Najnowsze cytaty
strona 90

„Człowiek osiąga szczęście, jeśli potrafi z radością - przyjemnością przeżyć każdy dzień.”

Epikur (-341–-269 p. n. e.) grecki filozof

„Cnota jest rozumiana jako umiejętność racjonalnego panowania nad swoimi potrzebami i najprostszego ich realizowania.”

Epikur (-341–-269 p. n. e.) grecki filozof

„Głównym składnikiem szczęścia, ale nie jedynym, jest radość życia.”

Epikur (-341–-269 p. n. e.) grecki filozof

„Naturze nie należy zadawać gwałtu, lecz trzeba ją przekonywać; a przekonamy ją, zaspokajając pragnienia konieczne i te pragnienia naturalne, które nie przynoszą szkody, a zdecydowanie odrzucając pragnienia szkodliwe.”

Epikur (-341–-269 p. n. e.) grecki filozof

Źródło: Gnomologicum Vaticanum Epikureum

„Nawet jednak sukces Powstania nie zmieniłby naszej sytuacji. Stalin miał świadomość, że nic nie przeszkodzi mu we wprowadzeniu ustroju komunistycznego w Polsce. Gdyby Powstanie nie wybuchło, straty ludności nie byłyby tak dotkliwe, ale Polska wobec dwóch wrogów była jednak w położeniu bez wyjścia.”

Stanisław Salmonowicz (1931) polski historyk

o powstaniu warszawskim. <br class="br">Źródło: Stanisław Salmonowicz: Nawet sukces Powstania Warszawskiego nie zmieniłby naszej sytuacji po wojnie. Więc jest żal http://www.pomorska.pl/publicystyka/art/7767993,stanislaw-salmonowicz-nawet-sukces-powstania-warszawskiego-nie-zmienilby-naszej-sytuacji-po-wojnie-wiec-jest-zal,id,t.html, pomorska.pl

„Jaki to dziwny kalejdoskop możliwości i rzeczywistości. Jestem w San Sebastian, w Hiszpanii, w kraju nie będącym teatrem wojny. Przy odrobinie wysiłku mogę się znaleźć bezpiecznie na terenie bliskiej placówki alianckiej. Tymczasem to, co będę robił w najbliższej przyszłości, to powrót przez Pireneje w charakterze zwierzyny łownej. Potem parę godzin podróży pociągiem, obiad itp. jako dobry, spokojny obywatel wracający z wyprawy handlowej. Dalsze kilkadziesiąt godzin jako nietykalny generał, przed którym wszyscy stają na baczność i któremu każdy Niemiec chce się przysłużyć. Potem Warszawa – i znowu jako kandydat na zaszczute zwierzę, któremu pierwszy lepszy Niemiec może bezkarnie strzelić w łeb.”

Kazimierz Leski (1912–2000) inżynier polski, żołnierz AK, uczestnik powstania warszawskiego

Źródło: Życie niewłaściwie urozmaicone. Wspomnienia oficera wywiadu i kontrwywiadu AK, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1989, s. 233.

„Spora część żyjących obecnie pamięta jeszcze okupację i istniejący wtedy terror i ograniczenia, m. in. w zaopatrzeniu w żywność. Inni wiedzą o nich z opowieści, literatury czy nauki. Nie tak było we Francji. Tam wszystko było inaczej. Niemcy nie występowali jako dumni zdobywcy. Do Francuzów odnosili się chyba z pewnym kompleksem niższości. Nie było mowy o wykorzystywaniu w codziennym życiu stanowiska zwycięzców. Gdy Niemiec czegoś potrzebował, stawał grzecznie na końcu kolejki i nie pomstował, gdy zabrakło dla niego, np. miejsca w wagonie sypialnym, biletu do teatru czy na koncert. Gdy Niemiec chciał się o czymś poinformować w sklepie czy na ulicy, kłaniał się grzecznie upatrzonemu Francuzowi i starał się, choćby najbardziej łamaną francuszczyzną, wyjaśnić mu swoje życzenie. Nawet gdy Francuz odpowiedział mu po niemiecku, Niemiec nie porzucał wysiłków mówienia po francusku.”

Kazimierz Leski (1912–2000) inżynier polski, żołnierz AK, uczestnik powstania warszawskiego

Źródło: Życie niewłaściwie urozmaicone. Wspomnienia oficera wywiadu i kontrwywiadu AK, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1989, s. 240–241.

„Drogi do La Rochelle były zatłoczone przez uciekinierów. Panował nieprawdopodobny chaos. Resztki jednostek wojskowych wymieszane były z cywilami. Była to bezkształtna masa, podatna na wybuch paniki. W tym morzu chaosu próbowaliśmy zachować dyscyplinę i godną postawę, co przyjmowano ze zdziwieniem i politowaniem. Nie muszę chyba przekonywać, że gardziliśmy Francuzami, ich wojskiem i ludnością cywilną.”

Zygmunt Przetakiewicz (1917–2005)

o sytuacji we Francji w momencie przegranej z Niemcami w 1940.
Od ONR-u do PAX-u
Źródło: s. 59–60.

„Przyjechali jeepem. Bez żadnego oporu udałem się z nimi do pojazdu i usiadłem obok dwóch rosłych żandarmów. Widziałem spojrzenia świadków tego wydarzenia, wszyscy byli po mojej stronie, traktowali mnie niczym męczennika sprawy narodowej. Kiedy jeep ruszył, stała się rzecz niesłychana. Z szeregu wysunął się służący w pułku Żyd-syjonista i rzucił się na żandarmów. Żandarmi tłukli go po rękach, którymi starał się zatrzymać jeepa. Po kilku chwilach jego wysiłki zakończyły się niepowodzeniem i mogłem patrzeć tylko na jego malejącą sylwetkę. Obraz ten utkwił w mojej pamięci na zawsze. Był on mi wdzięczny za to, że traktowałem go po przyjacielsku i broniłem przed dokuczającymi mu kolegami.”

Zygmunt Przetakiewicz (1917–2005)

aresztowanie Przetakiewicza miało miejsce na emigracji po opublikowaniu antyrządowego listu Adama Doboszyńskiego w piśmie „Walka”.
Od ONR-u do PAX-u
Źródło: s. 76.

„W owym czasie Anglia gorączkowo szykowała się do spodziewanej inwazji niemieckiej. Muszę przyznać, że w porównaniu z tym, co widziałem we Francji, obraz był budujący. Na każdym kroku stykałem się z atmosferą gotowości do walki, żadnych oznak defetyzmu i zniechęcenia. Wojsko brytyjskie nie było tak liczne jak francuskie, ale duchem przewyższało je o niebo.”

Zygmunt Przetakiewicz (1917–2005)

przedstawienie sytuacji w Anglii po klęsce Francji w 1940.
Od ONR-u do PAX-u
Źródło: s. 61.

„Amerykańskie władze zmuszają Polskę, żeby wypłaciła odszkodowania za holokaust. Ale Stany Zjednoczone nadal przetrzymują majątki ofiar holokaustu zdeponowane w amerykańskich bankach podczas II wojny światowej.”

Norman Finkelstein (1953) amerykański politolog, nauczyciel akademicki i pisarz

Źródło: Przedsiębiorstwo holokaust, Volumen, Warszawa 2001, ISBN 83-7233-106-5, s. 201.

„Dwie cechy ideologii demokratycznych epoki pozytywizmu wydają się godne uwagi. Po pierwsze, zrozumienie, że industrializacja kraju, burząc rutynę osiadłego życia, jest dla wielu warstw ludności procesem traumatycznym, a zatem zadaniem programów społecznych powinna być troska o ułatwienie adaptacji, o stopniowanie przejść. Po drugie, świadomość, że mnożenie i dzielenie produktu społecznego są operacjami nierozłącznymi i ułomny jest program, który tylko w jednej z nich pokłada swoje nadzieje.”

Jerzy Jedlicki (1930–2018) polski historyk

Źródło: Jakiej cywilizacji Polacy potrzebują: studia z dziejów idei i wyobraźni XIX wieku, WAB, Warszawa 2002, s. 419.

„Od momentu powstania Brygada nie cieszyła się najlepszą opinią wśród pozostałych organizacji konspiracyjnych, a oceny ferowane wówczas miały zaważyć na jej losach także i w okresie powojennym, m. in. w czasie formowania kompanii wartowniczych. Najostrzej – zarówno w czasie wojny, jak i po jej zakończeniu – potępiali ją publicyści komunistyczni, co jest zrozumiałe, gdyż dla Brygady komuniści – obok oddziałów radzieckich – byli od początku przeciwnikiem numer jeden.”

Czesław Brzoza (1947) polski historyk

Źródło: Od Miechowa do Coburga: Brygada Świętokrzyska Narodowych Sił Zbrojnych w marszu na zachód http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Pamiec_i_Sprawiedliwosc/Pamiec_i_Sprawiedliwosc-r2004-t3-n1_(5)/Pamiec_i_Sprawiedliwosc-r2004-t3-n1_(5)-s221-274/Pamiec_i_Sprawiedliwosc-r2004-t3-n1_(5)-s221-274.pdf, „Pamięć i Sprawiedliwość”, 3, 2004, nr 1 (5), s. 224.