Zygmunt Freud: Na czasie cytaty

Aktualne cytaty Zygmunt Freud · Przeczytaj najnowsze cytaty
Zygmunt Freud: 222 cytaty5 Polubień

„Po trzydziestu latach badań nad duszą kobiety nie potrafię odpowiedzieć na pytanie, czego pragnie kobieta.”

Zygmunt Freud

„Charakterystyczną cechą wszystkich perwersji jest nieobecność w nich reprodukcji jako celu. To stanowi kryterium, przy pomocy którego oceniamy perwersyjność danej aktywności płciowej – gdy czyni osiąganie przyjemności celem w oddzieleniu od celu rozrodczego. Tak więc przełomowym momentem w rozwoju życia seksualnego człowieka jest podporządkowanie go celom rozrodczym.”

Zygmunt Freud

Źródło: Philip F. Lawler, Cena motyli, „Catholic World Report”, 07.1997 r.

„Kompleks Edypa.”

Zygmunt Freud

„(…) nerwicy natręctw, poczucie winy natarczywie narzuca się świadomości, opanowuje obraz choroby i życie chorego, prawie nie dopuszcza nic innego do głosu.”

Zygmunt Freud

Kultura jako źródło cierpień (1930)

„(…) tylko swemu żydowskiemu pochodzeniu zawdzięczam dwie cechy, które okazały się niezbędne w moim życiu. Ponieważ byłem Żydem, byłem wolny od wielu przesądów, które innym nie pozwalały wykorzystać ich intelektów. I jako Żyd gotów byłem znaleźć się w opozycji i to bez zgody „przygniatającej większości.””

Zygmunt Freud

Geoffrey Wigoder, „Słownik biograficzny Żydów”, Warszawa 1998, s. 162

„Anatomia jest przeznaczeniem kobiet.”

Zygmunt Freud

„Przekonań nie zdobywa się łatwo, a jeśli dochodzi się do nich bez trudu, okazuje się wkrótce, że są bezwartościowe i niezdolne stawić opór w walce.”

Zygmunt Freud książka Wstęp do psychoanalizy

Źródło: Wstęp do psychoanalizy

„Nasze namiętności często stają się naszym nieszczęściem.”

Zygmunt Freud

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

„Póki co, zajmuję więc stanowisko, zgodnie z którym skłonność do agresji to pierwotna, samodzielna dyspozycja popędowa człowieka i powtarzam, że dla kultury stanowi ona najsilniejszą przeszkodę.”

Zygmunt Freud

Kultura jako źródło cierpień (1930)

„(…) daleko nam do umiejętności obrazowego przedstawiania osobliwości życia psychicznego.”

Zygmunt Freud

Kultura jako źródło cierpień (1930)

„Kompleksy, wyładowują się również w marzeniach na jawie. A także w przeróżnych błędach i usterkach, jakie popełniamy, w całej „psychopatologii życia codziennego.””

Zygmunt Freud

„Kategoryczne reguły logiki nie obowiązują w nieświadomości; jest ona królestwem alogiczności.”

Zygmunt Freud

Zarys psychoanalizy (1939)

„Wolność indywidualna nie jest dobrem kultury. Największa wolność panowała przed powstaniem wszelkiej kultury, w owym jednak czasie nie miała ona najczęściej żadnej wartości.”

Zygmunt Freud

Kultura jako źródło cierpień (1930)

„Człowiek, który pierwszy cisnął obelgę zamiast kamienia, był twórcą cywilizacji.”

Zygmunt Freud

Źródło: Przykazania etyki prawniczej: księga myśli, norm i rycin, oprac. Roman Tokarczyk, wyd. Wolters Kluwer Polska, s. 29.

„(…) wyobrażenia religijne zrodziły się z tej samej potrzeby, co inne zdobycze kultury – z konieczności obrony przed przygniatającą przewagą natury. Do tego doszedł jeszcze jeden motyw: pęd do skorygowania odczuwanych jako przykre niedociągnięć kultury.”

Zygmunt Freud

Przyszłość pewnego złudzenia (1927)

„(…) postępy techniczne, nie mają żadnej wartości dla naszej ekonomii szczęścia.”

Zygmunt Freud

Kultura jako źródło cierpień (1930)

„Wysuwając zarzuty wobec nauki, zapomina się jednak o tym, jak jest ona młoda, jak trudne były jej początki i jak znikomo mało czasu upłynęło od chwili, gdy intelekt ludzki stał się dostatecznie silny, by rozwiązywać stawiane przed nim zadania.”

Zygmunt Freud

Przyszłość pewnego złudzenia (1927)

„Dzieci nie są zwyczajnie złośliwe, one są złe.”

Zygmunt Freud

Źródło: Myślę, więc jestem. Aforyzmy, maksymy, sentencje, Czesława i Joachim Glenskowie (oprac.), Instytut Śląski w Opolu, Opole 1986, s. 135.

„Przypuśćmy, że tu, na tej sali, znajduje się osoba, która mi przeszkadza i odwraca uwagę od mojego wykładu, śmiejąc się, rozmawiając i szurając stopami. Ja mówię, że w takich warunkach nie mogę kontynuować, a wówczas kilku silnych panów wstaje i po krótkiej walce wyrzuca zakłócającego spokój. Zostaje on więc „wyparty”, a ja mogę kontynuować wykład. Aby sytuacja się nie powtórzyła, panowie, którzy usłuchali mej prośby, przestawiają swe krzesła bliżej drzwi i tam zasiadają tworząc „zaporę”. Jeśli teraz przyjmiecie te dwie lokalizacje jako „świadomość” i „nieświadomość”, otrzymacie całkiem niezłą ilustrację procesu wypierania.”

Zygmunt Freud

w wykładzie o psychoanalizie; USA, 1909.