„Chyba prawie każdy z nas czuwał kiedyś przed wschodem słońca, już to po jednej z
owych bezsennych nocy, przyprawiającej nas niemal o zakochanie się w śmierci, już to po
jednej z owych nocy lęku i szpetnych uciech, gdy przez komórki mózgu przeciągają
majaki, potworniejsze jeszcze od rzeczywistości, a ożywione tym intensywnym życiem
utajonym we wszelkiej groteskowości, które nadaje również gotykowi trwałą siłę życiową,
gdyż sztuka ta wydaje się przede wszystkim sztuką tych, których dusze zasępia choroba
marzenia. Z wolna białe palce wsuwają się przez firanki i zdają się drżeć. Niby czarne,
fantastyczne postacie - nieme cienie pełzają po kątach pokoju i tam się układają. Na
dworze słychać szelest ptaków w listowiu lub kroki ludzi idących do roboty albo jęki i
westchnienia wiatru, który zlatuje ze wzgórza i okrąża cichy dom, jakby się bał zbudzić
śpiącego, a jednak musiał odwołać sen z jego fioletowej jaskini. Zasłona po zasłonie z
cienkiej przejrzystej gazy z wolna się podnosi, rzeczy odzyskują kształty i barwy i
widzimy, jak nadchodzący dzień oddaje światu dawne jego oblicze. Blade zwierciadła
znów otrzymują swe życie odtwórcze. Wygasłe świece stoją, gdzie je pozostawiliśmy, a
obok nich leży na wpół rozcięta książka, którą czytaliśmy, lub drutem opleciony kwiat,
który nosiliśmy na balu, albo list, który obawialiśmy się przeczytać lub czytaliśmy zbyt
często. Wszystko wydaje się nie zmienione. Ze złudnych cieni nocy wyłania się
prawdziwe, znane nam życie. Musimy je podjąć, gdzie zostało przerwane, i ogarnia nas
uczucie straszne - uczucie konieczności zmuszającej do ciągłego zużywania sił w nużącym
kole codziennych wydarzeń lub też porywa nas dzika tęsknota, by pewnego poranka oczy
nasze otworzyły się na świat, co w mroku na nowo został stworzony ku naszej radości, na
świat, w którym rzeczy mają barwy i kształty nowe albo zmienione lub też kryją w sobie
nowe tajemnice; na świat, w którym przeszłość nie zajmowałaby wcale miejsce albo
bardzo mało, a w każdym razie nie w świadomej formie powinności czy skruchy, bo
nawet wspomnienie radości posiada swą gorycz jak wspomnienie rozkoszy - swój ból.“

Reklama

Podobne cytaty

Mieczysław Najdorf Fotografia

„Spójrz na mnie. Ja się śmieję, ja żartuję, chociaż prawdopodobnie nie będę mógł spać dzisiejszej nocy. (do Petrosjana, po przegraniu z nim partii)“

— Mieczysław Najdorf polski szachista 1910 - 1997
Źródło: Władysław Litmanowicz, Nowe dykteryjki i ciekawostki szachowe, Sport i Turystyka 1983, str. 25.

Marek Żukow-Karczewski Fotografia
Reklama
Justyn Męczennik Fotografia

„Świat został stworzony ze względu na Kościół.“

— Justyn Męczennik święty filozof i pisarz chrześcijański 100 - 165
Źródło: Apologiae 2,7

Andrzej Zieliński (muzyk) Fotografia
Camilo Torres Restrepo Fotografia

„Bunt to życie, uległość to śmierć!“

— Camilo Torres Restrepo 1929 - 1966
Źródło: Artur Domosławski, Gorączka latynoamerykańska, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, s. 348.

Reklama
Jacek Cygan Fotografia

„Nie budźcie marzeń gdy śpią
po ciężkiej nocy.
Choć bez nich gorzkie są dni,
Jak cierpki ocet.
Nie budźcie marzeń gdy śpią.
Potrzebne będą przed snem,
Gdy w myślach bieda…“

— Jacek Cygan polski autor piosenek, poeta, scenarzysta 1950
Źródło: Nie budźcie marzeń ze snu [piosenka śpiewana przez Ryszarda Rynkowskiego.]

Kamo no Chōmei Fotografia
Jarosław Marek Rymkiewicz Fotografia
Reklama
John Gardner Fotografia
Robert Falcon Scott Fotografia

„Boże mój, jakie to przerażające miejsce. Przerażające przede wszystkim dla nas, bo nasze nadludzkie wysiłki nie zostały nagrodzone pierwszeństwem.“

— Robert Falcon Scott polarnik angielski 1868 - 1912
Scott i jego towarzysze dotarli do bieguna południowego dopiero 5 tygodni po Roaldzie Amundsenie, który 15 grudnia 1911 zostawił na nim flagę Norwegii i dokument potwierdzający zdobycie przez siebie bieguna; słowa z dziennika Scotta.

Karolina Korwin-Piotrowska Fotografia
Natępna