Cytaty o smutku i smutku

Pokrewne tematy

„Niektórzy myślą, że interseksualizm oznacza po prostu brak wyklarowanej orientacji seksualnej, a cała dyskusja na ten temat wynika ze strachu grupki odmieńców przed okaleczeniem ciała. Lecz zjawisko to nie powinno być w ten sposób redukowane, jest bowiem kulturowym fenomenem, i tak trzeba je postrzegać. W XXY chciałam wyrazić tę opinię poprzez skromną historię miłości rodzącej się między dwojgiem młodych ludzi, którzy – zakochując się w sobie – odkrywają własną tożsamość.”

Lucía Puenzo (1973)

Źródło: Wywiad, 2008 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=42978

„A kiedy przyjdzie po mnie właśnie ona,
tak nieskazitelna, obejmie w ramiona,
po cichu, bez słowa, by czuć i całować,
by uśmierzyć ból, strach zamalować,
a kiedy przyjdzie po mnie, będę gotów,
wyruszyć w to miejsce, gdzie nie ma powrotu.”

Buka (1988)

Cytaty z SumaStyli, De Integro
Źródło: utwór Kiedy przyjdzie po mnie

„„Uwaga! Pierwsza z domu wywalona zostaje Anna”. Jak się pięknie po polsku pożegnała – „Aaa… i łaski bez”.”

Marcin Daniec (1957) satyryk polski

Marzenia Marcina Dańca, Big Brother

„Zdumiona Marta wstała od laptopa i poszła odsłuchać automat. Własnym uszom nie wierzyła. Cofnęła nagranie i odsłuchała je ponownie: „Dodzwoniłeś się do salonu masażu towarzyskiego. Zboczeńców, dewiantów i erotomanów nie obsługujemy. Jeśli masz uczciwe zamiary, spróbuj ponownie. Jeśli nie, wybierz dziewięć dziewięć siedem i czekaj na połączenie.””

Olga Rudnicka (1988)

Zacisze 13. Powrót
Źródło: s. 237

„Zasady klasycznej dramaturgii nakazują, żeby bohater od początku miał jakiś cel, do którego może dążyć. Mówiąc o większości amerykańskich filmów powiedzielibyśmy – misję, jaką spełnia dzięki dobrej motywacji i silnej woli. Ja, jako reżyser, staram się iść w przeciwną stronę. Moi bohaterowie nie wiedzą, czego chcą. (Czasem mają raczej tylko świadomość tego, czego nie chcą!) Moim zdaniem dzięki temu sytuacje, w których ich obserwujemy, nie są jednoznaczne. Powiedziałbym, że wokół nich jest więcej powietrza, osobliwej wolności.”

Dagur Kári (1973)

Źródło: Anna Bielak, Strach przed lataniem. Dagur Kari dla Stopklatki, 3 lipca 2011 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=78474

„Wcześniej tego roku pojechaliśmy na narty. Byłem właśnie w sklepie, gdzie płaciłem rachunek, i stała tam pewna znana mi pobieżnie kobieta. Czekałem na swój rachunek, a ona coś kupowała, sitko do herbaty. Zupełnie nagle zapytała mnie: „Gdzie zginął twój ojciec?” Byłem bardzo zaskoczony, wyrzuciłem z siebie jakieś „Oh, Anzio”. I teraz: to jest kobieta mniej więcej w moim wieku, a więc gdzieś tak w okolicach czterdziestki. Powiedziała: „Mój ojciec także zginął na wojnie”. Najwyraźniej ktoś pożyczył jej egzemplarz The Final Cut, a ona wysłuchała go w całości i uznała za bardzo poruszający. Tak naprawdę to powiedziała, że wzruszył ją do łez. Powiedziała mi to, stojąc w sklepie, z pewnym wysiłkiem jak podejrzewam, i pamiętam, że pomyślałem wtedy: „To naprawdę wystarczy. I nie będzie miało żadnego znaczenia, jeśli Amerykanie tego nie kupią”.”

Roger Waters (1943) muzyk rockowy, basista i wokalista

Filozofia, Muzyka
Źródło: wywiad przeprowadzony przez Karla Dallasa, 1984

„Wybrałem się z Zosią w piękne, lipcowe popołudnie na spacer na most Poniatowskiego. Tam oczom naszym przedstawił się niebiański widok. Obraz, o jakim marzyliśmy od lat. Po jezdni ciągnął nieprzerwany sznur żołnierzy niemieckich, ale takich, jakich nigdy nie widzieliśmy. Obdarci, brudni, często bez broni i butów, pieszo, na rowerach i wozach, w nieładzie i rozsypce i często bez dowódców. A wśród nich ranni z obwiązanymi głowami i rękami na temblakach. O widoku niezapomniany! A tu w dodatku słońce lipcowe, jak gdyby chcąc tę nędzę lepiej wystawić na widok, wydobywało z mundurów każdą dziurą, każdą plamę z bandaża, każdą rdzę na karabinie. Trzymając się za ręce i z trudem hamując radość, sygnalizowaliśmy sobie uściskiem dłoni ciekawsze widoki. Takich jak my przechodniów było na moście więcej. Wędrowała tam cała Warszawa. Ludzie, udając, że rozkoszują się pięknym, lipcowym popołudniem i Wisłą połyskującą w potokach światła, w gruncie rzeczy paśli oczy widokiem pobitych Niemców. Wymienialiśmy z nimi ukradkiem rozradowane spojrzenia, a tłumy zdemoralizowanych Niemców płynęły bez końca, ścigane głuchym głosem armat dolatujących od Radzymina i Otwocka. Nie ulegało wątpliwości, że front zbliżał się do Warszawy. Już od dawna obserwowaliśmy wśród Niemców oznaki rozkładu i strachu.”

Stefan Korboński (1901–1989) polski polityk ruchu ludowego, działacz Polskiego Państwa Podziemnego

Źródło: W imieniu Rzeczypospolitej…, op. cit., s. 342–343.

„Kogóż najbardziej nienawidzę wśród dzisiejszej hołoty? Socjalistycznej hołoty, apostołów-czandalów, którzy podkopują instynkt, ochotę, uczucie zadowolenia robotnika ze swego małego istnienia – którzy zawistnym go czynią, którzy zemsty go uczą… Krzywda nie leży nigdy w nierówności praw, leży w roszczeniu sobie „równych” praw.”

Friedrich Nietzsche (1844–1900) filozof niemiecki

Antychryst (1895)

„W Polsce próżność ona płynąca ze szlachetnego urodzenia doprowadzona bywa do tak przeogromnej ekstrawagancji, iż samo już imię szlachcica oraz tytuł starosty, wojewody lub kasztelana przynosi mu wyższość nad wszystkimi wasalami jako też i prostym ludem; większą nieporównanie od tej, jaką cieszy się król lub cesarz, władzę nad nimi bardziej absolutną i możność większego ich unieszczęśliwiania niźli nieszczęście poddanych grand seigniora lub chana Tatarów, tak iż depcą lud uboższy jakoby psów, a także często ich mordują, kiedy zaś to uczynią, nikomu z owego postępku nie muszą zdawać sprawy (…).”

Daniel Defoe (1660–1731) pisarz angielski

w 1728.
Źródło: Norman Davies, Boże igrzysko, Kraków 2000

„…) nie wraca się w miejsca oznaczone strachem,
nie wolno przeoczyć pulsujących świateł,
ignorować przeczuć, znaków czy ostrzeżeń (…”

Izabela Fietkiewicz-Paszek (1972)

Próby wyjścia (2011)
Źródło: [Kołobrzeg ostatni raz: zanim]

„Gdy poruszamy się od źródeł (narodziny) do celu (śmierć), pojawiają się wciąż nowe pejzaże. Powinniśmy wychodzić im na spotkanie z radością, a nie ze strachem, bo bezcelowa jest obawa przed nieuchronnym. Rzeka przenigdy nie przestanie płynąć.”

Paulo Coelho (1947) pisarz brazylijski

Dla „Zwierciadła”
Źródło: W 90 dni dookoła świata (3), „Zwierciadło” nr 3/1925, marzec 2007

„Bardzo przyjemnie czekać na jakąś panią. Właśnie czekać jest chyba najprzyjemniej..”

Jeremi Przybora (1915–2004) polski aktor, satyryk, poeta, piosenkarz

Źródło: Kabaret Starszych Panów – Pan B

„Nienawidzę etykietek. I w życiu, i w pracy. To najgorsza krzywda, jaką można wyrządzić człowiekowi.”

Wiktor Loga-Skarczewski (1985)

Źródło: „Exklusiv”, 4 stycznia 2011 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/26349

„Najgorszy bowiem był strach. Dlatego z wdzięcznością przyjmowała każde schronienie, nawet takie, które jednocześnie odgradzało ją od ludzi, przyjaźni i miłości.”

Charlotte Link (1963)

Ostatni ślad

„W Niemczech i we Francji panuje obecnie najwyraźniej przekonanie, że na naszych wschodnich granicach mieszkają w namiotowych wioskach ludy koczownicze, które tylko czekają na to, by na nas napaść i wszystko co posiadamy zniszczyć. To absurd!”

Günter Verheugen (1944) polityk niemiecki

Źródło: „Süddeutsche Zeitung”, 20 czerwca 2005

„Faceci ciągle to robią. Żądają konkretnych odpowiedzi (pod warunkiem że są dla nich korzystne) i myślą, że jeśli pognębią cię wystarczająco długo, to w końcu usłyszą to, na co czekają.”

John Marsden (1950) Pisarz australijski

Seria Jutro, Jutro: Kiedy zaczęła się wojna

„Gdyby przyszłość wiedziała, co ją czeka, nigdy by nie nadeszła.”

Urszula Zybura (1952)

„Przez wspieranie gruzińskiej polityki dążącej do izolacji dyplomatycznej i ekonomicznej Abchazji i Południowej Osetii Stany Zjednoczone i Europa symbolicznie właśnie to nam robią. Nie dają nam żadnej alternatywy, a potem krytykują nas za to, co musimy robić, by przetrwać.”

Siergiej Bagapsz (1949–2011)

Źródło: Czekamy na olimpiadę w Soczi, geopolityka.org, 17 października 2009 http://www.geopolityka.org/panstwa-nieuznawane/abchazja/226-czekamy-na-olimpiade-w-soczi

„Krzywda boli, ale nie niszczy. Problemem jest osamotnienie, do którego prowadzi krzywda.”

Guillaume Musso (1974)

Kim byłbym bez ciebie?

„Odeszła moja młodość
Gdzieś za góry, lasy
A może to ja odszedłem
Gubiąc po drodze
Lata i wspomnienia
I dotarłem
Do takiej krainy
Gdzie nie straszne
Lata pozostawione
Ani zaschnięte róże
W staroświeckim wazonie
Ocierałem się o czas
Jak o płot przy drodze
Teraz patrzę
Na jego resztki
W połowie spróchniałe
l czekam
Aż wicher czasu
Powali mnie
Wraz z nim”

Józef Wawroń (1928–2017) polski poeta

Źródło: Pożegnanie, „Sekrety ŻAR-” 2005, nr 4 http://www.pzn-mazowsze.org.pl/kultura/klub_zar/sekret11/sek_11.html#poezja