Anna Achmatowa cytaty
strona 4

Anna Achmatowa – jedna z najwybitniejszych rosyjskich poetek XX wieku, czołowa przedstawicielka modernizmu i akmeizmu. Nazywana duszą rosyjskiego Srebrnego Wieku, porównywana z Safoną i Mozartem.

Jej twórczość to zarówno refleksyjne, subtelne liryki, jak i uniwersalne, z genialną strukturą wewnętrzną poematy w rodzaju Requiem , mistrzowskiej tragedii o terrorze stalinowskim. Pisała utwory różnorodne tematycznie, jak Czas i pamięć, Los artystki, czy Trauma lat życia i tworzenia w cieniu stalinizmu. Jest też autorką prac historycznych o Puszkinie oraz wspomnień o Aleksandrze Błoku i Amedeo Modiglianim. Z niewielkimi przerwami władze radzieckie ledwo ją tolerowały, przez długie okresy zakazywano publikowania jej poezji, a w 1946 roku stała się ofiarą bezpardonowej polityczno-ideowej nagonki ze strony partii, która doprowadziła do powtórnego zakazu publikacji i wystąpień publicznych. Po śmierci Stalina, wraz z nastaniem tzw. odwilży, stopniowo przywracana do życia publicznego i świadomości społeczeństwa ZSRR. Wikipedia  

✵ 11. Czerwiec 1889 – 5. Marzec 1966
Anna Achmatowa Fotografia
Anna Achmatowa: 127 cytatów0 Polubień

Anna Achmatowa słynne cytaty

„Niech znowu zagrzmią organowe tony,
niczym wiosenne pierwsze burze.
Spojrzę zza pleców twojej narzeczonej
i oczy lekko przymrużę.”

Anna Achmatowa

Tom Anno Domini (1922)
Źródło: Niech znowu zagrzmią…, tłum. Włodzimierz Słobodnik

„Niczym jest młodość i wolność, i męka
wobec śpieszącej z fujareczką w dłoni.”

Anna Achmatowa

Tom Trzcina (1924–1945)
Źródło: Muza, tłum. Anatol Stern

„Jedni wciąż patrzą w pieszczotliwe oczy,
a inni piją do porannej pory.
Z nieokiełznanym sumieniem wśród nocy
ja do świtania wiodę rozhowory.”

Anna Achmatowa

Tom Trzcina (1924–1945)
Źródło: Jedni wciąż patrzą…, tłum. Włodzimierz Słobodnik

Anna Achmatowa Cytaty o sercu

„I czyjeś tam wesołe scherzo
ułożyć w wierszyk zaniedbany,
przysięgać, że tak biedne serce
płacze wplątane w lśniące łany.”

Anna Achmatowa

Tom Siódma księga (1946–1959)
Źródło: Poeta, tłum. Jarosław Iwaszkiewicz

„Wspomnienie słońca w sercu półmartwe.”

Anna Achmatowa

Tom Wieczór (1912)
Źródło: Wspomnienie słońca…, tłum. Joanna Pollakówna

Anna Achmatowa cytaty

„Żyć nauczyłam się prosto i mądrze,
patrzeć na niebo, modlić się do Boga
i długo, długo chodzić o wieczorze,
by niepotrzebna ustąpiła trwoga.”

Anna Achmatowa

Tom Różaniec (1914)
Źródło: Żyć nauczyłam się…, tłum. Wiktor Woroszylski

„A gdy chmury jak po bitwie
płyną we krwi, purpurowe,
moje słyszy on modlitwy
i miłości mojej słowa.”

Anna Achmatowa

Tom Anno Domini (1922)
Źródło: Już na białym progu raju…, tłum. Seweryn Pollak

„Ogniska malinowe
niczym róże zakwitają na śniegu.”

Anna Achmatowa

Tom Białe ptaki (1917)
Źródło: Masz odwagę…, tłum. Andrzej Mandalian

„Bo i na cóż mi te ody odwieczne
i czar elegii, który rzewność budzi.
Trzeba, by wiersze były niedorzeczne -
nie tak, jak u ludzi.”

Anna Achmatowa

Tom Siódma księga (1946–1959)
Źródło: Bo i na cóż mi te ody…, tłum. Anatol Stern

„Ziemska sława jak dym,
nie o to się modliłam,
wszystkim kochankom mym
ja szczęście przynosiłam.”

Anna Achmatowa

Tom Dmuchawiec (1921)
Źródło: Ziemska sława jak dym…, tłum. Seweryn Pollak

„Milczę. Milczę wciąż, gotowa
stać się znowu tobą – ziemio!”

Anna Achmatowa

Tom Wieczór (1912)
Źródło: Przyszłam tutaj…, tłum. Leonard Podhorski-Okołów

„Nigdy nie byłam tobie miłą,
tyś mi się sprzykrzył. Trwa udręka.
Tę miłość jak zbrodniarkę nęka
zło, co do dna ją przepełniło.”

Anna Achmatowa

Tom Anno Domini (1922)
Źródło: O życie szare…, tłum. Józef Waczków

„Zszarzał na niebie błękit emalii,
wyraźniej słychać pieśń okaryny.
To przecież tylko piszczałka z gliny,
czemu tak smutnym głosem się żali!…”

Anna Achmatowa

Tom Białe ptaki (1917)
Źródło: Zszarzał na niebie błękit…, tłum. Irena Piotrowska

„Być mrocznym samotnym nerwowo-wzrocznym obserwatorem
Wirującego diamentu świata.”

Anna Achmatowa

Źródło: Wino ciemnych zaułków

„Tyle próśb zawsze ma ukochana,
Porzucona próśb żadnych nie miewa…”

Anna Achmatowa

Tom Popłoch
Źródło: Tyle próśb zawsze ma ukochana…, tłum. Leonard Podhorski-Okołów

„To nie radosny pęd popycha
moje powolne, chwiejne kroki,
rzekłbyś: pod stopą kładka licha,
a nie posadzki czworoboki.”

Anna Achmatowa

Tom Dmuchawiec (1921)
Źródło: Na szyi – drobnych rząd korali…, tłum. Gabriel Karski

„I nawet nikt nie wyszedł
z latarnią mi naprzeciw.
I weszłam w domu ciszę,
gdy blady księżyc świecił.”

Anna Achmatowa

Tom Popłoch
Źródło: I nawet nikt nie wyszedł…, tłum. Wanda Grodzieńska

„Wiem, niewiele w życiu dróg schodziłam,
wciąż śpiewałam i czekałam,
ale brata nie znienawidziłam
ani siostry nie zaprzedałam.”

Anna Achmatowa

Tom Różaniec (1914)
Źródło: Któryś nigdy…, tłum. Andrzej Mandalian

„Zawsze cicha jest czułość prawdziwa,
nic jej przed okiem nie skryje.
Próżno twoja ręka troskliwa
futrem otula mą szyję.”

Anna Achmatowa

Tom Popłoch
Źródło: Zawsze cicha jest czułość…, tłum. Józef Kramsztyk

Anna Achmatowa: Cytaty po angielsku

“And the just man trailed God's shining agent,
over a black mountain, in his giant track,
while a restless voice kept harrying his woman:
"It's not too late, you can still look back
at the red towers of your native Sodom,
the square where once you sang, the spinning-shed,
at the empty windows set in the tall house
where sons and daughters blessed your marriage-bed."”

Anna Akhmatova

The just man followed then his angel guide
Where he strode on the black highway, hulking and bright;
But a wild grief in his wife's bosom cried,
Look back, it is not too late for a last sight
Of the red towers of your native Sodom, the square
Where once you sang, the gardens you shall mourn,
And the tall house with empty windows where
You loved your husband and your babes were born.
Translator unknown
Lot's Wife

“Not, not mine: it's somebody else's wound.
I could never have borne it. So take the thing
that happened, hide it, stick it in the ground.
Whisk the lamps away…
Night.”

Anna Akhmatova

No, it is not I, it is else who is suffering.
I could not have borne it. And this thing, which has happened
Let them cover it with black cloths,
And take away the lanterns...
Night.
Translated by D. M. Thomas
Requiem; 1935-1940 (1963; 1987), Prologue

“Who will grieve for this woman? Does she not seem
too insignificant for our concern?
Yet in my heart I never will deny her,
who suffered death because she chose to turn.”

Anna Akhmatova

Who'll mourn her as one of Lot's family members?
Doesn't she seem the smallest of losses to us?
But deep in my heart I will always remember
One who gave her life up for one single glance.
Translated by Tanya Karshtedt (1996)
A loss, but who still mourns the breath
of one woman, or laments one wife?
Though my heart never can forget,
how, for one look, she gave up her life.
Translated by A.S.Kline
Who would waste tears upon her? Is she not
The least of our losses, this unhappy wife?
Yet in my heart she will not be forgot
Who, for a single glance, gave up her life.
Translator unknown
Lot's Wife

Podobni autorzy

Włodzimierz Majakowski Fotografia
Włodzimierz Majakowski17
poeta rosyjski None
Ilja Erenburg Fotografia
Ilja Erenburg19
rosyjski pisarz None
Maksim Gorki Fotografia
Maksim Gorki17
pisarz rosyjski None
Michaił Bułhakow Fotografia
Michaił Bułhakow77
pisarz rosyjski None
Władimir Putin Fotografia
Władimir Putin80
rosyjski polityk None
Aleksander Sołżenicyn Fotografia
Aleksander Sołżenicyn30
rosyjski prozaik, noblista None
Borys Pasternak Fotografia
Borys Pasternak71
rosyjski poeta i prozaik None
Gabriela Mistral Fotografia
Gabriela Mistral4
poetka chilijska, noblistka None
Josif Brodski Fotografia
Josif Brodski25
rosyjski poeta i eseista None
Wisława Szymborska Fotografia
Wisława Szymborska79
polska poetka, noblistka None