Micko

Zweryfikowany autor @Micko, członek od dnia 4 czerwca 2020

„Piękno jest otwartym listem polecającym, który z góry zdobywa dla nas serca.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

„Dobry styl polega głównie na tym, że ma się coś do powiedzenia.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

„Zdrowy rozsądek może zastąpić prawie każdy stopień wykształcenia, lecz żadne wykształcenie zdrowego rozsądku.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

„Doniosłość teraźniejszości rzadko jest natychmiast rozpoznana; następuje to dopiero o wiele później.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

„To, co ludzie nazywają fatalną nieuchronnością, jest zwykle tylko ich własną głupotą.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

„Nasze życie można też ująć jako niepotrzebny epizod zakłócający błogi spokój nicości.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

„Każdy człowiek powinien postrzegać siebie jako istotę, której istnienie jest konieczne.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

„Im więcej dziecko widzi i słyszy, tym jeszcze więcej chce widzieć i słyszeć.”

Jean Piaget (1896–1980) szwajcarski psycholog

„Dobroć nie może wypływać ze słabości, tylko z potęgi.”

Stanisław Ignacy Witkiewicz książka Nienasycenie

Nienasycenie <br class="br">Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 96 http://kpbc.umk.pl/dlibra/doccontent?id=41998&dirids=1.

„Należy zidentyfikować się z tym co nas prześladuje, nie po to, by to przezwyciężyć, ale po to, by włączyć do naszego ja, ponieważ to z czym walczymy jest odrzucanym elementem naszej jaźni. To część siebie, której zaprzeczasz jest źródłem wrogości.”

Rollo May (1909–1994) amerykański psycholog i psychoterapeuta

Miłośc i wola

„Młodzieniec taki, posłany w świat, zewnętrznie bogaty, wewnętrznie ubogi, daremnie starał się zamienić skarby wewnętrzne zewnętrznymi; chciał wszystko otrzymać z zewnątrz – podobny starcom, którzy liczą, że zapach młodych dziewcząt doda im sił.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

„Muzyka tym się różni od wszystkich innych sztuk, że nie jest odbiciem zjawiska lub lepiej: adekwatnej przedmiotowości woli, lecz jest bezpośrednim odbiciem woli samej.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

Świat jako wola i przedstawienie
Źródło: rozdz. LII, t. 1, tłum. J. Garewicz, Warszawa 1994.

„Cnota skromności, jest wynalazkiem wątpliwej wartości, na użytek łajdaków.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

Aforyzmy o mądrości życia

„Na tej samej zasadzie, gdy szare ułożymy obok czarnego uzna się je za białe; gdy obok białego – za czarne.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów

„Gniewu ani nienawiści nie wolno okazywać nigdy inaczej niż czynem.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

Aforyzmy o mądrości życia

„Można mieć w istocie rację, a jednak nie mieć jej w oczach postronnych, czy nawet niekiedy w swoich własnych, a dziać się tak będzie w sytuacji, gdy przeciwnik obali mój dowód, co zarazem uznane zostanie za obalenie samego twierdzenia, chociażby na jego poparcie były też jakieś inne dowody.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów

„Muzyka jest kąpielą duszy zmywającą z niej wszelką nieczystość.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

Źródło: Małgorzata Kronenberger, Muzykoterapia. Podstawy teoretyczne do zastosowania muzykoterapii w profilaktyce stresu, Mediatour, Szczecin 2003, ISBN 8391200620.

„Pewna gromada jeżozwierzy skupiła się w zimowy dzień możliwie blisko siebie, aby wzajemnym ciepłem uchronić się przed zamarznięciem. Wkrótce jednak odczuły nawzajem swe igły, co je znowu od siebie oddaliło. Kiedy potrzeba ogrzania się zbliżyła je znowu, powtórzyło się to drugie zło, tak że szarpało je między sobą jedno i drugie cierpienie, póki nie znalazły umiarkowanej odległości, w której najlepiej mogły znieść jedno i drugie. W ten sposób potrzeba towarzystwa, wyrastająca z pustki i monotonii własnego wnętrza, spędza ludzi razem, ale ich liczne odstręczające właściwości i nieznośne wady znowu ich od siebie odpychają.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

Źródło: Parerga i paralipomena

„(…) człowiek jest zły z natury. Gdyby tak nie było, gdybyśmy byli z gruntu uczciwi, tobyśmy się w każdym sporze starali tylko o to, aby dojść do prawdy, nie bacząc na to, czy zgadza się ona z naszym pierwotnie wygłoszonym zdaniem, czy też ze zdaniem przeciwnika; byłoby rzeczą obojętną albo przynajmniej całkiem drugorzędną. Ale tak jak się rzeczy mają, jest to sprawa główna, wrodzona zaś próżność, tak szczególnie drażliwa na punkcie zdolności umysłowych, nie chce dopuścić do tego, aby nasze pierwotne twierdzenie okazało się fałszywe, a twierdzenie przeciwnika słuszne. Wydawałoby się wobec tego, że każdy powinien by po prostu starać się nie wysuwać innych twierdzeń jak tylko słuszne i w tym celu najpierw myśleć, a potem dopiero mówić. U większości ludzi jednak do wrodzonej próżności dołącza się jeszcze gadatliwość i wrodzona nieuczciwość. Ludzie gadają, zanim pomyślą; jeżeli zaś potem widzą, że twierdzenie ich było błędne i że nie mają racji, to pragną jednak, aby się chociaż wydawało, jak gdyby było na odwrót. Dążenie do prawdy, które bywa chyba na ogół jedynym bodźcem podczas wysuwania pozornie słusznego twierdzenia, zostaje teraz całkowicie usunięte przez próżność; co słuszne, ma się wydawać niesłusznym i odwrotnie.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów

„W roli autorytetów wystąpić też mogą powszechnie żywione przesądy (…); i ludzie nawet najbardziej absurdalną opinię łatwo uznają za swoją, jeśli tylko uda się ich przekonać, iż takie jest ogólne przekonanie.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

Przykład wpływa i na ich myśli i na działania. Są niczym owce, które za wiodącym stado baranem pójdą wszędzie i łatwiej im umrzeć niż myśleć. Osobliwe to doprawdy, że powszechność jakiegoś mniemania tak wielkie ma dla nich znaczenie, skoro na sobie samych mogliby zaobserwować, że przyjmuje się opinie tylko mocą przykładu, a bez żadnego ich rozważenia. Tego wszelako nie dostrzegają, gdyż brak im jakiejkolwiek samowiedzy.
Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów