„Ludzie i tylko ludzie są zmotywowaną siłą zmieniającą historię świata.”
Mao Zedong (1893–1976) przywódca chiński
„Ludzie i tylko ludzie są zmotywowaną siłą zmieniającą historię świata.”
Mao Zedong (1893–1976) przywódca chiński
„Nie interesuje mnie bycie „kochankiem”. Interesuje mnie tylko bycie kochaniem.”
Ram Dass (1931–2019)
„Miłość przynosi ciężar i nie czuje żadnego ciężaru.”
Anthony de Mello (1931–1987) psychoterapeuta pochodzenia indyjskiego, jezuita
„Wszyscy ludzie rodzą się równi i całe życie walczą przeciwko temu.”
Benjamin Franklin (1706–1790) amerykański polityk, uczony i filozof
„Silny jest ten, kto potrafi przezwyciężyć swe szkodliwe przyzwyczajenia.”
Benjamin Franklin (1706–1790) amerykański polityk, uczony i filozof
„Gdzie jest małżeństwo bez miłości, tam jest miłość bez małżeństwa.”
Benjamin Franklin (1706–1790) amerykański polityk, uczony i filozof
James Branch Cabell (1879–1958)
The optimist proclaims that we live in the best of all possible worlds; and the pessimist fears this is true. (ang.)
Źródło: The Silver Stallion, 1926, rozdz. XXVI
Bolesław Piasecki (1915–1979) polski polityk
Źródło: O socjalistycznym zaangażowaniu narodu, „Słowo Powszechne” nr 111 (3328), 10 maja 1957
Bolesław Piasecki (1915–1979) polski polityk
Źródło: Jak rozumiem swoją współpracę z PKWN, grudzień 1944
Bolesław Piasecki (1915–1979) polski polityk
fragment przedwojennego tekstu Piaseckiego z artykułu w „Akademiku Polskim”.
„Co ludzie zwykle nazywają swym losem, jest przeważnie ich własną głupotą.”
Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki
„Jeszcze jako początkujący tekściarz napisałem dla Tadeusza Olszy monolog (…) Dzienniczek syna.”
Stanisław Tym (1937) polski aktor, satyryk, felietonista
Olsza był znany z tego, że miał trudności z zapamiętaniem tekstu i wszystkie monologi mówił pod suflera. Dodatkowo miał też problem ze słuchem. Numery estradowe Olszy często wyglądały tak, że wychodził Olsza na scenę, kłaniał się, dostawał brawa, następnie słychać było głos suflera. A że teksty były śmieszne, publika zaczynała się śmiać i zagłuszała powtarzającego tekst Olszę. Ludzie bili brawa po pointach suflera, paląc pointy aktorowi. Kiedy Olsza dostał mój monolog, mógł sobie cały tekst dużymi literami napisać w tytułowym dzienniczku. Na pierwszym przedstawieniu wygonił suflera. Ten poszedł się poskarżyć do dyrekcji teatru. Olsza przychodzi na dywanik i co mówi? „Bo wy, kurwa, nic nigdy nie zrozumiecie. Tak piszą te monologi, że się zwyczajnie nie sposób nauczyć. Przyszedł utalentowany gówniarz, napisał… i samo wchodzi do głowy”. <br class="br">Źródło: Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke, Stanisław Tym, „Playboy” nr 2, 2007 http://wywiadowcy.pl/stanislaw-tym/