William Butler Yeats cytaty strona 9

„Problem z niektórymi ludźmi polega na tym, że kiedy nie są pijani, są trzeźwi.”

„Kołując coraz to szerszą spiralą,
sokół przestaje słyszeć sokolnika;
Wszystko w rozpadzie, w odśrodkowym wirze;
czysta anarchia szaleje nad światem.
Wzdyma się fala mętna od krwi, wszędzie wokół
zatapiając obrzędy dawnej niewinności.”

„Gdybym miał niebios wyszywaną szatę
Z nici złotego i srebrnego światła,
Ciemną i bladą, i błękitną szatę
Ze światła, mroku, półmroku, półświatła,
Rozpostarłbym ci tę szatę pod stopy,
Lecz biedny jestem: me skarby – w marzeniach,
Więc ci rzuciłem marzenia pod stopy,
Stąpaj ostrożnie, stąpasz po marzeniach.”

Źródło: Drugie przyjście, tłum. Leszek Engelking

„Bowiem kiedy nienawiść do szczętu się wygna,
Dusza znów cała staje się niewinna
I wie, że sama sobie jest źródłem radości,
Sama sobie umiarem, sama przezornością
I że jej słodka wola w niebie się zrodziła.”

Źródło: Poeta pragnie szaty niebios (ang. He Wishes for the Cloths of Heaven) z tomu Wiatr pośród trzcin, 1899, tłum. Leszek Engelking

„Korzeń jest jeden, choć liści tysiące. Przez cały zakłamany młodości dzień kąpałem swoje kwiaty, swoje liście w słońcu, teraz się mogę w prawdy usunąć cień.”

Źródło: Modlitwa za mą córkę, tłum. Piotr Siemion

„Że będzie sławny, o tym wiedziano już w szkole:
Dla współuczniów był więcej niż zwykłym kolegą;
Więc cel sobie wytyczył i wytężał wolę,
Młodzieńcze lata spędził w znoju i mozole;
"Co z tego? - duch Platona zaśpiewał. - Co z tego?"

Książki, które napisał, znikały spod lady,
Po iluś latach zdobył bez trudu większego
Dość pieniędzy, by co dzień móc jadać obiady,
I przyjaciół w potrzebie nie skąpiących rady;
"Co z tego? - duch Platona zaśpiewał. - Co z tego?"

Spełnił mu się nareszcie każdy sen szczęśliwy -
Miał żonę, córkę, syna, dom i ptaków świergot
W ogródku, gdzie mógł sadzić kapustę i śliwy,
Wokół siebie - poetów orszak hałaśliwy;
"Co z tego? - duch Platona zaśpiewał. - Co z tego?"

"Spełniłem swe zadanie - pomyślał na starość. -
Zgodnie z dziecinnym planem całe życie zbiegło;
Choć głupcy się wściekali, wykazałem stałość
I w czymś tam osiągnąłem przecież doskonałość";
Ale duch jeszcze głośniej zaśpiewał: "Co z tego?”

William Butler Yeats cytaty

„I
To nie jest kraj dla starych ludzi. Między drzewa
Młodzi idą w uścisku, ptak leci w zieleni,
Generacje śmiertelne, a każda z nich śpiewa,
Skoki łososi, w morzach ławice makreli,
Całe lato wysławiać będą chóry ziemi
Wszystko, co jest poczęte, rodzi się, umiera.
Nikt nie dba, tą zmysłową muzyką objęty
O intelekt i trwałe jego monumenty.

II
Nędzną rzeczą jest człowiek na starość, nie więcej
Niż łachmanem wiszącym na kiju, i chyba,
Że dusza pieśni składać umie, klaśnie w ręce,
A od cielesnych zniszczeń pieśni jej przybywa.
Tej wiedzy w żadnej szkole śpiewu nie nabędzie,
W pomnikach własnej chwały tylko ją odkrywa.
Dlatego ja morzami żeglując przybyłem
Do świętego miasta Bizancjum.

III
O mędrcy gorejący w świętym boskim ogniu
Jak na mozaice u ścian pełnych złota,
Wyjdźcie z płomienia, co żarem was oblókł,
Nauczcie, jak mam śpiewać, podyktujcie słowa.
Przepalcie moje serce. Chore jest, pożąda,
I kiedy zwierzę z nim spętane kona,
Serce nic nie pojmuje. Zabierzcie mnie z wami
W wieczność, którą kunsztownie zmyśliliście sami.

IV
A kiedy za natury krainą już będę,
Nigdy formy z natury wziętej nie przybiorę.
Jak u greckich złotników, tak formę wyprzędę
Wplatających w emalię liść i złotą korę,
Ażeby senny cesarz budził się ze dworem,
Albo tę, jaką w złotej wykuli gęstwinie,
Żeby śpiewała panom i damom Bizancjum
O tym, co już minęło, czy mija, czy minie.”

„Gdy klęska stanie przed tobą,
Wysłuchaj prawdy w milczeniu,
Bo jakze równać ze sobą
Człowieka, w którego sumieniu
Pojawić się nie może
Najmniejsze wstydu znamię,
Gdy ty, wychowany w honorze,
Potrafisz dowieść, że kłamie?
W trudniejszym ćwiczony męstwie,
Na Triumf spojrzyj ze wzgardą,
I bądź jak struna, w szaleństwie
Zmuszana do śmiechu przez barda
Wewnątrz budowli z kamienia,
Bowiem najtrudniej na świecie
Zwyciężać pośród milczenia
I cieszyć się z tego w sekrecie.”

„Wstanę teraz, by pójść ku wyspie Innisfree,
Chatka z gliny i łóz na środku wyspy stanie:
W dziewięciu rzędach groch i ul, i pszczoły, i
Mieszkanie będę miał na pełnej pszczół polanie.

I znajdę spokój tam, gdzie świerszczy śpiewny gwar,
Spokój z poranka mgieł powoli spłynie w końcu;
Północ tam zawsze lśni, błyszczy południa żar,
A purpurowy zmierzch pełen jest skrzydeł dzwońców.

Wstanę teraz, by pójść, bo słyszę fali głos,
Choć plusk. gdy liże brzeg, ledwie się wsącza w ciszę;
Jezdni pod stopą bruk, chodnik czy asfalt szos,
Słyszę go dzień i noc, na sercu dnia go słyszę.”

„Nie prawo i nie honor walczyć mi kazały,
Nie mężowie stanu i nie dźwięczne tłumy,
Jeno zachwytu był to impuls mały,
Od którego drżą nam teraz chmury.”

„Gdybym miał niebios haftowane szaty,
Złotym i srebrnym przetykane światłem,
Błękitne, ciemne, przydymione szaty
Nocy i światła, i półświatła,
Rozpostarłbym je pod twoje stopy.
Lecz jestem biedny, mam tylko sny,
Moje sny ścielę pod twoje stopy,
Stąpaj więc lekko, bo stąpasz po snach.”

„Ponieważ miękka leśna trawa
Cóż może, jeśli nie powtarzać
Kształty zająca, który w niej spoczywał.”

Źródło: Poeta pragnie szaty niebios, tłum. Ludmiła Marjańska

“Unwearied still, lover by lover,
They paddle in the cold
Companionable streams or climb the air;
Their hearts have not grown old.”

Źródło: Pamięć, 1919, tłum. Maciej Cisło

William Butler Yeats: Cytaty po angielsku

“Was it for this the wild geese spread
The grey wing upon every tide;
For this that all that blood was shed,
For this Edward Fitzgerald died,
And Robert Emmet and Wolfe Tone,
All that delirium of the brave?
Romantic Ireland’s dead and gone,
It’s with O’Leary in the grave.”

The Wild Swans At Coole, st. 4
The Wild Swans at Coole (1919)

“Imagining in excited reverie
That the future years had come,
Dancing to a frenzied drum,
Out of the murderous innocence of the sea.”

September 1913 http://poetry.poetryx.com/poems/1576/, st. 3 Responsibilities (1914)

“When I play on my fiddle in Dooney,
Folk dance like a wave of the sea.”

W.B. Yeats książka Michael Robartes and the Dancer

St. 2 Michael Robartes and the Dancer (1921), A Prayer For My Daughter http://poetry.poetryx.com/poems/1421/

“The brawling of a sparrow in the eaves,
The brilliant moon and all the milky sky,
And all that famous harmony of leaves,
Had blotted out man’s image and his cry.”

The Fiddler Of Dooney http://poetry.poetryx.com/poems/1620/, st. 1 The Wind Among the Reeds (1899)

“I pray — for word is out
And prayer comes round again —
That I may seem, though I die old,
A foolish, passionate man.”

The Sorrow Of Love http://poetry.poetryx.com/poems/1691/, st. 1 The Rose (1893)

“Words alone are certain good.”

A Prayer For Old Age, st. 3.
A Full Moon in March (1935)

“I am content to follow to its source
Every event in action or in thought;
Measure the lot; forgive myself the lot!
When such as I cast out remorse
So great a sweetness flows into the breast
We must laugh and we must sing,
We are blest by everything,
Everything we look upon is blest.”

Źródło: Crossways (1889), The Song Of The Happy Shepherd, l. 10.

“All things uncomely and broken, all things worn out and old,
The cry of a child by the roadway, the creak of a lumbering cart,
The heavy steps of the ploughman, splashing the wintry mould,
Are wronging your image that blossoms a rose in the deeps of my heart.”

W.B. Yeats książka The Winding Stair and Other Poems

II, st. 4 The Winding Stair and Other Poems (1933), A Dialogue of Self and Soul http://poetry.poetryx.com/poems/1397/

“All women dote upon an idle man
Although their children need a rich estate.
No man has ever lived that had enough
Of children’s gratitude or woman’s love.”

The Lover Tells Of The Rose In His Heart http://poetry.poetryx.com/poems/1649/, st. 1 The Wind Among the Reeds (1899)

“Test every work of intellect or faith,
And everything that your own hands have wrought
And call those works extravagance of breath
That are not suited for such men as come
Proud, open-eyed and laughing to the tomb.”

W.B. Yeats książka The Winding Stair and Other Poems

III, st. 1 The Winding Stair and Other Poems (1933), Vacillation http://poetry.poetryx.com/poems/1751/

“Had I the heavens’ embroidered cloths.”

W.B. Yeats książka The Winding Stair and Other Poems

III, st. 2 The Winding Stair and Other Poems (1933), Vacillation http://poetry.poetryx.com/poems/1751/

“All changed, changed utterly:
A terrible beauty is born.”

“There are no strangers here; Only friends you haven't yet met.”

W.B. Yeats książka Michael Robartes and the Dancer

St. 1 Michael Robartes and the Dancer (1921), Easter, 1916 http://poetry.poetryx.com/poems/1477/

“Words are always getting conventionalized to some secondary meaning. It is one of the works of poetry to take the truants in custody and bring them back to their right senses. Poets are the policemen of language; they are always arresting those old reprobates the words.”