„Nie przebacza się tym, co nigdy i niczym się nie splamili.”

„Niczego równie trudno nie przebacza się komuś, co jego zalet.”

Denis Diderot (1713–1784) francuski pisarz, filozof

„Bóg wiele przebacza, ludzie nigdy.”

Józef Ignacy Kraszewski (1812–1887) pisarz polski

„Przebaczenie – to oznaka jawna obojętności. Kto kocha – ten nie przebacza nigdy.”

Bolesław Szczęsny Herbaczewski (1875–1943)

„Człowiek nie jest nigdy tak piękny jak wtedy, gdy prosi o przebaczenie lub gdy sam przebacza.”

Jean-Paul Sartre (1905–1980) powieściopisarz, dramaturg, eseista i filozof francuski, noblista

„Zbyt dobrze znam ludzi,
aby nie dostrzec,
że obrażony zawsze przebacza,
ale obrażający nigdy.”

Jean-Jacques Rousseau (1712–1778) szwajcarski filozof, pisarz i pedagog

„Przebaczenie to jest proces. Proces dotyczący dwóch stron. I tego, który przebacza, i tego, któremu się przebacza. Tego, któremu się przebacza, bo to wymaga od niego rozliczenia się ze sobą.”

Bronisław Wildstein (1952) dziennikarz polski

„Chryste, przebacz!”

Hans Frank (1900–1946) nazista, gubernator Generalnego Gubernatorstwa

„Przebacza się, póki się kocha.”

François de La Rochefoucauld (1613–1680) pisarz i filozof francuski

„Przebacza się próżność, ale nie dumę.”

Friedrich Hebbel (1813–1863) niemiecki dramaturg i poeta