Quand je seri la, je serai sans souci. (fr.)
słowa wypowiedziane ze wskazaniem na wybudowany dla króla grobowiec obok pałacu Sanssouci, podczas spaceru z d’Argensem.

„Władca reprezentuje państwo i wraz ze swym ludem tworzy w istocie jedno ciało, tak że może być w tej tylko mierze szczęśliwe, w jakiej utrzymuje poszczególne członki razem. Władca jest dla państwa, którym rządzi, tym samym, czym głowa dla ciała: to on musi za ogół patrzeć, widzieć, myśleć i działać, aby mu dostarczyć wszelkich pożądanych korzyści.”

Fryderyk II Wielki

„I oto król Polski jak głupi pozwolił sobie umrzeć; muszę Ci wyznać, że nie lubię ludzi, którzy robią wszystko w niewłaściwym momencie.”

Fryderyk II Wielki

uwaga zawarta w liście do brata Henryka na temat śmierci Augusta III Sasa.

„Mam w ręku wszystko, co powinien posiadać władca: armię, pełny skarb, wszystkie atuty wobec sąsiadów. A więc uważałbym się sam za największego głupca, gdybym tych atutów nie wykorzystał i zaprzepaścił dziś okazję, czego bym gorzko jutro żałował.”

Fryderyk II Wielki

słowa wypowiedziane przed atakiem na Śląsk w 1740.

„Za pieniądze można w Polsce wszystko zdziałać.”

Fryderyk II Wielki

„Katolicy, luteranie, reformowani, żydzi i wiele innych sekt chrześcijańskich mieszka w tym państwie [tzn. w Prusach] i żyje w zgodzie: jeśli zbyt gorliwy władca opowie się po stronie jednego z tych wyznań, na początku utworzą się stronnictwa, wybuchną spory, pomału zaczną się prześladowania i wreszcie wyznawcy religii prześladowanej opuszczą ojczyznę, tysiące istot ludzkich wzbogaci sąsiadów swą liczbą i swymi umiejętnościami.”

Fryderyk II Wielki

wypowiedziane w 1752.
Źródło: Paweł Jasienica, Rzeczpospolita Obojga Narodów. Dzieje agonii, wyd. Czytelnik, Warszawa 1999, s. 258.

„Zawsze na posterunku.”

Fryderyk II Wielki

Toujours en vedette. (fr.)
z przemówienia w 1775

„Proszę ratować rodzinę królewską, nie mam już żadnych rezerw i, mówiąc szczerze, uważam wszystko za stracone. Nie chce przeżyć upadku państwa. Żegnajcie na zawsze.”

Fryderyk II Wielki

z listu do ministra Karla Wilhelma Finck von Finckensteina po przegranej bitwie pod Kunowicami.

„Biednych tych Irokezów będę się starał oswoić z cywilizacją europejską.”

Fryderyk II Wielki

słowa dotyczące Polaków zamieszkujących terytoria włączone do Prus po I rozbiorze (z listu do d’Alemberta).

„Osobiste rządy króla są jego moralnym obowiązkiem.”

Fryderyk II Wielki

„I dla kogóż to mamy oszczędzać Saksonię, dla Brühla? To już lepiej, że my na niej użyjemy. (…) Wymagają tego prawa wojenne, polityka i koniunktury.”

Fryderyk II Wielki

z listu do brata Henryka. (Saksonia, mimo siedmiu lat okupacji i toczących się w chwili pisania listu rozmów pokojowych, była nadal rabowana przez Prusy)

„Pierwszy promyk zapowiadający po ciężkiej burzy piękne dni.”

Fryderyk II Wielki

uwaga wypowiedziana na wiadomość o śmierci carycy Elżbiety.

„Żegnaj, mój panie, skoro uprawiasz tchórzliwą politykę.”

Fryderyk II Wielki

słowa skierowane do ministra spraw zagranicznych, Podewilsa, odradzającego uderzenie na Saksonię w 1756.

„Berlińskie baby mogą mówić o układach rozbiorowych, pruscy oficerowie, którzy przeszli ze mną ostatnie wojny, wiedzą, że ani liczba naszych wrogów, ani trudności nie są w stanie odebrać nam zwycięstwa.”

Fryderyk II Wielki

opinia skierowana w liście do brata Henryka, będąca odpowiedzią króla na obawy, głównie ludu berlińskiego, przegrania wojny, skutkującej potencjalnym rozbiorem Prus przez „koalicję Kaunitza”, 1756.