1. Cytaty
  2. Autorzy
  3. Maria Rodziewiczówna

Maria Rodziewiczówna cytaty
strona 3

Maria Rodziewiczówna pseudonim „Žmogus”, „Mario”, „Weryho” – polska pisarka, członkini Warszawskiego Towarzystwa Teozoficznego i Warszawskiego Stowarzyszenia Ziemianek. Wikipedia  

✵ 2. Luty 1864 – 6. Listopad 1944
Maria Rodziewiczówna Fotografia
Maria Rodziewiczówna: 164 cytaty5 Polubień

Maria Rodziewiczówna cytaty

„Mnie nic nie boli, nie męczy, nie gubi, póki ziemi stanie i słońca! Zima jak troska, długo trwa, a lato, jak szczęście, mija chwilą… Oto wieki stoję i Bóg mi lata nigdy nie odebrał, przyjdzie słonce i ożywi każdego! Przyjdzie dzień co rany zabliźni!…
– Czy przyjdzie? – zapytał człowiek zgnębiony.
Dąb się zakołysał jak gniewny.
„Widziałeś ty, człowieku-efemerydo, takie lody, których marzec nie stopi? Widziałeś ty pola, których Pergrubia nie obudzi?… Dziesięć wieków stoję i wiem, że wszystko mija. Kto silny, najgorsze wytrzyma…”
Księżyc wszedł i świecił w pełni podniesione oblicze samotnika. Ostre rysy wygładziły się stopniowo, wyprostował się hardo.”

Maria Rodziewiczówna książka Dewajtis

Wytrzymam… – rzekł półgłosem.
Dewajtis
Źródło: s. 104

„Co chcesz od tłumu? Może i drudzy byliby inni, dobrzy, gdyby dusze i ciała mieli zdrowe i swobodne. Każdy jakieś kalectwo ma i kryje. Niedostatek, zranioną próżność, żądzę dobrobytu, wstręt do fachu, zawiść o pomyślność sąsiada, długi, niedobrane pożycie w domu, kwasy w rodzinie… Nie mogą być dobrzy, bo są chorzy.”

Maria Rodziewiczówna

Czahary
Źródło: s. 200

„Jestem pewny, że żadne brudy i śmiecie tak mi się nie spodobają – jak te tutejsze, że nie wybaczę żadnej głupocie na całym świecie, tylko tutejszej – i że nienawidzę żydostwa, o ile to nie żydostwo „mojego” miasteczka. Zdaje mi się, że to dowód wielkiego przywiązania.”

Maria Rodziewiczówna

Barbara Tryźnianka
Źródło: s. 78

„Bo natura, bezwiednie dla ludzi, życiem rządzi, tylko mało kto chce się nad tym zastanowić i zestawić.”

Maria Rodziewiczówna

Ragnarök
Źródło: s. 27

„Zdrajca w nas jest i buntownik, i tchórz, i pokątny zły doradca, i kłamca. I od tego wszystkiego ni uciec nie możemy, ni skryć się, ni sekundy być bezpiecznymi.”

Maria Rodziewiczówna

Ragnarök
Źródło: s. 55

„Człowiek o tyle wart, o ile działa, tworzy i służy drugim – nie tym, którym chce, ale tym, którym powinien.”

Maria Rodziewiczówna

Na fali
Źródło: s. 102

„Chłop tutejszy jest szary jak bór, cichy jak woda, spokojny i apatyczny jak piasek.”

Maria Rodziewiczówna

o ludności Polesia
Ragnarök
Źródło: s. 57

„Trzeba odróżniać tłum od ludzi… Pierwszy krzyczy i idzie za pozorem, drudzy myślą i szukają treści.”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 210

„Żadne marzone przez ludzi szczęście nie da ci tej radości triumfu, co dobrze przebyta tak zwana niedola. Przede wszystkim ona cię jedna może wyprowadzić w górę, tam, kędy cisza mówi w milczeniu przestrzeni.”

Maria Rodziewiczówna książka Atma

Atma
Źródło: s. 41

„Przyroda jest mądra, tylko – w niej się słowiki nie kojarzą z orłami ani nie owocują ananasy na jabłoniach.”

Maria Rodziewiczówna

Nieoswojone ptaki
Źródło: s. 153

„Najwyższy szczyt jest ten, na który się wznosi depcząc samego siebie.”

Maria Rodziewiczówna

Na wyżynach
Źródło: s. 104

„Mnie się zdaje, że teraz pan ma prawo nauczania, gdy sam ludzkiego bólu doznał. Nie ten, wedle mnie, jest człowiekiem, kto nad świat wyższy własną pychą, ale kto te rany zbadał i w sobie nosił, a potem dopiero na nie lekarstwa szuka. Teraz dopiero myśl pana będzie jaśniejszą, rozum prawszym!”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu
Źródło: Wyd. Alfa, Warszawa 1990, s. 162

„A toć w tym kraju nieszczęsnym ludzie jednej mowy i wiary nienawidzą się jak najgorsze wrogi! Z rozkoszą się niszczą, cieszą się nieszczęściem, obmawiają, krzywdzą, wyzyskują, podlą! Tu jest istne piekło!”

Maria Rodziewiczówna

Gniazdo Białozora
Źródło: s. 80

„Człowiek jeden drugiemu nigdy nie wystarczy, gdy dusze idą osobno.”

Maria Rodziewiczówna

Na wyżynach
Źródło: s. 236

„Kto chce duszę zgubić, niech się czepia pieniędzy.”

Maria Rodziewiczówna książka Straszny dziadunio

Straszny dziadunio
Źródło: s. 129

„Największy rozum – do czasu milczeć i do czasu mówić.”

Maria Rodziewiczówna

Źródło: nieokreślone

„Kobiety wierzą w to tylko, co im się podoba. Przekonać nie sposób, gdy nie chcą.”

Maria Rodziewiczówna

Klejnot
Źródło: s. 172

„Człowiek, który się wstydzi swego pochodzenia, jest albo nikczemnym, albo słabym!”

Maria Rodziewiczówna książka Między ustami a brzegiem pucharu

Między ustami a brzegiem pucharu
Źródło: s. 11

„Wciąż słyszę, że czegoś nie wolno albo coś nakazane. Czy to można spamiętać i ustrzec się? Stanął mi w pamięci ten Moskal, co po powrocie z Paryża opowiadał sąsiadom: „U nich republika – eto znaczyt niczewo nielzia.””

Maria Rodziewiczówna

Gniazdo Białozora
Źródło: s. 32

„Będzie strasznie, bo to, co teraz jest chorobą, będzie stanem ogólnym ludzkości. Pomsta przyjdzie na to, czym się najwięcej szczyci homo sapiens. Świat ludzki skończy zwyrodnieniem ciała i obłąkaniem rozumu. Postęp, cywilizacja, wynalazki, walka o byt, nauki, sztuki, zbytek, wygody – to wszystko stopnie do rozstroju ciał i dusz, do szaleństwa i śmierci za życia.”

Maria Rodziewiczówna

Ragnarök
Źródło: s. 190

„Biedna rola cierpi długo fuszerów-gospodarzy, ale możny handel przebiera wybrednie swoje sługi. (…) Wierzę w geniusze z woli Bożej, w talenty, w mistrzostwo, ale w kwestiach ducha i artyzmu, a nie handlu.”

Maria Rodziewiczówna

Klejnot
Źródło: s. 173

„Trzeba umieć iść zawsze słoneczną stroną życia.”

Maria Rodziewiczówna

Źródło: Nic, co ludzkie… Aforyzmy, sentencje i przysłowia (opr. Henryk Jurand), LSW, 1982, s. 139

„Nędza nie doskonali.”

Maria Rodziewiczówna

Na wyżynach
Źródło: s. 33

„Może i my nie wytrzymamy walki z obecnym systemem, polityką, kierunkiem, stosunkami i warunkami, ale przetrwamy najdłużej i wytrzymamy najwięcej. Podobno w australijskim spalonym stepie króliki nauczyły się wdrapywać na drzewa i żyć liśćmi. To się nazywa przystosowaniem i przysposobieniem do nowych form bytowania. Czynimy jak te króliki. Nie chcemy zginąć!”

Maria Rodziewiczówna

Gniazdo Białozora
Źródło: s. 110

„Życie, świat, ludzkie prawa – te katują, więżą, zabijają; śmierć toć tylko złuda niedoli, a naprawdę to wolność dopiero.”

Maria Rodziewiczówna książka Atma

Atma
Źródło: s. 74

„I był nad tym krajem zmierzch dawnych idei i posępność jesieni, po której już nie oczekiwano ni wierzono w wiosnę…”

Maria Rodziewiczówna

Gniazdo Białozora
Źródło: s. 35

„Ruiny mają wdzięk dla tych, którzy w nich żyć nie potrzebują.”

Maria Rodziewiczówna

Klejnot
Źródło: s. 72

„Co to jest ukochać? Żądać! Żądać duchem i krwią, nerwami i rozumem, całym sobą. Gdy mężczyzna tak ukocha kobietę, to ją zdobyć musi pomimo waszego Boga i nieba i piekła, pomimo całego świata walk, a wbrew jej własnej woli nawet. Żądza ludzka to także bóg potężny, nade wszystko mocniejszy.”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu
Źródło: wyd. nakł. Gebethnera i Wolffa, 1913, s. 297

„Trzeba wierzyć sobie i swoim; Trzeba hartować się na bój by zwyciężać. Wam się zdaje, że wszystko można, wszystko dostępne. Mein Gott! tak się tylko zdaje. W człowieku jednak siedzi taka moc jedna, co nauczy znosić i cierpieć. Bez niej byłoby może lżej i lepiej, a może czasem ciężej i gorzej.”

Maria Rodziewiczówna

Kwiat lotosu
Źródło: Wyd. Alfa, Warszawa 1990, s. 65

„Jeżelibym, Jadziuniu, ja, kochając Cesię, był związany z inną słowem, to honor każe mi zerwać słowo, bo inaczej będę kłamcą, oszustem i krzywoprzysiężcą. To obowiązek człowieka przykry, lecz konieczny.”

Maria Rodziewiczówna książka Między ustami a brzegiem pucharu

Między ustami a brzegiem pucharu
Źródło: s. 145

„Skądże pan wie, kto słabszy? – Ten, kto za obelgę policzkować nie może lub nie śmie!”

Maria Rodziewiczówna

Jerychonka
Źródło: s. 227

„Lada chłystek sądzi i wydaje wyroki, potępia wszystko i każdego – od szczytu najwyższego do dołu przyziemnego. Sam czarny jak kominiarz – smaruje wszystkich na Murzynów, sam bankrut – uczy i krytykuje finansistę, sam głupiec, nie uznaje żadnego rozumu. Sam bez zasad, honoru, czci i sumienia – plwa na każdy autorytet.”

Maria Rodziewiczówna

Gniazdo Białozora
Źródło: s. 86

„Nie wolno się gniewać: gniew, jak bumerang, wraca do tego, co go cisnął.”

Maria Rodziewiczówna książka Lato leśnych ludzi

Lato leśnych ludzi
Źródło: Wydawnictwo Literackie, Kraków 1987, s. 106

„Miał na ustach taki półuśmiech, mieszaninę zuchwalstwa, pogardy i pewności triumfu, jaki Grecy bogom rzeźbili na obliczu.”

Maria Rodziewiczówna

Magnat
Źródło: s. 69

„Będzie strasznie, bo to, co teraz jest chorobą, będzie stanem ogólnym ludzkości. Pomsta przyjdzie na to, czym się najwięcej szczyci homo sapiens.”

Maria Rodziewiczówna

Świat ludzki skończy zwyrodnieniem ciała i obłąkaniem rozumu. Postęp, cywilizacja, wynalazki, walka o byt, nauki, sztuki, zbytek, wygody – to wszystko stopnie do rozstroju ciał i dusz, do szaleństwa i śmierci za życia.
Ragnarök
Źródło: s. 190

„Zmęczenie przemoże najgorszy niepokój, a sen w najgorszej męce bywa ulgą.”

Maria Rodziewiczówna książka Macierz

Macierz
Źródło: s. 109

„Zmęczą się barki, odpocznie głowa, tak ci jest w zgryzocie. Próżnowanie to robak, co i dąb stoczy.”

Maria Rodziewiczówna książka Macierz

Macierz
Źródło: s. 110

„Nie ma ci miłowania jako matczyne, ni politowania jako macierzyńskie wnętrzności, i nie sierota, kto macierz ma.”

Maria Rodziewiczówna książka Macierz

Macierz
Źródło: s. 53

„Myśmy mieli wieki wybujałość wolności, nasza historia jednym szeregiem klęsk i błędów wynikłych z rozpasania swobody i nieposzanowania władzy. Wy jesteście teoretycy i utopiści, my jesteśmy praktyką. My możemy was uczyć.”

Maria Rodziewiczówna

Polak do Ukraińca-rewolucjonisty
Czarny Bóg
Źródło: s. 152

„Kobieta daje mężczyźnie tchórzostwo i słabość.”

Maria Rodziewiczówna

opinia rewolucjonisty o małżeństwie
Czarny Bóg
Źródło: s. 154

„Każdy jest porządny, gdy ma co jeść.”

Maria Rodziewiczówna

Ja powiem raczej, że każdy porządny człowiek ma co jeść.
Barcikowscy
Źródło: s. 136

„Prawda, co ludzie mówią, że nad dziećmi, pijakami i zakochanymi jest osobna Opatrzność.”

Maria Rodziewiczówna książka Anima vilis

Anima vilis
Źródło: s. 151

„Nas małpowanie sąsiadów gubi. Duchowo równi Zachodowi, chcemy mu materialnie sprostać i staczamy się do nędzy.”

Maria Rodziewiczówna książka Anima vilis

Anima vilis
Źródło: s. 161