XDD

„Demokratyczny smok zdechnie wówczas, gdy zamiast odrąbywać mu po kolei jego niezliczone macki przewiercimy mu jego móżdżek.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Demokrata drętwieje z przerażenia, gdy dowiaduje się o niezwykłej koalicji, która mu zagraża; gdy odkrywa, że klasyczność Sofoklesa sprzymierzyła się z romantyzmem Kierkegaarda, aby go potępić; gdy widzi, iż przy tym przedsięwzięciu biskupia pompa Bousseta paktuje z dionizyjskim ateizmem Nietzschego.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Lektura wyłącznie współczesnych autorów wysusza mózg.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Głupie idee posiadają twardość granitu.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Aby skłonić nas do ich przyjęcia, głupie idee przytaczają jako dowód olbrzymią publiczność, która je wyznaje.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Rewolucje przerażają, ale kampanie wyborcze wzbudzają obrzydzenie.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Historia świata nie jest historią postępu wolności, lecz historią jej niezliczonych poronień.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Miejski asfalt rodzi jedynie demokratów, biurokratów i dziwki.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Nadchodzą znowu epoki, w których przeżyje tylko to, co umie pełzać.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Przyglądając się dzisiejszemu Kościołowi (kler-liturgia-teologia) tradycyjny katolik najpierw się oburza, potem trwoży, a w końcu wybucha śmiechem.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Intelektualna wulgarność przyciąga wyborców jak muchy.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Współczesny Kościół traktuje wiernych jak wyborców. Entuzjazm wielkich mas przedkłada nad indywidualne nawrócenia.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Tolerować nie znaczy zapomnieć, że to, co tolerujemy, na nic więcej nie zasługuje.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„To, czego żaden pochlebca nie waży się powiedzieć swemu despocie, to demokrata mówi ludowi.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Publiczność aprobuje jakąś ideę dopiero wówczas, gdy ludzie inteligentni zaczynają się od niej odwracać. Do motłochu dociera jedynie światło wygasłych gwiazd.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Ludzie o wiele częściej waliliby się młotkiem w palec, gdyby ból występował dopiero po roku.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Im większy jakiś demokratyczny kraj, tym gorsi muszą być rządzący: wybierani są przez większą ilość ludzi.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„By uczynić z ludzi niewolników, należy im wmówić, że wszystkie problemy, to problemy społeczne.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)

„Namaszczenie „z Bożej łaski” ograniczało władzę monarchy; „przedstawiciel ludu” jest reprezentantem absolutnego absolutyzmu.”

Nicolás Gómez Dávila (1913–1994)