśmy naszymi wyborami.”

Jean-Paul Sartre (1905–1980) powieściopisarz, dramaturg, eseista i filozof francuski, noblista

„Pomimo długotrwałej choroby czerpię z życia głęboką radość.”

Frida Kahlo (1907–1954) meksykańska malarka

„Niezadowolenie jest jedną z zasadniczych cech każdego prawdziwego talentu.”

Anton Czechow (1860–1904) rosyjski nowelista i dramatopisarz

„Podążaj za sercem, ale zachowaj zdrowy rozsądek.”

Alfred Adler (1870–1937) austriacki psychiatra i psycholog

„Nie mogę więc się skarżyć, jednak coś z życia wyciągnąłem, a że inni więcej, no cóż, zresztą kto ich wie, każdy tylko trajluje, przechwala się, że z tą, że z
tamtą, a naprawdę bida z nędzą, wraca do domu, siada, buty zdejmuje, do łóżka się kładzie sam z sobą, więc po co tyle gadania, ja przynajmniej, wie pan, jak człowiek tak na sobie się skupi i zacznie sobie małe, nieznaczne przyjemnostki świadczyć, nie tylko
zresztą erotyczne, bo na przykład, może się pan jak basza zabawić kuleczkami z chleba, przecieraniem binokli, ze dwa lata to uprawiałem, tu mnie głowę suszą sprawami rodzinnymi, biurowymi, polityką, a ja sobie binokle… otóż, mówię, co to ja chciałem, acha, pan nie ma pojęcia jak się od takich drobnostek ogromnieje, wprost nie do wiary, człowiek się rozrasta, swędzi pana pięta to jakby gdzieś daleko na Wołyniu, na kresach, zresztą ze swędzenia pięty też można mieć trochę satysfakcji, wszystko zależy od
podejścia, ujęcia intencji, panie, jeśli odcisk może boleć, to dlaczegożby nie miał i rozkoszy przysporzyć? A wsadzenie języka w zakamarki zębów? Co chciałem powiedzieć? Epikureizm, czyli rozkosznisium, może być dwojakie, bo primum dzik, bawół, lew, secundum pchełka, muszka, ergo w skali wielkiej i w skali małej, ale, jeśli w małej, to
potrzebna jest zdolność mikroskopowania, dozyfikowania i właściwego podzielenia, lub rozczłonkowania, bo jedzenie karmelka możesz pan rozłożyć na etapy primum wąchanie secundum lizanie, tertium wsadzanie, quartum zabawki z językiem, ze ślinką, quintum wyplucie na rękę, przypatrzenie się, sextum rozpęknięcie za pomocą zęba, że poprzestanę na tych kilku etapach, ale, jak pan widzi, można już sobie jako tako poradzić
i bez dancingów, szampana, kolacyjek, kawioru, dekoltów, frufru, pończoszek, majteczek, biustów, wyprężeń, skotek hi, hi, hi, ojej, co pan, jak pan śmie, hihihi, hahaha,; hochoch, yych, yych, z karczkiem. Ja przy kolacji sobie siedzę, z rodziną gawędzę, z lokatorami, a przecie i tak trochę paryskiego szantanu sobie po cichu wyskrobię. I niech mnie przyłapią! Tle, he, he, nie przyłapią! Cała rzecz polega na pewnego rodzaju wewnętrznym
wymoszczeniu się rozkosznisiowym i przyjemnościowym z wachlarzami, z pióropuszami, w rodzaju Sułtana Selima Wspaniałego. Ważne są wystrzały artylerii. Oraz bicie w dzwony.

Wstał, ukłonił się, zaśpiewał:

Gdy się nie ma, co się lubi
To się lubi, co się ma!”

Witold Gombrowicz książka Kosmos

„Antychryst może zrodzić się z pobożności, z nadmiernej miłości do Boga lub prawdy, jak kacerz rodzi się ze świętego, a opętany przez demona z jasnowidzącego. Lękaj się, Adso, proroków i tych, którzy gotowi są umrzeć za prawdę, gdyż zwykle pociągają za sobą śmierć licznych, często przed sobą, czasem zamiast siebie.”

Umberto Eco (1932–2016) włoski filozof i pisarz

„To zabawne, że próbując uporać się z czasem, zazwyczaj wracamy do minionego, do tego, co ukształtowane, do gotowej formy. Wyobraźnia nie potrafi niczego wymyślić. Zawieszona w próżni spada jak kamień albo zajmuje się sobą, co koniec końców wychodzi na jedno.”

Andrzej Stasiuk (1960) pisarz polski

„Idzie o to, że człowiek, który w głębi siebie nie kryje niespodzianki, z reguły nie bywa interesujący.”

Michaił Bułhakow (1891–1940) pisarz rosyjski

„Sukces jest najgłośniejszym mówcą świata.”

Napoleon Bonaparte (1769–1821) cesarz Francuzów